Teksty, które każdy ? a przede wszystkim młody człowiek - może wykorzystać do prywatnej modlitwy. W książce można znaleźć między innymi modlitwy dziękczynne, modlitwy o odkrycie powołania życiowego, modlitwy narzeczonych, modlitwy za kogoś oraz w różnych innych intencjach. Zawiera również propozycje rachunku sumienia, rozważań drogi krzyżowej i tajemnic różańcowych.

Bogato ilustrowana książeczka jest krótkim zbiorem najważniejszych prawd wiary i wypowiedzi bł. Jana Pawła II przeznaczonym dla młodszych dzieci.

Nasze maluchy, tak kochane i cudowne, czasem mają problemy, o których trudno im mówić. Jeszcze trudniej wytłumaczyć dziecku, ze jego lęki nie łączą się z realnym zagrożeniem, że przedszkole wcale nie musi być koszmarem i że zdarzają się w życiu chwile bólu i cierpienia, ale z nimi też można sobie poradzić.Nasze maluchy, tak kochane i cudowne, czasem mają problemy, o których trudno im mówić. Jeszcze trudniej wytłumaczyć dziecku, ze jego lęki nie łączą się z realnym zagrożeniem, że przedszkole wcale nie musi być koszmarem i że zdarzają się w życiu chwile bólu i cierpienia, ale z nimi też można sobie poradzić. Kiedy nasze dziecko czegoś się boi lub czymś martwi, a my właściwie nie bardzo wiemy, jak mu pomóc, doskonałym środkiem okazuje się specjalnie skonstruowane opowiadanie. Doris Brett pokazuje, w jaki sposób nawiązać kontakt z dzieckiem, stosując metodę, która nie tylko rozwiązuje problemy dziecka, ale też umacnia więź pomiędzy nim a jego rodzicami. Do nich właśnie adresowana jest ta książka (choć jej lekturę można polecić wszystkim osobom, które pracują z dziećmi). Zamieszczone w niej opowiadania autorka wymyśliła kiedyś dla własnej córki. Każde z nich można jednak bez trudu przekształcić i dostosować do potrzeb swojego dziecka, które z radością przyjmie opowiadanie stworzone specjalnie dla niego. Doris Brett jest psychologiem klinicznym, a także uznaną poetką, pisarką, autorką wielu książek. Mieszka w Melbourne, w Australii, wraz z mężem, córeczką i wielkim psem.  Bajki które leczą część 1 Spis treści Przedmowa 11 Rozdział 1 Jak opowiadać dziecku historie 13 Postaw się na jego miejscu 14 Spraw, by mogło się identyfikować z bohaterem 16 Opowiadanie historii jest łatwiejsze niż myślisz 18 Wybierz odpowiednie imię i dostosuj okoliczności 20 Opowiadania pomagają również rodzicom 22 Rozdział 2 Spójrz na świat oczami swego dziecka 24 Zabawa i wyobraźnia - czyli jak dzieci się uczą 24 Uczenie się przez naśladowanie 28 Magia baśni 29 Twoje dziecko jest wyjątkowe 31 Dziecięcy punkt widzenia 34 Terapia wyobrażeniowa 38 Odwrażliwianie 41 Modelowanie 43 Rozdział 3 Jak korzystać z historii zawartych w tej książce 45 O czym warto pamiętać 46 Zastosowanie opisanych technik 47 Rozdział 4 Koszmary i lęki nocne -jak się z nimi uporać 50 Więcej o snach , 62 Rozdział 5 Lęki -jak pomóc dziecku w ich pokonaniu 67 Część I 70 Część II 82 Sukces pewnej matki 91 Rozdział 6 Następne dziecko w rodzinie -jak przygotować swoją pociechę do tego wydarzenia 93 Rozdział 7 Pierwsze dni w przedszkolu - jak ułatwić dziecku przeżywanie nowej sytuacji 115 Rozdział 8 Rozwód - jak pomóc dziecku przetrwać trudne chwile 127 Reakcje dziecka na rozwód 127 Dziecięce lęki i fantazje 129 Jak powiedzieć dzieciom 131 Problemy i pułapki 134 Co możesz zrobić, by ułatwić dziecku przeżycie tego okresu. . 137 Rozdział 9 Śmierć kogoś bliskiego - jak pomóc dziecku przeżyć stratę 156 Rozdział 10 Odprężenie -jak nauczyć dziecko technik odprężających 178 Rozdział 11 Ból - jak nad nim zapanować 189 Opowiadanie I: Ból przewidywany 191 Opowiadanie II: Ból, który już jest obecny, oraz ból długotrwały 204 Rozdział 12 Pobyt w szpitalu -jak przygotować dziecko do tego doświadczenia 209 Słownik 231 Zalecane lektury 233  

