"Wedle mojego rozumienia judaizmu z żydowskiej perspektywy wiara nie jest najważniejsza. Ważniejsze są ludzkie zachowania. Wiara bywa chwiejna, bunt przeciw Bogu jest częścią relacji z Bogiem. Deklarowany ateizm nie określa – i tym bardziej nie skreśla – człowieka. Najważniejsze, by pozostał człowiekiem porządnym. Kryterium jest to, jak się zachowuje. Owszem, wedle tradycji, ma sprostać i wymaganiom moralnym, i rytualnym: Żydów obowiązuje nie 10, ale 613 przykazań. (Wiele z nich nie jest jednak aktualnych, bo mówi np. o królu lub Świątyni). Ale życie jest bardziej skomplikowane".
Józefa Menéndez urodziła się w Madrycie 4 lutego 1890 roku, w chrześcijańskiej rodzinie wojskowego Leonarda Menéndez i Lucji z domu Moral, troskliwej matki sześciorga dzieci. Józefa pomagała matce w wychowaniu młodszych sióstr. Rodzina żyła w dostatku. Wspólna niedzielna Msza Św., codzienny różaniec w rodzinie, wspólnie wykonywane drobne domowe prace i nauka, wesołe wycieczki, organizowane przez ojca domowe zabawy, wszystko to składało się na klimat szczęśliwego dzieciństwa.
W dniu Pierwszej Komunii Świętej, 19 marca 1901 roku, po raz pierwszy słyszy w głębi duszy słowa Jezusa: Chcę, żebyś całkowicie do mnie należała.
Wkrótce Józefa rozpoczyna dwuletnią szkołę kroju, szycia i mody. Zdobyty zawód zapewnia w trudnych chwilach utrzymanie rodzinie. Od 1907 roku do rodziny Józefy zagląda bieda i cierpienie. Choroba rodziców doprowadza do wydania wszystkich oszczędności. Po śmierci ojca w 1910 roku staje się jedyną żywicielką rodziny. W tym czasie pogłębia się w niej duch modlitwy wewnętrznej, adoracji Najświętszego Sakramentu, poznawania Bożego Serca. Równocześnie zacieśnia kontakt z Siostrami Najświętszego Serca Jezusa. Wreszcie 4 lutego 1920 roku wstępuje do domu w San Sebastian, skąd po miesiącu, czyniąc ofiarę z Ojczyzny, wyjeżdża do Francji. Okres postulatu i nowicjatu w Poitiers przepełniony wielkimi łaskami i ciężkimi pokusami kończy się złożeniem ślubów w niedzielę, 16 lipca 1922 roku. Umiera w niespełna półtora roku później, 29 grudnia 1923 roku.
Łaski i zwierzenia Pana Jezusa, jakie otrzymała w Zgromadzeniu Najświętszego Serca, złożyły się na Orędzie Miłości i Miłosierdzia, które Zbawiciel usilnie polecał jej rozpowszechniać. Będę mówił najpierw do moich dusz wybranych i do tych wszystkich, które są Mi poświęcone. One muszą Mnie poznać, aby mogły pouczać powierzone im dusze o miłości i czułości mego Serca i mówić wszystkim, że chociaż jestem Bogiem nieskończenie sprawiedliwym, jestem przecież Ojcem pełnym miłosierdzia. Moje dusze wybrane-oblubienice, zakonnicy i kapłani, niechaj pouczą biedne dusze, jak bardzo moje Serce je miłuje!
W książce przedstawiona jest współczesna kondycja szamanizmu i sytuacja jego przedstawicieli w położonej na południu Syberii, przy granicy z Mongolią, Republice Buriacji. Podjęte zostały w niej próby odpowiedzi na pytania: kim są współcześni szamani i jak się stali szamanami, a więc w jakim stopniu szamanizm kształtuje ich tożsamość? Jak żyją i z czego się utrzymują? W jaki sposób praktykowanie szamanizmu wpływa na ich życie codzienne: więzi rodzinne, edukację, pracę zarobkową, sytuację finansową, kondycję psychiczną itp.? Jak postrzegają i interpretują otaczający świat w świetle własnych wyobrażeń religijnych i jak widzą w nim siebie samych? Jak godzą praktykowanie zasad religii uznawanej przez religioznawców za archaiczną z wymogami (społecznymi, ekonomicznymi, technologicznymi itp.) współczesnej rzeczywistości? Jak oceniają obecną sytuację i perspektywy rozwojowe swojej religii?
