Profesor Michał Masłowski przybliża Czytelnikom tematykę mitów i symboli, wykazując ich podobieństwa i różnice, i tym samym poszerzając ogólną wiedzę o Europie Środkowo-Wschodniej.
Do zrozumienia Europy Środkowo-Wschodniej niezbędna jest wyprawa do labiryntu mitów i symboli narodowych naszego subkontynentu. Niełatwo byłoby do tej drogi znaleźć lepszego przewodnika od Michała Masłowskiego. Pewną ręką prowadzi on czytelnika przez zakręty tego swoistego świata, gdzie szybko można zbłądzić, ponieważ każdy, (z reguły) zna tylko swoje mity i symbole. Sczytywanie tych mitów i symboli naszych narodów umożliwia nam pojąć nie tylko podobieństwa i różnice tych narracji, ale także ich względność. I to jest prawdopodobnie najważniejszą nauką tej książki – zrozumieć nas samych w zwierciadle innych…
Symboliczne i mityczne wyobrażenia narodów stają się podstawą do badań nad dziejami, a zwłaszcza kulturową wspólnotą regionu. Autor dokonuje rozrachunku z narodowymi symbolami, przy czym mity i symbole traktuje jako korzenie cywilizacji, podstawę współczesnego wyobrażenia o świecie i źródłem narracji historycznej.
Dr Irena Bilińska; Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski
Wbrew temu, co długo sądzono, ów kontynent mitów i symboli nie jest archaiczny, czy przestarzały, ale żywy sokami bytu.
Prof. Chantal Delsol; Université Marne-la-Vallée, Paryż
Praca poświęcona została mitom obecnym niegdyś i dzisiaj w świadomości społecznej wybranych wspólnot narodowych, środkowoeuropejskich i z pogranicza oraz kwestiom procesu narodowotwórczego i samoidentyfikacji zbiorowości ludzkich (koncepcje ojczyzny, rola języka narodowego, funkcje literatury, znaczenie stereotypów). Rozważania Autora nie idą w kierunku opracowania całościowego i wyczerpującego tematykę, są natomiast próbą zasygnalizowania wątków najważniejszych dla badanego imaginarium środkowoeuropejskiego.
Dr hab., prof. UJ Kazimierz Jurczak; Uniwersytet Jagielloński / Studium Europy Wschodniej, Uniwersytet Warszawski
Do zrozumienia Europy Środkowo-Wschodniej niezbędna jest wyprawa do labiryntu mitów i symboli narodowych naszego subkontynentu. Niełatwo byłoby do tej drogi znaleźć lepszego przewodnika od Michała Masłowskiego. Pewną ręką prowadzi on czytelnika przez zakręty tego swoistego świata, gdzie szybko można zbłądzić, ponieważ każdy, (z reguły) zna tylko swoje mity i symbole. Sczytywanie tych mitów i symboli naszych narodów umożliwia nam pojąć nie tylko podobieństwa i różnice tych narracji, ale także ich względność. I to jest prawdopodobnie najważniejszą nauką tej książki – zrozumieć nas samych w zwierciadle innych…
Prof. Csaba G. Kiss; ELTE – Eötvös Loránd Tudományegyetem, Budapeszt
Praca stanowi świetne wprowadzenie do wiedzy o Europie Środkowo-Wschodniej, dopełnione przez autora wytłumaczeniem podziału na cywilizacje zachodnią i bizantyjską. Z korzeni tych wyrastają nadal aktualne różnice mentalności i ideologii narodowych. Autor ukazuje decydujące znaczenie kultur w tworzeniu nowoczesnej tożsamości narodów Europy Środkowo-Wschodniej, które musi uwzględniać Unia Europejska w obecnej polityce.
Prof. Jan Sokol; Karlova Univerzita, Praga
Michał Masłowski – prof. emereryt literatury polskiej na Sorbonie. Autor prac o romantyzmie i teatrze romantycznym, antropologii kulturowej Europy Środkowej i tematach metafizycznym w literaturze współczesnej. Publikuje po polsku i po francusku, m.in. "Gest symbol i rytuały polskiego teatru romantycznego" (1968), "Zwierciadła Kordiana. Rola i maska bohatera w dramatach Słowackiego" (2001), "Problemy tożsamości. Szkice mickiewiczowskie i (post)romantyczne" (2006), "Etyka i metafizyka. Perspektywa transcendencji poziomej we współczesnej kulturze polskiej" (2011). Autor 10 książek i ok. 150 artykułów. Tłumacz na francuski, z Jacquesem Donguy (Mickiewicz, Słowacki, Norwid, Różewicz, Miłosz, Herbert i in.). Członek PAU, kawaler Polonia Restituta, komandor Palm Akademickich.
