W książce zawarto obszerne relacje z pobytu w Arabii Saudyjskiej w latach 2010-2012. Motywami przewodnimi prezentowanego dziennika autoetnograficznego są szok kulturowy oraz wyzwania związane z długoterminowym zanurzeniem się w odległą rzeczywistość społeczną. W książce wyraźnie uwidaczniają się subiektywizm i usytuowanie badaczki: kobiety, Europejki, chrześcijanki przebywającej w jednej z najbardziej konserwatywnych części Królestwa. Dzienniki zawierają opisy zmagań dnia codziennego i podejmowaną w duchu emancypacyjnym refleksję nad doświadczanymi zdarzeniami. Książka ma na celu przybliżenie sytuacji badawczej i związanych z nią dylematów. Publikacja ma za zadanie przyczynić się do popularyzacji badań naukowych.Fragment WstępuNazywam się Anna Odrowąż-Coates, jestem polską badaczką terenową, wykładowczynią w Katedrze Pedagogiki Społecznej, Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Od zakończenia pięcioletnich studiów magisterskich na kierunku socjologia na Uniwersytecie Gdańskim żyję tworzeniem sytuacji badawczych, zauważaniem i interpretacją faktów społeczno-kulturowych. Pasją badawczą zaraził mnie świętej pamięci profesor socjologii Mieczysław Gulda, promotor mojej pracy magisterskiej (2002), a później doktorskiej (2005). Mój osobisty mistrz i przyjaciel, który towarzyszy mi w myślach codziennie, także dziś.
Docere (z języka łacińskiego) znaczy nauczać, czyli dzielić się myśleniem, rozumieniem i doświadczeniem. Książki zbiorowe są jedyną okazją, aby współdziałać z innymi autorami, jednocześnie myśleć, rozumować i doświadczać w zaciszu indywidualnych pomysłów i badań. Redaktorki, zafascynowane współczesnymi relacjami i rodzinnością, uznały, że podjęty temat jest wielowersyjny. To oznacza bogactwo pytań o przyszłość relacji międzyludzkich w różnych meandrach nauk społecznych. Prezentowany czytelnikom zbiór, zdaje się, osiągnął cel wieloaspektowego podejścia do relacji, co z kolei ujawniło różnorodny obraz rodzin i zapoczątkowało debatę akademicką. Mamy nadzieję, że posłuży ona praktykom wychowania i nauczania.W prezentowanych pięciu częściach książki autorki zaczynają od doświadczenia partnerstwa, które uwidacznia współczesną nerwicę dotyczącą samodoskonalenia oraz inwestycji w siebie, dewaluując pojęcie wspólnotowości. W dalszych partiach publikacji wyłaniają się te aspekty życia rodzinnego, które mogą okazać się zbyt trudne i bolesne dla relacji rodzinnych na linii zlęknieni lub obojętni rodzice i pragnące bezwarunkowej miłości dzieci.
Autorka postawiła przed sobą konkretny cel. W jej założeniu metodologicznym publikacja jest próbą literaturoznawczej interpretacji wybranych wierszy Jerzego Ficowskiego na potrzeby edukacji polonistycznej związanej z Holokaustem. Dodajmy od razu, że koncepcja opracowania została przemyślana i konsekwentnie urzeczywistniona w poszczególnych rozdziałach [...]. Zasadnicza materia treściowa książki zawiera wzorcowe analizy odczytywania "z popiołów" wierszy pod kątem ich przydatności w programie szkolnym, realizowanym przez nauczyciela polonistę. Służą do tego erudycyjnie zredagowane konspekty lekcyjne, świadczące nie tylko o wiedzy, ale przede wszystkim kompetencjach dydaktycznych Autorki, będących rezultatem praktyki nauczycielskiej.
