Pierwszy polski przekład jedenastu opowiadań Shin’ichiego Hoshi, legendarnego przedstawiciela japońskiej literatury science fiction. Teksty z tomu Akuma no iru tengoku (Diabeł w raju; wyd. 1961) ukazują się w tłumaczeniu studentów Instytutu Lingwistyki Stosowanej z przedmową i pod redakcją naukową Dariusza Głucha z tego Instytutu oraz z ilustracjami Emily Kitabatake.
Utwory Hoshiego są pełne zaskakujących pomysłów i opisów wynalazków, których podobieństwo do współcześnie używanych urządzeń bywa uderzające, a poruszane w nich tematy, takie jak ochrona środowiska, nadmierna eksploatacja zasobów naturalnych, przeludnienie, kondycja jednostki w społeczeństwie, samotność, poczucie bezradności i wyobcowania, nigdy nie były bardziej aktualne niż dzisiaj.
Selected Short Stories
The first Polish translation of eleven short stories by Shin’ichi Hoshi, a legendary Japanese science fiction writer. The texts from the volume Akuma no iru tengoku (Heaven with a Demon, published in 1961) have been translated by the students of the Institute of Applied Linguistic, edited and prefaced by Dariusz Głuch from the Institute and illustrated by Emily Kitabatake.
Interdyscyplinarny opis funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego osób zakażonych wirusem HIV leczonych według najnowszych standardów światowych. Autorzy podsumowują wyniki wieloletnich pionierskich w Polsce badań nad wpływem starzenia się na przebieg infekcji HIV, charakteryzując funkcjonowanie neuropsychologiczne badanych osób HIV+ oraz analizując stan struktur i aktywność mózgu w odniesieniu do funkcji neuropsychologicznych i chemosensorycznych uczestników projektu.
Książka przeznaczona jest dla psychologów klinicznych, lekarzy i personelu medycznego, pedagogów zajmujących się zakażeniem HIV i chorobami neuroinfekcyjnymi, a także dla studentów, pracowników socjalnych i osób chcących specjalizować się w pomocy takim chorym i ich bliskim.
Neuropsychological functions of HIV-infected people in the era of highly effective antiretroviral therapy. Reports from research from the Harmonia project
An interdisciplinary description of the cognitive and emotional functioning of HIV-infected individuals treated according to the latest world standards. The authors summarize the results of many years of pioneering research in Poland on the impact of aging on the course of HIV infection, characterizing the neuropsychological functioning of HIV+ subjects and analyzing the state of brain structures and activity in relation to the neuropsychological and chemosensory functions of the project participants.
Autorka opisuje nowe technologie stosowane w procesie partycypacji społecznej oraz zależności między danymi i modelem ich wykorzystywania w planowaniu przestrzennym a ideą inteligentnego miasta – smart city. Analizuje procesowy model wykorzystywania danych, definiuje nowe podejście do planowania określane jako procesowe e-planowanie partycypacyjne. Wskazuje też typy danych przestrzennych, które mogą być wykorzystywane na poszczególnych etapach procesu tworzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedstawiając swoją propozycję procesowego e-planowania partycypacyjnego, odwołuje się do doświadczeń m.st. Warszawy.
Smart City Starts with Modern Spatial Planning
The author describes new technologies used in public participation process and the interdependence between data and their application in spatial planning and the idea of a smart city. She analyses the procedural model of using data, defines a new approach to planning, known as e-participation in planning. She also shows types of spatial data, which can be used at various stages of preparing the local land use plan. Presenting her proposal for procedural e-participation in planning, she cites the experiences of the city of Warsaw.
