Celem pracy jest psychologiczna charakterystyka zachowań człowieka związanych z życiem rodzinnym i zawodowym oraz wskazanie na ile role i zadania realizowane w ramach tych obszarów życia człowieka mogą wpływać na satysfakcję z życia.
Praca obejmuje siedem rozdziałów, w których przedstawione zostały następujące zagadnienia: psychospołeczne aspekty jakości życia rozpatrywane w kontekście najnowszych ujęć teoretycznych; rodzina jako grupa i system wsparcia; psychologiczne aspekty komunikacji interpersonalnej; specyfika komunikacji małżeńskiej, rodzinnej i w środowisku pracy; role społeczne realizowane w okresie dorosłości; psychologiczne uwarunkowania zadowolenia z pracy z odniesieniem do życia małżeńskiego, rodzinnego i jakości życia. Na szczególne podkreślenie zasługuje ostatni rozdział książki poświęcony znaczeniu równoważenia się ról małżeńskich i rodzinnych z rolami zawodowymi. Opracowanie to jest oparte na bogatej literaturze przedmiotu z ostatnich lat.
W niniejszej publikacji autor pisze o różnych aspektach oddziaływania na sferę moralną chłopców i dziewcząt. W książce omówione zostały zagadnienia charakterystyki wychowania moralnego i jego uwarunkowania, rozwoju moralnego dzieci i młodzieży, wartości, autorytetu, nauczania religii, wychowania seksualnego w aspekcie wychowania moralnego, a także czynników dezorganizujących wychowanie moralne. Książka adresowana jest do nauczycieli, wychowawców i rodziców oraz studentów pedagogiki, psychologii i kierunków nauczycielskich. Pozycja ta przydatna będzie także pracownikom naukowo-dydaktycznym zainteresowanym problematyką wychowawczą i zajmującym się nauczaniem teorii wychowania w szkołach wyższych.
W książce: "Dziecko w świecie edukacji - Podstawy uczenia się kompleksowego", (XVIII tom serii Nauczyciele-Nauczycielom) autorka prezentuje sprawdzoną, innowacyjną, spójną koncepcję pracy, zwaną uczeniem się - nauczaniem kompleksowym. Książka dotyczy nie tylko cech dobrej edukacji, ale stanowi opis przyjaznych relacji pomiędzy osobami, które ją tworzą. Jest klarownym, wielorako uzasadnionym wykładem o procesie tworzenia więzi i wspólnoty w szkole z ludzką twarzą, a więc przestrzeni kultury, pozbawionej przemocy, opartej na współdziałaniu, tolerancji, poczuciu swobody i zaangażowaniu.
W części pierwszej (r. I-II) ukazano krótką historię długich prób i badań (1966-2006), bogactwo form współudziału uczniów w procesie tworzenia cykli zajęć (od 5-15 lekcji), a więc sztukę przekładu idei pedagogicznych na konkretne działania edukacyjne.
W części drugiej (r. III-VII) opisano strukturę kompleksów, ich zróżnicowanie, cechy lekcji projektujących, ćwiczeniowo-badawczych i kontrolno-oceniających; stosowany system oceny i samooceny, warsztat pracy ucznia i nauczyciela. Także nowatorskie techniki pracy, oparte na znajomości dziecka oraz synektyki i heurystyki, a więc: techniki działań równoległych twórcze formy wyzwalania talentów, indywidualizacji pracy i jej dokumentowania (system fiszek, klasowe księgi wypracowań itd.).
Opisano także nowe zasady nauczania i zasadę zadaniowości, współdziałania, progresywności oraz funkcjonalnej strukturalizacji.
W części końcowej (r. VIII-IX) próbowano odpowiedzieć na pytanie: Czy szkoła może mieć duszę?
Tu też uzasadniono, że przesunięcie priorytetów w kompleksowej edukacji i całej serii o dziecku w różnych światach, pozwala wprowadzić do nauki nowa odmianę pedagogiki personalistycznej, zwana pedagogiką współbycia. Jest ona oparta na trzech filarach: inteligencji emocjonalnej, intelektualnej i woli samokształcenia. Współbycie opiera się na siedmiu przestrzeniach interpersonalnych. Są to: przestrzeń realna, intelektualna, mentalna, emocjonalna, a więc meto przestrzeń, łącząca człowieka ze światem w oparciu o synergetyczne podłoże wzajemnej życzliwości ludzi wobec siebie.
