Świat późnej nowoczesności to świat, w którym tradycyjne modele życia społecznego – wypracowane i stosowane dotychczas – się wyczerpują.
W tym kontekście warto odciąć się od tradycyjnego, linearnego myślenia o przebiegu życia zawodowego i spojrzeć na to zjawisko z innej, nowej perspektywy: z perspektywy uwzględniającej powiązania między strukturą i podmiotowym sprawstwem (agency).
Monografia zgłębia znaczenie migracji w życiu zawodowym człowieka. Empiryczną podstawę prezentowanego tomu stanowią wyniki badań prowadzonych przez blisko dwie dekady w Ośrodku Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego.
Pracę można jednocześnie traktować jako najlepszą w polskiej dotychczasowej literaturze syntezę rozważań teoretycznych, stosowanych metod i wreszcie wyników badawczych dotyczących migracji.
Migracja traktowana jest w pracy i jako zjawisko społeczne, o określonych uwarunkowaniach, przebiegu, zamierzonych i niezamierzonych konsekwencjach oraz jako zjawisko indywidualne, będącym istotnym składnikiem ludzkich losów, owych tytułowych „ścieżek zawodowych”, a nawet szerzej całych ścieżek biograficznych migrantów.
(z recenzji prof. dr. hab. Marka Ziółkowskiego)
dr Izabela Grabowska-Lusińska, wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Od 2001 roku jest związana także z Ośrodkiem Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendystka Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, ekspert Komisji Europejskiej, Dyrekcji ds. Zatrudnienia w Sieci Ekspertów Mobility Lab i WEESP; współpracuje z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji oraz z Ernst&Young w zakresie kształcenia Publicznych Służb Zatrudnienia.
Współautorka książki Emigracja ostatnia? (2009).
Międzynarodowe ruchy wędrówkowe ludności to jeden z najbardziej fascynujących problemów współczesnego świata. Zagadnienie to budziło zawsze żywe zainteresowanie nie tylko naukowców czy polityków, lecz także opinii publicznej. W ostatnich kilku dekadach temat ten nabrał szczególnego znaczenia. Dzisiejsze migracje różnią się bowiem znacząco od tych sprzed kilkudziesięciu lat i jeszcze wcześniejszych, przede wszystkim za sprawą uwarunkowania postępującymi procesami globalizacji.
Każda kolejna fala imigrantów zmieniała obraz Ameryki. Każda miała też swoją specyfikę, gdyż przybywali tam ludzie z różnych rejonów świata, z różnych kultur i różne zewnętrzne okoliczności towarzyszyły ich przyjazdom. Stale aktualne jest stwierdzenie, że największą siłą Ameryki jest to, iż tak wiele osób chce w niej mieszkać. Zdaniem Richarda Floridy „prawdziwym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Ameryki jest nie terroryzm, lecz to, że kreatywni, utalentowani ludzie mogą przestać chcieć tu przyjeżdżać".
Tematem książki są współczesne migracje do Stanów Zjednoczonych. Ponieważ od ponad czterdziestu lat do tego kraju przybywa kolejna wielka fala imigrantów, stanowi on dobrą ilustrację zależności między migracjami a procesami globalizacji we współczesnym świecie.
We współczesnej gospodarce najistotniejszym czynnikiem rozwoju stają się wiedza i informacja, czemu towarzyszy dynamiczny rozwój sieci globalnych metropolii. Procesy metropolizacji prowadzą do zmian w strukturze wewnętrznej miast oraz do przekształcenia ich relacji z otaczającymi je regionami. W szczególności osłabiają się związki społeczno-gospodarcze metropolii z otaczającym je regionem, a rozwijają powiązania w ramach globalnych lub kontynentalnych sieci miast.
Autorzy wyjaśniają mechanizmy tych zjawisk, odpowiadając na następujące pytania:
Jak powiązania między metropolią i regionem wpływają na konkurencyjność tych układów terytorialnych?
