Ile żyć może pomieścić jedno ludzkie istnienie? Ile masek może założyć jedna kobieta, zanim stanie się symbolem?Josephine Baker była ikoną - ale też zagadką. Dziecko slumsów St. Louis, które wspięło się na szczyty sławy jako tancerka rewii i piosenkarka, pierwsza czarnoskóra celebrytka o globalnym zasięgu. Uwielbiana w Paryżu skandalistka sceniczna i muza mistrzów awangardy, jak Picasso czy Le Corbusier. Jednak za scenicznym blaskiem kryła się także kobieta walcząca: członkini francuskiego ruchu oporu, agentka kontrwywiadu, oficer Wolnej Francji, aktywistka antyrasistowska, idealistka głęboko wierząca w braterstwo ludzi bez względu na rasę czy wyznanie.Biografia Baker to kalejdoskop światów, epok i tożsamości. Na orbicie Josephine krążyli między innymi Charles de Gaulle, Jackie Kennedy, Grace Kelly, Charlie Chaplin, Fidel Castro i Frida Kahlo. Adoptowała dwunastkę dzieci różnych narodowości, tworząc "tęczową rodzinę" - żywy manifest międzyludzkiej równości. Z pasją gromadziła egzotyczne zwierzęta i jeszcze większe rzesze wielbicieli.Elżbieta Sieradzińska, autorka biografii niezwykłych kobiet, serwuje pełnokrwistą opowieść o artystce, która uczyniła z życia sztukę walki, prowokacji i miłości. Oddaje sprawiedliwość złożoności Baker: kobiety niepokornej, targanej sprzecznościami, a zarazem zawsze wiernej sobie, której imię do dziś symbolizuje artystyczną wolność, odwagę, siłę, empatię i wiarę w lepszy świat, w którym różnorodność nie dzieli, lecz wzbogaca.Josephine Baker to biograficzny samograj. Czarna dziewczyna ze slumsów w St Louis, która została gwiazdą europejskiej sceny. Tancerka, piosenkarka, agentka, aktywistka, matka "tęczowego plemienia". Konwenanse dla niej nie istniały, podobnie jak ograniczenia narzucane jej płci i rasie: uśmiechała się promiennie i robiła, co chciała. Serce w ogniu to portret fascynującej, skomplikowanej kobiety i czasów, w których żyła. A Elżbieta Sieradzińska maluje go tak, że niemal możesz Josephine dotknąć.Katarzyna WężykTa książka to studium fascynującej i silnej kobiety, z determinacją, odwagą i pasją kształtującej swoje życie. Każdy rozdział czyta się jak porywającą powieść, która pochłania bez reszty. Wspaniale nakreślone tło historyczne przenosi nas do czasów, kiedy wolność, równość i emancypacja nie były oczywistością.Anna Szymańczyk
Moja wojna to poruszająca podróż przez XX wiek widziana oczami Georgea Orwella pisarza, żołnierza i bezkompromisowego obserwatora rzeczywistości. Zbiór zawiera dzienniki wojenne, korespondencję, wypowiedzi radiowe i słuchowiska, w których autor nie tylko opisuje dramat globalnych konfliktów, lecz także stawia pytania o moralność, lojalność i cenę ideologii. Zderzając wielką politykę z osobistym doświadczeniem od frontów wojny domowej w Hiszpanii po II wojnę światową Orwell ukazuje, jak łatwo patriotyzm może przeobrazić się w nacjonalizm, a wiara w słuszność sprawy w usprawiedliwienie przemocy. To książka, która zmusza do refleksji nad istotą wojny i nad tym, co w jej obliczu pozostaje w człowieku najważniejsze.
Przez sobie współczesnych był postrzegany jako ojciec miasta, potem na długie dziesięciolecia powojenne polskie władze wyrugowały go skutecznie ze zbiorowej pamięci. Odrodził się po transformacji ustrojowej jako legenda. Był twórcą Poznania na miarę miasta europejskiego, ale najpierw je znacznie powiększył, przyłączając okoliczne gminy, uczynił gigantycznym placem budowy i miejscem spotkań - polityków, ludzi kultury i handlu. Wraz ze swoimi urzędnikami podniósł poziom życia poznaniaków na taki, jakiego nigdy wcześniej nie osiągnęli. Publikacja wydana z okazji Roku Cyryla Ratajskiego.