Strój, obok języka wymysiöeryś, jest najważniejszym wyróżnikiem kulturowej odrębności Wilamowian. Wilamowice – położone na południu Polski miasteczko, zostało założone jeszcze w średniowieczu przez germańskich osadników. Ich potomkowie zajmowali się tkactwem, a także odbywali podróże kupieckie do odległych zakątków Europy. Przywozili z nich m.in. materiały, wzory i krawieckie pomysły, które wzbogacały lokalne stroje, czyniąc z nich nie tylko ważny element budujący wilamowską tożsamość, ale i przedmiot zainteresowania polskich oraz niemieckich badaczy i propagandzistów. W pierwszych latach po II wojnie światowej strój wilamowski był tępiony, a noszące go osoby poddawane represjom. W PRL-u starano się go sprowadzić do roli kostiumu scenicznego, co po części się udało. Dziś lokalni aktywiści i badacze podejmują starania, by przywrócić wiedzę o wilamowskich strojach, uchronić przed zniszczeniem ich stare elementy, ale tworzyć też nowe z dostępnych współcześnie materiałów.
W niniejszej książce autorzy starają się opisywać te różne procesy, przedstawić ich najważniejszych aktorów oraz społeczną recepcję ich działań. Zgodnie z tytułem „Wilamowianie i ich stroje” jest publikacją o relacji człowieka ze strojem, człowieka z rzeczą. Zarówno materialna, jak i antropologiczna sfera tej relacji, znalazły miejsce w analizach okraszonych bogatym materiałem ilustracyjnym. Autorzy tomu to badacze reprezentujący różne podejścia metodologiczne. Wśród nich szczególne miejsce zajęli naukowcy z Wilamowic będący jednocześnie użytkownikami stroju. Stworzyli oni nowy sposób opisu tego elementu kultury.
******
Vilamovians and their clothing
Aside from their language, Wymysiöeryś, clothing is the main feature of cultural distinctiveness for the inhabitants of Wilamowice, a small town in southern Poland. It was founded in the Middle Ages by Germanic settlers, whose descendants practiced weaving but also traveled as merchants to remote parts of Europe. From their journeys were brought fabrics, patterns and sartorial ideas that enriched local attire, which in consequence became not only an important element constituting Vilamovian identity, but also a subject of interest for Polish and German researchers and political activists. In the years following the World War 2 Vilamovian clothing was eradicated and its users were repressed. During communist rule in Poland there was an attempt to reduce it to a stage costume, and these efforts were partially successful. Today, local activists and researchers endeavor to restore knowledge of Vilamovian apparel, protect their old garments from destruction, but also to create the new ones from contemporary accessible materials.
The authors describe these processes and present the crucial actors involved as well as the social responses to their actions. As the title suggests, “Vilamovians and their clothing” is a book about the relation between people and clothing, between human beings and things. The analysis of this relation, encompassing both the material and the anthropological sphere, is accompanied by a wealth of illustrations. Among the authors of the publication, researchers representing different methodological perspectives, a special place is held by researchers from Wilamowice. As users themselves of the traditional clothing, they have created a new way of describing this element of culture.
Wilamowice – niewielkie miasteczko na południu Polski, pod wieloma względami jest zupełnie wyjątkowe. Zasiedlone w XII wieku przez osadników germańskich, przez długie lata zachowywało swoją odrębność kulturową. Jego mieszkańcy posługiwali się własnym językiem, posiadali odmienne stroje i zwyczaje. Dzięki swoim talentom kupieckim szybko się też bogacili, co przyczyniało się do rozkwitu miasta i jego kultury.
W XX wieku sytuacja zaczęła się jednak zmieniać na skutek wydarzeń wojennych i powojennych. Kultura wilamowska zaczęła zanikać. Dzięki wysiłkom badaczy i lokalnych aktywistów czynione są dziś starania o rewitalizację języka i stroju. Wiele na ten temat już napisano. Tematem całkiem niezbadanym do niedawna pozostawała kwestia kultury muzycznej Wilamowic. Ta książka stara się ten brak uzupełnić.
