Święty Ojciec Pio to postać, która od lat wzbudza niesłabnące zainteresowanie. Święty z Pietrelciny przez całe życie był gorliwie oddany duszom czyśćcowym. Na co dzień doświadczał zjawisk nadprzyrodzonych, był świadkiem manifestacji pokutujących dusz, rozmawiał z nimi i potrafił im pomóc. To, co innych napawało trwogą, dla niego było częścią powołania.
W książce ks. Marcella Stanzione, poświęconej temu szczególnemu aspektowi posługi Ojca Pio, znajdziemy barwne opisy objawień dusz czyśćcowych, zapis rozmów z nimi, a także z wiernymi, którzy po śmierci swoich najbliższych szukali u Ojca Pio pocieszenia i rady, w jaki sposób mogą się za nimi wstawiać u Pana. Wszystkie te opowieści stanowią świadectwo niezwykłej charyzmy świętego zakonnika oraz jego głębokiej wiedzy na temat problematyki czyśćca i prawd wiary Kościoła katolickiego.
Książka zawiera również wprowadzenie do samej nauki Kościoła katolickiego o czyśćcu, biografię św. Ojca Pio, a także liczne modlitwy i nabożeństwa za dusze czyśćcowe.
Pewnego razu, podczas II wojny światowej, po wieczornym posiłku, gdy klasztor był już zamknięty, bracia usłyszeli głosy dochodzące z bramy, które wyraźnie wykrzykiwały: „Niech żyje Ojciec Pio!”. Gdy rankiem przeor klasztoru udał się do O. Pio zapytać o te hałasy, ten nie przywiązując zbytniej wagi do wydarzenia, z wielkim spokojem, jakby chodziło o coś najzwyklejszego w świecie, uspokoił przeora, wyjaśniając mu, że głosy krzyczące: „Niech żyje Ojciec Pio!”, należały do zmarłych żołnierzy, którzy przyszli podziękować mu za jego modlitwy.
Zanurzmy się w wielkiej tajemnicy naszej wiary
i rozpalmy w sobie na nowo jej żarliwość!
W dramatycznych okolicznościach,
naznaczonych buntem ludzi przeciw Bogu
i ostatnią próbą zniszczenia Kościoła przez Szatana,
powróci Jezus.
I nadejdzie koniec…
W wyobraźni ludzi naszych czasów przyszłość jawi się jako przepełniająca niepokojem, groźna niewiadoma. Wbrew panującej obecnie atmosferze strachu i niepewności ojciec Livio Fanzaga zachęca nas do tego, byśmy spojrzeli na historię świata jako opowieść o Opatrzności i ocaleniu: od stworzenia świata do grzechu pierworodnego, od narodzenia, śmierci i zmartwychwstania Jezusa po Jego powrót w chwale.
Powrót ten poprzedzać będą niezwykłe znaki – katastrofy naturalne, prześladowania Kościoła, rozpętanie sił zła, oszustwa Antychrysta – zapowiadane w proroctwach biblijnych, apokaliptycznych mowach Jezusa, wizjach świętych i mistyków chrześcijańskich oraz w objawieniach maryjnych z ostatnich dwustu lat.
Ojciec Livio przedstawia wizje z Medjugorie i przypomina o gorącym apelu Królowej Pokoju o nawrócenie ludzkości. Jeśli się nawrócimy, nie powinniśmy się bać przyszłości. Chrystus już niedługo powróci i zakończy bieg dziejów, otwierając przed ludźmi bramy wieczności.
O. Livio Fanzaga jest dyrektorem włoskiego Radio Maria, autorem licznych książek religijnych (w tym bestsellerowej Godziny Szatana), a także znawcą objawień w Medjugorie. Od ponad 20 lat spotyka się z widzącymi z Medjugorie.
Najnowsza książka ks. Andrzeja Zwolińskiego jest poświęcona fenomenowi głupoty w różnych aspektach: filozoficznym, naukowym, biblijnym, religijnym, duchowym. Autor omawia również pojęcia ściśle powiązane z głupotą: pychę, manipulację, kłamstwo, przesądy i zabobony, magię, demagogie.