Książka stanowi pewien fenomen w pedagogice. Łączy bowiem problematykę zabawy z mniej uchwytnymi kategoriami radości i szczęścia, które są rozpatrywane w kontekście literatury i muzyki. Publikacja, będąca 17. tomem serii „Nauczyciele – nauczycielom”, składa się z trzech części napisanych przez poszczególne współautorki.
Bronisława Dymara wydobywa ważne znaczenia zabawy i funkcje ludycznej edukacji, charakteryzuje cechy dziecięcości oraz przybliża kategorie komizmu i humoru w oparciu o teksty J. Brzechwy, K. Makuszyńskiego i A. Lindgren.
Alina Górniok-Naglik rozpatruje źródła szczęścia i radości, jej manifestacje w zabawie i tańcu, opisane w poezji oraz językowe formy wyrażania zróżnicowanych ludzkich myśli i uczuć w przestrzeniach ludyczności. Z wnikliwych analiz wierszy wyprowadza typy poezji o tańcu i zabawie, nazywa je i nowatorsko dookreśla.
Jadwiga Uchyła-Zroski ukazuje radość i zabawę jako swoistą formę muzykowania, wyrażaną śpiewem, grą na instrumentach i tańcem. Ujmuje też zabawę jako żywioł i stan istnienia. Charakteryzuje czynniki hamujące i wyzwalające potrzebę bawienia się u dzieci oraz młodzieży w różnym wieku. Przekonuje, że zabawa wyzwala zdolności twórcze człowieka.
W książce zamieszczono wiele celnych przykładów, sentencji i powiedzeń. Dodatkową wartość stanowi antologia „Bliżej zabawy, radości i szczęścia”, zawierająca 80 wierszy, w tym 30 utworów napisanych przez dzieci, młodzież licealną i studentów pedagogiki.
„Niepłodność - zagadnienie interdyscyplinarne" jest to opracowanie uniwersalne, opisujące główne nurty etyki, psychologii i medycyny w odniesieniu do problemu niepłodności. Różnorodność tematów podejmowanych w ramach omawianej problematyki potwierdza interdyscyplinarność zagadnienia oraz ukazuje jak odmienne mogą być podejścia do diagnozowania i leczenia niepłodności.
Książkę otwiera artykuł Emilii Lichtenberg-Kokoszki „Biomedyczne aspekty płodności”, stanowiący swego rodzaju wstęp do dalszych rozważań naukowych. Kolejne dwa teksty autorstwa Wojciecha Guzikowskiego przybliżają czytelnikowi zagadnienia związane z niepłodnością żeńską i męską. Autorką następnego artykułu jest Maria Wojaczek, która przedstawia nowatorski system diagnostyki i terapii schorzeń uniemożliwiających poczęcie dziecka, jakim jest naprotechnologia.
Zespół Centrum Diagnostyki Ginekologiczno-Położniczej GMW i opolskiego ośrodka leczenia niepłodności GMW-Embrio – Natalia Cybulska, Marek Tomala, Wojciech Niemczyk, Grzegorz Głąb pokazują współczesną diagnostykę i leczenie niepłodności w ujęciu medycyny rozrodu. Ewa Janiuk przedstawia ogólnie nieznaną rolę położnej w diagnozowaniu, leczeniu i wspieraniu par borykających się z niepłodnością. Alicja Mendel przybliża psychologiczne aspekty diagnozy i leczenia niepłodności. Ksiądz Jerzy Dzierżanowski podjął trud ukazania jakże istotnej potrzeby wsparcia duchowego w sytuacji niepłodności małżeńskiej. Ksiądz Konrad Glombik rozważa pod względem etycznym dostępne metody leczenia niepłodności. Andrzej Ładyżyński omawia zjawisko adopcji jako jednej z możliwości rodzicielstwa. Joanna Piechnik-Borusowska omawia zagadnienie bezdzietności z wyboru. Publikację kończy artykuł Adama Zająca, który prezentuje zagadnienia prawne związane z niepłodnością.
Zdajemy sobie sprawę z tego, że wielu istotnych zagadnień nie udało się poruszyć.
Niemniej mamy nadzieję, że podjęte w niniejszej książce rozważania zachęcą personel medyczny, położne i lekarzy oraz samych rodziców i osoby ich wspierające do refleksji nad najbardziej fundamentalnym zjawiskiem biologicznym, jakim jest prokreacja.
