Artyści to zbiór obszernych wywiadów z artystami różnych dziedzin sztuki i pokoleń. O swym życiu i twórczości opowiadają: aktorka teatralna i filmowa Ewa Krasnodębska, światowej sławy śpiewak operowy Wiesław Ochman, poetka i dziennikarka Barbara Gruszka-Zych, znany z seriali telewizyjnych aktor Tomasz Ciachorowski, kompozytor i piosenkarz, zwycięzca konkursu Eurowizji Aleksander Rybak oraz aktor teatralny Adam Serowaniec.
Paweł Bieliński (1968) - dziennikarz działu zagranicznego Katolickiej Agencji Informacyjnej. Autor książek, m.in." Bóg zawsze przychodzi" (2004), "święci uśmiechnięci"(2011) i "Rozmowy o Janie Pawle II"(2014).
Herling nazwał Szałamowa "największym [...] pisarzem koncentracyjnego świata sowieckiego". W jednej z rozmów stwierdził: "Myślę, że wszyscy piszący o GUŁagu powinniśmy skłonić głowy przed Szałamowem. Łącznie z Sołżenicynem, który to zresztą zrobił". Hołdem Grudzińskiego było "Piętno. Ostatnie opowiadanie kołymskie. Tak jak w latach sześćdziesiątych Szałamow utrwalił ostatnie dni Osipa Mandelsztama w noweli "Sherry Brandy", tak Herling w 1982 roku opisał stan powolnego konania W i e l k i e g o P i s a r z a. Stylizując swój utwór na wzór "Opowiadań kołymskich", relacjonując dramatyczne fakty z konwencjonalną rzeczywistością, miarowym i spokojnym tokiem wypowiedzi, niechęcią wobec wykrzykników i "dramatycznego rozdymania słów", Herling z pokorą oddał pośmiertny hołd tym cechom pisarstwa Szałamowa, które były mu najbliższe.
Publikacja podsumowuje dotychczasową twórczość Krzysztofa M. Bednarskiego. Oprócz bogatej części ilustracyjnej zawiera kalendarium, szczegółowy wykaz wystaw i bibliografię opracowane przez Marylę Sitkowską, a także eseje Wiesława Gumuły, Łukasza Kropiowskiego, Achillego Bonita Olivy, Marii Anny Potockiej oraz wywiad z artystą przeprowadzony przez Martynę Sobczyk.
Publikacja powstała na bazie wywiadów z osobami, które wyemigrowały z państw byłej Jugosławii w czasie konfliktów zbrojnych, które miały miejsce w latach 90. XX wieku, lub po nich. Zgromadzony w ten sposób materiał ukazał w szalenie sugestywny sposób przyczyny, przebieg i konsekwencje toczących się konfliktów .
Tę książkę, pomyślaną jako wywiad-rzeka, powinien znać każdy, kto interesuje się historią Litwy ostatnich kilkudziesięciu lat. Irena Veisaite jest jednym z najświatlejszych ludzi w naszym kraju, jest uosobieniem tolerancji i zdrowego rozsądku. Najwięcej uwagi poświęca kulturze, zwłaszcza teatrowi, i opozycji kulturalnej w okresie sowieckim. Czyni to z wyjątkową roztropnością, unikając skrajności i pustosłowia, a przy tym wnikliwie rozpatruje także złożone kwestie filozoficzne.
Weszli przebojem na szklane ekrany jako zgrany duet przeciwieństw. Teraz opowiadają także o tym, kim są z dala od kamer.
Obaj niedawno obchodzili czterdzieste urodziny. Co się zmieniło w ich życiu przez te lata? Czy Hołownia spełnił się wreszcie jako akuszerka, a Prokop poczuł się supermanem? Jak się odnajdują w rolach mężów i ojców? Czy coś ich jeszcze kręci w show-biznesie?
Z lekkim zdumieniem patrzą w lustro, z jeszcze większym – za okno, na gwałtownie zmieniający się świat. Czy Polacy w realu są fajniejsi niż w internecie? Gdzie są dzisiaj drzwi do piekieł? Czy Mesjasz przyjdzie ponownie w postaci cyfrowej?
