Książka ta zawiera gotowe scenariusze lekcji i ponad 40 kart pracy do kserowania dla uczniów, a także setki praktycznych ćwiczeń, których celem jest pomóc nastolatkom w radzeniu sobie ze złością i zdobyciu umiejętności panowania nad sobą. Złość to uczucie naturalne i wszyscy od czasu do czasu w złość wpadamy, ale nauczenie się, jak ją wykorzystać, by rozwiązać problem lub dokonać jakiejś zmiany w naszym życiu, może być sprawą trudną. Niniejsza książka dostarcza wskazówek i ćwiczeń, których celem jest pomóc wychowawcom i trenerom nauczyć młodzież właściwego wyrażania złości. Niech złość pomoże, nie krzywdzi. Poznajcie szybkie i łatwe sposoby rozpoznawania złości i radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Autor z humorem i sympatią radzi rodzicom ?trudnych? dzieci, wpadających w przedszkolu i szkole w tarapaty, jak radzić sobie w tej kłopotliwej sytuacji. Dowiesz się z niej, jak się zachować, gdy dyrektor szkoły wzywa Cię na dywanik, jak pomóc dziecku odnaleźć się w rzeczywistości szkolnej i jak porozumieć się z nim w domu. Książka skierowana jest przede wszystkim do rodziców, jej myślą przewodnią jest współpraca rodziców, nauczycieli, dyrektorów szkół i pedagogów szkolnych na rzecz dzieci, wykazujących problematyczne zachowania. Autor radzi, w jaki sposób dorośli mogą zjednoczyć siły, by wspólnie przyczynić się do adaptacji dziecka w szkole i osiągania przez nie sukcesów w nauce.

Książka to próba skąd się bierze tzw. Syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika, jak się objawia i co można zrobić, aby życie nie było przez te objawy zdominowane. Jeśli sam jesteś DDA, chcę Ci dać nadzieję, że po pierwsze: nie jesteś jedyny, nie musisz cierpieć w samotności i ciągle się wstydzić, że pochodzisz z takiej, a nie innej rodziny. Po drugie: możesz cierpieć mniej lub wcale. Po trzecie: nie musisz nikomu udowadniać, że jesteś coś wart i że zasługujesz na szacunek.

Drogi Czytelniku, książka którą teraz trzymasz w ręku, jest owocem mojego wieloletniego pisania ?do szuflady". Zawiera ona kilkadziesiąt felietonów- humoresek, w których staram się pokazać w krzywym zwierciadle satyry, polską rzeczywistość: absurdalną, groteskową, czasami komiczną. Piszę by bawić, ale i ku przestrodze! Polska demokracja wymknęła się spod kontroli społeczeństwa, przestała mu służyć. W ciągu ostatnich kilku lat, opuściło kraj ponad milion młodych, wykształconych Polaków. Z każdym rokiem emigracja młodzieży przybiera na sile. Wyjeżdżają ?za chlebem" nie widząc w ojczyźnie miejsca dla siebie. Uciekają zmęczeni i przerażeni brakiem pracy i perspektyw. Znużeni polską, irracjonalną rzeczywistości, głupotą ?elit" politycznych, powszechnym złodziejstwem, bezprawiem i brakiem wpływu na cokolwiek. To się może źle skończyć dla nas wszystkich, jeśli w porę nie przyjdzie otrzeźwienie. Do takiego otrzeźwienia w swoich humoreskach nawołuję, pokazując te wszystkie absurdy naszej codzienności, przed którymi w popłochu ucieka za granicę polska młodzież.