Książka kompetentnie i przekrojowo ujmuje niezwykle ważną problematykę dotyczącą najistotniejszych aspektów uczenia się i nauczania języków obcych, a szczególnie potrzeb dzieci z deficytami języka, mowy i komunikacji. [...] Autorka prezentuje nowoczesne, oparte na najnowszych badaniach, a zarazem praktycznie przydatne rozwiązania, łączące naukę języka pierwszego z nauką języka obcego i nadające się do natychmiastowego zastosowania w szkolnej nauce języka obcego, jaka odbywa się w toku inkluzyjnego podejścia do pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Szczególnie warta podkreślenia jest umiejętność dobierania przykładów w sposób eliminujący wszelkie wątpliwości co do rodzaju braków i ułatwiająca diagnozowanie funkcjonowania komunikacyjnego ucznia.[...] Książce towarzyszy materiał filmowy ilustrujący praktyczne aspekty szkolnej nauki języka dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
Zawarte w tej książce ćwiczenia przeznaczone są dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych mających problemy z percepcją i pamięcią słuchową oraz automatyzacją artykulacji głosek szeregu szumiącego (sz, ż, cz, dż). Jako logopeda i terapeuta pedagogiczny poszukiwałam rozwiązań, które pozwolą na jednoczesne usprawnianie zaburzonych funkcji słuchowych i utrwalenie wymowy głosek szumiących, aby maksymalnie wykorzystać czas poświęcony na terapię. Na co dzień spotykam uczniów borykających się z obiema tymi trudnościami. Często są to osoby ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, które z uwagi na swoje problemy uczęszczają na wiele zajęć dodatkowych. Niewątpliwie przynoszą one korzyści, ale stają się też dużym obciążeniem dla dzieci i młodzieży szkolnej. Niniejszy zbiór ćwiczeń łączy pracę nad korektą wad wymowy z aktywnością korekcyjno-kompensacyjną ukierunkowaną na usprawnianie funkcji słuchowych.
Kategorie obcości, cielesności, odmienności są niezwykle wrażliwymi pojęciami funkcjonującymi w kulturze. Wszelkie próby ich usystematyzowania – czy to w socjologii, antropologii, czy filozofii – wskazują raczej na ich otwarty charakter niż na możliwość precyzyjnego opisu. Prezentowane eseje również nie roszczą sobie prawa do przedstawienia ujednoliconego obrazu tego, co kulturowo obce i odmienne. Termin „esej” potraktowany jest tu etymologicznie – jako próba uchwycenia omawianych terminów w przestrzeni współczesnych teorii humanistycznych. Teksty zamieszczone w książce stanowią propozycję interpretacji różnorodnych obrazów obcości i cielesności, eksponując ich aspekty nienormatywne, liminalne, transgresyjne. Jakkolwiek obcość przenikająca społeczno-kulturową rzeczywistość wymyka się ujednoliconemu opisowi, stanowi ona żywotną treść społecznych zachowań i praktyk kulturowych. Zwłaszcza współcześnie, przejmując przestrzeń nowych mediów i nowych form estetycznego wyrazu, kwestie obcości i odmienności ciała zachęcają do dalszych refleksji.
