Autor wykazuje, że podstawą jedności Europy są nie tylko wspólne instytucje i procesy integracyjne, lecz także rozwój tożsamości europejskiej, czyli przywiązania do wartości podzielanych przez narody kontynentu. Przedstawia analizę zmiennego rozumienia idei Europy w życiu umysłowym i politycznym Hiszpanii, a także opis ciągłych sporów między zwolennikami europeizacji i hispanizacji. Ważne miejsce zajmują w książce wątki polsko-hiszpańskie, interesujące rozważania komparatystyczne oraz zarys recepcji filozofii i współczesnej myśli hiszpańskiej w nauce polskiej.
Prof. dr hab. Eugeniusz Górski pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie oraz w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Obecnie współpracuje z Instytutem Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich UW. Jest autorem ponad 200 prac naukowych. Prowadził badania, wykładał w różnych ośrodkach naukowych Europy i obu Ameryk.
W związku z 40-leciem pracy naukowej Eugeniusza Górskiego w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN przygotowywany jest wielojęzyczny numer specjalny „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” (vol. 59, w druku), poświęcony głównie iberoamerykańskiej kulturze filozoficznej.
Niniejsza książka powstała w ramach projektu badawczego pt. „Idea Europy i myśl filozoficzno-polityczna we współczesnej Hiszpanii”, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w Krakowie.
Najważniejsze publikacje Autora: Hiszpańska refleksja egzystencjalna. Studium filozofii i myśli politycznej Miguela de Unamuno (1979), José Ortega y Gasset i kryzys ideologii hiszpańskiej (1982), Problemy człowieka we współczesnej myśli hiszpańskiej (redakcja naukowa) (1982), W kręgu filozofii latynoamerykańskiej (redakcja naukowa) (1987), 500th Anniversary of Columbus’ Voyage: Europe and the Americas in the Perspective of Universalism (redakcja naukowa) (1992), Dependencia y originalidad de la filosofía en Latinoamérica y en la Europa del Este (1994), O demokracji w Hiszpanii (1975–1995) (1997), Rozważania o społeczeństwie obywatelskim i inne studia z historii idei (2003), Civil Society, Pluralism, and Universalism (2007), Universalism in Polish Thought (redakcja naukowa) (2007), Spain, Poland and Europe (redakcja naukowa) (2009), Pensamiento filosófico del CESLA (współautorstwo) (2012).
Niesłabnąca od lat popularność telewizji śniadaniowej skłania do analizy programów porannych i przyczyn ich wysokiej oglądalności. Telewizja śniadaniowa w Polsce reprezentuje nową erę w historii telewizji: przenikanie się kultur, symboliczne uproszczenie dyskursu społecznego, mediatyzację wydarzeń i ludzi, współistnienie z reklamą. Jej konstrukcja formalna oraz poetyka stoją w sprzeczności z tradycyjnym wykorzystaniem gatunkowości jako podstawy kreowania przekazu telewizyjnego. Równocześnie klasyczne teorie oddziaływania mediów tracą na znaczeniu na rzecz teorii krytycznych zarówno w odniesieniu do telewizji, jak i samej widowni.
Autor twierdzi, że telewizja śniadaniowa jest postgatunkiem, czyli nową formą współczesnych mediów. Potwierdzenie tej tezy jest głównym celem książki.
Autorzy pierwszej polskiej monografii poświęconej Hansowi Blumenbergowi poruszyli podstawowe kwestie sekularyzacji i modernizacji, postawili problem miejsca mitu w kulturze duchowej Zachodu. Zagadnienia te zazębiają się, zmienność mitu rzuca bowiem światło na przyczyny wielkich przełomów epokowych. Tłem analiz jest oryginalna teoria metafory, czyli metaforologia.
Pisząc swoje eseje, autorzy musieli sprostać celowej wieloznaczności połączonej z precyzją i ścisłością myśli Blumenberga, ogromnej erudycji filozofa i nieszablonowości niemczyzny czerpiącej z greki i łaciny.
Książka jest owocem seminarium prowadzonego w Instytucie Filozofii UW w latach 2009–2012 oraz współpracy humanistów warszawskich i krakowskich.