Zakres przedstawionych w książce analiz ograniczony został do regionu Ułan Ude i jego najbliższych okolic – dotyczą więc one szamanizmu w mieście lub wręcz szamanizmu miejskiego, wyrosłego i funkcjonującego w przestrzeni zurbanizowanej i zindustrializowanej. Ta postać szamanizmu, po przeszło już dwudziestu latach funkcjonowania, wykształciła swój odmienny od form tradycyjnych charakter. Jego rzetelne, a równocześnie barwne i przystępne przedstawienie odnajdujemy w monografii Bartosza Jastrzębskiego.
Autor książki, Ralph Sarchie, jest weteranem nowojorskiej policji. Pracuje na 46. posterunku w południowym Bronxie. Walczy na co dzień z najbardziej brutalnymi przestępcami, czasem nie przebierając w środkach. Zbrodnie popełniane przez ludzi nazywa jednak tylko ,,złem wtórnym"". Według niego istnieje też ,,zło pierwotne"".Po godzinach pracy policyjnej zajmuje się inną służbą - bada przypadki opętań i asystuje przy egzorcyzmach katolickiego księdza oraz współpracuje z małżeństwem Warrenów, demonologami znanymi z filmu Obecność. Z biegiem czasu staje się świadkiem straszliwych zbrodni i nieludzkiego zła, którego nikt nie jest w stanie wyjaśnić czy zrozumieć, opierając się na racjonalnych przesłankach. Sarchie staje oko w oko ze światem demonicznym, który dokumentuje i opisuje, rzucając nowe światło na to, co mroczne i niewytłumaczalne.Autor zabiera nas w podróż do najniższych kręgów piekieł. Odsłania makabryczne szczegóły mrocznych rytuałów, opowiada historię młodej niewinnej dziewczyny opanowanej przez demona, czy też domu rzekomo nawiedzonego przez ducha zamordowanej w XIX w. panny młodej, oraz wielu innych mrożących krew w żyłach przypadków działania mocy zła.We wspomnieniach Ralpha Sarchiego możemy obserwować przerażające spotkanie zbrodni popełnianych przez ludzi ze światem nadnaturalnego zła, w którego istnienie często nie wierzymy, a które mimo to wpływa na nasze życie.Na podstawie książki zrealizowano film pod tytułem Zbaw nas ode złego (prod. Jerry Bruckheimer, w roli głównej Eric Bana).
Indie w ,,Pastwisku świętych byków"" to nie tylko obraz wielkiego terytorialnie i duchowo kraju, to także metafora współczesnej ludzkiej egzystencji, bo czyż nie mieścimy w sobie, jako ludzie, tych wszystkich wielkości i małości, jakie w Indiach dostrzegł autor? Tę książkę powinno się przeczytać choćby dlatego, że warto czasem szczerze pogadać z samym sobą. W masce Kogoś Innego, kogoś, kto zwiedza, za Mroziewiczem, Indie, jest łatwiej. Łatwiej o .... Prawdę. Także o prawdę o sobie.
Ta nieustraszona podróżniczka odbyła całe lata treningów buddyjskich i jogicznych w Himalajach po to, by zyskać bogate doświadczenie w dziedzinie zjawisk, które Zachodowi znane są jedynie z dawnych legend tybetańskich. Osiągnęła godność lamy.W sercu tybetańskiego buddyzmu…
Alexandra David-Néel (1868-1969) nazywana jest „najbardziej zdumiewającą kobietą naszych czasów”. Dzięki swym podróżom, odkryciom i pisarstwu zyskała międzynarodową sławę. Zafascynowana filozofią Dalekiego Wschodu, jako pierwsza Europejka dotarła na początku XX wieku do Tybetu do miejsc zamkniętych dla cudzoziemców. W książce Mistycy i magowie Tybetu sugestywnie oddaje atmosferę wyprawy, opisując zgłębiane przez nią praktyki magiczne, techniki medytacji, rytuały i niezwykłości tego ezoterycznego świata, w którym tybetańscy mnisi w niesamowity sposób pokonują ograniczenia własnego ciała.
