Wydanie z opracowaniem.
Zbiór zawiera fraszki, pieśni, oraz cykl Trenów. Wyłania się z nich sylwetka największego poety polskiego renesansu: dworzanina, filozofa, artysty, mężczyzny, cierpiącego po stracie dziecka ojca, wątpiącego w sens życia chrześcijanina, zatroskanego o dobro Rzeczypospolitej patrioty. Bogactwo uczuć, różnorodność refleksji i ich zadziwiająca aktualność poruszają do dziś wielbicieli kunsztu tego, który już przed czterema wiekami przewidywał trafnie: „Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony (...) nie umrę”.
Tytułowy Huck to psotnik jakich mało. Wychowuje go wdowa Douglas. Gdy jednak do miasteczka powraca ojciec chłopca ten postanawia uciec. Wkrótce dołącza do niego Jim, zbiegły niewolnik wdowy. Razem podróżują tratwą po Missisipi i przeżywają coraz to nowe przygody, m.in. zabierają na tratwę zbiegłych oszustów, który w każdym napotkanym miasteczku organizują przedstawienia i w ten sposób naciągają ludzi. W końcu spotykają przyjaciela Hucka - Tomka Sawyera. Wraz z nim tytułowy bohater organizuje ucieczkę Jima. Czy im się uda?
Monumentalne dzieło stanowi odzwierciedlenie sytuacji człowieka późnego średniowiecza, czasów wielkich konfliktów - między cesarstwem a papiestwem, mieszczaństwem a szlachtą, a także upadku obyczajów, wiary, Kościoła. Dzieło Dantego, przedstawiające alegoryczną wędrówkę poety po zaświatach, poprzez Piekło, Czyściec aż do Raju, stanowi próbę ukazania zagubionemu ,,w ciemnym lesie"" świata człowiekowi prawdziwej drogi do zbawienia. Jego wędrówka w poemacie jest wędrówką ku Bogu, a najwyższą formą poznania Stwórcy staje się ,,miłość, co słońce i gwiazdy porusza"": ta łącząca człowieka z drugim człowiekiem, a także ta, będąca pierwszą przyczyną życia, istotą Boga.
Tytułowy Huck to psotnik jakich mało. Wychowuje go wdowa Douglas. Gdy jednak do miasteczka powraca ojciec chłopca ten postanawia uciec. Wkrótce dołącza do niego Jim, zbiegły niewolnik wdowy. Razem podróżują tratwą po Missisipi i przeżywają coraz to nowe przygody, m.in. zabierają na tratwę zbiegłych oszustów, który w każdym napotkanym miasteczku organizują przedstawienia i w ten sposób naciągają ludzi. W końcu spotykają przyjaciela Hucka - Tomka Sawyera. Wraz z nim tytułowy bohater organizuje ucieczkę Jima. Czy im się uda?
Beniowski"" to poemat dygresyjny, dzieło szczególne w dorobku Juliusza Słowackiego i dorobku polskiego romantyzmu w ogóle. Można go odczytywać na tle epoki, w której powstawał, można odczytać go w kontekście sytuacji autora uwikłanego w konflikt z Mickiewiczem i emigracją, można odnaleźć w nim niepowtarzalne dzieło poetyckie, a można też przemiany literatury romantycznej, która niemal od początku podlegała licznym ewolucjom, by konsekwentnie zrywać z ideałami, które ledwie zdołała rozwinąć. Nasuwa się tu refleksja nad specyfiką polskiego romantyzmu, a przynajmniej tej literatury przez duże L. polski romantyzm to przede wszystkim twórczość trzech wielkich wieszczów i Norwida, przedstawiciela ostatniego pokolenia romantyków. Niewątpliwie palmę pierwszeństwa wśród ówczesnych odbiorców dzierżył Adam Mickiewicz, to jego twórczość w głównej mierze nadawał kształt polskiej literaturze. To on oficjalnie zapoczątkował romantyzm w Polsce, datę wydania jego pierwszego tomu poezji (1822) uznaje się za datę graniczna. Mickiewicz też był najżarliwszym orędownikiem nowych trendów w ""Balladach i romansach"" zawarł podstawowe trendy epoki: ludowość, fantastykę, mistykę, zwrot do natury, prymat ""czucia i wiary"" a także potęgę miłości dwojga kochanków. I tyle. To, c później to już polemika z tymi wzorcami. Nie inaczej rzecz się ma w przypadku Słowackiego i Krasińskiego, że o Norwidzie nie wspomnę. Romantyzm zrodził się na zachodzi Europy. Do polski docierał poprzez zagraniczne dzieła, jego oblicze wyznaczały przede wszystkim ""Cierpienia młodego Wertera"" Goethego i ""Giaur"" Byrona. Postaci bohaterów romantycznych stworzone przez zachodnich twórców, bardzo szybko zostały przystosowane do polskich realiów. W podręcznikach aż kipi od opracowań ""nowego typu bohatera"", inna rzecz, że ""starego typu"" niemal nie było. Polska literatura romantyczna jest naznaczona piętnem ""nowego typu"" większość założeń jest poddanych nowej interpretacji.