Głównym celem tej publikacji było zaproponowanie (nie)codziennych kategorii opisu zdrowia człowieka. Wśród kryteriów ich wyborów znalazły się przede wszystkim zainteresowania, a zwłaszcza rozpoznanie zjawisk związanych z problematyką zdrowia w kategoriach niedostępnych tradycyjnemu dyskursowi pedagogicznemu. Odkrywanie nowych sensów dbałości o zdrowie i pogłębianie wrażliwości na nie wymaga również, obok zdobycia kompetencji potrzebnych do prowadzenia zdrowego stylu życia, w myśl stwierdzenia, że zdrowie nie należy do wartości samowyzwalających się:
– umiejętności identyfikowania potencjalnych zagrożeń wpisanych w semantyczny obszar kultury zdrowia,
– ustawicznego doskonalenia w strukturze kompetencji nauczyciela zdrowia umiejętności interpretacyjnych, pozwalających na określenie własnej filozofii oddziaływań edukacyjnych dla zdrowia, zwłaszcza że współczesna ideologia zdrowia osadzona jest na pograniczu wielu perspektyw badawczych i teoretycznych.
– pedagogiczne oddziaływania w obszarze zdrowia człowieka zyskują na otwartości poznawczej, eliminując znużenie nieustającym powrotem do „kwestii pierwszych” prezentowany w niezmieniony od lat sposób, jak również jałowości przekazu sensu uczestnictwa w kulturze wartości witalnej.
Zaprezentowane w publikacji kategorie nie wyczerpują listy kategorii nieobecnych w obszarze zdrowia człowieka. Są to jedynie przejawy własnych przemyśleń, które traktuję jako przyczynek do dyskusji wokół poruszonych tu zagadnień.
Refleksja ta pobudza do dalszych poszukiwań „wielkich nieobecnych” w obszarze zdrowia człowieka, jak również umacnia sens podejmowania problemów, które nie zawsze ułożone są dla powszechnej aprobaty ludzkiej.
Książka wprowadza w problem trudności dzieci w operowaniu kodem językowym, postrzeganych także jako źródło specyficznych trudności w uczeniu się, zagadnienia budzącego coraz większe zainteresowanie wśród badaczy i praktyków. Podane są w niej propozycje rozwiązań terapeutycznych, co jest wyjściem naprzeciw naglącym potrzebom osób z takimi trudnościami, albowiem w istotnym stopniu ograniczają one osiągnięcie sukcesu w szkole z wszystkimi tego konsekwencjami.
W części teoretycznej poruszone są zagadnienia zmieniającego się zakresu pojęcia specyficznych trudności w uczeniu się i w tym kontekście rosnącej rangi problemu trudności w operowaniu kodem językowym, a także roli różnic indywidualnych w wykorzystywaniu kodu mowy w procesie przetwarzania informacji oraz związku tychże różnic z pojawieniem się specyficznych trudności szkolnych.
Część praktyczna książki zawiera propozycje metod rozwijania umiejętności rozpoznawania elementów wypowiedzi, jej struktury gramatycznej, a także manipulacji nimi w celu jej budowania. Część ćwiczeń ukierunkowana jest na rozwijanie umiejętności językowych zgodnie z naturalnym sposobem ich przyswajania przez dziecko, bez uświadamiania mu reguł rządzących językiem. W tej części przedstawione są także metody wprowadzania dziecka w świadomą, refleksyjną wiedzę o języku, czyli nauczania gramatyki. Przedstawione metody są wskazane w szczególności do pracy z osobami z trudnościami w operowaniu kodem mowy, ale korzystne dla wszystkich uczniów oraz zgodne ze wskazaniami psychologicznymi J. Piageta. Szczególnie przydatne mogą być w pracy z dzieckiem o obniżonych możliwościach poznawczych.
Książką tą chciałbym przemówić do otwartych, wrażliwych i poszukujących ludzi, którzy dotychczas nie wpadli na myśl, że paradygmat postnowoczesności - przekonanie o równej wartości wszystkich - można rozciągnąć na dziecięcy pokój i szkolną klasę. Mężczyźni nie przewyższają kobiet, biali nie przewyższają czarnych, jedne religie nie przewyższają innych, człowiek nie przewyższa natury - wielu tak uważa. Niewielu jednak idzie krok dalej - ku dzieciom.
