Czy regionalny potencjał nauki może efektywnie stymulować innowacyjny rozwój danego obszaru? Jakie warunki muszą być spełnione, by tak się działo? Jaką rolę we współpracy innowacyjnej odgrywa dystans przestrzenny między partnerami? Autorka stara się odpowiedzieć na tak stawiane pytania, odnosząc je do najważniejszych koncepcji teoretycznych oraz doświadczeń międzynarodowych. Znaczenie regionalnych i ponadregionalnych relacji dla innowacyjności regionów analizowane jest zarówno z punktu widzenia powiązań w ramach sektora naukowego, jak i z punktu widzenia powiązań między sektorem nauki a sektorem biznesu. W części empirycznej autorka weryfikuje stawiane hipotezy na przykładzie polskich regionów, korzystając z metod naukometrycznych.
Praca (…) z jednej strony należy do tych, których opublikowanie jest oczekiwane przez naukowo zainteresowanych problemem, z drugiej zaś powinna pełnić rolę swoistego „wyrzutu sumienia” wśród pomijających w decyzjach politycznych i gospodarczych kwestie kreowania przyjaznego klimatu dla racjonalnej współpracy między nauką a gospodarką i tworzenia ładu instytucjonalnego sprzyjającego rozwojowi innowacji, „ciągnących” (…) w górę dany region czy gospodarkę i lokujących ją na dobrej pozycji konkurencyjnej.
z recenzji prof. zw. dr hab. Ewy Okoń-Horodyńskiej
Prezentowane teksty są wartościowe merytorycznie i dobrze napisane, źródłowo solidnie podparte współczesną literaturą przedmiotu, dokumentami. Zawierają nie tylko opisy i fakty, ale też krytyczne analizy i interpretacje, są osadzone w teoriach i/lub badaniach.
prof. zw. dr hab. Elżbieta Stadtmüller
Dokonana analiza pozwala na stwierdzenie, że praca zarówno pod względem tematyki, jak i poziomu naukowego charakteryzującego poszczególne artykuły, wnosi ważny wkład do polskiego dyskursu naukowego nad globalizacją i rozwojem.
prof. dr hab. Piotr Sałustowicz
O potrzebie poszerzenia socjologicznego dyskursu o globalizacji i rozwoju świadczy proces poszukiwania sposobów mobilizowania polskiego potencjału modernizacyjnego. Z tej perspektywy zmiany zachodzące zarówno na poziomie instytucjonalnym, jak i indywidualnym zmuszają do ponownej refleksji nad dalszym kierunkiem rozwoju społeczeństwa polskiego. Zadaniem niniejszej publikacji jest włączenie się do tej debaty.
dr Galia Chimiak, Marcin Fronia
To, co nie pozwala twórcom innowacji zrezygnować, to nadzieja, że zmiana jest możliwa, że ewentualność lepszego świata nie przeczy prawom natury. Innowacja jest błyskiem, w którym ujawnia się i jednocześnie realizuje przyszłość.
Edwin Bendyk
Istniejący w Polsce przed 1990 r. system oświaty, który na wyższym szczeblu miał charakter elitarny, w krótkim czasie i dość spontanicznie dostosował się do oczekiwań mas. W praktyce zmiany te następowały w dwóch wymiarach. Pierwszy polegał na zwiększeniu dostępności ścieżek edukacyjnych prowadzących do wyższego wykształcenia oraz na wzroście liczby miejsc na tym poziomie. Drugi obejmował zmiany wewnątrz poszczególnych szczebli i różnicowanie się instytucji. W efekcie tych zmian doszło do powstania rynku edukacyjnego oferującego większe niż dotychczas możliwości elastycznego kształtowania karier. Nieuchronnie prowadzi to również do zaostrzenia konkurencji między instytucjami edukacyjnymi i podziału na instytucje lepsze i gorsze.
