Grace była świetnie zapowiadającą się wiolonczelistką. Jednak z powodu traumatycznego zdarzenia w trakcie studiów muzycznych nie jest w stanie grać publicznie.
Wiedzie spokojne życie w angielskim miasteczku, gdzie zajmuje się renowacją instrumentów.
Zakochana w Davidzie, z którym chce związać swoją przyszłość, jednak musi poczekać, aż mężczyzna rozwiedzie się ze swoją żoną.
Gdy David ratuje życie nieznajomej na peronie paryskiego metra i znajduje się w świetle reflektorów, na jaw wychodzi prawda o wszystkich związkach w jego życiu.
Zdruzgotana Grace pogrąża się w rozpaczy i rezygnuje ze wszystkiego, co istotne, także z marzenia o udziale w najważniejszym konkursie lutniczym na świecie.
Najbliżsi przyjaciele – czarujący skrzypek, który skrywa w sercu pewien sekret oraz Grace – zbuntowana nastolatka – robią wszystko, by jej pomóc.
Czy to wystarczy, żeby udało się jej pozbierać?
Elegancka i podnosząca na duchu jak klasyczna sonata z dodatkiem niezapomnianych, dziwacznych postaci. Wciągający i poruszający debiut.
– Catherine Isaac, autorka You Me Everything
Anstey Harris mieszka nad morzem w hrabstwie Kent w Anglii z mężem lutnikiem i dwoma psami. Uczy kreatywnego pisania w lokalnych szkołach oraz wykłada na Canterbury Christ Church University. W 2015 roku zdobyła nagrodę H.G. Wells Short Story Prize. Pożegnanie z Paryżem to jej debiut powieściowy.
Rok 1998. Szesnastoletnia dziewczynka zostaje znaleziona martwa na terenie szkoły, ubrana na biało i usadowiona na huśtawce. Brak znanej przyczyny śmierci. Jej cztery koleżanki doskonale wiedzą, co się stało.Po wypadku, w którym Violet traci ojca i siostrę, nastolatka rozpoczyna naukę w Akademii Elm Hollow, prywatnej szkole dla dziewcząt w sennym nadmorskim miasteczku. Kampus szkoły owiany jest ponurą sławą w siedemnastym wieku na terenie szkoły odbywały się procesy czarownic. Wkrótce po dołączeniu do grona uczennic Violet zostaje zwerbowana na czwartą członkinię sekretnej grupy, której przewodzi Annabel, charyzmatyczna nauczycielka historii sztuki.Na pozór zajęcia prowadzone przez Annabel nie mają nic wspólnego ze starożytnymi rytuałami. Dziewczęta jednak zaczynają wierzyć, że magia istnieje naprawdę i że mogą ją ujarzmić. To się zmienia, kiedy pewnego dnia zostaje znalezione ciało koleżanki, która zaginęła dziewięć miesięcy wcześniej. Dziewczyna również należała do stowarzyszenia. Gdy Violet orientuje się, że była łudząco podobna do niej, zaczyna mieć wątpliwości, czy może ufać swoim przyjaciółkom, nauczycielom, a nawet samej sobie.
Cześć. To znowu ja, Antoś! Jestem trochę starszy niż ostatnio, więc możecie mówić mi
Antek. Pamiętacie te zwariowane przygody, o których ostatnio Wam opowiadałem? Gwarantuję, że teraz będzie jeszcze większy ubaw! Zdradzę Wam sekret… Niedługo spełni się moje wielkie marzenie. Już nie mogę się doczekać, aż dowiecie się jakie. W środku jest też wiele innych niespodzianek, chcecie wiedzieć jakich? Przeczytajcie i dowiedzcie się sami!
Szykujcie się na odlotową lekturę!
Tomasz Jastrun to nie tylko autor książek dla dzieci ale też poeta, krytyk literacki i eseista. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego książka Antoś i jeszcze ktoś, wydana w 2013 roku, odniosła sukces i zyskała zainteresowanie wielu młodych odkrywców literatury.
„To, że się zezłościłem na osobę, która nie istnieje, jest zasługą Cherise Wolas, której udało się z powodzeniem stworzyć skomplikowaną i wyrazistą postać fikcyjną”.
The New York Times Book Review
Postrzegałam wyniszczającą naturę miłości, jako zagrożenie dla poważnych kobiet. Ale fantastyczny mężczyzna, którego poślubiłam, wierzy podobnie jak ja, że praca jest najważniejsza i absolutnie żadnych dzieci – teraz miłość wydaje mi się czymś cudownym.
