W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Pracownia cysterska w Pelpinie należy do najstarszych i najprężniejszych, ma też swoją uchwytną specyfikę w zakresie dekoracji kaligraficznej. Reprezentuje ją najpełniej Graduał L13 luksusowy kodeks pergaminowy, zawierający teksty i notację muzyczną śpiewów mszalnych Proprium de tempore oraz Proprium de sanctis z dodatkami.
Książka stanowi wielostronny opis życia osób niewidomych, w tym w szczególności niewidzących od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor przybliża specyficzne doświadczenia, możliwości i ograniczenia przedstawicieli tej grupy, a także ogólniejsze kulturowe i społeczne uwarunkowania ich życia.
Celem książki jest odpowiedzenie na następujące pytania: Jak osoby niewidzące od urodzenia uczą się przypisanej im roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”? Jaki wpływ na życie uczestników badań miał długoletni pobyt w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych? Jak osoby, które nie znają lub nie pamiętają wrażeń wzrokowych, odnajdują się w ramach ogólnie pojętej kultury wizualnej? W jakim stopniu i jakimi sposobami dostosowują się do norm i nakazów dotyczących dziedziny wyglądu? Jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami, które wynikają bezpośrednio z braku zmysłu wzroku?
Podstawą prezentowanych rozważań są badania etnograficzne wśród osób niewidomych prowadzone w latach 2011?2017. Ich zasadniczymi uczestnikami były 22 osoby niewidzące w wieku 18?42 lat. W tym okresie autor nawiązał również liczne kontakty z innymi osobami niewidomymi, ociemniałymi i niedowidzącymi, ich znajomi i członkami rodzin, a także pracownikami instytucji i organizacji działających na rzecz tej grupy.
Badania stanowią również próbę realizacji i weryfikacji założeń etnografii opartej na współpracy (collaborative ethnography). Jednym z wyrazów pogłębionej współpracy z uczestnikami badań są ich komentarze dotyczące poszczególnych rozdziałów książki, które zostały zamieszczone na końcu każdej części.
Książka ta jest poświęcona analizie filozofii politycznej Johna Deweya osadzonej w kontekście kryzysu liberalizmu po pierwszej wojnie światowej. Jedną z dróg wyjścia z impasu, w jakim znalazła się myśl liberalna, był radykalny liberalizm reprezentowany przez takich intelektualistów, jak John Dewey, Bertrand Russell, Karl Polanyi i Karl Mannheim. Wymienieni myśliciele upatrywali szans na odrodzenie liberalizmu w odrzuceniu koncepcji wolnorynkowych i dialogu z myślą socjalistyczną. W pracy przedstawiono zręby ideologii radykalnego liberalizmu oraz stosunek lewicowych liberałów do innych ideologii, w szczególności zaś do liberalizmu ekonomicznego i rewolucyjnego marksizmu. Osobny rozdział pracy poświęcony jest refleksji Johna Deweya na temat demokracji, która należy do najoryginalniejszych osiągnięć amerykańskiego filozofa. Przedstawiona interpretacja uwypukla związki myśli Johna Deweya z radykalizmem Nowej Lewicy oraz twórczością takich teoretyków, jak C. W. Mills Axell Honneth czy James Bohman. Drugim ważnym obszarem podejmowanych w pracy rozważań jest rekonstrukcja Deweyowskiej koncepcji myślenia jako rozwiązywania problemów. Pragmatyzm utrzymuje, że możliwe jest znalezienie mniej lub bardziej obiektywnych odpowiedzi na pytanie, co należy robić w danej problematycznej sytuacji. „Pragmatyczne oświecenie”, by posłużyć się terminem Hilarego Putnama, wyrzeka się oświeceniowego uniwersalizmu, ale nie rezygnuje całkowicie z roszczeń do obiektywności w dziedzinie rozstrzygnięć moralnych i politycznych.
