Ryszard Stefan Kuraś - urodził się 5 grudnia 1935 r. w Polsce na Podolu w osadzie Czarnołozy, powiat kopyczyniecki, województwo tarnopolskie. W lutym 1940 r. w wieku 5 lat został wywieziony razem z rodzicami, braćmi i bliską rodziną na Sybir. Pod koniec 1941 r. rozpoczęła się ich tułaczka z Syberii przez Kazachstan, Uzbekistan, Persję i Indie do Afryki, gdzie osiedlono ich najpierw w Mozambiku, a potem w Rodezji w obozie dla uchodźców. W kwietniu 1948 r. wraz z matką i trzema braćmi przyjechał do Anglii. Zamieszkali w barakach wojskowych w Keevil blisko Trowbridge w hrabstwie Wiltshire, razem z wieloma uchodźczymi rodzinami z Polski. Uczył się w polskich instytucjach w Diddington i Lillford, następnie wrócił do Trowbridge, gdzie skończył praktykę jako precision tool-maker w Spencer of Melksham. Wieczorami studiował, by zostać inżynierem. Następnie pracował jako kreślarz i inżynier m.in. w sektorze petrochemicznym na platformach na Morzu Północnym. Po katastrofie na stacji King’s Cross w Londynie skończył szkolenie z ochrony przeciwpożarowej. W 1956 r. w Trowbridge poznał żonę Reginę, która pochodziła z rodziny uchodźców o węgierskich korzeniach. Po ślubie przenieśli się do Londynu. Nadal tu mieszka, na Ealingu, już ponad 65 lat, blisko dzieci, wnuków i prawnuka.
Tomik "Czas się obudzić" to zbiór tekstów dedykowany osobom, które mają wpływ na moją przemianę mentalną i dzięki którym odważyłem się walczyć o marzenia. Te relacje oraz wsparcie rodziny napełniają mnie wiarą w siebie i pozwalają zrozumieć, że mimo różnych przeciwności warto się nie poddawać, stawiać sobie cele i do nich dążyć.
Wyjdź poza hermetyczny paradygmat medycyny konwencjonalnej i poznaj prawdziwe przyczyny swoich problemów z zębami.Dowiesz się między innymi, dlaczego zęby muszą się psuć, dlaczego krwawią dziąsła, co sprawia, że zgrzytasz zębami i je zaciskasz.W swojej debiutanckiej książce "Prawda ukryta w zębach" Teresa Szyszko - stomatolog z ponad 30-letnim doświadczeniem zawodowym ujawnia, jak uczucia, emocje i przekonania oddziałują na stan zębów. Książka zawiera część praktyczną w postaci kart zębowych, dzięki którym możesz sam dokonywać oceny swoich problemów z zębami. Możesz także z nich korzystać w pracy terapeutycznej.Ta książka ma Cię wesprzeć, Czytelniku, w podróży w głąb siebie.Doktor Teresa Szyszko dzieli się również własną historią, pokazując, jak wyjście poza konwencjonalną akademicką medycynę pozwoliło jej spełniać swoją misję, lepiej zrozumieć siebie i swoich pacjentów.
Poznaj książkę, która rzuca nowe światło na Twoje rozumienie rzeczywistości!"Czy życie jest tym, co mi wmówiono? Wskazówki do kontemplacji wybudzenia umysłu" to nie tylko tytuł - to pytanie, które każdy z nas powinien sobie zadać. Autor, poszukiwacz swojej prawdziwej istoty od najmłodszych lat, prowadzi czytelnika przez proces dekonstrukcji przyjętych założeń i odkrywania prawdziwej natury życia. Ta książka jest przewodnikiem dla tych, którzy pragną wyjść poza narzucone schematy myślenia i doświadczyć głębi świadomego istnienia.Wskazówka: Autor tej książki, kierując się przekonaniem o mocy świadomego życia, pragnie podzielić się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami, które mogą stać się drogowskazem dla Ciebie w Twojej osobistej podróży. Zanurz się w jej strony, pozwól sobie na moment refleksji i samopoznania. Co więcej, książkę można rozpocząć w różnym miejscu, dzięki czemu każda wskazówka będzie właśnie dla Ciebie.Przemień swoje życie, wyjdź ze starych schematów umysłu, kwestionuj to, co uważałeś za prawdę - zacznij swoją podróż od tej książki już dzisiaj!Bez Świadomości Twój świat nie mógłby istnieć, ciesz się tym, co dane jest Ci doświadczać, patrz na życie ze zrozumieniem i miłością, bo każdy odgrywa swoją rolę życia i chce być szczęśliwy.Sławomir Andrzej Głodek - od dzieciństwa patrzył na życie z wewnętrznym głosem mówiącym: to nie jestem Ja. Choć w projekcji życia nie zawsze miał miłe doświadczenia, to zawsze czuł dystans i pokorę do świata, który go otaczał. Był poszukiwaczem odpowiedzi na pytania: Kim jest? i Skąd się wziął?. Oczywiście nie chodziło o aspekt biologiczny czy fizyczny, tylko głębszą kontemplację życia. Był umysłem technicznym i zawodowo tak się realizował. Przechodził przez różne szczeble pracy zawodowej, od szeregowego pracownika produkcji do dyrektora zarządzającego oraz współwłaściciela spółki. Skończył studia inżynierskie na kierunku mechatronika oraz uzyskał dyplom MBA.Pomimo tych życiowych ról, które przyszło mu odgrywać, zawsze w sercu był poszukiwaczem swojej wewnętrznej istoty. Zapoznawał się z jogą i innymi systemami religijno-duchowymii w nich szukał klucza do odpowiedzi na swoje pytania. Największą inspiracją dla niego w wybudzeniu umysłu są indyjscy mędrcy Śri Ramana Maharishi oraz Śri Nisargadatta Maharadż i inne istoty głoszące, że wszyscy jesteśmy czystą Świadomością niezależnie od ról i koncepcji, jakie przyszło nam odgrywać.
Należysz do życiaDebiutancki tomik Joanny Ostaszewskiej "Śniadanie na wulkanie" jest zapisem drogi. () Bohaterka tych wierszy odsłania przed oczami czytelnika mapę swoich wewnętrznych dylematów i poszukiwań, a także rysuje topografię swojej twarzy i swojego ciała, którą tak trudno czasem ustalić, jeśli żyło się pod ciśnieniem cudzych drogowskazów i cudzych opinii. Droga odzyskiwania siebie jest tu opisywana jako przechodzenie z ciemności niezrozumienia do światła rozpoznania. Jej pierwszym etapem jest przezwyciężenie ciężaru "lęku podrzuconego nieznaną nam drogą", traumy przekazywanej z pokolenia na pokolenie poprzez rodzinną matrycę. Etapem końcowym jest wyjście z kokonu strachu i odnalezienie Wewnętrznego Domu, gdzie autorka i bohaterka wierszy spotyka się z ukrywającą się w niej przez lata Małą Dziewczynką, której dedykowany jest ten tomik.Wiersze Joanny Ostaszewskiej dotykają doświadczeń trudnych, bolesnych i ciemnych, ale przesycone są światłem i motywiką lotu. Poszukiwaczka sensu i celu swojego życia patrzy na siebie łagodnym okiem. ()Zapisana i namalowana w tym tomiku opowieść o pokonywaniu lęku i znajdowaniu sposobów akceptacji siebie jest subtelna, delikatna, malowana, jak pisze autorka w jednym z wierszy, "miękkim pędzlem". Niezwykła i przejmująca jest metafora, która wieńczy tę drogę: "szkicuję sobą znak nieskończoności na arkuszu nieba". Bo każdy z nas przecież, o czym tak często zapominamy, nosi w sobie i skończoność, i nieskończoność - dwa integralnie ze sobą związane aspekty czy strony życia.Ewa Gaworska-Paczoska (prof. historii literatury polskiej, poetka)Wiersze Pani Joanny Ostaszewskiej są bardzo subtelne, w swojej wymowie artystycznej głęboko egzystencjalne. Forma stylistyczna i liryczna zasługuje na uznanie. Bardzo polecam lekturę tych dojrzałych i głębokich w swej treści wierszy.Zofia Olek-Redlarska (dr nauk humanistycznych, poetka)
Ta wspaniała książka to prawdziwa perełka wśród poradników o wychowaniu dzieci. Opowiada nie tylko o strategiach i technikach wychowawczych, lecz także o niezwykłej relacji między autorką a jej synem. To pełna humoru, szczerości i ciepła opowieść, która przybliża czytelnikowi codzienne wyzwania i radości rodzicielstwa. Zainspirowana własnymi doświadczeniami autorka dzieli się praktycznymi wskazówkami, które są jak świetliste drogowskazy na pełnej przygód trasie wychowania dziecka. Śmiało prowadzi czytelnika przez labirynt rodzicielskich trudności, pokazując, że każdy z nas popełnia błędy, ale to właśnie one uczą nas najwięcej. Czytając tę książkę, przekonasz się, że wychowanie dziecka to nie tylko wyzwanie, ale również niezwykła przygoda, pełna uśmiechu i niezapomnianych chwil. To idealna lektura dla wszystkich rodziców, którzy chcą wychowywać swoje dzieci na luzie, zachowując przy tym bliskość i zrozumienie.
