Istnienie parafii, jak i miejscowości potwierdziły dokumenty w 1376 roku. Natomiast w rejestrze świętopietrza pochodzącego z 1447 roku parafia wliczona jest w archiprezbiteriat raciborski. Obecny kościół powstawał w latach 1906-1907 w stylu neogotyckim około 150 m od poprzedniego, drewnianego. Konsekracji dokonał kardynał Georg Kopp. Z łubowickiej parafii w 1890 roku wyodrębniła się parafia w Zawadzie Książęcej.
Znakomita pozycja znanego śląskiego mediewisty dr. Norberta Miki, oparta na analizie imponującej bazy źródłowej i literatury tematu. To pierwsze tak obszerne polskie opracowanie traktujące o początkach potęgi domu Habsburgów, o charakterze wręcz podręcznikowym dla badaczy dziejów XIII-wiecznej Europy Środkowo-Wschodniej. Jak pisze sam autor: - Wydarzenia toczące się w latach 1246-1278 można zaliczyć do bardziej burzliwych w dziejach Austrii. Ciągłe wojny – według zgodnej opinii kronikarzy – doprowadziły do upadku gospodarczego kraju. Zniszczeniu uległo wówczas wiele miast, nie mówiąc już o pojedynczych mniejszych grodach, wioskach lub klasztorach. Najeźdźcy uprowadzili także wielkie ilości jeńców. Ucierpiała na tym zwłaszcza Dolna Austria, gdzie niektóre rejony zostały całkowicie wyludnione. Sporo winy za taki stan rzeczy ponosili w tym przypadku austriaccy i styryjscy możnowładcy. Podzieleni na zwalczające się ugrupowania, niejednokrotnie ułatwili sąsiadom ich grabieżcze wyprawy. Ważnym epizodem były tutaj rządy władcy Czech Przemysła Otokara II, które uspokoiły sytuację wewnętrzną w kraju. Czasy jego panowania, to dla ziem austriackich okres względnej stabilizacji i rozbudowy. Dla przykładu w 1268 r. król czeski, na miejscu bitwy Kroissenbrunn, niedaleko Hainburga, kazał wznieść warowny gród Marchegg. Wspierał także miasta oraz klasztory. Ostatecznym zwycięzcą w walce o spadek po Babenbergach okazał się król, a później cesarz, Rudolf z Habsburga. Wykorzystując antagonizmy królów Węgier i Czech, a także poszczególnych książąt i margrabiów Rzeszy, zdołał on wprowadzić własne zasady gry. Niebagatelną rolę odgrywał tutaj fakt, iż Rudolf, jako zwierzchni władca Niemiec, ustawił się w wygodniej pozycji arbitra w spornych sprawach między swoimi lennikami, a także tymi, którzy hołd lenny, z rządzonych przez siebie ziem, powinni mu byli złożyć. Pozwoliło mu to rozstrzygać konflikty na swoją korzyść, a opornych karać. Tak też miało miejsce w przypadku Przemysła Otokara II, który nie uzyskawszy od władcy Rzeszy spadku po Babenbergach jako lenna, automatycznie utracił wszelkie prawa do jego posiadania, a sprzeciwiając się temu, zmuszony był toczyć nierówną walkę z Rudolfem i pozostałymi książętami Rzeszy, których dodatkowo wsparł król węgierski Władysław. Można więc powiedzieć – za Ferdinandem Seibtem – że poprzez swoją nieostrożną politykę król czeski sam utorował Habsburgowi drogę do przejęcia spadku po Babenbergach. Ten ostatni zaś stworzył z nabytych ziem austriackich podstawę swoich rodowych dóbr. Spis treści: wprowadzenie – pod rządami Babenbergów; zmagania o ziemie babenberskie po śmierci Fryderyka Bitnego; Przejęcie Austrii i Styrii przez Przemysła Otokara oraz pierwsze konflikty czesko-węgierskie; Od Kroissenbrunn do Soprona; utrata spadku po Babenbergach przez Przemysła Otokara II na rzecz Rudolfa z Habsburga; tablice genealogiczne; indeks nazw geograficznych i osobowych. KAMPF UM DAS BABENBERGISCHE ERBE 1246-1278. THE CONTEST FOR THE BABENBERG HERITAGE 1246-1278.