Na podstawie badań etnograficznych, a także materiałów archiwalnych autorka próbuje dokonać rekonstrukcji dawnej dźwiękosfery Wilamowic, a także pokazać, jak muzyka funkcjonuje tam dziś. Czym jest dla Wilamowian, w jakich sytuacjach staje się ważna, w jaki sposób przyczynia się do postrzegania własnego dziedzictwa i tożsamości. W końcu stara się odpowiedzieć na pytanie, czy jest coś takiego, jak muzyka wilamowska i jaka ona jest.
Książka wzbogacona jest o aneks zawierający teksty wilamowskich piosenek wraz z ich tłumaczeniem na język polski.
******
Without music, without song, the world is gone. Music in Wilamowice
Wilamowice, a small town in southern Poland is, in many ways, absolutely unique. It was settled in the 13th century by Germanic people and for a long time it preserved its distinct culture. The inhabitants of Wilamowice spoke their own language – Wymysorys, wore original clothing and practiced local customs. They were skilled merchants and became a wealthy community, which resulted in the most prosperous period of the town and its culture.
This situation changed in the 20th century when, as a result of dramatic war and post war circumstances, the culture of Wilamowice began to disappear. Today, thanks to the work of local activists and scholars, intensive revitalization of Vilamovian language and traditional dress has begun. This process has been treated in various studies but Vilamovian musical culture remains almost completely unexplored. This book strives to fill that gap.
What kind of music can be called “Vilamovian” and how does it sound? Through her ethnographic and archival research, Maria Małanicz-Przybylska seeks to reconstruct the forgotten soundscape of Wilamowice and describe the modern contexts in which music is used by the local community, as it recovers its heritage and forges its identity.
The book contains an appendix of Vilamovian songs, with their original texts in Wymysorys and translations into Polish.
Publikacja związana z jubileuszem stulecia fizyki na Uniwersytecie Warszawskim, opisująca dzieje optyki na tej uczelni od roku 1921, gdy Stefan Pieńkowski założył przy ul. Hożej 69 w Warszawie Zakład Fizyki. Autor relacjonuje gwałtowny rozwój badań i znaczące odkrycia w tej dziedzinie w okresie międzywojennym, kiedy ośrodek ten zdobył sławę jako światowe centrum luminescencji molekularnej i spektroskopii atomowej przyciągające do Warszawy uczonych z całego świata. Odbudowany po II wojnie światowej zyskał nowe oblicze, gdy do badań struktury atomów i cząsteczek oraz zderzeń atomowych zastosowano lasery i stał się obecnie cenionym na świecie nowoczesnym centrum fizyki optycznej, w tym optyki nieliniowej, optyki fourierowskiej, plazmoniki i technologii kwantowych.
******
100 Years of Optics at the University of Warsaw
This publication is related to the centenary of physics at the University of Warsaw. It describes the history of optics at the university since 1921, when Stefan Pieńkowski founded the Division of Physics at 69 Hoża Street in Warsaw. The author reports on the rapid development of research and significant discoveries in this field in the interwar period, when the Division of Physics earned a reputation as a world centre for molecular luminescence and atomic spectroscopy, attracting scientists from all over the world to Warsaw. Rebuilt after World War II, it got a new image when lasers were used for studies on the structure of atoms and molecules as well as atomic collisions. Today, it has become an internationally recognised modern centre for optical physics, including nonlinear optics, Fourier optics, plasmonics and quantum technologies.
Numer ma charakter mieszany: literaturoznawczo-kulturoznawczy. Zamieszczone w nim artykuły – choć w części odwołujące się do materiału literackiego – są poświęcone refleksji nad ważnymi zjawiskami kultury współczesnej (w jej wymiarze lokalnym i uniwersalnym). Wyróżnikiem numeru jest spojrzenie na kultury – z polskiej perspektywy - egzotyczne.
W myśli Saint-Martina (oraz wielu innych ezoterystów) można odnaleźć liczne ślady poglądów zawartych w pismach dawnych filozofów. Myślenie w kategoriach panwitalizmu nawiązuje do tradycji platońskiej i stoickiej, idea korespondencji powszechnej (zwłaszcza w postaci idei mikrokosmosu) była zawarta w nauczaniu Demokryta i Arystotelesa, poza tym można ją było odnaleźć u stoików.
