Przepyszne, odżywcze i kuszące przysmaki na każdą okazję. Eksperci od spraw zdrowia są zgodni, że regularne spożywanie czekolady ma zbawienne skutki dla zdrowia. Czekolada jest naturalnym produktem bogatym w antyoksydanty zwane flawoidami, które zapobiegają miażdżycy oraz poprawiają nastrój. Ponad 140 przepisów na ciasteczka, brownie, muffinki, ciasta i drinki z wykorzystaniem czekolady pozwoli wyczarować wyśmienite potrawy na każdą okazję.

Poradnik jest przeznaczony dla chorych, ich rodzin i opiekunów oraz wszystkich tych, którzy bez odpowiedniego przygotowania medycznego chcą dowiedzieć się o chorobie Parkinsona, jej przyczynach oraz możliwościach rozpoznania i leczenia. Celem poradnika jest również przedstawienie możliwości współczesnej rehabilitacji ruchowej i terapii mowy wraz z instrukcjami odpowiednich ćwiczeń. mamy nadzieję, że poradnik okaże się przydatny do lepszego porozumienia z prowadzącym lekarzem, który rzadko ma czas na wyjaśnienia dotyczące zalecanych badań czy wypisywanych leków. Od Autorów

Zespół Badań nad Organizacją i Zarządzaniem Szpitalami ?Avicenna? powstał w roku 2009 w odpowiedzi na zapotrzebowanie na innowacje organizacyjne. Zespół funkcjonuje przy Instytucie Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a jego kierownikiem jest prof. zw. dr hab. Jan Stępniewski, wykładowca Uniwersytetu Paryż 13 i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Grupę inicjatywną Zespołu ?Avicenna? tworzą absolwenci francusko-polskich studiów MASTER zarządzania instytucjami opieki medycznej i społecznej, pracownicy naukowi różnych uczelni, lekarze oraz menedżerowie zdrowia, związani na co dzień z zarządzaniem w zakładach opieki zdrowotnej różnego typu. Zespół wzoruje się na działalności francuskiej Grupy MeAH, której zadaniem było prowadzenie badań nad możliwościami wdrażania rozwiązań w sektorze zdrowia, sprawdzonych w przedsiębiorstwach produkcyjnych. W wyniku działalności MeAH wprowadzono we Francji model zarządzania produkcją usług medycznych, co pozwoliło na zupełnie nowe spojrzenie na cały proces leczenia w szpitalach. Priorytetem w działalności Zespołu ?Avicenna? jest transfer tych rozwiązań na grunt polskich szpitali, które teraz oczekują rozwiązań pozwalających na unowocześnienie ich organizacji. Nie jest to pierwsza publikacja tego zespołu autorów, dotycząca zarządzania szpitalami. Poprzednie publikacje Zarządzanie szpitalami ? kompendium menedżera (Wydawnictwo Akademii Medycznej we Wrocławiu) oraz Strategia, finanse i koszty szpitala (Wydawnictwo Wolters Kluwer SA) spotkały się z życzliwym przyjęciem przez czytelników. Członkowie Zespołu ufają, że ich patron Ibn Sina (Awicenna) ? żyjący w X wieku n.e. wybitny naukowiec, lekarz i filozof perski, twórca nowoczesnych w owych czasach koncepcji świata ? będzie doskonałym wzorem do naśladowania i nieustawania w poszukiwaniu nowych rozwiązań organizacyjnych w obszarze ochrony zdrowia.

Przewodnik dla nauczycieli i rodziców z filmem na płycie DVD. Medytacja przynosi wiele korzyści na poziomie ciała i ducha, a przy tym jest egalitarna. Wszyscy – dorośli i dzieci – jesteśmy narażeni na przytłaczający nadmiar słów, doświadczeń, bodźców. Ta nadobfitość sprawia, że słowa, nawet te ważne i mądre, giną w zalewie informacji dostarczanych nam każdego dnia. Medytacja stawia tamę temu potokowi słów, dając wytchnienie naszemu ciału, umysłowi i sercu. Warto, by takie doświadczenie mogło być także udziałem dzieci. One również bardzo potrzebują dzisiaj uspokojenia, refleksji, a przede wszystkim poczucia Bożej miłości. Program medytacji chrześcijańskiej sprawdził się w katolickich szkołach. (z Wprowadzenia do wydania polskiego). Nowatorski podręcznik przybliżający medytację chrześcijańską jako nowe podejście do religijnej i duchowej edukacji dzieci. Stał się inspiracją dla szkół i rodzin na całym świecie. Jasno opisuje tradycję medytacji chrześcijańskiej i przedstawia założenia programu uczenia medytacji chrześcijańskiej dzieci w wieku od 5 do 17 lat. Dołączony do książki film DVD ułatwia wykorzystanie wszystkich wskazówek i rozpoczęcie praktyki medytacji.

Książka odsłania tajemnice perfekcyjnego makijażu. Zawiera uniwersalne porady oraz wskazówki dotyczące technik jego wykonywania. To praktyczny poradnik dla kobiet w każdym wieku.

Książka przedstawia sposoby na piękną sylwetkę i zdrowe ciało. Zamieszczone zostały zestawy ćwiczeń, które można wykonywać w domu. To ABC każdego, kto pragnie zadbać o siebie.