Brawurowa biografia człowieka, który został legendą
„Gdyby z ekranu naszych czasów pozostał wyłącznie on, wiedzielibyśmy o nas więcej niż z kronik wydarzeń i uczonych ksiąg”.
BYŁO ICH DWÓCH.
Pierwszego znają wszyscy: największy gwiazdor filmowy epoki, obiekt westchnień tysięcy kobiet, kultowy Maciek Chełmicki w „Popiele i diamencie”. Ginie pod kołami pociągu dzień po otrzymaniu propozycji zagrania w amerykańskiej telewizji.
Drugiego znali nieliczni: chłopak z nerwicą natręctw i kompleksami na punkcie swojej sylwetki, z marną dykcją i kiepską pamięcią. „Lepiej było zginąć młodym, tak jak Dean, niż doczekać tuszy, oczu jeszcze mniejszych, niż były” – wyznaje krótko przed śmiercią. Jego zmagania z własnym mitem, których ofiarą padają żona i syn, trwają aż do tragicznego końca.
Dorota Karaś z reporterską dociekliwością przygląda się obu obliczom Zbyszka Cybulskiego. Jako pierwsza opisuje dzieciństwo, o którym on sam nie mógł mówić w powojennej Polsce. Odsłania kulisy działalności legendarnego teatrzyku Bim-Bom i powstawania najsłynniejszych filmów tamtej epoki. Przede wszystkim jednak pyta o cenę sławy i o to, co naprawdę zabiło Zbyszka Cybulskiego.
60 lat rockandrollowej przyjaźni
Mało brakowało, a tej przyjaźni by nie było. Gdy Andrzej Olechowski zmienił w siódmej klasie szkołę podstawową, dostał od wychowawcy jedną radę: nie koleguj się z Wojtkiem Mannem. Na szczęście nie posłuchał.
Obaj nie przepadali za WF-em, więc czas spędzali na słuchaniu muzyki. W czasach popularności Beatlesów i Stonesów konkurowali ze sobą o to, kto zapuści dłuższe włosy. Palili za kościołem, przed wojskiem uciekli na studia, razem zaczynali w radiu. Potem ich drogi się rozeszły, dzieliły ich kontynenty i odmienne zajęcia, ale przyjaźń przetrwała.
Wojciecha Manna i Andrzeja Olechowskiego połączyły niezwykłe poczucie humoru, fascynacja muzyką i otwartość na świat wykraczająca daleko poza granice ówczesnej Polski Ludowej. W rozmowie z Karoliną Opolską opowiadają o swojej przyjaźni i wydarzeniach – lokalnych i globalnych – które stały się dla niej tłem. Historia jednej znajomości to jak podróż autostopem – obok doborowe towarzystwo, w tle ulubione rockandrollowe kawałki, we włosach zachodni wiatr, a w sercu pewność, że tak oto powstają najlepsze wspomnienia.
Zapraszamy do lektury wyjątkowej publikacji poświęconej życiu młodego świętego patrona młodzieży millenialsów XXI wieku, który zachwyca prostotą, pasją i duchową głębią. Książka odsłania mniej znane wątki jego biografii, ze szczególnym uwzględnieniem związków z Polską. To właśnie w języku polskim Carlo wypowiedział swoją pierwszą modlitwę, a w jego żyłach płynęła cząstka polskiej krwi. W publikacji znajdą Państwo ekskluzywny wywiad redaktora Krzysztofa Tadeja z osobą blisko związaną z przyszłym świętym rozmowę pełną wspomnień, wzruszeń i duchowych inspiracji. Książka została wzbogacona o liczne fotografie, w tym obszerną relację z kanonizacji Carlo Acutisa pierwszej kanonizacji pontyfikatu papieża Leona XIV. Zachęcamy do lektury oraz do obejrzenia bogatej galerii zdjęć, która w niezwykły sposób dokumentuje drogę do jego świętości.