Poszukiwanie mądrości w świecie liczb było charakterystyczne dla pitagorejczyków i dla św. Augustyna. Zwracanie jednak szczególnej uwagi na rolę liczby cztery stało się chyba wyłączną domeną tradycji pitagorejskiej.
Praca ta nie jest poświęcona definicji pojęcia prawdy, z jakim mamy do czynienia w języku naturalnym, jak mógłby sugerować jej tytuł Czytelnikowi znającemu słynną monografię Tarskiego (1993). Wnioski, do jakich w niej dochodzimy w żadnym sensie nie podważają twierdzenia Tarskiego o niedefiniowalności pojęcia prawdy dla bogatszych języków, niespełniających pewnych ściśle określonych warunków, których język naturalny z założenia spełniać nie może. Głównym celem tej pracy jest adekwatna analiza niektórych, naszym zdaniem najważniejszych, aspektów pojęcia prawdy, którym ludzie posługują się w językach naturalnych. To właśnie pojęcie prawdy budziło zainteresowanie filozofów od najdawniejszych czasów, zainteresowanie wyrażające się w narzucającym się pytaniu: “Co to jest prawda?”. (ze wstępu)
Monografia Thuptena Kungi Chashaba jest pierwszym opracowaniem przechowywanego w Bibliotece Jagiellońskiej w Kolekcji Pandera A unikalnego tybetańskiego rękopisu autorstwa Ngag dbang ’jig grags z królewskiego rodu Rin spungs, rządzącego Tybetem środkowym w latach 1435-1565. Rig pa ’dzin pa’i pho nya jest cennym źródłem historycznym zawierającym opis królestwa Rin spungs oraz wyjątkowy przewodnik wiodący do mitycznej buddyjskiej krainy Śambhala, związanej z praktyką tantry Kalaczakra. Utwór tybetański, po raz pierwszy przetłumaczony tu w całości na język obcy i skomentowany naukowo, jest także rzadkim przykładem poezji kunsztownej opartej na indyjskiej Kawjadarśi Dandina z VII-VIII w. wprowadzonej w Tybecie w wieku XIII. Zachęcamy do zapoznania się z bogatą tybetańską historią, kulturą i literaturą w pracy Thuptena Kungi Chashaba.
******
The presented work is based on the manuscript Rig pa ’dzin pa’i pho nya by Ngag dbang ’jig grags, the 16th century last ruler of Rin spungs in Central Tibet. The manuscript is very rare and interesting for Tibetan literature, not broadly known and studied by Tibetologists both outside and inside Tibet. Two main themes of the manuscript are discussed in detail in the book: the itinerary of Śambhala and the life of the author, Ngag dbang ’jig grags. The volume includes chronological presentation of the manuscript with a commentary: the life of the author, Ngag dbang ’jig grags (second part of the text) and the guide to Śambhala (first part of the text), as well as its complete English translation. In the appendices discussion on the literary aspects of the manuscript is presented, accompanied by different glossaries and the index.
Zbiór prac badawczych z zakresu pracy socjalnej prowadzonych w latach 2015–2019 przez studentów zajmujących się różnymi obszarami działalności społeczno-wychowawczej oraz pomocowej w ramach programu studiów magisterskich Erasmus Mundus ADVCANCES (Advanced Development in Social Work). Atutem publikacji jest przedstawienie badania przez obcokrajowców różnych wymiarów pomocy społecznej i edukacyjnej w Polsce oraz pracy socjalnej i działań pomocowych z perspektywy wielokulturowej, globalnych przemian oraz międzynarodowej edukacji.
Prezentowane teksty autorów – mających praktyczne doświadczenia zdobyte we własnych krajach, a obecnie rozwijających kariery zawodowe o zasięgu międzynarodowym – stanowią inspirację i punkt wyjścia do dyskusji o pracy socjalnej na całym świecie w jej różnorodnych odsłonach. Coraz większa mobilność badaczy, praktyków i usługobiorców działań pomocowych wymusza zmianę w myśleniu o celach, założeniach i funkcjach tych przedsięwzięć, które już nie tylko mogą, lecz powinny być wzbogacone perspektywą oglądu „z zewnątrz”. Nie ma bowiem lepszej drogi do dialogu o tożsamości dyscypliny, różnorodności podejść i uniwersalności standardów pomocowych niż rozpoznanie odmienności postrzegania tych samych zjawisk.
