Nowa książka jednego z najbardziej cenionych polskich pisarzy młodego pokolenia!
Po kilku latach milczenia Mikołaj Łoziński napisał książkę o swojej rodzinie. Ascetycznie, w niemal reportażowym stylu odsłania tajemnice i historie trzech pokoleń: od drugiej wojny światowej przez stan wojenny aż do czasów współczesnych. Prostymi słowami opowiada o swoich bliskich, rozwiedzionych, pogubionych i często też naznaczonych przez historyczne zawieruchy. Powstała w ten sposób niezwykle szczera opowieść o ludzkich związkach i uczuciach.
Cevdet Bej jest jednym z pierwszych muzułmańskich kupców w Stambule. Oprócz rozwijania prowadzonej przez siebie firmy pragnie poślubić córkę paszy, przeprowadzić się do wygodnego domu, założyć rodzinę i wieść spokojne, szczęśliwe życie. Gnębi go jednak nienazwany niepokój... Czy powoduje go nieuleczalna choroba jedynego brata, zamach na sułtana, coraz większa europeizacja społeczeństwa, czy może jeszcze coś innego?
Płynęliśmy z Wenecji do Neapolu, gdy kurs nasz przecięły tureckie okręty. Było nas wszystkiego trzy statki, za to liczba wyłaniających się z mgły ich galer wydawała się nieskończona…
XVII wiek. Młody Wenecjanin, schwytany przez piratów i sprzedany na targu niewolników, trafia pod dach stambulskiego uczonego. Szybko okazuje się, że zdumiewająco podobni fizycznie, pan i niewolnik mają także wspólne pasje i zainteresowania. Na prośbę Hodży, przekonanego o wyższości europejskiego wykształcenia, Wenecjanin opowiada mu o zachodniej sztuce, nauce i technologii. Role mistrza i ucznia nieraz się jednak odwrócą, a wiedza obu zostanie wykorzystana przez sułtana podczas wojny z Polską. Otrzymają zlecenie zbudowania fantastycznej machiny wojennej...
Ujmująca historycznym kolorytem i zręcznie wykorzystująca motyw sobowtóra opowieść o konfrontacji człowieka Wschodu z człowiekiem Zachodu. Spośród wszystkich książek Orhana Pamuka najbliższa Nazywam się Czerwień.
Pamuk potrafi opowiadać ze swadą równą Szeherezadzie. (…) To kusząco przebiegła książka (…) Jedna z tych nielicznych powieści, które otwierają drzwi do odrębnego, samowystarczalnego świata uchwyconego z wyjątkowym mistrzostwem.
Jay Parini, „The New York Times”
O autorze
Orhan Pamuk (ur. 1952) – najwybitniejszy współczesny pisarz turecki, laureat literackiej Nagrody Nobla. Do tej pory nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazało się pięć jego książek: Śnieg, Nazywam się Czerwień, Nowe życie, Stambuł. Wspomnienia i miasto oraz Dom ciszy. W 2010 roku ukaże się najnowsza powieść: Muzeum niewinności.
Wszystkich miłośników X Muzy zapraszamy w Podróż piątą tytułowym „wehikułem magicznym”! Kolejny tom serii autorstwa wytrawnego znawcy i historyka kina Adama Garbacza omawia dzieła filmowe zrealizowane w latach 1974-1981. Autor przywiązuje dużą wagę do kontekstu historycznego, politycznego, społecznego, a nawet ekologicznego. Wspomina o kryzysie naftowym i upadku wielkich koncernów filmowych. Dowodzi, że małe jest piękne, bo mogły się z niego zrodzić takie arcydzieła, jak Piknik pod wiszącą skałą Weira, Lokator Polańskiego, Jajo węża Bergmana, Czas Apokalipsy Coppoli, Stalker Tarkowskiego, Sobowtór Kurosawy, Wściekły byk Scorsese, Lśnienie Kubricka, Rydwany ognia Hudsona czy Przypadek Kieślowskiego. Pisze też o narodzinach pomijanych w latach poprzednich ekranowych bohaterek i nielicznie reprezentowanych dotychczas w przemyśle filmowym wybitnych reżyserek – druga połowa lat 70. to złoty okres Márty Mészáros, Agnieszki Holland, Łarisy Szepitko, Margarethe von Trotty, Claudii Weill czy Gillian Armstrong.