W tomie publikują:
Dagmara Hoduń, Arkadiusz Górnisiewicz, Natalia Juchniewicz, Tomasz Królak, Tomasz Kunicki-Goldfinger, Ewa Łukaszyk, Robert Marszałek, Katarzyna Orlińska, Piotr Rosół, Paulina Sosnowska, Konstanty Szydłowski, Hanna Urbankowska, Maria Zowisło.
Socjolodzy prowadzący badania na pograniczu polsko-niemieckim pytają, czy relatywna bliskość zachodniej granicy jest okolicznością warunkującą obserwowane tam procesy i zjawiska społeczne, odzwierciedlające się między innymi w zachowaniach mieszkańców lub w strukturze ich normatywnych przekonań. Autor przedstawia hipotezę, że interakcyjne źródła normatywnych przekonań są mechanizmem socjalizacji w przestrzeni społecznej polsko-niemieckiego pogranicza. Za szczególnie ważne uznaje zniesienie kontroli granicznej po przystąpieniu Polski do strefy Schengen. Okoliczność ta rzutuje bezpośrednio na wzory życia codziennego, przeobraża pogranicze zachodnie jako przestrzeń socjalizacji i wpływa na strukturę przekonań normatywnych jego mieszkańców.
Jakie warunki muszą zostać spełnione, aby słabsza strona wygrała w negocjacjach z silniejszym adwersarzem? Szukając odpowiedzi na to pytanie, autorzy książki analizują negocjacje Unii Europejskiej z Rosją, ze Szwajcarią i ze Stanami Zjednoczonymi i badają wpływ, jaki na wynik tych negocjacji wywierały ograniczenia instytucjonalne po obu stronach. Na podstawie założeń teoretycznych Thomasa Schellinga i Georgeaa Tsebelisa dochodzą do wniosku, że Unia najskuteczniej negocjuje według zasad międzyrządowych, ale tylko wtedy, kiedy jej cel w tych negocjacjach jest mniej ambitny (i mniej oddalony od status quo ante) niż cel jej adwersarza.
Książka stanowi bogate źródło informacji o systemach politycznych państw UE. Omawia kontrowersyjne negocjacje UE z innymi państwami, między innymi dotyczące transferu danych pasażerów lotniczych między USA i Polską oraz przyjmowania więźniów z Guantanamo przez państwa strefy Schengen.
Książka ta wyrasta zarówno z osobistych upodobań i sympatii autorki, z zasłuchania w głosy i słowa śpiewających kobiet, jak i z krytycznej lektury przedstawicielek feministycznej myśli, która ulega tu konfrontacji z kobiecym doświadczeniem: artystek, obserwatorek i komentatorek kultury, a zwłaszcza – współczesnych mam, córek, żon i sióstr.
Izolda Kiec – literaturoznawczyni, teatrolożka i kulturoznawczyni, jest profesorem na Wydziale Filologii i Kulturoznawstwa Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, a w poznańskiej Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa kieruje Katedrą Kulturoznawstwa. Pisze o poezji (Zuzanna Ginczanka, Halina Poświatowska) i piosence (Agnieszka Osiecka), o teatrze (zwłaszcza jako idei oraz projekcie egzystencji) i kabarecie (z uwzględnieniem jego najdawniejszych źródeł i tradycji).
Struktura społeczna to układ relacji między kategoriami społecznymi, instytucjami i ludźmi, przy czym dominującym aspektem tego układu jest jego wymiar hierarchiczny, który można określić mianem stratyfikacji społecznej.
W książce tej przedstawiamy:
• standardowe wskaźniki pozycji społecznej i przynależności klasowej, możliwości ich wykorzystania i problemy, które badacz powinien brać pod uwagę, dokonując wyboru między wskaźnikami;
• sposoby mierzenia nierówności, które są najczęściej utożsamiane z hierarchicznym wymiarem usytuowania w strukturze społecznej;
• kwestie pomiaru otwartości i ostrości barier społecznych ze szczególnym uwzględnieniem barier ruchliwości międzypokoleniowej, doboru małżeńskiego i wyboru bliskich znajomych;
• modele wielopoziomowe stosowane w odniesieniu do zjawisk z różnych poziomów struktury społecznej;
• sposoby analizy mechanizmów stratyfikacji i spójności społecznej na poziomie jednostek;
• metody sprawdzania porównywalności wskaźników w analizach porównawczych między krajami;
• problematykę badań ewaluacyjnych, których celem jest ocena oddziaływania interwencji publicznych.
