W swojej niezwykłej książce Elaine Morgan rzuca zupełnie nowe (a w każdym razie nowe dla wielu polskich czytelników) światło na relację pomiędzy kobietą i jej dzieckiem, a wcześniej zarodkiem i płodem. Przez pierwsze rozdziały książki przygląda się rozwojowi ludzkiego płodu porównując podobieństwa i różnice między ludzkimi dziećmi a potomstwem innych naczelnych. Prowadzi nas przez tę niezwykłą podróż posługując się językiem świeżym, momentami dowcipnym, ale przede wszystkim otwierającym oczy na szereg niezwykłości, które zbyt łatwo nauczyliśmy się wkładać w szufladę oczywistych słodyczy. Ciężarnym czytelniczkom ulgę może przynieść informacja o tym, iż samice innych naczelnych także cierpią na mdłości poranne, których jednak żaden psychoterapeuta nie nazywa „podświadomą niechęcią do płodu”. Dowiedzą się także, dlaczego ludzkie dzieci najczęściej przychodzą na świat w nocy, i dlaczego planowane cesarskie cięcie nie jest rozwiązaniem optymalnym z punktu widzenia ewolucji. Elaine Morgan żywi szczęśliwe przekonanie, które dla polskich czytelników może okazać się zaskakujące (być może zbawiennie zaskakujące), mianowicie, iż zapłodnienie in vitro nigdy nie zostanie już zakazane po tym, jak okazało się, ile szczęścia przyniosło rodzinom i jak chciane oraz kochane dzieci rodzą się dzięki niemu. Jak wiemy, w Polsce ta obserwacja nie ma statusu prawdy oczywistej, pozostaje więc życzyć sobie, aby książka Morgan trafiła do jak największej ilości polskich domów. Macierzyństwo wymaga odbrązowienia w tym samym stopniu, w jakim niepłodność wymaga przerwania zmowy milczenia. Anna Krawczak Stowarzyszenie "Nasz Bocian"

Niniejsza publikacja książkowa jest w dzisiejszych, skomercjalizowanych czasach swego rodzaju unikatem. Zawiera bowiem wspomnienia wojenne Eugeniusza Leopolda Ćwięczka - wtedy, u schyłku II wojny światowej, zaledwie ośmioletniego chłopca z Kochłowic. Nagle znalazł się on w środku wojennej machiny, pełnej grozy i okrucieństwa, przemieszanej z uczuciem oswobodzenia z wieloletniej, niemieckiej okupacji.

Podręcznik polecają: Wspaniała zabawa, szczególnie jeśli dziecko też może pomalować twarz mamy albo taty. Świetna dla osób, które nie wierzą w swój malarski talent, takich jak ja. Dzięki tej książce wyszło pięknie! Maria Seweryn Świetny pomysł doświadczonej charakteryzatorki - mojej koleżanki z planu filmowego - na kreatywne, zabawne i mądre spędzanie czasu z dzieckiem. To oryginalna i niezwykle praktyczna forma elementarza, coś zupełnie nowego wśród polskich książek. Polecam każdemu dorosłemu. Dzieci będą zachwycone. Paweł Małaszyński

Naszym prawem i obowiązkiem jest kultywowanie pamięci o polskich Kresach, o wspaniałej cywilizacji stworzonej przez naszych przodków, o niezwykle bogatej kulturze kresowej. Nie wolno też nam zapomnieć o niewyobrażalnie tragicznym i okrutnym XX wieku.

To opowieść ojca, który próbuje zrozumieć sens nieuleczalnej choroby swojego dziecka. Przez sześć lat życia Kalinki nieustannie poszukuje kontaktu z córką. Każdego dnia spogląda w oczy swojej małej Roślinki, by wyczytać z nich to, czego nie może usłyszeć. Nie chcąc pogodzić się z diagnozą lekarzy, Barka i Andrzej uczyli się obsługiwać prywatny oddział intensywnej terapii, szukali ratunku u energoterapeutów, uzdrowicieli i indyjskiego guru. Wbrew wszystkim ograniczeniom narzuconym przez chorobę - codziennemu wnoszeniu wózka po schodach, obsłudze respiratora, podłączeniu sondy - odważnie kształtowali swoją rodzinną przestrzeń. Przemierzyli pół Europy, wspięli się na szczyt dwutysięcznika, zwiedzili kopalnię srebra, pływali w morzu, aby na końcu wspólnej drogi odnaleźć odpowiedź...