Obszerny tom wyraźnie wpisuje się w serię publikacji o konsekwencjach pokoju ryskiego. Niewątpliwie dostaliśmy dużo więcej, niż zapowiada tytuł. Zwraca uwagę bogactwo problemów, o których jest mowa w opiniowanej pracy. Dostrzec można zarówno artykuły poświęcone dużym zagadnieniom międzynarodowym, jak i szkice ilustrujące typowe case studies. Nie bez znaczenia pozostaje to, że tom powstał z udziałem historyków polskich i białoruskich. Zaznaczmy, że w warunkach dyktatury na Białorusi nie jest łatwo o taki dialog historyczny. (Prof. dr hab. Marek Kornat; Instytut Historii PAN w Warszawie / Uniwersytet Jagielloński w Krakowie)
Podpisany 100 lat temu w Rydze traktat pokojowy w procesach geopolitycznych XX wieku zajmuje szczególne miejsce. Przez cały ten czas gorące dyskusje wokół traktatu nie ucichły. Każda ze stron stara się patrzeć z punktu widzenia swoich interesów narodowych, nie biorąc pod uwagę argumentów innych stron, co często prowadzi do subiektywizmu i stronniczości. Traktat ryski wpłynął nie tylko na interesy i granice poszczególnych państw, ale także dotknął losów całych narodów, a nawet każdej jednostki żyjącej na tych terytoriach. Z opublikowanych w tomie artykułów wynika ważny wniosek: historia nie powinna dzielić państw i narodów. Jej obiektywne i bezstronne badanie, uwzględniające błędy przeszłości, powinno pomóc w znalezieniu sposobów na zbliżenie narodów-sąsiadów. (Prof. dr hab. Edmund Jarmusik; historyk, Uniwersytet Grodzieński im. Janki Kupały w Grodnie)
Tematem wiodącym tomu V serii „Polacy na Białorusi” jest tym razem traktat ryski i jego konsekwencje. Dotychczasowy plon serii, pięć bardzo obszernych tomów, już teraz stanowi prawdziwy „niezbędnik” dla wszystkich zainteresowanych tematem. Żadna inna część polskiej diaspory na Wschodzie nie doczekała się w ostatnim czasie prowadzonego z taką konsekwencją projektu badawczego i równocześnie wydawniczego. (Dr hab. Małgorzata Ruchniewicz; prof. Uniwersytetu Wrocławskiego)
Wśród autorów znajdują się znakomici badacze przeszłości z Polski i Białorusi. Licząca blisko 700 stron książka znacząco poszerza naszą wiedzę o Polakach żyjących na terenach białoruskich, a także o relacjach polsko-białoruskich. Zamieszczone w tomie teksty nie są pozbawione szerszego kontekstu dziejowego, zwłaszcza w odniesieniu do stosunków polsko-sowieckich, bez wątpienia determinujących życie Polaków i Białorusinów w całym XX stuleciu, ale i dzisiaj jeszcze niepozbawionych walorów aktualności. (Prof. dr hab. Mariusz Wołos; Instytut Historii PAN w Warszawie / Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie)
Dr hab. Tadeusz Gawin (ur. 1951, Łosośna k. Grodna) – obywatel Białorusi, emerytowany oficer zawodowy, polski działacz społeczny, historyk. Ukończył Wyższą Wojskową Szkołę Łączności w Orle i Akademię Łączności w Leningradzie. Na stanowiskach dowódczych i sztabowych w wojskach pogranicznych ZSRR w Zabajkalskim, Pacyficznym i Zachodnim Okręgu Pogranicznym. W 1987 roku, w stopniu ppłk., zrezygnował z kariery wojskowej na rzecz zaangażowania w ruch polskiego odrodzenia narodowego w BSRR. Prezes Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego im. Adama Mickiewicza w Grodnie (1988-90); współzałożyciel i prezes Związku Polaków na Białorusi (1990-2000). Doradca d/s narodowościowych przew. RN S. Szareckiego (1996-99); w 1997 roku sygnatariusz „Karty ’97” – ruchu obywatelskiego obrony praw człowieka oraz niezależności i suwerenności państwa białoruskiego. Doktorat na Uniwersytecie Opolskim (2008), habilitacja na Uniwersytecie w Białymstoku (2019). Pracownik naukowy Centrum Studiów Białoruskich przy Studium Europy Wschodniej UW.
Autor omawia poglądy sześciu filozofów – Nietzschego, Heideggera, Adorna, Deleuze’a, Derridy i Meillassoux – istotne dla próby stworzenia filozofii nadziei radykalnej. Uwzględnia też przemyślenia Blocha, którego pomysłów nie sposób pominąć, oraz Agambena, mimo iż jego propozycja zupełnie nie odpowiada temu, co potocznie kojarzy się z nadzieją. Przedstawia własną, nawiązującą do myśli hermeneutycznej, propozycję zarysu filozofii nadziei radykalnej.
Nadzieja radykalna wydaje się czymś niedorzecznym, gdyż jej spełnienie wykracza poza aktualną zdolność rozumienia. Przekracza znany nam świat, co przypomina sytuację nadziei religijnej. W odróżnieniu od niej nadzieja filozoficzna oczekuje swego urzeczywistnienia w sferze doczesności, choć w sposób, którego nie jesteśmy w stanie precyzyjnie określić, co wcale nie oznacza jej irracjonalności.
In Place of Religion. The Philosophy of Radical Hope
The author discusses the views of six philosophers: Nietzsche, Heidegger, Adorno, Deleuze, Derrida and Meillassoux, which were essential to the attempt to create the philosophy of radical hope. He also explores Bloch’s thoughts, whose ideas cannot be omitted, as well as the works of Agamben, even though his views are not usually associated with hope. He also outlines his own philosophy of radical hope, which refers to hermeneutics.
Wybór wykładów z lat 2008-2012 dokonany przez samego Autora, prof. dr hab. Miroslava Hrocha, czeskiego historyka i wielki autorytet w środowisku badaczy problematyki narodowościowej.
