Książka stanowi wieloaspektową analizę miejsca i roli Stanów Zjednoczonych w polityce bezpieczeństwa militarnego Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2014-2024, czyli w okresie głębokich przemian środowiska bezpieczeństwa wywołanych agresywną polityką Federacji Rosyjskiej, głównie wojną w Ukrainie. Autor ukazuje, w jaki sposób Polska - funkcjonująca na wschodniej flance NATO - redefiniowała swoją strategię i politykę bezpieczeństwa, opierając je w coraz większym stopniu na współpracy ze Stanami Zjednoczonymi jako kluczowym zewnętrznym gwarancie bezpieczeństwa militarnego. W centrum rozważań znajduje się analiza znaczenia USA w trzech wymiarach: koncepcyjnym, uwarunkowań polityki bezpieczeństwa oraz praktycznej realizacji współpracy wojskowej. Monografia pokazuje, że kolejne fazy wojny w Ukrainie w sposób istotny wzmacniały rolę Stanów Zjednoczonych w polskiej strategii i polityce bezpieczeństwa. Szczególnie lata 2014 i 2022 stanowią momenty przełomowe, w których Polska, w obliczu rosnącego zagrożenia, intensyfikowała współpracę militarną z Waszyngtonem, dążąc do zwiększenia obecności wojskowej USA na swoim terytorium oraz wzmocnienia zdolności obrony i odstraszania. Łukasz Jureńczyk koncentruje się na analizie kluczowych elementów współpracy, tj.: zwiększeniu liczebności amerykańskich kontyngentów w Polsce, rozwoju infrastruktury wojskowej, intensyfikacji ćwiczeń wojskowych oraz szeroko zakrojonym programie modernizacji Wojska Polskiego z udziałem amerykańskiego przemysłu obronnego. Jednocześnie ukazuje znaczenie wsparcia USA dla Ukrainy, które - osłabiając potencjał Rosji - pośrednio wzmacnia bezpieczeństwo Polski i całego regionu Europy Środkowo-Wschodniej. W monografii Autor również podkreśla, że rola Stanów Zjednoczonych w polityce bezpieczeństwa militarnego Polski wynika nie tylko z uwarunkowań regionalnych, lecz także z globalnej rywalizacji mocarstw, zwłaszcza USA z Chinami. Zaznacza, że relacje polsko-amerykańskie mają charakter asymetryczny, jednak Polska względnie skutecznie wykorzystuje swoje położenie geopolityczne i rosnący potencjał do wzmacniania strategicznego partnerstwa z USA. Książka stanowi istotny głos w debacie nad współczesnym bezpieczeństwem militarnym, ukazując, dlaczego Stany Zjednoczone zajmują centralne miejsce w polityce obronnej Polski oraz jakie znaczenie ma ten sojusz dla stabilności całego regionu. Łukasz JUREŃCZYK - dr hab., prof. uczelni, kierownik Katedry Polityki Bezpieczeństwa na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, redaktor naczelny czasopisma naukowego "Świat Idei i Polityki". Absolwent kierunków politologia, europeistyka i administracja. Jest magistrem Uniwersytetu Wiedeńskiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego. Stopnie doktora i doktora habilitowanego w zakresie nauk o polityce uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim, odpowiednio w 2009 i 2018 roku. W 2022 roku odbył staż naukowy na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. Specjalizuje się w polityce bezpieczeństwa oraz międzynarodowych stosunkach politycznych i wojskowych. Jest autorem monografii pt. Polska misja w Iraku. Implikacje dla Iraku i Polski (2010), Wojna z talibami i Al-Kaidą. Afganistan w latach 1994-2012 (2013), Polska misja w Afganistanie. Wojsko Polskie w operacji reagowania kryzysowego NATO (2016), Polska w Sojuszu Północnoatlantyckim. Wojsko Polskie w operacjach reagowania kryzysowego NATO (2016), Stosunki Polski ze Stanami Zjednoczonymi. Aspekty polityczno-wojskowe w okresie prezydentury Baracka Obamy (2019), Nie tylko "Fort Trump". Stosunki polityczno-wojskowe Polski z USA (2021), oraz współautorem monografii pt. Stosunki polsko-brytyjskie w okresie członkostwa w Unii Europejskiej (2021) i The World after the COVID-19 Pandemic During the War in Ukraine. Perspective of the Development of the World Order and Security Environment up to 2040. Challenges to Poland's Security (2023).