W niezwykłym świecie mitycznej Hellady wszystko może się zdarzyć. Bogowie walczą o władzę, Prometeusz stwarza człowieka i opiekuje się nim, po lasach pląsają nimfy, w czeluściach Etny Hefajstos wykuwa misterną biżuterię i straszliwą broń. Współistnieją miłość i nienawiść, trwa rywalizacja o to, kto potężniejszy, silniejszy, bardziej mężny; piękniejszy, mądrzejszy. Herosi staczają walki z potworami, piękne kobiety rywalizują o kochanków. A nad wszystkim czuwają straszliwe mojry, które wyznaczają każdemu jego los, odmierzają każdą chwilę, a potem jednym cięciem przecinają nić życia.
Tomek Sawyer to psotnik, którego wszędzie pełno. Mieszka wraz z bratem, Sidem, u ciotki Polly. Ciągle popada w tarapaty: ucieka z lekcji, bije się z kolegami, w środku nocy chodzi na cmentarz, jest świadkiem morderstwa, odkrywa skarb, gubi się w pieczarze. Towarzyszami jego przygód są Huck Finn i Becky Thatcher. Czy Tomkowi i jego przyjaciołom uda się wyjść cało z opresji? I czy chłopiec zatrzyma znaleziony skarb?
Znakomicie uchwycona rzeczywistość carskiej Rosji, kraju, w którym ludzie zniewoleni są licznymi przepisami regulującymi najdrobniejsze aspekty ludzkiego życia; gdzie drobny urzędnik umiera ze strachu przed człowiekiem wyższym rangą, od którego zależy jego kariera, a poszkodowany w wypadku może liczyć na pomoc przedstawiciela władzy tylko wówczas, jeśli sprawca jego nieszczęścia nie należy przypadkiem do elity urzędniczej.
Pewnego dnia Mama Wilczyca jest zmuszona zająć się kolejnym dzieckiem. Jest ono niezwykłe - to ,,ludzkie szczenię"". Mały Mowgli, czyli Żabka, budzi zachwyt Wilczycy, a potem całego plemienia wilków. Wychowany wśród zwierząt, przejmuje ich zwyczaje i respektuje wszystkie prawa dżungli. Już nie będzie umiał ,odnaleźć swojego miejsca wśród ludzi. Ale czy świat ludzi jest na pewno lepszy i mądrzejszy od świata zwierząt?
Pamiątki Soplicy - właściwie ""Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego"" - powieść Henryka Rzewuskiego o charakterze gawędy szlacheckiej, w formie 25 gawęd - opowiedzianych przez fikcyjnego bohatera Seweryna Soplicę, cześnika parnawskiego o osobach lub zdarzeniach z czasów Konfederacji Barskiej i panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwsze wydanie w latach 1839-1841 (4 tomy) w Paryżu. Wydanie krajowe (1844-45 Wilno) okrojone przez carską cenzurę ze zmienionym tytułem ""Pamiątki starego szlachcica litewskiego"". W 1928 wyd. Pamiątki Soplicy"" pod. red. Zygmunta Szweykowskiego zredagowane z uwzględnieniem rękopisu autora, usunęło interwencje carskiej cenzury. Powieść stała się inspiracją pisarzy i poetów, m.in. pod wpływem pierwszych opowiadań Henryka Rzewuskiego Adam Mickiewicz stworzył postać Jacka Soplicy w ""Panu Tadeuszu"".