Każdy z filmów tworzących kanon filmowy tego okresu omówiony został oddzielnie, a tytuły zgrupowano według roku ich ukończenia, począwszy od dzieła, zdaniem Autora przewodnika, najwybitniejszego w danym roku.
Omówienia filmów zawierają dokładne czołówki, zarysy fabuł, interpretacje, sytuują dzieła filmowe w dorobku ich twórców i na tle całej kinematografii.
WOJCIECH TOCHMAN POWRACA Z NOWĄ REPORTERSKĄ OPOWIEŚCIĄ
Świat po ludobójstwie. Kambodża po Pol Pocie. Przez lata dręczyli i mordowali, swoi swoich, Khmerzy Khmerów. Ci, którym udało się przeżyć, zostali bez domów, bez bliskich, z traumą, chorobą, obłędem… Bywa, że ich niewola trwa od dziesięcioleci. Samotność, ciemność i pustka. Udaje się dotrzeć tylko do nielicznych i rozpocząć leczenie. Dokoła widać bogactwo, które karmi się biedą i strachem. Nieopodal stoją świątynie Angkoru, odwiedzane przez miliony turystów z całego świata…
Wojciech Tochman, z chłodną precyzją i ujmującą wrażliwością, opowiada o ludziach, których odwaga została na zawsze złamana. O bólu, którego nie dało się ukoić. O lęku, który nie odszedł i wciąż sprzyja przemocy. O nieufności, która zabija wspólnotę. Także o bezradności wobec uczuć i wobec choroby.
W książce Tochmana dzisiejsza Kambodża to lustro, w którym odbija się cały świat.
Na domowe więzienie skazani przez własne rodziny są ci chorzy, którzy kogoś zaatakowali, stale coś niszczyli, kradli sąsiadom. Strach przed agresją to powód uwięzienia. Niejedyny. Bo jest i drugi. Chodzi o kobiety. Niekoniecznie te groźne. Rodziny boją się, że chorej nie upilnują: odejdzie zbyt daleko od domu, zostanie zgwałcona. To raczej pewne – tak twierdzą i lekarka, i psycholog, i bliscy chorych. Bywa, że gwałt nie wydaje się rodzinom tak straszny, jak to, co z gwałtu może wynikać. Dziecko, mówią, wydane na świat przez zgwałconą obłąkaną, będzie rosło z piętnem. Więc, by naznaczonego dziecka uniknąć, lepiej chorą zatrzasnąć w klatce, skuć łańcuchem, zamknąć w chlewie.
(fragment książki)
Wojciech Tochman (ur. 1969) – jeden z najważniejszych polskich reporterów i autorów literatury faktu. Jego książki, wśród nich m.in. Jakbyś kamień jadła , Dzisiaj narysujemy śmierć i Wściekły pies , wywołują ożywione dyskusje i niemal natychmiast wchodzą do kanonu reportażu. Dwukrotny finalista Nagrody Nike oraz Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Laureat Premio Kapuściński przyznawanej w Rzymie oraz Pióra Nadziei – wyróżnienia Amnesty International. Pianie kogutów, płacz psów to kontynuacja głośnych książek Jakbyś kamień jadła i Dzisiaj narysujemy śmierć – o codziennym życiu po ludobójstwach w Bośni i Rwandzie.
Piętno ludobójstwa, którego nie da się zmazać
Poruszająca reporterska opowieść Wojciecha Tochmana o złu i cierpieniu
Rwanda, 6 kwietnia 1994 roku. W kraju od dziesięcioleci podzielonym między dwie wrogie sobie grupy, Tutsi i Hutu, w katastrofie lotniczej ginie głowa państwa. Wśród Hutu interpretacja jest tylko jedna: stoją za tym Tutsi. W kilka godzin po śmierci prezydenta otwiera się jeden z najbardziej krwawych rozdziałów historii najnowszej – ludobójstwo, w którym w ciągu stu dni zamordowano milion osób.