Te słowa mogłaby powiedzieć do entuzjastycznie nastawionej publiczności Joan Ashby, genialna pisarka dużego kalibru, której mroczne i jedyne w swoim rodzaju opowiadania są sensacją w literackim świecie.
Kiedy Joan przekonuje się, że zaszła w ciążę, jest oszołomiona radością Martina, jego natychmiastowym zerwaniem ich umowy. Podejmuje wtedy brzemienną w skutki decyzję bez oglądania się na siebie, by stworzyć rodzinę, której tak naprawdę nie chciała.
Wychowanie dwóch wcześnie rozwiniętych synów staje się dla niej wyzwaniem i miną dziesięciolecia zanim ukończy swoją mistrzowską powieść. Gdy jest gotowa ponownie stanąć w świetle reflektorów, wrócić do życia, które porzuciła dla miłości, zdrada na miarę szekspirowskiej tragedii zmusza ją do podważenia wyborów, jakich dokonała w życiu.
Epicka, inspirująca, niesłychanie ambitna i napisana oszałamiająco dobrym językiem książka Odrodzenie Joan Ashby to historia o poświęceniu i macierzyństwie, obciążeniu talentem i oczekiwaniami. Wspaniały debiut Cherise Wolas to opowieść o kobiecie obdarzonej niezłomną ambicją i jej zmaganiach z życiem.
Cherise Wolas jest pisarką, prawniczką i producentką filmową. Urodzona w Los Angeles, mieszka z mężem w Nowym Jorku. Odrodzenie Joan Ashby to jej debiut literacki.
Alex Whitman współpracuje z kolekcjonerami filmowych artefaktów. Jego stały klient zleca mu odnaleźć oryginalne taśmy Augustina Sekulera, pioniera kinematografii. 16 września 1890 roku Augustin Sekuler wsiadł w Dijon do pociągu jadącego do Paryża. Miał udać się na publiczny pokaz swojego pierwszego filmu Sance Infernale, jednak Sekuler nigdy w Paryżu się nie pojawił, jego ciała nie odnaleziono. Alex Whitman wyrusza w podróż, która niespodziewanie splecie się z aktualnym śledztwem w sprawie brutalnych morderstw. Wielowątkowość, dogłębność i szereg przedstawionych faktów sprawiają, że powieść Jonathana Skaritona Przeklęty seans jest niezwykle ciekawą i oryginalną pozycją.
Powieść o rozpadzie związku, klaustrofobii życia na przedmieściach i niestosownej namiętności kobiety do lisa.
Pewnej letniej nocy Mary wraca do domu i znajduje na schodkach niemowlę. Czy to ona ukradła je sąsiadom? Podrzuciła je matka dziecka cierpiąca na ciężką depresję poporodową? A może jest to dar od lisa, który zajmuje coraz więcej miejsca w życiu Mary?
Tak się zaczyna historia osadzona w nękanej przez lisy londyńskiej dzielnicy.
Główna bohaterka, wytrącona z równowagi pojawieniem się byłego partnera i zmagająca się z wrogością sąsiadów, ulega zniewalającemu czarowi lisa, który pojawia się w jej ogrodzie. Najpierw widzi jego znaczące mrugnięcie, potem on przynosi jej prezenty, a w końcu ona zaprasza go do domu. W miarę jak granica między udomowieniem a dzikością zaciera się coraz bardziej, a sąsiedzi postanawiają uśmiercić lisa, nie do końca wiadomo, czy to Mary go uratuje, czy raczej on uratuje ją.
W swoim znakomitym debiucie Paula Cocozza łączy wnikliwy obraz rozpadu związku, społeczną powieść pełną dowcipnych niuansów i historię obsesyjnej miłości, która wyznacza nowe granice.
Hipnotyzująca powieść. Narracja balansuje pomiędzy figlarnością a pewnością siebie. Dla czytelnika, który tak jak ja lubi zanurzyć się w piękne opisy zwierząt, szelest liści, traw i owadów, lektura będzie prawdziwą przyjemnością. A jeszcze większy zachwyt wzbudzi ciemna strona fascynacji bohaterki.