Publikacja prezentuje trzysta okładek wydawniczych książek ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu, wydanych w latach Młodej Polski oraz epoce międzywojennej. Z tego stosunkowo bogatego wydawniczo okresu zostały wybrane okładki zawierające kompozycje i części barwne , oprawy odznaczające się walorami estetycznymi. Zadbali o nie projektanci, którymi byli artyści tej klasy, co Stanisław Wyspiański, Józef Mehoffer, Tadeusz Gronowski, Stefan Norblin, Edward Okuń, Ferdynand Ruszczyc, Tymon Niesiołowski, Władysław Strzemiński. Znaczące miejsce w kolekcji zajmują okładki graficzne, głównie drzeworytowe. Znajdują się w niej także okładki litograficzne oraz odbite z klocka linorytowego. Dominują okładki miękkie, wykonane z kartonu, tektury, pergaminu. Kilkanaście z nich pokrytych jest płótnem. Zaprezentowane w niniejszym tomie oprawy dokumentują osiągnięcia polskiej kultury w zakresie sztuki wizualnej Młodej Polski, jednej z najciekawszych epok w dziejach polskiej kultury, oraz z lat międzywojnia mającego duże znaczenie dla rozwijającego się designu i projektowania graficznego. Te trzy setki okładek – osłaniających przede wszystkim tomiki poetyckie, znacznie rzadziej utwory prozatorskie oraz publikacje z innych dziedzin piśmiennictwa, takich jak: historia, filozofia, sztuka, publicystyka – stanowią jeden z najciekawszych zespołów zabytkowej książki w księgozbiorze Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu.
Bóg i człowiek oraz relacja zachodząca między nimi to główne pola zainteresowań brytyjskiego myśliciela oświeceniowego George’a Berkeleya (1685-1753). Niniejsza monografia podejmuje próbę analizy rozważań filozofa w tym względzie w perspektywie problemów rozpatrywanych na gruncie filozofii moralnej i społecznej. W ten sposób sięga ona poza obszar znanych polskiemu czytelnikowi analiz metafizyczno-epistemologicznych autora Traktatu o zasadach poznania ludzkiego (1710). Rekonstrukcja i analiza myśli moralnej i społecznej Berkeleya uwzględnia trzy okresy jego pisarstwa, tj. brytyjski, amerykański i irlandzki, i jest dokonywana przez pryzmat zjawiska patriotyzmu brytyjskiego i irlandzkiego w XVIII wieku.
Monografia stanowi bardzo interesujące opracowanie na temat zmieniającego się obrazu i struktury wybranej wsi Przybyszew w wymiarze demograficznym, gospodarczym, społecznym, w tym edukacyjnym i socjokulturowym, wnosząc tym samym wkład metodyczny i merytoryczny w zakresie rozpoznania i oceny prawidłowości rozwojowych rolnictwa i obszarów wiejskich, z uwzględnieniem wielopłaszczyznowego kontekstu.
Prezentowane opracowanie ma charakter interdyscyplinarny. Zawiera opis, analizę i ocenę rysu historycznego badanej miejscowości i zachodzących w niej zmian. Nie jest to jednak wyłącznie opis stanów faktów czy obserwowanych zjawisk. Znajdujemy tu również pogłębiony komentarz dla zakreślonych kierunków zmian, z uwzględnieniem wpływu ogólnych uwarunkowań rozwoju społeczno-gospodarczych.
[Z recenzji prof. dr hab. Henryka Runowskiego]
Publikacja porusza temat oceny skutków prowadzonych współcześnie polityk miejskich, szczególnie w odniesieniu do tzw. koszmaru partycypacji. Wpisuje się w debatę dotyczącą zjawisk takich jak miejskie konflikty społeczne, rewitalizacja przestrzeni zurbanizowanej, problematyka planowania przestrzennego i polityki mieszkaniowej. Autor analizuje problem gentryfikacji w Polsce i jej związków z programami rewitalizacji.
Książka poszukuje odpowiedzi na pytania stojące przed wszystkimi aktorami organizującymi procesy polityki miejskiej i rewitalizacji w Polsce: czy partycypacyjne wytwarzanie przestrzeni sprawdza się w praktyce? Czy rezultatem urbanistyki oddolnej, czyli angażowania aktorów takich jak artyści, ruchy miejskie i mieszkańcy osiedli nieformalnych, jest zawsze poprawa jakości życia i wzmacnianie społeczności lokalnych? Czy może niekiedy zamienia się w „koszmar partycypacji” oraz podporządkowuje przestrzeń miejską najbardziej uprzywilejowanym aktorom operującym w miastach?
Autorskie badania wykorzystane w książce przeprowadzono na przykładach oddolnego wytwarzania przestrzeni w Warszawie, Nowym Jorku i Stambule.