Badacze, studenci, akademicy i praktycy znajdą w tym opracowaniu wiele interesujących tematów, które mogą stać się impulsem do dalszych dyskusji, rozwoju badań i praktyk społecznych związanych z misją niesienia pomocy drugiemu człowiekowi.
******
A collection of research works concerning social work and conducted in 2015–2019 by students involved in various fields of social, educational and aid activity as part of Erasmus Mundus ADVCANCES (Advanced Development in Social Work) master studies. The major asset of the publication is the presentation of different aspects of social and educational support in Poland, as well as social work and other assistance activities from the multicultural perspective in view of global changes and international education.
The texts written by authors who have practical experience gained in their own countries and who are pursuing international careers inspire discussion on different aspects of social work all over the world. Increasing mobility of researchers, practitioners and users of assistance activities forces changes in thinking about the objectives and functions of these initiatives, which should be enriched by the outside perspective. There is no better way to discuss the identity of discipline, the variety of attitudes and universality of aid standards than recognising the diversity of perceiving the same phenomena. The researchers, students, academics and practitioners will find here many interesting issues, which can stimulate further discussions, research and social practices related to providing assistance to other people.
Tom "Inedita" obrazuje różnorodność, bogactwo i zachęcający do eksploracji potencjał myślenia, którym Marek J. Siemek wypełniał swój oryginalny zamysł społecznego transcendentalizmu, porównywalny z transcendentalizmem dyskursu społecznie „usytuowanego” przez Habermasa i postmetafizyczno-pragmatycznymi modelami racjonalności od McCarthy’ego po Brandoma. Niepublikowane dotąd materiały pozwolą Czytelnikowi znaleźć odpowiedź między innymi na pytania:
• jakiego rozumu i racjonalności potrzeba, by dopełnił się – a nade wszystko: nie cofał – jakże burzliwy proces nowoczesnego uspołecznienia,
• czy jest dziś możliwa samorządność według reguł, jakie ich „dawcy” i zarazem „biorcy” aprobowaliby z tą samą autonomią i z mocą tego samego prawidła, któremu wyraz daje Kantowska „transcendentalna jedność apercepcji”.
Works. Inedita
The volume shows the diversity and richness of intellectual potential, which Marek J. Siemek used in his original idea of “social transcendence”. The idea can be compared with the transcendence of the discourse socially “placed” by Habermas and with the post-metaphysical rationality models from McCarthy to Brandom. It allows to answer such questions as: what reason and rationality is needed for the process of modern socialization to take place, and if it possible today for the “givers” and the “takers” to approve the rules of self-government having the same autonomy and within the same law which is expressed by the Kantian “transcendental unity of apperception”.
Inspiracją do napisania książki były obserwacje dotyczące sposobów wykorzystywania metody pedagogiki przygody w pracy harcerskiej i (nie)świadomego stosowania wszystkich założeń edukacji przygodowej. Pedagogiką przygody często zajmują się byli lub obecni instruktorzy harcerscy, co nasuwa pytanie: czy i jaki potencjał widzą instruktorzy w tej metodzie? Powodów, dla których warto zbadać relacje obu nurtów – harcerskiego i edukacji przygodowej, jest kilka: ich wspólne korzenie, łączenie działań w tych nurtach przez instruktorów harcerskich, zbliżone (choć niejednakowe) założenia metodyczne. Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania, jakie są związki pedagogiki przygody i harcerstwa oraz czy zasadne jest utożsamianie obu tych nurtów. Poddaje analizie – pod kątem teoretycznym – metody obu systemów wychowawczych, z uwzględnieniem tła ideowego oraz organizacyjnego. Abstrakt Autorka próbuje odpowiedzieć na pytania, jakie są związki pedagogiki przygody i harcerstwa oraz czy zasadne jest utożsamianie obu tych nurtów. Poddaje analizie – pod kątem teoretycznym – metody obu systemów wychowawczych, z uwzględnieniem tła ideowego oraz organizacyjnego.
******
Adventure Pedagogy and Scouting. A Theoretical Study
The author attempts to answer the question concerning the relations between adventure pedagogy and scouting. She also asks if equating both of them is justified. She analyses – from a theoretical point of view – the methods of both education systems, including their ideological and organizational background.
