Autorka w jasny, uporządkowany (chronologicznie i tematycznie) sposób przedstawiła początki filozofii chińskiej, główne nurty myśli i podstawowe pojęcia oraz sylwetki starożytnych myślicieli i ich argumentację. Dodatkowym walorem jest obszerne przedstawienie szkół buddyzmu chińskiego ? bodaj po raz pierwszy w takim szerokim wymiarze ? które mają swoją historyczną kontynuację we współczesnych Chinach i Japonii oraz nadal odgrywają ważną rolę w życiu milionów wyznawców buddyzmu.
Z recenzji prof. dr. hab. Marka Mejora
Wartość dokonania JeeLoo Liu podnosi fakt, że jest ona filozofem, a nie tylko sinologiem. Jej dobra orientacja w dziedzinie filozofii zachodniej uprawnia ją do wnikliwych analiz porównawczych i sprawia, że prowadzony przez nią wykład klasycznej myśli chińskiej nieodmiennie zachowuje wysoki poziom, a zarazem jest przyswajalny dla krytycznego i wymagającego czytelnika.
Z recenzji dr. hab. Krzysztofa Kosiora
JeeLoo Liu jest profesorem filozofii na California State University w Fullerton. Studia w zakresie klasycznej filozofii chińskiej odbyła na Tajwanie w National Taiwan University, a następnie studiowała filozofię na University of Rochester, gdzie uzyskała doktorat.
Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek, że wśród tak wielu mądrych spostrzeżeń zawartych w Biblii, znajduje się tam także kluczowa informacja na temat siedmiu podstawowych zabezpieczeń, które mogą mieć wpływ na jakość twojego życia? Czytamy, że Mądrość nie jest jedynie umiejętnością zastosowania zdobytej wiedzy, ale Osobą, która wszystkich bez wyjątku zachęca, by zechcieli skorzystać z jej pomocy. Ona zbudowała swój dom, postawiła siedem swoich słupów (Prz 9:1), które zabezpieczają obfitość w każdej sferze naszego życia.
Studium biblijne Odbudowanie życia w obfitości to, opracowane na podstawie autorskiego programu Aliny Wieji ? ?Siedem słupów Mądrości?, czternaście lekcji, które pomogą ci zrozumieć i zastosować mądrość zawartą w Biblii i żyć życiem pełnym obfitości, o którym Jezus mówił, że jest w Nim możliwe. Poszczególne zagadnienia można studiować zarówno samodzielnie, jak i w grupie. Najciekawszą i najpełniejszą realizację tego studium biblijnego dostarczy połączenie go z lekturą książki Siedem słupów Mądrości i przesłuchaniem wykładów Życie w obfitości Aliny Wieji.
Tom poświęcony miejscu i roli życia klasztornego w średniowiecznym i nowożytnym Kościele. Życie zakonne narodziło się obok, a nawet w opozycji do struktury organizacyjnej Kościoła. Szybko podporządkowane władzy biskupów i włączone w ramy Kościoła, stało się jedną z jego najważniejszych części składowych, mimo że mnisi długo jeszcze w większości pozostali laikami. Pierwszoplanowe znaczenie utrzymali zakonnicy do dziś w Kościołach wschodnich, jednakże na Zachodzie stopniowo, od XI w., musieli oddać palmę pierwszeństwa duchowieństwu diecezjalnemu. Wrogość reformacji sprawiła, że zabrakło ich w Kościołach protestanckich. Ruch zakonny pozostał jednak niesłychanie istotnym i żywotnym składnikiem Kościoła katolickiego.
Jakie było miejsce klasztoru w diecezji? Jak kształtowały się stosunki na linii klasztor – biskup i klasztor – parafia? Próbę odpowiedzi na te oraz wiele innych pytań przynosi opublikowanych tu ponad trzydzieści artykułów autorstwa wybitnych znawców problematyki.
Tom zbiera zmodyfikowane wersje referatów wygłoszonych na konferencji naukowej zorganizowanej w 2007 roku w klasztorze na Św. Krzyżu. Prace koncentrują się na problematyce kontynuacji miejsc kultu w okresie chrześcijańskim w dawnych miejscach kultu pogańskiego (szczególnie w odniesieniu do świętych gór i wód). Na tom składają się teksty historyków, którzy wskazują na złożoność omawianej problematyki i przydatność analiz źródłoznawczych w tym zakresie oraz prace archeologów, w których odnaleźć można informacje o najnowszym stanie badań w tej dziedzinie.
Doskonały przewodnik po labiryncie fascynującej filozofii Dalajlamy pozwalającej na osiągnięcie spokoju i zgody z samym sobą.