Jakie czynniki oddziałują na relacje między metropolią i regionem?
Jakie są i od czego zależą: zasięg rozprzestrzeniania rozwoju metropolii, stopień wymywania zasobów rozwojowych z regionu i ich przepływ do metropolii?
Badaniami objęto makroregiony metropolitalne w Europie, do ukazania skali i przyczyn ich wewnętrznych zróżnicowań wykorzystano zaawansowane metody ilościowe. Na przykładzie pięciu pogłębionych studiów przypadku regionów Barcelony, Glasgow, Sztokholmu, Tuluzy i Warszawy omówiono także szczegółowo mechanizmy zaobserwowanych zjawisk. W książce podjęto również próbę prognozowania rozwoju sytuacji i wskazano działania, jakie należy podjąć, żeby wzmocnić pozytywne skutki procesów metropolizacji i przeciwdziałać ich negatywnym następstwom.
Aleksy Łosiew (1893–1988), erudyta, filozof banita, objęty przez radziecką władzę dwudziestopięcioletnim zakazem publikacji, człowiek doświadczony przez los, wykładowca akademicki, autor prac z zakresu estetyki antycznej, lingwistyki, muzyki, filozofii i matematyki. Niniejszy tom jest zbiorem wszystkim prac Łosiewa przełożonych na język polski oraz artykułów omawiających jego twórczość.
Jest to książka o socjologii Zygmunta Baumana, który należy do najważniejszych postaci współczesnej światowej humanistyki. Z jego dorobkiem mierzy się Przemysław Tacik, autor o dwa pokolenia młodszy. Stara się odkryć to co najważniejsze w myśleniu Baumana o człowieku i jego kondycji we współczesnym świecie.
„Literackość” Baumana – pisze trafnie Tacik – pozwala mu, jak chyba nikomu innemu, podążyć śladem zmieniającego się społeczeństwa, uchwycić ludzkie przeżycia, lęki i niepokoje, nowe sposoby myślenia. Z konieczności musi być to głos osobisty, pełen metafor, bardziej podobny pisarskiej narracji niż tradycyjnemu modelowi traktatu naukowego.
Fundamentalny charakter spraw, które absorbują Zygmunta Baumana sprawia, że i książka jemu poświęcona coś z tej wielkości zyskuje.
Wydawca
Mimo ciągłych narzekań na kryzys teorii socjologicznej uznać trzeba, że ma się ona całkiem dobrze. Teoria socjologiczna nie tylko po prostu nadąża za zmieniającym się światem, ale uczestniczy także w zmianach, dostarczając narzędzi do interpretacji i kształtowania procesów społecznych. W książce tej, odnosząc się do tak różnych problemów jak media, terroryzm, kapitał społeczny, mniejszości czy konflikt klasowy, podejmujemy dyskusję o teorii socjologicznej w ruchu, zmagającej się z dynamiczną rzeczywistością i biorącej udział w sporach na temat jej kształtu. Stare i nowe koncepcje, które są tu zestawiane, łączone i konfrontowane ze sobą, dają świadectwo temu, że dla socjologów zrozumienie świata jest równie ważne jak jego zmiana.
Pokolenie transformacji zostało ukształtowane przez przełom ustrojowy roku 1989. Po raz pierwszy od siedemdziesięciu lat w dorosłość weszła generacja Polaków znająca wojnę i niewolę jedynie z przekazów. Tak wyjątkowa chwila wymaga pogłębionej refleksji nad młodym pokoleniem.
Trzeba odpowiedzieć na wiele pytań, wśród których jedno wydaje się szczególnie istotne: w jakim stopniu młodzież wychowana w realiach wolnej Polski jest skłonna uznać przeszłość za istotny element wyjaśniający współczesność i dostrzec wpływ historii na swe życie? Na ile chce się odwrócić od przeszłości i uznać, że jest nudna, niewarta rozważania, po prostu niepotrzebna?