Książka Piękna skóra przedstawia domowe sposoby pielęgnacji skóry. Naturalne kosmetyki oraz receptury na peelingi, maseczki i inne kosmetyki, które bez trudu można przygotować, wykorzystując składniki jak miód, czy kawa. Wszystkie metody zostały opracowane, by zapewnić komfort różnym rodzajom skóry, i wszystkie można stosować w domu.

Książka podpowiada, jak dbać o dłonie i paznokcie i co zrobić, by zawsze wyglądały zachwycająco. Prezentuje zabiegi, dzięki którym paznokcie będą zdrowe, mocne i przede wszystkim piękne.

Doskonałym remedium na stres, przemęczenie i przytłoczenie rzeczywistością jest znana od wieków sztuka spa. Dziś oznacza on pielęgnację przy użyciu substancji naturalnych, kładącą nacisk na równowagę ciała i umysłu. W książce zgromadzono wskazówki na temat pielęgnacji oraz przepisy na preparaty upiększające.

"Leukodystrofia metachromatyczna… Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepasująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie." Historia zaczyna się na plaży, kiedy Anne-Dauphine zauważa, że jej córeczka lekko powłóczy nóżką, a jej chód jest nieco chwiejny. Po serii badań lekarze stwierdzają, że Thais cierpi na rzadką chorobę genetyczną, leukodystrofię metachromatyczną. Dziewczynce, która właśnie obchodzi swoje drugie urodziny, zostało zaledwie kilka miesięcy życia. Autorka składa swojemu dziecku obietnicę: "Będziesz miała piękne życie. Nie takie, jak inne małe dziewczynki, ale życie, z którego będziesz mogła być dumna. Życie, w którym nigdy nie zabraknie ci miłości". Niniejsza książka - świadectwo matczynej miłości i zaangażowania - opowiada o tym, w jaki sposób rodzice, rodzina, niania i przyjaciele spełnili złożoną Thais obietnicę. Fragment Książki Ślady małych stóp na piasku Leukodystrofia metachromatyczna... Co za barbarzyńska nazwa! Nie do wymówienia. I nie do przyjęcia. Podobnie jak choroba, która się za nią kryje. Nazwa zupełnie niepa-sująca do mojej księżniczki, która stoi teraz przy drzwiach i klaszcząc w rączki, dopomina się o tort i świeczki. Na ten widok pęka mi serce. To nie do zniesienia. Moja pełna życia córeczka nie może umrzeć. Nie tak wcześnie. Nie teraz. Jeszcze przez chwilę powstrzymuję łzy - przytulam ją i włączam ulubioną kreskówkę. Zamykam drzwi. Thais uśmiecha się do mnie. Mama czeka na rnnie w salonie. Pękam. Jest gorzej, niż myśleliśmy. Thais jest bardzo chora. Umrze. Umrze". Moja mama, która nie umie płakać - wybucha płaczem. Nie jestem w stanie powiedzieć jej nic więcej. Po prostu nic nie pamiętam. Zanim wyszliśmy ze szpitala, przewidująca lekarka wsunęła mi do ręki karteczkę /, nazwą choroby: „leu-ko-dys-tro-fia me-ta-chro-ma-tycz-na". Sylabizuję, próbując odnaleźć sens stów. Ukonkretnić rzeczywistość. Dopiero za trzecim razem udaje mi się wpisać bezbłędnie nazwę choroby w wyszukiwarce. Klikam. Ale nie otwieram wyświetlających się linków. Za bardzo się boję poznać kryjącą sit; za nimi grozę. Automatyczne powiadomienie o przychodzącym e-mai-lu. To Łoić. On miał więcej odwagi. Przejrzał strony dotyczące choroby i przysyła mi złagodzone w swej formie streszczenie. Jak bardzo go kocham! Nikt inny, tylko on, pomaga mi teraz zrozumieć, czym jest leukodystrofia metachromatyczna. Koszmar! Zbieżność nieprawidłowych genów, Loica i moich. Oboje jesteśmy zdrowymi nosicielami anomalii genetycznej i przekazaliśmy defektywny gen Thais. Jej komórki nic produkują specyficznego enzymu - arylo-sułfatazy A, odpowiedzialnej za rozkład pewnego rodzaju lipidów, sulfatydów. Niedobór tego enzymu powoduje spichrzanie sulfatydów w komórkach i niszczenie otoczki mielinowej, „osłonki" nerwów, która odpowiada za przepływ impulsów nerwowych. Na początku choroba atakuje organizm w ukryciu. Z chwilą, gdy się ujawnia, stopniowo niszczy cały układ nerwowy. Na początku prowadzi do ubytku funkcji motorycznych, utraty mowy, wzroku... aż do śmierci, która następuje od dwóch do pięciu lat od zachorowania. Obecnie nie ma na nią lekarstwa. Thais jest dotknięta najgroźniejszą, późnoniemowlęcą rormą choroby. Nie ma najmniejszych szans na przeżycie.  

Aktualne, praktyczne źródło wiedzy na temat zasad diagnostyki i leczenia przyczynowego oraz wspomagającego zaburzeń narządu żucia. Dotyczy to zwłaszcza rozpoznawania i wyrównywania zaburzeń zwarcia. Rozległa praktyczna wiedza na ten temat przedstawiona w tej książce opiera się na wynikach obiektywnych badań zwarcia przeprowadzonych z zastosowaniem oryginalnej metody rejestracji wewnątrzustnej z zastosowaniem tzw. Funkcjografu wg Kleinrok, bez potrzeby jego stosowania w praktyce. Metoda ta została uznana za osiągnięcie naukowe w stomatologii liczące się w skali światowej. W książce omówiono ponadto szczegółowo wyniki badań nad bólami głowy związanymi z dysfunkcją układu ruchowego narządu żucia oraz leczenie w przypadkach z wybranymi objawami dysfunkcji oraz zaburzenia zwarcia pochodzenia jatrogennego. Ostatni rozdział poświęcony jest omówieniu potrzeb i zasad profilaktyki dysfunkcji narządu żucia. Całość materiału uzupełnia praktyczny dodatek dotyczący definicji pojęć stosowanych w nauce o układzie ruchowym narządu żucia.