Łucja jest dziewczyną wkraczającą w dorosłość, szukającą własnej drogi. Gdy jest młodsza, daje innym - rodzicom, ich przyjaciołom, sterować swoim życiem, ale z czasem przejmuje kontrolę. Wplątana w rozmaite intrygi, przeżywa różne przygody i rozterki sercowe. Bezdroża młodości to powieść o dojrzewaniu, pierwszych miłościach oraz braku drogowskazów, które mogłyby ułatwić przejście przez tytułowe bezdroża.(fragment recenzji)Snuję się jakąś raczej znajomą ulicą, mijam wysokie budynki, jakiś plac czy park okolony krzewami, ławki, słup ogłoszeniowy. Wchodzę do bramy z napisem "Wróżka", nazwy nie widzę. Potem do pomieszczenia, gdzie panuje ciemność, z jedną lampą w oddali, z której wyłania się szczupła, wręcz koścista, czarnowłosa kobieta z przepaską na oczach. Wyciąga do mnie również kościstą, wydaje mi się, że zimną dłoń, i od razu wskazuje problem wywołany moją obecnością. Staram się nie słuchać tego, co mówi, i wyjść z ciemności. Schylam głowę, bo ograniczają mnie jakieś ni to pajęczyny, ni to cienkie tkaniny, które mnie duszą, dławią. Zaczyna mi brakować tchu. Przerażona trzymam się za gardło, ciężko dysząc. Budzę się gwałtownie, siadam przerażona w ciemnościach na łóżku. "Co to było, skąd taki sen?".Położyłam się, ale nie mogłam zamknąć oczu, bo widziałam przed sobą kościstą, ślepą twarz kobiety. Gdy trochę doszłam do siebie, żałowałam, że nie słuchałam, co miała do powiedzenia. Może była to jakaś przestroga, ostrzeżenie czy wskazówka Długo nie mogłam zasnąć.(fragment książki)Lucyna Siejka (1947) - absolwentka studium muzycznego, od kilkunastu lat pracuje we Francji i w Niemczech, wrażliwa na krzywdę ludzi starych i cierpiących oraz chorych dzieci, za co została uhonorowana tytułem Ambasador Fundacji "Dr Clown". Jej największym marzeniem było napisanie i wydanie tej książki o dziewczynie poszukującej swojego miejsca w życiu.
"O trudach życia codziennego" to zbiór wierszy i rymowanek podpowiadających, nieraz humorystycznie, jak znosić trudne sytuacje zdarzające się każdemu.Utwory uatrakcyjniają ciekawe grafiki autorstwa Konstancji Sobieraj.Cześć!Nazywam się Ewa. Pochodzę z Krakowa. Skończyłam studia wyższe na kierunku prawo i administracja na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pracowałam w kancelarii notarialnej, a także przy projektach unijnych na rzecz osób niepełnosprawnych. Mam rozległy krąg zainteresowań. Należą do niego między innymi: poezja, szeroko pojęta psychologia, metoda Silvy i metoda reiki, filozofia religii wschodnich. Wgłębiałam się także w wiele fragmentów Biblii Kościoła rzymskokatolickiego. Wpłynęło to w znaczącym stopniu na mój światopogląd i duchowość.Mam nastoletniego syna oraz kota Kreskę, który swoją energią umila mi każdy dzień.Z uwagi na chorobę - stwardnienie rozsiane - poruszam się na wózku. Z tego powodu wykonanie najprostszych czynności kosztuje mnie wiele wysiłku i sprawia mnóstwo trudności.Każdy dzień jest dla mnie wyzwaniem.Alepomimo tego spełniam marzeniaijedno z nich właśnie zrealizowałamTrzymasz je w ręce!