The New York Times Book Review
Ekscytująca psychodrama. Autorce udało się znakomicie uchwycić hitchcockowskie, podglądane z ukrycia napięcie. Prawda i fakt ulatniają się w powieści jak zapach lisa. Pozostaje po nich wszechogarniające odczucie, że pod maską konwencjonalnej uprzejmości zawsze kryje się coś dzikiego.
The Economist
Urzekająca. Przy całej swojej sugestywności i zmysłowości pisarstwo Cocozzy jest umiejętnie powściągliwe. W swoim zachwycającym debiucie autorka zdaje się mówić, że bez względu na to, jak samotnym się jest w wielkim mieście, przez otwarte okno dociera do nas ogrom zycia.
Times Literary Supplement
Zbiór 49 krótkich i bardzo krótkich opowiadań. Świat widziany jest oczami dorosłych, ale też dzieci i nastolatków. W tej plątaninie ludzkich losów współczesność miesza się z przeszłością, a fikcja z literackim wspomnieniem. Język opowieści jest prosty, czasami poetycki, a ironia i dyskretny dowcip są siłą tej prozy. Absurdalne sytuacje wypełniają ten świat i sprawiają, że śmiejemy się przez łzy. To książka do czytania w łóżku przed zaśnięciem, ale też w biegu, choćby w autobusie między przystankami.
Tomasz Jastrun – poeta, prozaik, dziennikarz, od 1977 roku związany był z drugim obiegiem. W stanie wojennym redaktor podziemnego pisma literackiego „Wezwanie”, autor książek wydanych przez niezależne wydawnictwa. Od 1986 stały publicysta paryskiej „Kultury”, cyklu „Dziennik zewnętrzny oraz „Z ukosa”. W latach 1990–1994 dyrektor Instytutu Polskiego w Sztokholmie i attaché kulturalny w Szwecji. Przez lata felietonista miesięczników „Twój Styl”, „Res Publica” „Architektura”, „Rzeczpospolita” (dodatek „Plus-Minus”), tygodnika „Newsweek” i „Wprost”. Obecnie pisze felietony dla tygodnika „Przegląd” i miesięcznika „Zwierciadło”. Autor kilku powieści i wielu tomów wierszy. Ostatnio opublikował opowiadania dla dzieci Antoś i jeszcze ktoś, poradnik Osobisty przewodnik po depresji, powieści Kolonia karna, Wyszedł z siebie nie wrócił i tomik wierszy Naprzeciw siebie.
Pewnego dnia do klasy przybywa nowa dziewczynka.
Jest trochę inna niż wszyscy, i takie właśnie dostaje przezwisko – „Inna”. Inna ma zespół Downa, ale wcale nie trzeba jej traktować inaczej.
„Żółte kółka” to nie tylko historia dziewczynki z zespołem Downa, ale przede wszystkim opowieść o tym, jak reagujemy na inność. Książka pisana jest z perspektywy dziecka, dzięki czemu trudny temat uzyskuje przystępną, wolną od dydaktyzmu formę.
Głębia, humor i pełne napięć zwroty akcji pobudzają do refleksji i prowokują do zadawania ważnych pytań. Książkę ponadto wzbogacają scenariusze dla nauczycieli i rodziców, na podstawie których można przeprowadzić dodatkowe zajęcia.
Książka zdobyła Wyróżnienie Jury Dziecięcego w konksursie Nagroda DONGA 2011, przyznawanej przez Polską Sekcję IBBY!