Warto wskazać w skrócie, co nowego do wiedzy o generowaniu nierówności edukacyjnych wnosi moja książka. Po pierwsze, inaczej niż dotychczas definiuję kluczowy obszar selekcji edukacyjnych – skupiam się na aspekcie horyzontalnym, a nie wertykalnym. Po drugie, w badaniach koncentruję się na ostatnich latach, traktując okres powojenny tylko jako tło tych analiz. Po trzecie, wyjaśniając nierówności, odwołuję się do teorii kapitału ludzkiego i teorii racjonalnego wyboru, a nie – jak robią to autorzy innych prac – do tradycyjnych koncepcji konfliktowych i funkcjonalistycznych obecnych
w badaniach nad stratyfikacją od wielu dekad.
fragmenty Wstępu
Książka Bartosza Kaliskiego reprezentuje zalety, którymi nie wszystkie prace o stosunkach pomiędzy państwem a Kościołem katolickim za czasów PRL mogą się pochwalić. Obok rozlicznych materiałów proweniencji państwowej autor wykorzystał bardzo dobre archiwum diecezjalne. Objął analizą praktycznie cały okres PRL. Szczęśliwie złamał ramy ściśle chronologiczne, idąc w kierunku analizy problemowej ? przy stałym wszakże uwzględnianiu upływu czasu. Z bezpośredniego zbliżenia przyjrzał się wycinkowi rzeczywistości (jedna diecezja), by w powiększeniu i w konkretach zobaczyć fragmenty ogólniejsze. Zarysował, jak przełamywały się w terenie wielkie decyzje i konflikty polityczne. Pamiętał, iż ewolucja kraju, Kościoła, codziennego bytowania ludzi, form ich wiary, modelu kapłana, acz zawsze potężnie naznaczona w PRL przez politykę, była też warunkowana przez bieg czasu, zmiany cywilizacyjne oraz tendencje pojawiające się w Kościele katolickim jako całości.
Nawet jeśli temat sytuacji Kościoła w PRL nie jest nowy, to książka Bartosza Kaliskiego jest nowa.
Marcin Kula
Uniwersytet Warszawski
Akademia Leona Koźmińskiego
Stu trzydziestu autorów, cztery tomy w języku polskim i pięć w języku niemieckim. Redaktorzy i autorzy projektu Polsko-niemieckie miejsca pamięci | Deutsch-polnische Erinnerungsorte prezentują nowe spojrzenie na historię wzajemnych polsko-niemieckich oddziaływań.
Miejsca pamięci (lieux de mémoire) to nie tylko miejsca w sensie topograficznym, lecz także historyczne fenomeny, które warunkują i odzwierciedlają procesy tworzenia się tożsamości zbiorowych. Miejscami pamięci mogą być między innymi osoby, wydarzenia i artefakty.
Zastosowane w projekcie po raz pierwszy bilateralne podejście do analizy miejsc pamięci dekonstruuje narodowe wyobrażenia o przeszłości i otwiera nowe perspektywy porównawcze.
Wszystkie tomy projektu Polsko-niemieckie miejsca pamięci orientują się podług bodaj najbardziej uniwersalnej definicji kultury Maksa Webera: „Z punktu widzenia człowieka »kultura« jest skończonym wycinkiem bezsensownej nieskończoności wydarzeń świata, któremu nadajemy sens i znaczenie”. Tak właśnie ma się rzecz w publikacji, którą trzymają Państwo w rękach. Tropi ona bowiem i analizuje mechanizmy przemiany określonych minionych wydarzeń politycznych, biografii postaci historycznych oraz zjawisk kulturowych w miejsca pamięci czyli w sensy i znaki, aplikowane przez obie kultury.
prof. dr hab. Hubert Orłowski
Liczne zbieżności między historią Polaków i Niemców sprawiły, że wiele postaci, miejsc i wydarzeń z historii Europy Środkowej to polsko-niemieckie miejsca pamięci. I choć z reguły wiązane z nimi skojarzenia nie są ani identyczne, ani nawet podobne, stanowią powód do dialogu o przeszłości, który łączy ponad wszelkimi politycznymi podziałami. (…)
Projekt Centrum Badań Historycznych Polskiej Akademii Nauk w Berlinie zasługuje na wielkie uznanie. Stanowi wybitne przedsięwzięcie interdyscyplinarne w pejzażu europejskich nauk humanistycznych. Należy mu życzyć wielu czytelników!
