Margot Miraż - pisarka, poetka i malarka. Z wykształcenia pedagog terapeutyczny. Z zamiłowania podróżniczka odkrywająca piękne zakątki świata. Podróżująca także w głąb siebie i drugiego człowieka. Ostatnie publikacje wydane przez Margot Miraż to pamiętnik wyobraźni "TOMARGOS. WYSPA MIŁOŚCI" (2023) i tomik wierszy "SERCE WIDZI TO, CZEGO OCZY NIE WIDZĄ" (2023). Jej największą pasją jest pisanie książek, w których ukazuje dążenie człowieka do odkrywania w sobie wiary i tworzenia cudownego, magicznego świata. Pamiętniki to nowa forma dotarcia do głębi wnętrza każdego, kto skrywa swoje piękno w kokonie marzeń."W Tobie jest siła" to pamiętnik motywacyjny, który pomoże szeroko otworzyć oczy tym, którzy je mrużą i skrywają w sobie potencjał i wielką siłę. To propozycja przemiany siebie i swojego świata. Plan działania na każdy dzień miesiąca, dzięki któremu łatwiej będzie uwierzyć w siebie i w swoje możliwości. Dojść do celu, o którym zawsze się marzyło. To rozwijanie się i stawanie się nowym, silnym człowiekiem, który konsekwentnie dąży do swojego szczęścia.
StreszczenieKronika umierania. Zamarzanie oparta jest na przeżyciach autora w związku z zamarznięciem Gertrudy, której pamięci dedykuje swoje wspomnienia.Opisy hipotermii wzorowane są na opisach wysokogórskich wypraw i nawiązują do scen z filmu Everest. Kolejne odsłony tragicznej śmierci bohaterki niosą ładunek realizmu magicznego. Jesteśmy świadkami spotkania Gerdy z widmem śmierci i stadem saren.Równoległym wątkiem są cztery części Sali Tronów: obrazy inspirowane symboliką biblijną stanowią własne spojrzenie autora na Sąd Ostateczny i są współczesną wersją przekazu wyobrażeń religijnych ludzkości i nadludzkości postaci. W dalszej części wspomnień narrator przekazuje głos autorowi w rozmowach grupy przyjaciół, a dialogi bohaterów, którzy mają realny pierwowzór wśród rodziny i znajomych autora, stanowią o jakości i stylu książki. Wśród poruszanych tematów pojawia się możliwość obecności nieobecnego w świecie Boga, nazwanego za Romanem Ingardenem ,,diamentem pojęciowym"", oskarżenie i usprawiedliwienie Boga przez dwudziestowiecznych myślicieli, jak Martin Heidegger, Edyta Stein czy Emmanuel Levinas. Odnosimy wrażenie, że to oni są nieobecnymi bohaterami tekstu. Autor parafrazuje i czyni przekaz zrozumiałym i przystępnym, dlatego ilość cytowań ograniczył do niezbędnych. Część filozoficzna Kroniki umierania. Zamarzanie jest osobistym przeszukiwaniem świata w poszukiwaniu Boga, sensu życia, cierpienia i śmierci. Autor stawia pytanie o możliwość pogodzenia się z poczuciem winy za śmierć bohaterki i obciąża tym na koniec również ofiarę. W książce znajdziemy wiele dygresji, anegdot, retrospekcji, celowych powtórzeń i naprawdę udanych pętli czasu.Ostatni rozdział opowiada o wyprawie autora w Tatry, będącej wspomnieniem i rozliczeniem się z niełatwego uczucia do Gerdy, o której życiu i jego poczuciu winy dopiero tutaj dowiadujemy się najwięcej.Przesłanie epilogu pozostawia czytelnika z poczuciem, wypowiedzianego z dystansem do świata, przekonania, że wbrew rozpaczy istnienie nie jest przegrane, skoro w ogóle można było narodzić się do życia na ziemi i cieszyć się pięknem zachodu słońca nad Jeziorem Orawskim z widokiem na ukochane przez bohatera Tatry i Beskidy.