Publikacja poświęcona jest edukacji muzycznej, która jest jednym z elementów niezbędnych do prawidłowego wzrostu dzieci. Edukacja to proces. Nie ma gotowej recepty na zaspokojenie dziecięcej potrzeby muzyki, tym bardziej, że każdy mały człowiek ma swoje indywidualne tempo rozwoju. Jeśli zadbamy o ten rozwój i zainteresujemy dziecko otoczeniem muzycznym, to efekty będą widoczne w całym życiu człowieka – od dzieciństwa po dojrzałość. Wczesna edukacja muzyczna może korzystnie oddziaływać na kolejne fazy życia dziecka. Zaproponowana monografia wychodzi naprzeciw zapotrzebowaniu nauczycieli, terapeutów, którzy poszukują różnych rozwiązań naukowo-metodycznych i rozumieją potrzebę kształcenia muzycznego. Przez wiele lat, gdy pracowałam z dziećmi, studentami, nauczycielami, terapeutami, sama poszukiwałam rozmaitych skutecznych i atrakcyjnych rozwiązań, aby edukacja muzyczna była ważna i spełniała swoje wielowymiarowe zadania. Publikacja składa się z dwóch głównych części opartych o pedagogiczne i profilaktyczno-terapeutyczne założenia edukacji muzycznej. Na rynku wydawniczym brakuje jeszcze opracowań, które prowokowałyby czytelnika do dyskursu, działań artystycznych i terapeutycznych, nowych rozwiązań, programów, projektów. Ważne są tu przygotowanie merytoryczne, podejście metodyczne i twórcze do promowania znaczących walorów muzyki. Ona może i powinna odnaleźć swoje miejsce w różnych przedmiotach dydaktycznych, w otoczeniu wychowawczym każdego dziecka.
Zapraszamy Czytelników do książki, z której można czerpać siłę... i wiedzę. Przydatna nie tylko dla osób, zaczynających swoją pracę z osobami niepełnosprawnymi, z ich rodzicami, opiekunami, ale również dla tych, którzy już długo mają przyjemność, by mieć kontakt z osobami z niepełnosprawnością.
Pozycja, która trafia do Państwa rąk, powstawała kilka lat. Każda rozmowa, każda opowieść Rodziców była dla Autorki przeżyciem. Każda stanowiła pewnego rodzaju wyzwanie.
Opowieści wielkich ludzi – Rodziców dzieci niepełnosprawnych – pokazujące ich świat. Świat choroby dziecka widziany ich oczami, z ich perspektywy, jest często innym światem, niż nam się wydaje. To nie zawsze tylko smutek, żal, strach (choć one są bardzo często obecne). To też czasami śmiech, anegdoty, żart... Rodzice pokazują niepełną sprawność dzieci od „kuchni”. Dzielą się swoimi emocjami, obawami, radościami. Warto, wręcz trzeba, poznać świat Rodziców i ich dzieci.
Autorka:
Pomysł na tę książkę powstał w trakcie rozmowy z mamą niepełnosprawnej dziewczynki. Jej historia jest również zawarta w tym zbiorze. Rozmawiałyśmy z mamą o tym, jak wyobrażała sobie macierzyństwo, z czym była zmuszona się zmierzyć, z jakimi emocjami, z jakimi trudnościami, jakie bariery musiała przełamać, jakie drzwi wyważyć. I wtedy właśnie podczas rozmowy powiedziałam do tej mamy: „Kiedyś poproszę Panią o spisanie swoich przeżyć. Zrobimy z tego książkę”. Mama dziewczynki uśmiechnęła się i odrzekła: „Dobra”. Dodała lekko zaczepnie: „Zobaczymy!”. Tak to się zaczęło. [...]
Książka zawiera pogłębione rozważania nad teoriami, strategiami, metodami oraz narzędziami służącymi do prawidłowej i wielowymiarowej ewaluacji wiedzy i umiejętności geograficznych. Poruszono w niej trzy kluczowe obszary tematyczne. W pierwszym rozdziale zaprezentowano teoretyczne, taksonomiczne oraz praktyczne ujęcia ewaluacji. Scharakteryzowano jej funkcje i modele, rodzaje oceniania oraz przedstawiono rozważania dotyczące dobrych i złych praktyk ewaluacyjnych w geograficznej rzeczywistości szkolnej/akademickiej. Rozdział drugi poświęcono pomiarowi dydaktycznemu. Przedstawiono rodzaje pomiaru, procedurę konstrukcji testów (w tym rodzaje zadań testowych) oraz objaśniono sposoby wykorzystania wyników testów nie tylko do tradycyjnie przypisanej tej formie kontroli oceny sumującej, ale do oceniania kształtującego i orientującego. W trzecim rozdziale zaprezentowano różne teoretyczne oraz praktyczne koncepcje oceniania geograficznych umiejętności. Scharakteryzowano także empirycznie zweryfikowane w toku badań naukowych narzędzia do oceny oraz kształtowania wyróżniającej kompetencji geograficznej, którą jest myślenie przestrzenne. Rozdział ostatni stanowi bogaty zestaw propozycji narzędzi, które tak nauczyciel, jak i uczeń/student może wykorzystać do autorefleksji nad ewaluacją procesu kształcenia. Mają one formułę warsztatów. Mogą być swobodnie selekcjonowane przez nauczyciela/ucznia/studenta w zależności od jego potrzeb, preferowanego stylu samorefleksji czy zagadnienia, które chce zgłębić.
