Kazimierz Raszewski (1864-1941) to jeden z zaledwie dziewięciu generałów (admirałów) Wojska Polskiego wywodzących się z cesarskiej armii niemieckiej (i jedyny wśród nich generał broni). W armii cesarskiej dosłużył się stopnia podpułkownika kawalerii i w końcowej fazie I wojny światowej dowodził samodzielną Brygadą Landwehry na froncie zachodnim. W Wojsku Polskim w czasie wojny z Rosją bolszewicką pełnił obowiązki dowódcy dywizji i armii, a następnie w okresie pokoju dowódcy korpusu. Jako jedyny z tego grona pozostawił po sobie obszerne wspomnienia. Publikacja została wzbogacona o niepublikowane dotąd dokumenty, zdjęcia generała i jego rodziny.
Alianse z wyboru i przymusu. Polskie sojusze militarne w XX i XXI w. Studia przypadków, red. Jacek Jędrysiak, Daniel KoreśPolska od początków swojej drugiej niepodległości zawierała alianse militarne, w tym fundamentalne z Francją i Rumunią w 1921 r. Kolejny układ sojuszniczy - z Wielką Brytanią - zamierzano podpisać dopiero w sierpniu 1939 r. Po zakończeniu II wojny światowej legalny rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii stracił w lipcu 1945 r. uznanie aliantów zachodnich na rzecz marionetkowego Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Polska ludowa była krajem postrzeganym przez społeczność międzynarodową jako niezawisły, przy czym faktycznie zależny od ZSRS. Utwierdzeniem tego stanu było utworzenie w maju 1955 r. bloku wojskowego, znanego pod nazwą Układ Warszawski.Zebrane w niniejszym tomie studiów teksty, w większości stanowiące case study, dotyczą zagadnień związanych z polskimi aliansami militarnymi zawieranymi zarówno z wyboru, jak i przymusu.
Książka jest pionierską próbą zebrania i usystematyzowania zagadnienia organizacji samodzielnych pancernych jednostek wsparcia1, które w strukturach Wehrmachtu stanowiły poważną, aczkolwiek rozproszoną siłę. Autor postawił sobie za cel rozwinięcie i pogłębienie pewnego wycinka badań znakomitego polskiego historyka, płk. prof. dr. hab. Tadeusza Sawickiego, zajmującego się organizacją niemieckich sił zbrojnych na froncie wschodnim w końcowym okresie II wojny światowej. Praca opiera się przede wszystkim na oryginalnych dokumentach niemieckich, które po II wojnie światowej zostały zmikrofilmowane i obecnie przechowywane są w amerykańskim National Archives – Collection of Foreign Records Seized, Rekord Group 2422. Podstawowym źródłem są Kriegsstärkenachweisungen (KStN) – zestawienia stanów etatowych poszczególnych pododdziałów z jednostek wsparcia, zawierające szczegółowy wykaz ludzi, sprzętu i broni, często z naniesionymi zmianami. Książka składa się z czterech rozdziałów merytorycznych, z których każdy stanowi odrębną całość i przedstawia zagadnienia organizacyjne poszczególnych rodzajów oddziałów wsparcia: rozdział I dotyczy oddziałów artylerii szturmowej (Sturmartillerie); II oddziałów niszczycieli czołgów (Panzerjägers) używających sprzętu samobieżnego; III przedstawia organizację oddziałów czołgów ciężkich, czołgów specjalnych (Funklenk) uzbrojonych w gąsienicowe pojazdy szturmowe, czołgów szturmowych (Sturmpanzer) i moździerzy szturmowych; IV przybliża organizację największych oddziałów wsparcia, jakie sformowano w Wehrmachcie w czasie II wojny światowej – brygad pancernych. Rozdziały przygotowano w układzie chronologiczno-problemowym. Tekst uzupełniono licznymi tabelami i schematami szczegółowo przedstawiającymi strukturę i liczebność poszczególnych pododdziałów w ramach oddziałów wsparcia. Po raz pierwszy w wydawnictwie polskojęzycznym przedstawiono organizację nie tylko części bojowych poszczególnych oddziałów, lecz pokazano także strukturę zaplecza dywizjonów, batalionów i brygad, na które składały się kompanie zabezpieczenia (Versorgung Kompanie) i kompanie warsztatowe (Werkstatt Kompanie).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