JAK RODZĄ SIĘ SERIALE I FILMY, KTÓRE PRZYKUWAJĄ WIDZÓW DO EKRANÓW? TWÓRCA GŁOŚNYCH I NAGRADZANYCH "25 LAT NIEWINNOŚCI", "ROJSTA", "WIELKIEJ WODY" I "HEWELIUSZA" ZDRADZA KULISY SWOICH PRODUKCJI.Jan Holoubek w szczerej i pełnej pasji rozmowie z Cezarym Łazarewiczem opowiada, jak się robi kino, które porusza i zostaje z widzem na długo, a także o tym, co go naprawdę kręci w robieniu filmów. To opowieść o pasji do tworzenia własnych światów - od pierwszych amatorskich nagrań z kolegami z podwórka po produkcje dla międzynarodowych platform streamingowych i fabuły nagradzane na festiwalach.Dlaczego jedne pomysły lądują w koszu, a inne stają się hitem Netflixa? Jak zatopić statek i nie utonąć razem z nim? Jak sfilmować powódź, nie zalewając miasta? To również opowieść o niegasnącej frajdzie z robienia rzeczy niemożliwych - nie tylko o zmaganiach z producentami o pieniądze i pomysły, lecz także o adrenalinie planu filmowego, wyzwaniach montażu i stresie towarzyszącym oczekiwaniu na reakcję widzów.Kiedy robisz film czy serial, cały czas jesteś na haju. Nie możesz spać, myślisz tylko o ujęciach: co nakręciłeś, co masz do zrobienia. Film to straszny zapieprz, robota tylko dla wariatów, którzy to kochają. Ale to najpiękniejszy zawód świata - Jan Holoubek
Czy w sytuacji beznadziejnej można ocalić nadzieję?Wincenty Pałdyna za udział w wojnie z bolszewikami dostał dziesięć hektarów ziemi. Wreszcie po latach życia pod butem zaborców mógł zacząć budować swoją przyszłość u boku ukochanej Stanisławy, córki hrabiego. W niewielkim, ale przytulnym domu rodzą im się kolejne dzieci, na polach co roku pną się ku niebu zboża, a w zagrodach mnożą się zwierzęta, dając całej rodzinie gwarancję dostatku i spokoju. Niestety sielankę przerywa wybuch kolejnej wojny. Wincenty znowu musi stawić się w armii - tym razem jest to trudniejsze, bo trzeba zostawić najbliższych, w tym ukochaną żonę i małą córeczkę Halinkę.To jednak nie koniec dramatycznych wydarzeń. Kilka miesięcy później do drzwi domu Pałdynów dobijają się Rosjanie. Staje się to, czego najbardziej się obawiano - cała rodzina zostaje wywieziona na Syberię. W miejsce, gdzie nie czeka na nich nic poza śniegiem, mrozem i głodemCzy mimo tak beznadziejnego położenia uda im się przeżyć i wrócić do ukochanej ojczyzny?To powieść wyjątkowa, bo oparta na prawdziwej historii życia pani Haliny, która podzieliła się z autorką najcenniejszymi i chowanymi od lat w sercu wspomnieniami. Nie tylko tymi smutnymi i bolesnymi, ale także tymi dobrymi i jasnymi, które przepełnione są nadzieją, miłością i wiarą w to, że dopóki żyjemy, wszystko jest możliweSylwia Kubik - pisarka z Powiśla, autorka ponad dwudziestu książek, w tym bestsellerowej "Serii powiślańskiej". Jej książki są nie tylko chętnie czytane, ale również nagradzane. Miłość pod naszym niebem została uznana za Książkę Roku 2020 portalu Granice pl w kategorii proza polska. Pasjonatka historii lokalnej, zbieraczka wspomnień i opowieści. Wytrawna znawczyni realiów wsi i małych miasteczek, dzięki czemu z mistrzostwem wciąga czytelników w opisywany przez siebie świat.
