Kochasz gotowanie, wypieki i sałatki? Z kalendarzem Sióstr Anastazji i Salomei zawsze znajdziesz kulinarne inspiracje dla siebie i bliskich. Rok 2019 zapowiada się wyjątkowo smakowicie.
Autor zdjęć: Agnieszka Piątkowska
Zdjęcie na okładce: Grażyna Makara
Inspiracją do powstania książki było dzieło meksykańskiego jezuity Eduarda Levy’ego o nazwie „Spotkanie z Chrystusem”. Od początku swojej zakonnej posługi starał się on z uwagą słuchać młodego człowieka, aby mądrze towarzyszyć mu w radosnym poznawaniu Boga. Czerpiąc ze swojego bogatego doświadczenia pedagogicznego, przygotował program rekolekcyjny w formie warsztatowej. Coroczne spotkania – organizowane oddzielnie dla każdego przedziału wiekowego – prowadzą dzieci i młodzież ku dojrzałości chrześcijańskiej, wspierają poznanie siebie, pomagają doświadczyć Boga podczas medytacji i we wspólnocie oraz uczą odpowiedzialnej wolności.
Słucham serduszka to propozycja czterdziestu krótkich, cotygodniowych spotkań dla rodzica i dziecka w wieku przedszkolnym, podczas których maluch między innymi:
• odkryje wspaniały świat uczuć i duchowości,
• dowie się, że Pan Bóg stworzył dla niego cały świat,
• przekona się, że miłość rodziców i rodziny to również dar Stwórcy,
• nauczy się, że należy te wspaniałe prezenty szanować,
• przygotuje się do przeżycia najważniejszych świąt w roku liturgicznym.
Katarzyna Panek - psycholog, absolwentka resocjalizacji. Duchowość ignacjańska jest jej bardzo bliska. Program „Spotkanie z Chrystusem” poznała w Duszpasterstwie Akademickim „Dąb”. Miała to być chwilowa przygoda, ale trwa do teraz, bo trzylatki skradły jej serce.
Zbigniew Szulczyk SJ - jezuita, katecheta i duszpasterz dzieci i młodzieży. Podczas pracy w szkole w Chile poznał działalność wybitnego jezuickiego pedagoga Eduarda Levy’ego. Zafascynowany jego autorskim programem teraz stara się realizować go w Polsce.
"Modernizm", jak chyba żadna inna kwestia teologiczna, wymaga od historyka bardzo trzeźwego podejścia - tym bardziej, że spór toczony wokół niego wyznacza w rzeczywistości pewien istotny etap w procesie poszukiwania przez Kościół rzymskokatolicki swojego miejsca w nowoczesności. Pytanie o zdolność religii i wyznań do zaadaptowania się w niej jest dziś pytaniem równie palącym jak przed stu laty, gdy papież Pius X potępiał "modernizm" Poszczególne rozdziały pracy przedstawiają ogólny zarys złożonej kwestii historyczno teologicznej oraz umożliwiają nieco głębszy w nią wgląd w odniesieniu do kilku zagadnień. W książce pokrótce przedstawiono proces wyrastania pojęcia "modernizm" na gruncie teologii, dzieje kryzysu modernistycznego w Kościele: katolicyzm reformistyczny, który pojawił się za pontyfikatu papieża Leona XIII, jego idee i przedstawiciele, "amerykanizm" z jego polityczno-kulturową podbudową, kluczowe postaci, jak: Alfred Loisy, George Tyrrell, Henri Bremond i Friedrich von Hügel oraz odpowiedź Kościelnego Urzędu Nauczycielskiego - dekret Lamentabili sane exitu, encyklika Pascedi dominici gregis papieża Piusa X. Claus Arnold, ur. 1965 w Rawensburgu, doktor teologii, wykłada historię Kościoła na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem.
Istnieje kilka powodów, dla których niniejsza książka ma charakter wyjątkowy i niezmiernie cenny. W pierwszej kolejności jest ona napisana z wielkim obiektywizmem i znawstwem. Autor w sposób obiektywny omawia różnego rodzaju teorie, z którymi nie zawsze się zgadza. Drugą cechą omawianej publikacji jest jej konkretność (...). Spójny układ oraz adekwatny do tematyki kwant wiedzy sprawiają, iż jest to znakomita lektura, dzięki której także zapamiętywanie wiadomości nie przysparza żadnych kłopotów. Co więcej, Autor uniknął zbędnych kontekstów i dygresji, przez co książka jawi się jako wysokiej klasy kompendium.