Gracjanę i jej zamiłowanie oraz łatwość do postrzegania bieżącego życia przez pryzmat procesów, transformacji i szans znam od kilkunastu lat Czyni to z gracją za każdym razem, gdy w jej życiu pojawia się Nowe, na które otwiera się, gdy ciekawość wyprzedza wewnętrzne niepokoje. Książka ta opisuje współtworzenie nowej jakości, jaką jest moment, gdy Ja spotyka się z Ty. To zapis intymnego zbliżania się i budowania związku z szacunkiem do tego, co oddzielne i minione, z radością na to, co upragnione i możliwe w przyszłości, z wyrozumiałością wobec tego, co uwiera, lecz jest jednostkowo ważne, z chęcią znalezienia przestrzeni na niewygodne różnice, by nie utracić tego, co jawi się jako wartość fundamentalna - wolności. Piękny opis drogi dwójki refleksyjnych ludzi do siebie nawzajem i do siebie samych poprzez ponowne zaglądanie w głąb swojego jestestwa w wyniku otwartych pytań i subtelnych zaczepek zaciekawionego drugiego. Pozostaję z ciekawością ciągu dalszego!Maria Pełko, psychoterapeutkaSzanowna Czytelniczko, Szanowny Czytelniku!Masz przed sobą książkę szczególną; jasną, klarowną i czytelną. Jest to zapis konwersacji Gracjany i Jarosława. Dotyczy historii relacji i tworzenia się związku Kobiety i Mężczyzny. Forma epistolarna tekstu nadaje mu swoistą świeżość i dynamikę. Gracjana i Jarosław przedstawiają w tej książce swój paradygmat Miłości. Ich historia jest niepowtarzalna i ma wymiar uniwersalny. Tak bardzo się różnimy i tak bardzo w tych różnicach jesteśmy podobni Moja intuicja mówi mi, że czytając tę książkę, znajdziesz cząstkę siebie i, mam nadzieję, inspirację Po przeczytaniu tekstu Gracjany i Jarosława pojawiła mi się refleksja, która przybrała formę haiku:serce i rozumucieleśniona podróżprzymierze żyjeTomasz Rebeta, psychoterapeuta, superwizorZ lekkim drżeniem rąk i serc powierzamy Ci nasz pierwszy wspólny projekt. Jest nim coś najcenniejszego, co mamy, czyli nasza relacja. Nie jest to powieść fabularna ani żadne dzieło literackie. To opis procesu powstawania naszego związku - od etapu szukania dróg do siebie nawzajem, przez zawiązanie umowy i pierwszy kryzys, do zbudowania fundamentu pod dalsze wspólne życie. Żywimy głęboką nadzieję, że nasze doświadczenie pokaże Ci, iż żaden ruch w życiowym tańcu z Twoim partnerem nie jest przypadkowy i bez znaczenia. Liczymy również na to, że nasza rozmowa będzie dla Ciebie inspiracją do świadomego budowania Twojego związku. Budowania go zgodnie z tym, kim naprawdę jesteście - tam, w głębi siebie - by Wasza relacja mogła zostać tą jedyną na świecie, wyjątkową, właśnie taką, jaka jest - zaakceptowana i ukochana w pełni.
Scenariusz "Szósty z Cambridge" opowiada w szalony sposób ciąg dalszy afery szpiegowskiej ujawnionej w latach 50. w Anglii w służbach specjalnych, czyli w MI5 i MI6, i jej kontynuację w latach 80., kiedy na scenie pojawia się niewykryty dotychczas szósty członek szpiegowskiej sieci, który rzekomo ma przemycać do UK zminiaturyzowane bomby atomowe. Zdemaskowanie pięciu byłych absolwentów Uniwersytetu w Cambridge współpracujących ze Związkiem Radzieckim od lat 30., z których jeden, Kim Philby, sam szef MI6, okazał się później generałem KGB, wstrząsnęło zachodnim światem.Akcja rozgrywa się w Anglii rządzonej przez Margaret Thatcher, w Klinice Lalek prowadzonej przez nieobliczalnego muzyka i filozofa Jeffreya i jego żonę Betty.
Piszę o sobie, bo czas płynie, a ja już nie będę miał 20 lat.Po udarze mózgu, który przeszedłem, pamięć może być już nie ta. Los rzuca człowiekiem na wszystkie strony świata, a ja jestem w sytuacji, która nie pokaże mi, na jakim zakręcie wypadnę z drogi swego życia. Do napisania tej książki skłoniła mnie chwila, w której, gdy byłem świadomy, pamięć pokazała mi migawki całego mojego życia. Czekałem na końcowy napis THE END. Ale coś chce, abym po sobie zostawił ślad istnienia, bo napis się nie pojawił. Może mam jeszcze coś do zrobienia i los daje mi czas na realizację. Widocznie będzie to dłuższy czas, bo muszę wymyśleć, co mam zrobić.
