Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Czekałeś na śmierć?Właśnie po ciebie przyszłam.Podobno zdjęcia kradną duszeKomisarz Eryk Deryło tkwi w śpiączce. W jego umyśle przewijają się poszarpane sceny. Tymczasem w Lublinie dochodzi do wyjątkowo sadystycznych morderstw.Na biurko Tamary Haler trafiają zagadkowe zdjęcia zbrodni. Sprawca, który nazywa siebie Fotografem, pogrywa z policją i społeczeństwem. Śledczy muszą działać szybko, by dopaść szaleńca.Migawka aparatu znowu pstryknęła.Kolejna dusza zostanie skradziona.Czy to możliwe, by rozwiązanie sprawy tkwiło w umyśle nieprzytomnego Deryły?Nowy, mrożący krew w żyłach kryminał z bezkompromisowym komisarzem z Lublina, Erykiem Deryło.
Zapraszamy do pięknego pensjonatu położonego wśród wysokich, starych drzew, w którym każdy może znaleźć to, czego szuka. Wystarczy tylko chcieć.W niedawno wyremontowanym pensjonacie Leśna Ostoja sezon trwa cały rok. Oddelegowani przez szefa pracownicy Konsultraku, muszą kolejno opiekować się hotelikiem i jego gośćmi. Niektórzy z nich traktują to zadanie z entuzjazmem, inni ze złością, a jeszcze inni wiążą z nim duże nadzieje. Jedno jest pewne: każde z nich wyjedzie z uroczego Drzewia bogatsze o nowe doświadczenia, niezwykłe wspomnienia i wiedzę o sobie.Usiądźcie wygodnie w fotelu z filiżanką herbaty i spędźcie parę wspaniałych chwil w Leśnej Ostoi. Rozkoszujcie się jej zielonym sąsiedztwem i chłońcie niepowtarzalne zapachy przytulnego domu, który po remoncie stał się przystanią dla poszukujących ciepła i spokoju osób.
Zapiski lekarza z lat 1945-1947 Apokalipsa w Prusach Wschodnich. Okrucieństwo wojny, śmierć, zniszczenie, nadciągający Sowieci i polskie początki na Warmii i Mazurach. Dziennik z Prus Wschodnich to niezwykłe świadectwo lekarza niosącego pomoc każdemu bez względu na jego narodowość. Niemcom, Polakom, Sowietom Dziennik z Prus Wschodnich to opowieść o tym, jak pozostać człowiekiem w czasach schyłku i katastrofy.
Śnieg skrzypi pod moimichodakami, oddech ulatuje z ustbiałym obłokiem. Niebo ma kolor ołowiu.Gęste chmury wiszą nisko, opierają się na dachachbocianów, z których strażnicy z karabinami obserwująmnie bacznie, gdy powoli wlokę się do sypialnego baraku.Masza dogania mnie i delikatnie ujmuje moją rękę.Ściskam mocno jej lodowate palce. Wesołych świąt, Tosiu. Wesołych świąt, Maszeńko szepczę.Pojedyncza łza spływa po moim policzku.Spada, zamarza w locie, a potem znika w śniegu. Witajcie w Stalince, poprawczej kolonii pracy dla dziewcząt.To rozległy obóz, w którym żyje prawie sześćset więźniarek.Jestem chyba najmłodsza. Mam spędzić tu całe trzy lata. Mawia się niekiedy, że gorzej być nie może, ale to kłamstwo.Póki człowiek żyje, zawsze może być gorzej, zawsze już sięo tym przekonałam. Ale zawsze może też być lepiej,bo czasami w najciemniejszym lochu można odnaleźćiskrę nadziei i taką przyjaźń, która łączymocniej niż więzy krwi...