Kolejną cechą omawianego tekstu jest jego systematyka. Uporządkowanie tak ogromnego materiału (...) jest mistrzowskie. Trzeba pamiętać, iż jasne i czytelne przekazanie tak obfitej wiedzy wymaga konkretnego pomysłu natury metodycznej. Autor poprzez wykorzystanie tabel i rycin sprawił, że jego podręcznik nie tylko jest źródłem wiedzy, ale jednocześnie ją porządkuje. W konsekwencji staje się on interesującym przewodnikiem po trudnym materiale z zakresu teorii wychowania. Należy podkreślić także profesjonalny krytycyzm Autora. Można bowiem w tekście odnaleźć krytyczne refleksje na temat określonych koncepcji czy poglądów. Prof. Andrzej M. de Tchorzewski nie dokonuje ocen, ale poprzez narrację i znakomity język pozwala czytelnikowi na ukształtowanie własnej opinii. (...) Jest to podejście niezwykle nowoczesne i zgodne z obecnie obowiązującymi standardami metodologicznymi.
Z recenzji ks. prof. dra hab. Janusza Mastalskiego
Odkryj w sobie duchowy potencjał
Przed użyciem tej książki prosimy o dokładne zaznajomienie się z instrukcją, nawet jeżeli używasz podobnego produktu. Instrukcję należy zachować do ewentualnego zastosowania w przyszłości.
Pogłębiarka: najbardziej zaawansowane narzędzie służące dobrej medytacji. Umożliwia lepsze zrozumienie siebie i swoich emocji. Efektem jej działania jest uporządkowanie myśli i działań. Przekazuje użytkownikowi parametry potrzebne do właściwego ustalenia życiowego celu. Pogłębia jego relację z Bogiem.
Instrukcja obsługi Pogłębiarki:
- Przeczytaj wstęp o modlitwie.
- Wykonaj 37 medytacji ignacjańskich.
- Korzystaj ze skróconej instrukcji z trzema modlitwami.
Obserwuj, jak Bóg działa w twojej codzienności.
Daniel Wojda – jezuita. Obecnie studiuje teologię na PWTW Bobolanum w Warszawie. Pracował w Szkole Kontaktu z Bogiem prowadząc rekolekcje ignacjańskie dla młodzieży. Pomysłodawca i założyciel Pogłębiarki – mobilnej wspólnoty. Prowadzi medytacje online i publikuje na Youtube (kanał Pogłębiarka).
Rozwiązanie problemu alkoholizmu
Wielu jest takich, którzy pytają: „i po co to wszystko?”. Są i tacy, którzy twierdzą, a nawet upierać się będą, że przecież to wszystko nie ma sensu. Tym nic, zupełnie nic nie mam do zaoferowania. Droga otwiera się tylko przed tymi, którzy pytają: „JAK?”.
Od osiemdziesięciu lat Anonimowi Alkoholicy dysponują rozwiązaniem problemu alkoholizmu i choć 12 Kroków AA nie uległo zmianie od czasu ich opublikowania w 1939 roku, to suma doświadczeń członków Wspólnoty nieustannie rośnie. Dotyczy to szczególnie sponsorowania, czyli specyficznej dla AA, bezinteresownej formy pomocy w poznawaniu i realizacji Programu Anonimowych Alkoholików.
Meszuge – pseudonim literacki polskiego pisarza, autora książek, artykułów i esejów dotyczących problematyki alkoholizmu, wyzwolenia z uzależnienia, Wspólnoty AA i Programu 12 Kroków AA oraz szeroko pojmowanego rozwoju osobistego.