prof. dr hab. Rudolf von Thadden
Ostatni akapit książki Jana Hudzika można by potraktować jako jej motto:
„Filozof, który odwiedza Śląsk, wie, że nie jest już możliwy powrót do kraju jego dzieciństwa, bo nie ma nic w kulturze, co byłoby czyste i autentyczne. Śląsk jest dziś dlatego – w nieznanych filozofowi proporcjach – zarówno iwaszkiewiczowski, jak i bienkowski lub braslavsky. Tak samo jak Polska – jednocześnie śląska i wschodnia, europejska i azjatycka. Binarne opozycje przestały już być dla filozofa użyteczne w opisywaniu świata. Wnioskuje on stąd, że nie warto wybierać się na Śląsk tylko po to, by posłuchać bercikowego gadania lub by podziwiać jedynie ziemiańskie dworki. Warto natomiast uczynić to wtedy, gdy zechce się tam znaleźć jedno i drugie lub jedno w drugim.”
W Prawdzie i teorii filozof, który wie, że nie ma nic w kulturze, co byłoby czyste i autentyczne, odwiedza nie tylko Śląsk. Z takim samym nastawieniem odwiedza również świat prawdy i pamięci, świat polityki i estetyki, świat religii i mediów. Dlatego jego książka uczy myśleć i pamiętać na wiele sposobów; jestem przekonany, że spotka się z dużym zainteresowaniem zarówno profesjonalnych badaczy, jak i studentów nauk społecznych, historycznych i humanistycznych, a także licznych publicystów i animatorów życia społecznego, którzy nie boją się refleksyjnego współbycia ze współczesnością.
prof. dr hab. Roman Kubicki
Książka zawiera wielopłaszczyznową analizę zakresu przedmiotowego i charakteru kompetencji Unii Europejskiej w dziedzinie harmonizacji prawa karnego materialnego, uwzględniającą aspekty prawa konstytucyjnego UE oraz dogmatyki prawa karnego.
Autorka nie tylko dokonuje analizy obowiązującego stanu prawnego po wejściu w życie Traktatu z Lizbony, lecz także prezentuje ewolucję podstaw prawnych harmonizacji prawa karnego materialnego, wykazując zmiany stanowisk państw członkowskich względem procesu harmonizacji tego prawa. Ponadto w rozprawie podejmowana jest problematyka związana z wykonywaniem kompetencji przez UE, w szczególności: identyfikacja celów harmonizacji prawa karnego materialnego w UE, instrumentów prawnych służących tej harmonizacji, a także wzajemnych zależności między wykonywaniem kompetencji przez UE a zakresem kompetencji przysługujących nadal państwom członkowskim w dziedzinie prawa karnego.
Publikacja jest adresowana do szerokiego kręgu osób zaangażowanych w stanowienie prawa karnego w Polsce i Unii Europejskiej oraz jego sądowe stosowanie i interpretację.
Członkostwo państwa w Unii Europejskiej powoduje daleko idące konsekwencje ustrojowe, stawiając przed państwami członkowskimi nowe wyzwania w procesie dostosowywania ich porządków prawnych do wciąż zmieniającej się rzeczywistości politycznej i prawnej. Problem ten odgrywa szczególną rolę wówczas, gdy przedmiotem badań – jak w tej książce – są szeroko pojęte zależności między prawem unijnym a prawem krajowym, w tym głównie konstytucjami wybranych państw członkowskich UE.
Państwa te nie były i nadal nie są gotowe, by postanowieniami traktatowymi jednoznacznie zdefiniować istotę władzy w UE oraz określić hierarchię norm prawnych obowiązujących w zintegrowanej przestrzeni prawnej. Zasadna jest dziś zatem nie tyle decyzja, czy zmieniać konstytucję, ile pytanie: co w jej treści modyfikować i w jakim trybie?