Książka "Bajki, które leczą. Część 2" jest skierowana do rodziców, którzy chcą pomóc swoim dzieciom w rozwiązywaniu nurtujących je problemów Doris Brett przedstawia w niej opowiadania, które rodzice mogę opowiadać (lub czytać) swoim pociechom.Książka "Bajki, które leczą. Część 2" jest skierowana do rodziców, którzy chcą pomóc swoim dzieciom w rozwiązywaniu nurtujących je problemów Doris Brett przedstawia w niej opowiadania, które rodzice mogę opowiadać (lub czytać) swoim pociechom. Historie dotyczą jedenastu zagadnień, między innymi stosunków pomiędzy rodzeństwem, rozwodu, nowej rodziny, nieśmiałości i popędliwości. Autorka tworzy bajki, które same w sobie stanowią prostą, skuteczną, a co najważniejsze, domową technikę terapii dzieci. Terapeutami są w tym wypadku rodzice, którzy mogą nie tylko przeczytać swoim pociechom przykładowe opowiadanie o Ani, lecz również na podstawie książki nauczyć się zasad tej techniki, dostosowywania jej do potrzeb własnego dziecka, a wreszcie - samo-dzielnego opowiadania historii. "Choć rodzicielstwo to jeden z uroków życia, może stać się również jedną z życiowych prób. Trudno jest czasem odkryć, jak dotrzeć dc dzieci i jak im pomóc w ujawnieniu tego, co w nich najlepsze. Dobrze, że mamy takich ekspertów, jak Doris Brett, którzy dostarczając nam skutecznych i łatwych w użyciu narzędzi, czynią rodzicielstwo łatwiejszym". Jeffrey K. Zeig, Dyrektor Fundacji Miliona H. Ericksanc Doris Brett jest psychologiem klinicznym, a także uznaną poetką, pis-arką, autorką wielu książek. Mieszka w Melbourne, w Australii, wraz z mężem, córeczką i wielkim psem.  Bajki które leczą część 2 Spis treści Przedmowa 7 Rozdział 1 Wprowadzenie 9 Jak dzieci się uczą? 11 Przekazywanie informacji poprzez opowiadanie historii 13 W jaki sposób oddziałują te opowiadania 14 Sztuka opowiadania a psychoterapia 21 Rozdział 2 Jak wykorzystywać opowiadania o Ani i na ich podstawie tworzyć własne 23 Rozdział 3 Jak uczyć techniki opowiadania 29 Rozdział 4 Lęk przed ciemnością -jak się z nim uporać 41 Opowiadanie o Ani 43 Rozdział 5 Moczenie nocne -jak sobie poradzić z tym problemem. ... 50 Opowiadanie o Ani 54 Rozdział 6 Dzieci kompulsywne i perfekcjonistyczne - jak im pomóc 71 I. Opowiadanie o Ani 75 II. Opowiadanie o Ani 87 Rozdział 7 Nieśmiałość -jak nauczyć dziecko pewności siebie 97 Opowiadanie o Ani 99 Rozdział 8 Dokuczanie -jak temu zaradzić 112 Opowiadanie o Ani 113 Rozdział 9 Rozwód -jak pomóc dziecku przetrwać trudne chwile . . . 122 Reakcje dzieci na rozwód 122 Dziecięce lęki i fantazje 125 Jak powiedzieć dzieciom o rozwodzie 127 Problemy i pułapki 129 Co zrobić, aby dziecku ułatwić przeżycie tych dni 132 Opowiadanie o Ani 136 Rozdział 10 Nowa rodzina -jak ułatwić dziecku przystosowanie się do nowej sytuacji 151 Opowiadanie o Ani 156 Rozdział 11 Dzieci impulsywne -jak je nauczyć działania bez pośpiechu 170 Opowiadanie o Ani 174 Rozdział 12 Rodzeństwo -jak ułatwić dziecku trudne życie z bratem lub siostrą 183 Opowiadanie o Ani 186 Rozdział 13 Dzieci alkoholików -jak udzielić im pomocy i wsparcia. . 193 Opowiadanie o Ani 196 Rozdział 14 Relaksacja -jak nauczyć dziecko się odprężać 206 Opowiadanie o Ani 208 Bibliografia 218

Będąc Rodzicem, czy zdajesz sobie sprawę, że dziecko jest jak nasionko, w którym zawarty jest cały potencjał wzrostu? To od Ciebie zależy zdrowe wspieranie jego rozwoju poprzez kochającą obecność i wydobywanie z niego, co w nim zawarte, poprzez tworzenie sprzyjającej atmosfery. Na pewno pragniesz dla swego dziecka lepszej przyszłości w lepszym świecie. Wyobraź sobie, jak wyglądałby świat, gdyby wszystkie dzieci, a następnie dorośli, realizowali swe talenty i dary. Jak wyglądałyby rodziny, relacje międzyludzkie, środowisko, gdyby każdy dbał o wydobywanie tego, co najlepsze? Jak wyglądałoby społeczeństwo złożone ze zrealizowanych i realizujących się osób, gdzie każdy mógłby wyrażać to, co posiada, o czym marzy dla dobra siebie i innych? Ta książka-poradnik (w postaci praktycznych zadań do własnego wykonania i refleksji) przeznaczona jest dla rodziców, dla uświadomienia ich bezprecedensowej roli we wspieraniu zdrowia we wszystkich jego wymiarach, aby nie było "za późno" – dla siebie, innych i świata. Świadome wychowanie jest odwoływaniem się do naturalnego rozwoju dziecka, śledzeniem skutków zdrowotnych własnych działań na zrównoważony rozwój, dawaniem psychicznej podpory. Dziecko potrzebuje bowiem punktów oparcia dla własnego przeżywania i rozumienia świata, pozwalając na pełny rozkwit i dojrzałość. Rozwój dziecka, zwłaszcza psychoduchowy musi być podstawowym wyznacznikiem zachowań świadomych roli rodziców. Ich wpływ jest bowiem czynnikiem w pewnym sensie nieodwracalnym, określającym dalekosiężne skutki. Dlatego też ogromnie istotnym jest edukacja siebie, obserwacja swoich poczynań, słów (kolejna moja książka SŁOWO JAKO ENERGIA), intencji, energii wypowiadanego słowa, aby „przede wszystkim nie szkodzić”. Teorię do niej może Czytelnik znaleźć w książce ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ DZIECKA W ŚWIETLE NOWYCH WYZWAŃ mego autorstwa – Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2009) Jak z tego wynika, rodzicielstwo jest ogromną odpowiedzialnością za skutki swoich działań na pokolenia. Jest oddziaływaniem myśli, emocji i czynów, swojego ja, w każdej sekundzie, minucie, godzinie, latach życia – na lata i życie dziecka oraz jakość społeczeństwa i świata.