Długo oczekiwana kontynuacja bestsellerowej Sztuki szczęścia: poradnika życia
Czy można się spodziewać, że odnajdziemy szczęście i sens życia we współczesnym świecie?
W książce Sztuka szczęścia w trudnych czasach doktor Howard C. Cutler prowadzi czytelników przez tajniki filozofii Dalajlamy, który mówi o tym, jak uzyskać spokój umysłu i poczucie wewnętrznego szczęścia nawet w obliczu trudności. Wspólnie analizują źródła wielu problemów i pokazują, jak radzić sobie z nieszczęściami, tak żeby złagodzić cierpienie i móc cieszyć się życiem.
Z połączenia technik buddyjskich i osiągnięć współczesnej psychologii powstało przepełnione mądrością, optymistyczne, ale też realistyczne podejście do przezwyciężania problemów zarówno społecznych, jak i osobistych.
"Dalajlama twierdzi, że nie dysponuje nadzwyczajnymi duchowymi mocami. Jest zwykłym śmiertelnikiem narażonym na te same problemy, co każdy z nas. Lecz on nauczył się przezwyciężać impulsy, które nas unieszczęśliwiają".
"The New York Times"
CZĘŚĆ I: JA, MY I ONI
Rozdział l. Ja kontra my
Rozdział 2. Ja i my
Rozdział 3. Uprzedzenia (my kontra oni)
Rozdział 4. Przezwyciężanie uprzedzeń
Rozdział 5. Skrajny nacjonalizm
CZĘŚĆ II: PRZEMOC KONTRA DIALOG
Rozdział 6. Nowe spojrzenie na ludzką naturę
Rozdział 7. Przyczyny przemocy
Rozdział 8. Korzenie przemocy
Rozdział 9. Radzenie sobie z lękiem
CZĘŚĆ III: SZCZĘŚCIE W TRUDNYCH CZASACH
Rozdział 10. Jak sobie radzić w trudnych czasach
Rozdział 11. Nadzieja, optymizm i odporność
Rozdział 12. Szczęście wewnętrzne i zewnętrzne oraz zaufanie
Rozdział 13. Pozytywne emocje a budowanie nowego świata
Rozdział 14. Odkrywanie wspólnego człowieczeństwa
Rozdział 15. Empatia, współczucie i odnajdywanie szczęścia w trudnych czasach
O autorach
Jaki jest współczesny świat? Jak odczytać „znaki czasów”? Czy możliwy jest sojusz racjonalności z duchowością? Dlaczego kryzys jest wyzwaniem rzuconym nadziei? Na te i wiele innych pytań w swojej najnowszej książce odpowiada teolog i filozof Tomasz Halík. Z mądrością doświadczonego człowieka pomaga czytelnikom przejść przez zawiłości kryzysu, zjawiska dotykającego tak sfery gospodarczej, jak i najgłębszego wymiaru człowieczeństwa. Pokazuje kryzys społeczeństw, jednostek oraz wierzeń, a jednocześnie nie pozwala zapomnieć o tym, że przecież „drzewo ma jeszcze nadzieje”. „Na dźwięk słowa kryzys natychmiast ze wszystkich stron jak sępy zlatują się religijni i świeccy mesjasze ze swoimi ofertami, prostymi i gwarantującymi receptę na zbawienie. Kryzysy jednak, osobiste i społeczne, nie muszą koniecznie budzić lęku i histerycznej reakcji; kryzysy są naturalnymi przewodnikami życia, są jakby głazami w korycie rzeki, które nurtowi życia nadają spad, dynamizm i urozmaicają go. Życie bez kryzysów i prób byłoby jak leniwy, bagnisty potok albo sztuczny zbiornik z zatęchłą stojącą wodą. Nie ma większego sensu ciągłe narzekanie i wypatrywanie sprawców kryzysu w przeszłości (...), daremne szukanie drogi powrotnej. Jezus patrząc na chorego nie oglądał się wstecz, nie moralizował, nie spekulował, „kto zgrzeszył, on czy jego rodzice”, ale widział chorobę jako wyzwanie do tego, by pomóc człowiekowi, „aby się na nim objawiły sprawy Boże”. Kryzysy stanowią okazję do wzrostu i dojrzewania, tak jest obecnie i tak chyba było zawsze, łącznie z owym „pierwszym kryzysem zaufania”, a w konsekwencji konfliktu ludzi z Bogiem, o którym mówią pierwsze strony Biblii. Bóg jest na tyle dobrym graczem, że na każdy nasz błędny ruch potrafi odpowiedzieć w taki sposób, by spełniały się słowa „gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska”. Nie jest to zachęta dla fałszywych graczy, lecz wyzwanie dla nas, ustawicznych debiutantów, byśmy uczyli się na własnych