W prezentowanym tomie znajdują się przemyślenia i refleksje osób niegodzących się na stan, w którym dominujące ideologie traktuje się jak zdroworozsądkowe oczywistości niewymagające uzasadnienia, ograniczenia praw obywatelskich określa się mianem obrony porządku publicznego, presję ekonomiczną nazywa się racjonalizacją życia społecznego, a irracjonalne autorytety funkcjonują jako autorytety moralne.Autorzy zamieszczonych tekstów (Tadeusz Kowalik, Andrzej Szahaj, Piotr Żuk, Michał Kozłowski, Przemysław Wielgosz, Leszek, Koczanowicz, Juliusz Gardawski, Jacek Wódz, Marcin Spławski, Dorota Majka-Rostek, Jarosław Klebaniuk, Adam Chmielewski) reprezentujący różne dziedziny nauk społecznych, zwracają uwagę na rozmaite pułapki i ograniczenia dla tworzenia w Polsce demokracji obywatelskiej.(...)I choć Czytelnik nie znajdzie w tej książce gotowych recept na zmianę obecnego stanu, to jednak może dostrzec w niej ważne pytania i wątpliwości. W dobie komercyjnych mediów, odrzucających analizę wszelkich bardziej złożonych i skomplikowanych problemów; w czasach spłyconej polityki, która nie musi być już ani zawodem ani powołaniem; w społeczeństwie, w którym niewidzialna ręka rynku i wzrost gospodarczy mają rzekomo rozwiązać wszelkie bolączki człowieka, zadawanie trudnych i niemodnych pytań jest rzeczą bezcenną. Podobnie jak cywilna odwaga w podważaniu dogmatów, które choć napuszone i mocno wryte w wiedzę potoczną, to jednak niewarte uświęcania i podtrzymywania. Bowiem utrzymywanie złudzeń i mistyfikacji umacnia jedynie grę pozorów w życiu publicznym, które coraz bardziej przypomina teatr marionetek.
Cmentarz, do którego trudno dojechać, bo zawalił się most do niego prowadzący. Park, przez który codziennie idzie się na skróty po zakupy, nie wiedząc, że kiedyś teren ten znajdował się za bramami miasta. Podwórko, odgrodzone od świata zamkniętą ażurową bramą, przez którą przechodnie mogą zobaczyć macewy. Cmentarze wojenne, na których spoczywają obok siebie dawni wrogowie. Wszystkie te przestrzenie – będące zarazem świadectwem pamięci, jak i niepamięci – stały się przedmiotem interdyscyplinarnych badań przeprowadzonych przez Autorki. W ich efekcie powstała książka – rodzaj przewodnika po mieście, które przez wieki budowali wspólnie katolicy, protestanci i żydzi. O czym sami poznaniacy zdają się nie pamiętać…
Małgorzata Fabiszak – dr hab. prof. UAM, pracuje na Wydziale Anglistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; w latach 2012–2015 profesor wizytująca na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na dwóch nurtach: językoznawstwie kognitywnym i analizie dyskursu. W 2012 roku ukończyła Podyplomowe Studium Historii i Kultury Żydów w Polsce prowadzone w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Przez kilkanaście lat mieszkała w pobliżu Parku Kosynierów w Po-znaniu.
Anna Weronika Brzezińska – dr hab. etnolożka, pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jej zainteresowania badawcze skupiają się na zagadnieniach związanych z dziedzictwem kulturowym – jego społecznym postrzeganiu i ochronie, aktywizacją społeczności lokalnych i edukacją regionalną. Jest członkinią Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego oraz Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego. Mieszka w pobliżu Parku im. Gustawa Manitiusa w Poznaniu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