Lista wyników różnych badań laboratoryjnych przedstawiona w poradniku informuje ogólnie o wynikach badania. Laboratoria mają różne normy i na nie trzeba przede wszystkim zwracać uwagę podczas interpretacji. Także jednostki bywają inne, zależnie od tego, w jakim laboratorium dokonano pomiarów. Wszystkie wyniki powinien zobaczyć lekarz, który wydaje ostateczną diagnozę. W interpretacji bierze się pod uwagę dopuszczalną granicę błędu, czyli wartość, o którą laboratorium mogło zawyżyć lub obniżyć rzeczywisty wynik. Wynosi ona od 4 do 10 procent. Pojęcie wartości normalnych jest pojęciem statystycznym, obejmującym 95% badanej populacji ludzi zdrowych. Oznacza to, że 5 osób na 100 badanych, uznawanych za całkowicie zdrowych, może mieć wynik danego parametru powyżej lub poniżej zakresu „norm". Dodatkowo - wiele spośród parametrów, jakie badamy we krwi i moczu, wykazuje zależność od płci i wieku, pory dnia (dobowe wahania w wydzielaniu niektórych hormonów), czasu, jaki upłynął od ostatniego posiłku, lub stanów fizjologicznych organizmu (inne wartości niektórych parametrów u kobiet w ciąży czy podczas menstruacji). Dlatego wyodrębniono grupy według wieku, płci, rasy bądź grupy etnicznej. Nazywane są one grupami referencyjnymi, a każda charakteryzuje się właściwym dla niej zakresem normy (wartości referencyjnych). Wartości normalne (wartości referencyjne, norma) zależne są również od: - metody badań laboratoryjnych, - błędu w precyzji pomiaru, - pracowni wykonującej badanie i przyjętych w tej pracowni warunków pobierania i przechowywania materiału. Dlatego też ważne jest, aby sięgać do norm podanych przez konkretne laboratorium. Warto wiedzieć, że w sferze diagnostyki medycznej aktualnie obowiązującymi aktami prawa jest ustawa o diagnostyce laboratoryjnej z 27 lipca 2001 r. (tekst jednolity: Dz.U. 2004 r. Nr 144, póz. 1529). Nie należy samemu wyciągać wniosków z wyników badań i stawiać samodzielnie diagnoz - zajmie się tym lekarz, który uzupełni wyniki badaniem fizykalnym, wywiadem z chorym i własnymi obserwacjami, zanim podejmie się próby wstępnej diagnozy. Na badanie podmiotowe składają się: Obserwacja - bardzo ważna część badania. Lekarz obserwuje wygląd i zachowanie się pacjenta. Często należy się rozebrać, aby doktor dokładnie ocenił każdy obszar ciała pacjenta. Osłuchiwanie - Lekarz osłuchuje pacjenta za pomocą stetoskopu, rzadko - bezpośrednio własnego ucha. Najczęstsze obszary osłuchiwa-nia to: - płuca, - serce, - brzuch, - naczynia krwionośne. Opukiwanie - zjawisko akustyczne wykorzystywane w diagnostyce. Lekarz kładzie dłoń na badanym obszarze ciała i stuka w jeden z palców drugą ręką. Doświadczony doktor może łatwo określić, czy w brzuchu lub płucach znajduje się płyn, naciek zapalny lub nowotworowy itd. Badanie palpacyjne - za pomocą dotyku lekarz sprawdza, czy na ciele znajdują się nietypowe zmiany, czy ucisk na pewne obszary ciała sprawia ból, czy wszystkie narządy jamy brzusznej mają prawidłowy kształt, konsystencję. Tą metodą również ocenia się stan węzłów chłonnych. Badania przyrządowe Audiogram - graficzne przedstawienie wyniku badania audiome-trycznego, oceniającego sprawność narządu słuchu. Spirometria - badanie dokonujące (spirometrem) pomiaru objętości i pojemności płuc oraz przepływów powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach w różnych fazach cyklu oddechowego. Komputerowe badanie wzroku - seria badań okulistycznych mierzona i interpretowana liczbowo przez program komputerowy. Obejmuje m.in. ocenę refrakcji oka, skiaskopię, pomiar ciśnienia dna oka. EEG - elektroencefalografia. Nieinwazyjna metoda diagnostyczna badania bioelektrycznej czynności mózgu za pomocą elektroencefalografii. Umieszcza się na powierzchni skóry czaszki elektrody, które rejestrują zmiany potencjału elektrycznego i po ich wzmocnieniu tworzą z nich zapis elektroencefalogram. Pole widzenia (perymetria) aktualnie powszechnie stosuje się tzw. komputerowe badanie pola widzenia. Endoskopia: - gastroskopia, - rektoskopia, - kolonoskopia. Pomiar ciśnienia krwi, niekiedy nazywany RR. EKG - elektrokardiografia - rezultat to wydruk 12. wykresów. Doświadczony lekarz może z nich dowiedzieć się wiele o pracy serca i zaburzeniach. Może rozpoznać zawał czy niedokrwienie. Badania laboratoryjne Istnieje cały szereg badań, jakie może zlecić lekarz pierwszego kontaktu. Ich rolą jest głównie potwierdzenie podejrzeń lekarza. Odpowiedni ich dobór zmniejsza zarówno koszt, jak i czas potrzebny na postawienie rozpoznania. Do podstawowych należą: - badanie krwi, - badanie moczu, - badanie kału. Badania patomorfologiczne: - cytologia, - histopatologia. Badania obrazowe Wiele typów badań (gł. prześwietleń), które informują lekarza o wyglądzie struktur naszego ciała: USG - badanie ultrasonograficzne. Używane głównie do diagnostyki jamy brzusznej, tarczycy, naczyń krwionośnych i serca (nazywane „echo serca"). USG przepływów naczyniowych - Doppler USG; RTG - badanie rentgenowskie - używane głównie do diagnozowania złamań kości oraz patologii płuc; Mammografia - specjalistyczne badania obrazowe różnego rodzaju (RTG, USG, itp.); - TK zwany również CT, czyli tomograf komputerowy. Wyspecjalizowany rodzaj RTG pozwala uzyskiwać serie przekrojów ciała albo nawet obraz trójwymiarowy. Bardzo precyzyjne badanie; MRI - rezonans magnetyczny. Służy do diagnozowania takich zmian, których nie da się zobaczyć w TK.  Lekarskie badania laboratoryjne Spis treści:   Skróty i skrótowce Wstęp 1. Jak przygotować się do badań laboratoryjnych Pobieranie materiału - wskazówki ogólne Krew Mocz Kał Wymazy Plwocina 2. Badanie krwi Jak przygotować się do oddania krwi do badania Ciśnienie tętnicze Hematologia Morfologia krwi i inne podstawowe badania hematologiczne Wykładniki stanu zapalnego Rozszerzone badania krwi (kliniczne, biochemiczne i inne) Jonogram Próby wątrobowe Gazometria Pulsoksymetria Diagnostyka anemii Koagulologia Parametry krzepliwości krwi Serologia grupy krwi Badania hormonów we krwi Kobiety ciężarne Diagnostyka chorób tarczycy Markery onkologiczne, osteoporozy i kardiologiczne Wirusologia Badania genetyczne krwi Diagnostyka chorób nowotworowych Diagnostyka mikroorganizmów Diagnostyka chorób genetycznych Badania toksykologiczne Badania alergenów Badania bakteriologiczne Badania autoimmunologiczne 3. Badania moczu Jak przygotować się do badania Badanie ogólne Badania biochemiczne Inne parametry badane w moczu Markery nowotworowe i osteoporozy Diureza Badanie bakteriologiczne 4. Badania innych materiałów Badanie kału Badanie nasienia Badanie plwociny piersiowej Badanie śliny Badanie płynu stawowego Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego Badanie potu Badanie dodatkowych materiałów 5. Bibliografia 6. Słowniczek 7. Indeks

