W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Jan Bułhak jest uważany za ojca polskiej fotografii i twórcę estetyki bułhakowskiej. Był założycielem Fotoklubu Wileńskiego oraz współzałożycielem Fotoklubu Polskiego i Związku Polskich Artystów Fotografów. Wykonał dokumentację fotograficzną architektury wielu miast, m.in. Grodna, Lublina, Krakowa, Warszawy, Wilna czy Zamościa. Wydawał również pocztówki ze swoimi fotografiami. Stworzył pojęcie fotografiki, wyodrębniając tę gałąź grafiki, która tworzona jest za pomocą technik fotograficznych, i chcąc ją odróżnić od fotografii reporterskiej czy technicznej. Niestety, jego pracownia w Wilnie, wraz z cennymi negatywami, spłonęła w czasie walk o miasto. Po wojnie artysta dokumentował zniszczenia wojenne Wilna, a po przymusowym przesiedleniu w nowe granice Polski również polskich miast
Przetłumaczony na 13 języków bestseller New York Timesa, który zdobył także tytuł Najlepszej książki naukowej przyznawany przez Library Journal i Forbesa. Koty rządzą w ciemnych zaułkach, na bezludnych antarktycznych wyspach i w naszych sypialniach. Najwyraźniej przejęły też internet: wiralowe kocie filmiki z łatwością osiągają ponad 10 milionów wyświetleń. Ale jak udało im się zdobyć władzę nad światem? W przeciwieństwie do psów, człowiek nie ma z nich żadnego praktycznego pożytku. Jak łowcy gryzoni są tak naprawdę żałośnie nieudolne, a ponadto stanowią zagrożenie dla wielu ekosystemów. Ale i tak je kochamy. Aby lepiej zrozumieć tych puszystych obcych w naszych szeregach, Abby Tucker wyrusza na spotkanie z hodowcami, aktywistami i naukowcami, którzy poświęcili im swoje życie. Odwiedza laboratoria, w których bada się kocie kości wydobyte z pierwszych ludzkich osad, przemierza odludne zakątki Florydy w poszukiwaniu kotów swobodnie buszujących w dziczy i spędza trochę czasu z Lil Bub, jedną z największych kocich celebrytek.Świeże spojrzenie na podobne Sfinksowi stworzenie, które nic sobie nie robi z przyjętych reguł udomowienia. Abigail Tucker przeprowadza dowcipne, błyskotliwe i wnikliwe badanie istoty kociego geniuszu. Naprawdę wspaniała książka – lektura obowiązkowa dla każdego, kto trzyma lwa w swoim salonie. - Dr. Brian Hare, autor bestsellerowego Psiego geniuszu.Abigail Tucker - dziennikarka pracująca dla czasopisma Smithsonian - jej prace znalazły się w Best American Science and Nature Writing, publikowanych corocznie antologiach najlepszych artykułów popularnonaukowych w Stanach Zjednoczonych.
Zapis konferencji Siostry Emmanuel na temat rodziny. Świadkowie wydarzeń w Medjugorie podkreślają, jak ważne jest ostrzeganie ludzi o atakach szatana na współczesne rodziny. Bóg nie pozostawia ich jednak bez pomocy i obrony, a najpotężniejszą bronią przeciw złu jest wspólna modlitwa w rodzinach, szczególnie odmawianie Różańca.
Diagnozy Gustave'a Thibona to zbiór esejów jednego z najniezwyklejszych myślicieli katolickich XX wieku. Książka powstała tuż przed wojną, między rokiem 1934 a 1939, we współpracy ze słynnym filozofem Gabrielem Marcelem. Jest to pierwsza pozycja, w których prowansalski myśliciel mówiąc pełnym głosem dał się poznać jako przenikliwy krytyk kultury współczesnej.W książce tej Thibon diagnosta postępuje jak typowy lekarz: po milczących oględzinach chorego stawia diagnozę i przepisuje lekarstwo. Lekarstwo to nie jest żadną mityczną szczepionką, która dopiero ma być odkryta jest znane, tak jak dobrze znane jest utracone przez chorobę zdrowie. Tak jak zdrowie jest wcześniejsze od choroby, która jest jego brakiem, tak chrześcijaństwo jest wcześniejsze od swoich chorób: rygoryzmu, faryzeizmu, kwietyzmu, angelizmu...Thibon nie zajmuje się tu jednak opisem jednostkowych wad poszczególnych ludzi, interesuje go fizjologia społeczna. Dostrzeżenie, jak przetrawione przez chrześcijaństwo choroby wiary stają się postawami napędzającymi życie społeczne i polityczne, stanowi na pewno wielką zasługę francuskiego filozofa.