Początek macierzyństwa to... coś więcej niż trzęsienie ziemi. Wraz z narodzinami dziecka dosłownie wszystko się zmienia, świat staje na głowie. Młodzi rodzice muszą się tak wielu rzeczy nauczyć. Jak karmić? Kiedy kąpać? Jak usypiać dziecko? Co to jest kolka i jak się jej pozbyć? Dlatego gorąco polecam tę książkę. Jest bardzo wygodna i przyjaźnie napisana. Dobrej lektury i... spokojnych, przespanych nocy. Magda Klimkowska, redaktor naczelna Mamo, to Ja.

Czekając na bociana to książka o dojrzewaniu do adopcji i o drodze, jaką pokonała Autorka wraz z mężem, zanim zostali rodzicami. W tej historii ważne są polskie realia, jakże odmienne od tych kreowanych w amerykańskich filmach. Autorka niezwykle przejmująco opisuje własne przeżycia, zmaganie ze sobą, pokonywanie kolejnych trudności. Zwierza się Czytelnikowi z intymnych emocji. Ich tłem są praca, dom, znajomi i przyjaciele. To opowieść zwykłej dziewczyny walczącej o szczęście bycia matką. Bezpłodność dotyka coraz więcej par. Jeśli nie nas bezpośrednio, to kogoś w najbliższym otoczeniu. Jak sobie z tym poradzić? Jak się zachować? To bardzo delikatna sprawa. Może będzie Ci łatwiej, jeśli poznasz moje doświadczenia? Przeczytaj tę książkę, a zobaczysz, jak wiele wniesie ona do Twojego życia, jak pozwoli Ci spojrzeć na siebie z innej perspektywy. Może dzięki niej nauczysz się walczyć o własne marzenia? Tego właśnie Wszystkim życzę. Agnieszka Kowalska

Niniejsza publikacja stanowi zbiór zabaw dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszych. Celem jej jest dostarczenie dzieciom i rodzicom przede wszystkim dobrej zabawy. Książka pozwala również w sposób kreatywny wspierać rozwój dziecka. W książce znalazły się pomysły na zabawy z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku lub codziennych czynności. Zamieszczono również liczne eksperymenty pozwalające dziecku poznać otaczający świat i prawa nim rządzące, a także rozwinąć zmysł artystyczny. W związku z tym, że część zabaw najlepiej wykonywać w wybranych okresach roku, wydawnictwo podzielone zostało na pięć części. Pierwsze cztery to zabawy na wiosnę, lato, jesień i zimę. Część ostatnią stanowią zabawy, które można wykonywać niezależnie od pory roku, czy to w mieszkaniu, czy poza nim. Książka z pewnością będzie stanowić inspirację do zabaw z dzieckiem.

?Zaczarowane bajki? to zbiór terapeutycznych utworów dla dzieci, które pomagają pozbywać się lęków, uczą szanować zwierzęta i otaczającą nas przyrodę. Przenoszą nas w zaczarowane miejsca, a także przedstawiają świat rzeczywisty, w którym można znaleźć odrobinę pięknej magii, płynącej prosto z ludzkich serc. Zapraszam do świata moich bajek, w których spotkacie kochającą przyrodę babcię Adelę, Burka z małą plamką na ogonie, Iwika , który za karę zostanie skazany na samotność, a potem wszystko się odmieni. Znajdziecie również piękną łąkę usłaną konwaliami, pełną dobrych duszków, mieszkańców czekoladowej krainy i mnóstwa bałaganu. Tęczowe Świetliki wskażą wam drogę do domu, różana bransoletka pomoże rozwiązać kłopoty, a Strażniczki z Kwiatowej Noclandii zaopiekują się wami, gdy tylko zgaśnie słońce i noc przykryje niebo. Drogie dzieciaczki! Z pewnością znajdziecie w tej książeczce coś dla siebie, a być może niejeden dorosły choć na chwile poczuje się jednym z was. Autorka

Rytmika dla smyka to niezwykła pozycja na rynku wydawniczym. Łączy w sobie śpiewnik, przewodnik dla nauczycieli przedszkolnych i poradnik dla rodziców. Książka zawiera: - 11 najpopularniejszych piosenek dla dzieci, - zapisy nutowe wszystkich piosenek, - 11 scenariuszy przedszkolnych zajęć rytmiczno-umuzykalniających (dla wszystkich grup wiekowych)- 33 scenariusze domowych zabaw z dziećmi, - 14 scenariuszy domowych zabaw z dziećmi.

Włączenie Polski do struktur Unii Europejskiej stało się bezpośrednim i/lub pośrednim źródłem wielu zmian w zakresie mobilności Polaków. Używanie terminu ?eurosierota? wobec dzieci euroemigrantów może pełnić funkcję negatywnej etykiety, uruchamiającej, zwłaszcza w środowisku szkolnym, niekorzystne dla stygmatyzowanych zjawiska. Wiodąca rola w tej analizie przypada koncepcjom determinizmu językowego oraz konstruktywizmu społecznego.