Błogosławiony Jan Paweł II należał do najbardziej maryjnych papieży w historii Kościoła. Jego zawołanie Totus Tuus - Cały Twój samo mówi za siebie. Bardzo wiele swych wypowiedzi Papież kończył modlitwą maryjna lub aktem zawierzenie Jej poszczególnych ludzi, narodów, problemów i spraw. Żywot Maryi jest obszernym zbiorem papieskich rozmyślań Jej poświęconych. Teksty obejmują komentarze do proroctw poświęconych Najświętszej Maryi Pannie oraz innych tekstów biblijnych Jej poświęconych. Ważnymi tematami komentowanymi przez Papieża są: Boże macierzyństwo Maryi; dziewictwo Najświętszej Maryi Panny; Maryja w tajemnicy Chrystusa; Maryja w życiu Kościoła i każdego chrześcijanina; Macierzyńskie pośrednictwo Maryi. Ojciec Święty z szczególnym upodobaniem objaśnia liczne określenia biblijne przypisywanie w Tradycji Kościoła osobie Najświętszej Maryi Pannie. Tekst książki bazuje na wielu dokumentach papieskich o charakterze maryjnym, encyklikach, adhortacjach, listach, homiliach obszerną jego części stanowią katechezy wygłaszane podczas audiencji generalnych.
Oddajemy Czytelnikom kolejny tom słów Ojca Świętego tym razem poświęconych osobie Matki Bożej - Tej które całe swe życie poświeciła błogosławiony Jan Paweł II, Tej która zawsze prowadzi nas do swego Syna - Jezusa Chrystusa.
Książka ukazuje relacje między chrześcijaństwem a praktykami magicznymi. Autor analizuje wzajemne odniesienia tych dwóch rzeczywistości, począwszy od świata antycznego aż do czasów obecnych, pisze o magach, czarownicach, astrologach, opętanych, relikwiach, egzorcystach.
Św. Ambroży biskup Mediolanu (zm. 397 r.) należy do najwybitniejszych Ojców Kościoła. Powszechnie znana jest jego rola w nawróceniu św. Augustyna jak i w kształtowaniu relacji między Kościołem a Cesarstwem Rzymskim. Należał do najważniejszych postaci swojej epoki, zasłynął jak niezrównany duszpasterz. Jego korespondencja, która po raz pierwszy ukazuję się w polskim przekładzie jest odbiciem jego działalności duszpasterskiej i społecznej, wiele listów dotyczy kwestii biblijnych i moralnych.
Książka, pisana w konwencji podręcznika kuszenia dla młodych diabłów, zawiera prawdy, które pozwolą lepiej zrozumieć nam zasady walki duchowej. Rozumiem, że młodzi kusiciele potrzebują krótkiego podręcznika, jak skutecznie zajmować się swoimi klientami przez dwadzieścia cztery godziny na dobę.Gdy pisałem ten podręcznik kuszenia, przyświecało mi kilka celów. Po pierwsze, zależało mi na tym, aby zwrócić uwagę młodych diabłów na niezwykłe możliwości kusicielskie tkwiące w sferze codziennych i zupełnie ""przyrodzonych"" czynności naszych klientów. Dobry kusiciel nie tylko umie przyciągnąć klienta do swojego straganu, przytrzymać go jak najdłużej i uzależnić od swojego towaru. Ważne jest również, aby klient płacił coraz wyższą cenę za nasze precjoza. Nie musi sobie tego uświadamiać. Doświadczony kusiciel założy mu konto i za żadne skarby nie będzie przypominał o rosnącym zadłużeniu. Nie o to bowiem chodzi, aby odzyskać pieniądze, ale aby posiąść klienta. Nie wolno zatem co chwila bombardować go rachunkami (to Kto Inny namawia go ciągle do rachunku sumienia), należy poczekać i jednym wielkim gestem wierzyciela pozbawić go wszystkiego, co ma, i zniszczyć nawet to, kim jest. (.) Kuszenie jest rodzajem handlu, podobnie jak ziemski handel jest rodzajem kuszenia. Dlatego właśnie w całej tej książce zwykłem nazywać ludzkie istoty naszymi klientami. (fragment książki)
Św. Ambroży, biskup Mediolanu (zm. 397 r.), należy do najwybitniejszych Ojców Kościoła. Powszechnie znana jest jego rola w nawróceniu św. Augustyna, jak i w kształtowaniu relacji między Kościołem a Cesarstwem Rzymskim. Należał do najważniejszych postaci swojej epoki, zasłynął jako niezrównany duszpasterz. Jego korespondencja, która po raz pierwszy ukazuje się w polskim przekładzie, jest odbiciem jego działalności duszpasterskiej i społecznej, wiele listów dotyczy kwestii biblijnych i moralnych.