Autor, w formie nierzadko kontrowersyjnych pytań i szczerych odpowiedzi, przedstawia argumenty przemawiające za słusznością nauki Kościoła dotyczącej ludzkiej płciowości i małżeństwa. Wskazując na tak konsekwentnie głoszoną przez św. Jana Pawła II szczególną godność kobiety i mężczyzny, przekonuje, że tylko mądre i odpowiedzialne pielęgnowanie daru miłości może zaspokoić ludzką tęsknotę za jednością, wewnętrzną integracją i szczęściem.To fascynująca i wartościowa lektura, a jednocześnie praktyczny poradnik dla osób wolnych, narzeczonych, małżonków i wszystkich, którzy poszukują szczęścia w miłości, jak również tych, którzy już je znaleźli i pragną, aby stawało się ono coraz pełniejsze. Nowe poprawione i uzupełnione wydanie bardzo poczytnej książki.
Książka ""Święty Józef. Patron naszych czasów"" w bardzo przystępny, a równocześnie literacko atrakcyjny sposób przybliża historyczną i duchową sylwetkę św. Józefa: oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, opiekuna Jezusa Chrystusa, głowy Świętej Rodziny. Opierając się na Piśmie Świętym i tradycji wiary, a także nawiązując do wyobrażeń artystycznych, autor w kolejnych rozdziałach przedstawia poszczególne okresy i wydarzenia z życia św. Józefa i zarazem Świętej Rodziny oraz ich znaczenie teologiczne dla każdego katolika. Niezwykle wartościowa i pouczająca lektura dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać i zrozumieć zewnętrzne i wewnętrzne życie tej bardzo ważnej postaci z historii zbawienia.Ksiądz Moritz (Maurycy) Meschler urodził się w 1830 r. w Brigu (Szwajcaria), zmarł w 1912 r. w Exaeten (Holandia). W 1850 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Niemczech. Studiował retorykę, filozofię i teologię. W 1862 r. wyświęcony na księdza, pełnił w zakonie jezuitów odpowiedzialne funkcje: magistra nowicjatu, prowincjała, asystenta generała, kierownika duchowego i pisarza. Opublikował wiele poczytnych prac o tematyce religijnej. Należał do najwybitniejszych pisarzy ascetycznych. Był to umysł bardzo gruntowny i niezmiernie jasny, a przy tym pełen polotu i wrażliwości na wszelkie piękno. Posiadał wielkie doświadczenie życiowe oraz głęboką znajomość świata i dusz.
Człowiek samoistnie wykształcił i w dalszym ciągu tworzy różne udoskonalenia, tak aby żyło mu się wygodnie. Człowiek od zarania dziejów zmienia swoje otoczenie. Stał się więc w pewnym sensie twórcą nowego świata. Efektem tego jest fakt, że rozróżniamy środowisko naturalne i środowisko antropogenicznie zmienione. Żaden z gatunków żyjących na Ziemi nie ma takiej zdolności.Fragment książki
Niezwykłe wyznanie wiary człowieka, kapłana, który potrafi zobaczyć Chrystusa w różnych miejscach i okolicznościach. Potrafi zobaczyć Jego obecność w sytuacjach, ludziach, problemach. Swoje działania, trud, starania określa i ukierunkowuje bardzo jasno: ""Wszystko jednak sprowadza się przede wszystkim do jednego - by być człowiekiem! Być człowiekiem wierzącym i kochającym, nie ulęgającym naciskom w postaci pochwał czy awansów, także kościelnych...""Książka ta będzie fascynującą lekturą dla tych, którzy szukają jasno określonej prawdy i nie boją się konkretnych sformułowań.