Iwona Legutko-Marszałek - germanistka, tłumaczka, psycholingwistka, wykładowczyni Uniwersytetu Gdańskiego. Ukończyła studia magisterskie: filologię germańską (Uniwersytet Jagielloński) i psychologię (Uniwersytet SWPS), doktorat zaś obroniła na Uniwersytecie Gdańskim.Jej dorobek naukowy składa się z wielu prac publikowanych w językach niemieckim i polskim, które dotyczą przetwarzania językowego, bilingwizmu, struktury i organizacji leksykonu mentalnego / leksykonów mentalnych u osób dwujęzycznych, kognitywnych aspektów procesu tłumaczenia oraz współdziałania systemu poznawczego i emocjonalnego. Wiedzę psychologiczną wykorzystuje również w pracy społecznej. Oprócz nauki pasjonuje się historią sztuki, literaturą, muzyką i przyrodą. Za jedną z najważniejszych zalet pracy uważam jej interdyscyplinarny charakter. Autorka sprawnie łączy perspektywę neurobiologiczną, poznawczą i językową, nie poprzestając na prostym zestawieniu literatury, lecz podporządkowując omawiane stanowiska jasno określonemu problemowi badawczemu. () Szczególnie cenne jest konsekwentne odchodzenie od tradycyjnego przeciwstawiania emocji i poznania na rzecz ich ujmowania jako współpracujących systemów przetwarzania informacji. Taka perspektywa znajduje uzasadnienie zarówno w omówionych przez autorkę danych neuronaukowych, jak i w przywołanych koncepcjach stricte psychologicznych. ()Potencjalnymi odbiorcami książki są przede wszystkim psychologowie poznawczy, psychologowie emocji, psycholingwiści oraz badacze zajmujący się neuronaukowmi podstawami języka i pamięci.prof. dr hab. Kamil ImbirUniwersytet Warszawski
Czy Warszawa potrafi rozpoznać talent? Czy potrafi go zatrzymać? A może część najcenniejszych kompetencji pozostaje niewidoczna, niedoceniona lub niewykorzystana? Warszawa ma talent to pierwsza tak kompleksowa analiza roli wykwalifikowanych migrantów spoza Unii Europejskiej w rozwoju współczesnej stolicy Polski. Autorzy pokazują Warszawę jako dynamiczny węzeł globalnych przepływów talentów - miasto, które przyciąga specjalistów z Europy Wschodniej i Azji, ale jednocześnie staje przed wyzwaniem skutecznego wykorzystania ich potencjału. Publikacja łączy najnowsze dane statystyczne, analizy rynku pracy, innowacyjne źródła cyfrowe (LinkedIn Talent Insights), wywiady eksperckie, historie migrantów oraz wyniki autorskiego narzędzia samooceny kompetencji Moja Migracja. Dzięki temu Czytelnik otrzymuje nie tylko diagnozę sytuacji, lecz także jedyny w swoim rodzaju wgląd w doświadczenia osób, które zdecydowały się budować swoją przyszłość zawodową właśnie w Warszawie. Książka odpowiada na kluczowe pytania: skąd Warszawa pozyskuje talenty?jakie kompetencje wnoszą migranci do stołecznej gospodarki?które sektory najbardziej korzystają z ich wiedzy i doświadczenia?jakie bariery utrudniają wykorzystanie ich potencjału?co decyduje o sukcesie zawodowym migrantów w Polsce?jak projektować polityki miejskie i migracyjne oparte na talentach? To publikacja dla badaczy, samorządowców, pracodawców, ekspertów rynku pracy, studentów oraz wszystkich zainteresowanych przyszłością Warszawy jako nowoczesnej, otwartej i konkurencyjnej europejskiej metropolii. Co wyróżnia tę książkę? pierwsze tak szerokie opracowanie poświęcone talentom migracyjnym w Warszawienowatorskie połączenie danych ilościowych i jakościowychperspektywa samych migrantów i migrantekpraktyczne znaczenie dla polityk miejskich, migracyjnych i rynku pracyunikalne spojrzenie na Warszawę jako centrum globalnej mobilności talentów Warszawa ma talent. Pytanie brzmi: czy potrafimy go dostrzec i wykorzystać? Książka może przywrócić równowagę w debacie publicznej o migracjach, zdominowanej ostatnio przez kwestie bezpieczeństwa, a pomijającej wkład cudzoziemców w rozwój gospodarczy i technologiczny Polski - z recenzji dr Dominiki Pszczółkowskiej Będzie to niewątpliwie cenna pozycja nie tylko dla badaczy i studentów, ale także decydentów i praktyków - z recenzji dr Marty Pachockiej Publikację przygotował zespół badawczy związany z Centrum Badań nad Zmianą Społeczną i Mobilnością Człowieka (CRASH) Akademii Leona Koźmińskiego: Izabela Grabowska, Magdalena Gawrońska, Agnieszka Bezat, Ivanna Kyliushyk oraz Emil Chról. Książka stanowi rezultat wieloletnich badań prowadzonych w projektach krajowych i międzynarodowych dotyczących migracji, mobilności talentów oraz rynku pracy.
