Z nowego, trzeciego zbiorku przygód Wesołego Ryjka mali czytelnicy dowiedzą się o jego nowych odkryciach i wynalazkach - Ryjek będzie się uczył wiązać sznurówki, wybierze się z tatą na zakupy... Tak to już jest w jego życiu, że zwykłe wydarzenia stają się fascynującymi przygodami.

Zakazana miłość do Alessandra oraz nietypowy sposób prowadzenia interesów mafii sprawiają, że Rosie przybywa wrogów. Również młody capo klanu Carnevare nie cieszy się popularnością wśród członków własnej rodziny. Gdy ktoś próbuje wrobić ich w morderstwo, a cała sycylijska policja mobilizuje siły, by ich złapać, kochankowie rzucają się w wir szalonej ucieczki. Przy okazji szukają odpowiedzi na kilka istotnych pytań. Kto czyha na ich życie? Co planuje Głodomór? Czym są dziury w tłumie, których tak bał się Fundling?

Książka jest popularno-naukową biografią Oskara Kolberga, prezentuje więc bieg jego życia i warunki, w jakich kształtowały się jego plany naukowe i wydawnicze, a duża liczba rycin przybliża czytelnikowi metody pracy XIX-wiecznego badacza. Oskar Kolber w połowie XIX w. opracował wielki program badania kultury ludowej, tj. zbierania źródeł dla polskiej etnografii. Realizował go poprzez wieloletnie badania terenowe i opracowywanie monografii regionalnych wydawanych pod tytułem "Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce". Zawierają one opisy etnograficznyczne, teksty pieśni, bajek, przysłów itp., a przede wszystkim tysiące melodii wokalnych i instrumentalnych zapisanych ze słuchu w czasie spotkań z ludowymi wykonawcami. W tej dziedzinie, w takiej skali nie posiada źródeł XIX-wiecznych żaden naród w Europie.

Książka jest popularno-naukową biografią Oskara Kolberga, prezentuje więc bieg jego życia i warunki, w jakich kształtowały się jego plany naukowe i wydawnicze, a duża liczba rycin przybliża czytelnikowi metody pracy XIX-wiecznego badacza. Oskar Kolber w połowie XIX w. opracował wielki program badania kultury ludowej, tj. zbierania źródeł dla polskiej etnografii. Realizował go poprzez wieloletnie badania terenowe i opracowywanie monografii regionalnych wydawanych pod tytułem "Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce". Zawierają one opisy etnograficznyczne, teksty pieśni, bajek, przysłów itp., a przede wszystkim tysiące melodii wokalnych i instrumentalnych zapisanych ze słuchu w czasie spotkań z ludowymi wykonawcami. W tej dziedzinie, w takiej skali nie posiada źródeł XIX-wiecznych żaden naród w Europie. Książkę przeczytał Krzysztof Kowalewski

Kto to taki Minotaur? Jak powstał świat greckich bogów/ I dlaczego Dedal i Ikar potrafili latać? Książka ta porywa małych i dużych czytelników w ciekawy świat greckich mitów. Opowiada o Syzyfie i jego próbie przechytrzenia śmierci; o Kadmosie walczącym z groźnym smokiem i o tym, jak zakładał miasto Teby; o królu Midasie, który zapragnął, by wszystko, czego dotknie, zamieniało się w złoto - i o wielu innych bogach, ludziach i mitycznych postaciach. Interpretację świetnie przedstawił Jerzy Stuhr.

Czy szklanka jest w połowie pełna, czy pusta? Czy wszystko zawsze idzie źle? Czy świat nie jest pełen złych miejsc? Dość tego! Najprostsze ćwiczenia fizyczne wprawią cię w dobry nastrój i wyślą męczący brak pewności siebie gdzie pieprz rośnie. Dr n. med. Claudia Croos-Müller, specjalistka w dziedzinie neurologii i psychoterapii po dużym sukcesie książek pt. Głowa do góry oraz Odwagi! prezentuje 12 nowych, skutecznych ćwiczeń z metodą body2brain®. Ten dziecinnie łatwy program ruchowy przedstawiają: Wiktor, owca-w-dobrym-humorze, jego przyjaciółka, Emilka, i ich nowy towarzysz: czarna owca Robert.