Napisałam tę książkę dla wdów i wdowców, ale również dla takich osób, które nigdy nie wyszły za mąż, oraz dla takich, które muszą żyć same po rozwodzie. Obie rzeczy, żałoba i proces uzdrowienia, potrzebują czasu. Nie ma drogi na skróty.
Życie, to najpiękniejszy dar, jakim Bóg obdarza człowieka. Ale przychodząc na ten świat, nigdy nie możemy przewidzieć tego co nas spotka i z czym tak naprawdę będziemy musieli się zmierzyć.Słowo - choroba, zawsze wywołuje w ludziach panikę i strach. Ona atakuje nas w różnym wieku i często przychodzi niczym złodziej w nocy.Chociaż ma różne objawy i skutki, to jedno ma wspólne. Za każdym razem niesie ze sobą smutek i cierpienie. Potrafi być bezlitosna i wywrócić w życiu wszystko do góry nogami.Piszę te książkę z pokora, nie chcąc nikogo pouczać, jak ma żyć i jak godnie cierpieć - to nie jest moim zamiarem. Z cichością i nadzieją w sercu liczę na to, że wszyscy cierpiący na nieuleczalną chorobę lub mający kogoś bliskiego czy znajomego borykającegosię ze swoim kalectwem, po przeczytaniu tej książki staną się choć trochę silniejsi.- Anna Bojanowska
Kluczowym punktem, wokół którego ogniskuje się myśl Didi-Hubermana, jest „Atlas Mnemosyne” Aby Warburga. Autor używa kategorii „atlasu” do zarysowania najważniejszych problemów, z jakimi mierzyła się sztuka i kultura europejska w ogóle. Od mitologii i Pliniusza Starszego, przez Goyę, Waltera Benjamina, aż po Jorge Luisa Borgesa.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzącego z Funduszu Promocji Kultury.
Zielone zarządzanie ludźmi. Green HRM jest opracowaniem oryginalnym i nowatorskim. Na rynku polskim nie istnieje jeszcze tego typu publikacja, a sam temat jest dopiero rozpoznawany. Myśl przewodnia dotyczy rozwiązań prośrodowiskowych w zarządzaniu zasobami ludzkimi. Głównymi celami pracy są: identyfikacja czynników sprzyjających zachowaniom prośrodowiskowym, ukazanie możliwości kształtowania zachowań prośrodowiskowych i świadomości środowiskowej, określenie czynników sprzyjających zachowaniem nieetycznym, ustalenie działań specjalistów HR w zakresie zielonej rekrutacji i selekcji, zielonej adaptacji i socjalizacji, eksploracja działań organizacji dotycząca przygotowania zielonych miejsc pracy oraz rozpoznanie postrzeganego wsparcia organizacyjnego dla menedżerów i pracowników.
Przejdź kryzys z nadzieją Czy rozczarowani postawą wielu ludzi Kościoła nadal jesteśmy w stanie funkcjonować w nim jak dotychczas? Jak w dzisiejszych czasach wytrwać w wierze i nie stracić nadziei? Co robić, gdy ze wspólnoty odchodzą cenieni duchowi przewodnicy? Jak pokochać to, co się ma, i zaufać, że nasze przewidywania, nasze widzenie świata, nasza logika są nieporównywalne z mocą i trwałością Słowa Bożego?
W ciemno za światłem to zapis odważnej rozmowy Marcina Jakimowicza z ojcem Tomaszem Nowakiem OP. Bez lukru, prywatnie i szczerze o polskim Kościele i próbie przezwyciężania każdego kryzysu wspólnie z Bogiem. To książka dla tych, którzy szukali nieskalanego Kościoła, a zderzyli się z murem grzechu, małości i egoizmu. Rozmówcy pokazują, jak zamienić rozgoryczenie i bolesny zawód w błogosławieństwo. Opowiadają o leku na lęk, o ogromnej mocy przebaczenia i o tym, że słowa „Gdzie wzmaga się grzech, tam jeszcze obficiej rozlewa się łaska” (por. Rz 5,20) nie są żadną pobożną metaforą.