Troska o zapewnienie sobie powodzenia i szczęścia towarzyszyła wszystkim ludom przez wieki i stąd w ich życiu liczne były wróżby, magiczne zabiegi i zaklęcia. Późną jesienią, gdy dni stawały się coraz krótsze, a wieczory dłuższe, rozpoczynała się na wsi pora kojarzenia małżeństw. Następował wówczas okres zalotów i wróżb. Wieczór dnia św. Andrzeja poświęcony był wyłącznie wróżbom matrymonialnym. Do dnia dzisiejszego wiele z dawnych przepowiedni i wróżb przekształciło się w barwne widowiska i jako zabawy przetrwało do naszych czasów.
Książka ta ma pomóc w przygotowaniu bogatego, atrakcyjnego, pełnego humoru a zarazem tajemniczości wieczoru andrzejkowego. Autor prezentuje w niej obszerny wybór wróżb andrzejkowych: tradycyjnych i nowych - zupełnie nieznanych, rozbudzających ciekawość i chęć poznania ludowej tradycji.
Różnorodność tematów podejmowanych w ramach omawianej problematyki potwierdza interdyscyplinarność zagadnienia oraz ukazuje, jak odmienne mogą być podejścia w przedstawianiu samego porodu. Prezentowane teksty to owoc własnych badań empirycznych autorów prac, krytycznego przeglądu literatury przedmiotu oraz własnych refleksji i przemyśleń dotyczących zarówno teorii, jak i praktyki położniczej.
Zagadnienia związane z opieką okołoporodową, w tym szczególnie w okresie porodu jest dla położnych, lekarzy, psychologów, a przede wszystkim kobiet zagadnieniem ogromnie istotnym. Od strony poznawczej problematyka związana z optymalizacją porodu ma wyraźnie charakter interdyscyplinarny, a prezentowane artykuły, nawet jeśli tytuły są znane, prezentują spojrzenie na akt narodzin z innej, najczęściej interdyscyplinarnej perspektywy.
Autorami tych opracowań są zarówno osoby doświadczone związane z medycyną, jak i przedstawiciele innych dyscyplin naukowych, którzy z racji swoich zainteresowań czy aktualnie realizowanych zadań, podjęli się trudu spojrzenia na zagadnienia optymalizacji porodu z różnych perspektyw. Taki skład autorski gwarantuje, że w książce w odpowiednich proporcjach uwzględniona zostanie wiedza z różnych dziedzin, wątki teoretyczne i praktyczne oraz zagadnienia znane i nowe.
Książka jest przydatna dla położnych, lekarzy, psychologów i pedagogów, a także dla świadomych rodziców.
Problematyka zawarta w tomie V Problemów edukacji, rehabilitacji i socjalizacji osób niepełnosprawnych oscyluje wokół zagadnień nauczania i wychowania dzieci z ograniczonymi możliwościami. Poruszone zostały tematy związane z kompetencją pedagoga specjalnego, możliwości kontaktu i kształcenia uczniów niepełnosprawnych w szkołach. Zawarte są również doniesienia praktyków wychowujących dzieci ze specjalnymi potrzebami ze Słowacji i z Czech.
Publikacja stanowi rezultat wieloletnich przemyśleń i badań empirycznych nad mechanizmami stymulowania aktywności poznawczej w zakresie strukturyzowania wiedzy dzieci w wieku przedszkolnym.
Głównym celem książki jest przedstawienie strategii wspierania strukturyzacji wiedzy dziecka w różnorodnych sytuacjach edukacyjnych inicjowanych w przedszkolu. Proponowana strategia nawiązuje do koncepcji B. Muchackiej (2000). W ramach eksperymentu pedagogicznego została zweryfikowana autorska koncepcja strategii postępowania pedagogicznego dorosłych jako organizatorów warunków sprzyjających przekształcaniu przez dzieci ich wewnętrznych struktur umysłowych, a w konsekwencji kształtowaniu umiejętności organizowania przez nie wiedzy w ich umysłach.