Czy istnieje sprawiedliwa zemsta?Maj, rok 2011. W noc po ostatnim egzaminie maturalnym grupa przyjaciół świętuje nad Jeziorem Głębokim w Szczecinie. O świcie dochodzi do brutalnej zbrodni. Śledczy szybko znajdują winnego. Zeznania jego przyjaciół nie pozostawiają wątpliwości. Szymon Kowalczyk trafia na długie lata do więzienia. Pozostali rozpoczynają nowe życie. Gdy on odbywa wyrok, oni wspinają się na sam szczyt.Piętnaście lat później do Szczecina wraca człowiek, który nie zapomniał ani jednej minuty tamtej nocy. Ma nowe nazwisko, nową twarz, niewyobrażalny majątek i drobiazgowy plan, który dojrzewał przez lata. Ci, którzy wierzyli, że przeszłość została pogrzebana na zawsze, wkrótce przekonają się, jak bardzo się mylili.
Najnowsza powieść laureatki Nagrody Pulitzera, autorki "Demona Copperheada" to opowieść o krótkim, namiętnym romansie, który odmienia życie, a zarazem o być może największej miłości ze wszystkich: odwiecznej ludzkiej tęsknocie za sztuką i pięknem.Livia Cable od lat wiedzie spokojne życie na prowincji. Wszystko zmienia niespodziewany telefon od dawnego kochanka, który zmusza ją do konfrontacji z przeszłością. Kiedyś była Livią Bohusz - utalentowaną studentką konserwatorium, której świat wypełniała muzyka i marzenia o wielkiej karierze pianistki. Prośba o ponowne spotkanie otwiera drzwi do wspomnień o dziecięcych traumach, utraconej miłości i decyzjach, które na zawsze odmieniły jej los.Autorka z właściwą sobie przenikliwością i empatią opowiada o barierach klasowych, cenie ambicji oraz niezwykłej sile sztuki, która potrafi ukształtować całe życie."W swojej nowej powieści Barbara Kingsolver z niezwykłym wyczuciem pisze o tym, co robimy ze stratą i przeszłością. I o tym, że dopiero po czasie jesteśmy gotowi usłyszeć całą prawdę o swoim życiu. "Partita" jest jak utwór muzyczny - z tematami powracającymi po latach, fałszywymi tonami, nagłymi pauzami i melodiami, których nie da się już zapomnieć. Ta opowieść zostanie ze mną na długo." Agata Romaniuk"Jeden telefon może zmienić wszystko: wzniecić marzenia, obudzić demony i przypomnieć o tym, jak niesprawiedliwy jest świat przeżarty klasowymi podziałami. To powieść skomponowana niczym najpiękniejszy utwór muzyki klasycznej, preludium do uniwersalnej opowieści o życiu." Michał Nogaś, TRÓJKA - PROGRAM 3 POLSKIEGO RADIA"Po raz kolejny możemy się przekonać, jak mistrzowsko Barbara Kingsolver prowadzi narrację. Ta powieść ma w sobie siłę żywiołu, który zagarnia bez reszty. Jesteśmy cali w środku, przejęci do szpiku kości, wzruszeni i, co najważniejsze, współczujący. I towarzyszy nam tutaj cały czas muzyka, która nie jest tylko tłem, ale jednym z bohaterów. Kingsolver sprawia, że zarówno opowieść, jak i muzyka mają wymiar cielesny. Jak ona to robi?" Justyna Sobolewska
Dr Andrew D. Huberman - profesor neurobiologii na Uniwersytecie Stanforda oraz gospodarz najpopularniejszego na świecie podcastu o zdrowiu i nauce, "Huberman Lab"- oddaje w ręce czytelników praktyczny przewodnik po metodach usprawniania pracy mózgu, optymalizacji zdrowia i kondycji fizycznej, poprawy samopoczucia, zwiększenia poziomu energii oraz przebudowy układu nerwowego.Potęgę własnej fizjologii można wykorzystać na dwa uzupełniające się sposoby: poprzez serię istotnych praktyk, które znacząco poprawiają ogólne samopoczucie psychiczne i fizyczne, i za pomocą metod naukowych, które pomagają lepiej radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Andrew Huberman łączy oba te podejścia w zestaw niezbędnych protokołów, które pomogą wam uwolnić pełen potencjał mózgu i ciała.Zajmuje go siedem kluczowych kwestii:SENAKTYWNOŚĆ FIZYCZNAKONTROLA STRESUODŻYWIANIEŚWIATŁOSKUPIENIE, MOTYWACJA I NAUKAROZWÓJ OSOBISTYPrzykładowo, prosty protokół dotyczący snu obejmuje ekspozycję na światło słoneczne tak szybko, jak to możliwe po przebudzeniu. Inny wykorzystuje unikatowy wzorzec oddychania, aby natychmiast zredukować stres. Znajdziesz tu również metody na to, jak stać się silniejszym i smuklejszym w każdym wieku, a także jak uczyć się szybciej. A to dopiero początek.Huberman, opierając się zarówno na własnej pracy naukowej, jak i na wiedzy wielu światowych ekspertów, z którymi przeprowadził wywiady na przestrzeni lat, oddaje w twoje ręce kompleksowy i niezastąpiony przewodnik, z którego dowiesz się jak poprawić zdrowie psychiczne, kondycję fizyczną oraz ogólne samo-poczucie. Ta książka może realnie odmienić twoje życie.