zytajmy razem adhortację Amoris Laetitia bez wzajemnych oskarżeń i podejrzeń, ze zmysłem wiary (sensus fidei), w świetle całej tradycji doktryny Kościoła i z gorliwą duszpasterską troską o wszystkich, którzy znajdują się w trudnych sytuacjach małżeńskich i rodzinnych oraz szczególnie potrzebują macierzyńskiego wsparcia Kościoła. Kardynał Gerhard Ludwig Müller
Od dawna żaden dokument papieski nie wzbudzał takich kontrowersji jak adhortacja Amoris Laetitia, zwłaszcza jeśli chodzi o kwestię dopuszczania do komunii świętej osób rozwiedzionych żyjących w nowych związkach. Kardynał Gerhard Ludwig Müller, emerytowany prefekt Kongregacji Nauki Wiary, proponuje interpretację adhortacji Amoris Laetitia, w której pokazuje, że stanowi ona pełną kontynuację nauczania Pawła VI, Jana Pawła II i Benedykta XVI, zaś Rocco Buttiglione udziela przyjaznej odpowiedzi na głosy krytyki teologów i duszpasterzy kwestionujących najbardziej kontrowersyjne punkty tej adhortacji apostolskiej.
Ta książka stanowi istotny wkład w poważną dyskusję, której stawką jest jedność Kościoła.
Rocco Buttiglione (ur. 1948) – polityk i uczony. Dwukrotnie minister w rządzie włoskim, europarlamentarzysta. Jest kierownikiem katedry św. Jana Pawła II na Uniwersytecie Laterańskim. Żonaty, ma cztery córki i dwanaścioro wnucząt.
Kardynał Gerhard Ludwig Müller (ur. 1947) – emerytowany prefekt Kongregacji Nauki Wiary. Wydawca oryginalnej edycji Dzieł wszystkich (Opera omnia) Josepha Ratzingera. W Wydawnictwie WAM ukazały się jego Dogmatyka (2015) oraz Papież. Posłannictwo i misja (2017).
Pytanie o możliwość nawiązania relacji między transcendentnym Bogiem a mocno zakorzenionym w świecie człowiekiem nie jest nowe. Metoda analizy zaproponowana przez o. Jana Strumiłowskiego uwzględnia jednak nową sytuację, w której znaleźli się ludzie żyjący w dobie ponowoczesności, w zsekularyzowanym i zateizowanym świecie, zmagający się z problemem zagubienia sensu i obarczeni współczesnym myśleniem, które wydaje się sprzeczne z myśleniem teologicznym.
Autor traktuje zagadnienie wielowymiarowo, swoim spojrzeniem obejmując jednocześnie różne płaszczyzny (m.in. trynitarną, chrystologiczną, epifanijną, antropologiczną i epistemologiczną). Czyni to nieco na przekór zjawisku fragmentaryzacji współczesności, tak właściwej postmodernizmowi, i otwarcie pisze o katastrofalnych skutkach rozdzielnego traktowania różnych dziedzin (szczególnie na gruncie religijnym). Skupia się na ujęciach wewnętrznym i zewnętrznym, z których pierwsze obejmuje analizę trynitarnego ustanowienia natury ludzkiej, czyniącym ją otwartą na relacje ze Stwórcą, oraz dynamikę tej relacji, drugie zaś – analizę relacji w kontekście dynamiki działania świata.
Jan Strumiłowski OCist. – dr teologii dogmatycznej, wykładowca Wyższego Seminarium Duchownego w Katowicach-Panewnikach. Zajmuje się teologią piękna, teologią trynitarną i chrystologią oraz teologiczną teorią poznania, zwłaszcza w aspekcie egzystencjalnym i estetycznym, a także jej relacjami z filozofią współczesną oraz naukami empirycznymi.
Nieustannie spadać w górę
Łatwo jest nie pić, kiedy się nie chce pić. Łatwo jest trzeźwieć, gdy zdrowie dopisuje, nic nie boli, rodzina kochająca i szczęśliwa, w pracy szanują, szef docenia, na koncie coraz większa suma… Łatwo jest wierzyć w Boską miłość i opiekę, kiedy wszystko się układa, dobrze idzie, kiedy świetnie się nam powodzi. Czas próby – trzeźwości i wiary – nadchodzi wtedy, kiedy zdrowie szwankuje, partnerka odchodzi, w firmie pojawia się mobbing, praca, która w normalnych warunkach powinna zapewniać dostatnie życie, ledwo wystarcza na przetrwanie, kiedy złodzieje kradną nam oszczędności… kiedy przestaje być łatwo. A przecież wiem, już doświadczyłem, że łatwo przestaje być zawsze, prędzej czy później, choć nie na zawsze.