Choć nadal są jak ogień i woda, na scenie i poza nią pozostają przyjaciółmi. Ich rozmowa to elektryzująca, zabawna, chwilami zaskakująco poważna podwójna autobiografia.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wykrzywił go rap i tak już zostało. Mieszka na Śląsku i to się nie zmieni. Gdy się
gubi, z krętej ścieżki sprowadza go Ona.
MIUOSH
w szczerej rozmowie z Arkadiuszem Gruszczyńskim rysuje obraz Śląska widzianego z perspektywy trzydziestokilkulatków, Śląska – „piątej strony świata”, Śląska – stanu umysłu. Miejsca definiowanego przez zmiany, ciągły rozwój, doświadczenia pokoleniowe, gdzie nowe ze starym tworzą chropowatą układankę.
Rozmowę uzupełnia felietonami, w których dzieli się spostrzeżeniami o Polsce, muzyce i show-biznesie. Trafia w punkt, przekonuje, że najważniejsze są dla niego rodzina, Śląsk i muzyka. Pozwala sobie na opowieść o tym, co go boli, czego nienawidzi, za czym tęskni i o czym marzy.
W książce znajdują się też nigdy dotąd niepublikowane teksty utworów.
Miuosh nie boi się szukać nowych dróg, eksperymentować, wchodzić w twórcze mariaże. Nagrywał i koncertował między innymi z Katarzyna Nosowską, Andrzejem Smolikiem, Piotrem Roguckim, czy Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia – za każdym razem uzyskiwał nieoczekiwane brzmienia, wymykał się zaszufladkowaniu i otwierał zaskakujące muzyczne przestrzenie.
Barbara GawrylukIlustratorki, ilustratorzy. Motylki z okładki i smoki bez wąsówZnakomici malarze, graficy, projektanci, którzy poświęcili życie książkom dla najmłodszych. Ilustrowali wspaniałe bajki, baśnie, opowiadania, krzyżówki, rebusy, historyjki i okładki pism. Nie szli na kompromisy, nie brnęli w infantylizm, a dziecko traktowali poważnie i nie narzucali swojej wizji.Wielu z nas najpierw kojarzy ilustrację Szancera, a potem baśń o Królowej Śniegu. Ferdynand Wspaniały już zawsze będzie wyglądał jak z ilustracji Kazimierza Mikulskiego, a jeże u Wandy Chotomskiej jak jeże Mieczysława Pokory. Koty Danuty Konwickiej każdy chciałby mieć w domu, tak jak Świerszczyki i Misie pełne rysunków Bożeny Truchanowskiej czy Janiny Krzemińskiej.O swoich fascynacjach opowiadają m.in. Elżbieta Gaudasińska, Zdzisław Witwicki, Bożena Truchanowska, Teresa Wilbik, Józef Wilkoń. Tych, których już nie ma Olgę Siemaszko, Janinę Krzemińską, Zbigniewa Rychlickiego Janusza Stannego czy Adama Kiliana wspominają najbliżsi. Co znaczyły sukcesy dla ich artystycznych wyborów? Co działo się z nimi, kiedy polską literaturę dla dzieci dotknął kryzys? Jak poradzili sobie z kolorową szmirą lat 80. i 90.? Gdzie są oryginały ich prac?W Ilustratorkach, ilustratorach oprócz rozmów Barbary Gawryluk znajdą się obrazki z ukochanych książek z dzieciństwa i ilustracje nigdy wcześniej niepublikowane.
WYJĄTKOWE ROZMOWY MARCINA DOROCIŃSKIEGO
O PIĘKNIE POLSKIEJ PRZYRODY, MIŁOŚCI DO ZWIERZĄT I WALCE O ICH OCALENIE
Marcin Dorociński – jeden z najlepszych polskich aktorów, gwiazda Pitbulla, Paktu i Jacka Stronga – od lat pomaga zwierzętom i broni natury, której zagrażają ludzki egoizm i bezmyślność. W tej książce rozmawia z ludźmi, którzy poświęcili życie badaniu i ratowaniu zagrożonej przyrody. Słucha opowieści prawdziwych bohaterów, którym nie jest wszystko jedno: badaczki zwyczajów wilków i eksperta od zmian klimatu, opiekunów z ośrodka, gdzie leczy się ranne jeże, specjalistów od żubrów i nietoperzy, szefów schronisk i azylów.