Książka znakomicie łączy w sobie elementy zarówno psychologii, jak i teologii oraz religii. Znajdziemy w niej badania empiryczne dotyczące religijnych strategii radzenia sobie ze stresem. Autorka skupiła się przede wszystkim na młodzieży i tym, jakie miejsce w ich życiu zajmuje religia. Temat trudny, szczególnie ważny obecnie, w czasach kryzysu wiary. Człowiek stosuje cały szereg strategii radzenia sobie zorientowanych religijnie. Jakie one są? Czy istnieje ich specyfika związana z okresem rozwojowym? Kiedy religijne radzenie sobie ze stresem ma wartość adaptacyjną, a kiedy nie? Czy zależy to od stopnia religijnej dojrzałości człowieka, czy może od rodzaju sytuacji, z którą przychodzi sobie radzić? Na te i im podobne pytania można znaleźć odpowiedź w książce Elżbiety Talik. O specyfice tej ciekawej monografii stanowi, po pierwsze, powiązanie tematyki radzenia sobie z religijnością człowieka. Po drugie, nowatorska eksploracja tych zależności w grupie młodzieży. Po trzecie, znakomity warsztat badawczy i statystyczny zaproponowany przez Autorkę. Książka z całą z pewnością znajdzie wielu odbiorców, porusza bowiem zagadnienia słabo dotąd przebadane, a jednocześnie niezwykle intrygujące. Fragment recenzji prof. dr hab. Piotra Olesia Elżbieta Talik - dr psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Autorka publikacji naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu psychologii stresu i strategii radzenia sobie ze stresem w różnych okresach rozwojowych, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki okresu dorastania. Podejmuje również zagadnienia dotyczące roli religijności w życiu człowieka, a także kwestie metodologiczne związane z konstrukcją oraz kulturową adaptacją testów psychologicznych. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Towarzystwa Naukowego Franciszka Salezego.  

"Praca ma na celu przedstawienie problemu podmiotowego traktowania wychowanka w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego. Nadzór ten jest przeze mnie ujmowany przede wszystkim jako oddziaływanie wychowawcze. (...) Ponadto do głębszej analizy zagadnienia zastosowania idei podmiotowości w nadzorach kuratora skłonił mnie fakt, iż nieletni bardzo często mają za sobą doświadczenia traktowania przedmiotowego. (...)

Najlepsza Książka na wiosnę - 2012 Nagroda Internautów! w konkursie NK na wiosnę otrzymała książka ?Agresja elektroniczna i cyberbullying jako nowe ryzykowne zachowania młodzieży? autorstwa Jacka Pyżalskiego! [...] Książka jest merytorycznie znakomita, nowatorska, a przedstawione w niej wyniki własnych badań potwierdzają wdrażanie przez autora najwyższych standardów metodologii badań empirycznych. Przez najbliższe lata kolejne pokolenia badaczy będą się do nich odwoływać, gdyż nie da się pominąć tej książki w dalszych studiach nad przemocą wśród młodzieży i z udziałem nowych narzędzi komunikacyjnych. Niewątpliwie wpłynie ona także na potrzebę konstruowania nowych teorii socjalizacji i wychowania, a jeśli tak się stanie, to będzie najwyższej rangi wkładem Jacka Pyżalskiego w pedagogikę ponowoczesnej doby. Tę publikację nie tylko warto, można, ale należy jak najszybciej przeczytać, jeśli chce się dostrzec to, co naprawdę młodzież wyczynia w wirtualnej przestrzeni, usiłując zarazem wpłynąć na tę rzeczywistą.[...] z recenzji prof. Bogusława Śliwerskiego Książka stanowi pogłębioną naukową monografię problemu agresji realizowanej przez młodzież za pomocą nowych mediów (internetu i telefonów komórkowych). Zawiera wprowadzenie teoretyczne dotyczące nowych mediów, funkcjonowania młodych ludzi w ich świecie oraz aspektów związanych z tzw. komunikacją zapośredniczoną i wpływu nowych mediów na dzieci i młodzież. Czytelnik dowie się z książki nie tylko o rozpowszechnieniu zjawiska, ale także o jego uwarunkowaniach i konsekwencjach. Autor monografii przedstawił szerokie omówienie problematyki bullyingu, cyberbullyingu wraz z charakterystyką roli sprawcy i ofiary, typologii zjawisk i ich współwystępowania. Część badawcza opiera się o trzy duże projekty badawcze ? reprezentatywne badania polskich gimnazjalistów, badania nauczycieli oraz studentów, w których zostały wykorzystane metody badawcze zarówno o charakterze jakościowym (wywiady, wywiady online, grupy fokusowe), jak i ilościowym (badania kwestionariuszowe). Książkę kończą wnioski dotyczące wychowania młodych ludzi w świecie nowych mediów, w szczególności w obszarze profilaktyki i interwencji związanej z agresją elektroniczną.