Znakomita pozycja znanego śląskiego mediewisty dr. Norberta Miki, oparta na analizie imponującej bazy źródłowej i literatury tematu. To pierwsze tak obszerne polskie opracowanie traktujące o początkach potęgi domu Habsburgów, o charakterze wręcz podręcznikowym dla badaczy dziejów XIII-wiecznej Europy Środkowo-Wschodniej. Jak pisze sam autor: - Wydarzenia toczące się w latach 1246-1278 można zaliczyć do bardziej burzliwych w dziejach Austrii. Ciągłe wojny - według zgodnej opinii kronikarzy - doprowadziły do upadku gospodarczego kraju. Zniszczeniu uległo wówczas wiele miast, nie mówiąc już o pojedynczych mniejszych grodach, wioskach lub klasztorach. Najeźdźcy uprowadzili także wielkie ilości jeńców. Ucierpiała na tym zwłaszcza Dolna Austria, gdzie niektóre rejony zostały całkowicie wyludnione.
Liczący ponad trzy tysiące fotografii zbiór takich mistrzów jak Engler, Jüttner, Ogiermann, Sczygiol, Axmann czy Kotscha, zgromadzony przez raciborski Verkehrsverein zajmujący się promowaniem ziemi raciborskiej, zaginął bezpowrotnie w 1945 w siedzibie towarzystwa w ratuszu. Album Racibórz na starej fotografii - Ratibor auf alten Fotografien powstał dzięki przychylności kolekcjonerów, którzy przez wiele lat, śledząc aukcje, odwiedzając giełdy, wertując przedwojenne wydawnictwa, odtwarzają z mozołem przedwojenny krajobraz Raciborza. Prezentowany zbiór liczy ponad 200 wybranych ujęć, reprodukowanych w zdecydowanej większości w formacie A4. Pozwala to dostrzec wiele interesujących szczegółów. Album ma wstęp i opisy w języku niemieckim.
Pierwsze kompleksowe opracowanie poświęcone zamkowi w Raciborzu – dawnej siedzibie Piastów górnośląskich. Na treść składają się następujące zagadnienia: ZAMEK - właściciele, architektura zamku i jego otoczenie, tajemnie przejście pod Odrą, co łączy z Raciborzem króla Łokietka, fałszerstwo w Perugii, plany biskupa Tomasza, niedoszła królowa, zaginione relikwie, bożogrobcy i kaplica Grobu Świętego, ciekawsze informacje o zamku i legendy z nim związane; BROWAR I RODZINA VON RATIBOR - o historii piwa słów kilka, piwowarstwo i opilstwo na ziemiach polskich, raciborska pracownia Gambrinusa. Całość wydana w formacie A 4 w twardej oprawie. Liczna ikonografia, w tym słynna mapa Schneidera z 1859 r., pokazująca przebieg podziemnego przejścia pod Odrą z zamku do klasztoru dominikanek.
W czasie I wojny światowej w enuncjacjach przywódców czechosłowackiego ruchu niepodległościowego zagadnienie Górnego Śląska pojawiało się sporadycznie. W 1917 r. Tomaš Masaryk uznając prawo przyszłej Polski do włączenia w obręb swych granic terenów Górnego Śląska zamieszkałych przez ludność polską, domagał się jednocześnie dla Czechosłowacji ziemi raciborskiej. Stanowisko to powtórzył we wrześniu 1918 r. w rozmowie z Romanem Dmowskim. W podobnym tonie wypowiedział się także organ Czechosłowackiej Rady Narodowej „La Nation Tcheqe”. Książka dra Piotra Pałysa, autora opracowania pt. Czechosłowackie roszczenia graniczne wobec Polski 1945-1947, ma bogatą bazę źródłową. Przytacza szereg nieznanych dotąd dokumentów. Znakomicie uzupełnia wiedzę o stosunku Czechosłowacji do odrodzonej w 1918 roku Rzeczypospolitej.
Wyśmienita praca dr. Łukasza Tekieli traktująca o górnołyżyckim teatrze działań podczas wojny trzydziestoletniej, uzupełniająca dotychczasową lukę w literaturze tematu. Fragment recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Krystyna Matwijowskiego: - Przy ujęciu podjętej problematyki i konstruowaniu pracy Autor nawiązał do najlepszych wzorów literatury polskiej, niemieckiej i angielskiej. Wprowadził do obiegu naukowego nieznane i niewykorzystane do tej pory źródła z zasobów archiwów polskich i niemieckich. Jego praca jest bardzo poważnym wkładem, zwłaszcza w aspekcie militarnym, w pogłębienie stanu wiedzy nad dziejami Górnych Łużyc. Dr Tekiela godnie nawiązuje do łużyckich studiów śp. Profesora Józefa Leszczyńskiego. Zakres tematyczny: organizacja wojska, organizacja wojska górnołużyckiego, geografia wojskowa Górnych Łużyc, działania wojenne na Górnych Łużycach w latach 1620–1645, finansowanie i utrzymanie wojska, logistyczny wymiar wojny trzydziestoletniej, finansowanie i utrzymanie wojska w skali kraju, ziemi i miast.