Belgijskie Kongo. Biali koloniści bezlitośnie wykorzystują rdzennych mieszkańców Czarnego Lądu. Jednym z nich jest Kurtz - człowiek budzący respekt i szacunek, w rzeczywistości potwór, dla którego czarni mieszkańcy Afryki to bestie zasługujące jedynie na unicestwienie. Jądro ciemności, które nosi w sobie każdy z nas, w tym opowiadaniu poznaje Marlow, człowiek, dla którego wyprawa do kolonii staje się wielką podróżą poza czas i przestrzeń, w najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury...
Z legend dawnego Egiptu:
- Opracowanie
- Biografia Bolesława Prusa
- Czas i miejsce akcji utworu
- Plan wydarzeń
- Treść
- Charakterystyka dwóch władców
- Cytaty, które mogą się przydać
- Indeks komentarzy do tekstu.
Pewnego dnia Mama Wilczyca jest zmuszona zająć się kolejnym dzieckiem. Jest ono niezwykłe - to ,,ludzkie szczenię"". Mały Mowgli, czyli Żabka, budzi zachwyt Wilczycy, a potem całego plemienia wilków. Wychowany wśród zwierząt, przejmuje ich zwyczaje i respektuje wszystkie prawa dżungli. Już nie będzie umiał ,odnaleźć swojego miejsca wśród ludzi. Ale czy świat ludzi jest na pewno lepszy i mądrzejszy od świata zwierząt?
Jest to chyba najbardziej znana komedia intrygi czasów oświecenia, która przyniosła jej autorowi niebywałą sławę i wyniosła go na szczyty popularności. Wielokrotnie wydawana i wystawiana przeszła zwycięsko próbę czasu i niezmiennie bawi czytelników, a przede wszystkim widzów, po dziś dzień. Niezwykły zmysł obserwatorski Franciszka Zabłockiego sprawił, że jego dzieło jest prawdziwym świadectwem epoki za panowania króla Stanisława Augusta. Zrodzona w atmosferze pierwszych znacznych sukcesów autora, zawiera w sobie radosną afirmację życia i miłości, połączoną z polemicznym wobec ówczesnej literatury dydaktycznej i satyrycznej wizerunkiem fircyka..
Akcja ""Historii żółtej ciżemki"" rozgrywa się w dawnej stolicy Polski, za panowania Kazimierza Jagiellończyka, w okresie powstawania słynnego ołtarza mariackiego. Wawrzuś, wiejski chłopak, obdarzony niezwykłymi uzdolnieniami snycerskimi, po licznych przygodach w Krakowie, trafia do pracowni mistrza Wita Stwosza i bierze udział w pracy nad słynnym ołtarzem.
Pracę nad utworem Prus rozpoczął w 1880 r., pierwotnie tytułując go Nasza placówka, lecz szybko postanowił zaprzestać dalszego pisania na rzecz wnikliwych obserwacji życia wiejskiego, których dokonywał głównie w okolicach Nałęczowa. Do powieści pisarz powrócił dopiero w 1884 r.Placówka ukazywała się w Wędrowcu od 19 marca 1885 do 20 maja 1886. Osobne wydanie książkowe ukazało się w 1886 r.
Nowela opisuje losy indiańskiej osady o nazwie Chiavatta zniszczonej przez bezwzględnych białych (Niemców). Na jej miejscu powstała miejscowość Antylopa, w której życie toczyło się niezwykle przyjemnie, mieszkańcy jednak nie mieli świadomości, że ich siedziba położona jest na zgliszczach osady Indian. Pewnego dnia do Antylopy przyjechał z przedstawieniem cyrk. Miał w nim wystąpić sachem (wódz) plemienia Czarnych Węży żyjącego niegdyś w Chiavatcie, ostatni z potomków wodza Czarnych Węży. Kiedy nadszedł czas występu wodza, zaczął on nieoczekiwanie śpiewać pieśń wojenną, lecz nie w języku indiańskim a niemieckim. Widzowie zaczęli się bać, bowiem pieśń początkowo opisująca szczęśliwe życie Chiavatty, przekształciła się w opowieść o masakrze która się tam wydarzyła - Niemcy nocą zakradli się do Chiavatty i wymordowali wszystkich jej mieszkańców. Wszyscy wpadli w panikę, słysząc końcówkę pieśni brzmiącą: ""Z całego pokolenia zostało jedno dziecko. Było ono małe i słabe, ale przysięgło duchowi ziemi, że się zemści. Że ujrzy trupy białych mężów, niewiast, dzieci - pożogę, krew!"" i widząc, jak sachem wskakuje na drewnianego kozła stojącego pod żyrandolem z lampami naftowymi i unosi drąg jakby w zamiarze strącenia żyrandola i spalenia całego cyrku. Kiedy sachem nagle zniknął z pola widzenia, wśród zaskoczonej widowni zapadła śmiertelna cisza. Po chwili jednak pojawił znowu, tym razem z blaszaną miską, prosząc o zapłatę za występ. Cała scena była w programie przedstawienia. Zebrani z ulgą zaczęli rzucać pieniądze do miski.