Książka stanowi rezultat badania przeprowadzonego jesienią 2009 r. na zbiorowości ponad 5 tys. uczniów w ponad stu szkołach średnich w całej Polsce.
Tematem tej książki są złożone relacje między edukacją a rozwojem gospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń Polski i jej regionów. Nie ulega wątpliwości, że statystyczny związek między wiedzą a rozwojem jest bardzo silny. Na wiele ważnych pytań związanych z tą relacją nie udaje się jednak na razie znaleźć w pełni przekonujących odpowiedzi.
Czy zasoby wysokiej jakości kapitału ludzkiego, będącego produktem edukacji, mają rzeczywiście tak duże znaczenie dla tempa wzrostu gospodarczego, czy może, sądząc tak, mylimy skutek z przyczyną, ponieważ inwestowanie w edukację jest przywilejem zamożnych a wiedza raczej efektem niż czynnikiem rozwoju gospodarczego?
Czy z perspektywy gospodarki lokalnej bądź regionalnej inwestowanie w funkcje edukacyjne, na przykład w szkolnictwo wyższe, może przynieść bezpośrednie korzyści ekonomiczne?
Jaka jest rola systemu edukacji w wielkich przemianach gospodarczo-ustrojowych, takich jak polska transformacja po 1989 r., i jaki jest wpływ transformacji na edukację?
Jakie czynniki decydują o przestrzennej mobilności najlepiej wykształconych członków społeczeństwa i jakie mogą być skutki tej mobilności dla regionalnego zróżnicowania rozwoju gospodarczego?
Jakie czynniki determinują osiągnięcia edukacyjne uczniów i studentów i jakiego rodzaju polityka publiczna sprzyja sukcesowi szkolnemu?
To tylko niektóre z kwestii, jakimi zajmuje się współcześnie ekonomia edukacji, omówionych w niniejszej książce
Jedną z głównych przyczyn negatywnej oceny istniejącego w Polsce porządku społecznego są trudności w dostosowaniu się ludzi do warunków i mechanizmów gospodarki rynkowej.
Trudności adaptacyjne w obszarze aktywności zawodowej są udziałem ok. 70% pracujących Polaków. Konsekwencją mniej lub bardziej skutecznych strategii adaptacyjnych jest zjawisko segmentacji społeczeństwa.
Segmentacja oznacza proces trwałego różnicowania się pozycji społecznych podmiotów w wyniku podejmowanych przez nie działań adaptacyjnych.
Wskazane w książce tendencje oraz zarysowane elementy prognozy społecznej mogą zostać wykorzystane w budowaniu strategii dalszej modernizacji Polski, w konstruowaniu programów edukacyjnych wspierających występujące w poszczególnych klasach postawy promodernizacyjne. Możliwe jest również wdrażanie projektów aktywizujących wybrane środowiska społeczne. Takie działania mogą mieć znaczący wpływ na bilans sił społecznych opowiadających się „za” i „przeciw” modernizacji.
Bez podjęcia tego wyzwania proces dalszej modernizacji Polski będzie odbywał się w warunkach silniejszego niż dotychczas oporu społecznego. Badania prowadzone w powiązaniu z teorią segmentacji adaptacyjnej pozwalają na względnie precyzyjne wskazanie, w jakich punktach struktury opór ten może mieć kluczowe znaczenie dla sukcesu lub porażki działań reformatorskich.
Paweł Ruszkowski jest socjologiem, kierownikiem Katedry Socjologii Polityki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Czy regionalny potencjał nauki może efektywnie stymulować innowacyjny rozwój danego obszaru? Jakie warunki muszą być spełnione, by tak się działo? Jaką rolę we współpracy innowacyjnej odgrywa dystans przestrzenny między partnerami? Autorka stara się odpowiedzieć na tak stawiane pytania, odnosząc je do najważniejszych koncepcji teoretycznych oraz doświadczeń międzynarodowych. Znaczenie regionalnych i ponadregionalnych relacji dla innowacyjności regionów analizowane jest zarówno z punktu widzenia powiązań w ramach sektora naukowego, jak i z punktu widzenia powiązań między sektorem nauki a sektorem biznesu. W części empirycznej autorka weryfikuje stawiane hipotezy na przykładzie polskich regionów, korzystając z metod naukometrycznych.