Ta nieustraszona podróżniczka odbyła całe lata treningów buddyjskich i jogicznych w Himalajach po to, by zyskać bogate doświadczenie w dziedzinie zjawisk, które Zachodowi znane są jedynie z dawnych legend tybetańskich. Osiągnęła godność lamy.
Treść niniejszej książki stanowią zapiski węgierskiej katoliczki, która przez 42 lata trwała w doświadczeniu choroby, ponadto przyjęła i nosiła na swoim ciele widoczne znaki męki Chrystusa - stygmaty. Połączenie powolnego fizycznego wyniszczania z głęboką, intymną więzią z Chrystusem i Maryją, przerażający ból i duchowa, szlachetna radość - mogą stanowić rodzaj chrześcijańskiego świadectwa na wskroś szokujący. W tej zdumiewającej książce Erzsebet wyprowadza nas na teren wręcz przeklęty, w obszar ludzkiego cierpienia, gdzie wydaje się, że Bóg zbankrutował, by w samym środku osobistego piekła na ziemi ogłosić nam potęgę Zmartwychwstałego, zaświadczyć o tym, że miłość Boga pełnym blaskiem potrafi zajaśnieć w samym sercu ludzkiej kruchości. W każdym razie czeka czytelnika potężna konfrontacja z treścią tej książki. Nasze poglądy o życiu i jego sensie, nasze lęki i aspiracje, a zwłaszcza gotowe i uporządkowane pojęcia religijne i egzystencjalne zderzą się niewątpliwie z doświadczeniem tej małej Węgierki.
Ks. Robert Skrzypczak
W prezentowanej książce autorzy omawiają sposób składania przysięgi na różnych obszarach Łacińskiej Europy w średniowieczu. Istota samego rytuału polegała na przyjęciu odpowiedniej postawy ciała (najczęściej stojącej lub klęczącej) oraz stosowaniu obowiązujących na danym terytorium gestów, wykonywanych rękoma, dłońmi bądź palcami, przy wypowiadaniu wymaganej formuły. Ważną rolę w ceremonii przysięgi odgrywały przedmioty (ołtarze, księgi zawierające teksty Ewangelii, relikwie, krzyże, krucyfiksy, konsekrowana hostia, korona, słońce itd.), które w jej trakcie wykorzystywano. Przeprowadzona analiza pozwala prześledzić zmiany, którym podlegał ten rytuał na różnych obszarach Europy w X - XV wieku, co daje podstawę do formułowania pytań na temat postrzegania roli i znaczenia przysięgi oraz symboliki stosowanej przy okazji jej składania. Wszystko to umożliwia bliższe przyjrzenie się mentalności ludzi średniowiecza.
Wydarzenia, jakie rozegrały się w latach 1632-1634 w tym spokojnym miasteczku Francji zachodniej, które znienacka stało się theatrum najgłośniejszego w Europie procesu o czary, złożyły się na jedno z najbardziej spektakularnych i bogatych w reperkusje zjawisk współtworzących wielkie fale czarnoksięstwa i opętań, jakie, przetoczywszy się przez Europę północną na przełomie XVI/XVII wieku, ujawniły poważne pęknięcia w judeo-chrześcijańskiej cywilizacji. Seria erotycznych zwidzeń sennych paru mniszek z miejscowego klasztoru urszulanek - z matką Joanną od Aniołów - wskazujących niby na działania diabłów, które jako swego sprzymierzeńca zdradzić im miały rzekomo nazwisko proboszcza Grandier, zbiegła się idealnie w czasie z pojawieniem się we Francji Kartezjańskiego Traktatu o metodzie. To, co dziać się będzie wokół tych zakonnic przez najbliższych dziesięć lat - nie tylko w samym klasztorze, ale i na ulicach miasta i w kościołach, i to w biały dzień, z udziałem coraz szerszych kręgów aktorów i widzów oraz niezbędnego kozła ofiarnego - interpretuje autor w kategoriach komedii dell' arte (z elementami cyrku), próbując rozszyfrować reguły gry. Ukazuje zarazem, jak polowanie na czarownice, uruchamiające świeże jeszcze animozje z czasu wojen między katolikami a protestantami, staje się wielką publiczną debatą między nauką a religią; między racjonalnym i nadprzyrodzonym. A także walką o władzę.