Książka jest rezultatem wieloletnich doświadczeń Autorek, na co dzień zajmujących się terapią dzieci afatycznych. Zasadniczą część książki stanowi skala, będąca konkretną propozycją sposobu zbierania materiału służącego do oceny sprawności językowej i komunikacyjnej dziecka z zaburzonym rozwojem mowy. Z pozycji praktyków, Autorki dzielą się również swoimi przemyśleniami na temat trudności związanych z diagnozowaniem i opisem afazji. Ich badania opierają się na obserwacji zachowań dziecka sytuacji celowo zorganizowanej. Za pomocą materiałów werbalnych i graficznych, starają się one stworzyć sytuację eksperymentalną, w miarę możliwości naturalną, po to, by sprowokować reakcję dziecka, zarejestrować je i ocenić.W książce zostały poruszone problemy rzadko omawiane w literaturze logopedycznej. Zasadniczym jej celem jest ułatwienie logopedom - praktykom diagnozy i planowania terapii dzieci afatycznych.
Uczniowie mają swoje prawa i obowiązki. Te gwarantuje im zresztą Prawo oświatowe. Co jednak ważne nie ma jednego ustawowego czy określonego w rozporządzeniu ministra ds. edukacji katalogu tychże praw. Dlatego też autor postanowił napisać niniejszą monografię. Ma ona bowiem na celu zebranie w jednej publikacji praw ucznia, które są (lub mają być) powszechnie respektowane w polskich szkołach.Książka opisuje, najpierw, prawne uregulowania praw ucznia, a następnie opisuje i wyjaśnia każde z nich, tłumacząc, jak uczniowie mogą z nich korzystać. Następnie przedstawiony zostaje stan dotychczasowych badań oraz badań własnych w zakresie wiedzy o prawach ucznia wśród uczniów oraz ich przestrzegania przez osoby, które są do tego zobligowane. Temat staje się coraz bardziej aktualny. Uczniowie coraz częściej chcą tego, by ich prawa były przestrzegane (przykładami są facebookowe grupy dotyczące praw ucznia, których członkami są tysiące osób). Książka jest, z tego, co wiem, pierwszym w Polsce opracowaniem monograficznym o prawach ucznia i jako pierwsza wymienia katalog 13 praw, które powinny być każdemu uczniowi zagwarantowane. Książka ma na celu uświadomić jeszcze więcej osób w zakresie przysługujących im praw oraz poszerzyć wiedzę osób zainteresowanych tym tematem.
The modern world has been increasingly using cutting-edge information technologies based on visual information coding. Their implementation makes the cognition of a visual thinking one of the relevant areas of the modern psychological science. It is worth noting that visual thinking takes an important place in intellectual and creative development of an individual and is the least studied cognitive process in modern psychology science. The study of mechanisms of formation of a visual thinking image (image-concept) as a form of visual thinking as well as the search for and development of effective means of development of the latter are more promising in this sense. [...] Despite a number of existing visual thinking studies in psychological science, the indicated problem cognition is significantly complicated by insufficient development of conceptual approaches that would allow to constructively research the mechanisms and specifics of the mentioned type of reasoning.