"Dobry teatr - wiemy to z historii, z teatrów Molire'a, Shakespeare'a, teatrów narodowych Adama Hanuszkiewicza i Kazimierza Dejmka czy Burgtheater Clausa Peymanna - to taki, który umie nawiązać rzeczywisty dialog ze społeczeństwem, ze swoją widownią" pisze Michał Zadara w swojej nowej książce "Teatr i demokracja".Z wielu względów jest to dziś pozycja niezbędna dla wszystkich osób zainteresowanych nie tylko teatrem, ale też miejscem i znaczeniem instytucji kultury w mieście, Polsce, Europie. "Mnóstwo pytań pozostaje bez odpowiedzi: czy celem jest pełna sala, czy pełna kasa? Dlaczego widzowie, którzy przychodzą, są tak podobni do siebie? Po co drukować plakat, który nie działa na widzów zachęcająco? Czy spektakle są produkowane po to, by zadowolić zespół, widzów, dyrekcję czy urzędników? Czy najważniejszym celem dyrekcji jest dawanie zespołowi pracy? Czy spektakle mają być ambitne, czy zrozumiałe dla każdego?" - pyta Zadara."Teatr i demokracja" to książka, która dotyka wszystkich najważniejszych problemów, z jakimi borykają się obecnie polskie instytucje. Znajdziemy w niej rozważania o finansowaniu kultury, przemocy, idei rozrywki i wyzwaniach współczesności.
Książka ta opisuje najmniej znane dziś ludziom wypaczenia wczesnego chrześcijaństwa, wynikające z zapomnianego dziś kultu bogini Sofii. Reprezentowała ona wzorzec bardzo archaiczny i nie miała związku z wcześniejszą Sofią grecką jak się na ogół zakłada lecz była adaptacją bogini żydowskiej o imieniu Hokhmah, będącej klasyczną Wielką Matką. Przekłamania (względem nauk Jezusa) wynikające z włączenia jej do chrześcijańskiego panteonu miały zarazem najdalej idące następstwa zmieniły chrześcijaństwo na długo. Był to przede wszystkim kult aniołów, wynikający z faktu, że według teologii Sofii aniołowie mieli moc sprawczą zbawiania ludzi. Z niego z kolei wzięło się kastrowanie chłopców w Kościele dla celów liturgicznych, które kontynuowano w Kościele Rzymskokatolickim aż do początków XIX wieku. Ich głos uważano bowiem za głos aniołów (na podobnej zasadzie jak dzisiaj wafel eucharystyczny uważany jest za ciało Jezusa), który był warunkiem skuteczności liturgii. Można więc tu mówić nie tyle o zniekształceniach - jak w przypadku wcześniej opisywanych przekłamań, co o wielkim cofnięciu duchowym. Żaden inny czynnik nie ukształtował tego regresu równie silnie.