Analiza zmian ustaw zasadniczych dokonywanych przez wybrane państwa po wstąpieniu do Unii, ze szczególnym uwzględnieniem modyfikacji związanych z rozwojem integracji europejskiej, stanowi próbę uchwycenia pewnych prawidłowości i tendencji o ogólnym charakterze. Można na ich podstawie sformułować wniosek, że europeizacja konstytucji jest zjawiskiem charakterystycznym dla współczesnych demokracji europejskich.
Katarzyna Kubuj i Jan Wawrzyniak
Książka poświęcona jest peryferiom i pograniczom rozumianym zarówno dosłownie – jako przestrzenie zdefiniowane geograficznie i politycznie, jak i metaforycznie – jako obszary przenikania się wpływów kulturowych i towarzyszące im stany umysłu. W myśli współczesnej coraz większego znaczenia nabiera kondycja pograniczna, czyli płynny proces bycia pomiędzy określonymi przestrzeniami, pozycjami czy sytuacjami społecznymi.
Autorzy zebranych tu prac starali się skonkretyzować naturę tego pogranicznego doświadczenia, korzystając z dorobku socjologii przestrzeni i pamięci, badań nad stosunkami etniczno-narodowymi, tożsamościami, mniejszościami rozmaitego rodzaju czy wreszcie refleksji nad różnymi postaciami współczesnej kultury i mediów.
Większość badań statystycznych prowadzi się na próbach dobranych z populacji, ale ich wyniki uogólnia się na całą populację. Obliczenie prawdopodobieństwa popełnienia określonego błędu lub błędu o określonej wielkości przy takim uogólnieniu możliwe jest wtedy, gdy próba została dobrana w sposób losowy. Służy do tego rachunek prawdopodobieństwa, którego elementarne, niezbędne podstawy przypomniano tu i uzupełniono. Przedstawiono najczęściej stosowane przez socjologów metody wnioskowania statystycznego: metody estymacji parametrów statystycznych i weryfikacji hipotez statystycznych. Oprócz najprostszego sposobu losowania próby (dobór prosty losowy), wystarczającego dla wyjaśnienia podstawowych pojęć i metod wnioskowania, omówiono także inne schematy doboru próby, które umożliwiają wykorzystanie posiadanej wiedzy o populacji dla uzyskania dokładniejszych i bardziej wiarogodnych wyników bez zwiększania liczebności próby oraz ułatwiają realizację badań reprezentacyjnych.
Dołączona do podręcznika płyta CD zawiera dodatkowe zadania, testy, dane do przykładów używanych w podręczniku, a także materiały ilustrujące i poszerzające omówienie niektórych problemów rozważanych w książce, takie jak animacje oraz interaktywne prezentacje poświęcone wybranym zagadnieniom.
Przedstawiana w drugim tomie analiza zależności statystycznych między dwiema lub większą liczbą zmiennych to najczęściej stosowany przez socjologów rodzaj analiz statystycznych. Główną przyczyną trudności pojawiających się podczas wyboru metody opisu i pomiaru siły zależności statystycznych jest nieznajomość teorii, a przede wszystkim błędne przekonanie, że istnieje tylko jeden typ zależności statystycznej, mierzonej na różne sposoby w odmiennych sytuacjach. W podręczniku zaprezentowano wiele typów zależności statystycznej: zależność stochastyczną, zależność korelacyjną, skorelowanie liniowe, korelację rangową itd. Podstawą ich wyróżnienia jest nie tylko rodzaj posiadanych danych, charakteryzowanych przez typ skal pomiarowych, lecz przede wszystkim sposób optymalnego opisu jednej zmiennej na podstawie informacji o drugiej zmiennej lub o większej ich liczbie. Dużo miejsca poświęcono klasycznym metodom wielozmiennowym: zależnościom warunkowym (w tym pozornym zależnościom i niezależnościom) i regresji wielokrotnej oraz związanym z nimi nowym problemom (zależności cząstkowej, addytywności i interakcji między zmiennymi). Tom ten kończy przegląd celów i metod wielowymiarowej analizy statystycznej.
