Chociaż w naukowych opracowaniach z zakresu mediów w Polsce poświęcono sporo miejsca na analizę katolickich środków przekazu, problematyka ich struktury oraz jej roli w systemie medialnym nie była podejmowana. Tymczasem okres dwudziestu pięciu lat od rozpoczęcia transformacji ustrojowej wyraźnie wskazuje, że specyfika mediów katolickich sprowadza się nie tylko do ich zawartości i własnej doktryny, lecz również specyficznej struktury.
Fragment Wstępu
Teologia i liturgia chrztu od starożytności chrześcijańskiej do czasów nowożytnych - Konferencja zorganizowana przez Instytut Kultury Europejskiej UAM w Gnieźnie oraz Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy
ZOBACZ Z BLISKA PAPIEŻA FRANCISZKA
Grzegorz Gałązka to autor kanonizacyjnego portretu Jana Pawła II. Od kilkudziesięciu lat fotografuje życie w Watykanie. Dzięki jego znakomitym zdjęciom możemy ujrzeć Franciszka takiego, jaki jest naprawdę - spontanicznego, ekspresyjnego, otwartego na dialog. Album podzielony jest na trzy części (Spotkania, Modlitwa, Gesty). Fotografie pokazują Ojca Świętego zarówno w trakcie uroczystych i doniosłych celebracji, jak i podczas codziennej służby na Tronie Piotrowym.
Te zdjęcia powinien zobaczyć każdy, kto chce poznać Franciszka i ujrzeć jego pontyfikat w pełnym świetle.
"Miłosierdzie i chrześcijaństwo jest wielką sprawą naszych dni. Jeżeliby nie było miłosierdzia, nie byłoby chrześcijaństwa: to jedno i to samo"
(kard. Karol Wojtyła)
Z miłosierdziem Boga mamy często większe trudności niż z Jego sprawiedliwością. Dlatego Papież Franciszek zachęca nas, byśmy "na nowo odkryli miłosierne oblicze Ojca", nie przekreślając równocześnie sprawiedliwości Boga. Jest w nas wiele barier, które sprawiają, że boimy się miłosierdzia.
Często też nie potrafimy go właściwie przyjąć, a potem okazywać bliźnim.
Płyta zawiera konferencje oparte na przypowieściach Jezusa i tekstach Ojców Kościoła, które pokazują, jak na człowieka i świat patrzy miłosierny Bóg, a także gdzie doświadczamy największych oporów z przyjęciem Dobrej Nowiny o przebaczającym Ojcu.
Sesja odbyła się w Centrum Duchowości Księży Jezuitów w Częstochowie.
Nie można wyznać wiary w Jezusa jako Pana i Zbawiciela bez pomocy Ducha Świętego. Bez Ducha nie jest też możliwe codzienne życie chrześcijanina. Jego dary wspierają nas w głoszeniu Ewangelii i budują naszą wspólnotę. On przemienia nas i uzdalnia do praktykowania wiary i posługiwania. Dlatego, do czego wzywają nas autorzy tekstów zebranych w tej książce, powinniśmy nieustannie prosić o Jego pomoc i charyzmaty, którymi może nas obdarować.
Pierwotne wersje tych tekstów zostały wygłoszone podczas drugiego roku Ewangelizacji na barce w Krakowie. Z powodu remontu wiślanej barki część ze spotkań ewangelizacyjnych, których zapisy znajdują się w tym tomie, odbyła się w Parafii Matki Bożej Pocieszenia na ul. Bulwarowej w Nowej Hucie. Na poszczególnych spotkaniach przepowiadający mówili m.in.:
bp Grzegorz Ryś o tym, że w chrześcijaństwie nie chodzi o książkę, ale o osobę;
ks. Bogdan Kocańda – o rozbitkach Moabu, czekających na Słowo Boże;
s. Bogna Młynarz – że Bóg nie chce, abyśmy byli galernikami, ale windsurferami;
Wyrwani z niewoli (Jacek „Heres” Zajkowski i Piotr Zalewski) – że Kościół to nie muzeum dla świętych, ale miejsce dla grzeszników;
Krzysztof Demczuk – o wielkiej imprezie w niebie, kiedy ktoś oddaje swoje życie Jezusowi;
o. Andrzej Gutkowski – że każdy z nas może być pośrednikiem między Bogiem i ludźmi;
Henryk Krzosek – jak wielkie cuda może zdziałać Bóg;
ks. Adrian Galbas – o tym, co robić, kiedy nasze sieci są puste;
ks. Artur Sepioło – że wiara to kwestia decyzji;
ks. Jan Reczek – o chwilach, które otwierają nas na Boga.