"Leukodystrofia metachromatyczna… Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepasująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie." Historia zaczyna się na plaży, kiedy Anne-Dauphine zauważa, że jej córeczka lekko powłóczy nóżką, a jej chód jest nieco chwiejny. Po serii badań lekarze stwierdzają, że Thais cierpi na rzadką chorobę genetyczną, leukodystrofię metachromatyczną. Dziewczynce, która właśnie obchodzi swoje drugie urodziny, zostało zaledwie kilka miesięcy życia. Autorka składa swojemu dziecku obietnicę: "Będziesz miała piękne życie. Nie takie, jak inne małe dziewczynki, ale życie, z którego będziesz mogła być dumna. Życie, w którym nigdy nie zabraknie ci miłości". Niniejsza książka - świadectwo matczynej miłości i zaangażowania - opowiada o tym, w jaki sposób rodzice, rodzina, niania i przyjaciele spełnili złożoną Thais obietnicę. Fragment Książki Ślady małych stóp na piasku Leukodystrofia metachromatyczna... Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepa-sująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka nie może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie. Mama czeka na rnnie w salonie. Pękam. Jest gorzej, niż myśleliśmy. Thais jest bardzo chora. Umrze. Umrze". Moja mama, która nie umie płakać - wybucha płaczem. Nie jestem w stanie powiedzieć jej nic więcej. Po prostu nic nie pamiętam. Zanim wyszliśmy ze szpitala, przewidująca lekarka wsunęła mi do ręki karteczkę /, nazwą choroby: „leu-ko-dys-tro-fia me-ta-chro-ma-tycz-na". Sylabizuję, próbując odnaleźć sens stów. Ukonkretnić rzeczywistość. Dopiero za trzecim razem udaje mi się wpisać bezbłędnie nazwę choroby w wyszukiwarce. Klikam. Ale nie otwieram wyświetlających się linków. Za bardzo się boję poznać kryjącą sit; za nimi grozę. Automatyczne powiadomienie o przychodzącym e-mai-lu. To Łoić. On miał więcej odwagi. Przejrzał strony dotyczące choroby i przysyła mi złagodzone w swej formie streszczenie. Jak bardzo go kocham! Nikt inny, tylko on, pomaga mi teraz zrozumieć, czym jest leukodystrofia metachromatyczna. Koszmar! Zbieżność nieprawidłowych genów, Loica i moich. Oboje jesteśmy zdrowymi nosicielami anomalii genetycznej i przekazaliśmy defektywny gen Thais. Jej komórki nic produkują specyficznego enzymu - arylo-sułfatazy A, odpowiedzialnej za rozkład pewnego rodzaju lipidów, sulfatydów. Niedobór tego enzymu powoduje spichrzanie sulfatydów w komórkach i niszczenie otoczki mielinowej, „osłonki" nerwów, która odpowiada za przepływ impulsów nerwowych. Na początku choroba atakuje organizm w ukryciu. Z chwilą, gdy się ujawnia, stopniowo niszczy cały układ nerwowy. Na początku prowadzi do ubytku funkcji motorycznych, utraty mowy, wzroku... aż do śmierci, która następuje od dwóch do pięciu lat od zachorowania. Obecnie nie ma na nią lekarstwa. Thais jest dotknięta najgroźniejszą, późnoniemowlęcą rormą choroby. Nie ma najmniejszych szans na przeżycie.  