Osoby pogrążone w żałobie to mędrcy. Zrozumiałam to, pracując z rodzicami będącymi w rozpaczy po stracie dziecka, dla których od wielu lat prowadzę seminaria. Odejście dziecka to jedna z najgłębszych ran, jaką musi znieść serce człowieka, dlatego też osoby te wymagają szczególnej opieki. Od około dwudziestu lat wzrasta poziom świadomości w zakresie odpowiedzialności i pomocy w stosunku do osieroconych rodziców. Nie bez racji mówi się nawet o nowej kulturze wspierania w żałobie. Seminaria, wykłady, nabożeństwa, osoby prywatne, zarejestrowane stowarzyszenia i akademie oferują pomoc w przechodzeniu przez proces żałoby, a w licznych grupach samopomocy ludzie doświadczają pocieszenia, siły i nadziei. Natomiast ja osobiście mogę powiedzieć, że nieskończenie wiele zawdzięczam osieroconym rodzicom. Pozwolili mi uczestniczyć w swym bólu, podarowali i przekazali wiedzę, której nie otrzymałabym nigdzie indziej. Szczególnie skuteczną i wiarygodną pomoc przekazują osoby osobiście dotknięte tym problemem, które jednak dały radę ponownie powiedzieć życiu wszechstronne TAK. Freya v. Stiilpnagel - matka, która doświadczyła tego bólu, towarzyszyła mi w ostatnich latach podczas seminariów, oferując nieocenioną pomoc. Teraz w swojej książce Bez Ciebie wskazuje w sposób wiarygodny i przekonywujący drogę od dramatycznej żałoby ku nadziei, witalnos'ci i rados'ci istnienia. Dotyczy to każdego rodzaju straty, dlatego też książka ta adresowana jest do wszystkich osób pogrążonych w żałobie. Autorka próbuje przekonać czytelnika, aby w procesie żałoby zawierzył „mocy przemiany", jak to określa Freya v. Stiilpnagel. Również osoby niedotknięte bezpośrednio omawianym tu problemem mogą sięgnąć po tę książkę, ponieważ przekazuje ona czytelnikowi doświadczenia, które pomogą w kontaktach z opłakującymi. Kultura ducha i serca, którą żyjący człowiek wykształcił, stykając się z umieraniem, śmiercią i żałobą, może wpłynąć w sposób zbawienny na nasze człowieczeństwo. Nie prowadzi ona bowiem nigdy do przygnębienia, lecz pogłębia jeszcze bardziej wrażliwość serca na sprawy teraźniejsze i przyszłe, a także obdarowuje umysł prawdziwą mądrością życiu. „Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca"' — mówi psalmista. Nierzadko człowiek w sposób nagły i nieoczekiwany konfrontowany jest ze swoją skończonością, najgorzej jest wszakże, gdy opuszcza go najbliższa osoba. Dlatego, aby nie popaść w rozpacz, trzeba pozwolić sobie udzielić wsparcia, które jest jednocześnie prawdziwym pokrzepieniem. Książka Freyi v. Stiilpnagel daje nie tylko pocieszenie, lecz także obdarowuje nas wszystkich pokojem serca mającym swe źródło w harmonii nieskończoności i wieczności. P. Claudius Bals, OSB, St. Ottilien - słowo wstępne do ksiązki  Bez Ciebie wsparcie po stracie bliskiej osoby Spis treści:   Słowo wstępne Wprowadzenie Żałoba Więź ze zmarłym Ból Gdzie znaleźć pomoc? Żałoba i radość Miejsce dla zmarłego Śmierć członka rodziny Śmierć rodziców Śmierć partnerki lub partnera Śmierć brata lub siostry Śmierć dziecka Samobójstwo Przeciwko błędnym osądom Szczególne dni w roku Boże Narodzenie Urodziny Rocznica śmierci Wielkanoc  Rytuały — ich moc i zbawienne działanie Dlaczego rytuały są tak pomocne? Rady dla otoczenia Żałoba i moc przemiany Epilog Podziękowanie O mnie i mojej pracy Załącznik Wykaz źródeł i bibliografia Adresy