Autor znany ze swojej wielkiej erudycji sam podkreśla w przedmowie, że „wybrał tematy z jednej strony ogólne, stanowiące niejako wspólny mianownik wykładów z drugiej wątki syntetyzujące”, które w moim przekonaniu wniosły coś nowego czy stymulującego. Jego zdaniem, z czym w pełni się zgadzam, „Europa Środkowa nie może być właściwie zrozumiana, jeśli ograniczymy się tylko do jej terytorium i do narodów, które ją zamieszkują”. Bardzo słuszna jest jego konstatacja, iż „głębsze zrozumienie procesów formowania się narodu jest jednym z ważnych argumentów przeciwko nihilistycznej postawie intelektualistów zachodnioeuropejskich w stosunku do myśli narodowej i świadomości narodowej”.
(Prof. dr hab. Andrzej Żbikowski; Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski)
Jeszcze 30 lat temu sądzono, że tylko Europa Wschodnia żywi demony przeszłości – uczucia i emocje narodowe. Złudzenie miało ogromną siłę, pozwalało na swoisty paternalizm wobec społeczności definiujących się „narodowo”, lokowanych daleko, „w Europie drugiej prędkości”. W ten sposób praca Miroslava Hrocha, która przedstawia wyniki wieloletnich badań, wskazuje na wagę zjawisk narodowych interpretowanych poza paradygmatem zapóźnienia. Objęcie obserwacją badawczą połowy Europy, zwrócenie uwagi na wspólnoty narodowe, które zwykle umykają obserwacji dziennikarskiej, bo są małe, bo złożone, etc. – stanowi wartość tej książki.
(Dr hab. Hubert Łaszkiewicz; Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski, Dziekan Wydziału Historycznego KUL 2012-2016)
Wyjątkowo trudno jest pisać recenzję publikacji autora, który za życia stał się uznanym w świecie autorytetem w swojej dyscyplinie. Można by rzec, że stał się klasykiem w środowisku badaczy złożonych problemów narodowościowych. Prezentowana praca składa z wykładów jakie wygłosił Miroslav Hroch w różnych terminach w Studium Europy Wschodniej UW. Największą zaletą książki i wykładów Profesora Hrocha jest najbliższe współczesności autorskie przedstawienie poglądów. Jego przemyślenia są nadal aktualne i przekonywające. Można się z nimi zgadzać, można też z nimi polemizować. Jedno jest pewne – warto je czytać.
(Prof. dr hab. Leszek Zasztowt; Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski / PAN)
Prof. dr hab. Miroslav Hroch (ur. 1932 w Pradze) – czeski historyk, emerytowany profesor Uniwersytetu Karola w Pradze, doktor honoris causa uniwersytetów w Uppsali (1997), Halle (2003) i Kownie (2007). Wykładał historię powszechną nowożytności na Uniwersytecie Karola do 2014 roku. Jako profesor wizytujący wykładał na wielu uniwersytetach. Światową renomę zdobył głównie dzięki swojej pracy skupionej na problematyce ruchów narodowych w Europie Środkowej i Wschodniej i ogólnie na temacie formowania się nowoczesnych narodów.
Autor wielu publikacji z tej tematyki: "Die Vorkämpfer der nationalen Bewegung bei den kleinen Völkern Europas" (1968); "Na prahu národní existence" (1999); "Social Preconditions of National Revival in Europe" (1985); "Male narody Europy" (2003); "European Nations. Explaining Their Formation" (2015); "Studying nationalism under changing conditions and regimes" (2018) i wielu innych.
Profesor Michał Masłowski przybliża Czytelnikom tematykę mitów i symboli, wykazując ich podobieństwa i różnice, i tym samym poszerzając ogólną wiedzę o Europie Środkowo-Wschodniej.
Do zrozumienia Europy Środkowo-Wschodniej niezbędna jest wyprawa do labiryntu mitów i symboli narodowych naszego subkontynentu. Niełatwo byłoby do tej drogi znaleźć lepszego przewodnika od Michała Masłowskiego. Pewną ręką prowadzi on czytelnika przez zakręty tego swoistego świata, gdzie szybko można zbłądzić, ponieważ każdy, (z reguły) zna tylko swoje mity i symbole. Sczytywanie tych mitów i symboli naszych narodów umożliwia nam pojąć nie tylko podobieństwa i różnice tych narracji, ale także ich względność. I to jest prawdopodobnie najważniejszą nauką tej książki – zrozumieć nas samych w zwierciadle innych…
Symboliczne i mityczne wyobrażenia narodów stają się podstawą do badań nad dziejami, a zwłaszcza kulturową wspólnotą regionu. Autor dokonuje rozrachunku z narodowymi symbolami, przy czym mity i symbole traktuje jako korzenie cywilizacji, podstawę współczesnego wyobrażenia o świecie i źródłem narracji historycznej.
Dr Irena Bilińska; Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski
Wbrew temu, co długo sądzono, ów kontynent mitów i symboli nie jest archaiczny, czy przestarzały, ale żywy sokami bytu.