Książka zawiera opracowania powstałe w ramach badań nad funkcjonowaniem lokalnych grup działania.
Przedstawia ogólną refleksję nad trafnością rozstrzygnięć teoretycznych i praktycznych podejmowanych w związku z programem Leader, a także przebieg badania i jego najważniejsze wyniki.
Temat podjęty w tej publikacji zwraca uwagę oryginalnością i aktualnością. Piotr Zbieranek zestawia teoretyczne podejście do modelu organizacyjnego think tanku z praktycznym wymiarem tego zjawiska. Tworzy konstrukcję interdyscyplinarną, łączącą elementy socjologiczne z teoriami organizacji, elementy politologiczne z koncepcjami nauk zarządzania i elementy instytucjonalne z public policy. Autor traktuje te wzajemne zapożyczenia jako wartościowy wkład w wypracowanie metody opisu zjawiska do tej pory niezbadanego. Książka może przyczynić się do upowszechnienia i wykorzystania w innych analizach socjologicznych i politologicznych tematyki modelu organizacyjnego think tanków.
dr hab. Stanisław Mocek
W książce Barbary Mróz szeroki wachlarz poruszonych zagadnień został przedstawiony w perspektywie najnowszych trendów rozwoju, co sprawia, że Czytelnik dostaje do rąk opracowanie poznawczo pogłębione. Książka nie tyko omawia w sposób komplementarny teorie poczucia jakości życia w kontekście wieloaspektowych uwarunkowań, lecz także pokazuje wynikające z nich przesłanie dla zastosowań praktyki społecznej, które można sformułować sloganem: ,,nie ma jakości życia bez wartości". Autorka w swoim dobrze i czytelnie skonstruowanym modelu badawczym (MOA), wychodząc z tego założenia i dodając za prof. Augustynem Bańką jeszcze jedną maksymę: ,,praca jest najlepszym predykatorem poczucia jakości życia", punktem odniesienia i beneficjentem swoich badań trafnie uczyniła pracowników wyższego szczebla, dla których praca jest tak środkiem do zaspokojenia podstawowych potrzeb, jak i wartością samą w sobie.
z recenzji prof. dr. hab. Jana F. Terelaka
Biorąc pod uwagę, że poczucie jakości życia i jego uwarunkowania rzadko były przedmiotem pogłębionych badań psychologicznych kadry menedżerskiej i specjalistycznej, podjęcie takich badań i zaprezentowanie ich wyników w postaci monografii uważam za w pełni uzasadnione, poznawczo wartościowe, potrzebne i od dawna oczekiwane. Stwierdzenie to dotyczy szczególnie uwarunkowań osobowościowych, a w jeszcze większym stopniu aksjologicznych.
Pomimo tego, że praca adresowana jest raczej do wyrobionego odbiorcy, czyta się ją z dużym zainteresowaniem. Autorka wykazuje się dużą erudycją, omawiając ze znawstwem typowym dla eksperta skomplikowane uwarunkowania poczucia jakości życia w świetle wybranych koncepcji teoretycznych, przybliżając literaturę przedmiotu ukazującą związki poczucia jakości życia z rolą zawodową i zawodowym funkcjonowaniem człowieka.
z recenzji prof. dr. hab. Stanisława A. Witkowskiego
Barbara Mróz ? doktor psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Autorka kilkudziesięciu wysoko punktowanych artykułów naukowych, książki Osobowość wybitnych aktorów polskich. Studium różnic międzygeneracyjnych (2008) oraz popularnonaukowych prac z zakresu psychologii. Dziedzinami jej zawodowych zainteresowań są: psychologia osobowości, psychologia zarządzania, psychologia jakości życia, psychologia twórczości, diagnostyka osobowości (metody ilościowe i jakościowe).