Choroby nowotworowe stanowią drugą przyczynę zgonów w Polsce i na świecie. Mimo znacznego postępu medycznego w zakresie leczenia nowotworów w społeczeństwie nadal występują lękowe postawy wobec choroby nowotworowej. Postawy te są wynikiem społecznego podejścia polegającego na utożsamianiu nowotworu ze śmiercią (Cobb, 1959, 1972; Wrona-Polańska, 1985, 1996; Nęcki, Górniak, 1999). Każda choroba, a szczególnie ta o niepewnym rokowaniu, zagraża zdrowiu i życiu człowieka, budzi wiele obaw i wymaga wprowadzenia zmian w zakresie pełnionych ról społecznych czy realizowanych wartości. Diagnoza choroby nowotworowej oraz jej leczenie rzutują na życie pacjenta oraz rodziny i otoczenia; jest to proces, który wymaga gotowości do adaptacji i sprostania wyzwaniom, jakie niesie ze sobą choroba. [...] Książka składa się z 8 rozdziałów.
Zaproponowany program to ćwiczenia i zabawy do wykorzystania w pracy dydaktyczno-terapeutycznej dla nauczycieli i terapeutów pracujących z dziećmi o specyficznych potrzebach edukacyjnych. Program przeznaczony jest do realizacji w pracy terapeutycznej w przedszkolach masowych, z grupami integracyjnymi oraz w przedszkolach integracyjnych, jak również w zajęciach terapeutycznych w klasach młodszych szkół podstawowych i specjalnych.Celem programu jest umożliwienie dzieciom niepełnosprawnym zdobycia wiedzy i umiejętności na miarę ich możliwości, w warunkach przedszkola ogólnodostępnego, kształtowanie właściwych interakcji międzyosobowych, kształtowanie postaw otwartości i samoakceptacji. Pełna realizacja tego celu da pedagogom możliwość stworzenia optymalnego planu psychostymulacji dzieci niepełnosprawnych i przygotowanie ich do względnie niezależnego funkcjonowania w społeczeństwie.W życiu małego dziecka szczególną rolę przypisuje się jego umiejętności poznawania otaczającego świata, rozumienia go, dostrzegania związków w nim zachodzących i współdziałania. Nie każde dziecko przebywa tę trudną i pełną wyzwań drogę w taki sposób, jak byśmy tego oczekiwali. Przyczyny są różne. Dziecko może znajdować się pod wpływem różnych czynników patogennych, takich jak:1. Geny (zaburzenia programu genetycznego).2. Czynniki szkodliwe, działające na dziecko w okresie prenatalnym: niedotlenienie; zatrucie; wirusowe zakażenia płodu; awitaminozy i niedotlenienie matki w czasie ciąży; wylewy śródczaszkowe w czasie porodu i po porodzie; bezpośrednie urazy czaszki.3. Przedwczesny poród.4. Infekcje i choroby zakaźne przebyte we wczesnym dzieciństwie: zapalenie mózgu; zapalenie opon mózgowych; zaburzenia gruczołów dokrewnych.