W „dzisiaj” zawiera się istota chrześcijaństwa. U Boga, który jest ponad czasem, jest wieczne „teraz”. Teraz jest chwila naszego zbawienia. Staram się nie martwić o to, co nadchodzi…
Tomasz Nowak OP – kaznodzieja, przeor dominikańskiego klasztoru w Łodzi i dyrektor Dominikańskiego Ośrodka Kaznodziejskiego. Wykłada homiletykę w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Dominikanów w Krakowie. Jego wielką pasją jest głoszenie Ewangelii i muzyka, szczególnie jazz. Od lat słowem i muzyką wspiera projekty związane z modlitwą uwielbienia, współtworzy warsztaty, rekolekcje i koncerty. Jak św. Dominik chce głosić wszystkim, wszędzie i na wszystkie sposoby.
Marcin Jakimowicz – urodził się w 1971 roku. W Dzień Dziecka. Dziennikarz „Gościa Niedzielnego”. Autor bestsellera Radyklani i kilkunastu innych książek. Absolwent prawa Uniwersytetu Śląskiego (1995). Mąż Doroty i ojciec trojga dzieci. Publikował . w „Rzeczpospolitej”, „W drodze”, „Brulionie”, „Magazynie Muzycznym RUaH”, „Liście” i „Więzi”. Interesuje go to, co mówi dziś „Duch do Kościoła”.
To nowe, uzupełnione o osiemdziesięciostronicowe wprowadzenie, wydanie opublikowanej przez CiS w roku 2015 książki Polak katolik?. Sześć lat, jakie minęło od pierwszego wydania, to czas obfitujący w ważne wydarzenia i dla świata, i dla Kościoła katolickiego, i wreszcie dla polskiego katolicyzmu, który wciąż jest przedmiotem refleksji i troski profesora Obirka. Jak sam autor pisze:
„Zachęcony przez Wydawcę, który zaproponował mi, by nie tylko wznowić moją książkę, ale i opatrzyć ją nowym wstępem, uwzględniającym najważniejsze zmiany, do jakich doszło w katolicyzmie po roku 2015 (wtedy ukazało się pierwsze wydanie), oraz ewolucję mojego spojrzenia na Kościół katolicki, zabrałem się do skreślenia kilku refleksji. Nie podejrzewałem, przystępując do tej pracy, że tych zmian zaszło aż tak dużo i to zarówno w katolicyzmie, jak i w moim postrzeganiu tego wyznania. Ze względu na fakt, że Kościół polski jest organiczną częścią globalnego katolicyzmu, postaram się opisać również, jakie miejsce dziś w nim zajmuje.
Od razu jednak wyjaśniam, że główne tezy wyrażone w książce Polak-katolik w jej kształcie z roku 2015 podtrzymuję, a opublikowana przeze mnie w 2020 roku z austriackim kolegą książka zawiera liczne dowody na to, że tak jak pisałem przed pięcioma laty, te zmiany idą w złym kierunku (Obirek, Tausch 2020). Dodam, że zwłaszcza w Polsce. To zaś kolejny ważki powód, by wskazać bardziej szczegółowo, na czym one naprawdę polegają.
Dla mnie jako autora Polaka katolika? to duża satysfakcja, że diagnoza postawiona w 2015 roku nie tylko okazała się trafna, ale w pewnym stopniu udało mi się nawet przewidzieć rozwój wydarzeń minionego pięciolecia. Moje wątpliwości co do chrześcijańskiego, a szerzej nawet i religijnego wymiaru aktywności polskiego Kościoła znalazły pełne potwierdzenie w coraz większym upolitycznieniu i zideologizowaniu tego wyznania w Polsce. [...]
W pierwszej części postaram się przedstawić przede wszystkim krytyczne głosy, jakie pojawiły się pod adresem nie tylko katolicyzmu polskiego, ale w ogóle archaicznej struktury tego wyznania chrześcijańskiego, które przeżywa bodajże największy kryzys w swojej historii. To kryzys o wiele głębszy nawet niż Wielka Schizma i podział na chrześcijaństwo Wschodnie i Zachodnie w 1054 roku, czy też powstanie Kościołów reformowanych w XVI wieku.