Księga Myśliwców 1939 jest pierwszym w historiografii słownikiem biograficznym pilotów polskich, którzy w kampanii polskiej 1939 r. walczyli w jednostkach myśliwskich. Obejmuje lotników zarówno z oddziałów frontowych, jak i wykonujących zadania w formacjach tworzonych samorzutnie na zapleczu. Odtworzenie ich losów było możliwe głównie za sprawą archiwaliów, m.in. zachowanych rozkazów dziennych przedwojennych pułków lotniczych. Dostęp do dokumentów pozwolił na zrewidowanie niektórych dotychczas błędnie prezentowanych informacji. Wiele materiałów udało się pozyskać od rodzin pilotów, co sprawia, że w kwestiach niezwiązanych z lotnictwem wojskowym opracowanie jest bardziej precyzyjne.
Wspomnienia Eugenii Bożeny Kaczyńskiej dotyczą jej wojennych losów. Aresztowana w sierpniu 1940 r., była więziona w Suwałkach, Ełku, Królewcu, Fordonie. Najobszerniejszy fragment opowieści dotyczy pobytu w Auschwitz, gdzie Kaczyńska trafiła 4 czerwca 1943 r. Opis zawiera osobiste doświadczenia, spostrzeżenia i rozważania na temat zdarzeń, w których brała udział. Pojawia się cały szereg wątków związanych z ludźmi, autorka wspomnień zwraca uwagę m.in. na indywidualne postawy poszczególnych osób, od których - niezależnie od machiny obozowej - zależało życie lub śmierć. Jak zauważa Kaczyńska, wprawdzie nie można było uratować milionów, ale uratowano jednostki. Jedną z ocalonych była autorka. W sierpniu 1944 r. w jednym z transportów wywieziono ją najpierw na krótko do Ravensbrck, a następnie do Eberswalde, gdzie pracowała w fabryce amunicji.
Dziennikarz i publicysta Jerzy Kubrak w rozmowach ze znanymi postaciami życia publicznego o obowiązkowej służbie w Ludowym Wojsku Polskim. Jaki mundur leżał jak ulał na podkomendnym Macieju Orłosiu? Które piosenki żołnierskie podbiły serce Artura Andrusa? Czym imponował podczas musztry starszy szeregowy podchorąży Rafał Ziemkiewicz? Czy wojskowa fala ciężko przetoczyła się przez starszego marynarza Leszka Millera? Co do żołnierskiej grochówki wkładał Robert Makłowicz? Czym za-skoczył komisję poborową Adam Małysz? Kogo szturmował na poligonie podchorąży Jerzy Stuhr? Opowieści, które chwilami przywodzą na myśl Przygody dobrego wojaka Szwejka albo Paragraf 22, różnią się od wymienionych książek tym, że nie są wymyślone. Rozbawią na pewno, ale mogą też zaniepokoić w kwestii bezpieczeństwa narodowego. Ale to na szczęście opowieść o minionej epoce!
The release of the English edition of the album occurs year after the 40th anniversary of the death of Father Jerzy Popieluszko, a significant event in the political, cultural and religious landscape of Poland. The publication provides a comprehensive depiction of the life and activities of the unbreakable priest, with a particular emphasis on his role during the historic events of the 1980s in Poland. It contains a compilation of over 340 photographs and documents, some of which have not been previously exhibited to the general public.
Biografia gen. Jana Kazimierza Kruszewskiego, gorącego patrioty, dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza, a przede wszystkimi niezwykłego człowieka. W czasach PRL nie było możliwości, żeby ojczyzna należycie go uhonorowała. Ówczesne władze liczyły na to, że na obczyźnie generał odejdzie w całkowitym zapomnieniu.Życiorys gen. Kruszewskiego naznaczony jest ogromnymi wyzwaniami tamtych czasów. W 1930 r. został powołany na dowódcę KOP. Był głównym twórcą i realizatorem reformy tej formacji, której zadaniem było zapewnienie Polsce bezpieczeństwa na wschodzie. To dzięki jego strategii KOP zapisał w historii chwalebną kartę w dniach inwazji sowieckiej. Po uwolnieniu z niemieckiej niewoli generał osiedlił się we Francji, gdzie w 1977 r. zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu.Generał Jan Kazimierz Kruszewski symbolicznie powrócił z przymusowej emigracji do ojczyzny 12 września 2024 r., w setną rocznicę powołania KOP. Jego szczątki zostały uroczyście złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w obecności rodziny i przedstawicieli najwyższych władz państwowych.