  Na długo przedtem, zanim powstała ta książka, czułam się jak najgorsza matka w historii. Pod koniec kolejnego trudnego dnia, poświęconego wychowywaniu moich dwóch chłopców, nastąpiło pewne szczególnie pamiętne wydarzenie. Bolało mnie gardło. „Świetnie - pomyślałam. - Nie dość, że dostałam kataru, to jeszcze muszę wymyślić sposób, jak przekonać synów, by położyli się spać bez wysłuchania przedtem osiemnastu historyjek i bez wstawania przy tym czterdzieści pięć razy, aby napić się wody". Zastanawiałam się, jak to możliwe, że ja, która w swojej karierze zawodowej przeszkoliłam efektywnie wiele osób, nie mogę skłonić własnych dzieci, by robiły to, co im mówię, i by nie uważały mnie przy tym za potwora. I nagle, kiedy znowu podniosłam głos, by krzyknąć na synka, bo wziął do ręki zabawkę, a przecież miał już spać, przyszła mi do głowy myśl, która sprawiła, że zamilkłam. Gardło nie bolało mnie z powodu wirusa, lecz dlatego, że za dużo krzyczałam. Dopiero teraz poczułam się naprawdę źle. Czy to rzeczywiście mogło mi się przydarzyć? Zawsze nienawidziłam, gdy ktoś krzyczał na dzieci. I oto, co się dzieje - wydzieram się na nie na okrągło! Dlaczego jest mi tak trudno wychowywać dwóch typowych przedszkolaków? Co się stanie, gdy będą starsi i pojawią się sprawy trudniejsze niż problemy związane z myciem lub zachowaniem się przy stole? Chciałabym być kimś, kto towarzyszy synom, gdy rosną, kto nawiązuje z nimi relacje pełne szacunku i potrafi się z nimi porozumieć, a nie osobą, z którą są tylko dlatego, że ich urodziła. W głębi serca wiedziałam jednak, na jakiej drodze się znajduję. Czułam, że poniosłam porażkę, jeśli chodzi o najważniejsze zadanie mojego życia, i chciałam to zmienić. Tego wieczoru zadałam sobie trudne pytanie: „Skoro kocham moje dzieci nad życie, to dlaczego krzyczę na nie, choć czuję, że nie jest to właściwa droga?". Moje wysiłki, by „wymusić posłuszeństwo", przypominały rzucanie grochem o ścianę. Metody, takie jak stawianie do kąta czy liczenie do trzech, przestały być skuteczne. Wydawało się, że nie ma innego sposobu, tylko muszę podnieść głos - przynajmniej wtedy dzieci wiedziały, że mówię poważnie. Wpadłam więc w błędne koło proszenia, przypominania, proszenia, przypominania, krzyku. Zdałam sobie sprawę, że stałam się takim rodzicem - takim, którym, jak sobie obiecujemy, nigdy się nie staniemy. Może wiesz, o czym mówię. Może jesteś mamą, która przekupuje swojego trzylatka cukierkami i zabawkami, by spokojnie zrobić zakupy w sklepie spożywczym. Może jesteś tatą, którego pięcioletnia córeczka głośno na całą restaurację domaga się usadzania na kolanach kolejnych członków rodziny zebranych dookoła stołu. Może sprzątasz za dzieci każdej soboty rano ich pokoje, gdyż nie potrafisz skłonić ośmio- lub dziesięciolatków, by robiły to same. Takich rodziców można zauważyć wszędzie dookoła. Zanim sami staniemy się rodzicami, irytują nas oni - nie potrafią zapanować nad własnymi dziećmi. „Gdy sami będziemy rodzicami - przyrzekamy - lepiej sobie poradzimy". To na pewno nie jest takie trudne. I wreszcie rok lub dwa po tym, jak na świecie pojawiło się nasze szczęście, stajemy się takimi rodzicami. Krzyczymy, grozimy, napominamy, prosimy i w końcu poddajemy się, jeśli chodzi o próby kontrolowania naszych pociech. Gdy jest dobrze, obchodzimy się z nimi jak z jajkiem, licząc na niewiele więcej niż na łut szczęścia, by były grzeczne. Kiedy jest źle, zamieniamy się w potwory i zastanawiamy się, czy nie oddać okropnego dwulatka do żłobka. Bez właściwych narzędzi rodzicielstwo przestaje być przyjemnością. I jest to smutniejsze niż fakt, że nasz siedmiolatek jako jedyne, naprawdę jedyne dziecko na całym świecie nie ma figurki kosmicznego dinozaura, bohatera najnowszej kreskówki (lub czegokolwiek innego). Problem polega na tym, że zawsze wiedzieliśmy, jacy nie chcemy być jako rodzice, lecz nie mamy zielonego pojęcia, jak stać się takimi rodzicami, jakimi chcielibyśmy być. W końcu zaczynamy stosować taktykę takich rodziców, gdyż, no cóż, musi ona chyba działać, skoro tak wiele osób ją stosuje! Przecież od czasu do czasu musimy iść do sklepu bez względu na to, ile nerwów by nas to nie kosztowało. Jednak w rzeczywistości metody takich rodziców działają jedynie na krótką metę i w niczyim przypadku nie funkcjonują lepiej niż w twoim. Znasz już pierwszą część mojej historii. Teraz chciałabym opowiedzieć, jak przewróciłam swoje metody wychowawcze do góry nogami i jak w ciągu zaledwie kilku tygodni zaowocowało to pozytywnymi zmianami w moim domu. Po tym wieczorze, gdy postanowiłam zrezygnować z krzyku, zdałam sobie sprawę, że musi istnieć lepszy sposób. Zainspirowana, do czego się przyznaję, postacią George'a z serialu Sein-feld*, poczułam, że jeśli wszystko, co do tej pory robiłam, było złe, to przeciwieństwo tego musi być dobre. Zapisałam się na zajęcia poświęcone wychowaniu, które koncentrowały się na zasadach pozytywnej dyscypliny, opracowanych przez dwudziestowiecznego lekarza i psychologa Alfreda Adlera. Mój świat zmienił się całkowicie. Gdy zaczęłam wdrażać zasady Adlera w mojej rodzinie, sytuacja zaczęła się szybko poprawiać. W im większym stopniu wykorzystywałam jego teorię, tym przyjemniejsze stawało się życie rodzinne. Wszyscy byliśmy szczęśliwsi, poprawiły się też moje relacje z mężem. Kontynuowałam