W XXI wieku kwestionowane są podstawowe struktury katolicyzmu łącznie z instytucją kapłaństwa i władzy hierarchicznej, czyli kluczowe elementy tej doktryny obowiązujące niemal niezmiennie od edyktu mediolańskiego z roku 313. Czy katolicyzm przetrwa obecny kryzys, trudno przewidzieć; na pewno natomiast, jeśli mu się to nie uda, na jego ruinach pojawi się nowy typ chrześcijaństwa, a może w ogóle religii. Tej sprawie poświęcę drugą część wstępu, w której chcę rozważyć pewien możliwy scenariusz rozwoju nie tyle katolicyzmu, ile całego chrześcijaństwa, które musi się zmienić w świecie pluralizmu religijnego.
Madagaskar wyspa, która jest celem każdego podróżnika. A kiedy już to marzenie się spełnia, poznajemy przepiękną przyrodę, pogodnych ludzi oraz ich życie codzienne, dosyć proste, bo Madagaskar to w dalszym ciągu jeden z najbiedniejszych obszarów świata. Przedstawiam wam najistotniejsze informacje dotyczące tego kraju, które podczas planowania podróży pozwolą wam ją tak zorganizować, by była jedną z najciekawszych w waszym życiu.Michał Olearczyk podróżnik pochodzący z Krakowa. W wieku szesnastu lat wyruszył w pierwszą samodzielną podróż, do Kalifornii, gdzie odwiedził między innymi San Diego i Los Angeles. Potem były też Brazylia, Kambodża, Malezja, Indonezja, Wietnam, Singapur, Tajlandia, RPA, Mozambik i właśnie Madagaskar. Na liście ma już sześćdziesiąt jeden krajów.
Blondynka w ParagwajuW najdalszym zakątku Paragwaju jest wioska, do której nie prowadzi żadna droga. Można tam tylko dopłynąć towarową łodzią, która raz w tygodniu wypływa z portu w odległym o trzy dni drogi mieście Concepción. To był mój cel. Dostać się do najdalej na północ wysuniętej ludzkiej osady położonej na bagnach tuż przy granicy z Brazylią i Boliwią.Samotna wyprawa przez jeden z najmniej znanych krajów Ameryki Południowej. Pełna przygód, odkryć, zachwytów i smaku yerba mate. Największe wodospady świata Iguau i nowe zakończenie Martina Edena, które napisałam nocą płynąc łodzią po rzece Paragwaj.Blondynka w UrugwajuByłam we wszystkich krajach Ameryki Południowej.Z wyjątkiem jednego.A więc Urugwaj?Wyruszyłam na samotną wyprawę do kraju, gdzie posiadanie, sprzedawanie i palenie marihuany jest legalne, każdy uczeń w szkole dostaje darmowego laptopa, a narodowym daniem jest miejscowa odmiana hamburgera.Wędrowałam przez dzikie pastwiska w krainie urugwajskich kowbojów i po ulicach jednej z najdziwniejszych stolic świata - Montevideo, by w końcu dotrzeć na koniec świata w szalonej osadzie zbudowanej na piasku nad brzegiem oceanu.Przygoda!
W łączności z Maryją, Matką Bolesną, przejdziemy, o Jezu, tę drogę krzyżową, którąś odbył, aby na Kalwarii dokonać naszego odkupienia. Oby rozważanie tych głownych tajemnic Twojej Męki napełniło nasze serca skruchą za grzechy i wdzięcznością za Twoją wielką dla nas miłość.