Główny bohater - Witold Sprężycki jest uczniem szkoły w Pułtusku. Wraz ze swoimi kolegami: Dembowskim, Hefajstosem, Konopką, Zabacułem, Kuchrzewskim i innymi przeżywają szkolne wzloty i upadki. Chłopcy mają różne zainteresowania i zdolności - jeden pięknie kaligrafuje, inny wykonuje doskonałe rysunki, ostrzy pióra czy wykonuje niebezpieczne skoki do wody. Dzięki tej książce poznajemy życie młodych chłopców z drugiej połowy XIX wieku.
Książka zawiera:
- biografię Marii Konopnickiej
- czas i miejsce akcji
- plan wydarzeń
- treść
- charakterystyka rodziny Mostowiaków
- inni bohaterowie - charakterystyka
- narrator i narracja noweli
- indeks komentarzy do tekstu.
Cyd (1636), tragedia Pierrea Corneillea, której akcja toczy się w XI-wiecznej Hiszpanii. Szimena, córka wodza don Gormasa, i Rodryg, syn starego wodza don Diega, kochają się i wkrótce mają się pobrać. Dochodzi jednak do zwady między ojcami zakochanych -- Rodryg musi pomścić zniewagę, jakiej doznał don Diego. Zabija w pojedynku don Gormasa, przekreślając przyszłe szczęście pary kochanków. Tymczasem Maurowie oblegają Sewillę i Rodryg w zastępstwie ojca odpiera napastników. Szimena domaga się zemsty na zabójcy swego ojca, choć król rad byłby przebaczyć zwycięzcy spod Sewilli. Dziewczyna -- wbrew swym uczuciom -- pozostaje nieustępliwa. Jej honoru bronić ma w pojedynku z Rodrygiem don Sanszo, któremu w głębi serca nie życzy powodzenia. Kiedy Sanszo powraca po pojedynku, Szimena odmawia spełnienia obietnicy, że odda rękę zwycięzcy. Okazuje się jednak, że zwyciężył Rodryg, ale wspaniałomyślnie darował życie także zakochanemu w Szimenie don Sanszo. Honorowi stało się zadość. Kochankowie po rocznej żałobie połączą się węzłem małżeńskim, kiedy Cyd powróci z wojny z Maurami. Corneille niemal wszystkie najbardziej dramatyczne sytuacje usunął za kulisy. Na czoło wysunął pojedynek wewnętrzny, jaki toczą bohaterowie ze sobą i z czasem. Corneille zastąpił dawnego bohatera tragicznego, zdeterminowanego przez fatum, bohaterem obdarzonym wolnością i intelektualną samodzielnością, służącego swymi czynami ideałowi ,,gloire"", czyli chwały, sławy, honoru, spełnienia obowiązku, traktowanego także jako czyn piękny. Premierze i wielkiemu powodzeniu tragedii towarzyszyły gwałtowne polemiki. Zarzucono autorowi plagiat, a przede wszystkim naruszenie klasycznych zasad estetycznych. Sprawę skierowano do Akademii, której werdykt -- wskazujący na wiele ,,błędów"" autora -- nie mógł jednak pominąć uwagi, że utwór Corneillea ma ,,niewytłumaczalny urok, który towarzyszy wszystkim jego błędom"". Ten urok zachowują także polskie przekłady, zwłaszcza pierwszy -- współczesny Corneilleowi -- pióra Jana Andrzeja Morsztyna (premiera w Zamościu, 1660).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
