Emotikon. Robert Rumas i Piotr Wyrzykowski, pod red. Marii Morzuch, projekt graficzny Honza Zamojski, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Muzeum Sztuki w Łodzi, Warszawa 2012.
Publikacja towarzyszy wystawie o tym samym tytule, trwającej obecnie w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Katalog w dużej mierze składa się ze zdjęć będących zapisem podróży artystów po krajach wokół Morza Czarnego: Turcji, Rumunii, Gruzji i Ukrainie. Autorem tekstu w katalogu jest wybitny dziennikarz i reporter Wojciech Górecki specjalizujący się w tematyce wschodniej, głównie Kaukazu Północnego i Południowego.?
Książka towarzysząca wystawie Magdalena Więcek. Działanie na oko w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki poza m.in. katalogiem rzeźb i realizacji przestrzennych artystki przedstawia jej sztukę w kilku interesujących aspektach. Anna Maria Leśniewska omawia zagadnienie pracowni-domu artysty i znaczenie fotografii w procesie twórczym, Gabriela Świtek wskazuje na powinowactwa rzeźby lat sześćdziesiątych z architekturą i na jej obecność w przestrzeni miejskiej, zaś Dorota Szwarcman, wychodząc od spotkania artystki z Karlheinzem Stockhausenem, przytacza znaczące przykłady związków rzeźby z muzyką.
Wydana w ciekawej formie broszura towarzysząca wystawie Anny Mycy. Niewielka teka w formacie A5, zawiera krótki opis pokazywanego w Zachęcie projektu oraz karty z reprodukcjami pokazywanych prac (12 sztuk). Katalog w wersji polsko-angielskiej.
Album towarzyszący wystawie rysunków Paula McCarthiego i Benjamina Weissmana. Jest to pierwsza tak obszerna, monograficzna publikacja poświęcona tym dwóm artystom. Album ten to nie tylko zbiór wszystkich rysunków wykonanych podczas wspólnych sesji/rozmów, zawiera on również nigdzie wcześniej niepublikowany tekst autorstwa obydwu artystów, który powstał w czasie ich wspólnej pracy.
Wystawa miała dać szansę rozpoznania ukrytego, czy też nie dość dotąd wyeksponowanego obszaru sztuki tworzonej w Estonii, Łotwie i na Litwie w drugim półwieczu XX wieku. Obszaru traktowanego jako pewna całość. Jednak jak pokazały dzieła, sztuka tego regionu jest specyficzna dla każdego z obszarów, mimo podążania za głównymi trendami światowymi.
Katalog towarzyszył 53. Międzynarodowemu Biennale Sztuki w Wenecji, gdzie reprezentantem polski był Krzysztof Wodiczko. Tytułowymi bohaterami projekcji Krzysztofa Wodiczki są imigranci, którzy nie będąc u siebie pozostają wiecznymi gośćmi. Inni, obcy to pojęcia kluczowe w jego praktyce artystycznej, zarówno w projekcjach, pojazdach, jak zaawansowanych technologicznie instrumentach dających możliwość komunikowania, wypowiedzenia się, zaznaczenia swojej obecności w przestrzeni publicznej tym, którzy pozbawieni praw pozostają niemi, niewidoczni, bezimienni. Katalog zawiera ilustracje i opisy prac Krzysztofa Wodiczki, wywiad z artystą oraz artykuły teoretyczne Agnieszki Morawińskiej, Bożeny Czubak i Ewy Lajer-Burcharth.
"Sztuka Kim Sooja od ponad dwudziestu lat przyciąga uwagę krytyków i publiczności wielkich międzynarodowych manifestacji nowej sztuki, jak Documenta Manifesta, Biennale w Sao Paolo czy Biennale w Wenecji (...) KIm Sooja jest atystką koreańską, która na swój kraj i jego tradycję patrzy z zewnątrz, z perspektywy międzynarodowej sceny artystycznej, jaką jest Nowy Jork, od wielu lat miejsce jej pobytu i pracy. Stąd bierze się dyskutowana wielokrotnie, globalność jej sztuki sprzęgnięta z lokalnością, sztuki dla której materiałem wyjściowym stały się wzorzyste, połyskliwe tkaniny - tradycyjny koreańskie kapy". Tak właśnie o twórczości artystki we wstępie książki pisze Agnieszka Morawińska.
"Sztuka Kim Sooja od ponad dwudziestu lat przyciąga uwagę krytyków i publiczności wielkich międzynarodowych manifestacji nowej sztuki, jak Documenta Manifesta, Biennale w Sao Paolo czy Biennale w Wenecji (...) KIm Sooja jest atystką koreańską, która na swój kraj i jego tradycję patrzy z zewnątrz, z perspektywy międzynarodowej sceny artystycznej, jaką jest Nowy Jork, od wielu lat miejsce jej pobytu i pracy. Stąd bierze się dyskutowana wielokrotnie, globalność jej sztuki sprzęgnięta z lokalnością, sztuki dla której materiałem wyjściowym stały się wzorzyste, połyskliwe tkaniny - tradycyjny koreańskie kapy". Tak właśnie o twórczości artystki we wstępie książki pisze Agnieszka Morawińska.