Książka „Prezydent Karol Nawrocki. Czas Nadziei. Polska w Drodze do Przyszłości” autorstwa Lecha Tkaczyka, mówi o tym,że każde pokolenie ma swoich bohaterów. Jedni zapisują się w historii czynami wojennymi, inni reformami czy dziełami sztuki. Współczesna Polska znalazła swojego bohatera w człowieku, który wyrósł z ducha gdańskich Siedlec – Karolu Tadeuszu Nawrockim.
Lech Tkaczyk prowadzi czytelnika przez pełną dramatyzmu i nadziei drogę człowieka, który uczył się odwagi na bokserskim ringu, dyscypliny w piłkarskiej drużynie, cierpliwości w akademickich bibliotekach i odpowiedzialności w instytucjach pamięci narodowej. To właśnie ta mozaika doświadczeń sprawiła, że w 2025 roku mógł stanąć przed Zgromadzeniem Narodowym i złożyć przysięgę jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
Książka ta jest czymś więcej niż biografią – to opowieść o Polsce: o jej trudnej historii, o sile wspólnoty i o nadziei, która odradza się w każdym pokoleniu. Autor z niezwykłą wrażliwością łączy fakty z literackim obrazem, dokumenty z emocjami, publiczne wystąpienia z prywatnymi chwilami zadumy. Dzięki temu powstaje portret prezydenta, który nie jest pomnikiem ani symbolem odległym – ale człowiekiem z krwi i kości, niosącym odpowiedzialność za przyszłość narodu.
„Prezydent Karol Nawrocki. Czas Nadziei” to książka o wierze w sens służby, o miłości do rodziny i Ojczyzny, o decyzjach podejmowanych z myślą o przyszłych pokoleniach. To także apel do każdego z nas, by nie stać obojętnie wobec historii, lecz brać udział w jej tworzeniu.
Czytając tę książkę, czujemy, że Polska to nie tylko instytucje i urzędy. Polska to ludzie, ich wybory, ich marzenia i ich odwaga. A historia Karola Nawrockiego przypomina, że nawet najbardziej osobista droga może stać się częścią losów całego narodu. Lech Tkaczyk napisał biografię, która łączy literacką barwę, historyczną rzetelność i pozytywny przekaz. Autor oddaje w ręce czytelników książkę, która nie tylko opisuje życie prezydenta Karola Nawrockiego, ale także buduje most między przeszłością a przyszłością Polski. To lektura, która inspiruje, dodaje otuchy i przypomina, że wspólnota i odpowiedzialność są fundamentem narodowej nadziei. O autorze: Lech Tkaczyk – pisarz, publicysta i wydawca. Autor książek biograficznych, powieści,kryminałów, sag rodzinnych,książek dla dzieci,wielu publikacji edukacyjnych dotyczących zdrowia. Znany z serii takich jak Saga rodzinna:Wołyń Antoni,Wołyń Józef i innych. Autor książek o Obławie Augustowskiej, biografii papieży Jana Pawła II, Leona XIV, Leona XIII. Jego twórczość cechuje dbałość o realia, logiczną fabułę i emocjonalną głębię. „Piszę książki, które mają budować wspólnotę i przypominać, że Polska jest dobrem wspólnym. ‘Czas Nadziei’ to moja odpowiedź na potrzebę pozytywnej opowieści o naszej współczesności.” – Lech Tkaczyk Zapraszam do lektury! Format A5,oprawa miękka, stron 202
Kazimierz Raszewski (1864-1941) to jeden z zaledwie dziewięciu generałów (admirałów) Wojska Polskiego wywodzących się z cesarskiej armii niemieckiej (i jedyny wśród nich generał broni). W armii cesarskiej dosłużył się stopnia podpułkownika kawalerii i w końcowej fazie I wojny światowej dowodził samodzielną Brygadą Landwehry na froncie zachodnim. W Wojsku Polskim w czasie wojny z Rosją bolszewicką pełnił obowiązki dowódcy dywizji i armii, a następnie w okresie pokoju dowódcy korpusu. Jako jedyny z tego grona pozostawił po sobie obszerne wspomnienia. Publikacja została wzbogacona o niepublikowane dotąd dokumenty, zdjęcia generała i jego rodziny.