Masakrze nie zapobiegła ani misja pokojowa Organizacji Narodów Zjednoczonych, ani silnie tam obecny Kościół Katolicki. Świat nie interweniował. Media międzynarodowe długo ignorowały krwawą tragedię tego maleńkiego, „kieszonkowego” państwa w Afryce. Ci, którzy przeżyli do dziś próbują uporać się z traumą.
Wojciech Tochman wielokrotnie powracał do Rwandy, by zrozumieć, jak po tym, co się tam stało życie razem, w ciasnocie, jest w ogóle możliwe. Rozmawia z ocalałymi, z katami i świadkami. Dzisiaj narysujemy śmierć to przejmujące świadectwo tych spotkań, z którego nieuchronnie wyłania się pytanie: czy wszyscy jesteśmy ubrudzeni tamtą krwią?
„Książka Tochmana odtwarza wydarzenia z czasu grozy, o którym nikt nie może łatwo mówić. To przywołanie jest dokonane w sposób mistrzowski; mistrzowska jest oschłość relacji o wydarzeniach, jakby bez emocji – bo żadna nie będzie współmierna”. Halina Bortnowska, „Tygodnik Powszechny”
„Boli. Dzisiaj narysujemy śmierć chwyta czytelnika za gardło i w żelaznym uścisku prowadzi do ostatniej strony. Nie odwracaj oczu, patrz: taki jest człowiek”. Magdalena Grochowska, „Gazeta Wyborcza”
„Pytany jestem często, jak znoszę to, o czym piszę. Jaką osobistą cenę za to płacę? Odpowiedź nie wydaje mi się ani ważna, ani specjalnie interesująca. Wolałbym, aby ktoś, kto sięga po moją książkę, sam siebie spytał: dlaczego o tym czytam? Dlaczego się z tym mierzę?” Wojciech Tochman
Wojciech Tochman urodził się w 1969 r. w Krakowie. Jeszcze jako licealista debiutował w tygodniku „Na Przełaj” (1987) reportażem o szkolnej szatni. Do pracy w dziale reportażu „Gazety Wyborczej” zaprosiła go Hanna Krall (1990). W tym okresie wydał dwie książki: Schodów się nie pali (2000) i Jakbyś kamień jadła (2002). Po formalnym odejściu z „Gazety” (2004) opublikował następujące pozycje: Córeńka (2005), Wściekły pies (2007), Bóg zapłać (2010), Dzisiaj narysujemy śmierć (2010), Eli, Eli (2013), (wspólnie z Katarzyną Boni) Kontener (2014) oraz (wspólnie z Mariuszem Szczygłem) Krall (2015). Dwukrotny finalista Nagrody Nike, finalista prestiżowej francuskiej Prix RFI „Témoin du Monde” oraz Środkowoeuropejskiej Nagrody Literackiej Angelus. Laureat Premio Kapuściński przyznawanej w Rzymie. W maju 2018 roku nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazuje się wznowienie Dzisiaj narysujemy śmierć , natomiast na początek 2019 roku WL zapowiada nową książkę Pianie kogutów, płacz psów – reporterską, a zarazem literacką opowieść o naznaczonej bolesną przeszłością Kambodży.