Co zrobić, gdy znajdziemy rannego ptaka lub jeża?
Dlaczego nie powinniśmy pozbywać się dzikich zwierząt mieszkających na naszych osiedlach?
Jak globalne ocieplenie wpłynie na życie każdego z nas?
Spotkania Marcina Dorocińskiego z obrońcami natury to pełne pasji rozmowy o niezwykłym świecie przyrody. To także inspirujące wezwanie do działania. Bo żeby ruszyć na ratunek naszej planecie i jej mieszkańcom, musimy przestać być obojętni na ich los. Też możemy zostać bohaterami, którzy chcą coś zmienić!
„Jesteśmy dziećmi naszej planety, nie jej właścicielami. Zwierzęta to nasi mniejsi bracia. Nigdy nie będziemy mogli przetrwać bez nich. One również nie przetrwają, jeśli im nie pomożemy. Dowiedzmy się, jak to robić skutecznie i świadomie. A przede wszystkim poznajmy ich niezwykły świat”.
Marcin Dorociński
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Hans Asperger był uznanym wiedeńskim psychiatrą, który w uniwersyteckiej klinice dziecięcej badał osoby z zaburzeniami umysłowymi. Brał również udział w nazistowskiej akcji mordowania niepełnosprawnych dzieci. Dbał o „higienę rasową” w III Rzeszy.
Reżim nazistowski sortował ludzi według rasy, religii i kondycji fizycznej. Nazistowscy psychiatrzy wybierali dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju, zwłaszcza z autyzmem. Asperger i jego koledzy starali się je „przekształcać” w produktywnych obywateli Rzeszy. Te, które uznali za nieuleczalne, wysyłano do kliniki Spiegelgrund, a następnie zabijano.
„Dzieci Aspergera” to przejmująca książka o tym, co człowiek może zrobić drugiemu – słabszemu. To również opowieść o człowieku wplątanym w morderczą ideologię i historia początków badań nad autyzmem, która zmusza do rozważań nad dziedzictwem hitlerowskiej nauki.
***
Edith Sheffer jest historyczką zajmującą się Niemcami i Europą Wschodnią. Pracuje w Instytucie Studiów Europejskich na University of California w Berkeley.
Jakie rytuały towarzyszą pracy twórczej Moniki Brodki, Agaty Bogackiej, Katarzyny Kozyry czy Zygmunta Miłoszewskiego?
Już jesienią ukaże się druga część arcyciekawej i inspirującej książki Agaty Napiórskiej Jak oni pracują 2. Kilkudziesięciu niezwykle utalentowanych polskich twórców w rozmowie z Agatą Napiórską opowiada o zwyczajach, które towarzyszą „przekształcaniu pomysłu w dzieło sztuki”. Tym razem wśród rozmówców znaleźli się nie tylko pisarze, ale także artyści, muzycy i kucharze. O ile w pierwszej części mieliśmy do czynienia często z twórcami starszego pokolenia, o tyle tu autorka koncentruje się na artystach młodszych, na fali wznoszącej. Rozmowy są nieco dłuższe i dotyczą także samego zjawiska pracy twórczej jako głównego źródła utrzymania.
Biblia smakoszy i erudytów, czyli rozmowy o literaturze i kuchni.
Co jada szatan u Bułhakowa? Jak gotuje Julian Barnes? Czy przy politycznych dysputach lepiej sprawdza się piwo smichovskie Jaroslava Haška, a może czerwone wino Rolanda Barthes’a?
Upodobania kulinarne tajnych agentów, zarówno u Iana Fleminga, jak i Umberto Eco, mogą zadziwić. Za to postacie Hrabala hołdują raczej tradycyjnym przysmakom.
Ernest Hemingway i Francis Scott Fitzgerald dzielą się pulardą z truflami, Charles Dickens je ostrygi od ulicznego sprzedawcy, a Miguel de Cervantes i Jan Potocki wspólnie podziwiają kastylijskie duszone mięso z warzywami.