Zamiast być wyłącznie odbiorcami psychologicznej i duchowej spuścizny rodziców, dzieci mogą stać się autentycznymi przewodnikami ich rozwoju. Rodzice na całość nieświadomie prezentują dzieciom dziedzictwo psychologicznego bólu i brak głębi emocjonalnej. Aby poradzić sobie z zachowaniami, które są tego efektem tradycyjne podręczniki dla rodziców całe są sprytnych technik kontroli i szybkiego naprawiania dysfunkcji. W prezentowanym poprzez dr Shefali Tsabary świadomym podejściu do rodzicielstwa, dzieci służą jako lustra dla zapomnianego JA osobistych rodziców. Ci którzy zechcą spojrzeć w to lustro zdobędą okazję ustanowienia bezpośredniej relacji ze swoim wewnętrznym stanem pełni. Kiedy już rodzice znajdą powrotną drogę do własnej esencji, wejdą w nadzwyczajne zespolenie (ang. communion) ze swoimi dziećmi odchodząc od tradycyjnego, podręcznikowego podejścia do dziecka (ja wiem wszystko dużo lepiej), na rzecz autentycznej, świadomej relacji. Kiedy rodzice otwierają się na dar dziecka do przeniesienia ich w stan istnienia, kruszą się filary ich ego. Przedmowa Jego Świątobliwości Dalaj Lamy W swojej książce „Świadomi rodzice" dr Shefali Tsabary opisuje w prosty sposób, jak ważne jest współczucie i omawia, jak możemy je rozwijać w naszej relacji z dziećmi. Choć mam już siedemdziesiąt pięć lat, wciąż pamiętam spontaniczną miłość i bezinteresowne oddanie mojej matki. Nawet dziś, gdy o tym myślę, wciąż przynosi mi to radość oraz daje poczucie wewnętrznego spokoju i ciszy. Jednym z wyzwań współczesnego świata, które stoi przed nami, jest to, jak zachować wdzięczność za ten rodzaj bezinteresownego dawania. Kiedy dorastamy, nasza fałszywa inteligencja ma tendencję, by uczynić nas krótkowzrocznymi, powoduje lęk, agresję, zazdrość, złość i frustrację - a to umniejsza nasz ludzki potencjał. Kiedy przychodzimy na świat, początkowo nie mamy jasności - „że to jest moja matka" - ale nawiązujemy spontaniczne, wewnętrzne połączenie, oparte na podstawowych potrzebach biologicznych. W matce zaś pojawia się ogromna determinacja, by troszczyć się o fizyczne potrzeby dziecka, karmić je i otaczać opieką. To nie ma nic wspólnego z jakimiś abstrakcyjnymi, mentalnymi wartościami, ale rodzi się naturalnie - ze względu na biologię. Z własnego, ograniczonego doświadczenia wiem, że podstawowym źródłem szczęścia jest miłość i współczucie oraz życzliwość i ciepło wobec ludzi. Jeśli potrafimy być uprzejmi i zaufać innym, stajemy się bardziej spokojni i odprężeni. Ulatuje gdzieś poczucie strachu i podejrzliwość, którą często żywimy wobec innych, dlatego że, albo nie znamy ich zbyt dobrze, albo czujemy, że oni w jakiś sposób mogą nam zagrozić Kiedy jesteśmy spokojni i odprężeni, możemy zrobić właściwy użytek ze zdolności umysłu do jasnego myślenia, więc cokolwiek robimy, czegokolwiek się uczymy lub nad czymkolwiek pracujemy, będziemy w stanie robić lepiej. Człowiek reaguje pozytywnie na życzliwość. To oczywiste dla każdego, kto jest rodzicem. I to właśnie ta naturalna życzliwość, która istnieje pomiędzy rodzicami, a dziećmi, stanowi jedną z przyczyn ich bliskiej więzi. Od momentu poczęcia w łonie matki, aż do momentu, kiedy dorastamy i sami zaczynamy dbać o siebie, wielu ludzi okazuje nam życzliwość, bez której nie bylibyśmy w stanie przetrwać. Oby refleksja nad tym i świadomość, że wszyscy jesteśmy po prostu ludźmi, bez względu czy jesteśmy biedni czy bogaci, wykształceni czy nie i niezależnie od tego, do jakiego państwa, religii czy kultury należymy, zainspiruje nas do odpłacania za życzliwość, którą sami otrzymaliśmy - okazywaniem życzliwości innym. 7 lipca 2010 r.