Mroczny książę polskiego jazzu Najsławniejszy i najwyżej ceniony na świecie polski muzyk jazzowy opowiada o początkach polskiego jazzu, legendarnych koncertach i sesjach nagraniowych, o wspaniałych muzykach, z którymi miał okazję współpracować. Razem z trębaczem zaglądamy w nuty, za kulisy i w głąb jego własnej duszy. Idziemy drogą, która zaprowadziła go na szczyty plebiscytów w najlepszych jazzowych periodykach świata, oraz ścieżką wiodącą wprost na dno. Wraz ze Stańką poznajemy podziemny świat ćpunów, dilerów i szaleństwa, by przekonać się, jak po latach w nim spędzonych można powrócić do rzeczywistości. Dopełnieniem opowieści o muzyce i życiu są barwne reprodukcje niezwykle oryginalnych szkiców kompozycji i liczne, często niepublikowane wcześniej, fotografie. Tomasz Stańko (ur. 1942) – trębacz i kompozytor, powszechnie uważany za jednego z najlepszych trębaczy jazzowych na świecie. Koncerty jego zespołów wypełniają sale we wszystkich zakątkach globu, a jego płyty wydaje monachijska ECM – najważniejsza wytwórnia w Europie i jedna z najlepszych na świecie. Rafał Księżyk (ur. 1970) – dziennikarz i krytyk muzyczny. Od początku lat 90. współtworzył oblicze rodzącej się wówczas nowej prasy muzycznej i popkulturowej. Jako redaktor pracował m. in. w magazynach „Brum”, „Plastik”, „Antena Krzyku”, a jego teksty o muzyce ukazywały się we wszystkich liczących się czasopismach specjalistycznych oraz . w „Gazecie Wyborczej”, „Newsweeku” i „Przekroju". Aktualnie pracuje jako zastępca redaktora naczelnego „Playboya”, a jako krytyk muzyczny współpracuje z „Machiną” i kanałem TVP Kultura.
DWIE SIOSTRY. JEDNA WSPÓLNA HISTORIA. NIEUNIKNIONA EKSPLOZJA. Rozbrajająco realistyczny portret milenialsów. Marzec 2019. Jules Gold ma 28 lat, jest sfrustrowana życiem i twórczą niemocą, a do tego uzależniona od internetu. Zajmuje mieszkanie byłego chłopaka, jakby w poczekalni przed „prawdziwym życiem”. Jej młodsza siostra Poppy, półtora roku po próbie samobójczej, wprowadza się do niej na czas nieokreślony. Szuka pracy i sensu w Brooklynie, podczas gdy Jules całymi dniami scrolluje blogi mormońskich matek – gardząc ich stylem życia i jednocześnie obsesyjnie go podglądając. Matka sióstr, świeżo nawrócona mesjanistyczna Żydówka, coraz mocniej wkręca się w piramidy finansowe związane z branżą wellness. Jules próbuje radzić sobie z narastającą frustracją, lecz powoli i bezlitośnie zaczyna obwiniać Poppy za własne niedostatki w rolach, które przyszło jej pełnić: siostry, przyjaciółki i pisarki. Rok dobiega końca, nadchodzi nowa dekada, a katastrofalna podróż na Florydę zmusza siostry do zadania sobie pytania, którego dotąd unikały: razem czy osobno? Dla czytelniczek Ottessy Moshfegh i Sally Rooney. Rozedrgany i przejmująco zabawny portret dwóchdwudziestokilkuletnich sióstr, które stały sięwspółlokatorkami i zbliżają się do punktu krytycznego swojej wybuchowej relacji. Historia siostrzeństwa buzującego od emocji i dziesiątków problemów życia codziennego. „Vogue” Worry jest niesamowicie odkrywcze w sposobie, w jaki przetwarza lęki bohaterek w pełne komizmu odprężenie. Niektóre książki pokazują prawdę,jaka jest, inne – prawdę wygładzoną. W tej mądrej powieści znajdziecie jedno i drugie. „The New York Times Book Review” Opowieść o narastającym niepokoju, a jednocześnie niezwykle zabawna i do bólu egzystencjalna. „Harper’s Bazaar” Typ książki, którą będziesz stale czytać innym na głos… Ta pełna realizmu powieść rozbraja do łez, na wesoło i na smutno. „Kirkus” Dziko przyjemna i pełna humoru lektura. „Rolling Stone”
Miażdżąca, ale pełna życia opowieść z samego środka wojny w Ukrainie.O zwierzętach i o ludziach.
Jak na wojnie przeciwko wszystkiemu, co żyje, można ocalić człowieczeństwo?