Św. Ambroży, biskup Mediolanu (zm. 397 r.), należy do najwybitniejszych Ojców Kościoła. Powszechnie znana jest jego rola w nawróceniu św. Augustyna, jak i w kształtowaniu relacji między Kościołem a Cesarstwem Rzymskim. Należał do najważniejszych postaci swojej epoki, zasłynął jako niezrównany duszpasterz. Jego korespondencja, która po raz pierwszy ukazuje się w polskim przekładzie, jest odbiciem jego działalności duszpasterskiej i społecznej, wiele listów dotyczy kwestii biblijnych i moralnych.
W roku wiary wszyscy chrześcijanie powinni przystąpić do dynamicznego programu formacji wiary: formacji w piśmie i teologii, w modlitwie i jasności sądów po to, by osobiście przyjąć, a następnie dzielić się łaskami, którymi Bóg tak szczodrze obdarza ludzkość. Nie powinno się ustawiać fałszywej opozycji pomiędzy wiarą a rozumem, wiarą a nauką, wiarą a autentyczną ludzką kulturą, jak naucza Wiara i Rozum, mistrzowska encyklika Jana Pawła II.
,,Najlepsze pomysły Boga" zachęcają wiernych, by angażowali się w pracę w swoim środowisku, ponieważ świat musi się stać, i staje się, Królestwem naszego Boga, Królestwem sprawiedliwości i pokoju, prawdy i miłości, piękna i szczęścia. Gwarantują nam to ,,najlepsze pomysły" Boga, pomysły, które nigdy nie ulegną zmianie.
Książka - oparta na licznych świadectwach i bogatym doświadczeniu Autora - pomaga pogłębiać wiarę. Jest zachętą do rozważania duchowości Trójcy Świętej.
Zamieszczony w pracy nietypowy ze względu na swoją budowę komentarz do tekstu Gelazego od strony merytorycznej i metodologicznej składa się z dwóch części. Część pierwsza została poświęcona tematyce święta luperkaliów w przekazach autorów pogańskich zawiera dwa rozdziały. Część druga w całości traktuje pismo papieża przeciwko obchodom tego pogańskiego święta i składa się z trzech rozdziałów.
Ze Wstępu.
Niestrudzone pielgrzymowanie... Od wsi do wsi, od miasta do miasta, od kraju do kraju. Z kontynentu na kontynent. Setki tysięcy kilometrów w przeróżnych samolotach i samochodach. W upale i w śniegu. Jan Paweł II był wszędzie - wszędzie z Ewangelią w ręku i słowem Bożym na ustach. Niezmordowany pocieszyciel. A gdy trzeba było, to i napomniał surowo. Ćwierć wieku tak apostołował po całym świecie, aż do ostatka sił, by w końcu 2 kwietnia 2005 roku wyruszyć w swą ostatnią pielgrzymkę - do domu Ojca. W tym albumie podążamy dokładnie śladami wszystkich pielgrzymek zagranicznych (polskie pielgrzymki przedstawiliśmy w osobnym tomie), odwiedzamy wszystkie kraje, w których On był i to tyle razy, ile razy On tam zawitał. Możemy prześledzić, jak Ojciec Święty się zmieniał, jak cierpiał, ale nie ustawał w dziele ewangelizacji, którą uczynił najważniejszym zadaniem swego długiego Pontyfikatu. Atmosferę pielgrzymek oddają znakomicie 484 zdjęcia autorstwa wybitnych fotografów papieskich. Jeszcze istotniejsze od przebogatej, artystycznej dokumentacji jest to, że na kartach książki zapoznajemy się z najważniejszymi fragmentami Jego wypowiedzi, z Jego najważniejszymi myślami, z Jego widzeniem świata - innymi słowy z tym, co po Nim zostanie na zawsze. "Pielgrzymki światowe" to nie opowieść geograficzna, choć na pewno przybliża miejsca, w których Ojciec Święty był; to głęboka i refleksyjna opowieść o Pielgrzymie Wszechczasów, o Apostole Nadziei.
Podręcznik dla katechetów i księży, wraz ze Słowem do rodziców, do wykorzystania podczas spotkań i nabożeństw parafialnych dla dzieci przygotowujących się do Odnowienia Przyrzeczeń Chrztu Świętego i Uroczystego wyznania wiary dla kl. VI.
Poradnik metodyczny do duszpasterstwa katechetycznego w parafii według materiału katechetycznego nr AZ-p-23-01/10-KR-3/12 zgodnego z programem nauczania nr AZ-2-01/10.