Teksty modernizmu. Antologia polskiej teorii i krytyki architektury 1918-1981 to ujęta w dwóch tomach historia teoretyzowania i przyjmowania na gruncie polskim architektonicznego modernizmu. Tom pierwszy antologii to wybór blisko sześćdziesięciu najciekawszych tekstów źródłowych autorstwa polskich teoretyków i praktyków architektury, które powstały w okresie pomiędzy odzyskaniem przez Polskę niepodległości a karnawałem Solidarności. Znalazły się w nim teksty głównych bohaterów międzywojennej awangardy, najważniejszych teoretyków i praktyków dwudziestolecia, kluczowych postaci socrealizmu i poodwilżowego socmodernizmu, poszukiwaczy i eksperymentatorów z lat 60. i 70. i wreszcie podważających osiągniecia modernizmu kontestatorów z ostatniej dekady PRL-u. Drugi tom jest próbą pokazania sposobów użycia dostarczonego w pierwszym tomie narzędziownika tekstów, zachętą dla Czytelniczek i Czytelników do tworzenia własnych interpretacji, tropienia związków. Wypełniają go krytyczne eseje badaczy polskiego modernizmu Davida Crowleya, Tomasza Fudali, Doroty Jędruch, Małgorzaty Jędrzejczyk, Aleksandry Kędziorek, Emilii Kiecko, Doroty Leśniak-Rychlak, Grzegorza Piątka, Kamili Twardowskiej, Diany Wasilewskiej, Michała Wiśniewskiego, Łukasza Wojciechowskiego przybliżające teksty pierwszego tomu i pokazujące w jaki sposób mogą być one przydatne i żywe.
Publikacja porusza tematykę działalności i twórczości ruchu Fluxus w Niemczech. W książce odszukać można nie tylko fragmenty dotyczące poszczególnych dzieł czy teksty (np. Iny Conzen, Rene Blocka) opisujące twórczość ruchu ale także rozmowę Johanesa Cladersa z Gabriele Knapstein.
Lech Majewski poeta, malarz, reżyser i pisarz. Na wystawie w Zachęcie zostały zaprezentowane jego wideo instalacje i rzeźby. Ekspozycji towarzyszy bogato ilustrowany katalog z syntetycznym wprowadzeniem autorstwa Romana Lewandowskiego. Książka zawiera notę biograficzną oraz wypis ważniejszych indywidualnych wystaw, w całości poświęcona wizualnym poematom artysty.
Obszerny katalog, który towarzyszył wielkiemu przedsięwzięciu jakim niewątpliwie była wystawa Warszawa Moskwa /Moskwa Warszawa 19002000". Czterysta stron tekstów i ilustracji oddaje rozmach ekspozycji, która gościła w Zachęcie na przełomie 2004 i 2005 roku oraz oferuje szerokie spojrzenie na skomplikowane relację kultur polskiej i rosyjskiej. Ze wstępu Andy Rottenberg: [wystawa] jest pierwszą próbą spojrzenia na sztukę XX wieku obu krajów bez politycznych obciążeń, jakimi nacechowane były wzajemne stosunki do 1989 roku. Szczupłość miejsca nie pozwala na pełną prezentację wielowątkowych polsko rosyjskich relacji artystycznych tego burzliwego okresu; jest to raczej spojrzenie ze wskazaniem na obszary nadal mało rozpoznane, a czasem zupełnie nieznane (jak recepcja Wyspiańskiego w Rosji), które powinny w przyszłości stać się przedmiotem specjalistycznych badań.
Olbrzymia publikacja ilustrująca ekspozycję w Zachęcie i Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie. Instalację tworzyła dwudziestojedno metrowa ściana pokryta osiemnastoma tysiącami mikro fotografii ułożonymi w kilkudziesięciu prostokątach. Każda z fotografii była kadrem, który był emitowany w telewizji polskiej od lat 70. Wtedy Zofia Kulik rozpoczęła prowadzenie i gromadzenie tej dokumentacji ikonosfery naszej codzienności. Pojawiają się kadry syntetyzujące wiek XX: żołnierze, wybuchy nuklearne, odkrycia w zakresie biologii, chemii i fizyki, wojny, choroby, śmierć, przyroda, moda, ciało... Katalog gromadzi na 168 planszach pokazywane mikro fotografie łącznie z komentarzami z materiałów filmowych oraz datami emisji programów, i odautorskimi uwagami.
Tapta, osoba, osobistość, profesor, artystka zaangażowana bez reszty w to, co robi. Tapta, to osobistość o wyraźnie zarysowanych kontuarach, podobnie, jak jej twórczość. Stymulująca osobowość, nie pozbawiona zmysłu monumentalizmu. Wie, jak podejść do stacji metra, do płotu długości dwudziestu sześciu metrów. Potrafi posługiwać się materiałami pozbawionymi daru łatwego urzekania, umieścić pływającą rzeźbę na wodach weneckiej laguny. Uwielbia mosty i przestrzega zasad budowy i inżynierii. Interesuje ją ruch, łączenia obiektów; pociągają ją śruby i zawiasy, w których dopatruje się obietnicy ruchu, dynamiki. Tworzy w neoprenie, w surowym kauczuku, którym posługuje się w swoisty sposób, aczkolwiek wiadomo, do czego służy on w przemyśle, chociaż używa go się też do produkcji tych ruchomych chodników, które wypluwają z trzewi lotnisk bagaże, jak również do wyrabiania skafandrów nurków głębinowych. Tapta kultywuje także, instynktownie, zmysł współpracy, wymiany, dialogu. France Borel Fragment przemówienia inauguracyjnego wygłoszonego podczas otwarcia wystawy Tapty w La Cambre 29 stycznia 1996 roku.
Katalog wystawy, na którą składają się prace pochodzące z pięciu kolekcji Fonds Regional D'art Contemporain (FRAC). Spójność zróżnicowanym, pochodzącym z odrębnych kręgów kulturowych pracom nadaje temat, którym jest rzeczywistość. Prezentowani są artyści dotychczas w niewielkim stopniu pokazywani w Polsce, jednak o dużym znaczeniu międzynarodowym. Katalog w wersji polsko-francuskiej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