Wolność twórczości artystycznej stanowi współcześnie jedno z najważniejszych praw człowieka w sferze kultury2. Wiele państw europejskich wyraża ją explicite w narodowych konstytucjach, a w większości krajów została jednoznacznie rozpoznana w orzecznictwie sądowym. Swobodę ekspresji w sztuce gwarantują także przepisy europejskiego prawa międzynarodowego z zakresu praw człowieka. Jej obowiązywanie potwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu. Dokonując wykładni art. 10 Europejskiej konwencji praw człowieka, uznał on, że gwarancja wolności wypowiedzi przewidziana w tym przepisie obejmuje również dzieła sztuki3. Także Karta praw podstawowych Unii Europejskiej z roku 2000, która na mocy Traktatu lizbońskiego stała się integralną częścią tzw. prawa pierwotnego Unii Europejskiej w roku 2007, zawiera gwarancję jej poszanowania art. 13 stanowi, że sztuka i badania naukowe są wolne od ograniczeń.
Ze wstępu: Każda parafia diecezjalna i zakonna posiada własne archiwum, w którym gromadzi akta spraw zakończonych, wynikających z prowadzonej działalności duszpasterskiej (archiwum bieżące). W niektórych archiwach parafialnych można znaleźć jeszcze cenne archiwalia z przeszłości, np. dokumenty pergaminowe, dawne księgi metrykalne, starodruki (archiwum historyczne).
Archiwa parafialne są wyjątkowe i nie da się ich zamknąć w określonych ramach, a tym bardziej obwarować sztywnymi zasadami i regułami. Wynika to nie tylko z samej istoty parafii, będącej jedną i niepowtarzalną administracyjną cząstką Kościoła powszechnego.
Każda diecezja i każda prowincja zakonna – oprócz zastosowania powszechnych norm prawa kanonicznego – ustala własne przepisy i kieruje się w lokalnej wspólnocie kościelnej wypraktykowanymi zwyczajami funkcjonowania archiwum parafialnego. Z tego powodu nie ma jednego, uniwersalnego podręcznika dotyczącego prowadzenia archiwum parafialnego, który byłby obowiązujący w całym Kościele katolickim.
Niniejsze opracowanie nie rości sobie tak wysokich aspiracji. Celem opracowania jest przedstawienie duszpasterzom, którzy wcale nie muszą być archiwistami znającymi się biegle na archiwistyce, zebranych norm prawa kanonicznego i przepisów partykularnych w zakresie archiwum parafialnego.
Ktoś może zarzucić autorowi: Po co tyle teorii, skoro wszystkiego i tak nie da się zastosować w parafii? To prawda, lecz jeśli tylko jakąś część tej teorii uda się wprowadzić w czyn, to będzie z pożytkiem dla archiwum i jego zasobu. Wiedza pomoże praktyce. Niniejsze opracowanie ma charakter konkretnej pomocy dla duszpasterzy, którzy często zostają sami na polu archiwalnym. Nie narzuca im niczego, lecz konkretnie proponuje, jak można prowadzić archiwum z pożytkiem dla duszpasterza, parafii i Kościoła.
Autobiograficzny wywiad autorki z samą sobą. O samotnym dzieciństwie w Warszawie, czasie wojny, edukacji, studiach na Uniwersytecie Warszawskim i w łódzkiej "Filmówce", pierwszych miłościach i przyjaźniach, wspaniałych latach w Studenckim Teatrze Satyryków, zaskakującej więzi z rodzicami i niekończących się relacjach z mężczyznami, córce, nieumiejętności pogodzenia obowiązków matki i żony z życiem poetki, czasem o rozterkach, a nawet problemach z alkoholem.
Skrząca erudycją, inteligentnym dowcipem, pełna dykteryjek i przypowiastek, fragmentów utworów, wspomnień i spostrzeżeń na temat życia, miłości, przemijania oraz roli twórczości autobiografia w pytaniach i odpowiedziach autorki. Osiecka, prowadząc dialog z samą sobą, robi to z dystansem, nie unika pytań trudnych i bardzo osobistych. Najlepsze źródło, by poznać prawdziwą Agnieszkę Osiecką. Agnieszka Osiecka (1936–1997) – polska poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyser teatralny i telewizyjny, dziennikarka. Od 1954 roku związana była ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS), gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi. Dorobkiem Agnieszki Osieckiej zajmuje się założona przez córkę poetki Agatę Passent Fundacja Okularnicy. Pośmiertnie została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