Witam, drogi czytelniku!Gdybym mogła, bujałabym w chmurach cały dzień, najlepiej nad ulubionym jeziorem, które nieraz było przyczynkiem do napisania czegoś więcej. Swoją drogą, syn mawia, że jak odlecę, to trudno mnie złapać. Odchodzę wówczas w świat zupełnie inny niż ten tak dla mnie dosłowny i ciężki jednocześnie.Z tej właśnie ciężkości i rachunku sumienia wobec siebie powstał "Człowiek w popiele". Łatwo przychodzi odkrywanie wad innych, o wiele trudniej jest być w opozycji do własnego ja.Żyjemy w czasach niepokoju, pędu, wyścigu spraw o to, co jest pierwsze i najważniejsze, bez pokory. Miłość, życzliwość, dobro jakby poplątały się w tych wszystkich drogach, które buduje im nowy ład, nowy człowiek.Słowa zmieniają swoje znaczenie, przybierają abstrakcyjny kształt, a to co u podstaw, blaknie jak wymazana historia rodem z Orwellowskich opowiadań.Trzeba pamiętać, szukać, nie zapominać i patrzeć obiektywnie, rozumem poszukując PRAWDY. Nie swojej, tej właściwej.Życzę przyjemnej lektury.Anna Czerniak
Kiedy pisałem książkę, nie znałem wszystkich opisywanych miejsc i nie we wszystkich miejscach byłem. Dopiero gdy ujrzałem je we własnej wyobraźni, stopniowo wchodziłem dalej i dostrzegałem coraz więcej. Za każdym razem jednak miałem wrażenie, jakbym je znał od zawsze. Te doświadczenia były dla mnie wyjątkowe i na pewno zapamiętam je do końca życia. Kiedy wchodziłem w głąb własnej wyobraźni czułem, jakbym na nowo odwiedzał świat, który istniał tylko w mojej głowie.D.M.L. Dawid Michał Lehner
Danuta Barbara Sobańska - absolwentka psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, psychoterapeutka. Mieszka w Warszawie.Wracając do poezji, autorka w tym tomiku prezentuje nie tylko swoje refleksje o różnorodnej tematyce, ale też podejmuje komunikację ze stanami umysłu, emocjami, ciałem i czyni to w oryginalnej formie. Czy wyróżnia któregoś z adresatów? Ustalcie to sami, czytając te wiersze. Bądźcie uważni na sygnały, które płyną z Waszych różnych części siebie.Zawartość części pierwszej zatytułowanej "Droga życia" jest inspirująca szczególnie dla tych, którzy niezależnie od wieku i płci chcą być świadomi własnego przemijania, aby rozpoznać, czego ważnego jeszcze nie podjęli.Część druga, która ma tytuł "Stany nazwane i bezimienne", zawiera przykłady słownych ilustracji relacji, jakie można mieć z różnymi częściami samej/samego siebie.
"W poszukiwaniu prawdy Prawdy o sobie" to czwarta część osobistych opowieści autorki o zmianach życiowych zmierzających w kierunku spełnionego, radosnego, prawdziwego i wolnego życia w zgodzie ze sobą po wyjściu z iluzji i schematów myślowych. Jest to książką o odwadze, konsekwencji i wytrwałości, o tym, że niezależnie od tego, jak trudna może być prawda, zawsze warto o nią walczyć.Radosna inspiracja do odważnych zmian w życiu!Agnieszka Makowska - ur. 18.04.1983 r., kobieta wielu talentów, magister ekonomii, doskonała menadżerka, autorka beletrystyki kobiecej, trenerka holistyczna, bizneswoman, fitwoman, aktywistka społeczna. Założycielka Stowarzyszenia Rea - Kobieta w Zmianie, które inspiruje, pomaga i towarzyszy w pozytywnych zmianach życiowych.Agnieszka jest radosną i samodzielną mamą dwóch nastoletnich synów. Od ponad dwóch dekad mieszka i tworzy na zielonych, spokojnych Sadach Żoliborskich w Warszawie, gdzie wykreowała swoją wymarzoną enklawę z cudownym widokiem na panoramę Warszawy. Kocha pisać książki i pomagać ludziom, wydobywając z nich ich często nieuświadomiony wybitny i wyjątkowy potencjał.Edukator Mocy to Ja!