Po siedmiu latach prowadzenia kultowej „Drogi przez mąkę”, Łukasz Modelski wybrał 50 najbardziej literackich spośród przeprowadzonych rozmów, nadając nowy sens pojęciu „literatura dla kucharek". Na końcu każdej z nich znaleźć można przepis na najważniejsze z omawianych dań.
Łukasz Modelski – mediewista z wykształcenia i dziennikarz z zawodu. Studiował w Warszawie, Poitiers i Paryżu. Lubi jeść i pić – czyni to zawodowo. Pisuje felietony do „Czasu Wina”, prowadzi literacko-kulinarną „Drogę przez mąkę” w radiowej Dwójce i rozmawia z szefami kuchni na świecie. Autor Dziewczyn wojennych, Fotobiografii PRL, Kuchni na plebanii i Piątego smaku. Rozmów przy jedzeniu.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Książka zawiera zapisy rozmów lub relacje ze spotkań Karola Jałochowskiego z najwybitniejszymi (nierzadko także najbardziej frapującymi) współczesnymi uczonymi. Są wśród nich odkrywcy struktury DNA, konstruktorzy bomby atomowej, kosmologowie i kryptolodzy kwantowi. Rozmowy dotyczą kluczowych, najistotniejszych pytań związanych z naszą obecnością we Wszechświecie. Nobliści, laureaci prestiżowych nagród, ale także niezależni uczeni młodego i starszego pokolenia rozmawiają o wolnej woli, świadomości, przypadkowości, o początkach Kosmosu i jego kresie, a także o wyginających umysł paradoksach.Lista rozmówców Karola Jałochowskiego, wybitnego dziennikarza naukowego pulikującego na łamach tygodnika POLITYKA, przyprawi o zawrót głowy każdego miłośnika nauki. Są to: Anthony Leggett, Artur Ekert, Avi Wigderson, Charles H Bennett, Daniel C. Dennett, David Deutsch, David Krakauer, David Wineland, Frank Wilczek, Freeman Dyson, Geoffrey West, Gregory Chaitin i Virginia Maria, James D. Watson, John Polkinghorne, Julian Barbour, Lee Smolin, Paul Davies, Paul Steinhardt, Seth Lloyd, Stuart Kauffman, Susan Blackmore, Vlatko Vedral.Ten niezwykły zbiór rozmów z naukowcami jest swego rodzaju manifestem wiary w moc poznania, w moc umysłu, a także w moc faktów autentycznych - i wiedzy na nich budowanej. Manifest ten, jest reakcją na postępujący uwiąd myślenia racjonalnego i tendencje antyoświeceniowe. Wydaje się, że w dobie postprawdy i faktów alternatywnych waga niebywałego intelektualnego dorobku Homo Sapiens jest systematycznie dyskredytowana. Wątpimy w wartość metody naukowej, kwestionujemy podstawowe osiągnięcia naukowe (by wspomnieć tylko ruch antyszczepionkowy i tendencje antydarwinowskie), powracając do myślenia magicznego, a nawet mentalnego szamanizmu. Ta książka wskazuje nam granice dzisiejszej nauki!
Kontynuacja opublikowanej w 2017 roku Szkoły filmowej.
W pasjonujących rozmowach najwybitniejsi polscy aktorzy i aktorki opowiadają dziennikarce TVN Kindze Burzyńskiej o początkach swojej kariery: egzaminach do szkoły aktorskiej, scenicznym i filmowym debiucie, metodach pracy, a także o drodze, jaką przeszli od tamtych czasów do chwili obecnej. Ich wspomnienia i anegdoty składają się na wielogłosową opowieść o trudnym i fascynującym aktorskim rzemiośle, o jego codzienności i jego magii.