Nowa książka Wojciecha Tochmana, jednego z najwybitniejszych polskich reporterów i autorów literatury faktu, opowiada o ludziach, którzy z narażeniem życia ratują zwierzęta podczas wojny. Autor regularnie jeździ do Ukrainy, ewakuuje z frontu opuszczone psy i koty, ale w reportażu nie podkreśla swojej obecności. Jego dokument mówi o żałobie, cierpieniu i ekobójstwie. Ale również o odwadze, o miłości do życia, o więzi człowieka i zwierzęcia.
„Nie mogłam ocalić męża, mogłam ocalić życie stamtąd, gdzie zginął” – mówi autorowi jedna z jego bohaterek. Książka Tochmana głęboko porusza, ale unika czułostkowości. Nie ocenia, nie moralizuje, nie szantażuje. Skłania do refleksji, stawia pytania. Gdzie leży granica między empatią a śmiertelnym ryzykiem? Między rozsądkiem a szaleństwem?
Nareszcie! Kultowa Judyta – którą pokochały miliony – powraca po 20 latach. A wraz z nią Adam, Tosia, Ula, Eksio i nowi bohaterowie oraz śmiech, łzy i kolejne 1000 powodów, by próbować jeszcze raz. Wszyscy wiemy, że relacje z innymi ludźmi nie są łatwe. A najlepiej wie o tym Judyta. Czy tym razem będzie w stanie służyć radą, gdy wsparcia wymagać będzie jej własna córka? Czy Tosi uda się rozpocząć nowe życie? Czy matka Judyty w końcu będzie z niej zadowolona? Czy naprawdę z rodziną wychodzi się dobrze tylko na zdjęciu? Jak nie zwariować w tym wszystkim? Katarzyna Grochola w mistrzowski sposób łączy humor i cięty dowcip z rodzinną opowieścią i nadzieją, że nawet z najtrudniejszej sytuacji może wyniknąć coś dobrego. Niemożliwe? A właśnie że tak! Autorka kultowego Nigdy w życiu! powraca z uwielbianymi bohaterami – dojrzalszymi, nieco innymi, a jednak wciąż z taką samą werwą i humorem. Powrót Judyty to brawurowa odpowiedź na pytanie, co stało się nie tylko z nią, ale przede wszystkim z nami, gdy życie napisało kolejne rozdziały przez 20 lat.
Porywająca saga o miłości i sile kobiecej determinacji. Jedna z najważniejszych książek 2025 roku według Time’a”, „Vogue’a”, „Washington Post” i „The New York Timesa”. Wybór Reese’s Book Club. „Nowa generacja opowieści o survivalu… Isola przypomina thriller, a jest napisana z subtelnością najlepszej prozy psychologicznej i historycznej” – napisał amerykański „Vogue”. Młodziutka Marguerite de la Rocque de Roberval jest spadkobierczynią jednej z największych fortun w renesansowej Francji. Szlachetnie urodzona otrzymuje staranne wychowanie mające przygotować ją do życia w dostatku i przywilejach. Stanie się inaczej: wskutek spekulacji swego opiekuna – człowieka pozbawionego skrupułów, ale wysoko sytuowanego i wpływowego – traci majątek i w 1542 roku trafia na statek płynący do Kanady, gdzie powstaje francuska kolonia. Tam jednak nie dotrze – oskarżona o zdradę za karę zostaje porzucona na skalistej wysepce. W surowym klimacie, bez nadziei na ratunek, stoczynierówny pojedynek z zimnem, głodem i własną rozpaczą. Brzmi jak fabuła powieści przygodowych o rozbitkach uwięzionych na bezludnych wyspach? Ta niewiarygodna historia wydarzyła się jednak naprawdę, a jako pierwsza opisała ją królowa Małgorzata z Nawarry w renesansowym Heptameronie. Allegra Goodmann zabiera nas w immersyjną podróż do świata, w którym kobiety nie mogą decydować o sobie, ale czasem muszą nauczyć się strzelać z muszkietu, polować na dzikie zwierzęta i walczyć z białymi niedźwiedziami. „Miłość, niezłomność i bunt – w tej książce jest wszystko. Moja ulubiona powieść historyczna”. Reese Witherspoon „Ta powieść to dar: epicka, feministyczna, wielowymiarowa. Fascynująca”. Ann Napolitano „Doprowadziła mnie do łez. Piękna i głęboka książka o przetrwaniu i nadziei”. Alice Winn „Wstrząsająca i tym bardziej zdumiewająca, że czerpie z prawdziwej historii”. Jodi Picoult
Ostatnie takie wydanie „Króla Bólu” Jacka Dukaja!