Książka poświęcona jest zjawisku ciąży mnogiej i narodzinom wieloraczków w starożytności. Jej podstawą są źródła pisane ze starożytnego Bliskiego Wschodu (Mezopotamia, Egipt, Lewant, Anatolia) oraz z Grecji i Rzymu, których zakres chronologiczny obejmuje prawie 2500 lat. Tak bogaty materiał źródłowy pozwolił na przyjrzenie się tematowi z kilku perspektyw: prześledzono opowieści mitologiczne o półboskich bliźniakach i liczniejszych wieloraczkach, medyczne i astrologiczne koncepcje powstawania ciąży wielopłodowej oraz konsekwencje przyjścia na świat kilkorga dzieci jednocześnie w ujęciu prawa rzymskiego. Osobno zebrano wzmianki o narodzinach wieloraczków, które rzeczywiście miały miejsce w czasach starożytnych. Cennym uzupełnieniem są również rozdziały o wyobrażeniach Greków i Rzymian odnoszących się do krain zwiększających płodność, ciąży mnogiej u zwierząt i wykorzystania motywu bliźniąt i trojaczków w ówczesnej sztuce oraz „kulturze masowej”.
******
Multiple Pregnancy and Multiple Births in Antiquity
The book concerns multiple pregnancy and multiple births in Antiquity. The analysis of written sources from the Middle East (Mesopotamia, Egypt, the Levant, Anatolia) as well as from Greece and Rome allows looking at the subject from several perspectives: the author investigated myths about semi-divine twins and numerous multiple births, medical and astrological concepts of multiple pregnancies and the consequences of multiple births in the Roman law.
Korespondencja Jana Dantyszka (łac. Ioannes Dantiscus, 1485-1548), urodzonego w Gdańsku, pochodzącego zaś z osiadłej od kilku pokoleń w Prusach dolnoniemieckiej rodziny von Höfen, sekretarza królewskiego i dyplomaty w służbie Zygmunta I i Bony Sforzy, a następnie biskupa chełmińskiego oraz warmińskiego, wybitnego poety nowołacińskiego i członka europejskiej respublica litteraria, należy do najobszerniejszych zbiorów tego rodzaju, jakie zachowały się z epoki wczesnonowożytnej. Wśród kilkuset korespondentów Dantyszka – władców i mężów stanu, dyplomatów, kupców i bankierów, uczonych i ludzi pióra – były postaci tak wybitne i słynne jak Erazm z Rotterdamu, Hernán Cortés czy Mikołaj Kopernik.
Niniejsza książka stanowi kolejny tom drukowanej serii Corpus Epistularum Ioannis Dantisci, przygotowywanej w ramach wieloletniego projektu „Rejestracja i publikacja korespondencji Jana Dantyszka (1485-1548)”, obejmującego również internetową edycję całej jego spuścizny piśmienniczej.
Okres 1538-1539 to początek sprawowania przez Dantyszka urzędu biskupa warmińskiego, a zarazem przewodniczenia Radzie Pruskiej i sejmikowi generalnemu Prus Królewskich. Poza kilkoma wyjątkami zawarte w tomie listy publikowane są po raz pierwszy. Choć przede wszystkim poruszają one kwestie wewnętrzne, zarówno Królestwa Polskiego, jak i Prus, dając wgląd m.in. w życie elit społecznych i intelektualnych tego regionu, pojawiają się w nich także informacje ze świata, zwłaszcza dotyczące konfliktu chrześcijańskiej Europy z imperium osmańskim, oraz o sprawach prywatnych Dantyszka, a nawet jego twórczości poetyckiej. W gronie adresatów, oprócz pary królewskiej, ówczesnego sekretarza wielkiego, a następnie podkanclerzego Samuela Maciejowskiego czy Justusa Ludwika Decjusza, kupca, dyplomaty, historyka i ekonomisty, są głównie przedstawiciele elity pruskiej, jak biskup chełmiński Tiedemann Giese, członkowie kapituły warmińskiej czy też pierwszy rektor Gimnazjum w Elblągu, niderlandzki humanista Gulielmus Gnapheus.
******
The correspondence of Ioannes Dantiscus (1485-1548), coming from a burgher family in Gdańsk royal scribe and diplomat in the service of Sigismund I Jagiellon and Bona Sforza, Bishop of Kulm (Chełmno) and of Ermland (Warmia), Neo-Latin poet and member of the European respublica litteraria, is one of the largest early modern collections of this kind preserved until the present day. Among more than 650 Dantiscus’ correspondents – rulers, statesmen, diplomats, merchants, bankers, scholars and men of letters – there are such famous and outstanding personalities like Erasmus of Rotterdam, Hernán Cortés or Nicolaus Copernicus.