Kwintet F-dur op. 20 był wykonany po raz pierwszy w Warszawie 19 listopada 1834 roku w Resursie Kupieckiej. Wykonawcami byli amatorzy: kapitan Tatarinow i pan Pfaff (skrzypce), Józefowa Kaczyńska i Karol Wernik (altówki) oraz ''rodzynek'' zawodowiec Józef Kaczyński. Jak zauważa sprawozdawca ''Pamietnika Muzycznego i Teatralnego'' wykonawcy grali ''dzielnie, ze szczególną mocą i cieniowaniem''. Rok później Kwintet wydany został z Lipsku u F. Hofmeistera i na tym wydaniu oparte jest, wobec zaginięcia autografu, niniejsze wydanie. [...] Kształt Kwintetu F-dur jest bardzo klasyczny. Zgodnie ze wskazaniami wyrosłego w poprzedniej epoce pedagoga J. Elsnera, pierwsza część jest typowym allegrem sonatowym, druga, mimo iż nazywa się Menuetto jest mazurkiem. Część trzecia ''Andante doloroso ma non troppo lento'' jest przykładem spontanicznej reakcji na rezultaty Powstania Listopadowego. Polski hymn narodowy umieszczony w części ''Andante doloroso'' mówi sam za siebie. Dobrzyński i tak wiele ryzykował umieszczając zakazaną wówczas melodię w utworze kameralnym. Kilkadziesiąt lat później R. Wagner pisząc swoją uwerturę ''Polonia'' również korzysta z tej melodii. W obydwu przypadkach sens polityczny jest oczywisty. Część czwarta jest typową formą ronda. (...) [Andrzej Wróbel]
Od trzydziestu pięciu lat robię w makulaturze i to jest moje love story. Hrabal uwielbiał wystawiać monumentalne spektakle literackie na skromnych scenach. Goła żarówka, stara prasa hydrauliczna, zakrwawione papiery, a obok wygniecione reprodukcje mistrzów malarstwa oraz traktaty filozoficzne przeznaczone na przemiał. I jeden stary człowiek wygłaszający monolog, który na zawsze zapisał się w historii literatury światowej. Zbyt głośna samotność to studium człowieczeństwa i studium upadku. Romantyczna opowieść o końcu świata. Hołd oddany śmierci i apoteoza życia. A jednocześnie, pomimo uniwersalności, opowieść o pojedynczym mężczyźnie, jego słabościach, inteligencji i kobietach. Teraz, na starość, sądzę, że chyba ten tekst jest bardzo dobry, i właśnie dlatego się go boję. Uważam, że Zbyt głośna samotność to najlepsza z moich książek.Bohumil Hrabal
Międzywojnie, czas rozprężenia i idylli. W nymburskim browarze życie toczy się powoli wokół piwa, tańca i spraw małego miasteczka. Jednak pojawiają się już znaki nowych czasów, a świat zaczyna dyskretnie przyśpieszać. Zarządcą browaru jest Francik, mężczyzna nieśmiały tak bardzo, że w miejscach publicznych zawstydza go nawet obecność własnej żony. Natomiast owa żona, uosobienie hedonizmu, pragnie garściami czerpać radość z życia. Niezgodność charakterów szybko zmienia się wmieszankę niemal wybuchową. Gdy do browaru przybywa brat Francika, wuj Józef, postać nieszablonowa i pełna wigoru, rozpoczyna się nostalgiczna komedia z przełomem społecznym w tle. Postrzyżyny mają w sobie wszystko, żeby zostać waszą ulubioną książką Bohumila Hrabala!