Alkoholik to historia wielkiej miłości: nieodwzajemnionej, zdradzonej, tragicznej, przeklętej i nie od pierwszego wejrzenia. To również opowieść o wyzwoleniu z nałogu i drodze do trzeźwości.
Meszuge – pseudonim literacki polskiego pisarza, autora książek, artykułów i esejów dotyczących problematyki alkoholizmu, wyzwolenia z uzależnienia, Wspólnoty AA i Programu 12 Kroków AA oraz szeroko pojmowanego rozwoju osobistego.
Zawsze w cieniu. Zawsze potrzebni. Wreszcie docenieni. Kapelani Powstania Warszawskiego.
Gdy kapituluje Starówka, żal za grzechy i rozgrzeszenie stają się cenniejsze niż życie. Generał Antoni Chruściel „Monter” „poleca wprowadzenie w oddziałach jednolitych modlitw porannych i wieczornych”. Wśród ruin nie milkną nabożeństwa. W pierwszą niedzielę Powstania na Powiślu mszę celebruje kapelan oddziału „Konrad”.
Kapelani Powstania. Było ich około stu pięćdziesięciu. Czterdziestu zginęło w czasie sześćdziesięciu trzech dni walk. Pierwszym, który poległ tuż po rozpoczęciu Godziny „W”, był ksiądz Tadeusz Burzyński; dziś jest kandydatem na ołtarze. Dominikanina Michała Czartoryskiego i pallotyna Józefa Stanka beatyfikował Jan Paweł II. Jan Zieja wciąż zawstydza ewangeliczną prostotą życia. Wszyscy dopiero dziś odzyskują miano bohaterów.
Stanisław Zasada stworzył porywające portrety dziesięciu kapelanów Powstania Warszawskiego, księży, którzy towarzyszyli powstańcom roku 1944 i sami walczyli. Ich życiorysy są dowodem na to, jak potężna jest siła Ducha. Nawet w obliczu klęski. Pisząc o ludziach walczących w Powstaniu Warszawskim, zbyt nachalnie eksponujemy ich heroizm. Chętnie podejmujemy spory o sens Powstania, zderzając romantyczne, desperackie wołanie o nadzieję w beznadziejności z chłodnym racjonalizmem Jasienicy lub Cata-Mackiewicza.
Ta książka nie jest o populistycznej chwale bohaterów ani o namiętnych sporach o polityczny, historyczny, militarny sens walki, ale o zwyczajnie rozumianej obywatelskiej i kapłańskiej powinności wobec wspólnoty. dr Marek Lasota, historyk, dyr. Muzeum Armii Krajowej w Krakowie
Poruszająca historia tych, którzy dodawali odwagi i nadziei setkom tysięcy warszawiaków. Kamil Janicki, historyk, autor, red. nacz. portalu CiekawostkiHistoryczne.pl
Stanisław Zasada – dziennikarz, redaktor, reportażysta, absolwent Polskiej Szkoły Reportażu. Współpracuje z „Gazetą Wyborczą”, „Tygodnikiem Powszechnym”, miesięcznikiem „W Drodze”. Do najważniejszych jego książek należą: Generał w habicie, Wyznania księży alkoholików, Stan wojenny. Stan codzienny. 101 ważnych spraw.
Jak działa w nas Bóg? Jak wygląda człowiek przemieniony przez wspólnotę z Ojcem, Synem i Duchem Świętym?
Doświadczenia grzechu i zbawienia są dla chrześcijanina podstawowymi wymiarami jego życia. Najczęściej zbawienie kojarzy się jedynie z Chrystusem. Okazuje się jednak, że zbawienie przyniesione nam przez Jezusa jest dziełem całej Trójcy Świętej. Ojciec, Syn i Duch Święty zawsze pracują wspólnie nad ukształtowaniem w każdym z nas nowego człowieczeństwa. Podpatrując kształty tego nowego sposobu bycia człowiekiem, podpatrujemy tym samym Trójcę Świętą w działaniu, Boga, który kształtuje nas na swój obraz i podobieństwo.
Prezentowane tu medytacje są takim wpatrywaniem się, które ma wzbudzić w nas apetyt na życie wieczne. Ostatecznie okazuje się, że to życie, że zbawienie w ogóle nie tylko że jest działaniem Trójcy Świętej w nas, ale naszym przemienieniem przez relację z Bogiem.