Rok 1957. Na niebie pojawia się pierwszy sztuczny satelita. To moment, który na zawsze zmienia bieg historii i rozpala marzenia całych pokoleń o locie ku gwiazdom. Słynna książka Toma Wolfe’a opowiada o wyścigu kosmicznym dwóch wielkich mocarstw iludziach, którzy znaleźli się w samym jego centrum. O pionierach, których codzienność balansowała na granicy odwagi i szaleństwa, o eksperymentach mogących skończyć się katastrofą i tajemnicach NASA ukrywanych przed światem. Życie astronautów toczyło się równie intensywnie na Ziemi, jak i wysoko ponad nią – pełne ekstremalnych treningów, aspiracji większych niż życie, ale też miłości, rozczarowań, dumy i samotności. Oto historia tych, którzy mieli odwagę uwierzyć w marzenia i sięgnąć gwiazd.
Poezja wojny i okupacji – inaczej Pokolenia Kolumbów. Badacze koncentrowali się najczęściej na warszawskim środowisku literackim skupionym wokół dwumiesięcznika „Sztuka i Naród” (Bronisław Onufry Kopczyński, Wacław Bojarski, Andrzej Trzebiński, Zdzisław Leon Stroiński, Tadeusz Gajcy). Krytycy i naukowcy, choćby Lesław M. Bartelski (Genologia ocalonych), Tadeusz Drewnowski (Ucieczka z kamiennego świata), Jerzy Tomaszkiewicz (Portrety twórców „Sztuki i Narodu”) wnikliwie opisywali ich twórczość poetycką i biografię.
Opracowanie Jerzego Jarowieckiego przełamuje ten geograficzny schemat. Pokazuje –, dokonując precyzyjnej, naukowej kwerendy – barda ziemi krakowskiej czasów apokalipsy, Eugeniusza Kolanko. Uzupełnia też wieloletnią refleksję badacza nad krakowską prasą konspiracyjną.
dr Andrzej Buck
Książka Anny Krawczyk Myślę o Twoim portrecie jest rekonstrukcją artystycznej relacji dwóch wielkich osobowości twórczych Antoniego Michalaka (malarza) i Jarosława Iwaszkiewicza (poety, pisarza, diarysty). Szczegółów na jej temat dostarcza ich fascynująca korespondencja z lat 19391957 zachowana w Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku oraz w Archiwum rodzinnym Michalaków w Kazimierzu Dolnym. Punktem wyjścia do tej opowieści są dwa wykonane przez malarza sangwinowe portrety przedstawiające pisarza. W tle tej historii pojawiają się postacie tak ważne dla polskiej kultury, jak Jerzy Andrzejewski, Maria Kuncewiczowa, Adolf Rudnicki, Antoni Słonimski, Julian Stryjkowski, Wanda Telakowska czy Jan Józef Szczepański. W publikacji po raz pierwszy prezentowany jest nieznany wiersz Iwaszkiewicza Do katedry w Chartres z 1932 roku ofiarowany malarzowi przez poetę. Książka składa się w dwóch części. Pierwsza, to rozbudowany esej autorki przedstawiający dynamikę relacji Michalaka i Iwaszkiewicza oraz historię powstania rysunków. W tle pojawiają się wydarzenia historyczne tego czasu oraz przemiany w sztuce polskiej XX wieku, gdzie szczególne miejsce zajmuje Kazimierz Dolny. Druga część, to świadectwa uporządkowana chronologicznie i opatrzona przypisami nigdy wcześniej niepublikowana w całości korespondencja obu artystów, ilustrowana pracami Michalaka, unikalnymi archiwalnymi fotografiami (łącznie 30 ilustracji, obrazów i zdjęć), uzupełniona o komentarze świadków przywoływanych wydarzeń. Książka jest wynikiem wieloletnich poszukiwań archiwalnych i studiów autorki nad życiem i twórczością Antoniego Michalaka w kontekście kolonii artystycznej w Kazimierzu Dolnym oraz wielowątkowych losów sztuki polskiej w XX wieku.Recenzentami publikacji byli Robert Papieski i Radosław Romaniuk wybitni znawcy i edytorzy twórczości Jarosława Iwaszkiewicza.Patronaty medialne: Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, Niezła Sztuka, burmistrz Kazimierza Dolnego, Brulion Kazimierski.