Rada redakcyjna Res Facta Nova: Paolo Emilio Carapezza (Palermo), Helen Geyer (Weimar), Marcin Gmys (Poznań) redaktor naczelny, Lisa Jakelski (University of Rochester), Małgorzata Janicka-Słysz (Kraków), Alicja Jarzębska (Kraków), Stefan Keym (Lipsk), Irena Poniatowska (Warszawa), Barbara Przybyszewska-Jarmińska (Warszawa), Michał Spitzer (University of Liverpool), Paweł Szymański (Warszawa), Marcin Trzęsiok (Katowice), Ryszard Wieczorek (Poznań), Małgorzata Woźna-Stankiewicz (Kraków), Laura Zattra (IRCAM). Zespół redakcyjny Res Facta Nova: Ewa Schreiber (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza) - redaktor naczelna, Małgorzata Pawłowska (Akademia Muzyczna w Krakowie), Marcin Krajewski (Uniwersytet Warszawski), Sławomir Wieczorek (Uniwersytet Wrocławaki) - zastępca redaktor naczelnej. Redakcja naukowa: Marcin Krajewski, Ewa Schreiber, Sławomir Wieczorek. Recenzenci tomu: Michał Bajer (Uniwersytet Szczeciński), Amy Bauer (University of California, Irvine), Beata Bolesławska-Lewandowska (Instytut Sztuki PAN), Anna Chęćka (Uniwersytet Gdański), Rafał Ciesielski (Uniwersytet Jagielloński), Agnieszka Draus (Akademia Muzyczna w Krakowie), Małgorzata Gamrat (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II), Levon Hakobian (The State Institute for Art Studies, Moscow), Justyna Humięcka-Jakubowska (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Kinga Kiwała (Akademia Muzyczna w Krakowie), Aleksandra Kłaput-Wiśniewska (Akademia Muzyczna w Bydgoszczy), Dobrawa Lisak-Gębala (Uniwersytet Wrocławski), Katarzyna Lisiecka (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Wolfgang Marx (University College Dublin), Joanna Miklaszewska (Uniwersytet Wrocławski), Weronika Nowak (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Mackenzie Pierce (Cornell University, Ithaca), Renata Skupin (Akademia Muzyczna w Gdańsku), Marcin Strzelecki (Akademia Muzyczna w Krakowie), Jacek Szerszenowicz (Akademia Muzyczna w Łodzi), Marta Szoka (Akademia Muzyczna w Łodzi). Konsultacja językowa (język angielski): Zofia Weaver Numer przygotowany we współpracy z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Najnowszy numer czasopisma. Przeczytamy w nim m.in. o Pastorałce dramatycznej Juliusza Słowackiego i jej muzycznej interpretacji we Fragmentach Zygmunta Mycielskiego czy o naturalistycznej muzykologii systematycznej wobec poglądów Meyera na emocje i znaczenie w muzyce.
Tom zadedykowany pamięci Prof. dr hab. Andrzeja Rakowskiego (1931-2018), wybitnego polskiego muzykologa i akustyka, badacza o międzynarodowym znaczeniu i człowieka o wielkiej kulturze osobistej. Poniższa publikacja, poświęcona zagadnieniom percepcji muzyki, ale także perspektywie twórcy i wykonawcy, służy podtrzymywaniu i rozwijaniu tradycji badań nad percepcją i psychologią muzyki w Polsce. Część artykułów stanowi rozszerzoną wersję tekstów wygłoszonych podczas konferencji Iluminacje: Contemporaneo zorganizowanej przez Katedrę Psychologii i Koło Naukowe Studentów Psychologii na Uniwersytecie Pedagogicznym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (18-20 kwietnia 2017). Wśród autorów znaleźli się zarówno muzykolodzy, psycholodzy, jak i kompozytorzy czy filozofowie. Artykuły zamieszczone w tomie świadczą o aktywności, ale też o różnorodności i interdyscyplinarności polskiego środowiska naukowego, które zajmuje się tematyka psychologii muzykii, tak ważną dzisiaj w skali międzynarodowej. Rada redakcyjna Res Facta Nova: Paolo Emilio Carapezza (Palermo), Helen Geyer (Weimar), Marcin Gmys (Poznań) redaktor naczelny, Małgorzata Janicka-Słysz (Kraków), Alicja Jarzębska (Kraków), Stefan Keym (Lipsk), Irena Poniatowska (Warszawa), Barbara Przybyszewska-Jarmińska (Warszawa), Ewa Schreiber (Poznań) redaktor prowadzący, Paweł