Mieszko II, ukochany syn Bolesława Chrobrego, został zapamiętany jako nieudolny następca swego ojca. Późniejsi kronikarze obarczyli go odpowiedzialnością za załamanie państwa po śmierci wybitnego poprzednika. Tymczasem panował w niezwykle trudnych warunkach politycznych. Nawet ożenek z bliską krewną cesarza oraz znakomite wykształcenie, które łączył z rycerskim rzemiosłem, nie wystarczyły, żeby zapobiec kryzysowi państwa. Mieszko II musiał stawić czoła sojuszowi niemiecko-ruskiemu, znieść utratę władzy, okaleczenie i poniżenie oraz zrezygnować z godności królewskiej. Mimo to nie poddał się i do końca życia pracował nad odbudową kraju. Biografia Mieszka II autorstwa Michała Tomaszka to solidna monografia historyczna z zacięciem popularyzatorskim. Autor nie stroni od osobistej refleksji nad kulturą i polityką czy naszymi wyobrażeniami na temat średniowiecza. Unika przy tym prostych schematów narracyjnych i przekonująco oddaje atmosferę epoki. Książka jest kolejnym tomem zainaugurowanej w 2025 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy kolekcji „Poczet Władców Polski”. W jej ramach najlepsi specjaliści nauk historycznych w Polsce piszą biografie władców w oparciu o najnowszy stan badań i szeroki zasób źródłowy, również z archiwów zagranicznych.„Poczet Władców Polski” to starannie przygotowane publikacje, które zapewniają najwyższy poziom merytoryczny, wysokiej jakości szatę edytorską z kolorowymi ilustracjami i staranne wykonanie. Projekt graficzny serii otrzymał nagrodę Red Dot.
Autorski wybór wierszy Janusz Drzewuckiego, poety i krytyka literackiego. Wybór tworzy pewną historię, wiersze dialogują ze sobą i wzajemnie się oświetlają. „Ruch od początku towarzyszył Drzewuckiemu i konstytuował jego poezję na wielu poziomach. Podróżom, spacerom, przemieszczaniu się «ja» lirycznego po ulicach Kruszwicy, Krakowa, Warszawy i różnych miast europejskich, a wreszcie także – w najnowszych utworach – bieganiu odpowiadał ruch po stronie formy. Nigdy nie był bowiem Drzewucki twórcą zadomowionym w jednej poetyce – z wiersza białego przechodził do rymowanego, a minimalistyczne obrazowanie chętnie porzucał na rzecz frazy migoczącej od środków stylistycznych. To także nieustanna podróż w głąb historii i codzienności, dostojny marsz wśród pomników (dawniej), ale także przebieżka ulicą (obecnie). Słowem: pielgrzym, flaneur i coureur, czyli biegacz właśnie”. (Z Posłowia Marcina Orlińskiego)
Kartezjusz – ojciec nowożytnej filozofii – to jeden z najbardziej przełomowych i oryginalnych myślicieli europejskich, którego prace wpłynęły też na historię teologii, matematyki oraz nauk przyrodniczych. Rozmówca wszystkich wybitnych intelektualistów XVII wieku i koronowanych głów. Niekwestionowany geniusz intelektu, a przy tym barwna postać: naukowiec i żołnierz, pobożny katolik podejrzewany o bycie jezuickim szpiegiem, ale i o zniszczenie scholastyki.Wszystkie te wątki podejmuje w swojej książce A.C. Grayling – świetny filozof oraz ceniony pisarz i krytyk – tworząc erudycyjną i wszechstronną biografię francuskiego uczonego.
W II tomie „Dzieł zebranych” Juliusza Słowackiego w opracowaniu Marka Troszyńskiego znajdują się poematy z lat 1829–1839: „Szanfary”, „Mnich”, „Arab”, „Ojciec zadżumionych”, „Anhelli”, „Godzina myśli” i „W Szwajcarii. Tom został przygotowany przez dr Ewę Mirkowską.Jest to pierwsze w historii tak kompleksowe ujęcie wszystkich tekstów Juliusza Słowackiego, a także jego rysunków i zapisków, dokonane przez wybitnych badaczy spuścizny tego wielkiego romantyka. Dotychczasowe edycje, oparte na nieco archaicznych sposobach myślenia o procesie twórczym i o samej kategorii „dzieła”, nie uwzględniały nieuporządkowanych, luźnych i pokreślonych przez Słowackiego kart, których walorem dla dzisiejszego badacza jest właśnie ich niekoherentność, fragmentaryczność i otwartość.