Nierówności płacowe w długim okresie, mierzone stosunkiem dochodów górnego decyla do najniższego, w ostatnich dwóch dekadach wzrosły w Polsce najbardziej ze wszystkich krajów należących do OECD. Jednocześnie problematyka wzrastających nierówności ekonomicznych była w publicznym dyskursie pierwszych piętnastu lat transformacji właściwie nieobecna. Bardzo rzadko również ten – klasyczny przecież – temat sporów filozoficznych i politycznych pojawiał się w polskiej debacie politycznej.
Książka Wojciecha Woźniaka podejmuje ważny poznawczo i społecznie problem związany z percepcją nierówności społecznych i ich dziedziczenia przez reprezentantów gremiów politycznych na szczeblu centralnym i lokalnym. Obydwie te grupy mają istotny wpływ na formułowanie polityki społecznej: pierwsi na poziomie krajowym poprzez stanowienie prawa i jego monitoring, drudzy na poziomie lokalnym, oraz – w przypadku drugich – na realizację tej polityki wobec konkretnych społeczności, jednostek i rodzin. Znaczenie przypisywane nierównościom społecznym przez rządzących warunkuje działania w różnych dziedzinach (np. podatkowej, finansowej, pomocy społecznej, edukacyjnej, zdrowotnej itd.) i ma istotny wpływ na zróżnicowanie jakości życia obywateli i szanse życiowe ich potomków. Praca ta jest oryginalnym i nowatorskim opracowaniem naukowym.
Prof. dr hab. Wielisława Warzywoda-Kruszyńska
Uniwersytet Łódzki
Wybór tematu książki jest bardzo aktualny. Jeżeli założymy za Millsem, że celem nauk społecznych jest nie tylko gromadzenie faktów, lecz także próba wyjaśniania prywatnych trosk ludzi językiem problemów społecznych i systemowych, to refleksja nad nierównościami społecznymi w dobie kryzysu finansowego, socjalnego i politycznego jest ze wszech miar uzasadniona i wskazana. Każda kolejna podpowiedź ze strony socjologii – szczególnie potwierdzona solidnie zebranym materiałem empirycznym – wzbogaca debatę publiczną.
Dr hab. prof. UWr. Piotr Żuk
Uniwersytet Wrocławski
Wojciech Woźniak (ur. 1978) – socjolog, pracuje w Katedrze Socjologii Ogólnej na Wydziale Ekonomiczno--Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Autor lub współautor ponad 30 artykułów opublikowanych w tomach zbiorowych i czasopismach naukowych. Wchodził w skład zespołu koordynującego projekt PROFIT, pierwszy w historii projekt badawczy finansowany ze środków programów ramowych w dziedzinie nauk społecznych, koordynowany przez uczelnię z krajów, które przystąpiły do UE w roku 2004.
Jego zainteresowania badawcze i wynikające z nich publikacje dotyczą problematyki nierówności społecznych, edukacji, polityki społecznej, dyskursu publicznego wobec kwestii społecznych (m.in. zjawiska paniki moralnej), fińskiego modelu społeczno-gospodarczego, a także socjologii sportu. Jest członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Socjologicznego (ISA), Brytyjskiego Towarzystwa Socjologicznego (BSA), Europejskiej Sieci Badaczy Polityki Społecznej (ESPAnet) oraz Westermarck Society, czyli Fińskiego Towarzystwa Socjologicznego. Prowadził gościnne wykłady na uniwersytetach w Niemczech (Wolny Uniwersytet w Berlinie i Uniwersytet Justusa Liebiga w Giessen) oraz w estońskim Tartu i fińskim Tampere.
Konstrukcja europejska potrzebuje zmian. To pokazał kryzys. W prezentowanym raporcie dowodzimy, że warunkiem przywrócenia stabilności politycznej i gospodarczej w Unii Europejskiej są właściwe reformy unii gospodarczej i walutowej (UGW). Jej formuła zaplanowana w 1989 r. jako dwie integralne części jednej całości nie została dotąd zrealizowana. UGW była przede wszystkim unią walutową. Brak koordynacji fiskalnej naraża ją na ryzyko dezintegracji. Naprawa problemów UE, zwłaszcza w strefie euro, wymaga głębszej integracji w ramach unii gospodarczej.