Uwaga, polecamy nowe wydanie V. 2022!Publikacja ma charakter poradnika zawierającego konkretne, bardzo proste i przejrzyście sformułowane wskazówki dotyczące pracy z dzieckiem z zespołem Aspergera. Jest skierowana do wszystkich nauczycieli, zwłaszcza szkół ogólnodostępnych, ale i integracyjnych lub specjalnych, którym przyszło pracować z tym jakże fascynującym, wymagającym, zaskakującym, inteligentnym, ale i czasami trudnym dzieckiem. Odbiorcami mogą być również inni specjaliści: pedagodzy, psycholodzy i logopedzi, którzy nie mają do czynienia na co dzień z dzieckiem cierpiącym na zaburzenie ze spektrum autyzmu, ale są ciekawi, jak ono funkcjonuje. Odbiorcami mogą być również rodzice dziecka ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera, którzy potrzebują konkretnego pokierowania i wsparcia. Oprócz typowej charakterystyki i sposobów funkcjonowania ucznia cierpiącego na zespół Aspergera zaprezentowane są w tej książeczce osiowe objawy tego zaburzenia z kręgi autyzmu oraz metody terapii. Książeczka jest zatem próbą zainteresowania środowisk nauczycielskich problemami tej grupy uczniów. Termin zespołu Aspergera w ciągu ostatnich kilku lat stał się tematem niezmiernie modnym i głośnym. Należy spodziewać się, że dzieci ze diagnozowanym zespołem Aspergera będzie systematyczne przybywać, jeżeli już tak się nie dzieje. Dlatego wiedza nauczycieli i innych specjalistów z tego zakresu musi się poszerzać, ponieważ dobrze funkcjonujące dziecko dotknięte tym zaburzeniem nie musi trafić do szkoły integracyjnej czy specjalnej, ale do zwykłej szkoły masowej, może właśnie, drogi nauczycielu, do twojej klasy.Autorka
Rozwijanie kreatywności u dziecka można i warto rozpocząć jak najwcześniej. To bardzo ważna i potrzebna w życiu umiejętność. Przekonujemy się o tym na co dzień. Myślenie kreatywne prowadzi do nowych, oryginalnych pomysłów i rozwiązań. Człowiek myślący twórczo potrafi się odnaleźć w każdej sytuacji, obce są mu nuda i rutyna.Rodzice mogą w swoich dzieciach rozwijać kreatywność na wiele sposobów, m.in. przez: zabawy, różne zadania do wykonania, stawianie mniejszych i większych problemów do rozwiązania, pytanie oraz udzielanie odpowiedzi, zachęcanie dzieci do pomocy w rozmaitych czynnościach czy pracach. Można również w tym celu zastosować opracowane przeze mnie zestawy ćwiczeń. Są to przede wszystkim ćwiczenia plastyczne, lubiane przez większość dzieci. Zadania zachęcają do wymyślania kształtów, form, zestawiania i używania dowolnych kolorów. Polegają na dokańczaniu rysunków według własnego pomysłu, projektowaniu przedmiotów, mebli, pojazdów, strojów itp. Dzieci mogą też wymyślać własne gry i ich zasady, tworzyć nowe wzory, układy przedmiotów i figur. Ćwiczenia te nawiązują do różnych dziedzin życia człowieka, takich jak: przyroda, matematyka, geometria, technika.Zachęcam do zastosowania zamieszczonych w tej książce ćwiczeń oraz do wymyślania innych, a także do tego, by dać się ponieść własnej fantazji. Im bardziej kreatywni są rodzice, tym bardziej kreatywne będą ich dzieci, które najłatwiej uczą się przez obserwację i naśladowanie. Chwalmy i nagradzajmy dzieci za ich inicjatywę, poszerzajmy ich horyzonty myślowe, dodajmy im wiary we własne siły i możliwości. Motywujmy do próbowania i podejmowania działań przy każdej nadarzającej się okazji. Wspólnie z nauczycielami przygotujmy nasze dzieci do tego, aby były operatywne, odważne i samodzielne w dorosłym życiu.Niech żyje kreatywność, bo niesie ze sobą radość i satysfakcję, budzi ciekawość świata!