Szymański (Warszawa), Mieczysław Tomaszewski (1921-2019), Marcin Trzęsiok (Katowice), Ryszard Wieczorek (Poznań), Sławomir Wieczorek (Wrocław), Małgorzata Woźna-Stankiewicz (Kraków). Redakcja tomu: Julia Kaleńska-Rodzaj, Ewa Schreiber. Recenzenci tomu: Anna R. Burzyńska, Małgorzata Chmurzyńska, Krzysztof Guczalski, Justyna Humięcka-Jakubowska, Tadeusz Kornaś, Bogumiła Mika, Tomasz Misiak, Krzysztof Moraczewski, Joanna Posłuszna, Piotr Przybysz, Małgorzata Sternal, Marcin Trzęsiok, Sławomir Wieczorek, Michał Wierzchoń. Wydanie numeru dofinansowane przez Instytut Muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
"Res Facta Nova" po latach powróciła do PWM! Poświęcono go w dużej części pamięci jednego z wieloletnich redaktorów "Res Facta" i "Res Facta Nova," wybitnemu muzykologowi - Profesorowi Janowi Stęszewskiemu, zmarłemu w 2016 roku. Dziewięć otwierających niniejszy tom Res Facta Nova wspomnień, autorstwa wybitnych uczniów Profesora Jana Stęszewskiego, zatrzymuje w naszej pamięci chociaż część przymiotów Jego serca i umysłu. Tematyczną dominantą numeru będą związki współczesnej literatury ze współczesną muzyką, zagadnienie wiedzieliśmy to z naszych wspólnych z Panem Profesorem rozmów Janowi Stęszewskiemu nieobce, jak zresztą wszystko, co dotyczyło najbardziej żywotnych problemów współczesnej humanistyki." Rada redakcyjna Res Facta Nova: Michał Bristiger (Warszawa) redaktor honorowy, Paolo Emilio Carapezza (Palermo), Helen Geyer (Weimar), Marcin Gmys (Poznań) redaktor naczelny, Małgorzata Janicka-Słysz (Kraków), Alicja Jarzębska (Kraków), Irena Poniatowska (Warszawa), Barbara Przybyszewska-Jarmińska (Warszawa), Ewa Schreiber (Poznań) sekretarz redakcji, Jan Stęszewski (19292016), Paweł Szymański (Warszawa),Mieczysław Tomaszewski (Kraków),Marcin Trzęsiok (Katowice), Ryszard Wieczorek (Poznań), Sławomir Wieczorek (Wrocław), Małgorzata Woźna-Stankiewicz (Kraków). Redakcja tomu: Dobrawa Lisak-Gębala, Sławomir Wieczorek, Anna Lubońska, Marcin Gmys. Recenzenci tomu: Agnieszka Chwiłek, Rafał Ciesielski, Agnieszka Draus, Kamila Stępień-Kutera. Wydanie numeru współfinansowane przez Wydział Filologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego (projekt badawczy nr 0420/1765/16)
Tematyka niniejszego tomu związana jest z 50. Konferencją Muzykologiczną Związku Kompozytorów Polskich pt. Muzyka kobiet. Kobiety w muzyce, która odbyła się na Wydziale Sztuki (Instytut Muzyki) Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie w dniach 911 września 2021 roku. Wybrane teksty konferencyjne wraz z artykułami powstałymi niezależnie od tego wydarzenia składają się na zbiór badawczych eksploracji, które odsłaniają rozmaite aspekty udziału kobiet w szeroko rozumianej kulturze muzycznej, prezentują nowe problemy, nowe źródła i nowe interpretacje. Wśród bohaterek tomu znaleźć można m.in. Wandę Landowską, Nadię Boulanger, Lidię Zielińska, Hannę Kulenty, Zofię Lissę, Katarzynę Kwiecień-Długosz, a także szereg innych, wciąż niewystarczająco rozpoznawanych, kompozytorek, muzyczek i organizatorek życia muzycznego.
W niniejszym tomie Polskiego Rocznika Muzykologicznego prezentujemy materiały z międzynarodowej konferencji naukowej pn. Szymanowski w kulturze XX i XXI wieku, która odbyła się w dniach 24 października 2017 roku w Zakopanem, w ramach Roku Karola Szymanowskiego, przypadającego w jego 135. rocznicę urodzin i 80. rocznicę śmierci. Reprezentanci różnych humanistycznych dyscyplin (obok muzykologów m.in. literaturoznawcy i kulturoznawcy) podejmują tu zróżnicowaną pod względem problemowym i metodologicznym refleksję na temat znaczenia oraz oddziaływania twórczości i osobowości Karola Szymanowskiego w przestrzeni kulturowej XX i XXI stulecia.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
