W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
JEDYNY POLSKI PRZEKŁAD BIBLII ZREALIZOWANY NA PODSTAWIE NAJSTARSZYCH MANUSKRYPTÓW, KTÓRE BYŁY W UŻYCIU W CZASACH JEZUSA I APOSTOŁÓW.Większość polskich przekładów Starego Testamentu została zrealizowana w oparciu o teksty masoreckie, które są o tysiąc lat późniejsze niż manuskrypty, których użyto do przekładu Biblii pierwszego Kościoła.Dodatkową cechą wyróżniającą to wydanie Biblii spośród innych jest to, żeteksty deuterokanoniczne wyróżnione zostały drukiem w kolorze granatowym,a słowa Jezusa wydrukowano kolorem czerwonym.
JEDYNY POLSKI PRZEKŁAD BIBLII ZREALIZOWANY NA PODSTAWIE NAJSTARSZYCH MANUSKRYPTÓW, KTÓRE BYŁY W UŻYCIU W CZASACH JEZUSA I APOSTOŁÓW.Większość polskich przekładów Starego Testamentu została zrealizowana w oparciu o teksty masoreckie, które są o tysiąc lat późniejsze niż manuskrypty, których użyto do przekładu Biblii pierwszego Kościoła.Dodatkową cechą wyróżniającą to wydanie Biblii spośród innych jest to, żeteksty deuterokanoniczne wyróżnione zostały drukiem w kolorze granatowym,a słowa Jezusa wydrukowano kolorem czerwonym.
Aforyzmy, złote myśli, cenne wskazówki oraz rozważania różańcowe. To wszystko znajdziesz w tej książce, która jest zarówno eleganckim prezentem, jak i podręczną pomocą w codziennych rozważaniach.
Publikacja zawiera rozważania wybrane z kazań pasyjnych, wygłoszonych przezSługę Bożego ks. Stanisława Sudoła, którego proces beatyfikacyjny ikanonizacyjny prowadzi diecezja sandomierska, w Wielkim Poście 1923 r. Treśćzostała podzielona na rozdziały tematyczne, które odnoszą się doposzczególnych etapów męki Zbawiciela, a także do biblijnych postaci w niejuczestniczących. Do zbioru tych rozważań dołączony został także rysbiograficzny Sługi Bożego, jego sylwetka duchowa oraz modlitwa o jego rychłąbeatyfikację.
Błogosławiona Maria Celeste Crostarosa (16961755) XVIII-wieczna włoska mistyczka, autorka szesnastu dzieł duchowych i mistycznych. Założycielka Zakonu Najświętszego Odkupiciela (Włochy, Scala, rok 1731). Neapolitanka o gorącym sercu i otwartym umyśle, mistrzyni modlitwy i radosnego życia wolą Bożą. Mniszka, która umiłowała Chrystusa i człowieka, Kościół i wszystko, co wyszło z rąk Stwórcy.Stopnie modlitwy to dzieło będące owocem ludzkiej i duchowej dojrzałości bł. Marii Celeste Crostarosy. Ma ono szczególne znaczenie w jej bogatym piśmiennictwie. Stanowi bowiem próbę przekazania głęboko przemyślanego i uporządkowanego nauczania, które dojrzewało w świetle silnych doświadczeń Boga na jej duchowej drodze.
Marzę o Amazonii walczącej o prawa najuboższych, rdzennych ludów, ostatnich, gdzie ich głos byłby wysłuchany, a ich godność była promowana... Marzę o wspólnotach chrześcijańskich zdolnych, by się zaangażować i urzeczywistnić się w Amazonii, do tego stopnia, by dały Kościołowi nowe oblicza o cechach amazońskich"".