Święty Grzegorz Palamas – określany mianem „ostatniego ojca Kościoła” i działający w okresie renesansu Paleologów – to jeden z najbardziej rozpoznawalnych współcześnie teologów kojarzonych z szeroko rozumianym prawosławiem.Jego traktat „150 rozdziałów przyrodniczych, teologicznych, etycznych i ascetycznych, oczyszczających z barlaamowej zarazy” – którego pierwszy kompletny przekład polski wraz z obszernym wprowadzeniem zawdzięczamy Łukaszowi Leonkiewiczowi – to dojrzałe dzieło bizantyjskiego teologa, obejmujące całokształt jego myśli. Napisane pod koniec drugiego etapu sporów hezychastycznych w XIV wieku, nie jest jedynie traktatem polemicznym o charakterze apologetycznym, lecz stanowi kompletny, dojrzały manifest chrześcijańskiego światopoglądu, łączący naukę o stworzeniu z mistyczną teologią przebóstwienia. Palamas porusza w nim tematykę teologiczną, ale również etyczną, a nawet przyrodniczą. Traktat „150 rozdziałów…” można określić mianem syntezy myśli bizantyjskiej – teologia ascetyczna łączy się w nim z teologią dogmatyczną, nie brakuje też odwołań do wcześniejszej tradycji intelektualnej ojców Kościoła i ojców pustyni.
Nowe wydanie „Pasażerki" Zofii Posmysz to wydarzenie wyjątkowe – pierwsze, które ukazuje się po śmierci autorki i zarazem pierwsze wzbogacone o słuchowisko radiowe. Ta przejmująca opowieść o spotkaniu ofiary i oprawczyni na pokładzie transatlantyku nic nie straciła z artystycznych walorów oraz moralnej siły.
Przeciwnie, w obliczu nowych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem i granicami człowieczeństwa zyskuje nowe znaczenia. Zofia Posmysz, była więźniarka Auschwitz–Birkenau, prowadzi czytelnika przez labirynt pamięci, odpowiedzialności i traumy. Dołączone do powieści słuchowisko pozwala usłyszeć pierwotny rytm i dotrzeć do źródła historii, która znalazła literacką formę w scenariuszach – telewizyjnym i filmowym, a ostatecznie w powieści. Tym samym czytelnik otrzymuje „Pasażerki", nie „Pasażerkę". Ten wyjątkowy utwór-kłącze ma zapewnione miejsce w kanonie historii literatury wśród takich dzieł, jak opowiadania Tadeusza Borowskiego czy „Los utracony" Imre Kertésza.
W 50. rocznicę śmierci Stanisława Grochowiaka ukażą się dwa tomy "Wierszy zebranych" poety, opracowanych przez Annę Romaniuk. Wydanie obejmuje wiersze złożone z 12 tomów poetyckich oraz 4 autorskich wyborów wierszy, a także wierszy nieznanych i rozproszonych. Edycja opatrzona jest posłowiem, kalendarium życia i twórczości poety, notą edytorską oraz komentarzami do poszczególnych wierszy. To najobszerniejsze jak do tej pory wydanie całego dorobku poetyckiego Grochowiaka.
Biografia Zygmunta Starego szeroko opisuje sprawy związane z życiem codziennym króla, warstwą materialną, mecenatem, ceremoniałem i osobami z otoczenia. Monarcha ten jest dzisiaj królewską twarzą polskiego „złotego wieku”. Współcześni mu zgodnie określali go jako sympatycznego i dobrego człowieka, a nawet wiele lat po jego śmierci pozytywnie wspominani etyczną postawę władcy. Autor książki koryguje m.in. legendę o „przemożnym” wpływie królowej Bony na władcę, w publikacji nie brakuje także opisu polityki zagranicznej Zygmunta Starego, w tym kwestii wokół hołdu pruskiego oraz działalności króla na Litwie.
Książka jest kolejnym tomem zainaugurowanej w 2025 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy kolekcji „Poczet Władców Polski”. W jej ramach najlepsi specjaliści nauk historycznych w Polsce piszą biografie władców w oparciu o najnowszy stan badań i szeroki zasób źródłowy, również z archiwów zagranicznych. „Poczet Władców Polski” to starannie przygotowane publikacje, które zapewniają najwyższy poziom merytoryczny, wysokiej jakości szatę edytorską z kolorowymi ilustracjami i staranne wykonanie.