wiek: 7+
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec dochodzenia drugiego, prowadzonego po roku 1989, forsowano przede wszystkim hipotezę, że przyczyną pogromu była ubecka prowokacja. Niniejsza książka, oparta na rozległej kwerendzie w Instytucie Pamięci Narodowej w latach 2013-2017 i innych archiwach, stanowi szczegółowy audyt obu tych postępowań. Było to również możliwe, ponieważ po śmierci Michała Chęcińskiego, świadka w śledztwie z lat 90., który był zwolennikiem tezy o radzieckiej prowokacji, autorce książki udostępniono jego archiwum domowe. "Pod klątwą. Portret społeczny pogromu kieleckiego" to mikrohistoryczny fresk, odsłaniający wiele zupełnie nieznanych aspektów pogromu. Książka stawia sobie dwa główne cele. Zadaniem tomu pierwszego, zawierającego szczegółową analizę pogromu, jest prezentacja społecznego kontekstu, w którym stał się on możliwy: nastrojów, przekonań, światopoglądów, ścierających się w kieleckim życiu codziennym w drugim roku po wojnie. Celem tomu drugiego było skompletowanie najważniejszych źródeł dokumentujących to zdarzenie, w tym wielu niepublikowanych zeznań Żydów ocalałych z pogromu. Pozwoliły one na zrekonstruowanie doświadczenia ofiar oblężonych w domu przy ul. Planty 7. W dalszej perspektywie zgromadzona w tomie dokumentacja umożliwiła skorygowanie dotychczasowych list ofiar, z których aż 17 pozostało bez identyfikacji. Przyczynkiem do fenomenu świadectwa jest też zestawienie zeznań sprawców i ofiar, które dzieli pięć dekad pomiędzy śledztwami. Dzieki protokołom przesłuchań z lat czterdziestych i dziewięćdziesiątych, dokumentom osobistym, prasowym i notarialnym, w książce zarysowano sylwetki osób składających się - z jednej strony - na kielecki tłum pogromowy, z drugiej na ówczesne instytucje władzy (Milicja Obywatelska, Wojsko Polskie, Urząd Bezpieczeństwa, Urząd Wojewódzki). Instytucje te, rekrutujące się z tego samego społeczeństwa, którego bezpieczeństwa strzegły, nie tylko nie opanowały krytycznej sytuacji, ale same włączyły się do pogromu. Analiza biografii aktorów zdarzenia odsłania zupełnie nieznaną nieideologiczną historię Polski oglądaną z perspektywy Kielc.
Pogrom kielecki wciąż stanowi ważny przedmiot debaty publicznej w Polsce. Dotyczyły go dwa śledztwa, prowadzone przez polskie władze powojenne. W pierwszym, które władze komunistyczne rozpoczęły natychmiast po masakrze, usiłowano dowieść, że była ona akcją zbrojnego podziemia. Pod koniec dochodzenia drugiego, prowadzonego po roku 1989, forsowano przede wszystkim hipotezę, że przyczyną pogromu była ubecka prowokacja.Niniejsza książka, oparta na rozległej kwerendzie w Instytucie Pamięci Narodowej w latach 2013-2017 i innych archiwach, stanowi szczegółowy audyt obu tych postępowań. Było to również możliwe, ponieważ po śmierci Michała Chęcińskiego, świadka w śledztwie z lat 90., który był zwolennikiem tezy o radzieckiej prowokacji, autorce książki udostępniono jego archiwum domowe.""Pod klątwą. Portret społeczny pogromu kieleckiego"" to mikrohistoryczny fresk, odsłaniający wiele zupełnie nieznanych aspektów pogromu. Książka stawia sobie dwa główne cele. Zadaniem tomu pierwszego, zawierającego szczegółową analizę pogromu, jest prezentacja społecznego kontekstu, w którym stał się on możliwy: nastrojów, przekonań, światopoglądów, ścierających się w kieleckim życiu codziennym w drugim roku po wojnie. Celem tomu drugiego było skompletowanie najważniejszych źródeł dokumentujących to zdarzenie, w tym wielu niepublikowanych zeznań Żydów ocalałych z pogromu. Pozwoliły one na zrekonstruowanie doświadczenia ofiar oblężonych w domu przy ul. Planty 7. W dalszej perspektywie zgromadzona w tomie dokumentacja umożliwiła skorygowanie dotychczasowych list ofiar, z których aż 17 pozostało bez identyfikacji. Przyczynkiem do fenomenu świadectwa jest też zestawienie zeznań sprawców i ofiar, które dzieli pięć dekad pomiędzy śledztwami.Dzieki protokołom przesłuchań z lat czterdziestych i dziewięćdziesiątych, dokumentom osobistym, prasowym i notarialnym, w książce zarysowano sylwetki osób składających się - z jednej strony - na kielecki tłum pogromowy, z drugiej na ówczesne instytucje władzy (Milicja Obywatelska, Wojsko Polskie, Urząd Bezpieczeństwa, Urząd Wojewódzki). Instytucje te, rekrutujące się z tego samego społeczeństwa, którego bezpieczeństwa strzegły, nie tylko nie opanowały krytycznej sytuacji, ale same włączyły się do pogromu. Analiza biografii aktorów zdarzenia odsłania zupełnie nieznaną nieideologiczną historię Polski oglądaną z perspektywy Kielc.