Rozwijanie kreatywności u dziecka można i warto rozpocząć jak najwcześniej. To bardzo ważna i potrzebna w życiu umiejętność. Przekonujemy się o tym na co dzień. Myślenie kreatywne prowadzi do nowych, oryginalnych pomysłów i rozwiązań. Człowiek myślący twórczo potrafi się odnaleźć w każdej sytuacji, obce są mu nuda i rutyna.Rodzice mogą w swoich dzieciach rozwijać kreatywność na wiele sposobów, m.in. przez: zabawy, różne zadania do wykonania, stawianie mniejszych i większych problemów do rozwiązania, pytanie oraz udzielanie odpowiedzi, zachęcanie dzieci do pomocy w rozmaitych czynnościach czy pracach. Można również w tym celu zastosować opracowane przeze mnie zestawy ćwiczeń. Są to przede wszystkim ćwiczenia plastyczne, lubiane przez większość dzieci. Zadania zachęcają do wymyślania kształtów, form, zestawiania i używania dowolnych kolorów. Polegają na dokańczaniu rysunków według własnego pomysłu, projektowaniu przedmiotów, mebli, pojazdów, strojów itp. Dzieci mogą też wymyślać własne gry i ich zasady, tworzyć nowe wzory, układy przedmiotów i figur. Ćwiczenia te nawiązują do różnych dziedzin życia człowieka, takich jak: przyroda, matematyka, geometria, technika.Zachęcam do zastosowania zamieszczonych w tej książce ćwiczeń oraz do wymyślania innych, a także do tego, by dać się ponieść własnej fantazji. Im bardziej kreatywni są rodzice, tym bardziej kreatywne będą ich dzieci, które najłatwiej uczą się przez obserwację i naśladowanie. Chwalmy i nagradzajmy dzieci za ich inicjatywę, poszerzajmy ich horyzonty myślowe, dodajmy im wiary we własne siły i możliwości.Motywujmy do próbowania i podejmowania działań przy każdej nadarzającej się okazji. Wspólnie z nauczycielami przygotujmy nasze dzieci do tego, aby były operatywne, odważne i samodzielne w dorosłym życiu.Niech żyje kreatywność, bo niesie ze sobą radość i satysfakcję, budzi ciekawość świata!Autorka
Ludzie pytani o to, z kim kojarzy im się słowo narcyz, zwykle wspominają kogoś ze znajomych, kto zalewa media społecznościowe falą selfie i autopromocji, przesadnie dba o swój wygląd lub bardziej pręży mięśnie przed lustrem na sali treningowej, niż tam ćwiczy. Wiążą je z kimś zapatrzonym w siebie i głodnym podziwu. Ale to mylące uproszczenie. Narcyzm jest pojęciem niejednorodnym, a ludzie o takim stylu osobowości różnią się między sobą. Można spotkać jednostkę narcystyczną i być pod urokiem jej pozornej nieśmiałości, iluzorycznej wrażliwości lub złudnej refleksyjności. I nie przypuszczać nawet, że ma się do czynienia z narcyzem. Miłosny związek z narcyzem zaś jest wyniszczający i potencjalnie niebezpieczny.Jeden z typów narcyzmu to tzw. narcyzm wrażliwy, znany też pod nazwą narcyzm ukryty. Ludzie o takim stylu osobowości są często opisywani jako nieśmiali, uwrażliwieni na ocenę innych, w świecie fantazji i iluzji. Ale także jako obronnie aroganccy, zarozumiali i apodyktyczni. Ta książka poświęcona jest zagadnieniom dotyczącym związku miłosnego z taką właśnie osobą oraz zdrowieniu po rozstaniu. [] W tekście opisuję pełen przekrój narcystycznych wzorców, co obrazuje możliwą skalę zniszczeń wynikających z narcystycznego związku.Fragment książki