błędach i odkrywali nowe szanse tam, gdzie ogarnia nas pokusa przygnębiającej rezygnacji”. [fragment książki] „Tomasz Halik: Na chrześcijaństwo składa się wiele wymiarów: instytucja, nauka, duchowość, moralność, reprezentacja polityczna. Czasami akcent położony jest tylko na jeden z nich, a inne znajdują się w cieniu. To, co jedna generacja zaniedba, często zostanie na nowo odkryte przez następną. Ale jeśli Kościół zaniedba jakąś wartość, to może się zdarzyć, że ktoś ją przejmie i wykorzysta przeciwko niemu. Chesterton mówi, że herezje to prawdy, które... zwariowały. Zabrakło w nich harmonii. Kościół w swojej refleksji moralnej wiele miejsca poświęcił seksualności czy sprawom związanym z majątkiem, a zaniedbywał stawianie pytań o to, czy człowiek może być winny w stosunku do przyrody. W rezultacie niektóre ruchy ekologiczne inspirują się dzisiaj pogaństwem. Trzeba pytać o to, o czym zapomnieliśmy. Np. zapomnieliśmy o duchowości, mówiąc, że to jest kwestia zakonników i mistyków. W rezultacie ludzie, którzy czują pragnienie pogłębionego życia duchowego, szukają go w religiach Dalekiego Wschodu. „Tygodnik Powszechny”: Jak mimo to nie zniechęcać się do Kościoła? Tomasz Halik: Wiara, nadzieja i miłość są trzema drogami cierpliwości w sytuacji, kiedy człowiek staje twarzą w twarz z Bogiem milczącym. Podobnie trzeba mieć odwagę cierpliwości w stosunku do Kościoła. Fascynuje mnie ta opowieść ewangeliczna, kiedy Jezus przychodzi do Apostołów, którzy przez całą noc nie złowili ani jednej ryby. To był z punktu widzenia psychologii bardzo niedogodny moment dla ewangelizacji. A On im powiedział: spróbujcie jeszcze raz. Wiara, miłość i nadzieja oznaczają właśnie to: spróbuj jeszcze raz. Doświadczając w Kościele rozczarowań i załamania, czując pokusę rezygnacji i ucieczki, słyszę ten głos Chrystusa. Bo miłość to ochota na to, by dać jeszcze jedną szansę”. Fragment wywiadu, który ukazał się w „Tygodniku Powszechnym” 4 maja 2010 r.
Rozległa erudycja Autora wprowadza czytelnika w świat mitów rozmaitych ludów, w zagadnienia źródeł religii i moralności, zachęca do odczytywania na nowo myśli pierwszych filozofów i ojców kościoła, umożliwia także zapoznanie się z koncepcjami współczesnych cybernetyków, psychologów i filozofów umysłu. Towarzyszymy Autorowi w śledzeniu rozwoju kultury, materialnej i duchowej, poznajemy uczłowieczającą rolę języka w organizacji zdobywanego doświadczenia, śledzimy wraz z nim przemiany w neurofizjologicznych strukturach mózgowych i w rozwoju duchowości ludzi kolejnych epok. Bogactwo i różnorodność przytaczanych faktów oraz szeroki zakres cytowanej literatury sprawiają, że treść tej pracy odbiera się w sposób żywy i bezpośredni. Zdzisław Cackowski nie oferuje bowiem suchej erudycji i książkowej li tylko uczoności. Stosowana terminologia, określenia i definicje są wprawdzie głęboko zakorzenione w tradycji filozoficznej, lecz w całościowym odbiorze książka jest raczej barwną opowieścią naukową, bliską człowiekowi i empatyczną wobec niełatwych, dramatycznych nierzadko losów naszego gatunku.
Z recenzji prof. dr hab. Danuty Sobczyńskiej
Postać ks. Jerzego Popiełuszki, kapelana Solidarności, duszpasterza ludzi pracy i orędownika niewinnie krzywdzonych, pomimo upływu lat nie przestaje fascynować. Przez głębokie zaangażowanie w najważniejsze sprawy wiernych, dla których stał się przewodnikiem, moralnym autorytetem i punktem odniesienia w mrocznej dobie stanu wojennego, ucieleśnił w sobie ewangeliczny ideał kapłana.
Prezentowana książka zawiera myśli ks. Jerzego zaczerpnięte z jego zapisków, wywiadów, a przede wszystkim ? z kazań głoszonych w kościele św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu podczas Mszy za Ojczyznę.