Kariera zawodnicza toruńskiej „legendy” żużla, jak zwykło się mówić o Wojciechu Żabiałowiczu, trwała niespełna piętnaście lat. Biorąc pod uwagę współczesne standardy obowiązujące w tym sporcie, nie jest to okres nazbyt długi, ale zważywszy na sukcesy i osiągnięcia, jakie Wojciech Żabiałowicz ma na swoim koncie, inni przedstawiciele tej ekstremalnej dyscypliny sportu mogą o nich tylko pomarzyć. Dziś zarabia się wprawdzie znacznie większe pieniądze, ale uprawia zazwyczaj rzemiosło i traktuje ściganie na owalnym krótkim torze jak biznes. Wojciech Żabiałowicz zaś, obok Andrzeja Huszczy, Romana Jankowskiego czy Marka Kępy, był jednym z ostatnich prawdziwie sportowych matadorów żużlowego toru. Warto podkreślić, że uprawiał tę dyscyplinę w okresie najtrudniejszym, gdy brakowało sprzętu, pieniędzy, częstych kontaktów z czołówką światową, a mimo to pasja poparta talentem i determinacją pozwoliły mu na osiągnięcie wszystkich najbardziej zaszczytnych laurów w polskim żużlu (indywidualne i drużynowe mistrzostwo Polski, trofeum Złotego Kasku) oraz na udane próby ścigania się z najlepszymi zawodnikami na świecie w mistrzostwach świata indywidualnych oraz parowych. Był jednym z tych, którzy tworzyli grunt pod dzisiejsze sukcesy polskiego speedwaya.
Prestiż, pot i łzy. Wimbledon od kuchni
Każdy fan tenisa marzy, by choć raz zobaczyć Wimbledon na żywo. Artur Rolak śledzi rywalizację na kortach najstarszego turnieju tenisowego świata nieprzerwanie od 1992 roku. Rozmawiał z najlepszymi zawodnikami, bywał w miejscach dostępnych dla niewielu i zna opowieści, które nigdy nie ujrzały światła dziennego. Do teraz.
Historia ręcznika pewnej tenisistki, który wylądował na głowie autora. Dziennikarz udający ochroniarza, by dostać się na teren turnieju. „Strzelanina” pomiędzy Radwańską a Kuzniecową.
Tej książki nie można postawić na półce wśród encyklopedii. Nie jest to po prostu historia Wimbledonu. To historia turnieju według Artura Rolaka – człowieka, który został skazany na Wimbledon. Mimo że wcale się o to nie prosił.
Od dziecka marzyłem, żeby chociaż raz zagrać na Wimbledonie. Zagrałem 14 razy i dobrze rozumiem, dlaczego Artur jeździ tam od 27 lat. Nic dziwnego, że nazbierał aż tyle anegdot. Słusznie zastrzega we wstępie, że to nie jest encyklopedia turnieju. To spacer za kulisami Wimbledonu, na który serdecznie zapraszam wszystkich fanów tenisa.
Łukasz Kubot
Podróż z Arturem Rolakiem po jego Wimbledonie sprawia frajdę z wielu powodów. Opowieść jest soczysta jak zieleń kortów w pierwszym dniu turnieju, smaczna jak Pimm’s w upale, zaskakująca jak serwis Ivaniševicia. To odkrywanie najprawdziwszego obrazu wydarzeń w dzielnicy SW19. Powód jest oczywisty, choć nieco skrywany za kompetencją – to wysoka temperatura uczuć autora do tenisa. Nie kryjmy – zwłaszcza do tenisistek.
Krzysztof Rawa, „Rzeczpospolita”
Napisał to reporter widzący szerzej, dbający o każde słowo, celnie puentujący zdarzenia. Gorąco polecam. 27 lat temu wysłałem go na pierwszy turniej tenisowy i... do tej pory nie wrócił. O trawie Wimbledonu wie więcej niż najstarszy konik polny.