Kolejne wydanie "Król Bólu" pojawi się w nowej odsłonie, ten dodruk więc stanowi ostatnią szansę nabycia książki w oryginalnym wydaniu. Potem na półkach księgarń zastąpi ją edycja w zmienionym kształcie i zestawie tekstów.
Piętnaście lat twórczości Jacka Dukaja w ośmiu utworach przekraczających granice wyobraźni i człowieczeństwa.
Wszyscy przecież czujemy koniec czasów człowieka. Czujemy, że usuwa się nam ziemia spod nóg; na czymś stać trzeba, więc budujemy rusztowania; ale im my wyżej, tym one chybotliwsze; im my potężniejsi, tym one wątlejsze. Wszystko się wali.
Przyszłość retro, futurystyczna przeszłość, inna współczesność - i inna literatura o przyszłości.
W tej obszernej kolekcji prozy Dukaj jak zawsze oczarowuje: pomysłem, rozmachem kreacji, nowatorską formą, kompozycyjną precyzją i pytaniami, których postawienie nie przyszłoby nam do głowy.
Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami nazywamy wstydem, czasami zdradą, czasami upokorzeniem, ten ból nie jest więzieniem, z którego za wszelką cenę musisz się wyrwać - on jest pierwszym warunkiem intymności.
Zawartość zbioru:
1. „Linia oporu”
2. „Oko potwora”
3. „Szkoła”
4. „Król Bólu i pasikonik”
5. „Crux”
6. „Serce Mroku”
7. „Aguerre w świcie”
8. „Piołunnik”
Jacek Dukaj (ur. 1974) - jeden z najciekawszych współczesnych polskich pisarzy. Autor m. in. Katedry, Innych pieśni oraz bestsellerowych Lodu i Wrońca. Laureat m.in. Europejskiej Nagrody Literackiej, Nagrody Fundacji im. Kościelskich, Nagrody im. J. Zajdla.
Facet, spójrz prawdzie w oczy: nikt cię nie nauczył obsługi samego siebie. Dorastałeś w świecie, w którym mężczyzna miał milczeć, znosić wszystko i nie płakać. Dzisiaj dusisz emocje, wybuchasz w złych momentach, uciekasz w seks, porno, alkohol, robotę albo w wieczne pozowanie na "silnego gościa".Ta książka ma cię z tego wyrwać.Andrzej Gryżewski - ceniony seksuolog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, przez lata współpracujący z prof. Zbigniewem Lwem-Starowiczem - od dawna pomaga mężczyznom, którzy utknęli w schematach z przeszłości. Pokazuje, że męskość nie polega na udawaniu nieczułego robota, tylko na umiejętności obsługi własnego mózgu.To nie jest książka o "byciu wrażliwym chłopcem". To przewodnik, jak zrozumieć siebie, jak nie dać się własnym demonom i jak przestać powtarzać błędy, które niszczą twoje związki i twoją głowę. Wreszcie odzyskasz kontrolę nad sobą, swoją seksualnością i relacjami z ludźmi.Po co jest ta książka? Żebyś wreszcie przestał kręcić się w kółko. Żebyś nauczył się mówić o tym, co czujesz, zamiast wybuchać i zamykać się w milczeniu. Żebyś naprawdę złapał siłę - tę prawdziwą, a nie udawaną.