Praca (…) z jednej strony należy do tych, których opublikowanie jest oczekiwane przez naukowo zainteresowanych problemem, z drugiej zaś powinna pełnić rolę swoistego „wyrzutu sumienia” wśród pomijających w decyzjach politycznych i gospodarczych kwestie kreowania przyjaznego klimatu dla racjonalnej współpracy między nauką a gospodarką i tworzenia ładu instytucjonalnego sprzyjającego rozwojowi innowacji, „ciągnących” (…) w górę dany region czy gospodarkę i lokujących ją na dobrej pozycji konkurencyjnej.
z recenzji prof. zw. dr hab. Ewy Okoń-Horodyńskiej
Prezentowane teksty są wartościowe merytorycznie i dobrze napisane, źródłowo solidnie podparte współczesną literaturą przedmiotu, dokumentami. Zawierają nie tylko opisy i fakty, ale też krytyczne analizy i interpretacje, są osadzone w teoriach i/lub badaniach.
prof. zw. dr hab. Elżbieta Stadtmüller
Dokonana analiza pozwala na stwierdzenie, że praca zarówno pod względem tematyki, jak i poziomu naukowego charakteryzującego poszczególne artykuły, wnosi ważny wkład do polskiego dyskursu naukowego nad globalizacją i rozwojem.
prof. dr hab. Piotr Sałustowicz
O potrzebie poszerzenia socjologicznego dyskursu o globalizacji i rozwoju świadczy proces poszukiwania sposobów mobilizowania polskiego potencjału modernizacyjnego. Z tej perspektywy zmiany zachodzące zarówno na poziomie instytucjonalnym, jak i indywidualnym zmuszają do ponownej refleksji nad dalszym kierunkiem rozwoju społeczeństwa polskiego. Zadaniem niniejszej publikacji jest włączenie się do tej debaty.
dr Galia Chimiak, Marcin Fronia
To, co nie pozwala twórcom innowacji zrezygnować, to nadzieja, że zmiana jest możliwa, że ewentualność lepszego świata nie przeczy prawom natury. Innowacja jest błyskiem, w którym ujawnia się i jednocześnie realizuje przyszłość.
Edwin Bendyk
Istniejący w Polsce przed 1990 r. system oświaty, który na wyższym szczeblu miał charakter elitarny, w krótkim czasie i dość spontanicznie dostosował się do oczekiwań mas. W praktyce zmiany te następowały w dwóch wymiarach. Pierwszy polegał na zwiększeniu dostępności ścieżek edukacyjnych prowadzących do wyższego wykształcenia oraz na wzroście liczby miejsc na tym poziomie. Drugi obejmował zmiany wewnątrz poszczególnych szczebli i różnicowanie się instytucji. W efekcie tych zmian doszło do powstania rynku edukacyjnego oferującego większe niż dotychczas możliwości elastycznego kształtowania karier. Nieuchronnie prowadzi to również do zaostrzenia konkurencji między instytucjami edukacyjnymi i podziału na instytucje lepsze i gorsze.