Katalog prac artysty, które można było oglądać w Muzeum Narodowym w Gdańsku na wystawie „Natura i duchowość. Carl Borromäus Ruthart (1630–1703)” (28 lutego – 31 maja 2019). Była to pierwsza część projektu zrealizowanego wspólnie przez Muzeum Narodowe i Museo Nazionale d'Abruzzo. 22 czerwca 2019 roku wystawa została pokazana przez włoskiego partnera projektu w klasztorze św. Ducha w Sulmonie, oddziale Museo Nazionale d’Abruzzo. Carl Borromäus Ruthart ulubieniec arystokracji specjalizował się w przedstawieniach zwierząt. W wieku czterdziestu lat wstąpił do zakonu celestynów, ale nie zaprzestał malowania. Dzieła artysty znajdują w kolekcjach muzeów na całym świecie i są chętnie kupowane na rynku antykwarycznym do dzisiaj. Kuratorzy projektu: dr Lucia Arbace, dr Filippo Maria Ferro i dr Magdalena Mielnik z okazji wystawy przygotowali monograficzne opracowanie twórczości artysty. Jest to pierwsza taka publikacja poświęconą Ruthartowi. Monografia jest wydana w wersjach językowych polskiej, angielskiej i włoskiej. Została podzielona na dwie części: eseje autorstwa polskich i włoskich badaczy twórczości tego artysty oraz część katalogową prezentującą dzieła Rutharta znajdujące się obecnie w kolekcjach wielu muzeów europejskich.
W katalogu i na wystawie zostało pokazanych 39 prac artysty, w tym kilka ze słynnej kolekcji liter arabskich Hurufiyyat, które Abdulqader traktuje jako nietypowe – bo malarskie – listy. Abdulqader Al Rais (rocznik 1951) – najbardziej uznany artysta w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Określa się go mianem „ojca chrzestnego” sztuk pięknych w Emiratach. Malarstwa uczył się w latach 60. XX wieku w Kuwejcie, który w tamtym czasie kwitł politycznie, gospodarczo a przede wszystkim kulturalnie. To tam poznał arabskich pionierów sztuki i odkrył potęgę oraz siłę kreacyjną barwy. Abdulqader maluje realistyczne, wysmakowane kolorystycznie krajobrazy, w tym pejzaże architektoniczne inspirowane tradycyjnymi arabskimi dzielnicami. Jednym z jego ulubionych wątków jest motyw drzwi, często lekko uchylonych, a przez to wprowadzających widza w świat przeszłości i przyszłości jednocześnie. Artysta tworzy także kompozycje abstrakcyjne, w których eksperymentuje z kaligrafią i symbolami arabskimi. Jego twórczość jest utrzymana w duchu romantycznego, magicznego realizmu, a charakteryzuje się wręcz mistyczną wyobraźnią. Abstrakcyjne prace Abdulqadera stanowią rodzaj medytacji nad potęgą barwy i jej duchowymi możliwościami. Artysta posługuje się techniką olejną i akwarelową. Poza Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi wystawiał również w Czechach, Libanie, Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Kuwejcie. Ta wystawa będzie pierwszą w Polsce prezentacją twórczości Artysty ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Przedmiotem publikacji jest zarówno dewocyjna twórczość Memlinga, jak i twórców niderlandzkich XV i początku XVI wieku. Punktem wyjścia publikacji pozostaje Hans Memling i jego gdańskie opus magnum w szerszym kontekście, zaś malarstwo niderlandzkie XV i początków XVI w. (forma, treści, mecenat, oddziaływanie i inne zagadnienia). Praca poświęcona jest różnym aspektom twórczości dewocyjnej Hansa Memlinga. Omówione zostały przekształcenia ikonograficznych modeli bizantyńskich w twórczości malarza z Brugii i potencjał dewocyjny obrazów o takiej genezie. Następnie przedstawione zostały na wybranym przykładzie dewocyjna rola dyptyków Memlinga i ich wpływ na sztukę włoską w XV i pocz. XVI w. Osobno przedmiotem refleksji jest rola portretów dewocyjnych Memlinga w kontekście procesu medytacji religijnej. Ukazane zostały bardzo różnorodne spojrzenia na sztukę dewocji osobistej. Podjęta została kwestia produkcji seryjnej na przykładzie wizerunków Prawdziwego Oblicza Chrystusa, zagadnienie wirtualnej pielgrzymki za pośrednictwem medium malarstwa pasyjnego, kolekcjonerstwa i swoistego gustu dewocyjnego na królewskim dworze hiszpańskim, na koniec recepcja sztuki les primitifs flamands w malarstwie kontrreformacji. W publikacji są również studia poświęcone różnym formułom sztuki dewocyjnej: malarstwu książkowemu (ukazanemu w kontekście relacji niderlandzko - włoskich oraz jako studium pewnego fenomenu ikonograficznego), grafice, której funkcje zanalizowano poprzez świadectwa ikonograficzne, na koniec dewocyjnej tapiserii, przykładzie sztuki swoiście mobilnej.