Tybetańska joga oddechu i ruchu!
W książce tej nauczyciel medytacji Tenzin Wangyal Rinpocze wyjaśnia, jak znaleźć wsparcie i schronienie we własnym wnętrzu, zamiast poszukiwać go na zewnątrz. Przedstawione tu medytacje, nauki i praktyki pomogą nam radzić sobie z życiowymi wyzwaniami. Kiedy włączymy je do codziennego życia, to, co do tej pory postrzegaliśmy jako ograniczenia, przekształcimy w nieograniczone możliwości. Pozwoli nam to pozbyć się zwątpienia we własne siły oraz odkryć wewnętrzną mądrość i światło, do których możemy mieć dostęp w każdej chwili.
To ostatnia z serii trzech książek tego autora (po „Przebudzaniu świętego ciała” i „Tybetańskiej jodze ciała, mowy i umysłu”) zawierających wskazówki dotyczące medytacji oraz praktyki ukazujące skarbnicę naturalnego umysłu.
Do książki dołączona jest płyta CD z medytacjami.
Tenzin Wangyal Rinpocze to uznany autor książek i nauczyciel mający uczniów na całym świecie. Jest założycielem i duchowym kierownikiem Instytutu Ligmincha. Napisał takie książki, jak „Uzdrawianie dźwiękiem w tradycji tybetańskiej”, „Tybetańska joga snu i śnienia”, „Leczenie formą, energią i światłem”, „Cuda naturalnego umysłu”, „Przebudzanie świętego ciała”, „Tybetańska joga ciała, mowy i umysłu” (w Polsce ukazały się nakładem Domu Wydawniczego REBIS).
Opowieść o etiopskim ministrze finansów to jedna z historii biblijnych, które zrobiły na mnie największe wrażenie. Poznajemy w niej człowieka, który z całej siły i z całego serca poszukuje Boga. Prawie nic o Nim nie wie, a jednak "żadna droga nie jest dla niego za daleka", żaden wysiłek za wielki ani żaden cel ważniejszy od odnalezienia życia wiecznego.
Proponowana publikacja skłania do refleksji na temat wielkiego Polaka księcia kardynała Stefana Sapiehy.
W świadomości wielu Polaków funkcjonuje ta wielka postać Kościoła jako Książę Niezłomny.
Książka daje odpowiedź na pytanie o czynniki, które ukształtowały tego wielkiego Duchownego. Autorka zastanawia się
nad tym, jaki wpływ wywarło na niego wychowanie, które otrzymał w domu rodzinnym, skąd czerpał niezwykły hart ducha i niezmienne przywiązanie do zasad.
Kardynał Adam Stefan Sapieha pozostaje w pamięci wielu Polaków jako ten, który umocnił w wierze i miał wpływ na ukształtowanie drogi życiowej Karola Wojtyły. Wielu dostrzega w nim także człowieka czynu i przypisuje mu znaczny wpływ na kształtowanie sytuacji w Polsce. Działo się tak za sprawą działalności duszpasterskiej, pomocy charytatywnej na rzecz ubogich i cierpiących w czasie I i II wojny światowej.
Dokonania księcia kardynała Adama Stefana Sapiehy sprawiają, iż zasłużył on na zaszczytne miano duszpasterza o wielkim autorytecie moralnym. Inicjował działania na rzecz ocalenia tradycji i kultury. Z jego inicjatywy cały naród zaangażował się w odnowę Katedry na Wawelu.
Mimo upływu czasu cała spuścizna duchowa, jaką pozostawił potomnym Książę Niezłomny nie traci na aktualności.
Książka ma na celu popularyzować wiedzę o tej pięknej postaci w historii Kościoła i naszej kultury.