Czy zastanawiasz się czasem co znaczy""kieruj się głosem intuicji""Czy słyszałeś o ludziach, którzy dzięki ,,intuicji"" odnoszą sukcesy w domu i pracy?Czy chciałbyś odkryć w sobie ,,siłę intuicji"" i ,,ukryte talenty""Przeczytaj tą książkę i poznaj historię oraz nauki jednej z największych osobowości współczesnej medycyny alternatywnej.,BRDr Judith Orloff, autorka bestsellerów ,,New York Timesa"", opowiada niesamowitą historię swojego życia i pokazuje, jak rozpoznać własne talenty intuicyjne i uwierzyć w nie, aby dzięki nim zmienić na lepsze swoje życie oraz życie ludzi z naszego otoczenia.W wydaniu zaktualizowanym dr Orloff przedstawia refleksję na temat przebiegu swojej kariery zawodowej oraz rewolucyjnych zmian, które od czasu pierwszej publikacji tego tytułu na rynku amerykańskim odmieniły oblicze współczesnej medycyny i psychiatrii. Rozbudowuje swoje pierwotne pomysły i przedstawia pogłębioną analizę znaczenia intuicji w procesie podtrzymywania zdrowia fizycznego, a także dobrego samopoczucia. Przywołuje w tym celu przykłady z własnego życia oraz z życia swoich pacjentów. To jednocześnie niesamowity pamiętnik z podróży pewnej kobiety, która starała się zaakceptować intuicję jako narzędzie terapeutyczne, oraz kompleksowe spojrzenie na kwestię możliwości doskonalenia własnej intuicji w celu poprawy stanu swojego zdrowia i całkowitego przeobrażenia swojego codziennego życia.

„Odontologia w ekspertyzie kryminalistycznej” stanowi kompleksowe ujęcie problematyki badań odontologicznych we współczesnej kryminalistyce – identyfikacji zwłok na podstawie uzębienia oraz śladów zębów na miejscu zdarzenia (zwłokach bądź produktach spożywczych). W niniejszej książce przedstawione zostały: krótki rys historyczny rozwoju badań odontologicznych, opis charakterystycznych cech anatomicznych zębów, a także procedura postępowania w przypadku ujawnienia śladów zębów – sposób ich zabezpieczania i analizy. Wiedza teoretyczna na temat odontologii kryminalistycznej uzupełniona jest studium przypadków, w których podstawą rozstrzygnięcia sądu były zastosowane ekspertyzy odontologiczne. Opracowanie zawiera również wyniki badań empirycznych, prezentujących wpływ kwasów stężonych na strukturę powierzchni zęba. Książka jest adresowana do wszystkich pasjonatów kryminalistyki, studentów prawa, medycyny sądowej oraz stomatologii, jak również prokuratorów, biegłych sądowych i funkcjonariuszy policji.