Dzięki tej książce ze spokojem i uśmiechem wkroczysz w świat rodzicielstwa. Będziesz wiedział wszystko, co potrzebne, by jak najlepiej opiekować się dzieckiem i nic cię nie zaskoczy.Praktyczny poradnik dla młodych ojców Mamy mają instynkt macierzyński, a ojcowie ten poradnik! Dzięki tej książce ze spokojem i uśmiechem wkroczysz w świat rodzicielstwa. Będziesz wiedział wszystko, co potrzebne, by jak najlepiej opiekować się dzieckiem i nic cię nie zaskoczy. Przewijanie, kąpanie i trzymanie dziecka. Karmienie niemowlaka oraz starszego dziecka. Radzenie sobie z płaczem. Wieczorne rytuały i spokojny sen. Spacery z dzieckiem i zabawa na świeżym powietrzu. Bycie wzorem dla swojego dziecka. Fragment książki - Ja, Tata Emocje Jak się czujesz? - to pytanie rzadko kiedy zadawane jest świeżo upieczonym ojcom. Jeśli nawet padnie, to tak naprawdę nikt nie spodziewa się szczerej odpowiedzi - to w zasadzie bardziej żart niż prawdziwe pytanie - przecież to kobieta przeszła całe miesiące niewygody, bolesny poród, a teraz czekają ją wyczerpujące miesiące opieki nad dzieckiem. Jednak zdrowie mężczyzn staje się coraz częściej poruszaną kwestią i co rusz pojawiają się kolejne badania na ten temat. Obecność przy porodzie sprawiła, że przeżyłeś wiele emocji, również tygodnie następujące po narodzinach mogą dostarczyć okazji do kolejnych, niełatwych wrażeń. Ogromne podekscytowanie, które związane było z porodem i pierwszymi chwilami, gdy trzymałeś na rękach dziecko, może ustąpić miejsca wątpliwościom na swój temat. Gdy wreszcie w pełni dotrze do ciebie znaczenie nowej sytuacji, możesz zacząć się martwić. Oprócz nowej odpowiedzialności, będziesz miał mniej czasu, mniej pieniędzy i mniej energii. Jeśli nie było cię przy porodzie, to teraz możesz mieć z tego powodu wyrzuty sumienia. Jeśli przy nim byłeś, możesz obwiniać się, że to przez ciebie kobieta przeszła tak bolesne doświadczenie. Jeżeli poród był trudny, a ty włożyłeś fartuch i wbiegłeś na salę porodową razem z lekarzem i pielęgniarkami, przez kilka dni możesz być w szoku. Zdarza się, że niektórzy mężczyźni są niezadowoleni z płci dziecka, bo marzyli o dziecku innej płci; inni z kolei są zupełnie szczęśliwi, ale martwią się, że nie odczuwają nagłego przypływu miłości, a wydaje im się, że powinni ją poczuć od razu. Jesteś mężczyzną i w związku z tym (słusznie lub nie) inni - rodzina i przyjaciele - będą oczekiwać od ciebie siły, spokoju i opanowania. Pozwolą ci uronić kilka łez po porodzie, ale na więcej nie będzie już przyzwolenia. Nawet twoja żona może marzyć, że będziesz prawdziwym wcieleniem stereotypu. Na szczęście, przeważająca większość mężczyzn jakoś sobie radzi z pierwszymi niełatwymi tygodniami, a później cieszy się nowym doświadczeniem. Najlepszym sposobem, aby na dobre pozbyć się smutków jest maksymalne zaangażowanie w opiekę nad dzieckiem. Musisz zaakceptować to, że nowy członek rodziny już zawsze będzie w centrum uwagi. Kiedy oswoisz się z tą myślą i nabierzesz doświadczenia w opiece nad maleństwem, wróci twoje dobre samopoczucie. Niebawem poczujesz, że dziecko odwzajemnia twoją miłość - w uśmiechach, buziakach i uściskach. Uporządkowanie priorytetów Wraz z chwilą pojawienia się dziecka, natychmiast pojawia się poczucie odpowiedzialności. Jeżeli do tej pory jej nie czułeś, z pewnością zmieni się to w momencie przecięcia pępowiny. Twoje dziecko jest już na świecie, a twoja partnerka przestaje być jedyną osobą odpowiedzialną za jego bezpieczeństwo i dobre samopoczucie. To również twoje dziecko i przynajmniej przez najbliższe 18 lat będziesz za nie odpowiedzialny. Wielu ojców ma trudności z oswojeniem tej sytuacji. Istnieją dwa sposoby na poradzenie sobie z tą odpowiedzialnością. Możesz ją niechętnie zaakceptować i biernie wykonywać polecenia albo przybrać aktywną, pozytywną postawę, która sprawi, że zarówno ty, jak i wszyscy wokół ciebie będziecie czuli się dobrze. Jeśli wybierzesz pierwszą opcję i będziesz po prostu wypełniał polecenia, próbując żyć tak samo jak wcześniej, szybko zaczniesz się zastanawiać, po co właściwie chciałeś mieć dziecko. Jedynie wybierając drugą opcję i pozytywne podejście do rodzicielstwa, znajdziesz odpowiedź na to pytanie. Nie da się ukryć, że tryb życia skupiony na rodzinie będzie oznaczał mniej czasu na zajęcia bez rodziny, takie jak wyjścia po pracy, czas sam na sam z żoną, a nawet zwykłe czytanie gazety w niedzielę. Krótko mówiąc, narodziny dziecka to moment, w którym musisz ostatecznie dorosnąć. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, najwyższy czas uporządkować swoje priorytety: Co jest dla ciebie najważniejsze w życiu, nie tylko teraz ale i w przyszłości? Możliwe, że po raz pierwszy pomyślisz nie tylko o nadchodzących miesiącach, ale nawet o latach. Mimo że zabrzmi to nieprzyjemnie, pierwsza rzecz, jaką powinieneś zrobić, to spisać testament. Skoro już zaczniesz myśleć o poważnych sprawach, warto też przyjrzeć się finansom. Dzieci nie są tanie. Oprócz podstawowych rzeczy, takich jak wózek, łóżeczko i fotelik samochodowy, czekają was codzienne wydatki na pieluszki, ubranka, odżywki i butelki - jeśli jeszcze nie przeprowadziłeś się do nowego domu, aby zapewnić odpowiednie miejsce nowemu przybyszowi, z pewnością już niedługo zaczniesz rozważać coś większego. Być może po raz pierwszy naprawdę poważnie przyjrzycie się swoim finansom - to jedna z dziedzin, w której możesz przejąć inicjatywę i upewnić się, że wszystko jest w porządku, tak żeby młoda mama nie musiała się już o to martwić. Dbaj o siebie Nie ma nic złego w tym, że młody tata spędza cały dzień w piżamie. W trakcie urlopu wychowawczego możesz zawiesić wszelkie normy społeczne. Jeżeli przyjaciele, sąsiedzi albo krewni pojawią się bez uprzedzenia, nie powinni się spodziewać niczego innego niż bladej twarzy w oknie. Uśmiechnij się i pokaż im, że wszystko jest w porządku. Jeżeli nie zrozumieją, uchyl bardziej zasłony i odsłoń pomiętą piżamę. Jeśli i to nie zadziała - zadzwoń po policję. Chodzi o to, że gdy jest tyle do zrobienia przy dziecku, to naprawdę trudno pamiętać o tym, by zadbać o swój wygląd. Natomiast dla mamy i dziecka ważne jest, abyś był silny psychicznie i fizycznie. Zapomnij więc o oczekiwaniach innych i skup się na waszej trójce. Spróbuj maksymalnie się zrelaksować - pozwól sobie czasem na drzemkę. Pamiętaj - nie musisz robić niczego, co nie jest bezpośrednio związane z dobrem twojej rodziny. Dlatego powinieneś zadbać o odpowiednią dietę. Właściwe odżywianie jest absolutną podstawą dla młodej mamy, zwłaszcza jeśli karmi piersią. Tobie z kolei odpowiedni poziom witamin pomoże poradzić sobie z brakiem snu i dodatkowymi zajęciami. Mocny system odpornościowy będzie ci też potrzebny, gdy twoje dziecko zacznie przynosić do domu wszelkie możliwe wirusy. Spróbuj nauczyć się kilku zdrowych i prostych przepisów, zamiast polegać na gotowych posiłkach. Smaczne i zdrowe dania mogą mieć na was zbawienny wpływ, a ich przygotowanie może stanowić znakomitą technikę relaksacyjną. Nie wspominając już o tym, że partnerka z pewnością doceni domowe jedzenie.  Ja, Tata Spis treści:   Moje dziecko Jak będzie wyglądać twoje dziecko Czego potrzebuje twoje dziecko Co potrafi twoje dziecko Jak budować więź ze swoim dzieckiem Nagle zostałem tatą! Emocje Jak budować więź z moim dzieckiem Bliskość i czułość Co mogę zrobić dla swojego dziecka? Trzymanie dziecka Mycie i kąpanie Przewijanie Ubieranie dziecka Karmienie Zabawy z dzieckiem Bezpieczeństwo Jak poradzić sobie z płaczem Zrozumieć płacz Problemy ze spaniem Łóżeczko dla twojego dziecka Poza domem Wychodzenie z niemowlakiem na dwór A ja rosnę i rosnę... Starsze dzieci to zupełnie inna historia Potrzeby malucha Co potrafi twoje dziecko? Ubieranie się Jedzenie Zabawa Pora snu Poza domem Korzystanie z nocnika Bezpieczeństwo Mój nowy najlepszy przyjaciel Zabawa we dwoje Zmienianie zachowania Bycie wzorem Dyscyplina Przewodnik po zdrowiu niemowlęcia Troska o zdrowie twojego dziecka    