Jerzy Chromik, TVP Sport
Za sukcesem Google 'a i Facebooka stoi trzech błyskotliwych mężczyzn i ...trzy wybitne kobiety. Lecz ich historie opowiada się rzadko . Emily Chang, reporterka, która codziennie wprost z Doliny Krzemowej nadaje wywiady z gigantami branży technologicznej, przeprowadziła gruntowne reporterskie śledztwo wiedziona pytaniem: jak to możliwe, że w krainie, w której granice stanowi wyobraźnia, wielu ludzi nie jest zdolnych zrzucić seksistowskich klapek z oczu. Z rzetelnością godną historyka cofnęła się do epoki powstawania pierwszych firm komputerowych, by poprzez erę boomu lat 90. doprowadzić opowieść do roku 2018, czasu triumfu takich start-upów jak Slack czy Uber. Przybliżyła codzienność gorączkowej pracy i upojnej zabawy twórców firm, które przeszły do legendy. Opisała kulisy rekrutacji pracowników i przyklepywania wielomilionowych transakcji. Zajrzała do nocnych klubów i za szczelnie zasłonięte kotary rezydencji, w których organizowane sąsekretne seks-party bogaczy. Przebiła się przez sterty statystyk i badań. Przeprowadziła mnóstwo rozmów. Udowadniając, że słaba reprezentacja kobiet w branży IT to nie przypadek, a przy okazji dowodząc, że zatrudnianie kobiet daje się wycenić w konkretnych finansowych zyskach .Brotopia uchwyciła, majaczące dotąd w kącie oka, drugie, zdumiewające oblicze Doliny Krzemowej.Emily Chang jest prowadzącą i producentką Bloomberg Technology, codziennego programu telewizyjnegoskoncentrowanego na globalnym rynku technologii, oraz magazynu Bloomberg Studio 1.0, gdzie regularnie rozmawia z czołowymi menedżerami firm technologicznych, inwestorami i przedsiębiorcami. Wcześniej była korespondentką CNN z Pekinu oraz Londynu. Za swoje relacje zdobyła pięć regionalnych nagród Emmy. Absolwentka Uniwersytetu Harvarda.Mieszka w San Francisco wraz z mężem i trójką dzieci.
Ginekolog zapyta Cię o ostatnią miesiączkę, a seksuolog – czy czerpiesz radość z seksu.
Seks jest papierkiem lakmusowym relacji. Czy można tworzyć dobry związek bez udanego życia seksualnego? Czy problemy małżeńskie można rozwiązać w łóżku? O seksie chcielibyśmy wiedzieć wszystko. Wstydzimy się, więc o nic nie pytamy.
Czy Polki odczuwają przyjemność z seksu?
Jaki wpływ na seks ma nauczanie Kościoła?
Czy kobiety mogą mieć większe potrzeby seksualne od swoich partnerów?
Czy kobieta, która nie ma ochoty na seks, jest „popsuta”?
Czy masturbacja jest powodem do wstydu?
Jak wygląda seks w ciąży i po porodzie?
Jak zaspokoić naturalne potrzeby seksualne osoby z upośledzeniem fizycznym lub umysłowym?
Czy po pięćdziesiątce wypada jeszcze być aktywnym seksualnie?
Czy w małżeństwie może dojść do gwałtu?
Z kobietami seksuolożkami o kobiecej seksualności szczerze rozmawia Marta Szarejko, dziennikarka i publicystka. Razem ze swoimi rozmówczyniami odkrywa sekrety polskich gabinetów seksuologicznych. Zadaje pytania, na które chciałybyśmy poznać odpowiedzi, ale dotychczas nie miałyśmy kogo zapytać.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Genialny artysta. Niebywała kariera. Tragiczna śmierć Do dziś podziwiamy jego kultowe role w Zezowatym szczęściu czy Popiele i ł ogromne sukcesy na małym i dużym ekranie. Uwielbiany w Europie i Stanach Zjednoczonych. „Komediant profesjonalny” – jak pisała o nim Wisława Szymborska. Pięćdziesiąt lat temu zginął w tragicznym wypadku samochodowym, będąc u szczytu sławy.
Żył za krótko.
Bogumił Kobiela – prawdziwa ikona i gwiazda lat sześćdziesiątych. Ze Zbigniewem Cybulskim tworzył niezastąpiony duet przyjaciół. Agnieszka Osiecka, Kalina Jędrusik, Stanisław Dygat, Sławomir Mrożek, Roman Polański, Krzysztof Komeda, Wojciech Kilar – to tylko część osób, które pojawiły się w jego życiu. Dlaczego nie pasował do świata gwiazd? Czego się bał? Kto z niego kpił? Skąd obawa, że wyląduje u „czubków”? Dlaczego na wpół rozebrany błagał o litość rzeźników? Autor szuka odpowiedzi, rozmawiając z jego bratem, Markiem Kobielą, żoną Małgorzatą i Wojciechem Kilarem, oraz sięga do prywatnych listów Kobieli.
Poznajcie „Bobka”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