Resa Mashoodi jest bez wątpienia gwiazdą berlińskiego undergroundu, przez długi czas był związany z nieistniejącym już Domem Sztuki Tacheles, gdzie prowadził swoją galerię Ora et Labora. Artysta jest mistrzem malarskiej metafory. Tworzy baśniowe, piękne i niepowtarzalne wizerunki kobiet, które stanowią jego swoiste alter ego. To wielbiciel kunsztu kobiecego ciała, które maluje XVI-wieczną techniką malarską, polegającą na kilkuwarstwowym, cienkim nakładaniu farby i lakieru. Efekt jest absolutnie niezwykły – obrazy pełne blasku i głębi. Na wystawie „Siła kobiecości. Obrazy Resy Mashoodiego” w Muzeum Narodowym w Gdańsku pokazano 23 obrazy artysty, w tym cztery – z tzw. „cyklu gdańskiego”.
Katalog zawiera reprodukcje wszystkich prezentowanych na wystawie obrazów artysty. Rozpoczyna go esej Iwony Konkhe, która opisuje twórczą drogę Resy Mashoodiego oraz jego fascynację kobietami, które w wyniku rewolucji w Iranie utraciły swoje dawne prawa i swobodę.
Tematami przewodnimi numeru są straty wojenne gdańskiego muzealnictwa oraz portret
w sztuce. Ponadto w tym numerze czasopisma w ramach działu opinie, dyskusje, polemiki
został opublikowany głos w dyskusji dotyczący rewitalizacji Westerplatte.
„Gdańskie Studia Muzealne. Seria Nova” są czasopismem naukowym wydawanym przez
Muzeum Narodowe w Gdańsku. Kontynuują tradycję publikowanego nieregularnie od 1976 r.
wydawnictwa „Gdańskie Studia Muzealne”, które pod wieloma względami miało charakter
pionierski w pomorskim środowisku muzealniczym i zarazem umożliwiało publikowanie
wyników badań naukowych poświęconych zagadnieniom muzealnym, w szczególności sztuce
Gdańska i Pomorza.
Zmiana tego wydawnictwa w mające ukazywać się regularnie nowoczesne czasopismo
o charakterze naukowym, posiadające własną stronę internetową, jest odpowiedzią na
wyzwania czasów współczesnych, a przede wszystkim reakcją na nową muzeologię i reformy
zachodzące w obszarze nauki. Przekształcony periodyk ma spełniać standardy obowiązujące
w czasopismach naukowych.
Celem czasopisma „Gdańskie Studia Muzealne. Seria Nova” jest realizacja misji określonej
w statucie MNG, publikowanie wyników badań naukowych, które wnoszą istotny wkład do
stanu badań nad zabytkami oraz materiałami ikonograficznymi, fotograficznymi
i dokumentacyjnymi dotyczącymi sztuki polskiej i obcej, dziejów hymnu narodowego,
etnografii Pomorza, kultur europejskich i pozaeuropejskich oraz działania teatrów Gdańska,
Gdyni i Sopotu, publikowanie informacji z zakresu gromadzenia i ochrony zabytków,
zbiorów oraz materiałów dokumentacyjnych, dotyczących zakresu działania muzeów.
Czasopismo zostało wpisane do rejestru dzienników i czasopism, ukonstytuowano
międzynarodową radę naukową oraz redakcję. Wprowadzane są zmiany mające doprowadzić
do przekształcenia „Gdańskich Studiów Muzealnych. Seria Nova” w czasopismo znajdujące
się na liście czasopism punktowanych.
Publikacja podsumowuje projekt konserwatorski prowadzony od 2014 roku i dotyczący wpływu włoskiej kultury na przestrzeń Gdańska. Badania były prowadzone w Oddziale Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Gdańsku pod kierunkiem Marcina Kalecińskiego. Prezentowane w publikacji materiały dotyczą kontaktów gdańsko-włoskich i postrzegania dalekiej Italii w Gdańsku od XIV do końca XVIII wieku, bogatej kolekcji rękopisów, inkunabułów i starodruków. Piśmiennicze zabytki świadczą o zainteresowaniu dawnych gdańszczan włoską literaturą, polityką i kulturą. W publikacji prezentowane są również paramenty liturgiczne z kościoła Mariackiego wykonane z tkanin włoskich, ponadto obrazy, grafiki i włoskie szkła z kolekcji muzealnych i prywatnych. Bogaty materiał ikonograficzny został poprzedzony ciekawymi esejami. Wydana drukiem publikacja stanowi istotne uzupełnienie luki badawczej w wiedzy o związkach lub drogach recepcji sztuki i idei włoskich w średniowiecznym i nowożytnym Gdańsku. Wydawnictwo w sposób kompleksowy prezentuje problematykę dotyczącą relacji Gdańska z Italią oraz obecności Włochów i kultury włoskiej w dziejach Gdańska, zawiera opis różnych aspektów tej obecności.