Słowa ks. Jerzego, choć wypowiadane w konkretnych okolicznościach życia narodu, zaskakują aktualnością. Dla każdego Polaka w każdym czasie mogą służyć za duchowy przewodnik po ścieżkach wiary, życia społecznego i patriotyzmu. Publikację uzupełnia List pasterski Episkopatu Polski wydany na okoliczność beatyfikacji, ukazujący wiernym niezwykłe świadectwo życia i owoce męczeństwa błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki.
Symbol był zawsze niezwykle ceniony jako zarys wiary Kościoła. Stopniowo też pogłębiało się jego rozumienie teologiczne, ponieważ nawet w kwestiach trynitarnych, które później wyjaśniano z wielkim naciskiem, nie od samego początku w pełni rozumiano pewne formuły. Rozwój tych zmian interpretacyjnych będzie można doskonale prześledzić przy uważnej lekturze prezentowanych tutaj tekstów. [...] Kształt Symbolu wskutek różnych dodatków ulegał pewnym zmianom, które najczęściej były powodowane przez pojawiające się tendencje natury teologicznej. Dyskusje na ten temat i odmienności poglądów, mające często charakter odrębności heretyckich lub swoistej tradycji lokalnej, sprawiały, że do zasadniczej formuły wprowadzano pewne nowe wyrażenia mające uprzedzająco korygować błędne poglądy i tendencje. [...] Dzięki tym zjawiskom teologiczna treść Składu Apostolskiego była coraz bogatsza i stawała się dla jego komentatorów nauczających katechumenów przygotowujących się do chrztu i neofitów podstawą ich kerygmy. W związku z tym zmieniała się również struktura Symbolu i jego podział na dwanaście artykułów.
Symbol Apostolski nadal niezmiennie jest znakiem wyrażania wiary w Kościele, w którym istnieje ?komunia wiary" i który potrzebuje ?normatywnego dla wszystkich i jednoczącego w tym samym wyznaniu wiary". Podkreśla jego rolę i ten fakt, że Katechizm Kościoła Katolickiego wykład podstawowych prawd ujmuje jako ?Wyznanie wiary" i przeprowadza według układu, jaki zachowany jest w Symbolu. Dlatego teksty Ojców Kościoła komentujące Symbol są właściwym odpowiednikiem poprzedzającym i wzbogacającym także współczesne nauczanie Kościoła. (fragmenty Wprowadzenia)
Książka koncentruje się głównie na świętych żyjących w pierwszych dwunastu wiekach po Chrystusie, najczęściej uznawanych i czczonych jeszcze za życia, nie zaś wskutek oficjalnego pośmiertnego procesu kanonizacyjnego. Nasza podróż w czasie, rozpoczęta w epoce pierwszych Ojców Kościoła, wiedzie poprzez nadchodzącą w sposób nieunikniony pod koniec pierwszego tysiąclecia wielką schizmę, by zakończyć na początku drugiego milenium nową nadzieją, daną przez odnawiających tradycję monastyczną świętych z Asyżu.
Boże miłosierdzie, które gładzi grzech i zło we wszystkich jego przejawach, daje każdemu nadzieję, pozwala zapomnieć, co było, i zacząć od nowa. Grzech skłania człowieka do ukrycia się, miłosierdzie go szuka, aby zwrócić mu godność i przyjaźń z Bogiem. Grzech wywołuje wewnętrzny podział osoby, miłosierdzie przywraca jej jedność i odnawia duchowo. Cierpiąca ludzkość od zarania wznosiła ku niebu prośby o zmiłowanie, wierząc, że dobry jest Pan. Miłosierdzie istnieje, ma twarz i imię: nazywa się Jezus Chrystus. On jest miłosierdziem Bożym, które przyjęło ludzką postać. Niniejsza książka prowadzi czytelnika do odkrycia, jak wątek miłosierdzia rozwija się na stronach Biblii: od Starego do Nowego Testamentu, od języka miłosierdzia do symboli przebaczenia, od biblijnych świadków aż po gesty samego Jezusa.
Książka ukazuje różaniec jako szkołę głębokiego życia duchowego. Pierwsza cześć pozycji zawiera rys historyczny, kolejne omawiają cztery elementy życia duchowego: modlitwę, sakramenty, ascezę, apostolstwo.
Modlitewnik "Żar ognia" został przygotowany przez studentów należących do Pijarskiego Duszpasterstwa Akademickiego (Parafia Matki Boskiej Ostrobramskiej w Krakowie). Zawiera zbiór modlitw, które mogą być inspiracją dla każdego studenta w osobistej rozmowie z Bogiem - rano, wieczorem, przed Eucharystią, przed spowiedzią, w czasie sesji, przed spotkaniem z przyjaciółmi i przy wielu innych okazjach.
