Przed II wojną światowa praktycznie wszystkie sowieckie myśliwce znajdujące się w uzbrojeniu WWS RKKA powstały w biurze konstrukcyjnym kierowanym przez Nikołaja N. Polikarpowa. W okresie od 1934 roku do 1942 roku sowiecki przemysł lotniczy wyprodukował ponad 16000 samolotów myśliwskich typu I-16, I-17, I-15, I-15bis i I-153.
Podczas II wojny światowej armia niemiecka, jako pierwsza w świecie, wprowadziła do uzbrojenia półgąsienicowe transportery opancerzone Sd Kfz 251 - popularne (choć niesłusznie) nazywane "Hanomag". Pierwsza pełna nazwa pojazdu brzmiała mittlere gepanzerte Mannschaftstransportwagen.
Niniejsza publikacja opisuje wzory malowania i system oznaczeń pojazdów pancernych, zmechanizowanych, kawalerii i piechoty w okresie od września 1939, do września 1945 roku.
Niniejsze opracowanie jest przeznaczone dla modelarzy wykonujących modele czołgów używanych przez jednostki Panzerwaffe walczące w Afryce Pólnocnej w latach 1941-1943.
Najsłynniejszą armaą przeciw - pancerną armii niemieckiej była osławiona ""75"", czyli armata 7,5 cm Pak 40 L/46 kalibru 75 mm. Dopełnieniem arsenału niemieckiej artylerii przeciwpancernej były armaty kalibru 75 mm, a potem 88 mm, nie wyparło całkowicie armat 5 cm Pak 38/L60 z jednostek, bowiem ""50"" były używane, choć w ograniczonym zakresie, aż do końca wojny. Armaty 50 mm z powodzeniem były używane do zwalczania celów naziemnych, ponieważ została do nich opracowana odpowiednia amnicja. - fragment ze wstępu
Czołg średni PzKpfw IV Sd Kfz 161 był podstawowym wozem bojowym niemieckich jednostek pancernych w okresie II wojny światowej. Był produkowany od 1936 roku do ostatnich dni II wojny światowej. Powstało dziewięć podstawowych wersji produkcyjnych czołgu, Ausfuhrung A, B, C, D, E, F, G, H i J różniących się grubością opancerzenia i uzbrojeniem. W niniejszej publikacji omówiono wersje F-G.
W okresie II wojny światowej jednostki armii niemieckiej były uzbrojone w działa szturmowe. Najbardziej powrzechnie używane były działa szturmowe Sturmgeschutz III/40 Sd Kfz 142 zbudowane na podwoziu czołgów PzKpfw III Sd Kfz 141. W mniejszych ilościach były produkowane inne działa szturmowe, np. Sturmgeschutz IV Sd Kfz 167, skonstruowane na podwoziu czołgu PzKpfw IV Sd Kfz 161. Sturmgeschutz III/40 był najliczniej produkowanym niemieckim wozem bojowym, w latach 1940-1945 wyprodukowano około 9800 pojazdów, uzbrojonych w armatę kalibru 75 mm i w haubicę kalibru 105 mm.
Czołg Panzerkampfwagen III Sd Kfz 141 był podstawowym typem czołgu średniego armii niemieckiej. PzKpfw III Sd Kfz141 stanowiły główne uzbrojenie jednostek Panzerwaffe i Waffen-SS w latach 1939 - 1943. ""Trójki"" były, obok czołgów PzKpfw V Sd Kfz 171 ""Panther"" najliczniej produkowanymi niemieckimi czołgami. Niniejsze opracowanie przedstawia czołgi tzw. wersji specjalnych.
Niniejsza publikacja omawia najsłynniejszy niemiecki czołg z okresu II wojny światowej. PzKpfw VI Sd Kfz 181 Tiger Ausf. H1/E. Opracowanie koncentruje się na problematyce związanej z konstrukcją czołgu, natomiast nie zawiera informacji na temat zastosowania bojowego, bowiem dane na ten temat zostały przedstawione w innych opracowaniach np. Tygrysy w walce (Militaria, 2009,2013). Publikacja zawiera dane na temat rozwoju konstrukcji czołgu: prototypów Porsche Typ 100 i VK 30.01(H) oraz VK 36.01(H), czołgów przedseryjnych VK 45.01(H) i VK 45.01(P) oraz czołgów seryjnych, a ponadto zawiera dokładny opis techniczny. Książka jest ilustrowana licznymi fotografiami, planami czołgów oraz planszami barwnymi przedstawiającymi przykłady malowania i oznakowania.
Czołg lekki Panzerkampfwagen I Sd Kfz 101 podstawowym czołgiem niemieckich wojsk pancernych podczas agresji na Polskę we wrześniu 1939 roku i w czasie i w czasie pampanii francuskiej w 1940 roku. W mniejszej ilości czołgi tego typu były używane na Bałkanach (1941), w Afryce Północnej i na froncie wschodnim (1941-1942). po wprowadzeniu do uzbrojenia nowych typów wozów bojowych czołgi PzKpfw I skierowano do zadań pomocniczych i szkolenia. Podobnie wyglądał szlak bojowy, niewiele większego, czołgu lekkiego PzKpfw II Sd Kfz 121, który jednak w jednostkach pozostał aż do końca wojny...
Ze wstępu
7,5 cm leichtes Infanteriegeschtz 18 (7,5 cm le.IG 18) niemieckie działo piechoty kalibru 75 mm używane przez Wehrmacht w okresie II wojny światowej. Armata została zaprojektowana w 1927 w zakładach Rheinmetall.W wersji podstawowej (le.IG 18) załoga była chroniona przez tarczę pancerną. Produkowano także wersję górską tej armaty 7,5 cm leichtes Gebirgsinfanteriegeschtz 18 rozkładaną na 10 części, z których najcięższa ważyła 74,9 kg. Górskie bataliony były zazwyczaj wyposażone w dwa działa tego typu.
Niniejsze opracowanie omawia prototypowe działa samobieżne SU-14 na podwoziu czołgu ciężkiego T-35, T-100X i T100Y wykonane w oparciu o czołg ciężki T-100. Działa samobieżne Obiekt 212 i KW-7 zaprojektowanych na podwoziu czołgu ciężkiego KW-1.
W maju i czerwcu 1940 roku cztery francuskie dywizje pancerne (Division Cuirassee de Reserve DCR) zostały uzbrojone w czołgi lekkie, zgrupowane w półbrygadzie czołgów lekkich i w czołgi ciężkie w drugiej półbrygadzie. Jedynym używanym bojowo typem czołgów ciężkich (char lourdes) były czołgi (Char) B1 i B1 bis.Czołgi ciężkie 2C nie dojechały na front. Wyprodukowano 34 seryjne czołgi B1 i (brak informacji, ile czołgów ukończono w 1940 roku) ponad 370 czołgów B1 bis.Niniejsze opracowanie omawia historię powstania czołgów B1 i B1 bis oraz ich służbę w armii francuskiej w latach 1936-1940.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