"Iść można bezwiednie, zupełnie nie rejestrując tego, że nie stoimy już w miejscu, w którym z ogromną niepewnością w sercu znajdowaliśmy się przed chwilą. Nogi, zanim mózg zarejestruje ich poruszanie się, zaczynają nieść nas ku miejscu, do którego nieświadomie zmierzaliśmy przez całe życie. A kroki, najpierw niepewne, powolne, jakby nogi, na których stoimy chwiejnie, potrzebowały rozpędu, nabierają tempa i zdecydowania. Gdy po chwili do mózgu dociera bodziec rejestrujący ruch, nogi nagle się zatrzymują. I stajemy w zaskoczeniu u celu życiowej podróży. Pozostaje jedynie szybko, w okamgnieniu, zastanowić się nad tym, co się stało przed chwilą. Szliśmy, nie rejestrując kroków i, ku własnemu zaskoczeniu, dotarliśmy do miejsca, w którym zawsze chcieliśmy się znaleźć. I co dalej? Odwrócić się szybko plecami do przeznaczenia w obawie przed niepowodzeniem? Czy poddać się uczuciom wyrywającym się z serca, odpocząć po długoletniej wędrówce i zacząć cieszyć się szczęściem, które wreszcie zesłał los?"
Miłosz Szuba - absolwent politologii i nauk społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, studiów podyplomowych w zakresie zarządzania nieruchomościami na Akademii Górnośląskiej oraz Akademii Finansów Samorządu Terytorialnego w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, publicysta, lokalny patriota, pasjonuje się historią współczesną, historią idei i myślą polityczną.Skąd bierze się fanatyzm? Dlaczego przybiera tak niebezpieczne formy? Czym kierują się ideowcy, którzy chcą zabijać dla dobra ludzkości? Co skłania wyznawców wzniosłych idei do popełniania strasznych czynów? Co dzieje się w ich umysłach? Jak działa mechanizm ich motywacji? Dlaczego tak łatwo zdobywają zwolenników i tak skutecznie nimi manipulują? Gdzie leży granica między idealizmem a zbrodnią? Gdzie kończy się normalność a zaczyna obłęd? Czy można powstrzymać ekstremizm?Na te mordercze i fascynujące pytania stara się odpowiedzieć autor, przytaczając z aptekarską dokładnością niesamowite, z pozoru nierealne historie współczesnych arystokratów terroru.Choć opisane w książce wydarzenia wolelibyśmy włożyć między bajki, niestety każde z nich faktycznie miało miejsce w nieodległych nam czasach.Czy mogą się powtórzyć?
Lesław Kłos - podróżnik, fotograf, muzyk, pasjonat kultur indiańskich. Wiele czasu spędził w Ameryce Południowej wśród tubylców. Autor kilkunastu tematycznych wystaw fotografii portretowej i reporterskiej. Jest zafascynowany naturą i zachodzącymi w niej procesami. Ciągle powątpiewa w jej rzeczywiste istnienie, wliczając w to siebie. Uważa, że życie jest jakąś anomalią, czymś niemal nieprzyzwoitym, błędem w czyjejś kalkulacji. Zbyt odstaje od nieskończonej ciemności i ognia piekielnego. Z drugiej strony, gdy już się stało, zatapia się w nim całkowicie, nie przeoczając listka drgającego na wietrze i pajęczej sieci z szamoczącym się w jej środku maleńkim jak ziarnko piasku życiem. Swoją wizję świata stara się utrwalić w wierszach, które pisze w potrzebie chwili, i są to jego osobiste refleksje nad procesami zachodzącymi w przyrodzie. Często są zabarwione sarkazmem, tragizmem, a czasem komizmem, choć śmiać się nie ma z czego.0,000001Na laurach poczęty wjeżdżam dumniew przestrzenie pełne różnorakich bytów.Ich dusze czasem wołają o pomoc,gubiąc po omacku drogę.Uciekam.Niepewnie oglądam się za siebie.Tam, na bezdrożach światabezwiednie pełznie czas.Już nie biegnę.Siadam na mokrej trawie.Cierpliwie czekam.On i tak mnie dopadnie.