W książce znalazł się też wywiad z arcybiskupem Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Nowej Ewangelizacji.
Ta książka to świadectwo pięknego procesu duchowego, który – ufamy – rozpoczął się w naszym Kościele z natchnienia Ducha Świętego i przez Niego jest prowadzony.
bp Grzegorz Ryś
Przeszłość w tej książce łączy się z teraźniejszością, ukazując niezwykłą siłę przywiązania do Boga i Ojczyzny idącego przez wszystkie pokolenia Polaków. Bez chrześcijaństwa nie byłoby ani Polski, ani polskiego narodu. U źródeł naszej państwowości leży bowiem niezwykłe w swej wymowie i dalekosiężne w skutkach wydarzenie – chrzest władcy Mieszka I, który dokonał się w 966 r. Wraz z nim ochrzczeni zostali także jego poddani, a kraj wszedł w obszar chrześcijańskiej cywilizacji. Waga tego wydarzenia doceniana była przez wszystkie pokolenia, jednak szczególnie uroczyście, podniośle i dumnie obchodzone było jego tysiąclecie – Millennium Chrztu Polski – które przypadło na czasy komunizmu, czasy walki z Bogiem. Album zawierający fotografie Adama Bujaka przypomina zarówno tamte utrudniane przez władze obchody w 1966 r., jak i dokumentuje jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski obchodzony w kwietniu i maju 2016 r. Na zdjęciach archiwalnych zobaczyć można milenijne uroczystości w wielu miejscach Polski, w tym na Jasnej Górze i w Krakowie, z udziałem wielkich ówczesnych hierarchów polskiego Kościoła: przede wszystkim Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego, a także abp. Karola Wojtyły, abp. Antoniego Baraniaka i abp. Bolesława Kominka. Na tych fotografiach widać olbrzymie rzesze wiernych, czuje się swoisty bunt przeciwko systemowi politycznemu, który został naszej Ojczyźnie narzucony. To jakby zapowiedź „Solidarności”, która zrodzi się za kilkanaście lat. Znaczenie i przebieg milenijnych obchodów oraz rolę, jaką odegrał w nich Prymas Wyszyński opisuje pięknie i ciekawie wybitny uczony oraz patriota ks. prof. Waldemar Chrostowski, świadek tamtych wydarzeń. Jakże inne są fotografie współczesne. Minęło 50 lat. Władzę przejął właśnie obóz patriotyczny, komuniści tracą na znaczeniu, prezydent kraju wygłasza płomienną mowę na forum Zgromadzenia Narodowego, które oddaje hołd Mieszkowi I za to, że wprowadził wiarę Chrystusową do państwa Polan. Śledzimy uroczystości w Gnieźnie, na Ostrowie Lednickim, w Poznaniu, Częstochowie i Krakowie, podczas których wspólnie oddają cześć Bogu i tradycji biskupi, posłowie, ministrowie i lud Boży. Powoli wracamy do korzeni narodowej tożsamości, do normalności. O tym jest ta książka.
Istnieją tysiące książek o Biblii. Czym ta różni się od nich?
Po pierwsze, jest przeznaczona dla początkujących. Po drugie jest przeznaczona zwłaszcza (ale nie wyłącznie) dla katolików. Po trzecie jest krótka i prosta. Każdy rozdział można przeczytać nad filiżanką kawy i pączkiem.