Każdy dobry człowiek winien być bardziej skory do ocalenia wypowiedzi bliźniego niż do jej potępienia.
św. Ignacy Loyola
Dotychczas mało zajmowano się ignacjańskim praesupponendum czyli złotą regułą komunikacji międzyosobowej. Być może dlatego, że uważano je za zasadę oczywistą, która nie potrzebuje obszerniejszych komentarzy.
Praesupponendum broni godności każdego człowieka, a za jedyną słuszną postawę wobec drugiego uznaje autentyczną miłość chrześcijańską.
W refleksji Aleksandra Jacyniaka SJ - doświadczonego kierownika duchowego i cenionego rekolekcjonisty - zasada ta jawi się jako źródło ponadczasowej, uniwersalnej mądrości.
Świętego Wojciecha żywot pierwszy powstał około roku 998. Miał wesprzeć starania cesarza Ottona III o kanonizację praskiego biskupa. Wydarzenia opisane przez Jana Kanapariusza tworzą więc budujący obraz kandydata na świętego w różnych okresach jego życia i w chwili męczeńskiej śmierci. Sytuacje drażliwe czy ważne pod względem politycznym zostały odpowiednio złagodzone i wystylizowane. Nie umniejsza to walorów literackich żywota, jego autor mógł się bowiem poszczycić nie tylko gruntownym wykształceniem filozoficznym czy kanonicznym, ale także doskonałym piórem.
Każdy rozdział zawiera fragment z Biblii, w którym mowa jest o danym zwierzęciu, ijego symboliczne znaczenie, ciekawostki na temat charakterystycznych cech zwierzęcia i zabawną grę, inspirowaną zachowaniem danego zwierzęcia.
Ze względu na bogactwo i jakość treści książka może ułatwić dzieciom zrozumienie Biblii. Dzieci bawią się, a jednocześnie się uczą.
Czy prawdziwe szczęście istnieje?
O szczęśliwym zakończeniu utrapień Hioba
Co mogę uczynić, aby świat był miejscem szczęśliwym?
Między "wierzę" a "wiem"
Czym jest wiara religijna?
Bóg pomaga człowiekowi iść przez życie
Modlić się prawdziwie
Przedstawione w tym tomiku homilie są sprawdzoną już w dwóch poprzednich częściach propozycją uważnego wnikania w słowo Boże i wsłuchiwania się w nie tak, aby uczynić z Ewangelii nieodłączny i niepowtażalny autorytet, który pomoże odnaleźć się w każdej życiowej sytuacji.
Czytelnik, który zapozna się z tymi mowami, znajdzie w nich cenną wskazówkę, jak dalej rozwijać i pogłębiać umiejętność rozważania słowa Bożego w indywidualnej medytacji, tak by jego życie nabrało prawdziwie Bożego wymiaru.
Na czym koncentruje się moje coraz silniejsze pragnienie nowego? Czujemy przecież podskórnie, że nie jest to jeszcze jedna terapia, ani kolejne postanowienie poprawy, ani też złapanie chwilowego wiatru w żagle w postaci wiedzy, interpretacji mojego połamanego życia. Niezmierzony Bóg przechodzi do ofensywy ? moim pragnieniom odmiany wyjdzie naprzeciw Jezus Chrystus. Jego Osoba zacznie mnie intrygować w sposób ogromnie wyczerpujący, bolesny i fascynujący. Nie, to nie minie. Pytaniem, które nie pozwoli mi spać w nocy, będzie to zdumienie, zdumienie chwytające moje serce żelazną rękawicą: Kim jesteś? Kim jesteś, że zajmujesz się mną? Kim jesteś, żeby oddawać za mnie życie?! Kim ja jestem, żeby być tak kochany?!
MICHAŁ ZIOŁO OCSO (ur. 1961 r.). W latach 1980-1995 w zakonie dominikanów w Polsce, od roku 1995 jest trapistą we Francji (opactwo Notre Dame d'Aiguebelle). Wydał m. in. Bobry Pana Boga, Jedyne znane zdjęcie Boga, Dziennik Galfryda, Listy do Lwa.
Słowa i modlitwy Brata Rogera, które są niezwykłym wyrazem tego, jak oddawał swoje życie dla miłości. Niestrudzony, razem z braćmi, przyjmował w Taize młodych ludzi, przynaglał chrześcijan do pojednania, jeździł po całym świecie, by żyć pośród najuboższych.
Piękne wprowadzenie w świat założyciela Wspólnoty z Taize.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