A co, jeśli każdy z nas ma więcej niż jednego anioła stróża?Janek prowadzi małą restaurację, w której od dawna brakuje gości. Pewnego dnia pojawia się w niej Helena, starsza kobieta z nietypowym pomysłem na odwrócenie złej passy. Namawia właściciela, aby ten zatrudnił grupę energicznych pań i oddał im prowadzenie kuchni. Pomysł okazuje się strzałem w dziesiątkę. Lokal szybko zyskuje popularność, a serwowane dania podbijają serca i podniebienia gości.Nagły sukces restauracji przyciąga uwagę młodej reporterki, która interesuje się fenomenem lokalu, ale przede wszystkim historiami kucharek, które mają nie tylko sekretne przepisy, lecz także osobiste, ponure tajemnice, których ujawnienie może zmienić wszystko.Janek staję przed trudną decyzją: może chronić kobiety lub przyzwolić na brutalne rozliczenie z ich przeszłością. Przy okazji odkrywa coś o sobie, co zmusza go do przewartościowania swojego życia.Natasza Socha wraca z nową świąteczną opowieścią pełną ciepła i nadziei. Przywołuje smaki i zapachy dzieciństwa, rozgrzewając serce niczym gorące kakao z piankami.
Zatoka Gdańska, zaginiona kobieta, mroczne tajemnice rybaków, stara latarnia. I morze wzburzone od kolejnych zbrodni.Wracający z połowu Jakub natrafia na dryfujący samotnie jacht swojej żony, piosenkarki Giny Szado. Na pustym pokładzie mężczyzna znajduje liczne krwawe ślady. Po koncercie, który kobieta dała zeszłej nocy, Gina nie wróciła do domu. Służby rozpoczynają poszukiwania na morzu - bezskutecznie.Z czasem Jakub odkrywa, że jego żona miała wiele sekretów. Dociera do jej fanów, stalkerów, trafia na pogróżki. I wreszcie na niepokojący przedmiot ukryty głęboko w ich łóżku Tropy prowadzą do starej latarni morskiej w Stilo, gdzie w przeszłości Giny zdarzyła się jeszcze inna tragedia. Rodzinne biwakowanie przerwała wtedy śmierć. Jak się okaże, nieprzypadkowaJakie jeszcze mroczne sekrety skrywa Bałtyckie Wybrzeże?Ewa Przydryga oddaje głos morzu i ludziom morza. Odkrywa tajemnice rybaków i pewnego latarnika. Zęza to opowieść targająca emocjami niczym sztorm. Z siłą żywiołu udowadnia, że każde zło, choćby ukryte na dnie, wreszcie wypłynie na powierzchnię.
To nie będzie zwykły obóz - na pewno nie dla kogoś, kto uwielbia pakować się w kłopoty!Jett Baranov jest przyzwyczajony do luksusu, technologii i życia poza zasadami. Kiedy trafia do Oazy - leśnego ośrodka odnowy, w którym dzień zaczyna się od medytacji, a kończy na zbieraniu jagód - jest pewien, że to będą najgorsze wakacje w jego życiu.Ale wtedy zaczynają się dziać rzeczy, których nikt nie potrafi wyjaśnić, a dorośli zachowują się coraz dziwniej.Coś tu śmierdzi i to nie tylko obozowe jedzenie.Zamiast spokojnego wypoczynku w otoczeniu natury, Jett i jego nowi znajomi trafiają w sam środek tajemnicy, która wymaga odwagi, sprytu i... nieco współpracy.Każdy dzień spędzony w Oazie przynosi nowe odkrycia.Po pierwsze: nie wszyscy są tymi, za których się podają.Po drugie: przyjaźń potrafi zaskoczyć, nawet gdy wcale się jej nie szuka.Po trzecie: mała jaszczurka może uruchomić lawinę naprawdę dużych problemów!Pełna humoru, tajemnic i zwariowanych przygód historia dla fanów Grega z Dziennika cwaniaczka.