Przestrzeń i wyobraźnia w zmianie społecznejTa książka jest rodzajem eksperymentu. Eksperymentalna jest przede wszystkim przedstawiona w niej formuła nauki społecznie zaangażowanej, wychodzącej poza akademię, choć zarazem potencjalnie zdolnej odmienić funkcjonowanie akademii. Oczywiście sama przez się praca ta żadnego kryzysu nie rozwiązuje, stanowi jednak wartościowy wkład w budowanie społecznej samowiedzy oraz pożądanych form społecznej wyobraźni i współpracy. Język wszystkich składających się na książkę esejów jest jasny, a w niektórych przypadkach ma wręcz walory literackie. Ten eksperyment nie jest w żadnym razie szalony. Przeciwnie, jest bardzo rozważny - chociaż i romantyczny.Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty KowalskiejNiezwykle oryginalna, a zarazem odważna propozycja naukowa. Oryginalna, ponieważ jej autorzy łączą klasyczny esej naukowy z formą apelu do różnych środowisk. Odważna zaś, bo w polskiej nauce zaangażowanie traktowane jest nader często z niezrozumiałą niechęcią. Świeżość tej książki polega właśnie na wychodzeniu poza schemat - zarówno w treści, jak i w formie. Jest ona wezwaniem do działania. Wezwaniem, co należy wyraźnie podkreślić, obudowanym pełnym naukowym oprzyrządowaniem. To nie dyskurs ideologiczny, lecz dyskurs społecznie zaangażowanych nauk społecznych i humanistycznych, które nie chcą postrzegać samych siebie jedynie w roli świadków zdarzeń, lecz chcą je współtworzyć.Z recenzji dr hab. Anny Siewierskiej, prof. URAutorki i autorzy: Bogdan Balicki, Bartłomiej Biga, Jakub Chabik, Franciszek Chwałczyk, Małgorzata Cząstka, Michał Dawidziuk, Jadwiga Elznerowicz, Paweł Ficek, Anna Giza, Jerzy Hausner, Magdalena Jelonek, Michał Krzykawski, Mikołaj Lewicki, Wiktoria Moczarska, Michał Możdżeń, Andrzej W. Nowak, Adam Pajor, Piotr F. Piasek, Agata Stasik, Maciej Wlazło, Michał Zaraś
Motywem przewodnim książki jest pewien rodzaj podwójności narracji teoretycznych w socjologii, polegający tym razem na przeplataniu się i konfrontowaniu ze sobą optymistycznej i pesymistycznej tonacji opisu i interpretacji świata społecznego. To bardzo dobry pomysł, który odświeża recepcję teorii socjologicznej. Wprawdzie przyzwyczailiśmy się już do tego, że teoria socjologiczna zaprogramowana przez Durkheima i Webera (a właściwie przez ich późniejsze, często dosyć upraszczające odczytania) ma strukturę binarną (), a narracja teoretyczna przyjęta przez Michała R. Kaczmarczyka też oparta jest na analizie przeciwieństw, jednak zaproponowana przez niego opozycja jest oryginalna i nieschematyczna.Prof. dr hab. Rafał DrozdowskiKsiążka Michała R. Kaczmarczyka jest niezwykle ciekawym i oryginalnym przedsięwzięciem, łączącym trzy powiązane krytyczne wątki. Pierwszy z nich dotyczy fundującej dyskurs nowoczesności filozofii życia, usuwającej w cień cierpienie na rzecz niczym nieuzasadnionego przekonania, że, jak pisze autor, "świat jest zasadniczo miejscem dla człowieka dobrym, dającym szansę na szczęście, a jeśli ktoś ponosi porażkę, to z własnej winy", czemu towarzyszy pogląd o prawie do szczęścia. Filozofia ta wyrasta z oświeceniowej - w istocie utopijnej - idei postępu oraz z wiary w naukę, która dzięki odkrywaniu praw rządzących rzeczywistością ma umożliwiać racjonalne zarządzanie zbiorowym życiem. Ściśle z tym związany wątek drugi odsłania ograniczenia poznawcze "naukowej socjologii", wynikające z przyjętego przez nią deterministycznego (mechanistycznego) paradygmatu. () Uzupełnieniem czy raczej alternatywą dla naukowej socjologii staje się w tej sytuacji literatura - a ściślej rzecz biorąc, dystopie społeczne, sięgające po "niedozwolone" dla nauki narzędzia analizy i formy wyrazu. Umożliwia to "powiedzenie o społeczeństwie czegoś więcej".Prof. dr hab. Anna GizaMichał Roch Kaczmarczyk (ur. 1978) - profesor Uniwersytetu Gdańskiego, dyrektor Instytutu Socjologii UG, badacz teorii społecznych i socjologii prawa. Autor nagradzanych książek: Aporia wolności. Krytyka teorii społecznej (Nagroda im Jana Długosza) i Wstęp do socjologicznej teorii własności (Nagroda PAN im. Ludwika Krzywickiego), tłumacz klasycznych dzieł Niklasa Luhmanna i Talcotta Parsonsa. Stypendysta Swedish Collegium for Advanced Study, Max-Weber-Kolleg oraz Fundacji Kościuszkowskiej. Publikował m.in. w: "European Journal of Sociology", "Thesis Eleven" i "Journal for the Theory of Social Behaviour".