Warto wskazać w skrócie, co nowego do wiedzy o generowaniu nierówności edukacyjnych wnosi moja książka. Po pierwsze, inaczej niż dotychczas definiuję kluczowy obszar selekcji edukacyjnych – skupiam się na aspekcie horyzontalnym, a nie wertykalnym. Po drugie, w badaniach koncentruję się na ostatnich latach, traktując okres powojenny tylko jako tło tych analiz. Po trzecie, wyjaśniając nierówności, odwołuję się do teorii kapitału ludzkiego i teorii racjonalnego wyboru, a nie – jak robią to autorzy innych prac – do tradycyjnych koncepcji konfliktowych i funkcjonalistycznych obecnych
w badaniach nad stratyfikacją od wielu dekad.
fragmenty Wstępu
Procesy przekształceń ustrojowych w Polsce oraz integracji i rozszerzania Unii Europejskiej skłaniają do stawiania pytań, jak zmieniają się w tym czasie wartości Polaków, ich przekonania o tym, co jest cenne, dobre i ważne, a także o tym, w jaki sposób można i należy te wartości osiągać.
Autorzy zebranych tu prac podjęli zadanie sprawdzenia hipotez przewidujących różne kierunki zmian wartości w Polsce i w innych krajach Europy. Odwołując się do danych z międzynarodowych badań porównawczych europejskich wartości (European Values Study), pokazują zarówno wspólne trendy zmian, jak i odstępstwa od nich, wahania i załamania. Odkrywają złożoność relacji między zmianami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi zachodzącymi w Polsce i innych krajach europejskich a przekształceniami wartości i postaw ich mieszkańców. Ujawniają sprzeczności, niespójności i rozbieżności w tych procesach, stanowiące potencjalne źródła napięć i konfliktów.
Słowa mają siłę sprawczą – to wiemy od dawna. Słowa tworzone na wsi czerpią swą siłę z ziemi. Jak ziemia bywają twarde lub puszyste, lekkie jak wiosenna mgła albo brzemienne jesiennymi nastrojami, wilgotne lub sypkie, pachnące lub niosące w sobie zapach rozkładu. Takie są wiersze zawarte w antologii Słowa na miedzy przysiadły. Poeci czerpiący siłę swych słów z faktu związania emocjonalnego z wsią znajdują się pod bezpośrednim oddziaływaniem pór roku – stąd ich twórczość tak różnorodna, a przez to niezwykle interesująca.
Dwadzieścia jeden sylwetek autorów z kilku pokoleń mieszkańców wsi i tyle samo krótkich wypowiedzi, czym dla poetów oraz ich twórczości jest wieś. Ten przegląd współczesnych postaci odnajdujących się lub zagubionych w bliskości natury dopełnia wybór wierszy każdego z poetów. Te wersy także wskazują na różnorodność nastrojów, w jakich powstawały, stylów poetyckich, doświadczeń życiowych. Wszystkie jednak mają cechę wspólną – moc słów, które sprawiają, że po ich lekturze czujemy się silniejsi...
Mariola Platte
Aleksandra Paprot prezentuje spojrzenie młodej osoby na dzieje wsi – wnikliwe, ale dojrzałe, a zarazem życzliwe. Na uznanie i podkreślenie zasługuje źródłowa i dokumentacyjna podstawa pracy. Autorka wykorzystała różnorodne źródła danych: zapisy bezpośrednich rozmów z mieszkańcami wsi, obszerną literaturę przedmiotu, zasoby archiwalne i zachowane zdjęcia oraz rysunki. Wykazała dużą staranność w zbieraniu i prezentowaniu danych.
Książka ta dotyczy przede wszystkim procesu kształtowania się świadomości, tożsamości i relacji społecznych ludzi przemieszczonych w wyniku wielkich wydarzeń historycznych. Jest to praca o „zapuszczaniu korzeni” w nowym miejscu, które ma jednak długą i ciekawą historię. Nowi mieszkańcy musieli się z tą historią zmierzyć i uporać, dodając do niej swój rozdział.
ze przedmowy Jerzego Wilkina
Czy możemy wyobrazić sobie dziś inny uniwersytet? Czy możliwy jest powrót do klasycznej roli i funkcji uniwersytetu? Czy umasowienie szkół wyższych prowadzi do likwidacji resztek autonomii kręgów akademickich? Jaką publiczną rolę odgrywają dziś w Polsce środowiska uczelniane? Czy możliwa jest skuteczna obrona uniwersytetu przed jednoczesną presją państwa i rynku?