Prof. Chantal Delsol; Université Marne-la-Vallée, Paryż
Praca poświęcona została mitom obecnym niegdyś i dzisiaj w świadomości społecznej wybranych wspólnot narodowych, środkowoeuropejskich i z pogranicza oraz kwestiom procesu narodowotwórczego i samoidentyfikacji zbiorowości ludzkich (koncepcje ojczyzny, rola języka narodowego, funkcje literatury, znaczenie stereotypów). Rozważania Autora nie idą w kierunku opracowania całościowego i wyczerpującego tematykę, są natomiast próbą zasygnalizowania wątków najważniejszych dla badanego imaginarium środkowoeuropejskiego.
Dr hab., prof. UJ Kazimierz Jurczak; Uniwersytet Jagielloński / Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski
Do zrozumienia Europy Środkowo-Wschodniej niezbędna jest wyprawa do labiryntu mitów i symboli narodowych naszego subkontynentu. Niełatwo byłoby do tej drogi znaleźć lepszego przewodnika od Michała Masłowskiego. Pewną ręką prowadzi on czytelnika przez zakręty tego swoistego świata, gdzie szybko można zbłądzić, ponieważ każdy, (z reguły) zna tylko swoje mity i symbole. Sczytywanie tych mitów i symboli naszych narodów umożliwia nam pojąć nie tylko podobieństwa i różnice tych narracji, ale także ich względność. I to jest prawdopodobnie najważniejszą nauką tej książki – zrozumieć nas samych w zwierciadle innych…
Prof. Csaba G. Kiss; ELTE – Eötvös Loránd Tudományegyetem, Budapeszt
Praca stanowi świetne wprowadzenie do wiedzy o Europie Środkowo-Wschodniej, dopełnione przez autora wytłumaczeniem podziału na cywilizacje zachodnią i bizantyjską. Z korzeni tych wyrastają nadal aktualne różnice mentalności i ideologii narodowych. Autor ukazuje decydujące znaczenie kultur w tworzeniu nowoczesnej tożsamości narodów Europy Środkowo-Wschodniej, które musi uwzględniać Unia Europejska w obecnej polityce.
Prof. Jan Sokol; Karlova Univerzita, Praga
Michał Masłowski – prof. emereryt literatury polskiej na Sorbonie. Autor prac o romantyzmie i teatrze romantycznym, antropologii kulturowej Europy Środkowej i tematach metafizycznym w literaturze współczesnej. Publikuje po polsku i po francusku, m.in. "Gest symbol i rytuały polskiego teatru romantycznego" (1968), "Zwierciadła Kordiana. Rola i maska bohatera w dramatach Słowackiego" (2001), "Problemy tożsamości. Szkice mickiewiczowskie i (post)romantyczne" (2006), "Etyka i metafizyka. Perspektywa transcendencji poziomej we współczesnej kulturze polskiej" (2011). Autor 10 książek i ok. 150 artykułów. Tłumacz na francuski, z Jacquesem Donguy (Mickiewicz, Słowacki, Norwid, Różewicz, Miłosz, Herbert i in.). Członek PAU, kawaler Polonia Restituta, komandor Palm Akademickich.
Strój, obok języka wymysiöeryś, jest najważniejszym wyróżnikiem kulturowej odrębności Wilamowian. Wilamowice – położone na południu Polski miasteczko, zostało założone jeszcze w średniowieczu przez germańskich osadników. Ich potomkowie zajmowali się tkactwem, a także odbywali podróże kupieckie do odległych zakątków Europy. Przywozili z nich m.in. materiały, wzory i krawieckie pomysły, które wzbogacały lokalne stroje, czyniąc z nich nie tylko ważny element budujący wilamowską tożsamość, ale i przedmiot zainteresowania polskich oraz niemieckich badaczy i propagandzistów. W pierwszych latach po II wojnie światowej strój wilamowski był tępiony, a noszące go osoby poddawane represjom. W PRL-u starano się go sprowadzić do roli kostiumu scenicznego, co po części się udało. Dziś lokalni aktywiści i badacze podejmują starania, by przywrócić wiedzę o wilamowskich strojach, uchronić przed zniszczeniem ich stare elementy, ale tworzyć też nowe z dostępnych współcześnie materiałów.
W niniejszej książce autorzy starają się opisywać te różne procesy, przedstawić ich najważniejszych aktorów oraz społeczną recepcję ich działań. Zgodnie z tytułem „Wilamowianie i ich stroje” jest publikacją o relacji człowieka ze strojem, człowieka z rzeczą. Zarówno materialna, jak i antropologiczna sfera tej relacji, znalazły miejsce w analizach okraszonych bogatym materiałem ilustracyjnym. Autorzy tomu to badacze reprezentujący różne podejścia metodologiczne. Wśród nich szczególne miejsce zajęli naukowcy z Wilamowic będący jednocześnie użytkownikami stroju. Stworzyli oni nowy sposób opisu tego elementu kultury.