Jestem autorką książek ziołoleczniczych, w których wskazuję drogę prowadzącą do zdrowia. Warto pójść tą drogą chociażby po to, żeby później nie stawiać po tysiąc razy tego samego pytania - dlaczego moje dziecko cierpi, dlaczego Bóg nas opuścił? To nie Bóg opuścił człowieka, tylko my opuściliśmy Boga, podeptaliśmy Jego prawa, poszliśmy drogą łatwiejszą, błyszczącą i zabawną, ale niezwykle niebezpieczną. Wierna przyjaciółka ziół Stefania Korżawska Zdrowe pożywienie i życiodajne herbatki z polskich ziół to gwarancja zdrowia

To nie jest książka przeznaczona dla Twojego dziecka! To książka dla ciebie! Autorka kieruje zdroworozsądkowe uwagi do rodziców i dzieci. To przez nikotynową pułapkę, pisze, ogromna większość palaczy dochodzi do wniosku, że bez trujących substancji nie są w stanie cieszyć się życiem i radzić sobie z codziennymi problemami. Spróbuj wyjaśnić swojemu dziecku, czym faktycznie jest palenie, a pomożesz mu uniknąć pułapki narkotykowej.  

Książka w całości poświęcona jest skrajnej przemocy, dokonywanej przez dzieci i młodzież, najczęściej w szkołach. Jej stale nasilająca się fala każe prowadzić badania i poszukiwać wszelkich środków zapobiegawczych, które mogłyby przyczynić się do jej obniżenia. Dlatego też głównym celem autora stało się opracowanie schematu, dzięki któremu można przewidywać zagrożenie potencjalnego morderstwa.

Zbiór magicznych ćwiczeń poprawiających koncentrację i umiejętności społeczne - dla dzieci z ADHD, ADD i nie tylko.

Publikacja jest poradnikiem ukazującym przewlekłą chorobę dziecka w możliwie najszerszym spektrum. Obok praktycznych wskazówek, dotyczących pielęgnacji, rehabilitacji lub żywienia, czytelnik znajdzie tu również teksty poruszające aspekty psychologiczne, duchowo-religijne czy socjalno-bytowe, niezwykle ważne w ogarnięciu całości problemu. Obecność takich tematów jak edukacja, zdrowe rodzeństwo, śmierć, żałoba, wreszcie rola wolontariatu, daje pełen obraz książki, której celem jest dostarczenie wszechstronnej wiedzy rodzicom i opiekunom chorego przewlekle dziecka. Mamy nadzieję, że ten cel udało nam się zrealizować. Do książki dołączona jest płyta DVD wraz z filmem instruktażowym do poszczególnych rozdziałów.

Książka, wydana po raz pierwszy w 1929 roku, porusza wiele ważnych problemów dotyczących życia dziecka w domu, w szkole, grupie rówieśniczej. Refleksje na temat dojrzewania, zdolności, różnic między płciami, różnic społecznych przekazuje Korczak językiem prostym i obrazowym, odwołując się do wielu przykładów z życia swoich podopiecznych. Książka może zainteresować nie tylko młodych Czytelników, ale również ich wychowawców, a także wszystkich tych, którzy pragną lepiej poznać i zrozumieć siebie.

Współczesne babcie i dziadkowie spędzają ze swoimi wnukami coraz więcej czasu i nie wystarcza im już jedynie opowiadanie bajek i chodzenie z dziećmi na spacery – chcą robić więcej. Poradnik dla Babci i Dziadka dostarcza dziesiątek porad i wskazówek, jak wesoło spędzać czas z wnukami. Znajdują się tu porady dotyczące opieki nad niemowlakiem oraz troszkę starszym dzieckiem, z którym można robić wiele wspaniałych i wesołych rzeczy. To doskonała książka dla każdej Babci i każdego Dziadka! Najwspanialszym prezentem, jaki dzieci mogą otrzymać od swoich dziadków, jest wspólnie spędzony czas. Poradnik dla Babci i Dziadka to pomysły na wspólne gotowanie, tworzenie czarodziejskich Ogrodów Wróżek i tajemniczych Polan Skrzatów, stworzenie rodzinnego drzewa genealogicznego, wycieczki do zoo, zabawy na świeżym powietrzu (np. Podwórkowa Olimpiada albo Poszukiwania Czterolistnej koniczynki) i wiele, wiele innych… Wszystkie gry i zabawy są łatwe i szybkie do zorganizowania!