Hildegard Skowasch posługując się technikami autorskimi (m.in. papier-mâché), tworzy niezwykłe obiekty i instalacje rzeźbiarskie. Podstawowym materiałem, który wykorzystuje w swej twórczości, jest papier, ale chętnie stosuje też inne, np. glinę, tworzywo sztuczne, drut czy przedmioty codziennego użytku. Forma jej oryginalnych dzieł łączy elementy figuralne i abstrakcyjne, uwagę widza przyciąga również ich żywiołowa kolorystyka.
Tematyka prac artystki jest związana z człowiekiem i jego problemami egzystencjalnymi, jak zaplątanie w sprawy codzienności, uwikłanie w kontekst kulturowy i historyczny, dylematy moralne. Podstawową jej inspiracją są osobiste doświadczenia i refleksje. Tytuł wystawy – „close your eyes” (‘zamknij oczy’) to nieco przewrotne zaproszenie, widza do wglądu w siebie i konfrontacji z przemyśleniami i refleksjami..
W katalogu wystawy znajdują się reprodukcje prac artystki oraz eseje poświęcone jej twórczości. Stepan Trescher w swoim tekście odnosi się do tytułu wystawy oraz analizy motywu dłoni, który często pojawia się w twórczości artystki. Joanna Szymula Grygiel podkreśla w swoim artykule, że dla Hildgardy Schowach najcenniejsze jest odkrywanie w trakcie procesu twórczego.
Niewolnica, która została świętą
Jeśli zaczniesz krzyczeć, już jesteś martwa – krzyknął, przykładając nóż do ciała 8-letniej Bakhity. Jej stopy krwawiły, gdy biegła przez pole dojrzewających arbuzów, popychana przez handlarzy niewolników. Ta mała dziewczynka o czekoladowej skórze nie mogła wówczas przypuszczać, że zostanie pierwszą sudańską świętą!
Bohaterka tej książki to wielokrotnie bita i wykorzystywana afrykańska niewolnica, szyderczo nazwana przez handlarzy Bakhita, czyli Szczęśliwa. Była pięciokrotnie sprzedawana i kupowana. Pod koniec XIX wieku ostatecznie została wykupiona w Chartumie przez włoskiego wicekonsula i przywieziona do Włoch. Tam przyjęła chrzest i wstąpiła do Zgromadzenia Córek Miłości Służebnic Ubogich św. Magdaleny di Canossa. Żyła prosto. Opiekowała się dziećmi i pracowała w kuchni. Ci, którzy ją znali, mówili, że byli poruszeni jej wiarą, bliską relacją z Bogiem oraz umiejętnością przyciągania do Niego innych.
„Bakhita” to historia oddanej Bogu kobiety, która doświadczyła fizycznej i psychicznej przemocy, ale pomimo zadanych jej ran do końca zachowała wewnętrzną wolność i podążała drogą ku świętości.
Roberto Italo Zanini jest dziennikarzem katolickiego dziennika „Avvenire”. Współpracował także z czasopismem „Popoli e Missione” i innymi gazetami kościelnymi. Jego książki zostały przetłumaczone na wiele języków.
Wilanów najczęściej kojarzy się nam tylko z Janem III Sobieskim oraz Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Zdecydowanie mniej wiemy na temat kwestii gospodarczo-ekonomicznych i związków funkcjonalno-gospodarczych wilanowskiej nieruchomości ziemskiej. Celem niniejszej publikacji jest wypełnienie tej luki. Opracowanie powstało na podstawie wieloletnich badań nad aspektami gospodarczej działalności wilanowskiej nieruchomości ziemskiej oraz licznych monografii i artykułów już opublikowanych przez autora.