Marek Ferenc (ur. 1965), profesor, pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią wczesnonowożytną, a zwłaszcza dziejami Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI w. Swoje zainteresowania badawcze skupia przede wszystkim na dziejach dworów dwóch ostatnich Jagiellonów. Dodatkowym polem jego działalności jest edytorstwo źródeł historycznych.
Powieść Szymona Biry przenosi nas do końca lat dziewięćdziesiątych i początku dwutysięcznych. Przeładowany program zajęć, nauczyciele jedną nogą tkwiący jeszcze w poprzednim systemie, przemocowe otoczenie. Wrażliwy, zbuntowany nastolatek nie jest w stanie przebrnąć przez tak zaprogramowany okres dojrzewania. W konsekwencji ląduje na oddziale zamkniętym w tajemniczym szpitalu, w którym odkrywa mikroświaty swoich dziwnych sąsiadów, którym po drodze się nie udało. Czy na pewno wszystko w życiu zależy od nas?
Knajacka, groteskowa, prześmiewcza, a jednak pełna empatii historia młodego człowieka, który mimo otarcia się o prawdziwą krawędź znajduje radość w drugim człowieku – tym z marginesu.
Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrere. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia.
Utrzymując porządek chronologiczny, Carrere opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie. Poznajemy rytm pracy Dicka nad książkami – następstwo pomysłów przeplatających się z epizodami psychotycznymi – historię nałogu, skomplikowanych relacji rodzinnych i kolejnych małżeństw, nieudanej próby samobójczej i odwyku, lecz nade wszystko centralnej obsesji na punkcie realności, objawiającej się w podejrzeniach, że świat jest celowo podtrzymywaną iluzją. Co ciekawe, kwestionowanie natury rzeczywistości od pewnego momentu łączyło się u Dicka z widzeniami mistycznymi, co jego biograf opisuje z zasługującą na najwyższy szacunek bezstronnością i delikatnością.
Philip K. Dick to pisarz, którego genialne intuicje doceniali tak wybitni twórcy jak Stanisław Lem, a zarazem jedna z najważniejszych postaci nowoczesnej kultury literackiej i wizualnej, ikona popkultury oraz ważny punkt odniesienia kontrkultury. Stworzona przez Emmanuela Carrere’a opowieść o jego życiu i twórczości bez wątpienia odpowiada mierze wielkości portretowanego bohatera.
Najnowsza powieść Wojciecha Chmielewskiego jest misterną, staranną, ale też prowokującą konstrukcją. Opowieść o Jacku, niepełnosprawnym studencie historii, osadzona w latach 19881993, uzupełniona została futurystyczną wizją badań historyczki Nadii Chabrowej, żyjącej w XXIII wieku. Dwa wątki, dwa czasy, dwie płaszczyzny fabularne, zjednoczone przez magiczne miejsce, którym jest Warszawa miłość Wojciecha Chmielewskiego. Z jednej strony osobista i poniekąd znana historia wrażliwego, zbuntowanego bohatera, który próbuje odnaleźć się w czasie transformacji, z drugiej nieskłaniająca do optymizmu wizja przyszłości, w której groteska miesza się z rozpaczą, humor przesłania beznadzieję, a śmiech przeobraża się w grymas. Dystopijny Księżyc ma zapach Warszawy nie jest książką jedynie o marnym życiu studentów w PRL-u, ale przede wszystkim rozliczeniem z postkomunizmem, a także refleksją nad przyszłością Polski.
Jak poruszać się po „ziemi niczyjej” między publicystyką a literaturą? Tajemnice swojej „kuchni” zdradzają tytani polskiego reportażu: Krzysztof Kąkolewski, Ryszard Kapuściński i Hanna Krall. Książka została napisana autorską techniką kolażową, docenioną przez wykładowców dziennikarstwa Columbia University (oprócz wywiadów przeprowadzonych specjalnie do tej publikacji wykorzystano także inne rozmowy z bohaterami). Wydawnictwo wzbogacają nagrania (dostępne poprzez kody QR), przeprowadzone przez Laboratorium Reportażu, którego Miller jest twórcą i animatorem. Marek Miller (ur. 1951) jest reporterem z wieloletnim doświadczeniem. Ma na swoim koncie wiele reportaży książkowych, m.in. "Kto tu wpuścił dziennikarzy?", "Europa wg Auschwitz. Litzmannstadt Ghetto", "Co dzień świeży pieniądz, czyli dzieje Bazaru Różyckiego" i obszernego wywiadu z Ryszardem Kapuścińskim "Pisanie".
