To właśnie uważność ostatecznie prowadzi do Boga. Kontemplacja jest oglądaniem. W życiu wiecznym nie będziemy o Bogu rozmyślać, ale Go oglądać. Nie będziemy także zajmować się Bogiem w zewnętrznej aktywności, tylko oglądać Go i miłować. To, co w niebie będzie naszym jedynym zajęciem, zaczyna się już na ziemi.Spotkania z ludźmi podczas ponad trzydziestoletniej działalności duszpasterskiej doprowadziły mnie do przekonania, że tęsknią oni za prostym, spontanicznym i bezpośrednim dostępem do Boga. Wszędzie tam, gdzie prowadziłem do prostoty, bezpośredniości i ku ich własnemu wnętrzu, ludzie oddychali z ulgą i mówili mi, że już od wielu lat daremnie szukali takiej drogi. Ta droga do spotkania Boga otwiera się przez uważność. Nazywamy ją kontemplacją.Nowe, poprawione wydanie jednej z najważniejszych współczesnych książek o duchowości, dotychczas znanej polskim czytelnikom pod tytułem Rekolekcje kontemplatywne.Nie znam lepszego opracowania na temat modlitwy i jej wpływu na życie ludzkie.Jacek Bolewski SJ
Przedstawione rekolekcje poświęcone są życiu seksualnemu małżonków. Prowadzący wyjaśnia naukę Kościoła w tym trudnym obszarze i pokazuje proces coraz piękniejszego przeżywania życie intymnego nie tylko bez poczucia winy i grzechu, ale w poczuciu szczęścia i bliskości Boga płynącej z realizacji sakramentu małżeństwa.
W drugim tomie monumentalnej historycznej trylogii prof. Wojciecha Roszkowskiego śledzimy wydarzenia rozgrywające się na całym świecie w latach dziecięcych i młodzieńczych Jezusa, a więc między rokiem 5 a 16 n.e. Jezus staje się z chłopca młodzieńcem ""czyniąc postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi"". Dojrzewanie Zbawiciela dokonuje się dla władców tamtego świata niezauważenie. Jednak kilku uczonym w Piśmie dane jest już wówczas poznanie niezwykłej mądrości i przenikliwości dwunastoletniego Jezusa. Gdy Święta Rodzina wraca z pielgrzymki do Świątyni jerozolimskiej w związku ze świętem Pesach, odłącza się On od Maryi i Józefa, by zostać w ""tym, co należy do Ojca"". Wędrując z autorem ""Świata Chrystusa"" po ówczesnej starożytności obserwujemy niepokoje i zmiany zachodzące w Cesarstwie Rzymskim, w tym w rozległych prowincjach imperium, w coraz potężniejszym Państwie Środka, w królestwach położonych na terytorium Indii, w imperium Partów, w Tracji i wielu innych ważnych wtedy politycznie krainach. W różnych częściach globu poznajemy czczone wtedy bóstwa, ważniejsze święta, zajęcia, rozrywki, obyczaje i upodobania współczesnych Jezusowi ludzi. Dawną świetność odzyskują igrzyska olimpijskie. Słowem poznajemy ten świat, który nauczanie Chrystusowe ma gruntownie odmienić. Wielkim walorem publikacji jest 140 ilustracji, w tym mapy i rysunki wykonane przez autora książki, wybitnego historyka prof. Wojciecha Roszkowskiego.
Dzięki tym naukom możemy wczuć się głęboko w życie, które jest naszą ojczyzną, w głębię naszej duszy, a tym samym doświadczyć, kim jesteśmy naprawdę, skąd pochodzimy i dokąd zmierzamy. Gabriele tłumaczy i wyjaśnia nam te wielkie kosmiczne nauki Jezusa z Nazaretu.
Pokazuje, jak możemy je stosować w naszym codziennym życiu, w naszym domowym zaciszu, w pracy i w czasie wolnym. Na przykład – uczymy się prawidłowo pojmować naszych bliźnich, uniezależniać się od opinii i uznania innych, znajdować właściwą koncentrację i wiele więcej. Stopniowo odczuwamy w nas Wolnego Ducha, Boga w nas.
Chrystus Boży objawił przez Gabriele:
Jeśli znalazłeś siebie, to znalazłeś Boga i wszechświat jest twoim domem. Wtedy nie musisz rozglądać się za wszechświatem ani na prawo, ani na lewo, ani do góry, ani w dół – wszechświat jest w tobie; w tobie jest Bóg; w tobie jest twój bliźni; w tobie są wszystkie siły królestw przyrody. Jeśli znalazłeś siebie, to wszystko ujrzysz w sobie, gdyż ty sam jesteś wszystkim we wszystkim.