Bernadette Fox nikomu nie jest obojętna. Dla męża jest partnerką, dla matek uczniów prywatnej szkoły w Seattle - zakałą przynoszącą wstyd lokalnej społeczności,jest rewolucyjna architekt i po prostu matką. Lawina zdarzeń rusza, gdy córka proponuje rodzinną wyprawę na Antarktydę. Nagle Bernadette znika bez śladu. Córka zbiera rozmaite dokumenty, chcąc odnaleźć matkę, a kazdy z nich odkrywa część prawdy o Bernadette.

Dominik Dan to pseudonim autora bestsellerowych słowackich kryminałów z detektywem Richardem Krauze w roli głównej. Autor jet czynnym detektywem wydziału kryminalnego słowackiej policji, stąd szczegółowa wiedza na temat warsztatu pracy policji. Jego pwoieści to historie czysto detektywistyczne lub osadzone na tle wydarzeń politycznych. Akcja tej osadzona jest w 1992 roku. Oficerowie wydziału zabójstw nie strzelają tak często jak w amerykańskich filmach, za to równie dużo klną i znacznie więcej żartują. Tym razem odgrzebują stare polityczne morderstwo z lat osiemdziesiątych... Sa bezlitośni dla swoich szefów. Tekst skrzy się humorem, błyskotliwymi dialogami. Świetna lektura, zapowiedź kolejnych książek Dominka Dana.

Kolejna porcja przygód trojga przyjaciół - Maksa, Zizi i Kacpra, którzy mieszkają na tym samym osiedlu i lubią dreszczyk emocji. Tym razem postanawiają wpłynąć na złego kolegę. Tylko czy Bizon jest naprawdę zły? Czwarta książeczka z serii dla dzieci, które zaczynają samodzielną przygodę z czytaniem.

Zebrane w tomie Żółty smok baśnie chińskie to pełne tajemnic i egzotycznego uroku opowieści, które przybliżą współczesnemu Europejczykowi odległą fizycznie i mentalnie kulturę Dalekiego Wschodu. Dzięki wyśmienitej interpretacji Mariana Opani możemu już teraz zanurzyć się w ten świat zadziwiającej na każdym kroku duchowości i mądrości oraz poczuć zniewalający urok Orientu!