Raport – przedstawiający „ścieżki przejścia” od niekompletnej UGW do UGW zreformowanej – powstał pod wpływem toczącej się od jesieni 2011 r. intensywnej debaty nad przyszłością integracji europejskiej. Prowadzona głównie wśród członków strefy euro, dotyczy także Polski, jako przyszłego członka tej strefy.
Autorzy
Nakładem Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego ukazuje się wyjątkowo cenna publikacja poświęcona wpływowi kryzysu strefy euro na integrację europejską. Jej wartość dodana przejawia się nie tylko w trafnej diagnozie zaistniałej sytuacji, lecz także w przedstawieniu realistycznych i wysoce profesjonalnych scenariuszy jej rozwiązania.
fragment Wstępu
profesor dr hab. Edward M. Haliżak
Olson przedstawia fundamentalny problem ograniczeń skuteczności działania zbiorowego podejmowanego przez różne typy grup czy organizacji. Odrzuca jako nieprawdziwy sąd, że jeśli grupa ma jakiś zbiorowy cel czy też interes, to jednostki składające się na tę grupę będą automatycznie dążyć do jego osiągnięcia. (…) Owo wskazanie i dogłębna analiza różnic między racjonalnością grupową i racjonalnością jednostkową jest podstawową osią książki Olsona. (…) Znajomość tej lektury jest absolutnie obowiązkowa dla studentów socjologii, ekonomii, zarządzania, nauk politycznych, a także dla psychologów społecznych. W każdej z tych dyscyplin kierunek myślenia Mancura Olsona i jego odkrycia wywarły bardzo duży wpływ na rozwój badań.
prof. dr hab. Andrzej Rychard
Instytut Filozofii i Socjologii PAN
Jest to jedna z najczęściej cytowanych publikacji w dziedzinie nauk społecznych. (…) Praca Mancura Olsona jest klasycznym dziełem wyjaśniającym mechanizm tworzenia i działania grup interesu oraz koalicji dystrybucyjnych, a także analizującym skutki ekonomiczne i społeczne tego zjawiska.
Autor wyjaśnia między innymi, dlaczego duże grupy społeczne (np. konsumenci czy podatnicy) są mało skuteczne w osiąganiu swoich interesów pomimo potencjalnie dużej siły, natomiast znacznie skuteczniejsze pod tym względem są grupy stosunkowo małe, dobrze zorganizowane i mające silne wewnątrzgrupowe bodźce do wspólnego działania. Pojawia się w tym kontekście ciekawe zjawisko określane jako przypadek, gdy „mali eksploatują dużych”.
prof. dr hab. Jerzy Wilkin
Uniwersytet Warszawski
Mancur Olson (1932–1998) – jeden z najczęściej cytowanych ekonomistów amerykańskich, profesor ekonomii na uniwersytecie w Maryland. Poza Logiką działania zbiorowego opublikował także: Toward a Social Report (1969), podsumowującą jego pracę w Departamencie Zdrowia USA, The Economics of Wartime Shortages (1963) o gospodarce niedoboru w okresie wojny, The Rise and Decline of Nations (1982) o wzroście gospodarczym. Pod koniec życia zajmował się problemem przekształcania gospodarki krajów komunistycznych w gospodarkę rynkową. W 2000 roku ukazała się pośmiertnie jego książka Power and Prosperity: Outgrowing Communist and Capitalist Dictatorships (Władza i dobrobyt. Wyrastanie z dyktatur komunistycznych i kapitalistycznych).