Kompilacja najlepszych i najważniejszych utworów z bogatego repertuaru Macieja Zembatego, poety, satyryka, aktora i barda, mistrza czarnego humoru. Na płycie znalazło się piętnaście utworów w jego wykonaniu, w tym m.in. ballady Leonarda Cohena, z których zasłynął. Wśród nich te najbardziej charakterystyczne, czyli „Alleluja (Hallelujah)”, „W tajnym życiu mym (In My Secret Life)”, „Zuzanna (Suzanne)” oraz „Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)”. Tracklistę uzupełniają piosenki satyryczne, które powstały w ramach działalności Zembatego w kabarecie Dreszczowiec – „Ballada o Imogenie”, „Jak będziemy mieli małe”, „Piosenka o Maruśce” oraz „W prosektorium”.
tracklista:
1. Alleluja (Hallelujah)
2. Ballada o Imogenie
3. Dzisiaj tu, jutro tam (Passing through)
4. Goście (The Guests)
5. Jak będziemy mieli małe
6. Jeśli wola Twa (if It Be Your Will)
7. Słynny niebieski prochowiec (Famous blue Raincoat)
8. W tajnym życiu mym (In My Secret Life)
9. Lawina (Avalanche)
10. Manhattan (First we take Manhattan)
11. Zuzanna (Suzanne)
12. Piosenka o Maruśce
13. W prosektorium
14. Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy)
15. Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)
Publikacja ukazuje różnorodne formy wymiany artystycznej między PRL a innymi krajami socjalistycznymi: Czechosłowacją, Węgrami oraz NRD, w zakresie sztuk wizualnych. Autor korzystał z obszernej dokumentacji zgromadzonej w instytucjach państwowych, katalogów wystaw, innych druków ulotnych oraz korespondencji prywatnej, przeprowadził także serię wywiadów z artystami i kuratorami wystaw.
Na podstawie wymienionych źródeł odtworzone zostały mechanizmy nawiązywania kontaktów międzynarodowych i organizacji wystaw zarówno w ramach systemu zorganizowanego przez instytucje państwowe, jak i obok niego. Zdaniem autora nie da się jednak wyraźnie oddzielić od siebie kontaktów utrzymywanych w ramach instytucji państwowych, których działania miały charakter propagandowy i pełniły funkcję rytuału przyjaźni, i działalności artystycznej organizowanej poza tym systemem. Jednym z celów książki jest pokazanie, w jaki sposób osoby ze świata sztuki wykorzystywały dostępne w PRL możliwości organizacyjne i zaplecze instytucjonalne do prowadzenia wymiany artystycznej z pozostałymi trzema krajami, w których funkcjonowała rygorystyczna cenzura.
Nazajutrz po śmierci swej matki, 25 października 1977 roku, Roland Barthes rozpoczyna swój "Dziennik żałobny". Używa atramentu, czasami ołówka, robiąc zapiski na fiszkach, które sam przygotowuje z kartek zwykłego papieru, pociętych na cztery części, a ich zapas zawsze trzyma w miejscu pracy.
W trakcie redakcji Dziennika przygotowuje jednocześnie swój kurs w College de France na temat "Neutralności" (luty?czerwiec 1978), pisze tekst na konferencję zatytułowaną "Przez długi czas kładłem się spać wcześnie" (grudzień 1978), publikuje liczne artykuły w wielu dziennikach oraz czasopismach, między kwietniem a czerwcem 1979 roku redaguje "Światło obrazu" ("La Chambre Claire"), latem tego samego roku pisze kilka felietonów do swojego projektu Vita Nova, w końcu opracowuje dwuczęściowy kurs w College de France na temat "Przygotowania do powieści" (grudzień 1978 ? luty 1980). U podstaw wszystkich tych dzieł, napisanych wyraźnie pod znakiem śmierci matki, znajdują się fiszki z "Dziennika żałobnego".
Notatki robione są głównie w Paryżu i Urt, w pobliżu Bayonne, gdzie Roland Barthes przebywał czasami w towarzystwie swego brata Michela i jego żony Rachel. Kilka odbytych podróży do Maroka, gdzie był regularnie zapraszany na wykłady, ale i gdzie lubił po prostu jeździć, także nadaje rytm owemu okresowi.