Barbara Kułaga - absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, filolog i tłumacz. Powieść "Wiraże" to jej debiut literacki. Jest to opowieść o przeżyciach i przygodach dwóch przyjaciółek podczas jednego letniego miesiąca w 2023 roku. Ich przyjaźń trwa niezmiennie od ponad pół wieku. Oprócz wydarzeń bieżących, w których uczestniczą i dzielą się swoim doświadczeniem, wracają wspomnieniami do przeszłości. Opowieść zawiera również wiele pożytecznych porad życiowych. Jest też wątek kryminalny, który zapowiada ciąg dalszy tej historii.
Ołówek i jego nowo poznany towarzysz Zeszyt niespodziewanie trafiają na pewien plac budowy, gdzie na tytułowego bohatera czekają nowe zaskakujące przygody… "– Pamiętasz, jak w szkole baliśmy się Sportowego? But miał rozklejoną podeszwę i kiedy biegał, kłapał nią, robiąc przy tym nieprzyjemne wrażenie, a my myśleliśmy, że to jakiś groźny gość, który na nas czyha. – Doskonale to pamiętam. Biegał za nami, bo chciał nas poznać, a my niepotrzebnie przed nim uciekaliśmy. – Otóż to, koleżanko. Kiedy opowiadałem moim znajomym na budowie o tej naszej przygodzie z Butem, Zeszyt powiedział takie mądre słowa: „Nie oceniaj książki po okładce”. – Nie rozumiem… –?To zdanie oznacza, że zanim wyrazimy swoją opinię o kimś, powinniśmy go najpierw poznać, żeby nie ocenić go niesprawiedliwie."
W tomiku "Liryki" autorka otwiera przed nami drzwi do jej świata pierwszej miłości. W najprostszych słowach wyraża zmysłowość tego uczucia, pełnego bliskości, niepokoju, nadziei. Ta piękna miłość pełna głębokiej wrażliwości pozwala jej też dostrzec otaczającą ją rzeczywistość, w której znajduje chwile spokoju i harmonii tak bardzo jej potrzebne.
Trzymasz w ręku drugi tomik Agnieszki Aniszewskiej. Pierwszy "O mnie, o życiu i o miłości" cieszył się sporym powodzeniem i uznaniem czytelników. "Portrety" zaś to podróż w różne światy: ludzi, miejsc i emocji oraz zdarzeń. Spotka Cię tu, to, co nieznane i nieoczekiwane.Pierwsi czytelnicy wskazują, że znajdziesz tu prawdziwą szkołę uczuć."Tomik spokojnie mógłby się znaleźć w podręcznikach psychologii lub gabinetach terapeutycznych". - Ania"Tyle stanów, tyle różnych miejsc i wydarzeń- można podróżować po Europie i świecie z tym tomikiem". - Darek
Magiczna opowieść z życia wzięta, która pokazuje, że miłość, przyjaźń, troska i współczucie to uczucia ponadczasowe i warte pielęgnowania.Ogromna w tym rola rodziców, by zaszczepić w dzieciach ufność i miłość do bliźnich oraz braci mniejszych, czyli zwierząt towarzyszących nam w życiowej wędrówce.
Magdalena Tecław – wieloletni nauczyciel w szkołach podstawowych i średnich w Polsce oraz Wielkiej Brytanii. Absolwentka Wydziału Zarządzania oraz Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego, ukończyła także studia z zakresu edukacji w University College London, East London University oraz St Mary’s University. Na Wydziale Edukacji University of York otrzymała tytuł MA, a obecnie kontynuuje studia na University of Oxford, gdzie zajmuje się tematem oceniania. Na co dzień pracuje w szkole średniej w hrabstwie Oxfordshire jako koordynator zespołu. Jest mężatką i mamą czwórki dzieci.