Książka Andrzeja Waśkiewicza dotyczy jednej z kluczowych idei związanych z demokracją – idei reprezentacji. Kiedy dzisiaj mówimy o kryzysie demokracji, w istocie najczęściej mamy na myśli kryzys instytucji reprezentacji. Andrzej Waśkiewicz z perspektywy historyka idei pokazuje znakomicie narodziny i rozwój idei reprezentacji, zwłaszcza przed jej zinstytucjonalizowaniem w demokracji przedstawicielskiej, a także problemy związane z funkcjonowaniem instytucji reprezentacji we współczesnym państwie. Dzięki tej wyczerpującej, świetnie napisanej książce możemy się zastanowić, czy słabościom reprezentacji jesteśmy w stanie jakoś zaradzić, do jakich historycznych dzieł i autorów powinniśmy się odwołać oraz na jakie pytania związane z ideą demokracji musi jeszcze odpowiedzieć myśl polityczna, by kwestia reprezentacji została potraktowana poważnie. Nie jest to książka wyłącznie dla specjalistów, gdyż zarówno z ideą, jak i instytucją reprezentacji mamy przecież wszyscy do czynienia na co dzień.
Marcin Król
Autor (…) jest wysokiej klasy specjalistą, wolnym od wszelkiej postaci etnocentryzmu i ksenofobii, kompetentnie poruszającym się zarówno w klasycznej problematyce socjologii, antropologii kulturowej oraz etnologii, jak i historii, co daje mu szanse na odważne podejmowanie zagadnień nowych, usytuowanych w wielowymiarowej rzeczywistości społecznej, nie dających się wyjaśnić wyłącznie w ramach jednej dyscypliny naukowej i właściwych jej tradycji oraz paradygmatów. Dlatego też jego badania nad Romami, ich dziejami, teraźniejszością i przewidywalną przyszłością traktuję jako przyczynek do procesu formowania się nowej subdyscypliny nauk społecznych, nazywanej coraz częściej po prostu romologią. Słowami-kluczami w przypadku poszukiwań dr. Sławomira Kapralskiego stają się zarówno teorie socjologiczne, etnologiczne i kulturoznawcze, jak i pojęcia: naród, społeczności romskie, pamięć zbiorowa, tożsamość (we wszystkich jej wymiarach), ksenofobia, stosunki interetniczne, zbrodnia ludobójstwa”.
Fragment recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Hieronima Kubiaka
Dr Sławomir Kapralski, socjolog i antropolog kultury, wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. W przeszłości związany z Uniwersytetem Jagiellońskim i Central European University. Opublikował Wartości a poznanie socjologiczne (1995) i (jako współautor) Romowie w KL Auschwitz (2011). Redaktor naukowy książek The Jews in Poland (1999) i Pamięć, przestrzeń, tożsamość (2010). Współredaktor czterech innych książek oraz autor kilkudziesięciu artykułów naukowych dotyczących teorii kultury, pamięci i tożsamości, Holokaustu i stosunków polsko-żydowskich oraz romskich społeczności Europy Wschodniej. Członek Gypsy Lore Society, European Academic Network on Romani Studies, Association for the Study of Ethnicity and Nationalism i European Association for Holocaust Studies. Członek redakcji pisma Studia Romologica.
Książka ta stanowi znakomite wprowadzenie do ekonomicznej analizy polityk publicznych. Opisanie skomplikowanych pojęć teorii ekonomicznej w języku debaty publicznej okazuje się niezwykle trudne. To, co się przebija, częściej przypomina religię niż naukę. Zebrane w tym tomie teksty umożliwiają głębsze zrozumienie tego, jak narzędzia analizy ekonomicznej są stosowane w politykach publicznych i jakie napotykają ograniczenia.
W książce podjęte zostały kwestie szczególnie istotne dla gospodarek obszaru postkomunistycznej transformacji, takie jak prywatyzacja, działalność przedsiębiorstw państwowych, regulacje banków i rynków pracy. Publikacja z pewnością będzie zauważona i doceniona przez polityków, pracowników administracji publicznej, badaczy i studentów.
prof. Mitchell A. Orenstein (Northeastern University, Boston, USA)
Autorzy tomu:
William Baumol, Avinash Dixit, Morris M. Kleiner, Giandomenico Majone, Dennis C. Mueller, John Mueller, Roger G. Noll, Randal C. Picker, Claudio M. Radaelli, Richard Rose, Joseph Schumpeter, Aleksander Surdej, Peter J. Wallison, Stefano Zamagni.
Świat późnej nowoczesności to świat, w którym tradycyjne modele życia społecznego – wypracowane i stosowane dotychczas – się wyczerpują.