*
Książka adresowana jest do badaczy zajmujących się problematyką nieruchomości, rzeczoznawców majątkowych, adwokatów, radców prawnych, pracowników administracji samorządowej. Może również stanowić cenne źródło wiedzy dla przedstawicieli nauki, m.in. ekonomistów, historyków gospodarczych oraz studentów wydziałów prawa i administracji, a także studentów studiów ekonomicznych.
Ze Wstępu
Michał Pabiś-Orzeszyna podjął się tematu niełatwego, również ze względu na konieczność uporządkowania znacznej materii. Nie tylko wywiązał się dobrze z tego zadania, ale z uporządkowania tego uczynił jedną z największych wartości swojej książki. Publikacja nie tylko stanowi nader kompetentne kompendium wiedzy o tzw. zwrocie historycznym w badaniach filmoznawczych, lecz także zaproszenie do dyskusji i apel o autorefleksyjność filmoznawców. Jej lektura uzmysławia metodologiczną wielość i różnorodność nurtu uważanego potocznie za jednolity. Pabiś-Orzeszyna pisze o tym przekonywająco, podając liczne dowody i osadzając je w rozmaitych kontekstach. Ukazując rozbieżności, nie tylko je porządkuje, przedstawiając przy tym własną propozycję wewnętrznych podziałów, ale też odsłania unifikacyjne dążenia humanistyki jako takiej. Dodatkowym walorem monografii, wynikającym z jej podstawowych założeń, jest analiza instytucjonalnego funkcjonowania nauki, w tym wypadku – filmoznawstwa.
Z recenzji prof. dr. hab. Piotra Zwierzchowskiego
Góry – przestrzenie i krajobrazy są zbiorem studiów Jacka Kobuszewskiego poświęconym różnym aspektom literackiej problematyki gór. Autor w młodości łączył działalność taternicką z badaniami dziejów tematyki tatrzańskiej w literaturze. Prezentowanym w książce rozprawom i szkicom koncepcji badań historycznoliterackich związanych z tzw. tematologią literacką towarzyszy nowocześnie podejmowana egzegeza różnych przestrzeni, widzianych jako teksty kultury o zróżnicowanym wyposażeniu semantycznym. Przykładem tego są prace dotyczące historii turystyki w Karkonoszach śledzonej przez pryzmat zapisów w dawnych księgach pamiątkowych umieszczanych w górach. Z dziejami alpinizmu i toponomastyki Alp wiąże się z kolei próba nowego spojrzenia na nazwę lodowca Mer de Glace. Ważną część zbioru stanowią artykuły poświęcone skomplikowanej, wieloaspektowej tematyce alpejskiej. Autor śledzi w nich dzieje alpinizmu na przełomie XIX i XX wieku na tle spektakularnych zjawisk socjokulturowych, osobną uwagę poświęcając recepcji Alp w życiu i twórczości polskich pisarzy romantycznych.
"Miłość jest nieświatowa, rzadka i apolityczna"
Hannah Arendt
Powroty do dawnych tematów często nie należą do łatwych. Powodują je: konieczność dokonywania nieustannych uzupełnień, reinterpretacji… albo melancholia za przeszłością, w której – jak w kryształowym zwierciadle z baśni o Królowej Śniegu – można ujrzeć jeszcze raz swoje, niestety już przez czas zniekształcone, oblicze. Powrót do twórczości filmowej Wojciecha Hasa – z okazji 20. rocznicy jego śmierci – a także wpisanie dwóch jego filmów: Rękopisu znalezionego w Saragossie i Sanatorium pod Klepsydrą, do dziesiątki arcydzieł polskiej kinematografii, skłoniły mnie do odszukania tekstów, dzięki którym przed laty „trafiłam” na autora ekranizacji prozy Brunona Schulza.
Wojciech Has, jako Artysta, opowiadał w swoich filmach o przemijaniu, zapominaniu, bólu i śmierci. Oby koniec „wspólnego świata”, w którym egzystują Reżyser, jego twórczość i my, Widzowie, nigdy nie nastąpił, a więc nie oznaczał przyjęcia „pojedynczej perspektywy”. Has na pewno bardzo by sobie tego życzył. Dlatego gorąco zapraszam do świata polifonicznego, magicznego i fantastycznego… stworzonego niejako dla i przez tego Mistrza Ruchomych Obrazów.