Intencją, jaka przyświecała Autorce przy pisaniu książki było przybliżenie Czytelnikowi niechcianych uczuć, takich jak: smutek, złość, wstyd, lęk. Bohaterowie pięciu baśni zaprezentowanych w publikacji, których nazwała Czujątkami, mierzą się z trudnymi emocjami i odkrywają, jak bardzo są one potrzebne w życiu.Z czasem zrodził się w Autorce pomysł dołączenia do baśni propozycji zajęć psychoedukacyjnych, które miałyby uświadamiać dzieciom, że przykre emocje, które czasem odczuwają, nie są złe, ale stanowią wyraz nieuświadomionych i niezaspokojonych potrzeb. Dla dorosłego byłaby to okazja do refleksji nad tym, jak reaguje na przeżywane przez dziecko uczucia.Ćwiczenia zawarte w tym opracowaniu są przeznaczone dla dzieci w wieku 79 lat, choć można je wykorzystywać do pracy z dziećmi młodszymi i starszymi, zależnie od ich indywidualnej dojrzałości emocjonalnej.W codziennej pracy jako psycholog i psychoterapeuta oraz w życiu Autorka często spotyka się z podziałem emocji na pozytywne i negatywne. Uczucia dobre miałyby się wiązać z przyjemnymi stanami i być może dlatego nagminnie bywają wartościowane jako słuszne moralnie, natomiast emocje negatywne kojarzą się z niemiłymi przeżyciami i wiążą się z ujemnym osądem moralnym.Marshall B. Rosenberg, autor programu Porozumienia bez Przemocy, tłumaczy to następująco:Zaczęło się bardzo dawno temu od mitów dotyczących natury ludzkiej, według których ludzie są źli i samolubni. Według tej destrukcyjnej mitologii heroiczne siły dobra walczą w życiu z siłami zła. Żyjemy w niej od dłuższego czasu, a jej częścią jest język, który odhumanizowuje ludzi i zmienia ich w przedmioty.Do każdej baśni Autorka opracowała propozycję scenariusza zajęć, który może być modyfikowany przez prowadzącego w zależności od czasu trwania warsztatu oraz specyficznych potrzeb danego dziecka czy grupy dzieci, a także wykorzystywany do indywidualnej pracy terapeutycznej. Książka może być także narzędziem dla rodziców do budowania z dzieckiem dialogu dotyczącego przeżywanych emocji i odkrywania oraz nazywania ukrytych w nich potrzeb.W ćwiczeniach znajdujących się w części dydaktycznej wykorzystała model czterech części Porozumienia bez Przemocy, który służy zarówno refleksji nad własnym doświadczeniem, jak i empatycznemu wczuciu się w doświadczenie innej osoby. Następnie jest on werbalizowany przez uczestników komunikacji.Emocje to trudny temat. Chętniej podejmowany, gdy mowa o zadowoleniu, dumie, radości. Niezbyt ochoczo, gdy przychodzi się bać, wstydzić czy złościć. Bo czyż ktoś, składając życzenia, pokusiłby się o sformułowanie: aby twoja złość dawała ci siłę? lub byś potrafił wyjść naprzeciw lękom? Życzymy raczej szczęścia, pomyślności, sukcesów
Wczesna interwencja neurologopedyczna zakłada wprowadzanie oddziaływań mających na celu skuteczną pomoc noworodkom i niemowlętom w kształtowaniu normatywnego poboru pokarmu. Ssanie jako jeden z podstawowych elementów umiejętności pokarmowych uwarunkowane jest dojrzałością OUN (ośrodkowego układu nerwowego), sprawnością motoryczną układu oralnego, sekwencyjną realizacją noworodkowych odruchów. Wzrastająca liczba noworodków z zaburzeniami jedzenia każe myśleć o opracowaniu systemu diagnozy tychże zaburzeń oraz sposobie modyfikacji zaburzonych prymitywnych noworodkowych reakcji (PNR-ów) oralnych. Celem niniejszej pracy było: w przypadku zaburzeń przyjmowania pokarmu ? wykazanie istnienia stałych mechanizmów kompensacyjno-obronnych, opartych na zależnościach odruchowych reakcji oralnych, jak również analiza efektów oddziaływań mioterapeutycznych. Wymagało to wcześniejszego ustalenia i opisania najczęściej występujących w grupie badanej zaburzeń PNR-ów, opracowania precyzyjnego sposobu sekwencyjnego ich badania oraz ustalenia korelacji i zależności między zaburzeniami odruchów oralnych a zaburzeniami karmienia. [...]
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