Przechowywany w IMEC "Dziennik żałobny" jest tutaj, fiszka po fiszce, przedstawiony w całej swej integralności; fiszki ułożyliśmy chronologicznie, ponieważ wdarł się w nie pewien nieład [désordre s’y était glissé]; format fiszki implikuje zawsze zwięzłą redakcję, jednakże kilka z nich zostało zapisanych obustronnie (recto verso) i czasami tekst jest kontynuowany na odwrotnych stronach fiszek; inicjały użyte przez autora wskazują bliskich, zostały więc zachowane; nawiasy pochodzą od samego Barthesa; kilka notatek u dołu strony rozjaśnia kontekst lub precyzuje aluzje. Henriette Binger przychodzi na świat w 1893 roku. W wieku dwudziestu lat wychodzi za mąż za Louisa Barthesa; w wieku dwudziestu dwóch lat zostaje młodą matką, a rok później ? wdową wojenną. Umiera w wieku osiemdziesięciu czterech lat.
Na ten niewielki, dwutomowy szkic składają się nieopublikowane wcześniej teksty i wywiady przeprowadzone w okresie pomiędzy wyborami do Parlamentu Europejskiego z 13 czerwca 2004 roku a referendum z 29 maja 2005 roku oraz wystąpienie pochodzące z tego samego okresu. Po wyborach, w Wiarołomstwie i utracie kredytu zaufania
Dekadencja demokracji przemysłowych, usiłowałem pokazać, dlaczego biorąc pod uwagę bardzo niską frekwencję w tych wyborach10, nadszedł czas, aby spojrzeć na kwestię europejską w nowy sposób. Natomiast we wspomnianym referendum naród francuski miał się wypowiedzieć na temat ratyfikacji przez Francję projektu Konstytucji dla Europy, opracowanego przez konwent pod przewodnictwem Valéry’ego Giscarda d’Estainga.
Z przedmowy Michała Krzykawskiego
FRAGMENTY:
Albowiem przytaczane tutaj fakty tworzą zespół symptomów, które, występując pod wieloma postaciami na całej ziemi, powtarzają się i są pochodną tego samego procesu. Stanowią przygnębiający efekt potężnej nędzy symbolicznej, która nęka współczesne społeczeństwa przemysłowe i niszczy elementarne struktury psyche, zwłaszcza narcyzm, ten najbardziej elementarny warunek wstydu. A na ogólniejszym poziomie - owe symptomy świadczą o rozległym procesie desublimacji, którego rozmaite konsekwencje mają wybitnie niszczycielski charakter.
Ujmując rzecz jeszcze inaczej, wstyd jest tym, co pochodzi z pragnienia jako czegoś, co konstytuuje cywilizację. Europa ukonstytuuje się jedynie w takiej zależności, albowiem pragnienie jest w swej esencji sublimacją, podczas gdy destrukcja pragnienia, jako rezultat jego przemysłowego skaptowania, niszczy wszelki wstyd, a przez to – wszelki horyzont sublimalności, bez projekcji której nie istnieje przyszłość na tej planecie, na Ziemi, gdzie żyją istoty wewnętrznie pragnące: mężczyźni, kobiety, dzieci.
Małe POLIN"" to przewodnik po wystawie stałej Muzeum POLIN zaprojektowany z myślą o dzieciach w wieku 6-10 lat. W trakcie spaceru po wystawie Twoje dziecko zobaczy najciekawsze miejsca wystawy, pozna podstawowe informacje dotyczące historii, tradycji i kultury Żydów w Polsce. Ale to nie wszystko! Do przewodnika dołączone są kolorowe kredki, by wykonać zadania rozwiązać krzyżówki, rebusy, quizy, dzięki którym zwiedzanie wystawy okaże się wyzwaniem i przygodą.""Małe POLIN"" to przewodnik niezwykły, ponieważ współtworzą go najmłodsi zwiedzający rysując, łącząc, kolorując jego strony. Na zakończenie spaceru dzieci, które wykonają wszystkie zadania, otrzymują pamiątkową pieczątkę w punkcie informacyjnym Muzeum.
Szanowni Państwo!
Przed nami lato - czas odpoczynku. Dla tych, którzy poza urlopem planują także nadrabianie zaległości w lekturach, przygotowaliśmy propozycje nowości i zapowiedzi wydawniczych.
W numerze prezentujemy Pieszo i beztrosko. O sztuce spacerowania, przewodnik przydatny nie tylko w czasie wakacji. Ponadto o swojej nowej książce zatytułowanej Szwindel opowie Jakub Ćwiek. Przybliżymy też sylwetkę Jędrzeja Pasierskiego, którego powieści kryminalne przeniosą Państwa w pozornie spokojny świat małych miasteczek.