Wielką się Bożemu Majestatowi wyrządza zniewagę, gdy się Go czci jakąś lichotą– Św. Ignacy. „Dość kato-lipy” to żywiołowe spotkanie z ks. Janem Kaczkowskim, które z jednej strony pobudza do refleksji na temat jakości naszego życia, z drugiej, dzięki zabawnym anegdotom i historiom, jest doskonałą rozrywką. Motywem przewodnim nagrania jest brak zgody na przysłowiową kato-lipę oraz zachęta, aby we wszystkim, co robimy – dążyć do doskonałości. Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski (Mt 5,48) Nie daj się przeciętności! Daj się zainspirować temu, który był inspiracją dla setek tysięcy Polaków, księdzu Janowi Kaczkowskiemu, oraz samemu Jezusowi, którego autor uważa za najskuteczniejszego celebrytę wszech czasów. Poruszane zagadnienia to między innymi: - Profesjonalizm to obowiązek czy opcja dodatkowa? - Czy można być popularnym i czy popularność jest przyzwoita? - Jakie są przykłady katolickiej „lipy”? - Jak ks. Jan wyobraża sobie niebo? - Jak żyć na 100% inspirując się osobą ks. Jana, oraz Jezusa?
Książka DWA ZAKONY jest odważnym spojrzeniem na rzeczywistość duchową przedstawioną w Biblii oraz dogłębnym studium obnażającym zło i intrygę, które tam są ukryte, a wskazującym na jedyne światło i drogę przewodnią, jaką jest Zbawiciel świata Jezus Chrystus. Autorka w sposób zdecydowany koryguje pewne zapatrywania na wiarę, udzielając reprymendy współczesnemu chrześcijaństwu, a szczególnie wizerunkowi Kościoła rzymskokatolickiego, jak też innym systemom monoteistycznym, takim jak islam czy judaizm. W przygotowaniu do druku są także kolejne książki jej autorstwa: DOM ROZDWOJONY, NAGŁA ZAGŁADA, ROZWAŻANIA PRZY KSIĘDZE HABAKUKA.
Małgorzata Kwiecińska, matka trójki dzieci, z profesji nauczyciel języka angielskiego, w ramach godzin z Karty Nauczyciela również nauczyciel języka francuskiego, w pracy z dziećmi zasłynęła z autorskich sztuk dwujęzycznych, pt. "His name will be Jesus" (Nadasz mu imię Jezus), "Cups of God’s wrath" (Kubki gniewu Bożego), "Little Red Riding Hood" (Opowieść o Czerwonym Kapturku), musicalu "A girl with matches" (Dziewczynka z zapałkami), jak również anglojęzycznych festiwalów "Let’s sing together" oraz "Galilae Vicisti". Dokonała także autorskich tłumaczeń polskich kolęd ludowych na język angielski. Jest pasjonatką języków obcych, wieloletnią miłośniczką studium Pisma Świętego, w tym poszukiwań naukowych w konkordancjach języka hebrajskiego i greckiego.
Listy Pier Giorgia Frassatiego (1901-1925), ogłoszonego przez św. Jana Pawła II błogosławionym w roku 1990, patrona ludzi młodych, to niezwykle ciekawa i poruszająca lektura. Poznajemy autentycznego świadka wiary, działacza ruchu katolickiego, a zarazem zwyczajnego człowieka, zmagającego się z własną słabością, z ciężkimi studiami, kochającego górską wspinaczkę i narty, towarzystwo przyjaciół, a nade wszystko wolność, bez której nie wyobrażał sobie życia. W czasach dochodzącego do władzy we Włoszech faszyzmu wykazywał się stanowczością i odwagą cywilną w obronie swobód obywatelskich i czystości wiary.
Być chrześcijaninem to coś więcej niż tylko wyznawać określony zbiór prawd wiary. &Wierzysz, że jest jeden Bóg? - pyta św. Jakub - Słusznie czynisz. Lecz także i złe duchy wierzą i drżą; (Jk 2, 19). Nie wystarczy wierzyć w Boga, trzeba Mu za-wierzyć, do końca, bezgranicznie. Także wtedy, gdy zdaje się ukrywać, zasłaniać swoją twarz. Być uczniem Chrystusa to podążać za Barankiem, dokądkolwiek idzie. To oddać życie i oddać wszystko, ryzykując same straty z ludzkiego punktu widzenia. To osobiście i bezgranicznie zaangażować się w przygodę, jaką proponuje Jezu, choćby inni mówili, że to zwykłe szaleństwo. Jak pustelnicy z Egiptu i Kapadocji, jak Franciszek i Dominik, jak Karol de Foucauld i Edyta Stein. I wielu innych przyjaciół Boga przed nami, którzy nie odmówili Mu niczego. Dziś przychodzi kolej na mnie i na ciebie. To nasze pięć minut w historii. Jezus staje przed tobą i mówi &Pójdź za Mną;. Znaczy: &Zostaw wszystko - ludzkie zabezpieczenia i kalkulacje. Nie bój się wejść na wąską ścieżkę, która prowadzi na szczyt, tam gdzie mieszkam z Ojcem w miłości Ducha Świętego. Tam, gdzie jest twój prawdziwy dom;. Jemu nie chodzi tu o zwykłe chrześcijaństwo, lecz o &chrześcijaństwo do kwadratu;!