Kult Dionizosa, Izydy, Mitry, Wielkiej Macierzy, misteria eleuzyjskie — o tajemnych rytuałach starożytności słyszał niemal każdy. Informacje na ich temat były jednak zawsze skąpe i mniej lub bardziej zagadkowe, a czas zatarł
wiele tropów...
Burkert sytuuje zachowane antyczne świadectwa o kultach misteryjnych w perspektywie antropologicznej, ukazując ich zakorzenienie w najgłębszych ludzkich potrzebach — zarówno związanych z grozą śmierci,
jak i płynących z doświadczeń zwykłej codzienności. Omawia, na szerokim tle społecznym, najważniejsze organizacje kultowe w ich zdumiewającej różnorodności. Przede wszystkim jednak skupia uwagę na teologicznej treści misteriów, na zagadnieniu świętych przekazów i na istocie niezwykłego doświadczenia, jakie może przynieść udział w obrzędach misteryjnych.
Chrześcijaństwo postrzegało rośliny jako stworzone przez Boga w celu ukazania Jego potęgi, piękna i dobroci. Symbolikę wielu kwiatów i legend o nich, przejęło w dużej mierze z innych religii, lecz uzgodniło ich znaczenie z zasadami prawd objawionych, głównie: prawdy o Trójcy Świętej, o dziele stworzenia, o odkupieniu, o budowaniu Królestwa Bożego na ziemi, o przemianie stworzenia w Nowe Stworzenie w czasach eschatologicznych.
Ekskluzywne wydanie Biblii. Edycja limitowana z okazji kanonizacji św. Jana Pawła II. Zawiera nauczanie Papieża skierowane do polskich rodzin !
Troska o rodzinę, wyrażana w dokumentach św. Jana Pawła II, wiązała się przede wszystkim z uznaniem jej za początek i podstawę życia indywidualnego i społecznego każdego człowieka. Ojciec Święty wpisywał rodzinę w dobro wspólne ludzkości.
Niezwykłe wydanie Biblii, w którym św. Jan Paweł II – Papież rodziny, kieruje słowa do polskich rodzin
– zawiera List Gratissimam sane z okazji Roku Rodziny, który z pewnością stanie się inspiracją dla wielu Czytelników.
Prezentowane wydanie z okazji kanonizacji Jana Pawła II zostało przetłumaczone przez biskupa Kazimierza Romaniuka - jednego z najwybitniejszych polskich biblistów. Jest to pierwszy od 400 lat (od czasów ks. Jakuba Wujka) przekład Biblii na język polski, dokonany przez jednego tłumacza.
Posiada bezcenną wartość duchową ze względu na osobiste błogosławieństwo św. Jana Pawła II dla rodzin, wspólnie czytających słowo Boże.
Specjalne strony, przeznaczone na zapisywanie ważnych wydarzeń rodzinnych, sprawiają, że to wydanie Biblii może stać się wielopokoleniową kroniką rodzinną.
W proponowanej edycji znajduje się 121 wspaniałych, całostronicowych ilustracji Gustave’a Doré, nawiązujących do niezwykle cenionych XIX -wiecznych wydań.
Atrakcyjna szata graficzna, ze stylizowanymi XIX-wiecznymi złotymi, filigranowymi ornamentami, bogato zdobiona twarda oprawa, ozdobny grzbiet i złota wstążka podkreślają niezwykłą dbałość o estetykę pamiątkowego wydania Pisma Świętego z okazji kanonizacji Papieża Polaka.
Rzecz to przewspaniała,
że do Świętych w niebie
możemy się zwracać
w naglącej potrzebie.
Dla nich też jesteśmy
niezwykli i ważni.
Warto się więc chyba
z nimi - zaprzyjaźnić!
Siostra Maria Faustyna Kowalska. To ona, skromna zakonnica, została wybrana do ogłoszenia Bożego miłosierdzia, podobnie jak dzieci z La Salette, Lourdes, Fatimy były orędownikami poleceń Matki Bożej. Jej DZIENNICZEK jest świadectwem wiary trudnej i niezłomnej. Jest on przede wszystkim świadectwem ostatecznego zawierzenia w nieskończone miłosierdzie Chrystusa.