Czytelników małych i dużych zachęcamy do poznania niezwykłej krainy Mistrzów Ilustracji w którym dorośli będą mieli okazję spotkać znajomych bohaterów, a dzieci poznają nowych przyjaciół.
A na zakończenie lata zapraszamy do wzięcia udziału w pierwszej edycji ogólnopolskiego wydarzenia zatytułowanego Noc Księgarń, o którym więcej przeczytają Państwo w kwartalniku oraz na stronie internetowej www.nocksiegarn.pl
Trzydzieści lat później
Uświadamiać
Rozmowa z Małgorzatą Omilanowską
Rozmowa z historyczką sztuki i byłą minister kultury w polskim rządzie.
Zapamiętane
Stanisław Godlewski, Kalina Zalewska, Roman Pawłowski, Paweł Soszyński, Wojciech Dudzik, Beata Guczalska, Aneta Kyzioł, Agata Adamiecka-Sitek, Łukasz Drewniak, Jolanta Kowalska, Krystyna Duniec, Anna R. Burzyńska, Zbigniew Majchrowski, Dorota Buchwald, Jacek Sieradzki
Odpowiedzi na ankietę, w której zadaliśmy pytanie: "Jakie wydarzenie teatralne lub związane z teatrem pozostaje w Pani/Pana pamięci jako takie, które zmieniło Pani/Pana myślenie, zostawiło niezatarty ślad lub wskazało nową perspektywę?"
Prywatyzacja emocji. Teatr polski po 1989 roku
Barbara Świąder-Puchowska
W związku ze zmianą społeczno-ustrojową, jaką przyniosło trzydzieści lat temu obalenie w Polsce komunizmu, wszystkie obszary życia publicznego, w tym teatr, musiały ulec przedefiniowaniu. Dla polskich scen oznaczało to reformy organizacyjno-administracyjne, finansowe, repertuarowe, estetyczne, artystyczne, ale także społeczne. Efekty transformacji społeczno-politycznej po przełomie 1989 roku były bowiem widoczne w polskim teatrze na każdym poziomie jego funkcjonowania – jako instytucji i jako sztuki.
Od podróby do rewizji. Dramat polski po 1989 roku
Piotr Dobrowolski
Popularna od kilkunastu lat praktyka produkcji spektakli teatralnych na repertuarowych scenach dramatycznych w Polsce sprawiła, że dramaturdzy przejęli funkcje wcześniej przynależne dramatopisarzom. Nie chodziło jednak o proste zastąpienie opisującego ich określenia, a o wyłonienie się nowego stylu i sposobu pracy. Dramaturg działa dzisiaj w ścisłym porozumieniu z reżyserem i resztą zespołu przygotowującego widowisko teatralne. Zbliżenie autorów i reżyserów sprawia, że czasem trudno postrzegać efekty ich pracy jako osobne byty.
Ustanowienia
Kieliszki
Piotr Morawski
Piosenka o tym kraju
Historia zapominania
Magdalena Drab
Sztuka napisana na setną rocznicę niepodległości Polski. Opowiada o Pani P, alegorycznej Polsce, staruszce z demencją, która ma za sobą ciężkie życie: przetrwała głód, wojnę, terror, upokorzenia. W kolejnych scenach wracają jej wspomnienia, ale bohaterka woli niczego nie pamiętać albo pamiętać po swojemu. Przed traumami historycznymi ucieka w dzieciństwo, zamieniając się na role z własną córką. Dramat, krytyczny wobec "wielkich narracji", operuje poetyckimi obrazami i unika dosłowności.
Nieprzyjemność
Rozmowa z Magdaleną Drab
Pogoda na jutro
Estetyka i świadomość
Rozmowa z Dorotą Semenowicz i Katarzyną Tórz
Rozmowa z programerkami Malta Festival w Poznaniu w cyklu „Pogoda na jutro” o sytuacji polskiego teatru w kontekście polityki kulturalnej państwa.