5000 lat tatuowanej historii od mumii i królów po marynarzy i lwy salonowePorywający zbiór niesamowitych historii opowiedzianych za pośrednictwem tatuażyPortret człowieka jako artysty i płótna zarazemW 1881 roku Saturday Review pisał: Tatuowanie jest sztuką pozbawioną historii. Nikt, o ile nam wiadomo, nie poświęcił życia zgłębianiu drogi, jaką przebyło.Aż do teraz.Ludzie malowani Matta Loddera to urzekające i intymne spojrzenie na nieopowiedzianą jak dotąd część historii ludzkości.Najstarsze znane tatuaże odnaleziono na skórze tziego, człowieka lodu. Jego odkryte w 1991 roku zmumifikowane ciało dostarczyło badaczom bezcennych informacji o prehistorii tatuatorskiej tradycji.Przez ponad pięć tysięcy lat, które upłynęły od momentu wykonania tatuażu tziego, przedstawiciele niezliczonych kultur uprawiali tę starożytną sztukę, a ludzie we wszystkich zakątkach globu nosili tatuaże.Zwykle jednak ich fascynujące historie pozostawały nieopowiedziane, a sekrety syberyjskich księżniczek, chińskich generałów i wiktoriańskich arystokratek były zakryte kolejnymi warstwami odzieży i gęstniejącymi mrokami historii.Dziś, dzięki dostępowi do nowych, niepublikowanych dotąd materiałów, dr Matt Lodder światowy ekspert w dziedzinie tatuażu zakasuje rękawy, by odkryć przed nami te autentyczne dzieła sztuki.Arnaq została wytatuowana zgodnie z tradycjami kulturowymi i religijnymi XVI-wiecznej Kanady. Horace Ridler wytatuował się dla zarobku w Londynie lat trzydziestych XX wieku. Tatuowano się z miłości, lojalności, by wywołać bunt lub w celach szpiegowskich. Tatuaże są sposobem na wyrażenie siebie, ale były i takie, które wykluczały ze społeczności.Opisane w tej książce 21 tatuaży to niesamowity portret ludzkości: artystów i płócien zarazem.
James Oliver Curwood – chłopak z miasteczka Owosso nad rzeką Shiawassee, który zamienił dziecięce psoty i kamieniste pola Ohio w drogę ku literaturze i obronie przyrody. Hobart Donald Swiggett kreśli pierwszą pełną biografię autora Kazana i Szarej Wilczycy, Włóczęgów Północy czy Kraju Boga – pisarza, podróżnika i self-made mana, który „nigdy nie odkładał na jutro tego, co dziś wydaje mu się trudne”. Z rodzinnego West Town i szkolnych bójek prowadzi nas do dzikich ostępów Kanady, gdzie Curwood odkrył temat swojego życia i przemianę: od myśliwego do obrońcy lasów. To opowieść o ambicji hartowanej pracą, o pierwszych nieudanych rękopisach i o wierze w to, że „dojdę tam gdzie chcę, jeśli będę się tego trzymał”. Widzimy powstawanie książek, które pokochały miliony, i kulisy człowieka, który umiał słuchać „Lśniących Wód” i głosu własnego sumienia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?