Książkę Benoit Standaerta, benedyktyna z Opactwa św. Andrzeja w Zevenkerken w Belgii, można traktować jako swoisty przewodnik po życiu wiary. Autor stara się bowiem, rozwijając i komentując oparty na starożytnej
żydowskiej maksymie schemat nauka – modlitwa – uczynki, stworzyć model dobrego i pełnego chrześcijańskiego życia. Przykłady z życia wybitnych postaci z historii Kościoła przeplatają się tutaj z analizą współczesnych przemian kulturowych i ich wpływu na sposób przeżywania wiary, komentarze biblijne zilustrowane są analizą arcydzieł malarstwa, wypowiedzi Doktorów i Ojców Kościoła zestawiane są z wyjątkami z dzieł rabinów okresu talmudycznego. Całość tworzy bogatą i mądrą opowieść o fundamentach życia wiary, tym ciekawszą, że język autora daleki jest od suchego stylu dyskursu akademickiego. Prosty i obrazowy wywód unika nadmiernej abstrakcji i opiera się na przykładzie, dostarczając zarówno tematów do przemyśleń, jak konkretnych wskazówek postępowania.
Teologia wczesnych filozofów greckich to dzieło przełomowe zarówno dla badań nad grecką myślą filozoficzną z czasów przed Sokratesem, jak i dla rozważań nad pojęciem teologii, niesłusznie zawężanym wyłącznie do dokonań pisarzy chrześcijańskich. Jak pisze Jaeger, teologia jest szczególnym wytworem umysłowości greckiej i wiąże się z wielką wagą, jaką greccy myśliciele przykładali do pojęcia logosu - ponieważ teologia to próba przybliżenia się do Boga lub bogów (theoi) za pośrednictwem logosu. Odniesienie pojęcia "teologia" do filozofii przedsokratejskiej nie jest anachronizmem. W ujęciu Jaegera presokratycy byli teologami: podejmowali trud dociekania istoty physis, do której w ich pojęciu należało bóstwo.
W wyniku takiego odczytania pozostałości pism i tradycji wczesnej greckiej filozofii otrzymujemy panoramę całego obszaru myślenia, które leży u podstaw rozwoju zarówno filozofii i refleksji teologicznej pogańskiej, jak i chrześcijańskiej. Takie przedstawienie tej sfery zagadnień ma charakter niezwykle oryginalny i pozwala oglądać ją w zupełnie nowym świetle.
Wydaje się wręcz, że bez znajomości tej niezmiernie wnikliwej i nadal aktualnej syntezy Jaegera trudno współcześnie wyobrazić sobie uprawianie jakiejkolwiek teologii.
Instrumenty muzyczne Biblii to kolejna, po świetnie przyjętych opracowaniach na temat muzyki antycznej autorstwa J. Landelsa i M. Westa oraz książce B. Matusiaka o teologii muzyki św. Hildegardy, cenna monografia z zakresu historii, a właściwie archeologii muzyki. Autor, posiadacz bogatej kolekcji starożytnych instrumentów, łącząc kompetencje muzykologa z analizą filologiczną, identyfikuje i omawia instrumenty występujące w różnych kontekstach w Starym i Nowym Testamencie, by w efekcie umożliwić czytelnikowi, przyzwyczajonemu do nieprecyzyjnych czy wręcz mylnych przekładów tekstów biblijnych, lepsze „wsłuchanie się” w bogactwo rozbrzmiewających w psalmach czy księgach prorockich dźwięków rogu, cytry, fletu i bębna.
Quinzio pisze o Mesjaszu ubogim, o Bogu, któremu się nie udało. Rozczarowanie dotknęło nawet Jezusa. Mimo śmierci na Krzyżu i Zmartwychwstania zbawienie całej stworzonej rzeczywistości nie dopełniło się. Zło pleni się na świecie, a Bóg milczy.
Aniołom i światu widowisko to książka o teatrze, który chce ?uderzać w niebo?. O teatrze, który nie tylko bawi, kształci intelekt, rozszerza horyzonty, ale także próbuje wykorzystywać ? umownie mówiąc ? kierunek wertykalny. Nie chodzi tu jednak o teatr religijny ani o wiarę. Raczej o zadawanie pytań. Nawet jeśli zakładana przez artystów odpowiedź miałaby brzmieć: ?Nic tam, po drugiej stronie, już nie ma?.