Autorka ma na koncie dwa zbiory bajek terapeutycznych oraz pozycję teoretyczną pt. Bajkoterapia. Tym razem napisała pracę jeszcze bardziej wyczerpującą, w której zebrała dotychczasowe swoje doświadczenia - wynik wieloletniej pracy naukowej i terapeutycznej.Książka Biblioterapia i bajkoterapia omawia rolę, jaką odgrywa literatura w rozumieniu funkcjonowania świata społecznego, zachowań innych ludzi. Ale nie tylko — wskazuje też na jej rolę w odkrywaniu i kreowaniu własnej tożsamości. Literatura to kompendium informacji o potrzebach, motywach, zachowaniach innych, ilustruje treść ich myślenia, zaś kontekst sytuacyjny fabuły przedstawia wartości i zasady funkcjonowania grup społecznych. Zatem rola literatury w rozumieniu innych, poznawaniu wartości, zasad, którymi kierują się w życiu, jest tak oczywista, że nikogo nie trzeba o tym przekonywać. Natomiast wskazanie roli literatury w aspekcie jej wpływu na tożsamość jednostki jest zadaniem bardzo trudnym i wymaga przede wszystkim określenia pojęcia tożsamości. We współczesnej psychologii, szczególnie w koncepcji poznawczej, jest to kluczowe zagadnienie i budzi duże zainteresowanie. Książka ta nie aspiruje do wyjaśnienia wszelkich zagadnień funkcjonowania tożsamości, jest jedynie próbą przybliżenia tego, co każdy samodzielnie buduje, a także jak ta struktura zarządza myśleniem, uczuciami i zachowaniem. Zaproponowane w książce rozumienie tożsamości i mechanizmów jej funkcjonowania opiera się na dociekaniach wielu badaczy. Wiedza o sobie jest integralnym składnikiem tożsamości, gromadzi się stopniowo, z wolna jednostka odkrywa własne preferencje, zdolności, potrzeby, lęki, konflikty... Nazywając to, co do tej pory było nienazwane (czyli nieuświadomione bądź nie w pełni uświadomione), nadaje mu status istnienia, stwarzając tym samym możliwość zmiany, zatem także modyfikacji lub korekcji. Jednostka w rozwoju nie tylko stopniowo odkrywa własne „Ja", ale i konstruuje siebie, przy czym nie tylko własny wizerunek, ale i cele, programy działania, wartos'ci, normy, które realizuje w postaci podejmowanych decyzji, działań... W s'wiadomy sposób buduje siebie według wzoru — jaki chcę być w stosunku do tego, jaki jestem, co pragnę zmienić w sobie itp. Wiedza o sobie, czyli odkrywanie i konstruowanie siebie kształtuje się na skutek porównań z innymi, pod wpływem opinii innych, ale przede wszystkim tworzy się na skutek refleksji w procesie introspekcji, myślenia o innych i o sobie. Literatura zawiera w swoich zasobach nieskończenie wiele informacji służących do stymulacji w tym zakresie (do odkrywania i konstruowania), pobudza do refleksji pod wpływem bohaterów, ich wyborów, postaw, uczuć, motywów, zmuszając do zastanowienia się, dokonywania wyborów w wyobrażonym świecie, co równocześnie sprzyja poznawaniu i określaniu siebie. Nie do przecenienia jest zatem rola literatury we współczesnym świecie, ponieważ człowiek permanentnie doświadcza nadmiaru wręcz atakujących go informacji, żyje pod presją czasu i poprzez to doznaje chaosu, który utrudnia rozumienie społecznego świata i siebie. Świat książki jawi się jako miejsce spokoju, spotkania ze sobą, bez wszechogarniającej presji czasu, szumu informacyjnego, chaosu, ponieważ bycie w świecie książki to nie tylko przeżywanie zaskakujących wydarzeń, ale przede wszystkim czas inspiracji, który pozwala zinterpretować świat innych ludzi i siebie. Przy czym spotkanie w świecie literatury jest inne niż w rzeczywistym, bo jest to przede wszystkim spotkanie z własnymi myślami i uczuciami. W realnym życiu zbyt wiele się dzieje, relacje z innymi są niejasne, mają zbyt wiele uwarunkowań, implikacji, często też towarzyszą im silne emocje. Inaczej niż w świecie książki, tam łatwiej zrozumieć innych, a także odnaleźć siebie, czyli odkryć, zinterpretować i konstruować. Tam bez pośpiechu można znaleźć to, czego od wieków poszukują ludzie, czyli sensu wydarzeń, życia, także, a może przede wszystkim, własnego. Inaczej ujmując, postaci świata książkowego pomagają odpowiedzieć na pytania, kim chcę być, dokąd zmierzam, jakim chcę być człowiekiem. W świecie realnym wzorami, lub niestety, coraz częściej anty-wzorami, stają się postacie lansowane w środkach masowego przekazu. Bohaterowie opowiadań literackich fascynują niezwykłością losów, dokonywanych wyborów czy własną tożsamością, tworząc zaczyn charakteryzujący się różnorodnością, która umożliwia porównania i dokonywanie pierwszych wyborów, preferencji w procesie konstruowania siebie. Tacy bohaterowie niezbędni są właśnie dzisiaj, gdy znikają narracje rodzinne i te, które były powtarzane w środowisku lokalnym. Obserwowane przemiany rodziny z wielopokoleniowej, bogatej w złożone relacje w małą, składającą się z rodziców i dzieci, czy coraz częściej z jednego rodzica i dziecka, z pewnością temu nie sprzyjają. Niewielkie społeczności nie obfitują już w narracje o życiu ich członków, o różnorodnych doświadczeniach, zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Ich rola