W swojej niezwykłej książce Elaine Morgan rzuca zupełnie nowe (a w każdym razie nowe dla wielu polskich czytelników) światło na relację pomiędzy kobietą i jej dzieckiem, a wcześniej zarodkiem i płodem. Przez pierwsze rozdziały książki przygląda się rozwojowi ludzkiego płodu porównując podobieństwa i różnice między ludzkimi dziećmi a potomstwem innych naczelnych. Prowadzi nas przez tę niezwykłą podróż posługując się językiem świeżym, momentami dowcipnym, ale przede wszystkim otwierającym oczy na szereg niezwykłości, które zbyt łatwo nauczyliśmy się wkładać w szufladę oczywistych słodyczy. Ciężarnym czytelniczkom ulgę może przynieść informacja o tym, iż samice innych naczelnych także cierpią na mdłości poranne, których jednak żaden psychoterapeuta nie nazywa „podświadomą niechęcią do płodu”. Dowiedzą się także, dlaczego ludzkie dzieci najczęściej przychodzą na świat w nocy, i dlaczego planowane cesarskie cięcie nie jest rozwiązaniem optymalnym z punktu widzenia ewolucji. Elaine Morgan żywi szczęśliwe przekonanie, które dla polskich czytelników może okazać się zaskakujące (być może zbawiennie zaskakujące), mianowicie, iż zapłodnienie in vitro nigdy nie zostanie już zakazane po tym, jak okazało się, ile szczęścia przyniosło rodzinom i jak chciane oraz kochane dzieci rodzą się dzięki niemu. Jak wiemy, w Polsce ta obserwacja nie ma statusu prawdy oczywistej, pozostaje więc życzyć sobie, aby książka Morgan trafiła do jak największej ilości polskich domów. Macierzyństwo wymaga odbrązowienia w tym samym stopniu, w jakim niepłodność wymaga przerwania zmowy milczenia. Anna Krawczak Stowarzyszenie "Nasz Bocian"

Niniejsza publikacja książkowa jest w dzisiejszych, skomercjalizowanych czasach swego rodzaju unikatem. Zawiera bowiem wspomnienia wojenne Eugeniusza Leopolda Ćwięczka - wtedy, u schyłku II wojny światowej, zaledwie ośmioletniego chłopca z Kochłowic. Nagle znalazł się on w środku wojennej machiny, pełnej grozy i okrucieństwa, przemieszanej z uczuciem oswobodzenia z wieloletniej, niemieckiej okupacji.

Podręcznik polecają: Wspaniała zabawa, szczególnie jeśli dziecko też może pomalować twarz mamy albo taty. Świetna dla osób, które nie wierzą w swój malarski talent, takich jak ja. Dzięki tej książce wyszło pięknie! Maria Seweryn Świetny pomysł doświadczonej charakteryzatorki - mojej koleżanki z planu filmowego - na kreatywne, zabawne i mądre spędzanie czasu z dzieckiem. To oryginalna i niezwykle praktyczna forma elementarza, coś zupełnie nowego wśród polskich książek. Polecam każdemu dorosłemu. Dzieci będą zachwycone. Paweł Małaszyński

Naszym prawem i obowiązkiem jest kultywowanie pamięci o polskich Kresach, o wspaniałej cywilizacji stworzonej przez naszych przodków, o niezwykle bogatej kulturze kresowej. Nie wolno też nam zapomnieć o niewyobrażalnie tragicznym i okrutnym XX wieku.