Świat Świętego Leonarda z pół został zbudowany na granicy mitu i bajki.Marek Stokowski, autor znany m. in. z powieści Samo-loty, Stroiciel lasu czy wydanego w ubiegłym roku Lotnicha oraz humoresek nagranych przez Zbigniewa Zamachowskiego i Adama Woronowicza, do niedawna był kustoszem Muzeum Zamkowego w Malborku.W swojej najnowszej książce nie ogranicza się jednak do realizmu magicznego i bohaterów niewinnych czarodziejów odpornych na wszelkie choroby wieku.W Świętym Leonardzie znalazło się miejsce także dla rachunku krzywd (wątek przymusowego wcielania Polaków do armii hitlerowskiej podczas II wojny światowej). Próżno jednak szukać tu rewizjonizmu dla Stokowskiego najważniejszy bowiem jest czytelnik i jego satysfakcja z lektury.Nie mam ambicji mówi autor żeby moja literatura otwierała nowe przestrzenie kosmiczne.Wolę opowiadać historie, które mogą komuś uczynić dzień lepszym.
Zapomniane to najnowsza książka często nagradzanego i chętnie przekładanego na różne europejskie języki Rafała Wojasińskiego. W skład tego tomu wchodzą dwie nowele, których głównymi bohaterami są kobiety znikome, właściwie z marginesu. Można uznać je za jednostki niszowe, ale ich wyjątkowość objawia się w sprawczości werbalnej, w mocy języka, która pozwala im przekroczyć swój własny niepewny i nieszczęśliwy byt. Czytelnik tej książki przejmuje rolę cichego słuchacza wykładu o filozofii życia osób na co dzień niewidzialnych i niemych: kobiety, która opowiada o losach dwojga ludzi, którzy wyprowadzili się na odludne miejsce, i sparaliżowanej dziewczyny, która kontaktuje się ze swoją matką za pomocą listów. Wojasiński, wybitny prozaik i dramaturg, kolejny raz udowadnia istotę literatury, znaczenie każdego pojedynczego słowa oraz to, że śledzenie pięknie napisanych analiz, rozliczeń, podsuZapomniane to najnowsza książka często nagradzanego i chętnie przekładanego na różne europejskie języki Rafała Wojasińskiego. W skład tego tomu wchodzą dwie nowele, których głównymi bohaterami są kobiety znikome, właściwie z marginesu. Można uznać je za jednostki niszowe, ale ich wyjątkowość objawia się w sprawczości werbalnej, w mocy języka, która pozwala im przekroczyć swój własny niepewny i nieszczęśliwy byt. Czytelnik tej książki przejmuje rolę cichego słuchacza wykładu o filozofii życia osób na co dzień niewidzialnych i niemych: kobiety, która opowiada o losach dwojga ludzi, którzy wyprowadzili się na odludne miejsce, i sparaliżowanej dziewczyny, która kontaktuje się ze swoją matką za pomocą listów. Wojasiński, wybitny prozaik i dramaturg, kolejny raz udowadnia istotę literatury, znaczenie każdego pojedynczego słowa oraz to, że śledzenie pięknie napisanych analiz, rozliczeń, podsumowań, refleksji może doprowadzić do przewartościowania intelektualnego i do samodzielnych poszukiwań filozoficznych.mowań, refleksji może doprowadzić do przewartościowania intelektualnego i do samodzielnych poszukiwań filozoficznych.