Znikopis, najnowszy tom wierszy Urszuli Kozioł, jest kontynuacją i dopełnieniem wydanych w 2016 roku Ucieczek. Poetka znów zadziwia mistrzostwem, łącząc w spójną całość wiersze o skrajnie różnorodnych formach – od urzekających, pozornie naiwnych „piosnek”, po zgliszcza rozdartych fraz, i bogatej tematyce – od podszytych felietonowym sarkazmem obserwacji społecznych, po rozdzierające wołanie skierowane w zaświaty.
Zadziwiające jest to, że przy całym dramatyzmie poetka potrafi bawić się formą, nie stroni od lirycznego żartu i kokieterii, igra tematem ostatecznym jakby przymierzała kostiumy, próbowała ról.
Niepokojące i przejmujące świadectwo niegodzenia się z tym, co nieuchronne kto mi to zrobił za co że straciłam głowę i serce - została mi tylko szara bura pamięć sztywna i goła jak jakiś nieboszczyk Momenty to poruszające, a nierzadko wręcz wstrząsające elegie o różnych stopniach i etapach samotności, odchodzenia, wygasania relacji między człowiekiem a teraźniejszością. Codzienność staje się jałowa i obca dlatego, że prawdziwy świat przeminął istniał w relacjach z ludźmi, którzy już odeszli. To być może najbardziej autobiograficzny, a zarazem najmroczniejszy tom Urszuli Kozioł, a przez to autentyczny i boleśnie realistyczny, ustawiający się w kontrze wobec stoicyzmu.
Mona ma dziesięć lat i mieszka w Paryżu.Pięćdziesiąt dwa tygodnie: tyle czasu zostało jej na odkrycie tajemnicy piękna.W każdą środę po szkole Henry, mądry i ekscentryczny dziadek Mony, zabiera ją do muzeum. I za każdym razem pokazuje i objaśnia nowe dzieło sztuki. To wyścig z okrutną chorobą - dziewczynce grozi utrata wzroku, a lekarze wydają się bezsilni.Mona i Henry zwiedzą Luwr, Orsay i Pompidou. Wspólnie będą się dziwić, wzruszać i stawiać pytania, zachwyceni obrazem lub rzeźbą.Poznając dzieła i myśli Botticellego, Vermeera, Goi, Courbeta, Claudel, Kahlo czy Basquiata, Mona odkrywa magiczną siłę ukrytą w sztuce. Teraz już wie, czym są talent, wątpliwości, melancholia oraz bunt - cenny skarb, który dziadek pragnie zachować w niej na zawsze.Uniwersalna i absolutnie urzekająca opowieść o inicjacji w sztukę i w życie poprzez pełną miłości i mądrości rodzinną więź. O tym, co najpiękniejsze i najbardziej ludzkie. A jednocześnie mistrzowska i zrozumiała synteza pięciu wieków historii sztuki.Oczy Mony francuskiego historyka sztuki Thomasa Schlessera stały się międzynarodowym fenomenem - od Stanów Zjednoczonych po Turcję, przez Niemcy, Włochy, Chiny aż po Japonię, w ponad trzydziestu krajach trwają prace nad tłumaczeniem książki, która - to pewne! - podbije serca wszystkich wnuczek i dziadków na świecie."Powieść pomyślana jako roczny kurs historii sztuki od renesansu do nowoczesności dla dziewczynki, która traci wzrok. Pewnie wybrałabym inne dzieła niż Schlesser, ale uważam, że powstała wartościowa książka, którą warto zabrać na wycieczkę do trzech najważniejszych muzeów Paryża - i nie tylko".Anda Rottenberg"Oczy Mony zapowiadają się na wielki międzynarodowy bestseller na miarę Świata Zofii sprzed trzech dekad".Natalia Szostak, "Książki. Magazyn do czytania""Książka, którą cały świat wyrywa sobie z rąk"."Le Figaro""Oda do piękna i mądrości"."Le Parisien""Oczy Mony to nie tylko powieść o inicjacji w świat sztuki, to także uniwersalna opowieść"."La Croix"Książka oprawiona jest w obwolutę z reprodukcjami dzieł sztuki opisywanymi w powieści.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