To opowieść ojca, który próbuje zrozumieć sens nieuleczalnej choroby swojego dziecka. Przez sześć lat życia Kalinki nieustannie poszukuje kontaktu z córką. Każdego dnia spogląda w oczy swojej małej Roślinki, by wyczytać z nich to, czego nie może usłyszeć. Nie chcąc pogodzić się z diagnozą lekarzy, Barka i Andrzej uczyli się obsługiwać prywatny oddział intensywnej terapii, szukali ratunku u energoterapeutów, uzdrowicieli i indyjskiego guru. Wbrew wszystkim ograniczeniom narzuconym przez chorobę - codziennemu wnoszeniu wózka po schodach, obsłudze respiratora, podłączeniu sondy - odważnie kształtowali swoją rodzinną przestrzeń. Przemierzyli pół Europy, wspięli się na szczyt dwutysięcznika, zwiedzili kopalnię srebra, pływali w morzu, aby na końcu wspólnej drogi odnaleźć odpowiedź...

Dzięki tej książce ze spokojem i uśmiechem wkroczysz w świat rodzicielstwa. Będziesz wiedział wszystko, co potrzebne, by jak najlepiej opiekować się dzieckiem i nic cię nie zaskoczy.Praktyczny poradnik dla młodych ojców Mamy mają instynkt macierzyński, a ojcowie ten poradnik! Dzięki tej książce ze spokojem i uśmiechem wkroczysz w świat rodzicielstwa. Będziesz wiedział wszystko, co potrzebne, by jak najlepiej opiekować się dzieckiem i nic cię nie zaskoczy. Przewijanie, kąpanie i trzymanie dziecka. Karmienie niemowlaka oraz starszego dziecka. Radzenie sobie z płaczem. Wieczorne rytuały i spokojny sen. Spacery z dzieckiem i zabawa na świeżym powietrzu. Bycie wzorem dla swojego dziecka. Fragment książki - Ja, Tata Emocje Jak się czujesz? - to pytanie rzadko kiedy zadawane jest świeżo upieczonym ojcom. Jeśli nawet padnie, to tak naprawdę nikt nie spodziewa się szczerej odpowiedzi - to w zasadzie bardziej żart niż prawdziwe pytanie - przecież to kobieta przeszła całe miesiące niewygody, bolesny poród, a teraz czekają ją wyczerpujące miesiące opieki nad dzieckiem. Jednak zdrowie mężczyzn staje się coraz częściej poruszaną kwestią i co rusz pojawiają się kolejne badania na ten temat. Obecność przy porodzie sprawiła, że przeżyłeś wiele emocji, również tygodnie następujące po narodzinach mogą dostarczyć okazji do kolejnych, niełatwych wrażeń. Ogromne podekscytowanie, które związane było z porodem i pierwszymi chwilami, gdy trzymałeś na rękach dziecko, może ustąpić miejsca wątpliwościom na swój temat. Gdy wreszcie w pełni dotrze do ciebie znaczenie nowej sytuacji, możesz zacząć się martwić. Oprócz nowej odpowiedzialności, będziesz miał mniej czasu, mniej pieniędzy i mniej energii. Jeśli nie było cię przy porodzie, to teraz możesz mieć z tego powodu wyrzuty sumienia. Jeśli przy nim byłeś, możesz obwiniać się, że to przez ciebie kobieta przeszła tak bolesne doświadczenie. Jeżeli poród był trudny, a ty włożyłeś fartuch i wbiegłeś na salę porodową razem z lekarzem i pielęgniarkami, przez kilka dni możesz być w szoku. Zdarza się, że niektórzy mężczyźni są niezadowoleni z płci dziecka, bo marzyli o dziecku innej płci; inni z kolei są zupełnie szczęśliwi, ale martwią się, że nie odczuwają nagłego przypływu miłości, a wydaje im się, że powinni ją poczuć od razu. Jesteś mężczyzną i w związku z tym (słusznie lub nie) inni - rodzina i przyjaciele - będą oczekiwać od ciebie siły, spokoju i