naukę i zdałam sobie sprawę, że chociaż zasady, jakich nas uczono, brzmiały bardzo dobrze, wielu rodziców mówiło: „To interesujące, lecz co mam robić?". Istniała potrzeba, by przełożyć teorię na narzędzie, które krok po kroku pokazywałoby rodzicom na całym świecie, jak ją wykorzystywać w praktyce we własnych rodzinach. Chciałam pomóc innym osiągnąć spokój, którym cieszyłam się wraz z własną rodziną. Wykorzystałam doświadczenie w tworzeniu programów szkoleniowych dla firm z listy Fortune 500, by opracować własny program nauczania, który nazwałam Po-sitive Parenting Solutions (Pozytywne Metody Wychowywania Dzieci). Niniejsza książka powstała właśnie na bazie tego kursu, który zmienił życie tysięcy rodzin na całym świecie. Napisałam ją, abyś umiał sobie radzić z frustrującymi zachowaniami dzieci i by zamieniły się one w pozytywne zasady postępowania, które zakorzenią się w nich na całe życie. Chcę pomóc ci w odzyskaniu poczucia kontroli nad własną rodziną, byś mógł nauczyć dzieci tych zachowań, które przyczynią się do odniesienia przez nie sukcesu w przyszłości. Każdy rozdział zawiera wiedzę popartą teorią psychologii, przykłady i metody eliminowania niepożądanych zachowań, jak również sposoby nauczania dzieci pozytywnych zasad postępowania. Fundamentem tej książki są dwadzieścia trzy narzędzia, które krok po kroku pokazują, jak stosować w praktyce opisane tu zasady. Już nie będziesz musiał posługiwać się metodą prób i błędów. Wkrótce dowiesz się, jak radzić sobie ze wszystkim, co dzieciom może przyjść do głowy. Nauczysz się, jak eliminować takie irytujące zachowania, jak marudzenie, dyskutowanie, niesłuchanie i przerywanie. Dowiesz się także, jak ustrzegać się prób pokazywania, kto jest ważniejszy i napadów złości lub jak je kontrolować. Sprawisz, że dzieci będą pamiętały o myciu zębów, zabieraniu drugiego śniadania i odrabianiu lekcji bez przypominania, krzyczenia lub wykłócania się. Odkryjesz metody poprawiania atmosfery, od tworzenia pozytywnych relacji między rodzeństwem po zacieśnianie rodzinnych więzi. Jeśli uważasz, że stałeś się takim rodzicem, jakim nigdy nie chciałeś być, przeczytaj tę książkę. Wykorzystaj przedstawione w niej narzędzia. Pewnego dnia zdasz sobie sprawę, że minęło już trochę czasu od momentu, kiedy ostatni raz krzyczałeś na dzieci, starałeś się je przekupić lub wierciłeś im dziurę w brzuchu, by coś zrobiły. Wkrótce nawet nie będziesz mógł sobie przypomnieć, kiedy podniosłeś na nie głos lub napominałeś je, kiedy traktowałeś je inaczej niż z pełnym szacunkiem. Uśmiechniesz się, gdy zdasz sobie sprawę, że w zamian za to one także cię szanują. Najlepsze ze wszystkiego będzie jednak to, że zmieni się twój świat, tak jak stało się to w przypadku tysięcy rodziców. Rodzicielski stres zastąpi rodzicielski spokój. Będziesz czerpać przyjemność z kontaktów z dziećmi, dziwiąc się, jak samodzielne stają się na twoich oczach. Będziesz zaskoczony tym, że robią to, o co je prosisz, bez konieczności przewracania oczami lub napominania, że same rozwiązują problemy powstałe między rodzeństwem i że wykonują obowiązki domowe bez przypominania. Oczywiście, nadal pozostaną dziećmi i od czasu do czasu zdarzy im się zachować niewłaściwie. Lecz ty będziesz miał do dyspozycji narzędzia, dzięki którym poradzisz sobie w takich przypadkach i pomożesz im osiągnąć sukces, zarówno teraz, jak i w przyszłości. Sugeruję, byś czytał tę książkę od początku do końca i wy-próbowywał po kolei wszystkie opisane w niej narzędzia. Świat wypięknieje już w ciągu kilku dni od momentu zastosowania pierwszego z nich; postępy zauważysz w miarę korzystania z kolejnych. Potem powróć do tej książki i przeczytaj ją powoli jeszcze raz, po jednym rozdziale, by przypomnieć sobie to, czego się nauczyłeś. Pamiętaj, że do zmiany wieloletnich nawyków (na przykład takich, jak podnoszenie głosu, które i tak nie są zbyt skuteczne) potrzebny jest czas. Być może pojawi się u ciebie nawyk, by zaglądać do książki co kilka tygodni, w miarę jak twoje dzieci będą rosły i w miarę, jak będą się pojawiały u nich nowe zachowania, zarówno pozytywne, jak i negatywne. Na zakończenie wstępu chcę dodać jeszcze jedno. Gdy twoje dzieci będą dorosłe, jak chcesz, by pamiętały swoje dzieciństwo? Czy jako okres wypełniony krzykiem, napominaniem i groźbami? Czy też jako czas, w którym mama i tata uczyli je w spokojny sposób właściwych zachowań, jako okres przebywania w rodzinie, która kochała bycie razem? Przyłącz się do mnie i daj swoim pociechom najlepsze dzieciństwo, jakie tylko mogą sobie wymarzyć. Razem ze mną pomóż im przygotować się do osiągania sukcesów w dorosłym życiu. Podobnie jak ja, pokochaj najtrudniejszą pracę, jaką kiedykolwiek wykonywałeś - pracę wspaniałego rodzica. - ze wstępu    Dziecko Czy muszę Ci to jeszcze raz powtarzać?? Spis treści:   Wstęp 1. Coś nie działa 2. Dzieci to także ludzie 3. Czy sprawiasz, że twoje dziecko zachowuje się gorzej? 4. Wydobywanie z dzieci tego, co w nich najlepsze 5. Walka o władzę (i kilka rozwiązań tego problemu) 6. Wykorzystuj to, co możesz kontrolować, by panować nad tym, co jest poza twoim zasięgiem 7. Pozytywne skutki złego zachowania 8. Cztery mylne cele negatywnych zachowań 9. Rywalizacja wśród rodzeństwa 10. Wszyscy razem 11. Zabierz narzędzia do domu Podziękowania O autorce