Nie da się bezkarnie ukrywać, oszukiwać, kłamać.
Próbowałam.
Jak to jest, gdy musisz wciąż udawać: dzielną dziewczynkę, zbuntowaną nastolatkę, cyniczną seksbombę, nowoczesną, korzystającą z uroków życia singielkę? Jak to jest, gdy zaczynasz wierzyć we własne rojenia? Co się dzieje, gdy wreszcie przestajesz?
Tym razem było inaczej. Wcześniej mogłam siedzieć po szyję zanurzona w bagnie, udając, że to jacuzzi, wtykając kolorową parasolkę w drinka i sztucznie podkręconym głosem zakrzykując strach i rozpacz moim sztandarowym hasłem na czarną godzinę. Zabawa, zabawa. Krew się leje, łzy się leją, ale zabawa, zabawa. Dłużej już się nie dało. Teraz udawanie groziło śmiercią. A ja przecież chciałam żyć.
Alkoholiczka to prawdziwa opowieść o wchodzeniu w uzależnienie i uwalnianiu się od niego. Ta przejmująca historia przekonuje, że naprawdę można zrobić coś, co wydaje się niewyobrażalne: przestać pić.
Film Zabawa, zabawa ze scenariuszem Miki Dunin i Kingi Dębskiej wkrótce w kinach!
Mika Dunin – kulturoznawczyni, blogerka (mika-dunin.blogspot.com), autorka znakomitego Antyporadnika.
Pasjonująca biografia założyciela Małego Dzieła Boskiej Opatrzności
Opiekował się bliźnimi, jak to i inni czynią, dążył do sprawiedliwości społecznej, ale jego nadzwyczajna siła i moc tkwiła w tym, że we wszystkim, co czynił, polegał wyłącznie i całkowicie na Bogu.
Fascynująca postać ks. Alojzego Orione zaprzecza utartym stereotypom, że świętość może osiągnąć tylko człowiek cichy, spokojny i ugodowy. Niezwykle temperamentny założyciel orionistów od najmłodszych lat nieustępliwie walczył o sprawy Boże, stawiając czoła wyzwaniom i przeciwnościom, których nie szczędziło mu życie. Ta bezkompromisowość połączona z niemal dziecięcym zaufaniem Opatrzności sprawiała, że zawsze osiągał zamierzone cele. To właśnie dlatego ludzie obwołali go „rozbójnikiem Bożym”. (Fragment prologu)
Douglas Hyde (1911–1996) – brytyjski publicysta, początkowo związany z socjalistycznym „Daily Worker”, a po konwersji na katolicyzm z tygodnikiem „The Catholic Herald”. Pod wpływem opowieści Ignacego Silone zafascynował się postacią ks. Alojzego Orione i w latach 50. wyjechał do Włoch, aby zgromadzić materiały, które posłużyły mu do napisania biografii tego niezwykłego kapłana.
Historia Kościoła budowanego przez kobiety
Zuzanna Radzik przedstawia odważną i błyskotliwą rewizję historii chrześcijaństwa. Ta książka powstała dzięki najnowszym odkryciom biblistów, archeologów i historyków. Korzystając z aktualnej wiedzy, Autorka pokazuje, jak doniosłą rolę odgrywały kobiety w rodzącym się Kościele. Niestety, z każdym wiekiem ich znaczenie spadało. Jest to zatem również historia stopniowego ograniczania kobiecych wpływów po wielkim wybuchu równouprawnienia przedstawionym w Nowym Testamencie. Do dziś wielu badaczy traktuje dzieje Kościoła jako historię mężczyzn. Najwyższa pora to zmienić.
Kim były Pryska, Febe, Junia oraz inne kobiety z ostatniego rozdziału Listu do Rzymian?
Dlaczego Tekla, według tradycji prawosławnej równa apostołom, musiała ochrzcić się sama?
Dlaczego św. Augustyn przestrzegał, aby opisu męczeństwa Perpetuy i Felicyty nie traktować na równi z Biblią?
W jaki sposób Św. Agnieszka Rzymska, św. Blandyna z Lyonu i inne rzymskie dziewice męczennice burzyły społeczny porządek?