Książka Marka Gajdzińskiego to podręcznik wychowania metodą harcerską, przeznaczony dla instruktorów, którzy chcą dokładnie zrozumieć, w jaki sposób stosowane w harcerstwie ?chwyty? wychowawcze oddziałują na chłopców. A zwłaszcza dla tych, którzy chcą twórczo rozwijać harcerski system wychowania, formułować nowe, ciekawe programy, konstruować nowe, lepsze narzędzia wychowawcze. Jednym słowem, dla tych, którzy chcą być nie tylko dobrymi ?rzemieślnikami?, ale mają także ambicje twórcze. Książka warta polecenia także tym wszystkim nie-harcerzom, którzy chcieliby harcerstwo zrozumieć i dowiedzieć się czemu zawdzięcza ono swoje ? odnoszone już od ponad stu lat ? sukcesy wychowawcze. ?Harcerski system wychowania? to podsumowanie wieloletnich doświadczeń drużynowego warszawskiej ?Szesnastki? ? 16 WDH im. Zawiszy Czarnego ? jednego z założycieli ZHR i twórcy Harcerskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Dlaczego my ? współcześni rodzice ? którzy od pierwszej klasy wracaliśmy ze szkoły z kluczem na szyi (nie mając telefonów komórkowych!), graliśmy w kapsle (a nikt wtedy nie słyszał o antybakteryjnych nawilżanych chusteczkach!) i wspinaliśmy się na drzewa (czy dorośli nie myśleli wtedy o krzywdzie, jaką może wyrządzić dziecku grawitacja?) wszędzie wietrzymy podstęp i zagrożenie dla naszych dzieci? Nie wypuszczamy ich samych na podwórko (a co, jeśli ktoś je zaczepi?). Wydajemy fortunę na gadżety, mające zapewnić bezpieczeństwo raczkującym niemowlętom (a co, jeśli się uderzy?), stresujemy się, gdy nastolatek przez kwadrans nie odbiera telefonu (pewnie już nie żyje!), a w sprawach związanych z wychowaniem ufamy ?ekspertom?, zamiast własnemu instynktowi.