W tym kontekście warto odciąć się od tradycyjnego, linearnego myślenia o przebiegu życia zawodowego i spojrzeć na to zjawisko z innej, nowej perspektywy: z perspektywy uwzględniającej powiązania między strukturą i podmiotowym sprawstwem (agency).
Monografia zgłębia znaczenie migracji w życiu zawodowym człowieka. Empiryczną podstawę prezentowanego tomu stanowią wyniki badań prowadzonych przez blisko dwie dekady w Ośrodku Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego.
Pracę można jednocześnie traktować jako najlepszą w polskiej dotychczasowej literaturze syntezę rozważań teoretycznych, stosowanych metod i wreszcie wyników badawczych dotyczących migracji.
Migracja traktowana jest w pracy i jako zjawisko społeczne, o określonych uwarunkowaniach, przebiegu, zamierzonych i niezamierzonych konsekwencjach oraz jako zjawisko indywidualne, będącym istotnym składnikiem ludzkich losów, owych tytułowych „ścieżek zawodowych”, a nawet szerzej całych ścieżek biograficznych migrantów.
(z recenzji prof. dr. hab. Marka Ziółkowskiego)
dr Izabela Grabowska-Lusińska, wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Od 2001 roku jest związana także z Ośrodkiem Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendystka Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej, ekspert Komisji Europejskiej, Dyrekcji ds. Zatrudnienia w Sieci Ekspertów Mobility Lab i WEESP; współpracuje z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji oraz z Ernst&Young w zakresie kształcenia Publicznych Służb Zatrudnienia.
Współautorka książki Emigracja ostatnia? (2009).
Międzynarodowe ruchy wędrówkowe ludności to jeden z najbardziej fascynujących problemów współczesnego świata. Zagadnienie to budziło zawsze żywe zainteresowanie nie tylko naukowców czy polityków, lecz także opinii publicznej. W ostatnich kilku dekadach temat ten nabrał szczególnego znaczenia. Dzisiejsze migracje różnią się bowiem znacząco od tych sprzed kilkudziesięciu lat i jeszcze wcześniejszych, przede wszystkim za sprawą uwarunkowania postępującymi procesami globalizacji.
Każda kolejna fala imigrantów zmieniała obraz Ameryki. Każda miała też swoją specyfikę, gdyż przybywali tam ludzie z różnych rejonów świata, z różnych kultur i różne zewnętrzne okoliczności towarzyszyły ich przyjazdom. Stale aktualne jest stwierdzenie, że największą siłą Ameryki jest to, iż tak wiele osób chce w niej mieszkać. Zdaniem Richarda Floridy „prawdziwym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Ameryki jest nie terroryzm, lecz to, że kreatywni, utalentowani ludzie mogą przestać chcieć tu przyjeżdżać".
Tematem książki są współczesne migracje do Stanów Zjednoczonych. Ponieważ od ponad czterdziestu lat do tego kraju przybywa kolejna wielka fala imigrantów, stanowi on dobrą ilustrację zależności między migracjami a procesami globalizacji we współczesnym świecie.
We współczesnej gospodarce najistotniejszym czynnikiem rozwoju stają się wiedza i informacja, czemu towarzyszy dynamiczny rozwój sieci globalnych metropolii. Procesy metropolizacji prowadzą do zmian w strukturze wewnętrznej miast oraz do przekształcenia ich relacji z otaczającymi je regionami. W szczególności osłabiają się związki społeczno-gospodarcze metropolii z otaczającym je regionem, a rozwijają powiązania w ramach globalnych lub kontynentalnych sieci miast.
Autorzy wyjaśniają mechanizmy tych zjawisk, odpowiadając na następujące pytania:
Jak powiązania między metropolią i regionem wpływają na konkurencyjność tych układów terytorialnych?
Jakie czynniki oddziałują na relacje między metropolią i regionem?
Jakie są i od czego zależą: zasięg rozprzestrzeniania rozwoju metropolii, stopień wymywania zasobów rozwojowych z regionu i ich przepływ do metropolii?
Badaniami objęto makroregiony metropolitalne w Europie, do ukazania skali i przyczyn ich wewnętrznych zróżnicowań wykorzystano zaawansowane metody ilościowe. Na przykładzie pięciu pogłębionych studiów przypadku regionów Barcelony, Glasgow, Sztokholmu, Tuluzy i Warszawy omówiono także szczegółowo mechanizmy zaobserwowanych zjawisk. W książce podjęto również próbę prognozowania rozwoju sytuacji i wskazano działania, jakie należy podjąć, żeby wzmocnić pozytywne skutki procesów metropolizacji i przeciwdziałać ich negatywnym następstwom.