Córka balwierza to trzymająca w napięciu powieść, która zaczyna się w 1864 roku w niemieckim Ratibor. To tu Oskar Amadeusz Notzny, wytrawny znawca historii starożytnej, hebrajskiego, greki i łaciny, wiedzie nudne życie wykładowcy w Królewskim Gimnazjum Ewangelickim. Z jego wiedzy postanawia skorzystać baron von Gothschild z zamku Barutswerde. Bogaty arystokrata przywiózł z Egiptu bezcenną kolekcję starożytnych zabytków, tajemniczy papirus oraz kompletny pochówek młodej Egipcjanki. Jej mumia staje się kluczem do rozwiązania zagadki i powodem do rywalizacji pomiędzy izraelską uczoną i zaprzyjaźnionym z nią niemieckim egiptologiem, a potomkami barona, chcącymi za wszelką cenę odzyskać własność rodziny. W grę wchodzi wyjaśnienie źródeł monoteizmu.
Książka jest pionierską próbą zebrania i usystematyzowania zagadnienia organizacji samodzielnych pancernych jednostek wsparcia1, które w strukturach Wehrmachtu stanowiły poważną, aczkolwiek rozproszoną siłę. Autor postawił sobie za cel rozwinięcie i pogłębienie pewnego wycinka badań znakomitego polskiego historyka, płk. prof. dr. hab. Tadeusza Sawickiego, zajmującego się organizacją niemieckich sił zbrojnych na froncie wschodnim w końcowym okresie II wojny światowej. Praca opiera się przede wszystkim na oryginalnych dokumentach niemieckich, które po II wojnie światowej zostały zmikrofilmowane i obecnie przechowywane są w amerykańskim National Archives – Collection of Foreign Records Seized, Rekord Group 2422. Podstawowym źródłem są Kriegsstärkenachweisungen (KStN) – zestawienia stanów etatowych poszczególnych pododdziałów z jednostek wsparcia, zawierające szczegółowy wykaz ludzi, sprzętu i broni, często z naniesionymi zmianami. Książka składa się z czterech rozdziałów merytorycznych, z których każdy stanowi odrębną całość i przedstawia zagadnienia organizacyjne poszczególnych rodzajów oddziałów wsparcia: rozdział I dotyczy oddziałów artylerii szturmowej (Sturmartillerie); II oddziałów niszczycieli czołgów (Panzerjägers) używających sprzętu samobieżnego; III przedstawia organizację oddziałów czołgów ciężkich, czołgów specjalnych (Funklenk) uzbrojonych w gąsienicowe pojazdy szturmowe, czołgów szturmowych (Sturmpanzer) i moździerzy szturmowych; IV przybliża organizację największych oddziałów wsparcia, jakie sformowano w Wehrmachcie w czasie II wojny światowej – brygad pancernych. Rozdziały przygotowano w układzie chronologiczno-problemowym. Tekst uzupełniono licznymi tabelami i schematami szczegółowo przedstawiającymi strukturę i liczebność poszczególnych pododdziałów w ramach oddziałów wsparcia. Po raz pierwszy w wydawnictwie polskojęzycznym przedstawiono organizację nie tylko części bojowych poszczególnych oddziałów, lecz pokazano także strukturę zaplecza dywizjonów, batalionów i brygad, na które składały się kompanie zabezpieczenia (Versorgung Kompanie) i kompanie warsztatowe (Werkstatt Kompanie).
Monografia miasta, historycznej stolicy Górnego Śląska, wydana z okazji 900-lecia pierwszej wzmianki zawartej w Kronice Galla Anonima (1108). Paweł Newerla jest lokalnym historykiem, autorem bestsellerowych Opowieści o dawnym Raciborzu i szeregu innych pozycji. Badacz dysponuje wyrobionym warsztatem naukowym, na który składa się znajomość źródeł oraz opracowań poświęconych Raciborzowi, publikowanych głównie w XIX wieku przez badaczy niemieckich. Newerla nawiązuje do ich dorobku, wzbogacając jednak treść o współczesne ustalenia historyków. Czytelnik otrzymuje więc wyjątkową edycję (pierwszą taką od ponad 120 lat), dostarczającą rzetelnej wiedzy we wszystkich aspektach życia miasta (dzieje polityczne, gospodarcze, Kościoła katolickiego i innych wyznań, kultura, architektura). Książka została wzbogacona archiwalną ikonografią, suplementem w języku niemieckim, wykazem nazw ulic (dawnych i współczesnych), wykazem burmistrzów, prezydentów i starostów, a także obszerną bibliografią.