Książka opowiada o procesach kształtujących polską socjologię w okresie powojennym 1945-1956: o jej restytucji w latach czterdziestych, likwidacji w czasie stalinowskiej rewolucji i powrocie na fali odwilży. Autorzy koncentrują uwagę na pograniczu nauki i polityki. Przyglądają się jednostkom: postawom ludzi polityki wobec akademii i ludzi akademii wobec polityki. Analizują ich przekonania, strategie, emocje, uwikłania, stawki oraz interesy, a także sieci relacji negocjowane w toku publicznych i prywatnych interwencji - dzielące ich fronty ideologicznej walki oraz integrujące wspólnoty myślenia. Głównym bohaterem książki jest Stanisław Ossowski - jego idee naukowe i formy zaangażowania społecznego, także przed 1945 rokiem. Jednak pogłębiona refleksja obejmuje również dylematy i działania reprezentantów formacji komunistycznej. "Fronty walki i kręgi myśli" to siódmy i ostatni tom wydany w ramach projektu naukowego "W kręgu Stanisława Ossowskiego. Warszawska szkoła socjologii" realizowanego przez Wydział Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.Łukasz Bertram, socjolog, historyk, adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Zajmuje się ruchem komunistycznym, podmiotowością jednostek w polityce oraz politycznymi doświadczeniami warstw nieuprzywilejowanych. Autor książki Bunt, podziemie, władza. Polscy komuniści i ich socjalizacja polityczna do roku 1956 (2022). Jakub Bazyli Motrenko, socjolog, filozof, adiunkt na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się wykorzystaniem wiedzy eksperckiej w polityce, funkcją wspólnot naukowych i tradycji w humanistyce oraz paradygmatem wyjaśniającym w metodologii jakościowej. Autor książki Przełom antypozytywistyczny w polskiej socjologii. Analiza teoretyczna kręgu myślowego Stefana Nowaka (2021).
Coraz częstsze zwolnienia z WF-u, spadająca aktywność fizyczna młodzieży oraz rosnący dystans uczniów do szkolnego sportu pokazują, że lekcje wychowania fizycznego stoją dziś przed wieloma wyzwaniami. Dziewczęta często mierzą się z poczuciem skrępowania, presją dotyczącą wyglądu czy obawą przed oceną rówieśników. Chłopcy z kolei nierzadko doświadczają presji związanej z osiąganiem wyników, sprawnością fizyczną i rywalizacją, a brak sportowych sukcesów może wpływać na ich pewność siebie i zaangażowanie w zajęcia.Książka Natalii Organisty, Zuzanny Mazur i Michała Lenartowicza to pierwsza w Polsce publikacja poświęcona problematyce płci w nauczaniu wychowania fizycznego. Autorzy - doświadczeni badacze i specjaliści z obszaru edukacji fizycznej, metodyki WF oraz socjologii sportu - analizują, jak codzienne praktyki szkolne, sposób oceniania, komunikacja oraz utrwalone stereotypy wpływają na doświadczenia uczennic i uczniów.Publikacja łączy perspektywę naukową z praktycznym spojrzeniem na wyzwania współczesnego wychowania fizycznego. To ważna lektura dla nauczycieli, studentów, badaczy i wszystkich osób, którym zależy na tworzeniu bardziej wspierającego, nowoczesnego i równościowego środowiska edukacji fizycznej. Choć wychowanie fizyczne ma znaczący wpływ na relacje społeczne i dobrostan młodzieży, w dyskursie edukacyjnym często jest traktowane marginalnie. Także dlatego warto docenić podjęcie przez autorów problematyki równości i dyskryminacji w kontekście szkolnej praktyki wychowania fizycznego. (...) Badają oni codzienną praktykę lekcyjną w kontekście ukrytych założeń programu, zwracając uwagę na sposób komunikacji, kryteria oceny i stawianie nieformalnych oczekiwań. () W rezultacie przeprowadzonych badań empirycznych autorzy otrzymali bogaty materiał, który poddali wielokontekstowej interpretacji, wskazując na obecność norm i stereotypów płciowych w wychowaniu fizycznym, wpływających na organizację lekcji, procesy komunikacji i doświadczenia uczniów.