zmarginalizowała się, powstają wielkie, anonimowe aglomeracje miejskie, w których nie ma miejsca dla rodzimych narracji. Środki masowego przekazu lansują globalne wzory, które promowane są na rynku, by się dobrze sprzedawały, są one papierowe, nietrwałe i nieprawdziwe, mają zadziwić, skupić na chwilę uwagę i skłonić globalnych konsumentów do określonych zachowań. Świat mass mediów głównie posługuje się obrazem, w ten sposób przede wszystkim oddziałuje na emocje, które są ulotne, chwilowe i nie pomagają w nadawaniu sensu. Narracje filmowe, niejako ze swej natury, narzucając obrazy, w znacznie mniejszym stopniu stymulują wyobraźnię i wyzwalają refleksję. Potęga narracji słownej jest nieskończenie bardziej inspirująca dla odbiorcy, oddziałuje na jego wyobraźnię i pozwala na odnajdywanie coraz to nowych treści, zmuszając do samodzielnej refleksji, do wewnętrznego dialogu, do penetrowania własnych doświadczeń, wcześniejszych interpretacji, uczuć... Wymusza niejako i uruchamia różne poziomy rozumienia, literalne i abstrakcyjne, przy czym oddziaływa inaczej niż przekaz obrazowy, bo buduje bazę dla przepracowywania własnych, a nie cudzych wyobrażeń. Towarzyszy temu proces nazywania, czyli świadomego konstruowania różnych bytów, co szczególnie sprzyja budowaniu asocjacji, metafor, refleksji. Przekaz filmowy czy rysunkowy wprawdzie również to umożliwia, ale narracja słowna jest daleko bardziej w tym zakresie komunikatywna; łatwiej odczytać przesłanie czy znaczenie. Literatura poprzez to, że stymuluje samoświadomość, jest szczególnie ważna dla autokreacji. Potrzebna jest i dużym, i małym czytelnikom. W świecie literatury pięknej każdy może znaleźć bohatera dla siebie, do którego może się upodobnić, bo tożsamość początkowo tworzy się na bazie pierwszych wyborów, a dopiero później staje się świadomym budowaniem siebie. Literatura wcześnie wprowadza w świat wartości, reguł, norm obowiązujących w danej społeczności, ukazuje sens życia i umożliwia przyjęcie ich za własne, odrzucenie bądź twórcze przeformułowanie. Potrzebna jest też dużym, by tego, co cenne, co ważne, w pośpiechu i w prozie życia nie zgubili, a wciąż na nowo odkrywali piękno, dobro i prawdę... Czy temporalnym znakiem współczesności jest to, że literatura piękna pełni w coraz większym stopniu rolę terapeutyczną? To z jednej strony oznaczałoby, że docenia się jej niezwykle ważną rolę w stymulacji do odkrywania siebie i kreacji umożliwiającej również terapię, jednak z drugiej wskazywałoby na to, że z wolna staje się wyłącznie remedium na dolegliwości, cierpienia, zagubienie „Ja" we współczesnym świecie. Technologiczny świat coraz skuteczniej wypiera literaturę, niestety, w większości oferując w zamian tylko łatwą rozrywkę. Wiadomo dzisiaj, że takie wytwory kultury, jak wiersze, baśnie czy bajki są niezbędne w rozwoju dziecka, a film czy obraz ich nie zastąpi. A dorośli? Oni też potrzebują książek, by na chwilę zatrzymać się w tym pędzie życia i pomyśleć... Właśnie o tym i o wielu innych sprawach związanych z literaturą jest ta książka. Czytana od deski do deski zapewni dialog z autorem i z sobą. Zatem zapraszam do lektury. Maria Molicka Biblioterapia i bajkoterapia Spis Treści   ZAMIAST WSTĘPU I. Myślenie narracyjne i paradygmatyczne w procesie konstruowania wiedzy 1.1. Język odzwierciedleniem relacji między kulturą a naturą l .2. Myślenie narracyjne i paradygmatyczne II. Rola narracji w rozumieniu świata społecznego i w konstruowaniu tożsamości 2.1. Narracja w stymulacji myślenia narracyjnego o innych i o sobie 2.2. Struktura „Ja" — realizowane zadania, mechanizmy funkcjonowania i elementy składowe 2.3. Zagrożenia epoki antynarracyjnej III. Biblioterapia w paradygmacie narracyjnym 3.1. Psychologiczne uwarunkowania oddziaływania literatury na strukturę „Ja" 3.2. Główne zadania biblioterapii 3.3. Skuteczność biblioterapii w badaniach empirycznych 3.4. Biblioterapia jako metoda budująca zasoby osobiste IV. Znaczenie baśni w rozwoju dziecka 4.1. Mity i ich znaczenie 4.2. Rozwój i transformacja baśni 4.3. Rola baśni w stymulacji procesów poznawczych dziecka, głównie myślenia narracyjnego 4.4. Baśń w terapii V. Bajkoterapia jako metoda budująca zasoby osobiste dotyczące sytuacji trudnych emocjonalnie 5.1. Bajki terapeutyczne 5.2. Rodzaje bajek terapeutycznych 5.3. Uzasadnienie potrzeby stosowania bajek terapeutycznych VI. Metodologiczne podstawy badań własnych 6. l. Założenia teoretyczne i cel badań 6.2. Problemy badawcze 6.3. Zmienne i wskaźniki 6.4. Metoda, techniki i narzędzia badawcze 6.4. l. Czynnik eksperymentalny 6.4.2. Procedura badań 6.5. Próba badawcza i miejsce eksploracji VII. Rola literatury w procesie zmiany; rozumienie siebie i świata — w świetle badań własnych 7. l. Ustalenia wyjściowe 7.2. Prezentacja danych empirycznych w podziale na poszczególne teksty analizowane z dziećmi 7.3. Werbalizowane przez dzieci strategie i zachowania względem innych VIII. Podsumowanie i interpretacja danych empirycznych ZAKOŃCZENIE BIBLIOGRAFIA ANEKS