Benedykt XVI w swojej refleksji wykazuje, że chociaż wiara chrześcijańska dotyczy tego, co wieczne, to mamy w niej do czynienia z Bogiem w historii, z Bogiem jako człowiekiem. Dzięki temu przerzuca ona „most ponad przepaścią, między wiecznością a doczesnością, między tym, co widzialne, i tym, co niewidzialne”. Wiara chrześcijańska obejmuje wszystkie dziedziny życia, tkwi w nurcie historii i czasu, ma znaczenie także poza sferą naszych subiektywnych wyobrażeń. Dlatego też ma zdolność i moc kształtowania historii, stając się wspólnym drogowskazem dla współczesnej ludzkości. Ten praktyczny i życiowy charakter wiary chrześcijańskiej kształtuje jej organiczny związek z nadzieją i miłością. Wiara jest darem, ale i zadaniem. Nie posiada się jej raz na zawsze, ale trzeba ją ciągle na nowo zdobywać, pielęgnować i pogłębiać. Wiara chrześcijańska jest otwartą drogą zmierzającą ku przyszłości. Jest splotem pytań i odpowiedzi Bowiem jak pisał kard. Joseph Ratzinger we Wprowadzeniu w chrześcijaństwo: „człowiek wierzący będzie zawsze doświadczać owej ciemności, w której pokusa niewiary otacza go niczym posępne, zamknięte wiezienie, podczas gdy obojętność świata, który toczy się dalej bez zmiany, jakby się nic nie stało, zdaje się tylko szydzić z jego nadziei. Czy to naprawdę TY? To pytanie powinniśmy stawiać nie tylko ze względu na uczciwość myślenia i odpowiedzialność rozumu, ale także na mocy wewnętrznego prawa miłości, która pragnie coraz bardziej poznawać, komu dala swe przyzwolenie, ażeby Go móc więcej kochać". Proponowana publikacja jest zachętą do odkrywania razem z Benedyktem XVI mocy i radości w wierze.
ks. Mariusz Sztaba
Obraz Boga – słowem malowany!
Bóg zaskakuje, nieraz tak bardzo, że aż trudno nam wyjść poza nasze myślowe schematy i przyjąć Go takim, jakim jest naprawdę. A wystarczy tylko wsłuchać się w Jego opowieść o Sobie. Każda karta Biblii to kolejna odsłona Bożego autoportretu.
Ksiądz dr Grzegorz Strzelczyk, jeden z najbardziej obiecujących teologów młodego pokolenia, ceniony rekolekcjonista
i publicysta, opowiada na kartach książki o tym, jak bardzo nasza wiara odbiega od tej, którą przekazuje nam w oficjalnym nauczaniu Kościół, czerpiąc z Biblii i Tradycji.
Autor książki, dzięki swej erudycji i prostemu, a jednocześnie barwnemu językowi, którym się posługuje,
jest w budowaniu portretu Boga doskonałym przewodnikiem.
Książka dla wszystkich, którzy chcą poznać, jakie jest prawdziwe oblicze Boga i odkryć, że są Bożymi przyjaciółmi.
Poznaj piękno i głębię człowieka w ujęciu o. Józefa Augustyna!
Autor, doświadczony rekolekcjonista, w kolejnej książce przedstawia integralne, całościowe podejście do człowieka.
Jego zdaniem, nie można uporządkować zarówno własnego świata uczuć, jak i relacji z bliźnimi, bez jasnego odniesienia
do życia religijnego i duchowego.
Odpowiada na pytania dotyczące życia duchowego, trudności związanych z jego rozwojem, rozeznania autentyczności modlitwy. Zwraca uwagę na fakt, iż nie jest możliwe prowadzenie autentycznego życia wiary, jeśli zlekceważy się wymiar emocjonalny i psychiczny człowieka.
Proponowane rozważania o. Józefa Augustyna mają zachęcić Czytelnika do przyjmowania w trudnych sytuacjach życiowych postawy zaangażowania, odpowiedzialności.
Dodatkowym walorem książki jest dołączona płyta CD z zapisem konferencji o. Józefa Augustyna.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