Autorzy postawili sobie ambitny cel: przedstawienie wizji pokolenia Z, która odrzuca uproszczone oceny "na rzecz - jak czytamy w słowie wstępnym - wielowymiarowego obrazu generacji wchodzącej w dorosłość w warunkach przyspieszonej transformacji". Jacek Męcina i Piotr Zimolzak szczególną uwagę zwrócili na motywacje towarzyszące wyborom zawodowym, ocenie własnych kompetencji i postrzeganiu barier w rozwoju zawodowym. (...)W książce wybrzmiały kwestie, które dotąd nie były dostatecznie naświetlone w badaniach pokolenia Z, jak choćby wysoki potencjał kapitału ludzkiego młodych kobiet, potwierdzony poziomem wykształcenia i posiadanymi kompetencjami. Szerokie i kompleksowe badania przybliżają nam społeczność, która już niedługo będzie decydować o życiu i przyszłości Polski, o tym, czy i jak szybko kraj, w którym niebawem rozpocznie swą aktywność zawodową pokolenie Alfa, stanie się nowoczesnym, zasobnym miejscem pracy.prof. dr hab. Bogusława Urbaniak Z książki dowiadujemy się, jak generacja Z postrzega rzeczywistość - jak odnajduje się w świecie zdominowanym przez technologie i wielowymiarową niepewność, jak widzi swój rozwój i kompetencje w kontekście rynku pracy i zarządzania własną karierą. Opracowanie ma walor diagnostyczny, pokazuje postawy i sposób myślenia młodego pokolenia, także w kontekście ekologii, wyborów konsumpcyjnych i życiowych, zróżnicowanych stylów życia i pracy. Przełamuje stereotypy dotyczące cech generacji Z, wskazuje na trendy i kierunki zmian.prof. dr hab. Mirosław Grewiński
ROCZNIK STRATEGICZNY jest jedyną w Polsce i w Europie Środkowej publikacją, która systematycznie i całościowo przedstawia główne wydarzenia i tendencje w życiu międzynarodowym mijającego roku.OBSERWATORIUM BEZPIECZEŃSTWA oferuje wnikliwą analizę - instytucjonalną i sektorową - globalnych oraz regionalnych problemów bezpieczeństwa.ŚWIAT W ROCZNIKU to geopolityczne ujęcie sytuacji międzynarodowej, w tym polityki wielkich mocarstw.Diagnozę sytuacji strategicznej ukazano z polskiej perspektywy.Zawartość Rocznika wzbogacono autorskimi tabelami i kalendarium.Ponadto w obecnym wydaniu RS m.in.:USA - globalny predator w akcjiDonald, Wowa, Bibi - triumwirat epoki power politicsReszta świata wyciąga wnioskiEuropa nadal między Hamletem a SobieskimRokosz prezydencki szkodzi bezpieczeństwu PolskiW tomie 31. Rocznika Strategicznego publikują:Ridvan Bariiev, Agnieszka Bieńczyk-Missala, Paweł J. Borkowski, Patrycja Grzebyk, Aleksandra Jarczewska, Łukasz Jasiński, Karina Jędrzejowska, Robert Kupiecki, Roman Kuźniar, Wiesław Lizak, Marek Madej, Marek Menkiszak, Kamil Opara, Leon Pińczak, Kamila Pronińska, Kinga Szałek, Piotr Śledź, Marcin Terlikowski, Kinga Torbicka, Anna Wróbel, Łukasz Zamęcki.
Nowe wydanie uwzględnia więcej gatunków roślin, między innymi bylice i jałowce, zawiera przykłady pieśni i bajek poszerzających wcześniejsze analizy. Większą uwagę poświęcono też roli akuszerki i roślin wykorzystywanych w obrzędowym przywracaniu położnic do życia w wiejskiej społeczności.Sara Orzechowska
W polskiej literaturze brakuje takiego podręcznika do Benjaminowskiej alegorii, a nie mam wątpliwości, że koncepcja ta jest podręcznika godna. () Książka przybliży wielu humanistom - filozoficznie i językowo niewątpliwie trudną - Benjaminowską koncepcję alegorii, obejmującą najważniejsze konteksty ludzkiego życia. Także naszego, współczesnego życia.prof. dr hab. Roman KubickiOtrzymujemy panoramiczną wykładnię sublimowania się pojęcia alegorii u Benjamina - począwszy od okresu konceptualizacji we wczesnych pismach, aż po późniejsze teksty, odnoszące się do dramatu żałobnego, czyli siedemnastowiecznej przeszłości, a także do dziewiętnastowiecznej moderny i problemów współczesności.dr hab. Leon Miodoński, prof. UWrMateusz Palka (ur. 1985) - doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, kulturoznawca, autor tekstów krytycznych, esejów o sztuce oraz przekładów krótkich utworów Waltera Benjamina. Pracuje w Dziale Rękopisów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich; kurator wystaw fotograficznych i muzealnych. Współautor wystaw stałych Misja: Polska (2016) i Pan Tadeusz Różewicz (2021) w Muzeum Pana Tadeusza ZNiO. Scenarzysta komiksów Kurier z Warszawy oraz Wojna w eterze. Mówi Radio Wolna Europa (Ossolineum 2014, 2017); redaktor książki Jan Nowak-Jeziorański. Biografia opowiadana (Ossolineum 2014). Fotograf, członek ZPAF od 2016 r., autor wystaw Obsesja (Wrocław 2014; Kraków 2016), Biblioteka - portret wielokrotny (Toruń 2016) oraz cyklu Gemtlichkeit z lat 2015-2022. W druku: Jaśnia. Biografia artystyczna Bogdana Konopki (słowo/obraz terytoria) oraz "Ostatni rozdział" - rekonstrukcja trzeciego tomu autobiografii Jana Nowaka-Jeziorańskiego (Wydawnictwo Ossolineum).