Właśnie dowiedziałeś się, że wkrótce na świecie pojawi się twój wnuk lub wnuczka? Gratulujemy! Pora więc wziąć się do pracy i przygotować się do nowej roli! Ten znakomity poradnik to jednak doskonała pozycja nie tylko dla świeżo upieczonych dziadków, ale także dla doświadczonych weteranów. Ta napisana z humorem i lekkim przymrużeniem oka książka, stanowi także świetny pomysł na prezent, mówiący: mamo, tato, będziemy mieli dziecko! Podczas gdy zasadnicza odpowiedzialność za pociechy leży po stronie rodziców, dziadkowie są osobami, które przynoszą wnukom czekoladę i po prostu rozpieszczają. Ale to, co brzmi jak sielanka, może nieść ze sobą kilka problemów: także dziadkowie czują się odpowiedzialni za wnuki, chcą mieć swój wkład w ich wychowywanie, a także o wiele więcej – krótko mówiąc, chcą wszystko robić dobrze.  

Martyn Cox, ojciec dwójki dzieci, prezentuje w tej książce wszystko to, czego może spodziewać się ojciec przed przyjściem dziecka na świat, a także w trakcie narodzin i po nich. Narodziny pierwszego dziecka są dla ojca ekscytującą, lecz czasem także nieco przerażającą perspektywą. Jak poradzić sobie z przybyciem do domu maleńkiej istoty, która całkowicie odmieni nasze życie? Cóż, musimy przypomnieć sobie harcerskie zawołanie, "Czuwaj"! W tej książce autor udziela świeżo upieczonym ojcom mnóstwa praktycznych, okraszonych humorem porad dotyczących przygotowań przed pojawieniem się niemowlęcia, wliczając w to bezcenne wskazówki, jak wspierać partnerkę, i jak być użyteczny w czasie porodu, a także wskazując, czego należy się spodziewać, gdy dziecko znajdzie się już w domu. Książka zawiera też bezcenne informacje natury czysto praktycznej, doradza na przykład, jak wybrać jeden spośród wielu dostępnych systemów transportu i pielęgnacji, oraz daje wskazówki dotyczące bezpieczeństwa.

W niniejszej publikacji zasadniczym celem uczyniłam rekonstrukcję i krytykę dyskursów o młodzieży (w ramach pewnego historycznie określonego „pola dyskursywnego”) i ostatecznie identyfikację relacji wiedzy – władzy, w której znajduje oparcie i legitymizację praktyka sprawowania władzy nad współczesną młodzieżą. Ostatecznie książka ta pomyślana jest jako narracja na temat urządzania młodzieży w Polsce. Zwracam się w stronę stworzonej przez Foucaulta jednej z najbardziej inspirującej poznawczo we współczesnych naukach społecznych koncepcji urządzania. (…) Strukturę i kierunek wywodu wyznaczyło przyjęcie założenia, że współczesne dyskursy o młodzieży stanowią konstytutywny element urządzania społeczeństwa. W związku z tym zasadnicza linia rozważań obejmuje analizę tego, jak określone reprezentacje młodzieży (profile epistemiczne, wiedza, racjonalności) czynią możliwymi, uprawomocniają istnienie pewnych typów praktyk społecznych (technik, interwencji, strategii, programów). Celem Autorki było bowiem ukazanie owego permanentnego i konstytutywnego powiązania episteme i techne w praktykach dyskursywnych i polityce młodzieżowej. Z tego powodu rozpoczyna od refleksji nad problematyką władzy w perspektywie pedagogiki analityczno-krytycznej, w której to odnajduje teoretyczne i metodologiczne ugruntowanie analiz prowadzonych w kolejnych częściach pracy....