Chwile strachu i trwogi. Klęski żywiołowe, konflikty zbrojne i tumulty w średniowiecznym Wrocławiu. - Koniec świata zwiastować miało nadejście Antychrysta oraz przeróżne nietypowe znaki na niebie i ziemi. Trudno się zatem dziwić, że w niecodziennych zjawiskach, takich jak na przykład komety, wielki grad, trzęsienia ziemi, szarańcza, śnieg latem czy kwitnienie drzew owocowych zimą, upatrywano zbliżającego się Sądu Ostatecznego – pisze we wstępie dr Marek L. Wójcik, mediewista, adiunkt w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Praca ma charakter popularny, ale jednocześnie mocną bazę źródłową. To niewątpliwy atut książki, która zainteresuje nie tylko szerokie grono Czytelników zainteresowanych dziejami Śląska, w tym Wrocławia, ale również profesjonalnych badaczy oraz studentów i uczniów. Spis treści: 1. Dlaczego wojny i żywioły budziły w średniowieczu strach, 2. Zarys dziejów średniowiecznego Wrocławia, 3. Anomalie klimatyczno-meteorologiczne, 4. Powodzie, 5. Pożary, 6. Głód, 7. Zarazy, 8. Trzęsienia ziemi, 9. Zjawiska astronomiczne i astrometeorologiczne, 10. Konflikty zbrojne, 10. Tumulty wewnętrzne. Całość uzupełnia obszerna bibliografia oraz ikonografia.
Książka opisuje historię kultury materialnej żywienia na terenie dawnego księstwa opolsko-raciborskiego, głównie Raciborza i okolic. W przejrzysty sposób opisano tu m.in. dzieje: rolnictwa, młynarstwa, piekarnictwa, cukiernictwa, piernikarstwa, rzeźnictwa, myślistwa i rybołówstwa, piwowarstwa, winiarstwa i gorzelnictwa, bartnictwa, pasiecznictwa, karczmarstwa, hotelarstwa, wielkich uczt oraz używek typu tytoń, kawa czy herbata. Opracowanie bazuje na obszernym materiale źródłowym – sięgających aż średniowiecza dokumentów czy też XIX-wiecznych doniesień prasowych. Pozycja wzbogacona szeregiem unikalnej archiwalnej ikonografii oraz, w formie suplementu, przepisami ludowymi okraszonymi kolorowymi zdjęciami potraw i wykonujących je raciborskich gospodyń.
Praca doktorska Mariusza Cieśli, obroniona na Uniwersytecie Wrocławskim. Wypełnia istotną lukę w badaniach nad bronią i uzbrojeniem śląskim w XVI wieku. Autor skorzystał z imponującej bazy źródłowej a także skatalogował istniejące na Śląsku nagrobki rycerskie prezentujące elementy zbroi. To niewątpliwy atut opracowania. Czytelnik otrzymuje nie tylko sporą dawkę wiedzy (zachowano pełny aparat przypisów), ale również obszerny źródłowy materiał ikonograficzny, opatrzony odpowiednim komentarzem i analizą. Spis treści: I - dotychczasowy stan badań nad uzbrojeniem renesansowym; II - rozwój uzbrojenia ochronnego w XVI wieku; zbroja; analiza zbroi; hełm; analiza hełmów; garnitur zbroi; analiza garniturów zbroi; zbroja turniejowa; analiza zbroi turniejowej; zbroja na konia (ladry) i oporządzenie jeździeckie; analiza zbroi na konia i oporządzenia jeździeckiego; tarcza (puklerz); analiza tarcz; III - rozwój broni białej, obuchowej i drzewcowej w XVI wieku; broń biała; analiza broni białej; broń obuchowa; analiza broni obuchowej; broń drzewcowa; analiza broni drzewkowej; IV - rozwój broni palnej i artylerii w XVI wieku; długa broń palna; pistolet; broń kombinowana; produkcja broni palnej; analiza broni palnej; artyleria; analiza artylerii; V - broń miotająca; łuk; kusza; analiza broni miotającej; VI - dekoracja broni; szkicowniki renesansowe; analiza dekoracji; KATALOG; ANEKS (inwentarz legnicki 1662, inwentarz uzbrojenia miasta Wrocławia 1547, inwentarz broni lenna zamkowego w Namysłowie z 12 VIII 1575 roku; uzbrojenie mieszczan Kłodzka w świetle spisu z drugiej połowy XVI wieku; Katalog Minutoliego; broń z kolekcji książąt pszczyńskich; katalog muzeum Rzemiosł Artystycznych i Starożytności we Wrocławiu; renesansowa broń w Muzeum Narodowym we Wrocławiu; renesansowa broń w Muzeum Militariów – Arsenał), ikonografia archiwalna.