Władysław Czapliński (19051981), profesor historii, badacz dziejów Polski i powszechnych w okresie nowożytnym i historii krajów skandynawskich. Uznawany za jednego z najwybitniejszych badaczy dziejów nowożytnych, w szczególności polskiego parlamentaryzmu. Zdaniem wielu był twórcą szkoły naukowej, o czym świadczą liczne kontynuacje jego badań. Natomiast wyobraźnię historyczną szerokiego grona czytelników kształtowały jego liczne prace popularnonaukowe, wśród nich Władysław IV i jego czasy i Życie codzienne magnaterii polskiej w XVII wieku. Opracował też takie pomniki kultury polskiej, jak Pamiętniki Jana Chryzostoma Paska i Jerzego Ossolińskiego. Dziennik prowadzony od 1958 roku aż do śmierci autora jest nie tylko zapisem osobistym. Jako profesjonalny historyk, prof. Czapliński zdawał sobie sprawę, że jego notatki staną się kiedyś źródłem historycznym. Skrupulatnie opisuje środowisko naukowe Wrocławia i Śląska w okresie PRL, jego relacje z władzą komunistyczną, studencką działalność opozycyjną. Zręcznie przy tym operuje anegdotą, a czasem i złośliwościami. Opracowanie naukowe i wstęp: dr Tomasz Siewierski.
Heikki Kanno uznawany za jednego z najznakomitszych współczesnych pisarzy fińskich, z wykształcenia artysta malarz stworzył w Wyspie Snów niepokojącą, na poły magiczną opowieść o demonach cudzej przeszłości, egzorcyzmowanych dziełem pisania. Potężne dzieło wyobraźni zasilają tu autentyczne postacie i wydarzenia, lecz nad wszystkim unosi się duch realizmu magicznego. Oto pisarz, Izaak Severin, jest owładnięty potrzebą spisania dziejów rodziny Bergerów rodziny niezwykłej, pełnej artystów, łowców lwów, poetów, członków tajnych stowarzyszeń, konfabulantówLecz czy na pewno? Rekonstrukcja losów rodu Bergerów wymaga od bohatera zanurzenia się w wydarzenia mistyczne i tragiczne, porywające i przerażające, prowadzi go w mrok Konga, do Niemiec, Austrii, Szwecji i oczywiście na wysepkę Smn, gdzie niepojęte staje się rzeczywiste i na odwrót. Ustalenie granicy między tym, co prawdziwe, a co wyobrażone, tym, co historyczne i tym, co magiczne okazuje się niemożliwe, tu zwycięzca jest jeden i jest nią wyobraźnia. I to jej zawdzięczamy tę wyjątkową ucztę literacką, uhonorowaną Nagrodą Runeberga.
Lao She, syn ubogiej rodziny mandżurskiej i ofiara rewolucji kulturalnej, jest powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych pisarzy chińskich, którego utwory należą do kanonu literatury XX wieku. Jedenaście opowiadań składających się na ten tom - powstałych w latach 30., a teraz po raz pierwszy dostępnych w polskim tłumaczeniu - to przykład kunsztu, który po latach lśni jeszcze jaśniejszym blaskiem. Pełne nieokiełznanego humoru teksty potrafią bawić do łez, ale też - w znakomicie oddanych portretach ludzi zepchniętych na margines - zawierają przejmujący smutkiem obraz starań o przetrwanie i zachowanie człowieczeństwa. Lao She traktuje swoich bohaterów z tym większą czułością, im bardziej odrzuca ich świat, zachowuje jednak ostrze ironii dla tych, którzy pozostają ślepi na swoje wady. W małych formach, eksplodujących bogactwem języka, wielki pisarz podarowuje nam salwy śmiechu, ale i zwierciadło odbijające ludzką naturę.
Pianistę bez palców, nową książkę Wojciecha Rohatyna Popkiewicza, można nazwać wręcz powieścią historyczno-muzyczną. Akcja rozpoczyna się w Wigilię 1943 roku w Warszawie, kończy w sierpniu 1980, we Wrocławiu w słynnej zajezdni MPK, w której rozpoczął się strajk wspierający robotników Wybrzeża. Wydarzenia historyczno-polityczne Polski wyznaczają los Tadeusza, młodego, zdolnego pianisty, przedstawiciela pokolenia Kolumbów, który po wojnie brał udział w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, a w wyniku przesłuchania przez bezpiekę pozbawiony zostaje możliwości dalszej gry
W "Czerwonym ołówku" Elżbieta Isakiewicz po raz kolejny sięga po niezwykłą, a praktycznie nieznaną historię z okresu II wojny światowej. Jej bohater, Henryk Sławik, delegat rządu londyńskiego, uratował życie prawie 30 tysiącom polskich uchodźców, w tym około 5000 Żydów. 23 sierpnia 1944 roku "polski Schindler" przypłacił to życiem. Nowe wydanie książki zostało przez autorkę gruntownie przejrzane i uzupełnione.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?