Fundacja na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa (FDPA) przedkłada Czytelnikom dziewiątą edycję polsko-angielskiego raportu wydawanego od 2000 roku w ramach serii raportów o stanie wsi. Dzięki swojemu interdyscyplinarnemu wymiarowi Polska wieś 2016. Raport o stanie wsi ukazuje przemiany społeczno-gospodarcze, polityczne, demograficzne, a także przyrodnicze, jakie dokonują się na obszarach wiejskich. Redaktorzy naukowi tegorocznej edycji raportu, prof. Jerzy Wilkin i dr Iwona Nurzyńska, wraz z zespołem uznanych ekspertów w swoich dziedzinach kontynuują przyjęte wcześniej założenia metodologiczne, dzięki czemu Czytelnik od 16 lat może śledzić, porównywać i oceniać zmiany, jakich doświadcza polska wieś i rolnictwo. Raport o stanie wsi jest przede wszystkim diagnozą, czyli opisem oraz wyjaśnieniem najważniejszych procesów, struktur i problemów występujących na obszarach wiejskich w Polsce. W tegorocznym raporcie sporo uwagi poświęcamy pokazaniu sytuacji polskiej wsi, a zwłaszcza przemian ludnościowych i rolnictwa, na tle innych krajów europejskich. Właściwa diagnoza jest potrzebna nie tylko do rozumienia, ale i zmieniania stanu rzeczy w pożądanym kierunku. Ten drugi cel jest ściśle powiązany z kształtowaniem strategii i polityki rozwoju. Mamy nadzieję, że nasz raport okaże się pożyteczny także w tym zakresie.
W prezentowanym tomie znajdują się przemyślenia i refleksje osób niegodzących się na stan, w którym dominujące ideologie traktuje się jak zdroworozsądkowe oczywistości niewymagające uzasadnienia, ograniczenia praw obywatelskich określa się mianem obrony porządku publicznego, presję ekonomiczną nazywa się racjonalizacją życia społecznego, a irracjonalne autorytety funkcjonują jako autorytety moralne.Autorzy zamieszczonych tekstów (Tadeusz Kowalik, Andrzej Szahaj, Piotr Żuk, Michał Kozłowski, Przemysław Wielgosz, Leszek, Koczanowicz, Juliusz Gardawski, Jacek Wódz, Marcin Spławski, Dorota Majka-Rostek, Jarosław Klebaniuk, Adam Chmielewski) reprezentujący różne dziedziny nauk społecznych, zwracają uwagę na rozmaite pułapki i ograniczenia dla tworzenia w Polsce demokracji obywatelskiej.(...)I choć Czytelnik nie znajdzie w tej książce gotowych recept na zmianę obecnego stanu, to jednak może dostrzec w niej ważne pytania i wątpliwości. W dobie komercyjnych mediów, odrzucających analizę wszelkich bardziej złożonych i skomplikowanych problemów; w czasach spłyconej polityki, która nie musi być już ani zawodem ani powołaniem; w społeczeństwie, w którym niewidzialna ręka rynku i wzrost gospodarczy mają rzekomo rozwiązać wszelkie bolączki człowieka, zadawanie trudnych i niemodnych pytań jest rzeczą bezcenną. Podobnie jak cywilna odwaga w podważaniu dogmatów, które choć napuszone i mocno wryte w wiedzę potoczną, to jednak niewarte uświęcania i podtrzymywania. Bowiem utrzymywanie złudzeń i mistyfikacji umacnia jedynie grę pozorów w życiu publicznym, które coraz bardziej przypomina teatr marionetek.
Mocną stroną tej monografii jest jej charakter źródłowy. Konrad Graczyk wykorzystał nie tylko źródła normatywne, głównie ustawodawstwo Trzeciej Rzeszy i Generalnego Gubernatorstwa, ale także, co jest szczególnie cenne, źródła archiwalne, przede wszystkim orzeczenia sądów specjalnych GG, akta sądowe, wytyczne Głównego Wydziału Sprawiedliwości i akta personalne. Sięgnął również do prasy, tj. do okupacyjnych dzienników polsko- i niemieckojęzycznych, oraz piśmiennictwa. []
Autor bardzo trafnie wyeksponował podstawowe cechy reżimu totalitarnego widoczne w systemie sądownictwa w GG. Dowiódł także hybrydowego charakteru sądów specjalnych w GG. Ustalenia dotyczące kadry tych sądów, głównie sędziowskiej, i ich orzecznictwa są istotnym wkładem autora do nauki.
Prof. dr hab. Leonard Górnicki
Konrad Graczyk - dr nauk prawnych, profesor uczelni na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, kierownik projektu badawczego finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki w Krakowie w ramach konkursu OPUS 20 pt. "Sądy specjalne w Generalnym Gubernatorstwie - Sondergerichte im Generalgouvernement", pracownik Instytutu Pamięci Narodowej, laureat stypendium Ministra Edukacji i Nauki dla wybitnego młodego naukowca za znaczące osiągnięcia w działalności naukowej na lata 2022-2025. Autor pięciu monografii oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych.