******
Vilamovians and their clothing
Aside from their language, Wymysiöeryś, clothing is the main feature of cultural distinctiveness for the inhabitants of Wilamowice, a small town in southern Poland. It was founded in the Middle Ages by Germanic settlers, whose descendants practiced weaving but also traveled as merchants to remote parts of Europe. From their journeys were brought fabrics, patterns and sartorial ideas that enriched local attire, which in consequence became not only an important element constituting Vilamovian identity, but also a subject of interest for Polish and German researchers and political activists. In the years following the World War 2 Vilamovian clothing was eradicated and its users were repressed. During communist rule in Poland there was an attempt to reduce it to a stage costume, and these efforts were partially successful. Today, local activists and researchers endeavor to restore knowledge of Vilamovian apparel, protect their old garments from destruction, but also to create the new ones from contemporary accessible materials.
The authors describe these processes and present the crucial actors involved as well as the social responses to their actions. As the title suggests, “Vilamovians and their clothing” is a book about the relation between people and clothing, between human beings and things. The analysis of this relation, encompassing both the material and the anthropological sphere, is accompanied by a wealth of illustrations. Among the authors of the publication, researchers representing different methodological perspectives, a special place is held by researchers from Wilamowice. As users themselves of the traditional clothing, they have created a new way of describing this element of culture.
Wilamowice – niewielkie miasteczko na południu Polski, pod wieloma względami jest zupełnie wyjątkowe. Zasiedlone w XII wieku przez osadników germańskich, przez długie lata zachowywało swoją odrębność kulturową. Jego mieszkańcy posługiwali się własnym językiem, posiadali odmienne stroje i zwyczaje. Dzięki swoim talentom kupieckim szybko się też bogacili, co przyczyniało się do rozkwitu miasta i jego kultury.
W XX wieku sytuacja zaczęła się jednak zmieniać na skutek wydarzeń wojennych i powojennych. Kultura wilamowska zaczęła zanikać. Dzięki wysiłkom badaczy i lokalnych aktywistów czynione są dziś starania o rewitalizację języka i stroju. Wiele na ten temat już napisano. Tematem całkiem niezbadanym do niedawna pozostawała kwestia kultury muzycznej Wilamowic. Ta książka stara się ten brak uzupełnić.
Na podstawie badań etnograficznych, a także materiałów archiwalnych autorka próbuje dokonać rekonstrukcji dawnej dźwiękosfery Wilamowic, a także pokazać, jak muzyka funkcjonuje tam dziś. Czym jest dla Wilamowian, w jakich sytuacjach staje się ważna, w jaki sposób przyczynia się do postrzegania własnego dziedzictwa i tożsamości. W końcu stara się odpowiedzieć na pytanie, czy jest coś takiego, jak muzyka wilamowska i jaka ona jest.
Książka wzbogacona jest o aneks zawierający teksty wilamowskich piosenek wraz z ich tłumaczeniem na język polski.
******
Without music, without song, the world is gone. Music in Wilamowice
Wilamowice, a small town in southern Poland is, in many ways, absolutely unique. It was settled in the 13th century by Germanic people and for a long time it preserved its distinct culture. The inhabitants of Wilamowice spoke their own language – Wymysorys, wore original clothing and practiced local customs. They were skilled merchants and became a wealthy community, which resulted in the most prosperous period of the town and its culture.
This situation changed in the 20th century when, as a result of dramatic war and post war circumstances, the culture of Wilamowice began to disappear. Today, thanks to the work of local activists and scholars, intensive revitalization of Vilamovian language and traditional dress has begun. This process has been treated in various studies but Vilamovian musical culture remains almost completely unexplored. This book strives to fill that gap.
What kind of music can be called “Vilamovian” and how does it sound? Through her ethnographic and archival research, Maria Małanicz-Przybylska seeks to reconstruct the forgotten soundscape of Wilamowice and describe the modern contexts in which music is used by the local community, as it recovers its heritage and forges its identity.
The book contains an appendix of Vilamovian songs, with their original texts in Wymysorys and translations into Polish.
Publikacja związana z jubileuszem stulecia fizyki na Uniwersytecie Warszawskim, opisująca dzieje optyki na tej uczelni od roku 1921, gdy Stefan Pieńkowski założył przy ul. Hożej 69 w Warszawie Zakład Fizyki. Autor relacjonuje gwałtowny rozwój badań i znaczące odkrycia w tej dziedzinie w okresie międzywojennym, kiedy ośrodek ten zdobył sławę jako światowe centrum luminescencji molekularnej i spektroskopii atomowej przyciągające do Warszawy uczonych z całego świata. Odbudowany po II wojnie światowej zyskał nowe oblicze, gdy do badań struktury atomów i cząsteczek oraz zderzeń atomowych zastosowano lasery i stał się obecnie cenionym na świecie nowoczesnym centrum fizyki optycznej, w tym optyki nieliniowej, optyki fourierowskiej, plazmoniki i technologii kwantowych.