Ostatnie dwudziestolecie przyniosło pedagogice całkiem nowe możliwości wspomagania działalności nauczycielskiej środkami technicznymi. Komputer ze swym uniwersalnym wręcz potencjałem stał się dla jednych nadzieją, a dla innych wyzwaniem otwierającym przed pracą pedagogiczną zupełnie nowe horyzonty. Jednocześnie wykorzystanie środków technologii informacyjnej w codziennej praktyce szkolnej ciągle z trudem toruje sobie drogę. Pedagodzy, którzy w swojej pracy sięgają po narzędzia informatyczne, kierują się zazwyczaj intuicją, własną pomysłowością, nierzadko działają metodą prób i błędów. Pomocą może być dla nich niniejsza praca. Wagi przydaje jej empiryczny charakter, co czyni ją szczególnie interesującą dla pedagogów oraz nauczycieli praktyków.
z recenzji dr. hab. Jana Łaszczyka, prof. Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie
Niniejsza książka stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czy w systemie partyjnym Czech i Słowacji funkcjonują i – co istotne – uzyskują polityczną relewancję ugrupowania populistyczne. W celu zawężenia opisu zjawisk populistycznych charakteryzujących systemy partyjne stworzony został nowy model partii populistyczno-marketingowych. Założeniem tego wywodu jest teza, że Słowacy są bardziej niż Czesi podatni na mobilizację populistyczną, określaną jako nowy populizm, co znajduje swój wyraz w systemach partyjnych tych państw. Autorka weryfikuje tę tezę, analizując uwarunkowania historyczne (okresu I Republiki Czechosłowackiej i okresu komunistycznego), społeczne, instytucjonalne oraz specyfikę rywalizacji. Za przykłady partii populistyczno-marketingowych służą trzy partie słowackie: Partia Obywatelskiego Porozumienia (SOP), Smer i Porozumienie Nowego Obywatela (ANO).
Kinga Wojtas – doktor nauk humanistycznych w zakresie politologii. Absolwentka Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Badaczka systemów politycznych i partyjnych Europy Środkowej. Adiunkt na Wydziale Studiów Politycznych w Wyższej Szkole Biznesu – National Louis University z siedzibą w Nowym Sączu.
W książce piszą o Gdańsku przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych: socjologii, historii, filozofii, geografii, kulturoznawstwa. Nie ulega jednak wątpliwości, że ten wielogłos brzmi spójnie. Wszyscy autorzy piszą o Gdańsku współczesnym, jeśli sięgają wstecz, to nie wychodzą poza wiek XX, za każdym razem skupiając się na procesach i wydarzeniach, które uformowały dzisiejszy społeczny kształt miasta. Znajdziemy tu zatem teksty o gdańskiej pamięci zbiorowej, o doświadczeniu Solidarności, o mniejszościach etnicznych i narodowych, o symbolicznych wymiarach miasta, wreszcie o współczesnym obrazie Gdańska, o procesach metropolizacji czy o życiu codziennym. Warto jeszcze podkreślić fakt, że tytułowy gdański fenomen jest przez autorów różnie interpretowany i oceniany.
Niniejszy tom jest zbiorem artykułów badaczy zajmujących się problematyką filozofii rosyjskiej. Zawiera omówienie poglądów Sergiusza Bułgakowa na wojnę, rozważania o prawach człowieka, filozofii religii i tragedii filozofii niemieckiej w ujęciu tegoż myśliciela, jego koncepcję imienia Bożego (porównaną do koncepcji Aleksego Łosiewa), polemikę z marksizmem oraz stanowisko etyczne inspirowane neokantyzmem.
Uzupełnieniem tomu jest oryginalny tekst Palamasa o energiach Bożych – Obrona szczegółowa (traktat dogmatyczny napisany w 1341 r.), Bułgakowa Hipostaza i hipostatyczność (scholia do książki „Swiet niewieczernyj”) (datowane na 1924 r.) oraz Łosiewa Dwanaście tez o kulturze antycznej – konspekt wykładu wygłoszonego w Uniwersytecie Moskiewskim (wydany dopiero w 1983 r.).
W tomie publikują:
Leszek Augustyn, Michał Bohun, Bartłomiej Brzeziński, Galina Garajewa, Lilianna Kiejzik, Jan Krasicki, s. Teresa Obolevitch, Jacek Uglik, Iwona Zogas-Osadnik, Regula M. Zwahlen.