Synod w Nablusie jest jednym z ciekawszych wydarzeń w historii wypraw krzyżowych. Epizod z 16 stycznia 1120 r. w zasadzie nie zostało poddane szczegółowej analizie, niemniej pojawia się na marginesie innych badań.
W swej pracy przyjrzałem się zatem synodowi w nieco innej perspektywie, a to przez pryzmat lokalnej regulacji średniowiecznego prawa kanonicznego, w tym poprzez ukazanie przemian niektórych koncepcji teologicznych, które były owocem szeroko rozumianej reformy gregoriańskiej, jak i w kontekście obyczajowym – głównie przez optykę ich postrzegania w strukturze społecznej niezwykłego tworu, jakim było Królestwo Jerozolimskie. Wspomniany synod i jego postanowienia zrozumieć można najlepiej jedynie w szerokiej perspektywie reformy Kościoła tamtych czasów i kształtowania się ustroju państw krzyżowców.
Ponadto chciałem ukazać ówczesną pozycję króla jerozolimskiego jak i ułożenie jego stosunków z Kościołem poprzez pryzmat nakreślonych na synodzie kanonów. Chodzi o odpowiedź na pytanie - w jaki sposób miała układać się współpraca pomiędzy regnum a sacerdotium w tak specyficznym miejscu, jakim była dla średniowiecznych chrześcijan Ziemia Święta.
Chciałem też zważyć, jakie aksjomaty, systemy prawne stały się wzorem dla twórców kanonów? Do jakich idei zatem się odwoływali?
Wreszcie przyjrzałem się obyczajowości i roli, a także samej wizji seksualności średniowiecznej, w szczególności poprzez określenie pozycji kobiety i traktowanie homoseksualizmu. Jaka była zatem wizja funkcjonowania społeczeństwa u styku kultur: chrześcijańskiej, bizantyńskiej i islamskiej? Czy zredagowane w Nablusie kanony synodalne mogą powiedzieć coś o wizji funkcjonowania Królestwa Jerozolimskiego? Jak wyglądała recepcja podjętych uchwał synodalnych? O tych zagadnieniach traktuje niniejsze opracowanie.
Spis treści:
Wstęp
Rozdział I
Źródła do dziejów synodu w Nablusie
Rozdział II
Stan badań
Rozdział III
Zjazd w Nablusie – synod czy coś więcej?
Rozdział IV
Okoliczności powstania
Rozdział V
Rola Jerozolimy i ratio legis
Rozdział VI
Pierwsze trzy kanony i reforma gregoriańska.
„Konkordat z Nablusu”
Rozdział VII
Małżeństwo i obyczajowość w świetle ustawodawstwa synodalnego
w Nablusie
Rozdział VIII
Homoseksualizm
Rozdział IX
Pozostałe kanony
Rozdział X
Wpływy i inspiracje
Podsumowanie
Bibliografia
Dietrich von Hildenbrand już w 1973 r., a więc osiem lat po Soborze Watykańskim II, aby opisać sytuację, w jakiej znalazł się Kościół posłużył się biblijnym obrazem spustoszonej winnicy. Nie była to z jego strony przesada. Takie zjawiska, jak wielki odpływ wiernych z Kościoła, masowe porzucanie kapłaństwa, upadek liturgii, kryzys misyjności usprawiedliwiały użycie tej metafory. Zjawiska te miały miejsce po soborze i z pewnością były z nim związane, chociaż kryzys w Kościele narodził się wcześniej. Sobór miał być odpowiedzią na kryzys, a jedynie go przyspieszył i pogłębił.