Wywiad rzeka, który z Jurgenem Habermasem przeprowadzili Stefan Mller-Doohm i Roman Yos, jest retrospektywnym spojrzeniem na ewolucję jego myślenia, rozwój współczesnej filozofii, a także zapisem aktualnych poglądów myśliciela na temat podstawowych kwestii społecznych i politycznych.O zadaniach filozofii:Odkrycia naukowe bowiem zyskują oświecający charakter dopiero wtedy, gdy odnoszą się do naszego zawsze już "rozumiejącego" bycia-w-świecie - to znaczy do nieuchronnie zawsze danego już przedrozumienia, jak znajdujemy się w naszym świecie życia i w kulturowo dziedziczonym horyzoncie. Uważam artykulację tego samorozumienia przy wykorzystaniu aktualnie dostępnej nam wiedzy naukowej za właściwe zadanie filozofii.O końcu epoki rewolucji:Moje pokolenie po wstrząsie upadku cywilizacji miało dwa doświadczenia historyczne. Mimo rozczarowania wszelkimi dalej sięgającymi celami politycznymi nauczyliśmy się, a dziś trzeba powiedzieć: musieliśmy się nauczyć, że odbudowa zniszczonych wojną społeczeństw w demokracjach kapitalistycznych w warunkach systemowej konkurencji może iść w parze z budową państwa opiekuńczego. Potem koniec zimnej wojny nauczył nas, że kapitalizmu, który zapanował na całym świecie, nie można już zwalczyć rewolucją w sensie Marksa.O fałszywej opozycji: republikanizm vs liberalizm:[Moja teoria polityczna] stanowi próbę uniknięcia komplementarnych błędów dwóch klasycznych tradycji: republikanizmu i liberalizmu. Propagują one bowiem prymat jednej z dwóch równie pożądanych zasad legitymizacji: "rządów ludu" lub "rządów prawa". Zamiar ustanowienia dobrowolnego stowarzyszenia wolnych i równych obywateli byłby jednak równie chybiony, gdyby podporządkować demokrację rządom prawa i gdyby, odwrotnie, poddać woli ludu państwo prawa oparte na prawach podstawowych. Ja tymczasem pokazuję "jednoźródłowość" obu zasad, ponieważ w procesie politycznym jedna może wejść do gry tylko dzięki realizowaniu drugiej.Jurgen Habermas, ur. 1929, jeden z najwybitniejszych myślicieli współczesności, filozof i socjolog niemiecki, emerytowany profesor filozofii na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie nad Menem. Początkowo związany ze szkołą frankfurcką, opracował własny model socjologii wiedzy. Twórca teorii rozumu komunikacyjnego i działań komunikacyjnych, polemizował z postmodernizmem, postulując dokończenie projektu nowoczesności. Pasjonują go próby urzeczywistnienia filozofii w polityce i życiu społecznym. Autor kilkudziesięciu książek, w Polsce ukazały się m.in.: Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej (2007); Teoria działania komunikacyjnego (t. I - 1999, t. II - 2002); Filozoficzny dyskurs nowoczesności (2000); Faktyczność i obowiązywanie. Teoria dyskursu wobec zagadnień prawa i demokratycznego państwa prawnego (2005); Przyszłość natury ludzkiej. Czy zmierzamy do eugeniki liberalnej? (2003).Stefan Mller-Doohm, ur. 1942, emerytowany profesor socjologii na Uniwersytecie Carla von Ossiettzky'ego w Oldenburgu, autor biografii Jrgena Habermasa (2014) i Theodora W. Adorna (2003).Roman Yos, ur. 1979, filozof, pracuje na Bergische Universitt w Wuppertalu. W 2024 r. opublikował książkę Der junge Habrmas. Eine ideengeschichtliche Untersuchung seines frhen Denkens 1952-1962 [Młody Habermas. Studium jego wczesnej myśli z perspektywy historii idei 1952-1962].
Zwykle patrzymy na przemiany w ostatnich dekadach w Polsce przez pryzmat tzw. transformacji. To już pomału przestaje cokolwiek znaczyć. A tu dostajemy pracę, która ukazuje inną perspektywę naszej transformacji, nieobecną praktycznie w polskich analizach: co staje się towarem, a co nim być przestaje. Niekiedy wnioski są zaskakujące. To nowe spojrzenie, w dodatku mocno wsparte literaturą światową, dzięki czemu widzimy nasze przemiany w ogólniejszej i mniej oczywistej optyce.prof. dr hab. Andrzej RychardTrójka poznańskich socjologów podjęła odważną próbę spojrzenia na procesy polskiej transformacji przez pryzmat procesów utowarowienia i odtowarowienia. Samo pojęcie utowarowienia, choć ma szacowny rodowód, stosunkowo rzadko pojawia się we współczesnym piśmiennictwie socjologicznym. Już choćby z tego powodu należy przyklasnąć pomysłowi Autorów, gdyż jak pokazują ich analizy, pojęcie utowarowienia pozwala nie tylko syntetyzować różne teoretyczne wątki, ale i lepiej zrozumieć zachodzące wokół nas procesy społeczno-gospodarcze.prof. dr hab. Mirosława Marody