******
100 Years of Optics at the University of Warsaw
This publication is related to the centenary of physics at the University of Warsaw. It describes the history of optics at the university since 1921, when Stefan Pieńkowski founded the Division of Physics at 69 Hoża Street in Warsaw. The author reports on the rapid development of research and significant discoveries in this field in the interwar period, when the Division of Physics earned a reputation as a world centre for molecular luminescence and atomic spectroscopy, attracting scientists from all over the world to Warsaw. Rebuilt after World War II, it got a new image when lasers were used for studies on the structure of atoms and molecules as well as atomic collisions. Today, it has become an internationally recognised modern centre for optical physics, including nonlinear optics, Fourier optics, plasmonics and quantum technologies.
Numer ma charakter mieszany: literaturoznawczo-kulturoznawczy. Zamieszczone w nim artykuły – choć w części odwołujące się do materiału literackiego – są poświęcone refleksji nad ważnymi zjawiskami kultury współczesnej (w jej wymiarze lokalnym i uniwersalnym). Wyróżnikiem numeru jest spojrzenie na kultury – z polskiej perspektywy - egzotyczne.
Książka wpisuje się w nurt badań intersekcjonalnych ulokowanych na pograniczu krytycznych studiów o niepełnosprawności i gender studies, otwiera nową przestrzeń analiz dotyczących zagadnienia dotychczas ignorowanego – macierzyństwa kobiet z niepełnosprawnością intelektualną. Autorka analizuje, w jaki sposób niepełnosprawność intelektualna oraz związane z nią uwarunkowania społeczne i systemowe wpływają na decyzje i możliwości reprodukcyjne oraz sposoby doświadczania macierzyństwa. Zadaje pytania o modele rodzicielstwa kobiet z niepełnosprawnością intelektualną, o rolę nieformalnego wsparcia społecznego w realizacji zadań wynikających z rodzicielstwa oraz sposoby konstruowania, negocjowania i przekraczania norm dotyczących praktyk opiekuńczych tych kobiet. Weryfikuje założenia badań partycypacyjnych, stara się rozpoznać zakres i możliwości zaangażowania kobiet z niepełnosprawnością intelektualną w proces badawczy.
The Ignored Paradigm. The Motherhood of Intellectually Disabled Women
The author analyses how intellectual disability and social and system conditions related to it influence decisions, reproductive rights and ways of experiencing motherhood. She asks questions about motherhood models of intellectually disabled women, the role of informal social support in parenthood and the ways of building, negotiating and crossing the norms of care practices of such women. She verifies the assumptions of participatory research, attempts to recognize the scope and possibilities of engaging women with intellectual disability in the research process.
W myśli Saint-Martina (oraz wielu innych ezoterystów) można odnaleźć liczne ślady poglądów zawartych w pismach dawnych filozofów. Myślenie w kategoriach panwitalizmu nawiązuje do tradycji platońskiej i stoickiej, idea korespondencji powszechnej (zwłaszcza w postaci idei mikrokosmosu) była zawarta w nauczaniu Demokryta i Arystotelesa, poza tym można ją było odnaleźć u stoików.
Poszukiwanie mądrości w świecie liczb było charakterystyczne dla pitagorejczyków i dla św. Augustyna. Zwracanie jednak szczególnej uwagi na rolę liczby cztery stało się chyba wyłączną domeną tradycji pitagorejskiej.
Praca ta nie jest poświęcona definicji pojęcia prawdy, z jakim mamy do czynienia w języku naturalnym, jak mógłby sugerować jej tytuł Czytelnikowi znającemu słynną monografię Tarskiego (1993). Wnioski, do jakich w niej dochodzimy w żadnym sensie nie podważają twierdzenia Tarskiego o niedefiniowalności pojęcia prawdy dla bogatszych języków, niespełniających pewnych ściśle określonych warunków, których język naturalny z założenia spełniać nie może. Głównym celem tej pracy jest adekwatna analiza niektórych, naszym zdaniem najważniejszych, aspektów pojęcia prawdy, którym ludzie posługują się w językach naturalnych. To właśnie pojęcie prawdy budziło zainteresowanie filozofów od najdawniejszych czasów, zainteresowanie wyrażające się w narzucającym się pytaniu: “Co to jest prawda?”. (ze wstępu)
Monografia Thuptena Kungi Chashaba jest pierwszym opracowaniem przechowywanego w Bibliotece Jagiellońskiej w Kolekcji Pandera A unikalnego tybetańskiego rękopisu autorstwa Ngag dbang ’jig grags z królewskiego rodu Rin spungs, rządzącego Tybetem środkowym w latach 1435-1565. Rig pa ’dzin pa’i pho nya jest cennym źródłem historycznym zawierającym opis królestwa Rin spungs oraz wyjątkowy przewodnik wiodący do mitycznej buddyjskiej krainy Śambhala, związanej z praktyką tantry Kalaczakra. Utwór tybetański, po raz pierwszy przetłumaczony tu w całości na język obcy i skomentowany naukowo, jest także rzadkim przykładem poezji kunsztownej opartej na indyjskiej Kawjadarśi Dandina z VII-VIII w. wprowadzonej w Tybecie w wieku XIII. Zachęcamy do zapoznania się z bogatą tybetańską historią, kulturą i literaturą w pracy Thuptena Kungi Chashaba.