Zbiór modlitw za wnuki to ponad 120 propozycji modlitw wstawienniczych w intencjach naszych kochanych wnucząt, poczynając od ważnych spraw dzieciństwa, poprzez problemy dorastania aż po czas podejmowania życiowych decyzji i wchodzenia w dorosłe życie.Zamieszczono tu między innymi tradycyjne modlitwy za wstawiennictwem świętych Anny i Joachima oraz wielu patronów dzieci i młodzieży. Ważną część modlitewnika stanowią błogosławieństwa (przed wyjazdem wnuka z ojczyzny, w dniu osiemnastych urodzin, na dzień imienin, na pierwszy dzień szkoły, itp.), Godzina Łaski oraz praktyki pobożne związane z sakramentaliami takimi jak Różaniec (Nowenna Pompejańska), Szkaplerz, Cudowny Medalik czy Krzyż św. Benedykta.
Siostra Łucja (...) przeczytała ją kilka razy i powiedziała, że jest ona bardzo prawdziwa.
Matka Przełożona
karmelitańskiego klasztoru w Coimbrze
Ks. Manuel Femando Sousa e Silva (związany z Opus Dei, autor kilku poczytnych książek z dziedziny duchowości) z fachowością i pasją opowiada o wydarzeniach, które sto lat temu miały miejsce w portugalskiej Fatimie. Dociera do wiarygodnych źródeł dotyczących objawień fatimskich. Zaczyna opowieść od opisu chrześcijańskich domów rodzinnych, w których urodzili się Hiacynta i Franciszek Marto oraz Łucja dos Santos. Przedstawia dokładne portrety trojga dzieci, opisuje ich wygląd, sposób zachowania, temperament, ulubione zabawy i sposób spędzania wolnego czasu. W oparciu o oryginalne dokumenty i raporty z przesłuchań dokładnie przedstawia przebieg wydarzeń od maja do października 1917 roku, treść objawień i ich znaczenie, a także wcześniejsze objawienia Anioła Portugalii, przygotowujące dzieci do spotkań z Maryją. Autor zwraca również uwagę na zdumiewający fenomen masowego pielgrzymowania na miejsce objawień. Pokazuje, jak Maryja z Fatimy przemieniła życie wielu ludzi i całych rodzin oraz jak w cudowny, a zarazem dyskretny sposób wpłynęła na losy Portugalii, rządzonej wówczas przez masońską, radykalnie ateistyczną władzę. A przede wszystkim pomaga nam lepiej rozumieć ponadczasowy sens objawień Maryi w Fatimie.
Istnieją już setki książek na temat Fatimy. Ta zasłużenie powinna znaleźć się wśród najlepszych.
Alberto Cosmedo Amaral
(1916-2005)
emerytowany bp diecezji Leiria-Fatima
Do drewnianego domku dziadków przyjeżdża gromada wnucząt, aby spędzić zimowe ferie. Podczas zabaw na śniegu, kuligu, świętowania Dnia Babci i Dziadka oraz innych wydarzeń dziadzio w sposób przystępny dla dzieci opowiada i wyjaśnia prawdy biblijne zawarte w Dziejach Apostolskich i Apokalipsie według św. Jana.Autorka wspomina swoje dzieciństwo, prawdziwych krewnych, a przede wszystkim ukochanego dziadka Józefa, wiejskiego gawędziarza, który żył w przysiółku Domaradza, Porębach, na Podkarpaciu.
Kronika naszego dziecka pomoże rodzicom ocalić od zapomnienia najszczęśliwszy okres w życiu dziecka, jego rodziców i całej rodziny - od narodzin do 3 roku życia. Pozwala utrwalić najwspanialsze chwile, najbardziej radosne i wzruszające wydarzenia: pierwsze słowa dziecka, pierwsze kroczki i ząbki, zabawki, a także jego zwyczaje i upodobania. W kronice notować można też, jak maluch rośnie, ile waży, co je, słowem wszystko, co wtedy ważne i godne odnotowania. Są także miejsca na zdjęcia, którymi można ilustrować tę jedyną niepowtarzalną kronikę.
Autor zatrzymuje się w swojej refleksji nad tym, co najważniejsze. Najpierw czas, relacje, doświadczenie spotkania, potem uzdrowienie, choroba, lęk przed śmiercią. W prosty sposób odnosi się do spraw, od których człowiek niejednokrotnie próbuje uciec. Uzmysławia, że miłość, obecność, bezpieczeństwo uzdalniają do wejścia w każdą sytuację.Pozycja szczególnie warta polecenia osobom dziś doświadczającym krzyża choroby, samotności, niezrozumienia.