Książkę Zranione uzdrowicielki. Od epistemologii kobiecych do sprawiedliwości relacyjnej autorstwa dr Lidii Rodak można odczytać jako manifest polskiego feminizmu czwartej fali, a być może nawet jako jedną z pierwszych zapowiedzi nadchodzącej piątej fali. Autorka splata teorię prawa - w szczególności feministyczną jurysprudencję - z perspektywą socjolożki prawa i własnym doświadczeniem obserwacji i uczestnictwa, tworząc wielowarstwową, momentami wręcz oniryczną opowieść o odkrywaniu sprawiedliwości relacyjnej. W ujęciu Lidii Rodak sprawiedliwość relacyjna rodzi się, praktykuje i rozwija w kobiecych kręgach, stanowiąc alternatywę wobec tradycyjnych, formalnych modeli sprawiedliwości.Z recenzji dr hab. Anny Śledzińskiej-Simon, prof. ucz., Uniwersytet WrocławskiKsiążka Lidii Rodak jest pracą pionierską, wartościową, odważną i inspirującą. Wnosi świeże spojrzenie na prawo i sprawiedliwość, ukazując je przez pryzmat doświadczeń kobiet i praktyk wspólnotowych. To książka, która otwiera nowe pola refleksji i badań, wprowadzając do dyskursu prawnego perspektywę dotąd marginalizowaną.Z recenzji prof. dr. hab. Mateusza Stępnia, Uniwersytet JagiellońskiLidia M. Rodak - filozofka prawa, specjalizująca się w feministycznej jurysprudencji, związana z polską i włoską akademią (dr nauk prawnych, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego oraz Uniwersytet w Gandawie; włoska habilitacja z filozofii prawa).W swoich badaniach łączy perspektywy prawa, socjologii i antropologii, ze szczególnym uwzględnieniem feministycznych studiów nad wiedzą i sprawiedliwością. Teoretyczka i aktywistka projektu społecznego śnienia. Autorka publikacji z zakresu filozofii prawa i studiów feministycznych. Poza pracą akademicką - nauczycielka jogi.
W tekstach poświęconych ustawowo uznanym mniejszościom narodowym i etnicznym oraz mniejszościom językowym autorzy analizują zmiany liczebności grup i politykę prowadzoną przez ich liderów. W tomie zawarte są też opracowania skupione na ujawnionych w Narodowym Spisie Powszechnym nowych tożsamościach regionalnych. Ich pojawienie się, a może publiczna artykulacja, świadczy z jednej strony o silnym emocjonalnym związku z obszarem zamieszkania, traktowanym jako mała ojczyzna. Z drugiej strony jest oznaką istnienia społeczeństwa obywatelskiego, którego członkowie otwarcie sygnalizują swoją tożsamość regionalną inną niż dominująca.
prof. dr hab. Maria Szmeja
Społeczeństwo polskie, do niedawna uznawane za narodowo i etnicznie niemal homogeniczne, nieuchronnie podlega postępującemu zróżnicowaniu, toteż dostarczenie rzetelnej wiedzy w tym względzie staje się nieodzownym warunkiem wypracowania przez państwo i przyswojenia przez ogół jego mieszkańców odpowiednich strategii postępowania. Wspomniana dyferencjacja ma dziś w większym stopniu charakter migracyjny aniżeli autochtoniczny ().
dr hab. Marcin Dębicki
Autorki i autorzy: Mariola Abkowicz, Marcin Dębicki, Kamilla Dolińska, Grzegorz Janusz, Natalia Jaroszek, Przemysław Kilian, Sławomir Łodziński, Michał Łyszczarz, Julita Makaro, Ewa Michna, Małgorzata Mieczkowska, Janusz Mieczkowski, Ewa Nowicka, Justyna Okrucińska, Wojciech Połeć, Paweł Popieliński, Katarzyna Warmińska
Monografia ta wnosi istotny wkład do polskiej literatury dotyczącej bezpieczeństwa w regionie Azji i Pacyfiku. Po pierwsze, autor systematyzuje teorię równowagi sił, czyniąc ją wygodnym narzędziem analizy empirycznej. Po drugie, wypełnia lukę w badaniach, koncentrując się nie na samych Chinach czy rywalizacji USA-Chiny, lecz na politykach państw regionu - aktorów pierwszego planu, często pomijanych w polskich dyskusjach. Na podstawie przeprowadzonej analizy Tomasz Smura wskazuje, że równowaga sił to strategia Japonii, Indii oraz Wietnamu, podczas gdy Korea Południowa i Rosja nie prowadzą takiej polityki.dr hab. Dominik Mierzejewski, prof. UŁTomasz Smura stawia zasadnicze pytanie: Dlaczego państwa regionu w różny sposób reagują na wzrost potęgi Chin? Interesuje go w szczególności to, dlaczego część z nich sięga po klasyczną politykę równowagi sił, podczas gdy inne państwa wybierają strategie odmienne. Hipoteza autora głosi, że o wyborze decydują: historyczne doświadczenia, postrzeganie Chin przez elity i społeczeństwa jako państwa agresywnego i hegemonicznego oraz istniejące spory terytorialne. Analiza osadzona jest w paradygmacie realistycznym - ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji równowagi sił oraz teorii równowagi zagrożeń Stephena M. Waltera. Smura przekonująco dowodzi, że kluczowym czynnikiem kształtującym reakcje sąsiednich państw jest ich percepcja intencji Chin.dr hab. Agata Wiktoria Ziętek, prof. UMCS
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
