Nowa książka autora "Krzyżowca XX wieku", biografii Plinia Correi de Oliveiry. Tym razem m.in. o tym, jak przeciwstawić się dyktaturze relatywizmu.
Dyktatura relatywizmu to w swych ostatecznych konsekwencjach odrzucenie świata rozumu i wzgardzenie łaską Bożą. Po drodze rezygnuje się najpierw z wiary i praw Boskich, potem praw wpisanych w ludzką naturę, by wreszcie pozbyć się samej filozofii, która stawia pytania o prawdę i sens bytu.
Marek Lipski ? szkoleniowiec specjalizujący się w tematyce sprzedaży oraz skutecznego wywierania wpływu na innych. Autor licznych publikacji, w tym trzech książek o charakterze poradników, z których dwie okazały się bestsellerami. Mąż, ojciec trójki dzieci. Miłośnik amerykańskich sekwoi, afrykańskich baobabów i naszych polskich lip.
Trzy z esejów stopniowo wprowadzają czytelnika w świat współczesnej fizyki, poprzez wyjaśnienie czy istnieje czas, opisanie potencjalnych paradoksów podróży w czasie, aż do teorii innych wszechświatów. Przedzielone są one esejami analizującymi naturę człowieka i stawiającymi podstawowe pytania o istnienie Boga i wolności woli. To przemieszanie tematyczne ma uczynić lekturę jak najbardziej strawną, a zarazem pozwala na niezbyt rygorystyczne trzymanie się kolejności, w jakiej eseje zostały zamieszczone.
Człowiek to Najwyższa Prawda,
Wszystko jest jednością w człowieku,
Człowiek jest jeden we wszystkim.
Pokłońcie się Bogu w Człowieku !
Chwalcie Boga w Człowieku !
Kochajcie Boga w Człowieku !
Czy zwierzęta mają duszę? Nie ma miłośnika zwierząt, który choć raz nie zadałby sobie tego pytania. Inaczej jest z teologami, którzy niechętnie podejmują ten temat. Najnowsza książka popularnego benedyktyna o. Leona Knabita pt. Czy zwierzęta mają dusze? jest strzałem w dziesiątkę. Napisana żywo, lekko i z właściwym autorowi humorem, jest jego osobistym wyznaniem. Książka pełna jest historyjek i dialogów, w tym tych ze zwierzętami.
Cywilizacja i Religia - prezentuje koncepcje Henryka Rzewuskiego niejako w strzeszczeniu. Mimo to książka ta nigdy nie ukazała się.
Została opublikowana w odcinkach w numerach 20-52 "Dziennika Warszawskiego" w 1851 roku.
Władze i mieszkańcy Leżajska przychylnie patrzą na chasydów i wycieczki młodzieży z Izraela. Myśli się o zorganizowaniu w mieście festiwalu kultury żydowskiej połączonego z tradycyjnym jarmarkiem, występami żydowskich i chrześcijańskich artystów, pisarzy, malarzy, naukowców. Aby mity zastąpiła wiedza, zarówno o kulturze, jak i tradycji, religii, które na tym terenie współistniały prawie od czterystu lat. Czy to się uda? Musi.
Dwie wielkie wojny i straszliwe zbrodnie popełniane w imię zbawienia ludzkości odsłoniły współczesnym bezład dziejów. Podejmując próbę diagnozy współczesności porażonej pustką istnienia, niniejsza książka pragnie przyczynić się do intelektualnej rehabilitacji wiary. Zebrane w książce eseje wyznaczają drogę od bezsensu zabijania do sensu modlitwy, od terroru historii do Boga.
W książce zostały zebrane prace wszystkie jednego z najwybitniejszych mistrzów zen w historii: Ma-tsu (709-788), oraz dwunastu najlepszych jego uczniów, m.in. Nan-chuana, Hui Hai, Pai-changa. Książka składa się z trzech części. Pierwsza opisuje historyczne tło i rozwój buddyzmu czan przed czasami Ma-tsu, opowiada o życiu Ma-tsu oraz o jego stylu i technikach nauczania. Część druga to pełne, uzupełnione przypisami tłumaczenie Zapisków Ma-tsu. Ostatnia część zawiera nauczanie jego uczniów z tzw. szkoły Hung-chou, większość z nich po raz pierwszy tłumaczonych na angielski. Książka ta na pewno zainteresuje wielu czytelników, od po prostu zainteresowanych buddyzmem i filozofią wschodu, po poważnie praktykujących medytację zen adeptów.