Iwona Grodź
„Książka ta stanowi modelowe studium w zakresie badań nad interartystycznymi związkami filmu z innymi sztukami w perspektywie indywidualnej twórczości. (...) praca powodowana koniecznością dokonywania nieustannych uzupełnień i interpretacji, odsłania szerokie kulisy i głębokie podłoże Hasowskich inspiracji, jego genealogii duchowej i artystycznej, która legła u źródeł jego dzieła. Autorka roztacza przed nami bardzo szeroką erudycyjną panoramę najrozmaitszych fenomenów z dziedziny literatury, malarstwa czy muzyki, jaką ewokują filmy Hasa. Interesuje ją również krąg współpracowników artysty, a także głęboki ślad, jaki zostawił w polskiej kinematografii dzięki swojej charyzmatycznej działalności pedagogicznej w łódzkiej szkole filmowej. Zważywszy na renesans zainteresowania twórczością Wojciecha Hasa (...) uważam, że obecna propozycja, zataczająca bardzo szeroki krąg humanistycznej i estetycznej refleksji, a także otwierająca nowe horyzonty poznawcze, jest cennym wkładem w rozwój badań nad kinem tego reżysera i z pewnością zasługuje na zainteresowanie”.
z recenzji prof. Tadeusza Szczepańskiego
Tematem książki jest literatura cyfrowa: jej status, właściwości, związki i zerwania z tradycją, a także wyzwania, jakie stawia swoim czytelnikom.
W mediach elektronicznych granice pomiędzy sztukami i dyskursami się zacierają, a dotychczasowe kategorie opisu stają się niewystarczające, niekiedy nawet całkiem nieprzydatne. Rozważaniom o utworach e-literackich towarzyszą więc pytania o status literatury elektronicznej, która ma często charakter multimedialny i hybrydyczny. Stąd wynika zasadnicza trudność w jej odbiorze, jest to także przyczyna niewystarczalności literaturoznawczych narzędzi i kategorii stosowanych do jej opisu.
Często formułowana dziś teza o osłabianiu i kurczeniu się pola literackiego znajduje przeciwwagę w formułowanym przez autorkę stanowisku, że media cyfrowe mogą przyczynić się do poszerzenia zasięgu oddziaływania praktyk literackich, dostarczając czytelnikom nowych doznań i angażując ich uwagę. Zamiast podsuwania gotowych odpowiedzi, książka zachęca do podjęcia namysłu nad zjawiskami i problemami, które wyłaniają się na skutek głębokich przekształceń medialnych współczesnej kultury.
„Książka Elżbiety Winieckiej jest pozycją ważną dla rozwoju szeroko pojętej myśli literaturoznawczej – zarówno tej zajmującej się nowymi zjawiskami literackimi, jak i tej tradycyjnej, zdającej jednak sobie sprawę z wpływu nowych form literackich na kształt literatury zastanej. Autorka kompetentnie charakteryzuje zjawiska cyberliteratury i literatury cyfrowej w bogatym kontekście stanu badań, tworząc kompendium wiedzy na ten temat”.
Dr hab. Ewa Szczęsna, prof. UW
„Wartość tej książki opiera się m.in. na tym, że Autorce udało się uchwycić i opisać moment przejścia dokonującego się pomiędzy literaturą tradycyjną (…) i tym, co nazywamy dziś literaturą elektroniczną lub literaturą cyfrową. (...) Dla Winieckiej ważne jest przede wszystkim to, w jaki sposób opisywać literaturę, która wkracza w poszerzone pole. Wiąże się z tym wiele różnych trudności, i to jest właśnie zasadniczy przedmiot rozpraw zamieszczonych w tym zbiorze (…).
To książka bardzo cenna, do której obligatoryjnie będą musieli sięgnąć literaturoznawcy, którzy zechcą się zajmować literaturą cyfrową, ale też kulturoznawcy i medioznawcy, których badania będą wkraczać w zbliżony obszar poszukiwań”.
Prof. dr hab. Adam Dziadek
Elżbieta Winiecka – literaturoznawczyni, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autorka książek: Białoszewski sylleptyczny (Poznań 2006), Z wnętrza dystansu. Leśmian – Karpowicz – Białoszewski – Miłobędzka (Poznań 2011).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