(…)
Książka ta ma na celu ukazanie, w jaki sposób Tradycja jest negowana w Kościele, we wszystkich jego obszarach. Wskazują na to zmiany: w Kurii Rzymskiej, w liturgii, w podejściu do przyjmowania Komunii Świętej, w nauczaniu o bojaźni Bożej i teologii radości, w dyscyplinie pokutnej i podejściu do ascezy, w traktowaniu tzw. charyzmatyzmu i modlitw opartych na technikach zaczerpniętych z religii Dalekiego Wschodu, w rozmywaniu prawdy na temat kapłaństwa, w podejściu do społecznego panowania Chrystusa Króla czy w nauczaniu o rodzinie.
Chciałbym jednak podkreślić, że moim najważniejszym celem nie było krytykowanie, ale ukazanie piękna Tradycji katolickiej i w ten sposób prawdziwego oblicza Kościoła. Wszędzie tam, gdzie krytykuję posoborowe zmiany ukazuję także wspaniałość tradycyjnej nauki. Studia nad myślą św. Tomasza z Akwinu uświadomiły mi bowiem, że Kościół kierował się przez wieki wielką mądrością i realizmem. Ze swojego skarbca wydobywał "rzeczy nowe i stare" (Mt 13, 52), ale zawsze były to jego największe skarby. Święta Matka Kościół okazywała wyrozumiałość, ale i surowość, kiedy było trzeba. Oceniała realistycznie kondycję swoich dzieci i kierowała się mądrą pedagogiką. Celem tej pedagogiki było doprowadzenie ludzi do zbawienia. Wszystko, co czyniono w Kościele miało być zgodne z jej wskazaniami. (ze Wstępu Autora)
Pismo Święte wspomina o aniołach ponad 300 razy. Istnieje wiele biblijnych przykładów, że aniołowie towarzyszą i pomagają człowiekowi, chroniąc go przed niebezpieczeństwem. Niektórzy święci, jak św. Gemma Galgani czy św. o. Pio, przyjaźnili się ze swym Aniołem Stróżem. Do powszechnie znanych czcicieli aniołów zalicza się również świętego papieża Jana XXIII, który od dzieciństwa przez całe swe życie praktykował nabożeństwo do anioła stróża.
Osobiście modlę się i wprost wzywam do pomocy Aniołów. Zwłaszcza Archanioła Michała, aby był blisko, by się modlił, aby towarzyszył tej modlitwie nad zniewolonymi. Nie czynię tego za każdym razem, lecz głównie wtedy, gdy mam do czynienia ze szczególną manifestacją Złego Ducha. (…) W mojej posłudze egzorcysty cieszy mnie ta realna, rzeczywista obecność Aniołów i Świętych. Daje mi to ogromną radość i satysfakcję z tej posługi. To raduje! Zapomina się wtedy o zmęczeniu czy kolejnej nieprzespanej nocy.
ks. Andrzej Chorzępa egzorcysta diecezji katowickiej
Trudno o bardziej odmienne postaci: Pius XI spędził większość życia pochylony nad średniowiecznymi manuskryptami. Benito Mussolini był zanurzonym w teraźniejszości podżegaczem, awanturnikiem i antyklerykałem. Istniały jednak i podobieństwa. Obaj mieli wybuchowy temperament, obaj domagali się bezwarunkowego posłuszeństwa i wywoływali u swoich podwładnych strach, obaj uważali komunizm za zagrożenie. I z czasem docenili znaczenie współpracy.
„Papież i Mussolini” to opowieść o dwóch ludziach, którzy w tym samym 1922 roku sięgnęli po władzę i zmienili bieg XX wieku. Kiedy w 2006 roku otwarto tajne archiwa Watykanu, a cenne źródła ujrzały światło dzienne, możliwe było wreszcie wyjaśnienie, co połączyło te dwie postaci i jakie były tego skutki. Obrazu dopełniają grube teczki faszystowskiej policji, dokumentujące tajemnice i skandale opisane w raportach donosicieli działających za murami Watykanu.