Na te i wiele innych pytań starają się odpowiedzieć Autorzy artykułów zawartych w tej książce. Częściej są to głosy krytyczne wobec obecnej sytuacji, które rzucają światło na zbyt często ignorowane problemy, niż proste recepty na uzdrowienie uniwersytetu pozostawionego na łaskę i niełaskę niewidzialnej, ale brutalnej pięści rynku.
ze Wstępu Piotra Żuka
W tomie publikują:
Łukasz Afeltowicz, Sławomir Czapnik, Michał Kozłowski, Magdalena Matysek-Imielińska, Maria Mendel, Marek Nowak, Przemysław Pluciński, Paweł Rudnicki, Tomasz Szkudlarek, Oskar Szwabowski, Iwona Taranowicz, Halina Walentowicz, Wojciech Woźniak, Piotr Żuk.
Książka Bartosza Kaliskiego reprezentuje zalety, którymi nie wszystkie prace o stosunkach pomiędzy państwem a Kościołem katolickim za czasów PRL mogą się pochwalić. Obok rozlicznych materiałów proweniencji państwowej autor wykorzystał bardzo dobre archiwum diecezjalne. Objął analizą praktycznie cały okres PRL. Szczęśliwie złamał ramy ściśle chronologiczne, idąc w kierunku analizy problemowej ? przy stałym wszakże uwzględnianiu upływu czasu. Z bezpośredniego zbliżenia przyjrzał się wycinkowi rzeczywistości (jedna diecezja), by w powiększeniu i w konkretach zobaczyć fragmenty ogólniejsze. Zarysował, jak przełamywały się w terenie wielkie decyzje i konflikty polityczne. Pamiętał, iż ewolucja kraju, Kościoła, codziennego bytowania ludzi, form ich wiary, modelu kapłana, acz zawsze potężnie naznaczona w PRL przez politykę, była też warunkowana przez bieg czasu, zmiany cywilizacyjne oraz tendencje pojawiające się w Kościele katolickim jako całości.
Nawet jeśli temat sytuacji Kościoła w PRL nie jest nowy, to książka Bartosza Kaliskiego jest nowa.
Marcin Kula
Uniwersytet Warszawski
Akademia Leona Koźmińskiego
Stu trzydziestu autorów, cztery tomy w języku polskim i pięć w języku niemieckim. Redaktorzy i autorzy projektu Polsko-niemieckie miejsca pamięci | Deutsch-polnische Erinnerungsorte prezentują nowe spojrzenie na historię wzajemnych polsko-niemieckich oddziaływań.
Miejsca pamięci (lieux de mémoire) to nie tylko miejsca w sensie topograficznym, lecz także historyczne fenomeny, które warunkują i odzwierciedlają procesy tworzenia się tożsamości zbiorowych. Miejscami pamięci mogą być między innymi osoby, wydarzenia i artefakty.
Zastosowane w projekcie po raz pierwszy bilateralne podejście do analizy miejsc pamięci dekonstruuje narodowe wyobrażenia o przeszłości i otwiera nowe perspektywy porównawcze.
Wszystkie tomy projektu Polsko-niemieckie miejsca pamięci orientują się podług bodaj najbardziej uniwersalnej definicji kultury Maksa Webera: „Z punktu widzenia człowieka »kultura« jest skończonym wycinkiem bezsensownej nieskończoności wydarzeń świata, któremu nadajemy sens i znaczenie”. Tak właśnie ma się rzecz w publikacji, którą trzymają Państwo w rękach. Tropi ona bowiem i analizuje mechanizmy przemiany określonych minionych wydarzeń politycznych, biografii postaci historycznych oraz zjawisk kulturowych w miejsca pamięci czyli w sensy i znaki, aplikowane przez obie kultury.