Zaginięcie czteroletniej Linnei z gospodarstwa koło Fjllbacki przypomina tragiczne wydarzenie sprzed trzydziestu lat. Z tego samego miejsca zginęła wtedy mała dziewczynka, której ciało zostało wkrótce znalezione w pobliskim leśnym jeziorku. Do morderstwa przyznały się dwie trzynastolatki, potem to odwołały, jednak sąd uznał je za winne, chociaż jako nieletnie nie trafiły do więzienia. Jedna z nich mieszkała potem spokojnie w Fjllbace. Druga wróciła po latach jako słynna hollywoodzka aktorka, aby zagrać w kręconym tam filmie o aktorce Ingrid Bergman, która często spędzała wakacje w tej okolicy.Patrik Hedstrm i jego koledzy z komisariatu w Tanumshede zaczynają szukać jakiegoś związku między obiema sprawami, chociaż początkowo sami w niego nie wierzą. Pomaga im Erika Falck, która pracuje nad książką o zbrodni sprzed lat.
Erwin Cis wymazał z pamięci swoją przeszłość. Kiedy pewnego dnia podnosi słuchawkę telefonu, dowiaduje się, że ktoś dla niego ważny pozostawił przesyłkę, po którą ma się zgłosić do warszawskiej kancelarii prawnej. Nadawcą przesyłki jest dawna miłość Erwina, Izabela. Od Polski dzielą go setki kilometrów, a z dziewczyną nie widział się od czasów studiów. Nie wie, jak potoczyły się jej losy ani dlaczego zostawiła dla niego kopertę z tajemniczą zawartością. Po przyjeździe do kraju czeka na niego szokująca wiadomość – Izabela nie żyje. Jej śmierć tylko na pozór wydaje się sprawą zamkniętą. Erwin, nie mogąc uwolnić się od wspomnień o Izabeli, zrobi wszystko, by poznać, jak wyglądały ostatnie dni życia dziewczyny.
Marta Zaborowska – z wykształcenia politolog, zawodowo związana z jedną z międzynarodowych instytucji finansowych. Jej debiutancka powieść Uśpienie (2013) odniosła duży sukces czytelniczy. W kolejnych latach ukazały się jeszcze dwie powieści z bezkompromisową detektyw Julią Krawiec w roli głównej – Rajskie ptaki oraz Gwiazdozbiór, za który otrzymała nominację do Nagrody Wielkiego Kalibru.
Oto literackie świadectwo naszego czasu. Powieść niewielka, ale gęsta, dużo się w niej dzieje. Bohater ma na imię Franciszek i jest malarzem. Zaczyna się starzeć, przeżywa artystyczny kryzys, nęka go dramat upływu czasu i problemy ze zdrowiem. Jego małżeństwo jest w ruinie, a wokół trwa zimna wojna domowa. Temat zatem nie wydaje się wesoły, mimo to książka pełna jest ironii i serdecznej kpiny. Bo też ironia i sztuka są jak modlitwa nie tylko dla bohatera powieści, lecz także dla autora. We współczesność czasami wkrada się przeszłość, kiedy Franciszek wspomina swoją działalność opozycyjną, zastanawiając się, czy to wszystko nie zostało zmarnowane. Sprawy osobiste mieszają się z publicznymi. W efekcie otrzymujemy zapis odczuć polskiego inteligenta w chwili, kiedy kończy się jego świat, a on sam atakowany jest przez samotność, komercję i obłęd polityczny.
Agent federalny, Aron Falk, otrzymuje wiadomość wzywającą go do przyjazdu do Kiewarry. Powodem pierwszej od lat wizyty w rodzinnym miasteczku jest pogrzeb jego najlepszego przyjaciela, Luke’a i jego najbliższych. Kiedy dwadzieścia lat wcześniej Falk został oskarżony o morderstwo, Luke zapewnił mu alibi. W atmosferze pełnej podejrzeń Falk i jego ojciec uciekają z Kiewarry. Przed formalnym oskarżeniem Arona ratuje niezachwiane zapewnienie Luke’a, że w feralnym momencie on i Aron byli razem. Lecz jest ktoś, kto ma pewność, że to było kłamstwo.
Pośród najdotkliwszej suszy w całym stuleciu, Falk i miejscowy policjant próbują dociec, co naprawdę przytrafiło się Luke’owi. Kiedy pełen obaw Falk rozpoczyna śledztwo dotyczące śmierci przyjaciela, głęboko skrywane tajemnice i kłamstwa wracają ze zdwojoną siłą. Wkrótce Falk przekona się, że małe miasteczka zawsze skrywają wielkie tajemnice…
Za kryminał Susza Jane Harper otrzymała nagrodę literacką stanu Wiktoria dla najlepszej niewydanej jeszcze książki. Jej ekranizacją jest zainteresowana sama Reese Whiterspoon.