"Alkoholik to był dla mnie lump spod budki z piwem, alkoholiczka - pijana baba zaniedbująca dom i dzieci, najlepiej obdarta i niedomyta. A ja przecież dbałam o siebie, o męża, o synów, rodzinę, jeździłam samochodami, moi synowie świetnie się uczyli w doskonałych szkołach i na zagranicznych uniwersytetach. Słowem, ani ja, ani moje rozmówczynie w ogóle nie pasowałyśmy do stereotypowego obrazka, jaki miałam zakodowany pod hasłem alkoholik. A jednak to my jesteśmy alkoholiczkami, my jesteśmy chore na chorobę alkoholową, to my jesteśmy uzależnione od alkoholu. I to my nie pijemy".

Druga część trylogii arkadyjskiej.Po niespodziewanej śmierci siostry i ciotki przed Rosą kolejne wyzwanie: staje na czele rodu Alcantara. Musi teraz zmierzyć się z chciwymi, krwiożerczymi członkami własnej rodziny, którym nie odpowiada nowa sytuacja, przewodzić wszelkim ważnym sprawom, również tym dotyczącym śmierci jej bliskich, a przede wszystkim - przekonać wszystkich, że jej związek z Alessando Carnevare, chłopcem z wrogiego klanu, nie zaszkodzi interesom jej rodziny.

Mathea Martinsen nie ma zbyt wiele do czynienia z innymi ludźmi. Ale wie, że bardzo się od nich różni. Teraz w starczym wieku doznaje wielkiego zmartwienia: boi się, że umrze a nikt tego nie zauważy. Boleśnie odczuwa to, co jest udziałem każdego starego człowieka: że dla świata jest niewidzialna. Staruszek nikt nie zauważa. Czy rzeczywiście pewnego dnia zniknie tak całkowicie, że nikt nie zauważy jej odejścia? Mathea podejmuje zatem szereg (z lekka dziwacznych) czynności, które mają sprawić, że zostanie dostrzeżona. Książka jest ciepłą, trochę ironiczną wariacją na temat "życia całą pełnią".

Rodzice dzieci niepełnosprawnych – jacy są? Jak sobie radzą w życiu? Są przygnębieni czy z uporem walczą o swoje chore dziecko? Liczą na pomoc i współczucie czy na zrozumienie? Mają marzenia? Najlepiej na te pytania odpowie ktoś, kto sam ma takie doświadczenia. Hanna Barełkowska, autorka książki Nie mażę się, ale marzę o…, ma syna niepełnosprawnego. Na podstawie własnych doświadczeń, rozmów z rodzicami innych dzieci pokazuje problem niepełnosprawności z innej perspektywy – perspektywy rodziców i opiekunów. W sposób poruszający pisze o kolejnych etapach – od diagnozy począwszy – oswajania się z trudną sytuacją. Przez szczere pokazanie wątpliwości, rozterek, trudności, które trzeba pokonywać każdego dnia, niemożliwego niekiedy do wytrzymania wysiłku fizycznego podczas opieki nad dzieckiem ze złożoną niepełnosprawnością oswaja z chorobą, także osoby postronne. I pokazuje, że rodzice dzieci niepełnosprawnych to prawdziwi wyczynowcy, którzy mają też swoje marzenia, niekiedy tak prozaiczne jak chwila ciszy czy wyjście do kina lub na spotkanie z przyjaciółmi. Książka powstała w czasie akcji społecznej „Nie mażę się, ale marzę o…”, organizowanej przez Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci ze Złożoną Niepełnosprawnością „Potrafię Więcej”