Wdzięczność jest najbardziej religijnym uczuciem. Człowiek wdzięczny widzi, że wszystko dostaje. Widzi Stwórcę swojego życia, który wszystko mu daje.(Jan Twardowski)Ksiądz Jan Twardowski zawsze za wszystko dziękował - Bogu i ludziom. Dziękował za ""łatwe i trudne szczęście"", za to, co miłe i niemiłe. Dziękował za to, za co na ogół się nie dziękuje, bo bunt, pytanie ""dlaczego właśnie ja?"" przesłaniają wszystko. Dziękował też, a może zwłaszcza, za niesłuszne oskarżenia, plotki, ""spotkania obszczekane"", przykrości i upokorzenia. O wdzięczności mówił do końca. W jednej z najpóźniejszych swoich homilii - a głosił je do połowy roku 2003 - powtórzył myśl, która przewija się przez kilkadziesiąt lat jego pracy kapłańskiej: ""Dla mnie wdzięczność jest odmianą pokory. [...] Wdzięczność to najbardziej religijne uczucie. Bo to zawsze wdzięczność Bogu"". Drugi nurt twórczości - poezja - myśl tę przynosi w niejednym wierszu.Na niniejszą antologię, zatytułowaną Wdzięczność do końca, składają się wiersze oraz refleksje znane z innych publikacji Autora, a także trzynaście tekstów prozą publikowanych po raz pierwszy.
Niniejsza książka została zaplanowana po dwudziestopięcioletnich badaniach nad krucjatami i krzyżowcami. Niniejsze studium nie jest nową historią krucjat lub łacińskich placówek w Lewancie, lecz próbą opisania i przeanalizowania średniowiecznego społeczeństwa przeszczepionego nad wschodnią część Morza Śródziemnego, które stworzyło swoje własne społeczne i kulturowe wzorce egzystencji wykraczające poza geograficzne i kulturowe granice Europy. Chociaż kolonizacja nie jest nowym zjawiskiem w historii Europy, ciągłość i filiacja pomiędzy ruchami kolonialnymi występuje dopiero od czasu krucjat. Od tej pory kolonializm pozostaje istotnym czynnikiem w historii Europy i innych części świata. W tym sensie uzasadnione jest postrzeganie królestwa krzyżowców jako pierwszego europejskiego społeczeństwa kolonialnego.
Nowa interpretacja wizji przedstawionej w Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej
W jaki sposób wyznawcy islamu rozumieją Trzecią Tajemnicę Fatimską?
Czy Trzecia Tajemnica Fatimska zapowiada Sobór, mający wydać Kościół na pastwę herezji?
Masoneria i Sobór Watykański II
Masoneria, islam, Trzecia Tajemnica Fatimska
Czy w Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej jest mowa o masonerii?
Dlaczego tekst Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej został rozdzielony na dwie koperty?
Rekonstrukcja Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej
Przesłanie Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej
Fatima i Polska
Europa tworzy jeden organizm polityczny, rządzony przez parlament europejski i prezydenta zjednoczonego kontynentu. Do rywalizacji stają; imperium amerykańskie i mocarstwo azjatyckie. O losach społeczeństw decyduje politycznie poprawna ideologia zwana humanitaryzmem, konsekwentnie wyrzucająca chrześcijaństwo z przestrzeni publicznej. Katolicy stają się zanikającą mniejszością. Eutanazję zalegalizowano jako wybór dla każdego, kto chce „odejść z godnością”. Islam zagraża Staremu Kontynentowi. Wykluwa się Nowy Porządek Świata. Brzmi znajomo, prawda? Tyle, że powieść została napisana ponad 100 lat temu. W roku 1907. Ojciec Święty Franciszek wracając do Rzymu z pielgrzymki na Filipiny w styczniu 2015 roku powiedział; „Jest taka książka, przepraszam, że robię reklamę, została napisana w 1907 roku w Londynie.... Nosi tytuł „Władca świata”, a autorem jest Robert Hugh Benson. I chociaż została napisana w 1907 roku, to warto ją przeczytać, a czytając ją dobrze zrozumiecie, co mam na myśli mówiąc o kolonizacji ideologicznej“. W homilii z 18 listopada 2013 r. wymienił utwór Bensona, mówiąc, że pokazuje on, jak duch świata prowadzi do apostazji, „niemal jakby to było