Michaił Bakunin urodził się w rodzinie rosyjskiej arystokracji. W wieku 26 lat przeprowadził się do Europy zachodniej, gdzie w związku ze swoimi poglądami popadł w konflikt z rosyjską ambasadą. Został mu odebrany tytuł szlachecki i skazano go zaocznie na ciężkie roboty na Syberii za działalność wywrotową. W 1848 i 1849 r. brał aktywny udział w wydarzeniach ?Wiosny Ludów? walcząc na barykadach Paryża, Pragi, Drezna, za co skazano go na śmierć i wydano władzom rosyjskim. W 1861 r. udało mu się zbiec. Brał udział w przygotowaniach do powstania styczniowego w Polsce, był jednym z głównych działaczy I Międzynarodówki, w 1870 r. brał udział w powstaniu ludowym w Lyonie. Zmarł w wieku 62 lat w szwajcarskim Bernie.
?Bóg i Państwo? należy do jego najbardziej znanych dzieł. Bakunin zaczął pisać tę pracę w 1870 r. w Marsylii, zafrapowany wypadkami wojny francusko-pruskiej. Początkowo zamierzał napisać broszurę, ale praca rozrastała się i przekształcała w książkę, pisaną jednak fragmentami i bez całościowego planu. Praca ta była po raz pierwszy wydana po jego śmierci, w 1882 roku przez anarchistów Carlo Cafiero i Elisse Reclusa w postaci oddzielnej broszury, tytuł pochodził od wydawców. Broszura była tłumaczona na wiele języków i wielokrotnie wznawiana.
W wydaniu opublikowano również fragmenty ?Państwowości a Anarchii? oraz pracę ?Komuna paryska a idea państwa?. Książka opublikowana w serii "Biblioteka Klasyków Anarchizmu".
Jeśli chcecie się dowiedzieć, skąd się wzięło współczesne czarownictwo i jego bardziej oswojona wersja, wicca, nie musicie szukać dalej. Natrafiliście na właściwą książkę. Charles Godfrey Leland napisał Aradię w 1899 roku, kiedy nie istniały żadne sformalizowane grupy czarownic, poza krążącymi o nich legendami i opowieściami o ich rytuałach zachowanymi w folklorze ludowym. Aradia, ewangelia czarownic stanowi taki właśnie zbiór osobliwych przypowieści i pełnych pikanterii wskazówek na temat starożytnego kultu Diany i Lucyfera, oraz ich córki, Aradii, praktykowanego w ukryciu poprzez wieki. Przez pewien czas zapomniana, ponownie odkryta w połowie XX wieku, stała się inspiracją dla wielu współczesnych czarownic.
Czarownictwo, znane wśród swych wyznawców jako stara religia, jest kultem, w którym czci się boginię Dianę oraz jej córkę Aradię, która jest żeńskim mesjaszem. Owa mała książeczka opowiada o tym, jak Aradia przyszła na świat, nauczała pierwsze czarownice, a następnie powróciła do niebios. Wraz z tym materiałem otrzymamy
tutaj ceremonie oraz inwokacje, którymi należy zwracać się do Diany i Aradii, egzorcyzm Kaina, zaklęcie świętych kamieni, ruty, werbeny, a także opis regularnych obrządków, które powinny być odprawiane podczas spotkań czarownic. W książce znajdujemy również dziwaczne inkantacje, bądź błogosławieństwa miodu, posiłku,
soli oraz ciastek spożywanych podczas uczt czarownic, które mają bardzo klasyczną postać i najpewniej są reliktem rzymskich misteriów.