Powieść kryminalna dla wielbicieli gatunku.Księgarz, którego pasją są kryminały, nie potrafi przebić się na rynku ze swoim dziełami. Gdy kolejny maszynopis wraca odrzucony przez wydawców, postanawia on wcielić się w postać prywatnego detektywa Samuela Espartę i przeprowadzić śledztwo w sprawie morderstwa, które wydarzyło się w miasteczku przed 10 laty, kiedy to jeden z mieszkańców małej rybackiej miejscowości spod Bilbao przykuł do skały bliźniaków, rzezimieszków i szubrawców, zakałę miasteczka, licząc na to, że przypływ pozbawi ich życia. Tymczasem jednemu z bliźniaków udało się przeżyć. Historia ta ma stanowić kanwę jego nowej powieści. Sprawnie i oryginalnie nakreślona intryga. Bardzo dobrze nakreśleni bohaterowie, prości mieszkańcy rybackiej wioski ukrywający niejeden sekret. Książka trzyma w napięciu do ostatniej strony. Zwrot akcji na zakończenie jest mistrzowski.Jeszcze tylko jeden nieboszczyk to jednocześnie doskonała proza postmodernistyczna. Autor prowadzi z czytelnikiem fascynującą grę na wielu poziomach, odwołując się do dzieł innych autorów powieści kryminalnych oraz stworzonych przez nich detektywów. Odnosi się do Hammeta, Christie, Chandlera. Powstaje ciekawy łańcuch zależności: czytelnik staje się pisarzem, który staje się bohaterem swojej powieści. Oparta jest na dialogach, niezmiernie dowcipna. Autor z dystansem odnosi się do swojego pisarskiego fachu.W kolejnej książce z serii, El cementerio vacío [Pusty cmentarz] Samuel Esparta jako detektyw będzie musiał zmierzyć się z tajemniczym zabójstwem młodej, pięknej kobiety w swoim rodzinnym miasteczku.

Harry Potter to sierota i podrzutek, od niemowlęcia wychowywany przez ciotkę i wuja, którzy podobnie jak ich syn Dudley - traktowali go jak piąte koło u wozu. Pochodzenie chłopca owiane jest tajemnicą, jedyna pamiątka z przeszłości to zagadkowa blizna na jego czole. Skąd jednak biorą się niesamowite zjawiska, które towarzyszą nieświadomemu niczego Potterowi? Wszystko wyjaśni się w jedenaste urodziny chłopca, a będzie to dopiero początek Wielkiej Tajemnicy...

Po nieudanej próbie przechwycenia przepowiedni Lord Voldemort jest gotów uczynić wszystko, by zawładnąć światem czarodziejów. Organizuje tajemny zamach na swego przeciwnika, a narzędziem w jego ręku staje się jeden z uczniów. Czy jego plan się powiedzie? Tom szósty przygód Harry`ego Pottera przynosi cenne informacje o matce Voldemorta, jego dzieciństwie oraz początkach kariery młodego Toma Riddle`a, które rzucą nowe światło na sylwetkę głównego antagonisty Pottera. Na czym polega sekret nadprzyrodzonej mocy Czarnego Pana? Kto będzie nowym nauczycielem obrony przed czarną magią? Jaki jest cel tajemniczych i niebezpiecznych wypraw Dumbledore`a? Kto będzie wybranką serca Harry`ego? I wreszcie, kto jest tytułowym Księciem Półkrwi i jaką misję ma on do spełnienia?

Książka nie powtarza ogólnie znanych rad, korzysta natomiast z ustaleń bostońskiego Centrum Badania Snu Dziecka. Na ich podstawie konstruuje plan terapii zaburzeń snu, a także daje wskazówki, jak można im zapobiec. Liczne przytaczane konkretne historie przekonują, że każde dziecko może w przeciągu kilku dni nauczyć się samo zasypiać i przesypiać noc.

Zbiór najsłynniejszych i najpiękniejszych mitów greckich, który z pewnością zaciekawi każde dziecko. Historie o olimpijskich bogach, prawdziwych herosach i niesamowitych istotach mitycznych. Kolorowe ilustracje dowcipnie dopełniają tę, przeznaczoną przede wszystkim do głośnego czytania, niezwykłą książkę.