Książka jest rezultatem wieloletnich doświadczeń Autorek, na co dzień zajmujących się terapią dzieci afatycznych. Zasadniczą część książki stanowi skala, będąca konkretną propozycją sposobu zbierania materiału służącego do oceny sprawności językowej i komunikacyjnej dziecka z zaburzonym rozwojem mowy. Z pozycji praktyków, Autorki dzielą się również swoimi przemyśleniami na temat trudności związanych z diagnozowaniem i opisem afazji. Ich badania opierają się na obserwacji zachowań dziecka sytuacji celowo zorganizowanej. Za pomocą materiałów werbalnych i graficznych, starają się one stworzyć sytuację eksperymentalną, w miarę możliwości naturalną, po to, by sprowokować reakcję dziecka, zarejestrować je i ocenić. W książce zostały poruszone problemy rzadko omawiane w literaturze logopedycznej. Zasadniczym jej celem jest ułatwienie logopedom - praktykom diagnozy i planowania terapii dzieci afatycznych.

Czy przygotowując codzienne posiłki, zwłaszcza dla niemowląt, można się ustrzec nużącej rutyny? Czy dzieci zapracowanych rodziców są skazane na faszerowanie się gotowymi daniami pełnymi konserwantów? Czy karmienie swych pociech musi być męczarnią? Absolutnie nie! W tej nadzwyczajnej książce kucharskiej, z której mogą korzystać nie tylko rodzice, lecz także starsze dzieci, autorki podają mnóstwo przepisów na pożywne dania, które z pewnością przypadną do gustu maluchom. Z ogólnodostępnych produktów tanio, łatwo i szybko można przygotować zarówno przekąskę, jak i cały obiad. Ciasteczka owsiane, precle serowe, puddingi? - oto propozycje deserów bogatych w składniki odżywcze niezbędne dla młodego organizmu. 365 smaków dla naszych dzieciaków to nie tylko porady kulinarne dla zwolenników zdrowej żywności. To również vademecum rodzica. Autorki podpowiadają, jak poprzez wspólne posiłki można wychowywać dzieci, a z powszednich obowiązków czerpać przyjemność. Ilustracje: rysunki czarno-białe.

Terapeutyczna metoda Vojty polega na wywołaniu u dziecka kompleksów ruchowych w postaci odruchowego obrotu lub odruchowego pełzania. W terapii tej stosuje się stymulację określonych stref na ciele dziecka. Stymulacja ta ma na celu uruchomienie właściwej matrycy ruchu (lokomocji), którą każdy człowiek ma zapisaną w mózgu. Te wzorce ruchu (przykładowo: przewracania się na brzuch, raczkowania czy chodzenia) po prostu uruchamiają się w nas samoczynnie w określonym wieku i sytuacji. Metoda ta zwana również uruchomieniem odruchów, jest stosowana głównie profilaktycznie i leczniczo w dziecięcych neurologicznych zaburzeniach ruchowych oraz ortopedycznych wadach postawy. Poza systematycznymi wizytami u terapeuty terapię przeprowadzają głównie rodzice w domu. W poradniku, poza opisem metody, przedstawiono praktyczne ćwiczenia i wskazówki do ich prowadzenia.  

       Niniejsza książka opisuje przede wszystkim osłabienie działania Anioła w odniesieniu do „fundamentu bytu”, to znaczy do ciała fizycznego. Książka, którą napisałem później (Jakie błędy popełniliśmy?), ukazuje natomiast drugą stronę osobowości opisywanych tu dzieci: całkowitą odporność na duchową korupcję, ich godną podziwu odwagę, z którą osłaniają i bronią obecnych w sobie sił niebios, ich niezłomność w walce o to, aby się nie dać ugiąć, dopasować i by, nie zważając na ryzyko, rzucać ziarno na zasiew nowej kultury, kultury bezwzględnie koniecznej – o ile Ziemia ma nadal pozostać planetą możliwą do zamieszkiwania przez ludzi. Zwróćmy uwagę na to, jakie idee i projekty powstają w głowach dzieci, których zachowanie wykazuje „odstępstwa od normy”. Zauważmy, że pomimo braku doceniania wybitnych uzdolnień duszy tych dzieci przez dzisiejsze społeczeństwo, w którym liczy się wydajność produkcyjna, są one niezwykle cenne i konieczne, aby właśnie dla tego społeczeństwa stworzyć humanitarne perspektywy na przyszłość. Czy to wszystko jest przypadkiem, zbiegiem okoliczności? No cóż... Czytelników, którzy mnie nie znają, chciałbym jeszcze zapewnić, że na kartach tej książki nie będą nauczani religii, mimo iż jest w niej mowa o Aniołach. Postaram się wykazać zasadność rehabilitacji pojęcia „Anioł” i sądzę, że również ci z Państwa, którzy są sceptykami, będą mogli je zaakceptować. Niniejsza książka ukazała się po raz pierwszy w 1994 roku. Do tej pory sprzedano w Niemczech około 20 000 egzemplarzy i przetłumaczono ją na kilka języków (na język niderlandzki, włoski, francuski oraz angielski). Można więc powiedzieć, że książka była – skromnym, ale jednak – sukcesem wydawniczym. Wielokrotnie spotykałem się z opinią, że żadna z moich publikacji nie odwołuje się do praktyki w tak dużym stopniu jak właśnie ta. Z owym stwierdzeniem mogę się zgodzić jedynie po części. Jeśli do pojęcia praktyki włączymy poziom, który określę jako „działanie we własnym wnętrzu” – a takie jest centralne zamierzenie antropozofii – to książki napisane przeze mnie później, pt. „Schwierige” Kinder gibt es nicht (Nie ma dzieci trudnych) oraz Was haben wir nur falsch gemacht? (Jakie błędy popełniliśmy?), zawierają z całą pewnością więcej wskazówek praktycznych, a także ćwiczenia. W książce O dzieciach lękliwych, smutnych i niespokojnych podaję również pewne ćwiczenia, ale jest to przede wszystkim napisany językiem powszechnie zrozumiałym podręcznik do pedagogiki i psychologii zmysłów, który na kilka spraw kładzie, jak sądzę, nowe akcenty. Henning Köhler