Aleksy Łosiew (1893–1988), erudyta, filozof banita, objęty przez radziecką władzę dwudziestopięcioletnim zakazem publikacji, człowiek doświadczony przez los, wykładowca akademicki, autor prac z zakresu estetyki antycznej, lingwistyki, muzyki, filozofii i matematyki. Niniejszy tom jest zbiorem wszystkim prac Łosiewa przełożonych na język polski oraz artykułów omawiających jego twórczość.
Mimo ciągłych narzekań na kryzys teorii socjologicznej uznać trzeba, że ma się ona całkiem dobrze. Teoria socjologiczna nie tylko po prostu nadąża za zmieniającym się światem, ale uczestniczy także w zmianach, dostarczając narzędzi do interpretacji i kształtowania procesów społecznych. W książce tej, odnosząc się do tak różnych problemów jak media, terroryzm, kapitał społeczny, mniejszości czy konflikt klasowy, podejmujemy dyskusję o teorii socjologicznej w ruchu, zmagającej się z dynamiczną rzeczywistością i biorącej udział w sporach na temat jej kształtu. Stare i nowe koncepcje, które są tu zestawiane, łączone i konfrontowane ze sobą, dają świadectwo temu, że dla socjologów zrozumienie świata jest równie ważne jak jego zmiana.
Pokolenie transformacji zostało ukształtowane przez przełom ustrojowy roku 1989. Po raz pierwszy od siedemdziesięciu lat w dorosłość weszła generacja Polaków znająca wojnę i niewolę jedynie z przekazów. Tak wyjątkowa chwila wymaga pogłębionej refleksji nad młodym pokoleniem.
Trzeba odpowiedzieć na wiele pytań, wśród których jedno wydaje się szczególnie istotne: w jakim stopniu młodzież wychowana w realiach wolnej Polski jest skłonna uznać przeszłość za istotny element wyjaśniający współczesność i dostrzec wpływ historii na swe życie? Na ile chce się odwrócić od przeszłości i uznać, że jest nudna, niewarta rozważania, po prostu niepotrzebna?
Książka stanowi rezultat badania przeprowadzonego jesienią 2009 r. na zbiorowości ponad 5 tys. uczniów w ponad stu szkołach średnich w całej Polsce.
Tematem tej książki są złożone relacje między edukacją a rozwojem gospodarczym, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń Polski i jej regionów. Nie ulega wątpliwości, że statystyczny związek między wiedzą a rozwojem jest bardzo silny. Na wiele ważnych pytań związanych z tą relacją nie udaje się jednak na razie znaleźć w pełni przekonujących odpowiedzi.
Czy zasoby wysokiej jakości kapitału ludzkiego, będącego produktem edukacji, mają rzeczywiście tak duże znaczenie dla tempa wzrostu gospodarczego, czy może, sądząc tak, mylimy skutek z przyczyną, ponieważ inwestowanie w edukację jest przywilejem zamożnych a wiedza raczej efektem niż czynnikiem rozwoju gospodarczego?
Czy z perspektywy gospodarki lokalnej bądź regionalnej inwestowanie w funkcje edukacyjne, na przykład w szkolnictwo wyższe, może przynieść bezpośrednie korzyści ekonomiczne?
Jaka jest rola systemu edukacji w wielkich przemianach gospodarczo-ustrojowych, takich jak polska transformacja po 1989 r., i jaki jest wpływ transformacji na edukację?
Jakie czynniki decydują o przestrzennej mobilności najlepiej wykształconych członków społeczeństwa i jakie mogą być skutki tej mobilności dla regionalnego zróżnicowania rozwoju gospodarczego?
Jakie czynniki determinują osiągnięcia edukacyjne uczniów i studentów i jakiego rodzaju polityka publiczna sprzyja sukcesowi szkolnemu?
To tylko niektóre z kwestii, jakimi zajmuje się współcześnie ekonomia edukacji, omówionych w niniejszej książce
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