Po bandzie
Solidarność w gniewie
Marek Beylin
W tej samej sprawie
Sprawa: Roe kontra Wade
Sarah Schulman
Przełożył Krzysztof Puławski
Historia dwóch dwudziestosiedmioletnich kobiet z Teksasu, które przed Sądem Najwyższym USA wygrała w 1973 roku sprawę o prawo do aborcji w Stanach Zjednoczonych. To historia o tym jak jedna z nich: biedna uzależniona lesbijka i prostytutka staje się chrześcijanką i liderką antyaborcyjnej kampanii, a druga: zamężna prawniczka z klasy średniej przez całe życie broni swojego zwycięstwa.
Sarah Schulman: wypisy z pedagogiki zaangażowania
Joanna Krakowska
Sprawa Roe kontra Wade, która doprowadziła do legalizacji aborcji w Stanach Zjednoczonych i która jest tematem drukowanej w tym numerze sztuki Sarah Schulman, wraca nieoczekiwanie na wokandę. Dramat sprzed kilku lat nabiera wyjątkowej aktualności w maju 2019 roku w kontekście narastających protestów w wielu miastach USA przeciwko próbom obalenia orzeczenia Sadu Najwyższego w sprawie Roe z 1973 roku.
Wynurzenia
Pedro Pereira
Dzieciństwo jako źródło
Wina lekarza
Po prostu
Piotr Wawer
Młoda kobieta po porodzie zapada w śpiączkę na skutek zaniedbania lekarza, który się nią nie zajął. Mąż bezskutecznie walczy o jej uzdrowienie, wreszcie po jej śmierci zostaje sam z małym synem i z zagadką błędu lekarskiego. Dramat, oparty na prawdziwej historii autora, pokazuje kulisy szpitalnych nadużyć i dotyka problemu odpowiedzialności prawnej w szpitalach.
Kopister, a opowieść?
Rozmowa z Piotrem Wawrem
Tragedia błędów medycznych
Tomasz Pasierski
W odróżnieniu od niepowodzenia, błąd lekarski z definicji jest często do uniknięcia i przeważnie istnieje ktoś, kto za ten błąd odpowiada. Możemy rozróżnić różne typy błędów lekarskich. A zatem: błędy techniczne, błędy myślenia lekarskiego, błędy normatywne (przekroczenie zasad) czy błędy w sztuce, które obejmują niestaranność i przekroczenie kompetencji. Są jednak też takie przypadki, kiedy lekarz ma pełną jasność sytuacji i jedynie z zaniedbania nie podejmuje właściwego działania. Dużo błędów medycznych wynika właśnie z zaniedbania bądź niechlujstwa
Nawozy sztuczne
Kilka historyjek raczej bez znaczenia
Tadeusz Nyczek
Varia
Konteksty: Historia literacka, wyobraźnia literacka
Olga Byrska
Nowe Sztuki:
Torben Betts Caroline’s Kitchen
Konstantin Küspert sklaven leben
Bartłomiej Kalinowski Rosół
Z afisza
Drugi tom monumentalnego dzieła Marii i Kazimierza Piechotków poświęcony został bóżnicom murowanym na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, a więc na większości obszaru dzisiejszej Polski i dużej części Ukrainy, jak też całej Litwy i Białorusi, a nawet niewielkiej części Mołdawii (na lewym brzegu Dniestru). W przeciwieństwie do synagog drewnianych, niemal całkowicie zniszczonych przez nazistowskie Niemcy podczas ostatniej wojny,
synagogi murowane, choć w większości zburzone, a pozostałe zdewastowane (także po 1945 r.), w pewnej części przetrwały do dziś. Po konserwacji i rekonstrukcjach stały się one ważna częścią kulturowego dziedzictwa Polski i Europy Środkowo Wschodniej.
Katalog został wydany we współpracy z Polskim Instytutem Studiów nad Sztuką Świata.
The Catalogue of works by Polish artists and Jewish artists from Poland in the museums in Israel : paintings, sculpture, drawing was compiledfrom 1987.
The authors stayed many times in Israel conductingresearch in Israeli museums.
The largest collections of works by artists from Poland is that in the possession of the Ein Harod Museum of Art. Many important works are located in the Israel Museum in Jerusalem and in the Tel-Aviv Museum of Art. Paintings by Maurycy Gottlieb are in the collection of the Weizmann Scientific Institute in Rehovot. Works by artists who were killed or were persecuted in the Holocaust, during the Second World War, are located in the Lohamei Haghetaot (The Ghetto Fighters’ House) near Haifa,
the Yad Vashem Museum of Art of in Jerusalem, and in the Oskar Ghez Collection at the University of Haifa.