Analiza źródeł niezbędnych do napisania niniejszej książki zajęła autorowi siedem lat. Przejrzał dwadzieścia pięć tysięcy stron dokumentów. Przebrnął przez niezliczone tomy odtajnionej korespondencji włoskich, francuskich, brytyjskich, amerykańskich i niemieckich dyplomatów, przeczytał dzienniki i pamiętniki. I jak sam przyznał – opracowanie tych wszystkich materiałów i „rozwiązanie starych łamigłówek było zadaniem wprost porywającym”.
Książeczka ta, to zapis niezwykłej drogi która ciągle trwa. Nazywa się ona Światowe Dni Młodzieży odbywające się co kilka lat w różnych miejscach naszego świata. Zaczęła się od Jana Pawła II i biegnie przez kolejne pokolenia do tych, którzy chcą odpowiedzieć na zaproszenie, by z uczynków miłosierdzia uczynić program swojego życia. Refleksje zawarte w niej niech pomogą uwrażliwić każdego, by nie stał obojętnie wobec drugiego człowieka.
Nowa ewangelizacja, do której zachęcał św. Jan Paweł II. Nowy język, nowa narracja, nowe paradygmaty papieża Franciszka. Odwieczna nowość Ewangelii.Piękna i niezwykła opowieść o Jezusie, który urodził się i żyje w XXI wieku w Warszawie. Co mówi na rozmaite zachowania ludzi? Jak odnalazł się w dzisiejszej rzeczywistości? Jakie jest Jego życie i jaka jest Jego działalność? Na ile jest popularny wśród ludzi a na ile jest dziwakiem, odmieńcem, rewolucjonistą czy celebrytą?Można pójść dalej i zastanawić się - przed sięgnięciem po książkę - jak odbierano by Jego cuda i nauczanie o liliach polnych i ptakach niebieskich, gdyby żył dziś, pośród nas; jako jeden z nas? Co by powiedziano o Kazaniu na Górze z Jego błogosławieni miłosierni i na ile poważnie byłaby przyjmowana Jego nauka o miłości nieprzyjaciół?Zapraszamy, by na nowo odczytać sedno przesłania Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie.
Przekonanie, że świętymi mogą być tylko nieliczni wybrani, którzy poświęcą swoje życie Bogu przez wstąpienie do klasztoru albo chociaż stanu duchownego, ciągle jeszcze pokutuje w świadomości wielu wiernych. A przecież Pismo Święte mówi jasno: każdy chrześcijanin jest powołany do świętości, niezależnie od tego, do jakiego stanu należy i czym się zajmuje. Co więcej, bycie świętymi nie jest czymś, czym można zajmować się po godzinach w zaciszu swego domostwa, ale głównym celem naszego życia, któremu powinny być podporządkowane wszystkie inne. O tym właśnie traktuje ta książka. Dowiecie się z niej m.in.:
Czym jest świętość?
Czy są różne stopnie świętości?
Jak przekonać grzesznego człowieka, że może stać się święty?
Czy świętość jest przebóstwieniem?
Skąd się wziął kult świętych w Kościele?
Czy pośrednictwo świętych nie pomniejsza roli Chrystusa?
Co oznacza „świętych obcowanie”?
Czy święci mają wady?
Czy życie zakonne sprzyja osiąganiu świętości?
Czym powinno charakteryzować się dążenie do świętości w małżeństwie?
Czy single też mogą realizować się na drodze do świętości?
Jaka jest różnica między beatyfikacją a kanonizacją?
Jak przebiega proces kanonizacyjny?
Co o świętości mówi nam życie i pontyfikat Jana Pawła II?
Legendy dominikańskie - te barwne opowieści zebrał i opracował ojciec Jacek Salij OP. Czytelnik znajdzie w tym zbiorze zarówno wstrząsające świadectwo męczeństwa rosyjskich dominikanek, jak i pełne ironii średniowieczne anegdoty o mnichach i mniszkach, m.in.:
O uzdrowieniu studenta z rozpusty
Przygoda z diabłem
Co lepiej: modlić się czy pracować
Święty inkwizytor
Jak pewien zakonnik został uwolniony od nałogu palenia
***
Pewien brat zapytał mistrza Jordana, co lepiej: oddać się modlitwie czy studiowaniu Pisma Świętego? Ten w odpowiedzi zapytał: „A co lepiej: pić czy jeść? Przecież trzeba nam na przemian jednego i drugiego”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