******
The presented work is based on the manuscript Rig pa ’dzin pa’i pho nya by Ngag dbang ’jig grags, the 16th century last ruler of Rin spungs in Central Tibet. The manuscript is very rare and interesting for Tibetan literature, not broadly known and studied by Tibetologists both outside and inside Tibet. Two main themes of the manuscript are discussed in detail in the book: the itinerary of Śambhala and the life of the author, Ngag dbang ’jig grags. The volume includes chronological presentation of the manuscript with a commentary: the life of the author, Ngag dbang ’jig grags (second part of the text) and the guide to Śambhala (first part of the text), as well as its complete English translation. In the appendices discussion on the literary aspects of the manuscript is presented, accompanied by different glossaries and the index.
Zbiór prac badawczych z zakresu pracy socjalnej prowadzonych w latach 2015–2019 przez studentów zajmujących się różnymi obszarami działalności społeczno-wychowawczej oraz pomocowej w ramach programu studiów magisterskich Erasmus Mundus ADVCANCES (Advanced Development in Social Work). Atutem publikacji jest przedstawienie badania przez obcokrajowców różnych wymiarów pomocy społecznej i edukacyjnej w Polsce oraz pracy socjalnej i działań pomocowych z perspektywy wielokulturowej, globalnych przemian oraz międzynarodowej edukacji.
Prezentowane teksty autorów – mających praktyczne doświadczenia zdobyte we własnych krajach, a obecnie rozwijających kariery zawodowe o zasięgu międzynarodowym – stanowią inspirację i punkt wyjścia do dyskusji o pracy socjalnej na całym świecie w jej różnorodnych odsłonach. Coraz większa mobilność badaczy, praktyków i usługobiorców działań pomocowych wymusza zmianę w myśleniu o celach, założeniach i funkcjach tych przedsięwzięć, które już nie tylko mogą, lecz powinny być wzbogacone perspektywą oglądu „z zewnątrz”. Nie ma bowiem lepszej drogi do dialogu o tożsamości dyscypliny, różnorodności podejść i uniwersalności standardów pomocowych niż rozpoznanie odmienności postrzegania tych samych zjawisk.
Badacze, studenci, akademicy i praktycy znajdą w tym opracowaniu wiele interesujących tematów, które mogą stać się impulsem do dalszych dyskusji, rozwoju badań i praktyk społecznych związanych z misją niesienia pomocy drugiemu człowiekowi.
******
A collection of research works concerning social work and conducted in 2015–2019 by students involved in various fields of social, educational and aid activity as part of Erasmus Mundus ADVCANCES (Advanced Development in Social Work) master studies. The major asset of the publication is the presentation of different aspects of social and educational support in Poland, as well as social work and other assistance activities from the multicultural perspective in view of global changes and international education.
The texts written by authors who have practical experience gained in their own countries and who are pursuing international careers inspire discussion on different aspects of social work all over the world. Increasing mobility of researchers, practitioners and users of assistance activities forces changes in thinking about the objectives and functions of these initiatives, which should be enriched by the outside perspective. There is no better way to discuss the identity of discipline, the variety of attitudes and universality of aid standards than recognising the diversity of perceiving the same phenomena. The researchers, students, academics and practitioners will find here many interesting issues, which can stimulate further discussions, research and social practices related to providing assistance to other people.
Prezentowana monografia przybliża zjawisko zachodzące w protestanckiej Skandynawii, którą w XIX wieku ogarnął ludowy i masowy ruch kaznodziejski. Był on sprzeciwem i świecką alternatywą wobec Kościoła państwowego i narzucanych przez państwo interpretacji wiary. Pod względem ideowym geneza ruchów kaznodziejskich związana była z pietyzmem, ważnym nurtem odnowy wewnątrz Kościołów protestanckich, zwłaszcza luterańskich, na przełomie XVII i XVIII wieku. Autorka skupia się przede wszystkim na pozareligijnym, społecznym znaczeniu ruchów kaznodziejskich w Skandynawii. Jej zdaniem jest to nie tylko zjawisko w historii luteranizmu, ale przede wszystkim istotny aspekt społecznych, kulturowych, politycznych oraz ekonomicznych procesów modernizacyjnych w XIX-wiecznej Skandynawii, kształtowania się społeczeństwa obywatelskiego i świadomości narodowej warstw chłopskich. Publikacja jest rezultatem projektu, którego realizacja była możliwa dzięki grantowi Narodowego Centrum Nauki (konkurs „Opus 7”, nr UMO-2014/13/B/HS3/04923).