Zasady ruchu drogowego są już proste! Czy wiesz, z jaką prędkością możesz jeździć na rowerze? Czy wiesz, co to są odblaski? Dlaczego powinieneś jeździć w kasku? Czy możesz jeździć rowerem po autostradzie? W grze znajdziesz odpowiedzi nie tylko na te pytania, ale także na wiele innych. Dzięki temu śpiewająco zdasz egzamin na kartę rowerową (a potem na prawo jazdy). Powodzenia!

W niniejszej książce (oraz w całej serii, którą ona rozpoczyna) zaprezentowano przepisy przygotowane zgodnie z medycznymi zaleceniami św. Hildegardy z Bingen - dostosowane do wymogów współczesnej kuchni. Za podstawę tej wyjątkowej publikacji posłużyły księgi Hildegardy z Bingen, gruntownie zbadane przez doktora nauk medycznych Gottfrieda Hertzkę, który potwierdził trafność i zadziwiającą zgodność zaleceń świętej z odkryciami współczesnej wiedzy medycznej - i z powodzeniem jej rady stosował w praktyce lekarskiej. W tej niezwykłej książce kucharskiej znajdziemy przepisy na wspaniałe zupy i przystawki przygotowane zgodnie ze wskazówkami św. Hildegardy dotyczącymi medycyny i zdrowego trybu życia. Fragment książki Zupy i przystawki Hildegardy W niniejszej książce oraz całej serii, którą ona rozpoczyna, nie zaprezentowano „nowatorskiej i awangardowej kuchni", a jedynie przepisy typowe dla dzisiejszej kuchni, zmodyfikowane pod kątem medycyny świętej Hildegardy. Przedstawiony zbiór przepisów nie wymaga bezwzględnego dostosowywania się i nie jest rodzajem szkoły gotowania. Może jednak pobudzić fantazję i kreatywność czytelnika oraz osób zainteresowanych Hildegardą. Za podstawę posłużyły książki medyczne świętej Hildegardy z Bingen oraz wyniki badań przeprowadzonych przez doktora Gottfrieda Hertzkę, do których doszedł po wielu latach pracy i z powodzeniem stosował w praktyce. Przepisy „międzynarodowe" pochodzą od miłośników świętej Hildegardy i zostały zebrane podczas moich seminariów i wykładów w różnych krajach Europy. Przepisy tradycyjne zostały zmodyfikowane zgodnie z nauką św. Hildegardy, np. knedle nie są nadziewane powidłami, lecz marmoladą z tarniny, tradycyjny gulasz węgierski zastąpiliśmy gulaszem z dzikim kardamonem, a łazanki są nie z kapustą, lecz koprem włoskim, zaś substytutem dla różnych rodzajów zbóż i ryżu jest orkisz. Pomyślano o potrawach na cały rok, na dzień powszedni i od święta, od prostych, zdrowych pokarmów po środki lecznicze i smakołyki, włącznie z pieczeniami czy tortem z bitą śmietaną. W czasie świąt i uroczystości rodzinnych na stole stawia się to, co najlepsze! Poza tym obowiązuje tu motto św.Teresy z Avila:„Gdy post-to post, gdy kuropatwa-to kuropatwa!" Zachęcający, ładnie nakryty stół to pełen ciepła ukłon pani domu w stronę rodziny i gości. Kwiaty, liście, gałązki, owoce, zioła, świece, obrus, serwetki -jakże bogata paleta środków pozostaje do naszej dyspozycji w kwestii nakrycia stołu! Nie można także zapominać o zapachach Hildegardy z Bingen: odświeżający zapach lawendy lub radujący serce zapach szałwiowo-różany na dobre samopoczucie. Wielu przyjaciół świętej Hildegardy zasypywało dr Hertzkę prośbami o przygotowanie książki kucharskiej. On sam uważał, że wystarczy, jeśli typowe, tradycyjne przepisy „podda się hildegardyzacji". Chodziło o zastąpienie tego, co szkodliwe, tym, co według Hildegardy dobre. Gospodyni domowa powinna być świadoma wielkiego zadania, jakie na niej spoczywa i z pomocą Bożą utrzymywać rodzinę w dobrym zdrowiu i radości ducha. Dlatego radosny i zdrowy styl życia ze św. Hildegardą przez wiele lat był głównym tematem i najważniejszą sprawą w mojej pracy seminaryjnej i wykładowej. W roku 1996, tuż po Wielkim Spotkaniu dotyczącym św. Hildegardy na wyspie Reichenau, dr Hertzka powiedział do mnie: „No, to teraz napiszemy książkę kucharską o orkiszu!" Wyznaczył nawet termin: wiosna 1997. Miała powstać w ciągu dwóch miesięcy w Bad Gastein. Jednak wiosną 1997 nie pojechaliśmy do jego ojczyzny, do Salzburga, bo właśnie owej wiosny udał się on w podróż do wieczności. Przez wszystkie te lata zależało mi na tym, aby sprostać jego życzeniom i przygotować książkę z przepisami dobrej kuchni