opanowania. Pozwolą ci uronić kilka łez po porodzie, ale na więcej nie będzie już przyzwolenia. Nawet twoja żona może marzyć, że będziesz prawdziwym wcieleniem stereotypu. Na szczęście, przeważająca większość mężczyzn jakoś sobie radzi z pierwszymi niełatwymi tygodniami, a później cieszy się nowym doświadczeniem. Najlepszym sposobem, aby na dobre pozbyć się smutków jest maksymalne zaangażowanie w opiekę nad dzieckiem. Musisz zaakceptować to, że nowy członek rodziny już zawsze będzie w centrum uwagi. Kiedy oswoisz się z tą myślą i nabierzesz doświadczenia w opiece nad maleństwem, wróci twoje dobre samopoczucie. Niebawem poczujesz, że dziecko odwzajemnia twoją miłość - w uśmiechach, buziakach i uściskach. Uporządkowanie priorytetów Wraz z chwilą pojawienia się dziecka, natychmiast pojawia się poczucie odpowiedzialności. Jeżeli do tej pory jej nie czułeś, z pewnością zmieni się to w momencie przecięcia pępowiny. Twoje dziecko jest już na świecie, a twoja partnerka przestaje być jedyną osobą odpowiedzialną za jego bezpieczeństwo i dobre samopoczucie. To również twoje dziecko i przynajmniej przez najbliższe 18 lat będziesz za nie odpowiedzialny. Wielu ojców ma trudności z oswojeniem tej sytuacji. Istnieją dwa sposoby na poradzenie sobie z tą odpowiedzialnością. Możesz ją niechętnie zaakceptować i biernie wykonywać polecenia albo przybrać aktywną, pozytywną postawę, która sprawi, że zarówno ty, jak i wszyscy wokół ciebie będziecie czuli się dobrze. Jeśli wybierzesz pierwszą opcję i będziesz po prostu wypełniał polecenia, próbując żyć tak samo jak wcześniej, szybko zaczniesz się zastanawiać, po co właściwie chciałeś mieć dziecko. Jedynie wybierając drugą opcję i pozytywne podejście do rodzicielstwa, znajdziesz odpowiedź na to pytanie. Nie da się ukryć, że tryb życia skupiony na rodzinie będzie oznaczał mniej czasu na zajęcia bez rodziny, takie jak wyjścia po pracy, czas sam na sam z żoną, a nawet zwykłe czytanie gazety w niedzielę. Krótko mówiąc, narodziny dziecka to moment, w którym musisz ostatecznie dorosnąć. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, najwyższy czas uporządkować swoje priorytety: Co jest dla ciebie najważniejsze w życiu, nie tylko teraz ale i w przyszłości? Możliwe, że po raz pierwszy pomyślisz nie tylko o nadchodzących miesiącach, ale nawet o latach. Mimo że zabrzmi to nieprzyjemnie, pierwsza rzecz, jaką powinieneś zrobić, to spisać testament. Skoro już zaczniesz myśleć o poważnych sprawach, warto też przyjrzeć się finansom. Dzieci nie są tanie. Oprócz podstawowych rzeczy, takich jak wózek, łóżeczko i fotelik samochodowy, czekają was codzienne wydatki na pieluszki, ubranka, odżywki i butelki - jeśli jeszcze nie przeprowadziłeś się do nowego domu, aby zapewnić odpowiednie miejsce nowemu przybyszowi, z pewnością już niedługo zaczniesz rozważać coś większego. Być może po raz pierwszy naprawdę poważnie przyjrzycie się swoim finansom - to jedna z dziedzin, w której możesz przejąć inicjatywę i upewnić się, że wszystko jest w porządku, tak żeby młoda mama nie musiała się już o to martwić. Dbaj o siebie Nie ma nic złego w tym, że młody tata spędza cały dzień w piżamie. W trakcie urlopu wychowawczego możesz zawiesić wszelkie normy społeczne. Jeżeli