Patrz także: pierwszy tom serii Filozofia Rosyjska
Sergiusza Bułgakowa filozofia wszechjedności, autorstwa Lilianny Kiejzik
Becoming Transnational Professional to książka o tym, w jaki sposób osoby zajmujące się nauką stają się członkami międzynarodowej społeczności badaczy, jak z lokalnego, wykształconego głównie w jednym systemie edukacyjnym naukowca rodzi się międzynarodowy specjalista funkcjonujący w przestrzeni ponadnarodowej czy ponadpaństwowej. Kariery polskich intelektualistów są podstawą analizy procesu awansu zawodowego przedstawionego w niniejszej książce. Autorka przez wiele lat obserwowała pracę młodych polskich naukowców na czołowych zagranicznych uniwersytetach i w laboratoriach. Przeprowadziła też ponad sto wywiadów z laureatami prestiżowych stypendiów.
Powstała książka nie tylko dla młodych adeptów przygotowujących się do pokonywania kolejnych szczebli kariery akademickiej i naukowej. Przystępny język i liczne cytaty z rozmów z badaczami, jak i opisy wielu różnorodnych sytuacji życiowych sprawiają, iż może ona zainteresować całe środowiska akademickie.
Izabela Wagner jest socjolożką, adiunktem w Zakładzie Socjologii Pracy i Organizacji IS Uniwersytetu Warszawskiego, specjalistką procesów konstrukcji karier w środowiskach intelektualnych i artystycznych. Po zrealizowaniu wieloletniego badania poświęconego karierom artystycznym (socjalizacji wirtuozów skrzypiec w szczególności) uwieńczonego pracą doktorską zrealizowaną w EHESS (Wyższej Szkole Nauk Społecznych) w Paryżu, skupiła się na analizie karier konstruowanych w środowiskach naukowych. Autorka prowadzi badania etnograficzne w różnych krajach (Francja, Polska, USA i epizodycznie w Niemczech), studiując kariery naukowców pochodzących z całego świata. Dzięki wsparciu Fundacji Kościuszkowskiej w 2010/2011 kontynuowała swe prace w Stanach Zjednoczonych, będąc badaczem wizytującym na Uniwersytecie Harvardzkim w Departamencie Historii Nauki.
Kryzys 2008 będzie zapewne uważany za ważną cenzurę w procesie przechodzenia od dominacji Zachodu w świecie do świata bardziej zrównoważonego, a w przyszłości być może zdominowanego przez mocarstwa i cywilizacje niezachodnie. Z tego punktu widzenia krach na nowojorskiej giełdzie w „czarny czwartek” 1929 roku oraz następująca po nim długa depresja zastały Zachód w nieporównywalnie bardziej komfortowej sytuacji. Wprawdzie kryzys był głębszy, lecz wtedy Zachód niepodzielnie dominował nad resztą świata.
Kryzys 2008 roku wzmocnił pozycję reszty świata w stosunku do Zachodu. Trzeba przy tym pamiętać, że owa „reszta” jest nadal dość amorficzna. W wyrazistej opozycji do Zachodu mogą stanąć jedynie Chiny i część krajów Azji Wschodniej. Można mieć przy tym wątpliwości, czy „reszta” lub jakaś jej część stanie się nowym strategicznym aktorem na podobieństwo Zachodu w sensie jego spójności i jednorodności. Jednak przyspieszona wydarzeniami 2008 roku zmiana musi wpłynąć na kształt porządku międzynarodowego.
ze Wstępu Romana Kuźniara
W tomie publikują:
Marcin Florian Gawrycki, Edward Haliżak, Aleksandra Jarczewska, Karina Jędrzejowska,
Wojciech Kostecki, Roman Kuźniar, Marek Madej, Grażyna Michałowska, Witold M. Orłowski, Maciej Raś, Jan Rowiński, Eugeniusz Smolar, Mirosław Sułek, Jakub Zajączkowski, Ryszard Zięba
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