Czy chciałbyś, by dziecko mówiło do ciebie "tatusiu"? By z utęsknieniem czekało na twój powrót z pracy i rzucało ci się na szyję? Jeśli tak, ta książka jest skierowana właśnie do ciebie. W barwny sposób opowiada o tym, jak stawać się tatusiem. Bycie tatusiem to wspólne patrzenie na gwiazdy, zabawy na podłodze i oglądanie dziecięcych filmów. To także uczenie szacunku wobec innych, wrażliwości na przyrodę i bezwarunkowej miłości. Daniel Driscoll doświadczył takiego właśnie wejścia w dziecięcy świat z nadzieją, że stanie się dla dzieci przykładem, do którego będą się odnosić przez całe swoje życie. Daniel, jak każdy ojciec, doświadczył też wielu trudów i niepowodzeń. Czasem zachowanie dzieci doprowadzało go do łez i rezygnacji. Ale nad tym wszystkim górowało poczucie, że "czymś wyjątkowym jest bycie tatusiem".

Bez względu na model macierzyństwa, jaki preferujesz, czy jesteś matką, czy dopiero nią zostaniesz - ta książka może być dla ciebie. Zaprasza do spojrzenia na macierzyństwo jak na zaskakującą przygodę, która przemienia kobietę. Wystarczy tylko zaakceptować to, że jesteś matką, że większość twojego czasu wypełnią dzieci i zarządzanie domem. Wówczas odkryjesz, że rola matki jest wyjątkowa, ponieważ buduje u dzieci mocny fundament wartości i cnót. Jeśli będąc matką, podążysz własną drogą, różną od obowiązujących trendów i nacisków społeczeństwa, odnajdziesz spokój oraz zaczniesz czerpać radość z przebywania z dziećmi. Ostatecznie osiągniesz niekonwencjonalny sukces - życie pełnią miłości.  

Mikey Walsh to pseudonim - prawdziwe nazwisko autora „Cygańskiego chłopca” na zawsze pozostanie tajemnicą. Urodził się w taborze – zamkniętej społeczności, o której niewiele wiemy, ponieważ sami Cyganie stronią od obcych. Jeśli ktoś z taboru odchodzi, nie ma już powrotu do wspólnoty. Mikey nie chodził do szkoły, rzadko przebywał wśród nie-Romów. Przyczepa była całym jego światem. Jego dzieciństwo miało gorzko-słodki smak skażony skrywaną historią cierpienia i molestowania. Jako nastolatek stanął przed dramatyczną decyzją – zostać i zachować sekret, czy uciec i znaleźć nowe miejsce do życia. Mikey wybrał... W obawie przed zemstą tych, których brutalność obnaża w książce, ukrył swoją twarz i prawdziwą tożsamość. Każdego ranka, w zależności od humoru, ojciec albo mnie rozbierał na oczach wszystkich i polewał ostrym strumieniem wody, albo tłukł mnie w komórce na narzędzia. Oczywiście w tym celu używał rożnych instrumentow: od skórzanego paska, przez bambusowy kij, po obcasy butów. Ale najbardziej bolesnym narzędziem kary były jego gołe pięści. Trwają prace nad ekranizacją historii Mikeya. bestseller The Sunday Times.

Książka podzielona jest na odpowiednie zagadnienia, poczynając od ogólnych wskazówek dotyczących stosowania leków, do omówienia poszczególnych objawów i chorób, których leczenie samodzielne jest dopuszczone. Publikacja zawiera opisy leków zarejestrowanych w Polsce ze statusem sprzedaży bez recepty. Opisy leków zawierają dokładne wskazania do stosowania u dzieci i dawkowanie u dzieci oraz niezbędne środki ostrożności. Zarówno część poradnikowa jak i opisy leków są napisane przystępnym i przyjaznym językiem, zrozumiałym dla czytelnika.

W nowej wersji „serowej opowieści” przeznaczonej dla młodzieży Spencer Johnson zachęca, by poważnie podchodząc do zmian, spojrzeć jednak na siebie z boku i śmiać się z własnych lęków. Ludzie na całym świecie często wyrażają żal, że nie zapoznali się z opowieścią o serze, gdy byli nastolatkami. Są przekonani, że gdyby przeczytali ją wówczas, uczyniłoby to ich życie łatwiejszym.