przyjaciele, sąsiedzi albo krewni pojawią się bez uprzedzenia, nie powinni się spodziewać niczego innego niż bladej twarzy w oknie. Uśmiechnij się i pokaż im, że wszystko jest w porządku. Jeżeli nie zrozumieją, uchyl bardziej zasłony i odsłoń pomiętą piżamę. Jeśli i to nie zadziała - zadzwoń po policję. Chodzi o to, że gdy jest tyle do zrobienia przy dziecku, to naprawdę trudno pamiętać o tym, by zadbać o swój wygląd. Natomiast dla mamy i dziecka ważne jest, abyś był silny psychicznie i fizycznie. Zapomnij więc o oczekiwaniach innych i skup się na waszej trójce. Spróbuj maksymalnie się zrelaksować - pozwól sobie czasem na drzemkę. Pamiętaj - nie musisz robić niczego, co nie jest bezpośrednio związane z dobrem twojej rodziny. Dlatego powinieneś zadbać o odpowiednią dietę. Właściwe odżywianie jest absolutną podstawą dla młodej mamy, zwłaszcza jeśli karmi piersią. Tobie z kolei odpowiedni poziom witamin pomoże poradzić sobie z brakiem snu i dodatkowymi zajęciami. Mocny system odpornościowy będzie ci też potrzebny, gdy twoje dziecko zacznie przynosić do domu wszelkie możliwe wirusy. Spróbuj nauczyć się kilku zdrowych i prostych przepisów, zamiast polegać na gotowych posiłkach. Smaczne i zdrowe dania mogą mieć na was zbawienny wpływ, a ich przygotowanie może stanowić znakomitą technikę relaksacyjną. Nie wspominając już o tym, że partnerka z pewnością doceni domowe jedzenie.  Ja, Tata Spis treści:   Moje dziecko Jak będzie wyglądać twoje dziecko Czego potrzebuje twoje dziecko Co potrafi twoje dziecko Jak budować więź ze swoim dzieckiem Nagle zostałem tatą! Emocje Jak budować więź z moim dzieckiem Bliskość i czułość Co mogę zrobić dla swojego dziecka? Trzymanie dziecka Mycie i kąpanie Przewijanie Ubieranie dziecka Karmienie Zabawy z dzieckiem Bezpieczeństwo Jak poradzić sobie z płaczem Zrozumieć płacz Problemy ze spaniem Łóżeczko dla twojego dziecka Poza domem Wychodzenie z niemowlakiem na dwór A ja rosnę i rosnę... Starsze dzieci to zupełnie inna historia Potrzeby malucha Co potrafi twoje dziecko? Ubieranie się Jedzenie Zabawa Pora snu Poza domem Korzystanie z nocnika Bezpieczeństwo Mój nowy najlepszy przyjaciel Zabawa we dwoje Zmienianie zachowania Bycie wzorem Dyscyplina Przewodnik po zdrowiu niemowlęcia Troska o zdrowie twojego dziecka    

Książka Marka Gajdzińskiego to podręcznik wychowania metodą harcerską, przeznaczony dla instruktorów, którzy chcą dokładnie zrozumieć, w jaki sposób stosowane w harcerstwie ?chwyty? wychowawcze oddziałują na chłopców. A zwłaszcza dla tych, którzy chcą twórczo rozwijać harcerski system wychowania, formułować nowe, ciekawe programy, konstruować nowe, lepsze narzędzia wychowawcze. Jednym słowem, dla tych, którzy chcą być nie tylko dobrymi ?rzemieślnikami?, ale mają także ambicje twórcze. Książka warta polecenia także tym wszystkim nie-harcerzom, którzy chcieliby harcerstwo zrozumieć i dowiedzieć się czemu zawdzięcza ono swoje ? odnoszone już od ponad stu lat ? sukcesy wychowawcze. ?Harcerski system wychowania? to podsumowanie wieloletnich doświadczeń drużynowego warszawskiej ?Szesnastki? ? 16 WDH im. Zawiszy Czarnego ? jednego z założycieli ZHR i twórcy Harcerskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.