Jak pracowały pierwsze biblistki, które dorównywały erudycją św. Hieronimowi?
Poznajcie kobiety, które oddawały swoje domy na pierwsze kościoły, były apostołkami, patronkami, męczennicami, pierwszymi biblistkami, teolożkami, zakonnicami. Dałoby się z tego ułożyć litanię. (…) Orate pro nobis - módlcie się za nami wy, które stawiałyście fundamenty chrześcijaństwa.
Zuzanna Radzik - teolożka, publicystka Tygodnika Powszechnego, zajmuje się dialogiem chrześcijańsko-żydowskim oraz teologią feministyczną. Studiowała na Papieskim Wydziale Teologicznym „Bobolanum” w Warszawie i na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Członkini zarządu Forum Dialogu. Autorka książki Kościół kobiet.
To pytanie zadaje sobie wiele osób, które chcą pogłębić swoją relację z Bogiem i wejść na drogę duchowego rozwoju. Pomocą w znalezieniu na nie odpowiedzi mogą stać się uwagi zawarte w Ćwiczeniach duchowych św. Ignacego Loyoli zwane Addycjami. To właśnie ich analizie poświęcone są zamieszczone w książce artykuły.Niezwykle skuteczne wskazania św. Ignacego dotyczą przede wszystkim modlitwy praktykowanej w czasie rekolekcji ignacjańskich. Nie są one jednak zarezerwowane jedynie dla osób odprawiających ćwiczenia duchowe według metody św. Ignacego, ale stanowią cenną pomoc dla wszystkich szukających kojącej więzi z Jezusem Chrystusem. Wychodzą bowiem naprzeciw pragnieniom współczesnego człowieka tęskniącego za Bogiem, pomagając mu w osiągnięciu wewnętrznej równowagi oraz w odnalezieniu duchowego pokoju i sił potrzebnych do sensownego przeżywania codzienności. Wierne stosowanie Addycji staje się niejako ukonkretnieniem ideału zaangażowania serca i hojności wobec Boga, o którym pisze św. Paweł: Przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie (1 Kor 10,31).
Jeśli chcemy znaleźć Jezusa, musimy udać się do Nazaretu
Za sprawą papieża Franciszka w Kościele dokonują się głębokie przemiany. Franciszek wzywa do przekraczania murów kościołów i wychodzenia na ulice oraz na wszelkie peryferia: społeczne, intelektualne i egzystencjalne.
Książka Víctora Codiny, jezuity od ponad 30 lat pracującego w południowoamerykańskich slumsach, pokazuje teologiczne źródła myślenia i działania widoczne w posłudze obecnego papieża. Ludzie wykluczeni, ubodzy, żyjący na marginesie są uprzywilejowanym źródłem refleksji (locus theologicus) Kościoła. Wśród takich bowiem ludzi, w peryferyjnym Nazarecie, żył Jezus, Bóg Wcielony. Nazaret jest symbolem uniżenia Chrystusa, a zarazem niezwykle mocnym wezwaniem do reformy Kościoła i sposobu, w jaki uprawia on teologię.
Trzeba nam wrócić do Nazaretu, do ciszy i modlitwy, do ciężkiej, codziennej i zwyczajnej pracy, do autentycznej solidarności z ludem, do żywej ufności Bogu, który jest źródłem wszelkiej nadziei, do naśladowania Chrystusa, który nas rozumie i kocha miłością bez granic.
Víctor Codina SJ (ur. 1931) – pochodzący z Hiszpanii teolog latynoamerykański. Gdy 1980 roku milicja prawicowej dyktatury rządzącej Boliwią uprowadziła, torturowała i zamordowała jego zakonnego przyjaciela Luísa Espinala, postanowił przyjechać do Ameryki Południowej, by dzielić życie z ubogimi i wykluczonymi. Żyje tam do dziś, łącząc posługę duszpasterską z pracą akademicką.
Wizjoner, który wymyślił życie. Nie tylko swoje.
Pierwsza pełna biografia Piotra Skrzyneckiego.