Fragment książki
Idąc przez życie, chrześcijanin doświadcza łaski wielu sakramentów. Niektórych wielokrotnie, innych raz w życiu. Jednym z tych, z których korzystamy najczęściej, jest sakrament pojednania. Ale czy zawsze robimy to dobrze? Warto podjąć rozważania i przemyśleć proces duchowej przemiany, jakim jest sakrament pojednania, potocznie zwany też spowiedzią. Już sam ten obyczaj językowy ukazuje nam pierwszy problem w rozumieniu roli i funkcji sakramentu pojednania, spowiedź stanowi bowiem tylko jeden z jego elementów. Wielu z nas sądzi być może, że samo wyznanie grzechów w konfesjonale wystarczy, by oczyścić duszę i pojednać się z Bogiem. Czy tak jest jednak naprawdę?
Człowiek współczesny przeświadczony jest, że grzechy główne to grzechy największe ze wszystkich. Doświadczenie autora jako spowiednika i duszpasterza oraz idący za tym wysyłek rozumienia człowieka doprowadziły go do wniosku, że obecność pojęcia grzechów głównych w naszej religijnej mentalności czyni wiele zła. Kształtuje ona obraz Boga nakładającego na swych wyznawców ciężar ponad siły. Dlatego właśnie autor przygląda się bliżej siedmiu grzechom głównym. Zadaje pytanie, na ile "katalog" ten jest dziś aktualny. Na ile wskazuje na rzeczywiste grzechy, a na ile wprowadza nas w błąd, sugerując grzeszność w tym, co wcale złe nie jest. Według autora nie wszystko o czym myślimy, że jest grzechem, jest nim w rzeczywistości. Książka jest zachętą, aby spróbować uwierzyć, że nie jestem zły, tylko po prostu, czasem nie radzę sobie z tym, co przeżywam, z tym, co jest we mnie obecne.
Bardzo często się zdarza, że jakaś część naszej ukształtowanej w dzieciństwie religijności jest balastem utrudniającym nam doświadczanie wiary jako życiodajnej, wspierającej mocy. Moje rozważania na temat Dekalogu są próbą pokazania, w jaki sposób możemy się religijnie rozwijać i "Dziesięć przykazań" rozumieć "po dorosłemu". Oczywiście, że ten zbiór zasad pochodzi od Boga, przynależy do tego, co w chrześcijaństwie jest niezmienne, ale sposób, w jaki go rozumiemy, interpretujemy, to już zupełnie inna sprawa. Każde pokolenie musi pochylić się nad nim od nowa, bo zmienia się świat a wraz z nim ludzkie problemy. Każdy człowiek musi odczytać Dekalog trochę inaczej, ponieważ nie ma dwóch identycznych osób ani jakiegoś wzorca, do którego można by przykładać nieporównywalne ludzkie losy. Być może to, co kiedyś usłyszeliśmy i przyjęliśmy jako oczywiste, dobrze już dzisiaj zostawić, pójść krok dalej. Niniejszą książeczkę potraktujcie tylko jako drogowskaz. Te rozważania w żadnym wypadku nie są próbą wyczerpującego ujęcia sensu zawartego w nauczaniu Dekalogu. Są one tylko zachętą do wyruszenia w drogę i być może jakąś w tej wędrówce inspiracją.
Oto historia niezwykłej ikony krzyża Pańskiego, która przemówiła i całkowicie odmieniła życie jednego z największych świętych – św. Franciszka. To właśnie w niewielkim kościółku pod wezwaniem św. Damiana w Asyżu słynny Biedaczyna usłyszał głos Pana, który powierzył mu misję odbudowania przeżywającego w owym czasie poważny kryzys Kościoła. Cudowny wizerunek Ukrzyżowanego stał się więc potężnym narzędziem nawrócenia człowieka, który miał na zawsze odmienić oblicze świata i natchnąć go nową wiarą, nadzieją i miłością.
Był to jedynie początek drogi św. Franciszka, a także cudów i łask, których wielu dostąpiło za pośrednictwem pięknej i niezwykłej ikony znanej jako krzyż z kościoła San Damiano. Książka, którą oddajemy do rąk czytelników, opowiada ze szczegółami historię spotkania św. Franciszka z Bogiem, opisuje i objaśnia symbolikę cudownego wizerunku, jak również przybliża późniejsze wydarzenia z nim związane. Cennym uzupełnieniem publikacji jest pokaźny zbiór modlitw i pieśni.