proroctwo, jakby autor przewidywał, co się stanie”. „Władcę świata” stawia się do dziś w szeregu tak wybitnych dzieł jak „My” Jewgienija Zamiatina (1921), „Nowy wspaniały świat” Aldousa Huxleya (1932) czy „Rok 1984” George’a Orwella (1948). Autor powieści był synem anglikańskiego arcybiskupa Canterbury i pochodził z bardzo znanej i wpływowej na Wyspach Brytyjskich rodziny. Gdy udał się z pielgrzymką do Ziemi Świętej i ujrzał,„jak powszechny jest Kościół katolicki, zaś Kościół anglikański przypomina małą parafię”, przyjął wiarę katolicką. Powieść napisał już jako... katolicki ksiądz. Dlaczego „Władcę świata” poleca Papież Franciszek? Dlaczego uważa powieść za proroctwo? Przeczytajcie, a zrozumiecie. GRZEGORZ GÓRNY
W każdym mieście kościoły odgrywają ważną rolę tak społeczną, jak i przestrzenną. XII-wieczny angielski filozof Jan z Salisbury porównywał miasto do ludzkiego ciała: pałac i katedra odpowiadały jego zdaniem głowie. Pozycję kościołów w dawnych miastach podkreślała ich dominacja wysokościowa. Sylweta miejska miała swój porządek, w którym najniżej rosły drewniane chaty, średnio wysoko domy murowane, dalej pałace, a najwyżej kościelne wieże. Ta hierarchia została z czasem zaburzona.Dla badacza miasta historia kościoła zawsze będzie historią przestrzeni, na której się on znajduje dawnej jurydyki, obrębu parafii, czy nawet dzielnicy oraz historią ludzi z nim związanych. Dzieje stołecznych świątyń splotły się z dziejami miasta i Polski. Kiedy płonęła Warszawa, płonęły kościoły, gdy była odbudowywana, one powstawały z gruzów. Są pamiątkami narodowymi miejscami koronacji władców, wotami dziękczynnymi, ale także arenami krwawych walk. To wreszcie panteony wielkich Polaków, galerie rzeźby i malarstwa.W założeniu teksty są przystępnie podanymi opowieściami o kościołach i miejscach na mapie stolicy. Opowieści te mają charakter gawęd tak znakomicie zadomowionych w warszawskiej tradycji literackiej.
Nieśmiertelny diament, W poszukiwaniu prawdziwego ja - opis produktu:To może być najważniejsze spotkanie w twoim życiu.Czy wiesz, kim jesteś? Czy znasz swoją prawdziwą wartość? Czy masz odwagę odkryć nieśmiertelny diament?Książka ojca Richarda Rohra pomoże Ci spotkać się z samym sobą. Aby dotrzeć na to spotkanie, trzeba zdjąć maskę i zrezygnować z kontroli nad wszystkim, co nas otacza. Uwolnić się od schematów, które nas niewolą. Innymi słowy - doświadczyć śmierci fałszywego ""ja"". Warto, nawet, jeśli zaboli. Prawda zawsze wyzwala.
Zamiast nieustannie wyliczać grzechy, porozmawiaj z Bogiem o swojej codziennościIGNACJAŃSKI RACHUNEK sumienia nie ma nic wspólnego z prokuratorskim tropieniem własnych błędów. To modlitwa prowadząca do bardziej świadomego, lepszego życia.Rachunek sumienia ojca Krzysztofa Osucha to jedna z tych książek, które narodziły się z potrzeby czytelników. Od kilkunastu lat kolejne wydania stanowią cenną pomoc dla osób pragnących żywej relacji z Bogiem. Autor w prosty sposób podpowiada, jak świadomie przeżywać mijające dni, aby dobrze wykorzystać wszystkie doświadczenia, które niesie codzienność.
Charakterystyczna wieża kościoła przy ul. A. Fredry widoczna jest z wielu miejsc poznańskiego śródmieścia. Nie wszyscy jednak wiedzą, że ta katolicka świątynia, wybudowana prawie 150 lat temu i uważana za jedno z najważniejszych dzieł XIX-wiecznego neogotyku, powstała dla parafii ewangelicko-augsburskiej. Kościołowi, jego historii i architekturze, poświęcona jest kolejna monografia z serii Zabytki Poznania. Aktualizacji i uzupełnienia tekstu opracowanego przez Bolesławę Krzyślak dokonała Zofia Kurzawa, a jego zrozumienie przez osoby niezwiązane z historią sztuki czy architekturą ułatwią cenne materiały ikonograficzne oraz zdjęcia współczesne Piotra Skórnickiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