Problem dyskalkulii doczekał się wielu opracowań teoretycznych i badawczych w literaturze światowej, natomiast w Polsce wzbudził zainteresowanie dopiero w latach dziewięćdziesiątych i nie doczekał się jeszcze zwartych wydawnictw. Monografia jest pracą zbiorową.Prezentuje główne trendy w literaturze psychologicznej dotyczące dyskalkulii rozwojowej oraz wyniki badań nad tym zjawiskiem przeprowadzonych w polskich szkołach.
Książka jest skierowana zarówno do nauczycieli matematyki, jak również do wykładowców i studentów pedagogiki i psychologii oraz pedagogów szkolnych i psychologów z poradni pedagogiczno-psychologicznych. Powinna zainteresować również rodziców, których dzieci mają bardzo duże trudności w uczeniu się matematyki, spowodowane nie lenistwem, a specyficznymi zaburzeniami zdolności arytmetycznych, określanymi mianem dyskalkulii rozwojowej.
Nowoczesne społeczeństwo stawia współczesnej szkole określone poziomem cywilizacji i charakterem kultury wymagania w zakresie kształcenia i rozwoju uczniów. Jednym z takich wymagań jest uczenie tolerancji wobec osób niepełnosprawnych, które wyraża postawę szacunku wobec osoby. Potrzeby i problemy osób niepełnosprawnych winny stanowić istotny element w organizacji i funkcjonowaniu całego społeczeństwa. Z tego powodu kształtowanie tolerancji należy rozpoczynać możliwie najwcześniej – doskonałe środowisko do podejmowania tego typu działań stanowi szkoła.
Przedstawiona problematyka jest obrazem zdiagnozowania tolerancji dzieci przejawianej wobec niepełnosprawnych rówieśników oraz nastawienia, działań i samooceny nauczycieli w zakresie rozwijania i uczenia takiej postawy. Poznanie wzajemnych relacji zachodzących pomiędzy uczniami pełnosprawnymi i niepełnosprawnymi w klasie może okazać się przydatne dla ich poprawy. Może też stanowić przesłankę dla podejmowania właściwych relacji w tej sferze pracy wychowawczej. Rezultaty przeprowadzanych badań pozwoliły zgłębić problematykę. Ukazały konieczność działań w tym obszarze społecznych kontaktów.
Książka podejmuje zagadnienia ukrytego przekazu w reklamie. Dostarcza obszernej wiedzy z zakresu historii i mechanizmów działania reklamy oraz ogólnej teorii komunikowania masowego (mediów), demaskując przy tym praktyki dyskursywne uprawiane w jej ukrytym przekazie. Publikacja ?naświetla? konsekwencje społeczne wynikające z transmitowania w reklamie znaczeń, sensów ? takie jak umacnianie stereotypów, reprodukcja podziałów społecznych, formowanie ?pro rynkowych? tożsamości o niskiej samoświadomości, tworzenie ?opresyjnych? trendów. W książce rozważany jest związek reklamy z władzą symboliczną. Czytelnik może zapoznać się z badaniami nad percepcją ukrytego przekazu przez młodzież.
W książce rozpatrywane są opinie dzieci w wieku sześciu i dziesięciu lat na temat osób niepełnosprawnych, uzyskane metodą badań sondażowych oraz metodą indywidualnych przypadków. Badaniom poddano trzy grupy osób: dzieci, ich rodziców oraz nauczycieli. Głównymi kryteriami doboru w odniesieniu do dzieci były: wiek, płeć oraz doświadczenia związane z osobami niepełnosprawnymi (w rodzinach, placówkach masowych i integracyjnych). Kryterium doboru grupy rodziców było posiadanie dziecka objętego programem badawczym. W badaniach wzięły również udział nauczycielki pracujące z dziećmi w placówkach integracyjnych i masowych.
Głównym celem badań było ukazanie, jak jednostka spostrzega osoby niepełnosprawne, oraz ustalenie wspólnych cech badanego zjawiska dla wszystkich osób objętych badaniami. Autorka starała się odpowiedzieć na pytanie: Jak dzieci sześcioletnie i dziesięcioletnie spostrzegają osoby niepełnosprawne oraz jakie czynniki różnicują kształtujący się obraz osoby niepełnosprawnej u dziecka?
Treści przedstawione w książce mogą stać się źródłem wiedzy, inspiracji i refleksji dla nauczycieli przedszkoli lub klas I-III, dyrektorów (przedszkoli i szkół), doradców metodycznych, studentów pedagogiki oraz innych osób, które profesjonalnie zajmują się organizacją warunków edukacji dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Tematem książki jest poszukiwanie sensu ludzkiej odpowiedzialności, który jest pojmowany w różnoraki sposób. Jest to pierwsza polska monografia poświęcona psychologicznej problematyce odpowiedzialności ujętej z perspektywy klinicznej, a także rozwojowej.