Pierwsze kompetentne i wyczerpujące opracowanie poświęcone działaniom zbrojnym Wielkiej Armii Napoleona na Śląsku, obronione jako praca doktorska na Uniwersytecie Wrocławskim. Tematyka obejmuje m.in.: opis sytuacji militarnej Śląska w 1806 r.; rozpoczęcie działań; oblężenia oraz obronę twierdz: Wrocław, Brzeg, Koźle, Świdnica, Nysa, Kłodzko i Srebrna Góra a także poczynania francuskiej administracji wojennej na Śląsku. Czytelnik znajdzie tu obszerne opisy bitew, taktyki wojsk napoleońskich oraz pruskich a także szereg informacji o historii, umocnieniach i modernizacji twierdz śląskich. Pasjonatów tematu zadowolą z pewnością aneksy zawierające dane statystyczne na temat wojsk, plany sytuacyjne bitew a także obszerna baza źródłowa. W opinii wytrawnego znawcy tematyki, prof. Jerzego Maronia z Uniwersytetu Wrocławskiego, autor wykazał się znakomitym warsztatem badawczym, w tym wyjątkową umiejętnością postrzegania tematyki w mikro i makroskali. Książka adresowana jest nie tylko do znawców i pasjonatów epoki napoleońskiej, lecz – ze względu na przystępny język - do szerokiego grona odbiorców zainteresowanych nie tylko dziejami Śląska, ale i Europy Środkowo-Wschodniej początku XIX wieku.
Ekskluzywny, barwny album filokartystyczno-zdjęciowy, wydany z okazji obchodów 900-lecia Raciborza (1108-2008), historycznej stolicy Górnego Śląska. Za źródła do poznania dziejów tego przepięknego miasta posłużyły nie kroniki i dokumenty, lecz stare pocztówki i zdjęcia. Album dzieli się na cztery rozdziały: obrazy miasta sprzed 1945 r., zniszczenia II wojny światowej, okres PRL-u oraz lata współczesne. Pozycja z pewnością zadowoli wszystkich związanych dziś lub kiedyś z Raciborzem. Opisy ikonografii podano w języku polskim i niemieckim.
Fascynujące biografie dwudziestu dwóch mniszek dominikańskich z całego świata, od żyjącej w początkach XIII wieku Diany D?Andalo, przez Amatę, Ingrydę Szwedzką, Małgorzatę Węgierską po polskie panny, m.in. Angelikę Marię Renke czy Magdalenę Marię Epstein. Autor, w oparciu o solidną bazę źródłową, kreśli żywoty pełne mistycznego kontaktu z Jezusem Chrystusem w murach klauzury. To niezwykle ciekawe doświadczenia a zarazem tajemnicza dla nas rzeczywistość, pełna wyrzeczeń, kontemplacji i modlitwy. We wstępie czytamy: ?Mniszki dominikańskie, w przeciwieństwie do klarysek czy karmelitanek bosych, które szczycą się licznymi świętymi i błogosławionymi, posiadają niewielką grupę beatyfikowanych i kanonizowanych zakonnic. Przyczyna tego stanu nie tkwi w tym, iż brakowało świątobliwych dominikanek, których liczne grono przez stulecia zapełniało klasztory rozsiane po całym świecie, lecz ma swoje źródło w tradycji Zakonu Kaznodziejskiego, nie przywiązującej większej wagi do ekspozycji świętych postaci, wychodzącej z założenia, że każdy członek zgromadzenia ma osiągnąć wyżyny świętości. Niemniej jednak wokół niektórych sióstr zaczęła się tworzyć fama świętości, która doprowadziła następnie do oficjalnego zatwierdzenia ich kultu przez Kościół. Sporej liczbie mniszek jest obecnie, lub była dawniej, oddawana prywatna cześć wewnątrz zakonu. Stąd też powiada się o nich jako o błogosławionych i to mimo że nie dostąpiły beatyfikacji?.