Biernych widzów od spełnionych inicjatorów różni tylko jedna rzecz.Niektórzy myślą, że ta rzecz to szaleństwo.Ja myślę, że różni ich wiara.Wszystkie niezwykłe rzeczy, które Cię otaczają, wcale nie są dziełem kogoś mądrzejszego czy lepszego od Ciebie.To dzieła kogoś, kto miał w sobie odrobinę więcej odwagi i wiary w to, że jest zdolny do czegoś więcej niż etat, którego nie znosisz, i życie według utartych schematów.Niezależnie od tego, w jakim miejscu startujesz, skąd jesteś i co przeszedłeś w życiu - absolutnie wszystko, co jesteś w stanie sobie wyobrazić, możesz wprowadzić do swojej rzeczywistości.W tej książce nie znajdziesz złotej recepty na zarobienie miliona w tydzień ani zerojedynkowych odpowiedzi na rozwiązanie każdego problemu.W zamian poznasz tu historię gościa, dla którego kiedyś jedyną ambicją było siedzenie na ławce, palenie trawy, imprezy nasączone dużą ilością agresji i zwyczajne dotrwanie do kolejnego miesiącaNa szczęście opuścił wyspę "Kiedyś", przewartościował swoje życie i dokonał gigantycznej rewolucji na każdej jego płaszczyźnie.Ty też możesz! Możesz wszystko. Życzę Ci więc dużo, dużo wiary i przyjemnego czytania.ZapraszamMateusz Wczesny
"Na końcu są zawsze ogrody z różami" to powieść historyczna, która opowiada między innymi o działalności Świętego Maksymiliana Kolbego. Na początku swej misyjnej drogi ten młody franciszkanin napotkał spore trudności zarówno finansowe, infrastrukturalne, personalne, jak i zdrowotne. Po ludzku oceniając, było to nie do przezwyciężenia. Pierwsze kilka lat spędził w Grodnie - w mieście, które było religijnym i narodowościowym tyglem. Żyli tu obok siebie katolicy, żydzi i prawosławni, Polacy, Białorusini, Ormianie i Żydzi. A między nimi ojciec Melchior, niesamowita osoba, która miała silny wpływ na ich życie i której wiele zawdzięczali. Wszystko to opisane na tle wydarzeń historycznych, w tym wielkiej wojny i pierwszych lat niepodległości II Rzeczypospolitej. Książka ta zadaje kłam wydumanym przez politycznych doktrynerów ideologicznym konfliktom narodowościowym w tym czasie, które po upadku powstania styczniowego leżały w interesie zaborcy rosyjskiego stosującego wówczas zasadę "divide et impera""Na końcu są zawsze ogrody z różami" to opowieść o miłości bliźniego, która wyrosła z pokory i poświęcenia, miłości, która zrodziła prawdziwą świętość, o świętości, która dała początek innej wielkiej świętości.Grzegorz Pustkowiak (ur. 1969 r.). Jako pasjonat historii szuka prawdy u źródeł, a nie w doktrynerskich ideologiach, które zatruwają tę naukę manipulacją i kłamstwem, co prowadzi do pisania historii na nowo pod dyktando tychże doktrynerów. Na przykład w relacjach między Polakami a Żydami odrzuca doktrynerstwo tropicieli antysemityzmu, a jednocześnie fanatyzm demaskatorów żydowskiego spisku przeciwko ludzkości. Eseista, podróżnik, fotograf, laureat konkursów podróżniczych. Czynnie uprawia sport (siłownia, marszobiegi, pływanie, strzelectwo taktyczne).
Los radzi sobie sam, ale pomocy się nie wystrzega.Gdy nagle tryskają potężne gejzery na Farmie Tohu w Nowej Zelandii, doktor weterynarii Aka Tohu ma własną wizję wykorzystania daru natury. Jej brat Rongo postanawia jednak odsprzedać gorące źródła angielskiej firmie.Wiedza, intuicja i niezłomne zasady Aki stają naprzeciw bestialstwu i zawiści brata. Niechęć rodzeństwa przybiera nowe formy, gdy na farmie pojawia się konsultant techniczny Michael Wood i towarzysząca mu Minori Abe, intrygująca kobieta z Tokio.Rongo Tohu za wszelką cenę pragnie postawić na swoim, ale dla jego siostry żadna cena nie ma znaczenia. Rodzinne brudy pierze sama.Nie wie tylko, że Michael Wood obserwuje każdy jej krok i wcale nie ma zamiaru na tym poprzestaćMichael Wood w sensacyjnej akcji, której zwroty, nadzwyczajność zdarzeń oraz niezwykli bohaterowie nie opuszczają żadnej ze stron powieści. Warto przeczytać.
"Keto dziennik" to niezastąpione narzędzie stworzone specjalnie po to, aby pomóc w przygotowywaniu posiłków, planowaniu diety i monitorowaniu postępów w diecie ketogenicznej.Jest idealnym wsparciem dla tych, którzy preferują tradycyjne zapiski w osobistym notesie niż korzystanie z aplikacji na telefonie.W dzienniku możesz szczegółowo zapisywać spożyte posiłki, napoje, aktywność fizyczną oraz inne istotne informacje, które pomogą Ci osiągnąć cele związane z dietą i stylem życia.Bądź blisko swojego planu żywieniowego dzięki "Keto dziennikowi".