Obok Jerzego Grotowskiego i ?Gardzienic?, którym autor poświęcił najwięcej namysłu, znalazły się w tej książce szkice o artystach i recenzje spektakli, między innymi Krystiana Lupy, Kazimierza Dejmka, Jerzego Grzegorzewskiego, Krzysztofa Warlikowskiego, Józefa Szajny, Petera Brooka czy Jana Klaty. Wiele miejsca zajmują rozmowy z twórcami ? aktorami i reżyserami. Kornaś pisze także o specyficznych zjawiskach z pogranicza teatru ? o eurytmii, wskrzeszaniu dramatów liturgicznych, życiu i umieraniu pieśni obrzędowych czy nawet o filmach (Siergiej Paradżanow).
Z pozycji teoretyka, ale niejednokrotnie również świadka i uczestnika opisywanych przedstawień, projektów, akcji, wypraw i innych, wymykających się definicji, zdarzeń teatralnych i parateatralnych, Tadeusz Kornaś przedstawia fascynującą konstelację różnorodnych postaw artystycznych, światopoglądów i estetyk, dzieląc się z czytelnikiem zarówno ogromną wiedzą, jak i emocjami swoich poszukiwań i objawień.
Transcendencja ma dla Lévinasa charakter etyczny. W Transcendencji etycznej samo pragnienie i miłość są doskonalsze od spełnienia. „Wezwanie Boga - pisze - nie ustanawia stosunku między mną a Nim, który do mnie przemówił; nie ustanawia niczego, co przypominałoby koniunkcję członów — koegzystencję lub choćby czysto idealną synchronię. Nieskończoność nie może znaczyć dla myślenia, które zmierza do kresu; ku-Bogu nie jest szukaniem celu. […] Alternatywa bytu i nicości nie jest ostateczna. Ku-Bogu nie jest procesem bycia: wezwanie odsyła mnie do drugiego człowieka, który nadaje temu wezwaniu sens, do bliźniego, o którego winienem się lękać”.
W ten sposób, w Transcendencji etycznej, pojęcie Boga nabiera dla Lévinasa sensu. Bóg nawiedza myśl. Wypowiedzenie słowa „Bóg” nie oznacza jednak Jego ukazania się. „Nieskończony wchodzi w język, nie ukazując się jednak”. (…) Lévinasowska filozofia Boga nie odpowiada na pytanie: Kim jest Bóg? Bóg jest absolutnie Transcendentny. „Świadectwo etyczne jest objawieniem, które nie jest poznaniem” — pisze Lévinas. Pyta raczej, jakie są warunki możliwości, dzięki którym pojęcie Boga po Auschwitz ma jeszcze sens. Istotną i ważną kwestią jest przypomnienie przez Lévinasa obecności Boga w twarzy innego i etyczny sposób jego „poznania”.
(Ze wstępu Tadeusza Gadacza)
Emigracja — gasi ducha czy zmienia perspektywę?
Wody Atlantyku to podnoszą się o kilka metrów, atakując wybrzeże Irlandii, to znów opadają. Zjawisko pływów ma odzwierciedlenie w falach ludzi, opuszczających i napływających na Zieloną Wyspę. W tę podwójną falę — przypływu i odpływu — włączyli się niedawno Polacy. Niektórzy rozbijają się o obce brzegi, inni jednak szybko odnajdują się w nowych realiach. Z jednym może wyjątkiem: znacznie bardziej niż innym, grozi im samotność i wewnętrzna pustka.
Z perspektywy posługi kapłańskiej, umożliwiającej obserwację zarówno kondycji psychicznej rodaków, jak i meandrów wiary w nowoczesnym, coraz bardziej świeckim świecie, Marcin Lisak upomina się przede wszystkim o dwie rzeczy. Po pierwsze, nieporzucanie duchowego wymiaru życia. Po drugie, o bardziej ludzkie, rozumniejsze, mocniej stojące na ziemi chrześcijaństwo. Jeśli wiara ma ostać się — i być ostoją — we współczesnym świecie, definiowanym często przez pogoń za pieniądzem, rozłąkę z rodziną i obojętność otoczenia, musi wyjść mu naprzeciw i rozsadzić granice wyuczonych regułek. Jeśli ma być światłem, zdaje się mówić Lisak, to latarnią w ciemności, nie oślepiającym reflektorem w pokoju przesłuchań.
Jak każdy przewodnik — to lektura dla zagubionych lub po prostu ciekawych, niestrudzonych wagabundów lub dopiero wyprawiających się w nieznane. Raz na fali, raz pod falą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