prof. dr hab. Hubert Orłowski
Liczne zbieżności między historią Polaków i Niemców sprawiły, że wiele postaci, miejsc i wydarzeń z historii Europy Środkowej to polsko-niemieckie miejsca pamięci. I choć z reguły wiązane z nimi skojarzenia nie są ani identyczne, ani nawet podobne, stanowią powód do dialogu o przeszłości, który łączy ponad wszelkimi politycznymi podziałami. (…)
Projekt Centrum Badań Historycznych Polskiej Akademii Nauk w Berlinie zasługuje na wielkie uznanie. Stanowi wybitne przedsięwzięcie interdyscyplinarne w pejzażu europejskich nauk humanistycznych. Należy mu życzyć wielu czytelników!
prof. dr hab. Rudolf von Thadden
Wieś zmienia się, ewoluuje. Co znaczy dzisiaj, na początku XXI wieku? Zastanawia się nad tym kilkanaście osób, znakomitych znawców problemu, przedstawicieli różnych dyscyplin: antropologii kulturowej, architektury, demografii, ekonomii, geografii, gospodarki przestrzennej, psychologii, socjologii. Ten zbiorowy wysiłek składa się zdaniem recenzenta pracy, prof. Andrzeja Kalety, na książkę „interesującą, podbudzającą do dyskusji, wywołującą sporo różnych, najczęściej smutnych refleksji i bardzo potrzebną ludziom nie tylko naukowo związanym z obszarami wiejskimi”.
Wieś od lat kurczy się na naszych oczach – nie tylko w sensie demograficznym – zwłaszcza w Europie Zachodniej, ale także podlega przekształceniom, upodobniając się w wielu wymiarach do miasta, skąd czerpie wzory w różnych sferach życia. Ten wpływ nie ma jednak charakteru jednostronnego, bo wieś także sporo wnosi do miasta. Relacje są więc wzajemne, szczególnie w takich krajach jak Polska, gdzie większość mieszkańców miast ma rodowód chłopski, a przynajmniej wiejski. Interesującym zagadnieniem badawczym może być pytanie: ile jest miasta we wsi i ile wsi w mieście?
prof. dr hab. Bohdan Jałowiecki
Ostatni akapit książki Jana Hudzika można by potraktować jako jej motto:
„Filozof, który odwiedza Śląsk, wie, że nie jest już możliwy powrót do kraju jego dzieciństwa, bo nie ma nic w kulturze, co byłoby czyste i autentyczne. Śląsk jest dziś dlatego – w nieznanych filozofowi proporcjach – zarówno iwaszkiewiczowski, jak i bienkowski lub braslavsky. Tak samo jak Polska – jednocześnie śląska i wschodnia, europejska i azjatycka. Binarne opozycje przestały już być dla filozofa użyteczne w opisywaniu świata. Wnioskuje on stąd, że nie warto wybierać się na Śląsk tylko po to, by posłuchać bercikowego gadania lub by podziwiać jedynie ziemiańskie dworki. Warto natomiast uczynić to wtedy, gdy zechce się tam znaleźć jedno i drugie lub jedno w drugim.”
W Prawdzie i teorii filozof, który wie, że nie ma nic w kulturze, co byłoby czyste i autentyczne, odwiedza nie tylko Śląsk. Z takim samym nastawieniem odwiedza również świat prawdy i pamięci, świat polityki i estetyki, świat religii i mediów. Dlatego jego książka uczy myśleć i pamiętać na wiele sposobów; jestem przekonany, że spotka się z dużym zainteresowaniem zarówno profesjonalnych badaczy, jak i studentów nauk społecznych, historycznych i humanistycznych, a także licznych publicystów i animatorów życia społecznego, którzy nie boją się refleksyjnego współbycia ze współczesnością.
prof. dr hab. Roman Kubicki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