"Rysuję węglem łąkę tulipanów" Agnieszki Szynawy to książka nietuzinkowa. Napisana z potrzeby serca jest swoistym przewodnikiem po meandrach życia. Autorka barwnie przedstawia swoje przeżycia i przemyślenia, ale też nie waha się przed samooceną. Bagaż doświadczeń pochodzącej ze Śląska autorki, która ostatecznie osiadła w ojczyźnie tulipanów, pozwala niemal każdemu z nas znaleźć w tej książce fragment własnej drogi życiowej. A niezwykły i wręcz zaraźliwy optymizm z niej bijący sprawi, że niejeden z czytelników wreszcie nauczy się doceniać samego siebie - bo być może nie poznamy nikogo innego, kto zrobi to za nas.Agnieszka Szynawa - ur. w 1987 r., mieszka od 2007 r. w Holandii, z wykształcenia technik ekonomista, absolwentka In'to Languages na Radboud Universiteit w Nijmegen, ukończyła rysunek i malarstwo na Nationale Handelsacademie w Panningen, obecnie na tejże uczelni studiuje ilustrację i rysunek ilustracyjny. W 2018 r. ukończyła kurs tatuażu w Tattoocursus Eindhoven.Rysowniczka portretów i karykatur znana jako Aga Art World. Bierze udział w wielu licytacjach, akcjach społecznych i charytatywnych, gdzie udostępnia swoje prace rysunkowe. Ma w swoim dorobku artystycznym około dwudziestu dyplomów z konkursów plastycznych i literackich. Pracująca zawodowo mama dwóch chłopców, z którymi spędza czas kreatywnie i aktywnie.
Kiedy przekazywałam Wam, drodzy Czytelnicy, mój debiutancki tomik "Czerpać z przeszłości", pisałam, że najbardziej "płodna" w mojej twórczości była młodość. Tak wówczas sądziłam. Był to czerwiec 2022 roku. Miałam już bagaż lat (urodziłam się w 1957 r.) i doświadczeń. Wierszem "Przekupka" zdobyłam wówczas serca wielu z Was. Napisałam go, mając niespełna trzydzieści lat, ale już wtedy wzdrygałam się na samą myśl o kupczeniu wspomnieniami innych ludzi. Niestety często tak właśnie się dzieje. Zarówno ten wiersz, jak i inne spodobały się na konkursie poetyckim w Teresińskim Ośrodku Kultury. Chyba wtedy uwierzyłam w siebie i w to, że moja twórczość może się podobać. Nie minęło wiele czasu i ponownie mam Wam wiele do powiedzenia w swoich wierszach. W tomiku "Hej, wodo płyń" zawarłam całe swoje jestestwo. Nawiązuję w nim do moich korzeni, do ludowości, do tęsknoty za tym, co piękne i co każdemu człowiekowi daje radość i poczucie spełnienia.Upływ czasu dotyczy nas wszystkich, ale chyba najbardziej zdajemy sobie z tego sprawę, kiedy "nasz dzień chyli się ku zachodowi". Nawet wtedy nie należy jednak rezygnować z realizacji własnych marzeń. Nauczmy tego nasze dzieci i wnuki. Ufam, że i tym razem wiersze, które Wam powierzam, będą czytane przede wszystkim sercem.
Zofia Sekuła - emerytowany nauczyciel akademicki. Do dzisiaj czynny ekspert w zakresie zarządzania. Autorka sześciu monografii na temat zarządzania zasobami ludzkimi, wynagradzania i motywowania pracowników oraz prawie dwustu artykułów, promotorka ponad trzystu pięćdziesięciu prac magisterskich. Pracoholik, osoba o głębokiej empatii, przez całe życie pomagająca innym. Poza pracą interesuje się malarstwem, poezją, teatrem, ogrodami, operą i ochroną środowiska, a szczególnie tygrysów. Uwielbia podróżować po świecie.
Świat możemy zobaczyć z dwóch perspektyw, które nierzadko balansują na granicy prawdy (choć ona jest pojęciem względnym i niejednoznacznym). Rzeczywistość może nas przerażać i zachwycać, ale zawsze będziemy w niej żyć. Z czasem pojawią się dziwne pytania i poważne problemy, a my będziemy pozostawieni samym sobie. Możemy tylko szukać Ale czego?Patrzyliście kiedyś w lustro?Pewnie tak, zapewne więc domyślacie się, jakie to uczucie.
Przedstawiam moją rodzinną książkę kucharską, która pomoże przygotować Ci smaczne, zdrowe, pełnowartościowe dania dla Ciebie i Twojej rodziny.W książce znajdziesz przepisy na zupy afrykańskie i na potrawy brazylijskie, takie jak bakłażany Kati, zapiekanka z kurczakiem czy ciasto marchewkowe oraz liczne przepisy kuchni polskiej, w tym również zupy na słodko mojej cioci.Prawie każda potrawa jest przedstawiona na kolorowym zdjęciu, dzięki czemu będziesz mógł/mogła zobaczyć, jak wygląda.Wskazówki na temat wartości odżywczych i kalorycznych pomogą kontrolować, co jemy.Życzę wszystkim smacznego!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