Luna Darkstorm to z pozoru zwykła nastolatka. Ale co się stanie, gdy trafi do magicznej Szkoły Czterech Żywiołów z wiadomością, że jest wyjątkowa? Jakie tajemnice odkryje w szkole? Jedno jest pewne, jej dni mogą być już dokładnie policzoneGdyby Harry Potter dostał się do świata czterech żywiołów, to kim by był? Decyzja należy do Ciebie : )
Czytelników wydanej w 2018 roku powieści "Krawędź otchłani" z pewnością zainteresują dalsze losy jej bohaterów. Czy Agnieszka i Thomas stworzą w końcu trwały związek? Czy plany modulatora fal grawitacyjnych uda się jeszcze odzyskać? Czy odnajdzie się zaginiony dziadek Agnieszki? Czy jesteśmy jedynymi gospodarzami naszej planety, czy też może od dawna towarzyszą nam emisariusze obcych cywilizacji? Jakie siły rządzą naprawdę naszym światem? Czy może zagrażać nam kosmiczna katastrofa? Odpowiedzi na te pytania szukajcie w nowej powieści Paula Martina "Protokół Oriona".Autor, rocznik 1958, już w czasach licealnych tworzył opowiadania i uczestniczył w olimpiadach z języka i literatury, w głębi ducha marząc o reżyserii filmowej. Krótko przed maturą nieoczekiwanie zmienił zainteresowania i jako kierunek studiów wybrał architekturę. Jeszcze przed dyplomem zaliczył praktykę w Stanach Zjednoczonych, zostawiając na amerykańskiej ziemi swój ślad w postaci pierwszego zrealizowanego projektu. Potem przyszły następne. Zawód architekta otworzył mu wiele drzwi i umożliwił poznanie różnych krajów i kultur. I choć nadal aktywnie uprawia ten zawód, od swojej karmy całkiem uwolnić się nie zdołał. Przez większość życia pisał i pod własnym nazwiskiem publikował felietony i artykuły, zazwyczaj na tematy powiązane z architekturą. W roku 2018 - już pod pseudonimem - opublikował swoją pierwszą powieść sensacyjną "Krawędź otchłani". Książka zebrała ogólnie dobre recenzje ze strony czytelników. "Protokół Oriona" jest opowieścią o dalszych losach jej bohaterów i ukłonem w stronę czytelników, którzy po lekturze "Krawędzi otchłani" odczuwali niedosyt.
Słowo od autora:w tej książce znajdziesz fraszki, wiersze, aforyzmy, zdjęcia, obrazy, dłuższe wywody.Tematyka, którą poruszam, zahacza o politykę, problemy społeczne, filozofię, duchowość, religię.Jest tu aż nadto o Bogu. Jeden wielki galimatias myśli. Nie jest to książka dla każdego. Polecam ją wszystkim, aczkolwiek jasne jest dla mnie, że na przykład ateiście może nie być przyjemnie, czytając to, co tu stworzyłem.Książkę tę kieruję przede wszystkim do ludzi pogubionych, z rozterkami, do ludzi młodych - ma ona za zadanie uratować was przed szaleństwem, którego doświadczyłem na własnej skórze.Wyjaśniam tu niewyjaśnione, leczę ze zwarcia w mózgu, wymieniam popalone neurony.Reszta niech pozostanie tajemnicą.Życzę miłego czytania.
"Ale heca, wiersze lecą" to zestaw humorystycznych, zawadiackich i niosących pozytywne przesłanie wierszy zarówno dla małych, jak i dużych czytelników. Książka nie tylko bawi, ale i uczy. Pozornie proste elementy życia codziennego pod piórem autorki nabierają zabawnej mocy i napędzają wyobraźnię.Aneta Kołat - autorka książek dla dzieci, scenariuszy, ćwiczeń logicznych i bajek edukacyjnych, nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej.
Czekanie na lepsze czasy to tak jakby trwać w zawieszonej czasoprzestrzeni.To, co myślimy, że nadejdzie, może nigdy nie nadejść.Oczekiwanie na coś bezterminowo jest naiwną projekcją bezproduktywnych życzeń.Wyczyść je i zacznij żyć.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