Cała Polska milczy. Ofiary księży pedofilów mówią. W tej książce polscy katolicy opowiadają jak w dzieciństwie padli ofiarami księży pedofilów. Opowiadają o samotności, bólu i lęku przed reakcją otoczenia, rodziny i samego Kościoła. Dwanaście świadectw daje kłam przekonaniu, że problem pedofilii nie istnieje w polskim Kościele. Dlaczego ofiary boją się mówić? Dlaczego media chronią chorych księży, a pomijają odpowiedzialność biskupów? Dlaczego nie ma reakcji instytucjonalnej, jak w innych krajach? Dlaczego wierni akceptują sytuację, w której nie wiadomo gdzie w Kościele kryją się pedofile? Książka jest skierowana do wszystkich tych, którzy zadają sobie te pytania i chcą się dowiedzieć jak w innych krajach problem pedofilii w Kościele jest rozwiązywany. Autor od ponad dziesięciu lat jest korespondentem holenderskich i belgijskich mediów w Polsce.Lękajcie się Spis treści:   Zamiast wstępu POLSKA MILCZY Nie w Polsce? Liczmy, o ile to możliwe   Obrona Kościoła   Gdzie media? Doświadczenia nie tak daleko od Polski Lękajcie się   OFIARY MÓWIĄ Blizna Diabeł   Omerta   Domniemanie niewinności   Plują mi w twarz   Protestant   Pod klucz Ratował mnie proboszcz  Nie było Teleranka   Zapłata   Kleks  Biskup wie

Czasy współczesne stawiają przed wychowawcami młodego pokolenia nowe zadania. Nie musimy już walczyć z totalitaryzmem, ale powszechne wśród ludzi umiłowanie nieograniczonej wolności (liberalizm moralny) sprawia, że coraz trudniej mówić dzisiaj o Bogu, o Jego niezmiennym Kościele, o dogmatach wiary i obowiązujących wszystkich jasnych zasadach moralności katolickiej. Rozpowszechniony na zlaicyzowanym Zachodzie styl życia za sprawą mediów i podróży trafia do Polski. Papież Benedykt XVI, zatroskany jest o moralny upadek cywilizacji łacińskiej i stara się coraz obficiej czerpać z Tradycji Kościoła, aby zaradzić bolączkom współczesnej „cywilizacji śmierci”. W tym dziele odnowy historia staje się znów nauczycielką życia. Kościół przez wieki mierzył się zwycięsko z podobnymi do dzisiejszych wyzwaniami. Poznanie dziejów Kościoła pozwala skuteczniej walczyć o lepszą, bardziej katolicką, przyszłość. Obecny papież przypomina więc nauczanie Ojców Kościoła, świętych, teologów i papieży, docenia tradycyjną liturgię, szuka sojuszników, nawiązuje kontakty z tymi środowiskami, dla których przeszłość jest żywą drogą do Boga, a nie muzealnym zabytkiem. Religijne wychowanie dzieci to zadanie wyjątkowo odpowiedzialne, trudne i szczególnie potrzebne także i w naszych czasach. Stąd ponowna edycja tego wartościowego katechizmu. Niniejszy katechizm nie jest starym, pożółkłym tomikiem z półki naszych dziadków. Nauka Kościoła nigdy się nie starzeje, ponieważ pochodzi od Boga, którego nie dotyczy czas i przemijanie. Kościół jest zawsze młody, bo jest wieczny. Współcześnie często chcemy być razem z większością. Nauczmy nasze dzieci, że Bóg to nie tylko większość, On jest wszystkim. Katolickie katechizmy zawierają zasady, które nie przemijają.