The present book is a subsequent volume of the printed series Corpus Epistularum Ioannis Dantisci, which is a part of a multi-year project „Registration and Publication of Ioannes Dantiscus’ Correspondence”, including also an on-line edition of his correspondence and other texts.
Most of the letters of this volume are published for the first time. As Dantiscus was recently appointed Bishop of Ermland and consequently also President of the Council and Diet of Royal Prussia, they mainly illustrated the domestic issues of Kingdom of Poland and Prussia, i.a. providing insight into the life of Prussian intelectual elites of the time, however, one may find there some information on Dantiscus’ private matters, his new literary works or even the international situation in the context of the conflict between the Christian West and the Ottoman Empire. Among the addressees, in addition to King Sigismund I and his wife, Samuel Maciejowski, at the time Grand Secretary and then Crown Vice-Chancellor, or Iustus Ludovicus Decius, merchant, diplomat and historian, reformer of the Polish monetary system, above all, there were eminent members of the Prussian elite – Tiedemann Giese, Bishop of Kulm, canons of Ermland, or e.g. Gulielmus Gnapheus, Dutch humanist, first rector of the Gymnasium in Elbing (Elbląg).
Zgodnie z założeniem, że fenomenolog jest ""wiecznym początkującym"", Merlau-Ponty i Levinas negują możliwość uchwycenia rzeczywistości z punktu widzenia absolutnej świadomości i sytuują się w samym środku ""niedokończonego"" świata, otwierając tym samym drogę ku zewnętrzności, rozumianej przez nich jednak w całkowicie odmienny sposób. Możemy więc zapytać: W czym pozostają ""wierni"" fenomenologii, a w jakim sensie przekraczają już jej granice?""(Ze wstępu)
Książka wszechstronnie i całościowo przedstawia problem emigracji zarobkowej z Polski na Łotwę i do Estonii w okresie międzywojennym. Autor przygląda się temu zagadnieniu przez pryzmat procesów politycznych, gospodarczych, społecznych, demograficznych i narodowościowych zachodzących wówczas w Europie Środkowo-Wschodniej. W pracy zostały ukazane geneza i istota ruchu emigracyjnego ze wskazaniem jego najważniejszych determinantów zarówno wewnątrzkrajowych, jak i międzynarodowych. Ponadto poddano analizie rozmaite aspekty życia Polaków za granicą, skupiając się m.in. na takich kwestiach, jak stosunki z władzami i ludnością miejscową, relacje z mniejszością polską w państwach bałtyckich. Autor szuka również odpowiedzi na pytania, w jaki sposób pobyt na obczyźnie zmienił postawy i zachowanie emigrantów w stosunku do własnego kraju oraz jaki wywarł wpływ na sytuację ekonomiczną Polski. Przedstawia też losy emigrantów polskich po wybuchu II wojny światowej i inkorporacji republik bałtyckich przez ZSRR.
Economic Emigration from Poland to Latvia and Estonia in 1928-1939
The book explores the problem of economic emigration from Poland to Latvia and Estonia in the interwar period. The author discusses the issue from many aspects, looking at it from the perspective of political, economic, social, demographic and national processes which took place in Central-Eastern Europe.
Using rich and varied narrative images and resources, literary artworks, excerpts from philosophical and sociological writings, musicological theories and film studies, historical documents, and other materials, this collection of essays strongly sides with the feminist theory. All chapters tirelessly construct feminist discourse by depicting a new reality, language, and values to assess as well as understand the life, goals, and social achievements of women over a span of centuries in Polish culture and society. Feminist transgression is envisioned as a thematic category bridging diverse, seemingly loose, distant, and even apparently contradictory women's accounts. This theme develops a cohesiveness among chapters and provides an underlying unity, built on the coincidence of opposites, known in Latin as the principle of coincidentia oppositorum. Even if the dialogue among chapters may be perceived on the surface as difficult, the volume's parts communicate deeply with each other by narrating, detailing, elaborating, and enlarging in space and time the presented dynamics of women's transgressions. Transgression thus creates a special form of debate.