Preachers, Teachers and Politicians. Religious Awakening Movements and Modernization in the Nordic Region in the 19th century
The monograph describes folk and mass preaching movement in protestant Scandinavia in the 19th century, which was a protest and secular alternative to the state church and its interpretations of faith. The author focuses on non-religious, social importance of preaching movements, recognizing in them a significant aspect of cultural, political and economic modernization processes in the 19th century Scandinavia, the formation of civic society and national awareness of the peasant class.
Tom "Inedita" obrazuje różnorodność, bogactwo i zachęcający do eksploracji potencjał myślenia, którym Marek J. Siemek wypełniał swój oryginalny zamysł społecznego transcendentalizmu, porównywalny z transcendentalizmem dyskursu społecznie „usytuowanego” przez Habermasa i postmetafizyczno-pragmatycznymi modelami racjonalności od McCarthy’ego po Brandoma. Niepublikowane dotąd materiały pozwolą Czytelnikowi znaleźć odpowiedź między innymi na pytania:
• jakiego rozumu i racjonalności potrzeba, by dopełnił się – a nade wszystko: nie cofał – jakże burzliwy proces nowoczesnego uspołecznienia,
• czy jest dziś możliwa samorządność według reguł, jakie ich „dawcy” i zarazem „biorcy” aprobowaliby z tą samą autonomią i z mocą tego samego prawidła, któremu wyraz daje Kantowska „transcendentalna jedność apercepcji”.
Works. Inedita
The volume shows the diversity and richness of intellectual potential, which Marek J. Siemek used in his original idea of “social transcendence”. The idea can be compared with the transcendence of the discourse socially “placed” by Habermas and with the post-metaphysical rationality models from McCarthy to Brandom. It allows to answer such questions as: what reason and rationality is needed for the process of modern socialization to take place, and if it possible today for the “givers” and the “takers” to approve the rules of self-government having the same autonomy and within the same law which is expressed by the Kantian “transcendental unity of apperception”.
Inspiracją do napisania książki były obserwacje dotyczące sposobów wykorzystywania metody pedagogiki przygody w pracy harcerskiej i (nie)świadomego stosowania wszystkich założeń edukacji przygodowej. Pedagogiką przygody często zajmują się byli lub obecni instruktorzy harcerscy, co nasuwa pytanie: czy i jaki potencjał widzą instruktorzy w tej metodzie? Powodów, dla których warto zbadać relacje obu nurtów – harcerskiego i edukacji przygodowej, jest kilka: ich wspólne korzenie, łączenie działań w tych nurtach przez instruktorów harcerskich, zbliżone (choć niejednakowe) założenia metodyczne. Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania, jakie są związki pedagogiki przygody i harcerstwa oraz czy zasadne jest utożsamianie obu tych nurtów. Poddaje analizie – pod kątem teoretycznym – metody obu systemów wychowawczych, z uwzględnieniem tła ideowego oraz organizacyjnego. Abstrakt Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania, jakie są związki pedagogiki przygody i harcerstwa oraz czy zasadne jest utożsamianie obu tych nurtów. Poddaje analizie – pod kątem teoretycznym – metody obu systemów wychowawczych, z uwzględnieniem tła ideowego oraz organizacyjnego.
******
Adventure Pedagogy and Scouting. A Theoretical Study
The author attempts to answer the question concerning the relations between adventure pedagogy and scouting. She also asks if equating both of them is justified. She analyses – from a theoretical point of view – the methods of both education systems, including their ideological and organizational background.
Książka poświęcona jest zjawisku ciąży mnogiej i narodzinom wieloraczków w starożytności. Jej podstawą są źródła pisane ze starożytnego Bliskiego Wschodu (Mezopotamia, Egipt, Lewant, Anatolia) oraz z Grecji i Rzymu, których zakres chronologiczny obejmuje prawie 2500 lat. Tak bogaty materiał źródłowy pozwolił na przyjrzenie się tematowi z kilku perspektyw: prześledzono opowieści mitologiczne o półboskich bliźniakach i liczniejszych wieloraczkach, medyczne i astrologiczne koncepcje powstawania ciąży wielopłodowej oraz konsekwencje przyjścia na świat kilkorga dzieci jednocześnie w ujęciu prawa rzymskiego. Osobno zebrano wzmianki o narodzinach wieloraczków, które rzeczywiście miały miejsce w czasach starożytnych. Cennym uzupełnieniem są również rozdziały o wyobrażeniach Greków i Rzymian odnoszących się do krain zwiększających płodność, ciąży mnogiej u zwierząt i wykorzystania motywu bliźniąt i trojaczków w ówczesnej sztuce oraz „kulturze masowej”.
******
Multiple Pregnancy and Multiple Births in Antiquity
The book concerns multiple pregnancy and multiple births in Antiquity. The analysis of written sources from the Middle East (Mesopotamia, Egypt, the Levant, Anatolia) as well as from Greece and Rome allows looking at the subject from several perspectives: the author investigated myths about semi-divine twins and numerous multiple births, medical and astrological concepts of multiple pregnancies and the consequences of multiple births in the Roman law.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