Spadł z nieba prosto na Rynek, wymyślony przez Stwórcę na pocieszenie znękanych szarością i komunizmem krakowian. Gdy złamał nogę, trafił do mieszkania przyjaciółki przy Placu na Groblach. Zasiedział się tam na dwadzieścia dwa lata. Zajął się „robieniem kultury na wodociągach”, prowadząc amatorskie teatry przy zakładach pracy w Nowej Hucie. A potem była już przede wszystkim Piwnica pod Baranami – osobny, baśniowy świat, którego był zwariowanym architektem (tu rozpoczęła się wielka kariera Ewy Demarczyk albo Zbigniewa Preisnera).
Monika Wąs (autorka biografii Dymny. Życie z diabłami i aniołami) przez wiele lat utrzymywała kontakt ze Skrzyneckim. Dotarła do artystów żywo wspominających legendarną postać polskiego życia kulturalnego i towarzyskiego. Są wśród nich Grzegorz Turnau, Jan Nowicki, Zygmunt Konieczny czy Zbigniew Preisner. Zdążyła porozmawiać również z Anną Szałapak.
Co skrywał w sobie brodaty „reżyser własnego życia”? Kim był wrażliwiec przesiadujący długie godziny pod prysznicem? Jak zmagał się z rzeczywistością szalony demiurg szukający wciąż artystycznego spełnienia?
Biografia Piotra Skrzyneckiego to opowieść o Artyście Spełnionym, mimo braku jakichkolwiek na to dowodów. Monika Wąs stworzyła wirtuozowski i nieprzenikniony portret Piotra S. Jan Kanty Pawluśkiewicz
Piotr był i znikał, i każdy miał wrażenie, że akurat jemu poświęcił dużo czasu i uwagi. To był błyskotliwy erudyta, który mógł zostać, kim chciał, a został Piotrem Skrzyneckim. Grzegorz Turnau
On wychowywał, nie wychowując. Dawał przykład z siebie. Czułeś momentalnie, ile jesteś wart. Zbigniew Preisner
Ksiądz Józef Tischner powiedział kiedyś, że nie lubi się spowiadać. To chyba powszechne doświadczenie, bowiem nikt z nas nie lubi opowiadać o własnych grzechach i słabościach. Wyznanie grzechów czyni Sakrament Pojednania najtrudniejszym spomiędzy wszystkich spotkań z Bogiem, Kościołem i wreszcie sobą samym. Czy jednak trudność ta nie jest spotęgowana przez szereg nieporozumień dotyczących istotnych aspektów tego sakramentu? Niektóre z tych trudności spróbujemy wyjaśnić w trakcie dnia skupienia. Być może nie usuną one wszelkich trudności związanych z Sakramentem Pokuty i Pojednania, ale może uczynią go bardziej zrozumiałym i nieco łatwiejszym w naszym przeżywaniu.
Współcześni badacze zagraniczni, jak również i polscy, zajmujący się salezjańskim systemem prewencyjnym, podejmują ciągłe wysiłki poszukiwania nowych sposobów i metod pracy wychowawczej/resocjalizacyjnej w duchu salezjańskim i aktualizacji tegoż systemu do warunków, w jakich żyje współczesna młodzież. Treści oraz wartości promowane przez wspomniany system prewencyjny wymagają ustawicznego zgłębiania i wydobywania nowych znaczeń dla współczesnego wychowanka, który – wedle myśli ks. Bosko – ma się stawać protagonistą, osobą autonomiczną, zdolną do dokonywania dojrzałych wyborów.
W niniejszej publikacji autor przedstawia i omawia wyniki badań efektów działań resocjalizacyjnych prowadzonych w salezjańskich Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych w pracy z młodzieżą niedostosowaną społecznie. W pracy zamieszczono wyniki badań, które zostały przeprowadzone z wykorzystaniem wywiadów z wychowankami przebywającymi w salezjańskich MOW. Badania efektywności resocjalizacji mają charakter wewnętrzny, analizują bowiem parametry zmian wychowanka przebywającego aktualnie w ośrodku wychowawczym. Opinie młodzieży na temat efektów resocjalizacji posiadają więc charakter deklaratywny. W badaniach chodziło m.in. o to, aby dopuścić do głosu młodzież, która mogłaby zadeklarować na ile podjęła trud wejścia w proces resocjalizacji oraz na ile angażuje się w budowanie swojej przyszłości i funkcjonowanie w społeczeństwie według obowiązujących w nim zasad społeczno-moralnych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