świętej Hildegardy. Niektórzy przyjaciele nie ustępowali, nieustannie naciskali, abym te przepisy spisała i wydała, l w końcu się udało! Yvette E. Salomon Schienen nad Jeziorem Bodeńskim, 2 lipca 2009 r. Naszą wielką przygodę z leczniczą kuchnią św. Hildegardy zaczynamy od zup, wkładek i przystawek, ale najpierw warto zapoznać się z podstawami zdrowotnej kuchni Mistrzyni z Bingen. Wielu ludzi zauważyło już, że w naszych czasach z tradycyjnymi produktami żywnościowymi i pokarmami jest coś nie tak. Jaki jest tego powód? W pierwszej mierze należy tu wspomnieć o lekarskich outsiderach, którzy podczas swojej praktyki odkryli fakty przemawiające za tym, że zmiany w diecie mogą mieć znaczący udział w procesie utrzymania i powrotu do zdrowia. Z pewnością jednym z pierwszych był ksiądz Sebastian Kneipp, który dokonał rewolucji w kuchni, bazując może nie tyle na kulturze orkiszu, co raczej na wiejskim stylu życia. W ramach nieznanego wówczas hasła „powrotu do natury" napiętnował nienaturalne zwyczaje żywieniowe swoich czasów, chociaż owe nawyki nie były wówczas aż tak nienaturalne jak dzisiaj. Woda, podstawa systemu ks. Kneippa, jest też istotnym czynnikiem w opierającej się na orkiszu kuchni św. Hildegardy. Jest ona trzecim spośród czterech elementów - żywiołów natury. Ksiądz Kneipp cieszy się sławą jako „wodny doktor". Pomimo, iż nie uzyskał on akademickiego tytułu doktora medycyny, wiele osób zasięgało u niego porad medycznych. Czynił to nawet sam papież. Innym ważnym inicjatorem zdrowego stylu odżywiana był doktor Bircher-Benner, a po nim cały szereg zwolenników surowej diety, np. doktor Kollath, przywiązujący wagę do pokarmu „dającego energię". Później doszło odkrycie witamin - ogromne osiągnięcie badań lekarskich (znów, można powiedzieć, dzieło outside-rów). Wielu badaczy dołożyło swój kamyczek do mozaiki zmian naszych przyzwy- czajeń żywieniowych, jednak żaden z nich nadal słowem nie wspominał o orkiszu. Innowacje, które przynosi ruch orkiszowy, zawdzięczają swój początek nie jakiemuś lekarzowi, ale najwyższemu i największemu z wszystkich lekarzy - samej Mądrości Bożej. Jest to z pewnością coś zupełnie nowego. Od czasów Asklepiosa nikt nigdy nie czerpał natchnienia w zakresie medycyny z nieba. A już na pewno nie w naszych nowożytnych pogańskich czasach! Kluczem do całej koncepcji stała się nauka o subtelności. Wszyscy znamy pojęcie „subtelny", to znaczy dotyczący drobnych różnic. Odżywianie bazujące na zbożach jest już właściwie działką zajętą przez mak-robiotyków. Z radością trzeba stwierdzić, że Hildegrada również mówi o pokarmach opartych na owocach jako o najwyższej formie diety. Każdy może dostosować do siebie naukę św. Hildegardy o diecie. Wyjątek stanowi orkisz. W tym przypadku nie ma żadnych kompromisów. Kto tylko chce, może z łatwością przekonać samego siebie i swoich pacjentów o zaletach tego zboża. Orkisz jest filarem każdego systemu odżywiania bazującego na nauce św. Hildegardy. Są ludzie, dla których dieta orkiszowa (i to nie tylko na początku) będzie problemem, l nawet jeśli takich osób jest niewiele w porównaniu do tych, którzy z zachwytem wprowadzili dietę orkiszową do swojej kuchni, to i tak z pewnością istnieją uzasadnione powody takiego stanu rzeczy. Z naszych doświadczeń wynika, że rzadko przyczynami trudności są kwestie merytoryczne, częściej są to przyczyny natury psychologicznej. Jak wiemy od Hildegardy, cnota i występek mogą mieć także związek z odżywianiem. Dla wtajemniczonych nie jest to żadna nowość. Nie posuwam się do tego, aby wynosić medycynę Hildegardy do rangi systemu wiary, chociaż na obszarze nauk o odżywianiu wcale nie jest to przypadek rzadki. Nawet jako zwolennicy orkiszu nie czynimy bogiem naszego żołądka! Jeśli ktoś uważa, że może zostać świętym bez orkiszu, może spokojnie zamknąć niniejszą książkę. Nieustannie trzeba przypominać: rozsądek ponad wszystko - przymiot niezwykle ceniony przez Hildegardę, uznawany nawet za jedną z najbardziej ludzkich cech. Według Hildegardy człowiek to animal ra-tionale. Uważała ona, że najrozsądniejszym spośród wszystkich oswojonych