Panuje przekonanie, że uczeń z zespołem ADHD to poważny problem dla współczesnej rodziny i szkoły. Niełatwo jest tym dwóm środowiskom zaakceptować jego ?złożoną inność?. Być może wynika to z niezrozumienia, czym tak naprawdę jest ADHD. Istotne jest zatem, aby wiedza o zespole ADHD była rozpowszechniana na dużą skalę, zarówno w środowiskach rodzinnych, jak i szkolnych. To głównie na nich spoczywa ciężar wychowania i kształcenia dzieci, w tym również dzieci z zespołem ADHD. Powstaje podstawowe pytanie: jaki jest poziom wiedzy środowiska rodzinnego i szkolnego na temat zespołu ADHD u dzieci w młodszym wieku szkolnym? Poszukiwanie odpowiedzi na powyższe pytania poświęcona jest niniejsza publikacja, która składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy dotyczy teoretycznych podstaw badań, drugi zawiera założenia metodologiczne badań własnych, a w rozdziale trzecim zaprezentowano wyniki badań oraz płynące z nich wnioski i zalecenia dla osób odpowiadających za wychowanie i kształcenie dzieci z ADHD. Pierwszy rozdział ? Teoretyczne podstawy badań ? obejmuje trzy podrozdziały. W pierwszym zamieszczono charakterystykę środowiska rodzinnego i szkolnego jako najważniejszych środowisk w życiu dziecka. Dlatego też istotne jest, aby w obu tych środowiskach był wysoki poziom świadomości w odniesieniu do problemu ADHD. Warto zaznaczyć, że tylko kompetentny nauczyciel, dzięki swojej wiedzy z zakresu ADHD, jest w stanie szybko pomóc dziecku przejawiającemu symptomy tego zespołu. Nauczyciel powinien służyć wsparciem i radą rodzicom dziecka z zespołem ADHD. Drugi podrozdział przedstawia podstawową wiedzę na temat ADHD, a w szczególności genezy powstania zespołu ADHD, głównych przyczyn, objawów zaburzenia, kryteriów diagnozy oraz typów i form leczenia. W rozdziale tym scharakteryzowano również główne problemy, z jakimi borykają się uczniowie mający symptomy ADHD, oraz najkorzystniejsze warunki do pracy dla takich dzieci. W podrozdziale trzecim opisano aspekty prawne i praktyczne dzieci z zespołem ADHD. W związku z tym omówiono prawa przysługujące dzieciom z ADHD oraz działalność stowarzyszeń na rzecz takich dzieci. Refleksji poddano poglądy na temat lekarstw przepisywanych dzieciom oraz ich refundacji. Zaprezentowano także, co jest istotne z punktu widzenia praktyki, przykładowe rozwiązania niezbędne w pracy z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo. Zamieszczono również charakterystykę pomocy dydaktycznej w formie programu na płycie CD (ADHD w pigułce) dla rodziców i nauczycieli w wychowaniu i kształceniu dziecka z nadpobudliwością psychoruchową oraz prezentacji szkoleniowej (PDF pt. ADHD ? zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi). Drugi rozdział, jak już wspomniałam, poświęcony jest metodologii badań własnych ? przedstawiono w nim główny problem badawczy, metody i narzędzia badawcze, a także charakterystykę badanych osób oraz terenu badań. Trzeci rozdział stanowi część empiryczną książki, zawiera opis własnych badań oraz analizę ich wyników. Książkę zamykają wnioski i spostrzeżenia z przeprowadzonych badań dotyczących zarówno wiedzy środowiska rodzinnego i szkolnego na temat dzieci z zespołem ADHD, jak i wskazówek odnoszących się do pracy z tymi dziećmi. Fragment wstępu Książka zawiera płytę CD!

Przedmiotem analiz prezentowanych w publikacji jest stan świadomości maturzystów dotyczący życia małżeńskiego i rodzinnego. Chodzi tutaj szczególnie o sposób postrzegania tego życia, uznawane wartości i normy z nim związane, a także oceny oraz wartościowanie go przez młodzież [ ... ]. Przedstawiona diagnoza zawiera wyważone oceny: stroniące od skrajności, rezygnujące z sensacji, za którymi podążają publicyści, i zbyt daleko idących przypuszczeń opartych na wybujałej fantazji, a pozostające w ścisłej relacji do twardych danych empirycznych. [ ... J Podkreślić należy, że w efekcie nie otrzymujemy stanowiska redukcjonistycznego, ale takie, które dostrzega bogactwo i złożoność rzeczywistości społecznej. N a kartach książki Świadomość maturzystów dotycząca małżeństwa i rodziny nie jawi się jako jednorodna, spoista, płaska, ale odznacza się wielością odcieni, wielowymiarowością i zawirowaniami. Autor z dużym wyczuciem, subtelnością i znawstwem wyeksponował te jakości omawianej materii. Z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Mariusza Zemło