Wspaniałe postaci, oryginalne i pobudzające wyobraźnię tło, powalająca konstrukcja fabuły. W tej książce znajdziecie to wszystko.
John Lescroart, autor powieści The Fall, wyróżnionej w zestawieniu bestsellerów dziennika The New York Times
Jeden z najbardziej zachwycających debiutów, jakie kiedykolwiek czytałem. (...) Każde słowo w tej książce jest niemal doskonałe.
David Baldacci
Podczas tysięcy godzin spotkań, rozmów ze swoimi uczniami Osho wielokrotnie opowiadał o autorach, artystach, Mistrzach, którzy wywarli wpływ na życie ludzi Wschodu i Zachodu.
Na kartach tej książki zebrano opowieści o najważniejszych z nich: Lao Tzu, Buddzie, Krishnie, Dionizjuszu, Sokratesie, Kabirze, Mirze, Gurdżijewie, Nietzschem, Gibranie, Krishnamurtim. Ich biografie przedstawione są w sposób typowy dla OSHO - gawędziarski, wręcz malowniczy. Każda opowieść niesie inne przesłanie, stanowi odmienny przykład życia spędzonego na poszukiwaniu prawdy i dążeniu do oświecenia. Różne drogi, różne miejsca, a cel zawsze ten sam: poznać i pokochać siebie samego. Stać się miłością i dzięki temu zrealizować swoją misję na tej ziemi. Zadajmy więc sobie pytania: Jakie znaczenie mają ci ludzie dla naszych czasów oraz: Jakie ich nauki możemy wprowadzić do naszego życia?
Jak mówi Osho: Historia nie odnotowuje buddów. To dlatego, kiedy słyszysz o Buddzie, Mahawirze czy Zaratustrze, wydają się oni być postaciami z mitologii, nie z historii. Wydaje się, że nigdy nie istnieli, albo że istnieli w ludzkich marzeniach, w poezji stworzonej przez kilku ludzi obdarzonych wyjątkową wyobraźnią, romantyków. Wydają się być spełnieniem marzeń. Są takimi ludźmi, jakimi ludzie pragną być... ale nie są rzeczywiści. A przecież żyli. Byli tak prawdziwi, że nie pozostawili po sobie żadnych śladów.
„Osho mówi o Jezusie, Buddzie, Mahawirze, Lao Tzu, sufi i starych mistrzach zen z takimi detalami, opisując ich tak barwnie i świeżo, jakby żyli w naszych czasach, jakby nosili dżinsy”.
„Die Zeit”
Przedstawiamy kolejny, czwarty już tom cyklu RADY NIE OD PARADY.Poszczególne utwory, z których każdy kończy się morałem, łączy forma - wszystkie przeznaczone są do wystawiania na scenie. Wśród bohaterów inscenizacji znajdziemy króla Gnata, imć Twardowskiego, królewnę o dziwnych upodobaniach, zbójców, kozę, która wybrała się na wycieczkę do Paryża, i wiele innych postaci.Teksty rozpisane są na role, a w przedstawieniach może brać udział nawet spora gromadka młodych aktorów. To znakomita nauka przez zabawę. Zapraszamy!
Powieść jest wstrząsającym zapisem choroby duszy, gdzie szaleństwo przeplata się z trzeźwym widzeniem siebie i świata. Jest zapisem dramatu pędzącej coraz szybciej cywilizacji, a zarazem historią pogrążającego się w depresji człowieka, który nie wytrzymał tego tempa.
Bohater Rzeki podziemnej rozpada się psychicznie, tracąc powoli wszelkie punkty odniesienia. Minione czasy "drugiego obiegu", "Solidarności" i stanu wojennego, po których pozostał ból zwycięstwa i moralnej porażki, często powracają w jego pamięci.
Rzeka podziemna to świadectwo naszego czasu. I chociaż lustro, które ustawił Tomasz Jastrun jest niemal czarne, widać w nim zaskakująco wiele.
Nowy Jork, Manhattan – dzielnica młodych i bogatych, gdzie trwa nieustanna pogoń za pieniędzmi i władzą.