zwierząt jest człowiek! Odwoływanie się do praczasów ludzkości, kiedy człowiekowi przebywającemu w raju Bóg zalecił jako pokarm wszystkie owoce, nie mówiąc przy tym nic o pokarmie pochodzenia zwierzęcego, może zostać uznane za motto wegetarian. Uważają oni, że odżywianie się pokarmem zwierzęcym jest skutkiem grzechu pierworodnego i wystarczy, że ludzie na powrót staną się wegetarianami, a powrócą do raju. Jednak sprawa nie jest aż tak prosta. Jak wiadomo Abel był hodowcą bydła. Być może powszechnie znane łagodne usposobienie ludności hinduskiej ma w dużym stopniu związek z ich wegetariańską dietą. Także pośród roślin stanowiących powszechny składnik naszej diety są te, które postrzegane są jako lekarstwa dla duszy i ciała (np. czosnek). W tym miejscu dochodzi do głosu nauka św. Hildegardy o subtelności, którą jak najgoręcej polecam. Nawet jeśli wciąż jesteśmy dalecy od posiadania dowodów naukowych, to jednak potwierdzają tę prawdę doświadczenia wielu lekarzy. Dla kogo dieta oparta o produkty surowe jest dietą zdrowotną, a dla kogo nie, może być określone na podstawie upodobań danej osoby i jej stanu zdrowia. Nie ma sensu preferowanie diety surowej tylko z tego powodu, że jest nowa i pochodzi z bardziej słonecznych regionów świata. Dlatego w przypadku wielu wychwalanych pokarmów z nowego świata, do których zaliczam także ryż i kukurydzę, z punktu widzenia Hildegardy nie możemy dać ostatecznej oceny, ponieważ brak nam odnoszących się do tego objaśnień, zaś wyniki badań mają dość wątpliwą wartość. Pewien naukowiec powiedział: „Można udowodnić wszystko, co chce się udowodnić." Podobne jest stanowisko św. Hildegardy z Bingen.Tak więc trzeba być ostrożnym co do wiarygodności nauki, jeśli nie opiera się ona na prawdziwej wiedzy i pobożności! Jeśli chodzi o kuchnię bazującą na orkiszu, to Hildegarda kładzie nacisk na to, aby pierwszeństwo w diecie miały produkty zbożowe i koniecznie ciepłe. Dlaczego mają być pierwsze? Przytaczamy uzasadnienie Hildegardy: na początku żołądek powinien być pobudzany powoli, gdyż pełną zdolność trawienia osiąga dopiero po pewnym czasie. Chłodna potrawa na początek wywołuje pewnego rodzaju szok. To podobnie jak z piekarnikiem - przed umieszczeniem w nim ciasta należy go najpierw nagrzać. Nie wiemy, czy dotyczy to tylko początku dnia i śniadania, czy także posiłku głównego spożywanego wiele godzin później. Jednak z pewnością nie zaszkodzi rozpoczynanie obiadu ciepłą zupą. Orkisz jest prawdziwym „natursz-czykiem". Czy wystarczy mnogość teorii dotyczących odżywiania sprowadzić do jednego, wspólnego mianownika? Jeśli ktoś raz zawierzył swojemu systemowi i z trudem wprowadził alternatywny sposób życia, będzie się bronił przed ponownym wprowadzaniem czegoś nowego. W zasadzie nie jest to jednak wcale taka nowość i nie pozostaje w sprzeczności z innymi teoriami na temat naturalnego odżywiania. Zaletą orkiszu jest to, że bez względu na formę, w jakiej się go spożywa, nie traci on swojej mocy. Wiele spośród tak zwanych podstawowych środków odżywczych być może stanowi bardziej obfite niż orkisz źródło składników witalnych, minerałów i elementów śladowych, jednak do asymilacji i przyswojenia ich przez ludzkie ciało wymagają one zaburzenia równowagi soków, która następnie musi ponownie zostaćosiągnięta,awtym czasie w raziecho-roby układ odpornościowy nie jest w pełni dyspozycyjny. Owies w połączeniu z orkiszem wykazuje właściwości poprawiające nastrój (w przypadku orkiszu przyjmuje się, że ma to związek z podwyższoną zawartością alaniny), w przeciwieństwie do orkiszu wymaga jednak dobrego stanu zdrowia (trawienie). Jeśli powyższe słowa skłoniły kogoś do przemyśleń, to już jest coś. Na pewno zatem warto spróbować A duchowa i Boża mądrość św. Hildegardy z pewnością nie chce wyprowadzić nikogo na manowce.  Zupy i przystawki Spis treści: O Autorce Podziękowania WSTĘP Święta Hildegarda z Bingen (1098-1179) DrGottfried Franz Hertzka (1913-1997) Słowo wprowadzenia Środki żywnościowe w kuchni sw. Hildegardy ZUPY l POTRAWY JEDNOGARNKOWE WKŁADKI DO ZUP l PRZYSTAWKI Alfabetyczny spis przepisów