The idea of looking at the architects operating within the cultural framework of the Habsburg Empire, embedded in this book, stems from our previous research. It has its roots in the research on Slavic peripheral narratives, conducted by the Research Group on the Slavic Cultures in the Habsburg Monarchy (http://uwhabsburgstudies.uw.edu.pl/), which has operated since 2011 at the Institute of Western and Southern Slavic Studies of the University of Warsaw. We studied the issue of peripheral attitudes towards both national narratives, created after 1861 by the Slovak, Czech and Croatian elites, and the imperial project imposed by Vienna and Budapest. Faithful to the microlevel approach, we looked at figures, spaces and social phenomena that do not fit into the stereotypical view of national historiography.
Anna Kobylińska, Maciej Falski
Przekład Antygony, inspirowanej tragedią Sofoklesa sztuki Jeana Anouilha, powstałej w 1942 roku i wystawionej pierwszy raz na scenie w 1944 roku w okupowanym Paryżu. Książka adresowana do szerokiego grona czytelników (uczniów szkół średnich, studentów, odbiorców zainteresowanych dramatem francuskim, historią intelektualną XX wieku i recepcją kultury klasycznej).******The translation of Antigone, a play by Jean Anouilh, inspired by Sophocles' tragedy, written in 1942 and first staged in occupied Paris in 1944. The book is addressed to general readers: students of secondary schools and universities and everyone interested in French drama, intellectual history of the 20th century and the reception of classical culture.
Kategoria życia codziennego oraz łączące się z nią zagadnienie obyczajowości stanowią dla interdyscyplinarnych rozważań humanistycznych niezwykle ciekawe pole badawcze, które może obejmować szeroki zakres problemów. Analizując codzienność, stawiamy pytania o rutynę, przyzwyczajenia i rytuały, które mogą mieć zarówno wymiar historyczny, socjologiczny, jak i filozoficzny. Nie tylko towarzyszą one dużym i małym społecznościom, ale również wiążą się nieodzownie z kreowaniem własnych kultur tych społeczności.
„Dostępne przekazy historyczne często codzienność pomijają – zwykle nieumyślnie – traktując ją jako nieistotny element życia. Wszakże po co utrwalać w pamięci coś, co wydaje się naturalne, niezmienne i powtarzalne – na tyle powtarzalne, że aż niezauważalne? Zmieniające się kody kulturowe weryfikują jednak ten sposób myślenia, a studia historyczne pokazują, że to, co kiedyś uchodziło za oczywiste, dziś przybiera całkowicie odmienny charakter, stanowiąc zagadkę trudną do rozwiązania. Mamy problem z jej prawidłowym odczytaniem i odpowiednim zinterpretowaniem. Dlatego też przyglądanie się poszczególnym przypadkom i wyciąganie z nich poszlak budują nie tylko nasze wyobrażenie o epokach historycznych, ale również pozwalają dostrzec różne aspekty współczesnego życia codziennego”.
(ze Wstępu)
******
Customs and Everyday Life in History. A Study of Cases
The work shows customs and everyday life in historical, literary, anthropological and sociological perspective. It explores classical research subjects, describing court and military life, as well as the phonic sphere, literary imagination and medical influence of confection on everyday life.
Keywords: customs, everyday life, military, court life, fashion, work, leisure
Autor podejmuje próbę zmierzenia się z zagadnieniem wykorzystania dowodu cyfrowego w polskim postępowaniu karnym z perspektywy początku trzeciej dekady XXI wieku. Omawia zarówno zagadnienia natury technicznej, jak i karnoprocesowej, uwzględniając potrzebę pogodzenia potrzeb praktyki z wytycznymi teoretycznymi. Treści pochodzenia cyfrowego, stanowiące częsty element współczesnych postępowań karnych, są materiałem niezwykle skomplikowanym z perspektywy teorii kryminalistyki. Rozważania zilustrowane zostały danymi empirycznymi ustalonymi w toku badań zrealizowanych w 2019 r. metodą analizy akt prawomocnie zakończonych postępowań sądowych.
Digital Evidence - Theory and Practice in Polish Criminal Trial
The author attempts to address the problem of using digital evidence in Polish criminal trial from the perspective of the third decade of the 21st century. He discusses technical as well as penal and procedural issues, considering the need to reconcile theory and practice. Digital evidence, a frequent component of contemporary criminal proceedings, is an extremely complicated matter from the perspective of forensic science. The reflections are supported by empirical data obtained during 2019 research, which was conducted through analysis of the final court proceedings.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