Debiut książkowy dziennikarki i redaktorki "Gazety Wyborczej" odkrywa przez czytelnikiem nowy, daleki od obiegowych opinii Śląsk. Tu nie ma ani hałd, ani Bercików, ani nawet Karolinek, co idą do Gogolina. Są za to portrety niezwykłych Ślązaków: pisarzy (Morcinka, Bereski), dziennikarza (Osmańczyka), reżysera (Kutza), biskupów (Hlonda, Kominka, Bednorza), polityków (Korfantego, Ziętka), przedsiębiorcy (Troplowitz). Katolicy, ateiści, państwowcy i anarchiści, Niemcy, Polacy i Ślązacy. Życie każdego z nich mogłoby być scenariuszem sensacyjnego filmu.
Wiele ich dzieli, łączy - jak ujął to Kazimierz Kutz - "kalectwo bez cudzysłowu". Urodzeni nad granicą polsko-niemiecką, wychowani w dwóch, a nawet trzech językach odkrywają swoją tożsamość nie w jednej kulturze i historii, ale w wielu. To bolesne doświadczenie, najczęściej skazujące na samotność i niezrozumienie.
Świetna, dynamiczna narracja i różne formy (reportaż, portret, wywiad) sprawiają, że czytelnik szybko wchodzi w świat niezwykłych przygód Ślązaków.
Fascynująca lektura w czasach, gdy Europejczycy coraz częściej wybierają regiony i małe ojczyzny. Atrakcyjna dla wszystkich, którzy chcą poznać tajemnice Śląska. Obowiązkowa dla tych, którzy zastanawiają się "pod co Śląskowi inteligencja"?
Prof. Marek S. Szczepański tak pisze w recenzji książki: Książka Aleksandry Klich to dowód, że dojrzałe dziennikarstwo nie opiera się tylko i wyłącznie na sprawdzonym warsztacie, ale przede wszystkim na wyjątkowej wrażliwości odczytywania świata z perspektywy losów drugiego człowieka.
Polecamy
Wydawnictwo WAW
Przedstawiamy niskonakładową pracę zbiorową wydaną z inicjatywy Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Gmin Cysterskich II wydanie poprawione i uzupełnione.Na treść merytoryczną składają się następujące opracowania:Sytuacja zakonu cystersów we współczesnej Polsce (Rajmund K. Guzik O. Cist., Wanda Musialik);Dziedzictwo kulturowe cystersów a Szlak cysterski i jego idea (Andrzej M. Wyrwa);Obiekty cysterskie i pocysterskie w Polsce (Barbara Stolpiak);Etapy rozwoju współpracy w zakresie ochrony dziedzictwa cysterskiego (Teresa Świercz).Całość uzupełniają sylwetki gmin cysterskich. Publikacja jest bogato ilustrowana kolorowymi zdjęciami, w formacie A4 z twardą oprawą.
Na ponad 160 stronach (twarda oprawa, format A4, wstęp w językach polskim, niemieckim, angielskim i czeskim) znalazło się około 200 reprodukcji dokumentujących wygląd zabytkowych rezydencji w powiecie raciborskim (województwo śląskie). Źródłem archiwalnej ikonografii są stare pocztówki, zdjęcia i przedwojenna prasa. Jako ciekawostkę zamieszczono kilka map, pokazujących m.in. zamek w Raciborzu, założenie pałacowe w Krzyżanowicach czy usytuowanie średniowiecznego zamku w Chałupkach. Czytelnik znajdzie tu szereg nieznanych dotąd przedstawień, m.in. pałacu w Strzybniku, dworku w Dolędzinie czy zamku w Tworkowie. Album obejmuje także zdjęcia z zasobów Krajowego Urzędu Dokumentacji Fotograficznej - Górny Śląsk (Landesbildstelle Oberschlesien in Oppeln), upublicznione przez Narodowe Archiwum Cyfrowe. Wykaz prezentowanych zamków i pałaców: Brzeźnica, Chałupki, Czerwięcice, Dolędzin, Gródczanki, Jastrzębie, Kornice, Krowiarki, Krzyżanowice, Łężczok, Łubowice, Modzurów, Ocice (Racibórz), Pietrowice Wielkie, Pogrzebień, Racibórz, Rudnik, Rudy, Rzuchów, Samborowice, Sławików, Szonowice, Tworków i Wojnowice.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