Evelyn Beegan ma dwadzieścia sześć lat, jest bystra i dowcipna, ale nie czuje się pewnie w towarzystwie. Robi wszystko, by odnaleźć swoją ścieżkę w życiu i uwolnić się spod wpływu apodyktycznej matki. Wśród uprzywilejowanych kolegów czuje się gorsza. Jednak kiedy zaczyna pracę dla portalu społecznościowego dla elit, jest zmuszona się do nich zbliżyć.
Werbując nowych członków portalu, wkracza do środowiska najbogatszych i najbardziej wpływowych ludzi. Bycie częścią tego świata coraz bardziej ją uzależnia. Kiedy jej rodzina wpada w kłopoty, Evelyn desperacko stara się utrzymać pozory. Walczy, choć grunt usuwa jej się spod nóg…
– Całowałeś się kiedyś z dziewczyną?
– Oczywiście, że nie. Nie na poważnie.
Pokręciłem głową. Amanda spojrzała na zamknięte drzwi i przeniosła wzrok na mnie.
– Chciałbyś spróbować? Możesz mnie pocałować, jeśli chcesz.
Wyobraź sobie, że masz trzynaście lat, a twoja siostra piętnaście. Wyobraź sobie, że poznała nową koleżankę, ładną dziewczynę, która niedawno przeprowadziła się ze Sztokholmu i zaczyna ją zapraszać do was do domu. Że spędzają razem mnóstwo czasu, wieczorami oglądają filmy i tak dalej. I wyobraź sobie, że ta dziewczyna, dwa lata starsza od ciebie, nagle chce robić z tobą mnóstwo różnych rzeczy. Takich, o których dotąd mogłeś tylko pomarzyć w czasie masturbacji. Jak się wtedy zachować?
Marten Melin w prosty, naturalny sposób opowiada historię trzynastoletniego Mannego i prawie piętnastoletniej Amandy. Jak to jest, kiedy się kogoś lubi, i na czym właściwie polega to coś, o czym wszyscy mówią? Trochę więcej niż uścisk to zabawna, a jednocześnie poważna historia, z którą każdy czytelnik w wieku 13–15 lat powinien się zapoznać.
Cześć! Nazywam się Marten Melin, mieszkam w Lund w Szwecji i jestem autorem książek dla dzieci. Oprócz pisania zajmuję się prowadzeniem warsztatów pisarskich dla dzieci i młodzieży i często goszczę w szkołach, gdzie opowiadam o swoich książkach. Z wykształcenia jestem bibliotekarzem i zasiadam w szwedzkim Komitecie do spraw Promocji Literatury Dziecięcej. Często piszę o miłości (bo przecież każdy autor najchętniej pisze o tym, co go interesuje, prawda?).
Powstanie w Mieście Aniołów Niektóre książki pozostawiają po sobie blizny... Powieść Ryana Gattisa to elektryzujący zapis bezprawia, jakie zapanowało w Los Angeles w 1992 roku. Bezprawia, które pochłonęło życie sześćdziesięciu osób i kosztowało kraj ponad miliard dolarów. Kiedy grupa policjantów oskarżona o pobicie niewinnego czarnoskórego zostaje uniewinniona, wściekli mieszkańcy wychodzą na ulice. Miasto popada w chaos, a jedyne prawo, które będzie obowiązywało przez kolejne 6 dni w Los Angeles, będzie prawem silniejszego. Wykorzystują to członkowie gangu chicano, aby załatwić swoje porachunki. W szaleństwie opanowującym L.A. poznajemy kolejnych bohaterów – poprzez ich losy autor opowiada historię „powstania Rodneya Kinga”. Miasto gniewu to ambitna i fascynująca powieść z pogranicza literatury faktu, reportażu i wciągającej fabuły. Napisana świetnym językiem, wykorzystująca moc anegdoty i bohatera zbiorowego powieść zostawi po sobie trwały ślad w sercu czytelnika. Ryan Gattis to pochodzący ze spokojnego Colorado autor, którego twórczość dotyczy głównie ciemnych sekretów Los Angeles. Jego styl charakteryzują trafne psychologicznie charakterystyki postaci oraz porównania zaczerpnięte z popkultury. Nie pisze o bogactwie, przepychu i hollywoodzkim życiu. Opisuje świat gangsterów, docierając tam, gdzie inni nie mogą albo nie chcą. Wierny swoim przekonaniom, za każdym razem bardzo solidnie wykonuje research, nigdy nie zdradzając swoich źródeł i informatorów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