Publikacja zawiera przegląd tematyki w świetle różnych dyscyplin (filozofii, etyki, prawa, socjologii oraz psychologii). Zaprezentowano w niej również oryginalną teorię odpowiedzialności, sformułowaną przez autorkę oraz przedstawiono wyniki analiz, do których materiał został zaczerpnięty z badań dzieci w różnym wieku, osób dorosłych, zdrowych oraz z zaburzeniami psychicznymi, neurologicznymi oraz przewlekle chorych somatycznie.
Książka jest napisana przystępnym językiem i bogato zilustrowana opisami klinicznymi. Adresatami publikacji są naukowcy, studenci zajmujący się tematyką odpowiedzialności, praktycy (psychologowie, zwłaszcza kliniczni), lekarze, pedagodzy, duchowni.
Książka ma charakter podręcznika dla studentów kierunków pedagogicznych i nauczycieli pragnących doskonalić swój warsztat zawodowy. Prezentowane materiały ujmują zagadnienia metodyczne związane z kluczowymi dla praktyki pedagogicznej działaniami: diagnozowanie dziecka i jego środowiska, planowania pracy opiekuńczo-wychowawczej i jej organizowania.
Liczne przykłady, propozycje, rady i wskazówki metodyczne zawarte w książce są czynnikiem inspirującym do samodzielnego myślenia, twórczego i poprawnego pod względem metodycznym działania w różnych placówkach i sytuacjach wychowawczych. Książka stanowi wzór uporządkowanych działań nauczyciela-wychowawcy, zgodnych z reformą systemu edukacji i najnowszymi zarządzeniami resortu.
Książka jest zwieńczeniem badań nad odpowiedzialnością dzieci w młodszym wieku szkolnym. Autorka współuczestniczyła w pracy dzieci poprzez przebywanie z nimi podczas lekcji, prowadzenie warsztatów rozwijających taką wiedzę, umiejętności i postawy, które będą sprzyjały kształtowaniu odpowiedzialności. Setki godzin spędzonych z uczniami i ich nauczycielką, wiele rozmów i analiz pozwoliło Autorce sformułować wnioski, które pomogą zarówno studentom, jak i nauczycielom praktykom czy rodzicom, w zrozumieniu, czym jest odpowiedzialność i jakie czynniki sprzyjają jej kształtowaniu.
Czytelnik znajdzie w książce inspiracje zarówno koncepcyjne, jak i praktyczne, m.in. przegląd literatury przedmiotu, model odpowiedzialności podmiotowej, listę czynników związanych z wychowaniem, przykłady działań, które umożliwiają rozwiązywanie problemów, problemów jednocześnie wspierają odpowiedzialność uczniów, zestaw dwunastu propozycji scenariuszy zajęć oraz opis przebiegu prowadzonych warsztatów.
Książka pozwoli Czytelnikowi uzyskać odpowiedzi na następujące pytania: Co jest istotą przywództwa? Czym różni się lider od zwykłego szefa? Jakie cechy charakteru, predyspozycje i umiejętności powinien mieć lider? Czy człowiek rodzi się liderem? Jaki tym przywództwa jest pożądany w danej fazie rozwojowej placówki oświatowej? W jaki sposób przywództwo edukacyjne może pomóc w doskonaleniu szkoły? Autorzy udowadniają, że nie ma prostych rozwiązań służących doskonaleniu szkoły. Wskazują, że skuteczni liderzy to ci, którzy potrafią być odpowiedzialni, budować pozytywne relacje i oferować nauczycielom, rodzicom, uczniom możliwości wspólnej pracy na rzecz doskonalenia ich szkół.
Problematyka przywództwa w szkole wymaga podjęcia dalszych studiów oraz przeprowadzenia szkoleń wśród pracowników oświaty. Wierzę, że zebrane tu teksty zainspirują do takich działań i dostarczą cennego materiału badaczom, pracownikom naukowym i studentom pedagogiki, a dyrektorom szkół i nauczycielom pomogą w trudnym zadaniu wprowadzania zmian w szkole.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