Każdy człowiek rozporządza zdolnością intelektualnego poznania świata i siebie. Rozpoznaje go istniejącym, złożonym, powstającym, ginącym, a zatem kruchym i zmiennym. Ta sytuacja nasuwa myśl o konieczności istnienia bytu trwałego. W myśli europejskiej zaistniał w osobie Kartezjusza błąd poznawczy w postaci skierowania uwagi człowieka ku myśli i świadomości. Błąd ten zaczął oddalać człowieka od Boga (mówi o tym Jan Paweł II). Należy jednak pamiętać, że Kościół Katolicki nigdy nie stracił z oczu Boga; nie straciła go także myśl metafizyki klasycznej, ustawicznie wskazująca człowiekowi drogę poznania Boga od rzeczy tego świata do Bytu, który jest warunkiem istnienia wszystkiego poza Nim.
bestseller "New York Timesa" 2011 roku
Książka ta zabiera czytelnika w emocjonującą podróż po jednym z najbardziej niestabilnych ekologicznie i niespokojnych obszarów świata, gdzie chrześcijaństwo i islam ścierają się ze sobą w niezliczonych konfliktach. Eliza Griswold przez siedem lat z odwagą, determinacją i pasją przemierzała gorącą strefę klimatyczną rozciągającą się między równikiem a dziesiątym równoleżnikiem. Odwiedziła najbardziej zapalne rejony Nigerii, Sudanu, Somalii i Rogu Afryki, Indonezji, Malezji i Filipin, aby zobaczyć obie religie, jak sama pisze, w życiu ogromnej rzeszy wyznawców. „Chciałam pojechać tam, gdzie ci ludzie żyją, gdzie wojny w imię religii […] są prawdziwymi wojnami o każdą wieś i każdy róg ulicy. […] Najbardziej zaś chciałam zapisać przeplatające się historie ludzi, którzy zamieszkują ten obszar i na których codzienność wpływ wywiera ich wiara”.
Ale oprócz reporterskiego spojrzenia z bliska Eliza Griswold oferuje nam głęboką refleksję nad historią i obecną sytuacją na tym przeludnionym, zagrożonym katastrofą ekologiczną, a przy tym ogromnym obszarze, którego mieszkańcy zmagają się ze skutkami pustynnienia i klęskami powodzi. Na tym tle przedstawia wnikliwą analizę przemian dokonujących się w obrębie chrześcijaństwa i islamu. Uważa bowiem, że przebudzenie religijne, takie, jakie obecnie ma tam miejsce, skłania obie religie, by postrzegały rozwinięty Zachód jako miejsce bezbożne, odrzucające swoje chrześcijańskie dziedzictwo. Według niej ów niezwykły splot czynników historycznych, demograficznych, ekologicznych i religijnych, który już jest źródłem napięć przeradzających się w konflikty między chrześcijanami a muzułmanami o ziemię, żywność, ropę i wodę, może sprawić, że zmieni się oblicze całego naszego świata.
Trudno dostrzec w danej religii choćby jedno wierzenie, które rozumiane dosłownie nie byłoby zaprzeczone, pominięte lub znacząco inaczej ujęte w innej religii. Przy tym, wyjąwszy inteligencką elitę, wyznawcy każdej religii uważają własną za jedynie prawdziwą.
Jest dziś rzeczą pożądaną, by religie światowe łączyły swe wysiłki na rzecz ogólnoludzkich wartości, takich jak pokój, sprawiedliwość, solidarność, ochrona środowiska.
ŁEMKOWSKIE CERKWIE to pierwsza publikacja, w której autorzy starali się pokazać i opisać wszystkie zabytkowe cerkwie zachowane na terenach Łemkowszczyzny. Przetrwały one tragiczne dla Łemków czasy wysiedleń w latach czterdziestych i zniszczeń dokonywanych w okresie PRL-u. Większość z nich to obecnie kościoły rzymskokatolickie, niektóre stały się obiektami muzealnymi. W albumie przedstawiono 111 cerkwi, w tym kilka zbudowanych współcześnie. Dzięki znakomitym fotografiom możemy podziwiać bogactwo drewnianej i murowanej architektury, piękno ikonostasów, ikon i polichromii. Swą urodą zachwycają również zachowane w naturalnym otoczeniu kaplice, przydrożne kapliczki, figury i krzyże.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