In all, the present catalogue records 2367 works by 198 artists. The works from the museums in Israel contained in this catalogue constitute a precious heritage of the art and the spirituality of Polish
Jews, which belong to the culture of Poland and Central-Eastern Europe and to the traditon of international artistic centres, especially Paris.
The second volume of the monumental work by Maria and Kazimierz Piechotka is devoted to masonry synagogues built in the lands of the former Commonwealth of Poland and Lithuania–in other words, in most of the territory of present-day Poland and a large part of Ukraine, together with the whole of Lithuania and Belarus, and also a part of Moldova (on the left bank of the River Dniester). The greater part of the world’s Jewish population lived in these territories in modern times and in the nineteenth century, comprising around 10% of the total population of these lands.
Nineteenth and early twentieth century emigration, and above all the Holocaust which took place during the Second World War, resulted in the almost complete disappearance of the Jewish population from these territories. Memorials of the past remain, however, in the form of synagogue architecture represented in drawings, photographs and other materials, as well as in the surviving urban framework of towns in which Jews once lived.
In contrast with wooden synagogues, which were almost completely obliterated by Nazi Germans during the Second World War, masonry synagogues, although mostly destroyed, with the remaining ones devastated also after 1945, have to a certain extent survived to the present day.
Following conservation and reconstruction, they have become a vital element in the cultural heritage of Poland and of Central-Eastern Europe.
Katalog dzieł artystów polskich i żydowskich z Polski w zbiorach muzeów Izraela powstawał od 1987 roku. Autorzy wielokrotnie przebywali w Izraelu, prowadząc kwerendy w izraelskich muzeach. Największy zbiór dzieł artystów z Polski posiada Muzeum Sztuki w Ein Harod. Wiele wybitnych prac znajduje się w Muzeum Izraela w Jerozolimie i w Muzeum Sztuki w Tel Awiwie. Obrazy Maurycego Gottlieba przechowywane są w Instytucie Naukowym Weizmanna w Rehowot. W muzeum Lohamei Haghetaot (Domu Bojowników Getta) koło Hajfy, Muzeum Sztuki Jad Waszem w Jerozolimie oraz w Kolekcji Oskara Gheza na Uniwersytecie w Hajfie zgromadzone są prace artystów, którzy zginęli lub byli prześladowani w czasach Zagłady, podczas II wojny światowej. Łącznie katalog obejmuje 2367 dzieł autorstwa 198 artystów. Zamieszczone w nim dzieła z muzeów Izraela stanowią bogate dziedzictwo sztuki i duchowości Żydów Polskich, które należy także do kultury Polski i Europy Środkowo-Wschodniej oraz tradycji międzynarodowych centrów artystycznych, zwłaszcza Paryża.
The latest in a series of books by Maria and Kazimierz Piechotka devoted to wooden synagogues. Their first book on this topic entitled Wooden Synagogues was released as early as 1957; the English-language edition followed in 1959. Later on, the authors published a number of books through the Krupski i S-ka publishing house: "Heaven’s Gates. Wooden Synagogues in the Territories of the Former Polish-Lithuanian Commonwealth" (1996, translated into English in 2004), followed by "Heaven’s Gates. Brick and Stone Synagogues in the Territories of the Former Polish-Lithuanian Commonwealth" (1999) and "Oppidum Judaeorum. Jews in the Urban Environment of the Polish-Lithuanian Commonwealth". The current edition, prepared after Kazimierz Piechotka’s passing, was made possible thanks to the efforts of Professor Jerzy Malinowski, the financial support of the Minister of Culture and National Heritage as well as the cooperation of the Institute of Arts of the Polish Academy of Sciences and POLIN Museum of the History of Polish Jews in Warsaw. The book consists of two parts. The first part, preceded by a preface which presents the historical background, basic information on the Jewish diaspora, synagogue architecture and summary information on brick and masonry synagogues in Poland, discusses the architectural and structural solutions used for wooden synagogues erected between the mid-17th century and the early 20th century in the territory of the former Polish-Lithuanian Commonwealth as well as their interior layout. The second part – designed as a photo book – contains descriptions, drawings and photographs of the selected wooden synagogues from this period. The current edition features a modified order of chapters, with some chapters having been re-edited and expanded; the catalogue of synagogues featured in the book has also been slightly altered.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