Maria Ochorowicz - Monatowa to ikona polskiej sztuki kulinarnej. Pan Maciej Kuroń mówił o niej jako "o jednej z [...] ulubionych autorek książek kucharskich". Jej monumentalne dzieło - Uniwersalna książka kucharska - to najobszerniejsza książka w naszej kolekcji literatury kulinarnej i swego rodzaju biblia dla kucharzy. Opasłe tomisko zawiera przeszło dwa tysiące dwieście przepisów. Dzieło powstało z myślą o wszystkich gospodyniach, którym na sercu leży dobre i higieniczne żywienie rodziny. Autorka zawarła tu nie tylko dyspozycje posiłków, ale także mnóstwo porad dotyczących zdrowej diety oraz zalecanego odżywiania się przy różnych chorobach. Nowością jest dział poświęcony kuchni jarskiej. Odnajdziemy tu przepisy na bakłażany, dynie, fasole, kalafiory, jarskie gołąbki, kartofle w różnych odsłonach i wiele, wiele innych. Uniwersalna książka kucharska, choć jest reprintem, z powodzeniem zastąpi inne książki kucharskie, gdyż obok bardzo prostych i podstawowych przepisów zawiera również receptury na dania bardziej wyszukane.

Czy nie zdarzyło nam się pomyśleć, iż dobrze byłoby mieć pod ręką pomoc i wskazówkę – w rozwiązaniu zagadki, jaką stanowi każdy chory? Wsparcie w znalezieniu drogi wyjścia z niepewności, której nieraz doświadczamy? Książeczkę, jaką można by włożyć do kieszeni fartucha lekarskiego, nie rozstawać się z nią na dyżurze, w gabinecie i podczas wizyty domowej. Z tą myślą powstało nasze kompendium

NAJWAŻNIEJSZA KSIĄŻKA ROKU CZYTANA PRZEZ SAMEGO AUTORA Posłuchaj głosu jednego z najwybitniejszych polskich aktorów. Ten audiobook to niezwykła rozmowa Jerzego Stuhra  ze słuchaczami, czytelnikami,  a zarazem  z samym sobą:  o życiu, o miłości, o sztuce – o rzeczach najważniejszych.   Gdy Jerzy Stuhr w zeszycie podarowanym mu przez córkę zaczął notować swoje  przemyślenia i obserwacje, był październik 2011 roku, początek jego walki z chorobą nowotworową. Choć dziennik powstawał w tak ciężkim dla Autora okresie, to nie rak jest głównym tematem i bohaterem zapisków. Dziesiątki anegdot, polityka, sport, kultura, refleksje o roli aktora we współczesnym świecie, recenzje oglądanych filmów, wspomnienia  i głębokie przemyślenia na temat rodziny, przyjaciół i wielbicieli – o tym Autor  pisze najwięcej.  A choroba? Oczywiście jest, ale jakby w tle. Jerzego Stuhra najbardziej zajmuje to, co za szpitalnymi oknami.   „Tak sobie myślę… ma wszelkie walory szlachetnej literatury dziennikowej. Szlachetnej przez swą wielobarwność, czułość, przez żarliwy i szczery stosunek autora do spraw i ludzi. To pisanie wartkie, emocjonalne, niewydziwione i bezpretensjonalne, bardzo Stuhrowe – jak jego teatr i jego kino”. Tadeusz Nyczek                   JERZY STUHR (ur. 1947 r.) – jeden z najpopularniejszych i najbardziej wszechstronnych aktorów polskiego teatru i filmu, przez wiele lat związany z krakowskim Starym Teatrem i scenami teatrów włoskich, reżyser filmowy i teatralny, wykładowca krakowskiej PWST i wieloletni rektor tej uczelni, jest laureatem wielu prestiżowych nagród i członkiem Europejskiej Akademii Filmowej. Autor książek: Sercowa choroba, czyli moje życie w sztuce i Stuhrowie. Historie rodzinne.

Pisz i licz - z najpopularniejszymi programami na świecie Prostota i elegancja, czyli jak stworzyć czytelny i estetyczny dokument tekstowy Operacje podstawowe i skomplikowane, czyli jak Excel może ułatwić nam życie Grafika i wykresy, czyli jak uatrakcyjnić wygląd dokumentówWord i Excel należą do najbardziej znanych i najczęściej wykorzystywanych programów na świecie. Każdy z nas musi czasem napisać urzędowe pismo, wysłać oficjalny list czy zaprojektować zaproszenie. Każdy miewa problemy z obliczaniem podatku, dodawaniem długich serii liczb lub ustalaniem liczby dni pomiędzy określonymi datami. Te dwa proste w obsłudze, a niezwykle przydatne programy są lekiem na takie kłopoty. Pozwalają nam działać wygodnie, bez nerwów i ryzyka pomyłki. Wbrew pozorom nie są też trudne w obsłudze. Wystarczy znajomość kilku podstawowych zasad i sztuczek. Jeśli chcesz szybko je poznać, powinieneś sięgnąć właśnie po tę książkę.""Word i Excel. Dla seniorów "" to pozycja przeznaczona dla osób, które wciąż trochę boją się komputera, ale wiedzą już, że to świetne narzędzie, i chcą opanować obsługę ważnych programów. Dowiesz się z niej, jak uruchomić Excel i Word oraz stworzyć czy zapisać nowe dokumenty. Nauczysz się wpisywać i formatować tekst w Wordzie, zaznaczać go, przenosić oraz wyrównywać. Odkryjesz, jak wstawiać listy oraz grafikę czy tło - i jak wydrukować gotowy dokument. Poznasz najprostsze i bardziej zaawansowane sposoby dokonywania obliczeń w Excelu. Zrozumiesz, jak należy prawidłowo wprowadzać dane i korzystać z możliwości formatowania czy zaznaczania poszczególnych komórek, a także na czym polega idea formuł i jak sprytnie można ich używać. Pierwsze kroki w programie Word Praca z tekstem Zmiana wyglądu i położenia tekstu Listy wyliczane i numerowane Ustawienia strony Grafika w dokumencie Drukowanie dokumentu Uruchamianie programu Excel 2007 PL Aktywacja i zaznaczanie komórek Wprowadzanie danych Formatowanie komórek i modyfikowanie arkusza Tworzenie i edycja formuł WykresyNajwyższy czas opanować obsługę Worda i Excela!