Niniejszy dyskurs Szczepan Kutrowski potraktował jako okazję do tego, by pragmatycznemu łączeniu możności z niemożliwością przeciwstawić argumenty, które wydobywają na wierzch znaczenie tego, co jest potencjalnością w ogóle i co wobec tego, co się przydarza, ma moc wiążącą. Nie da się inaczej przybliżyć do rzeczywistości świata życia, jak tylko poprzez traktowanie potencjalności jako na tej drodze nie do zbycia. Dla nauki nie jest to żaden problem, takie w świat życia wejrzenie, bo życie w niej traktowane jest jako niemające desygnatów. Wraz jednak z filozofią egzystencjalną, jej wglądem w to, co jest niekonceptualne w doświadczeniu jednostkowym, to, co pojawia się potencjalnie, co dowodzi wolności człowieka, na ogarnięcie go pełną uwagą w ludzkim życiu czeka. Niekonceptualnymi mogą być zarówno drogi, na których wkroczenie ktoś się decyduje, jak i sprawy metafizyczne, sama apoteoza życia, której ktoś wiernie dopinguje. Rozmaicie niekonceptualność bywała ujmowana. Blaise Pascal ujął ją w ramach korzyści, jakie się osiąga, nie zaprzeczając istnienia Boga i w oparciu o jego istnienie modelowania swych stosunków z ludźmi, a nawet, w oparciu o nie, poznawanie samego Boga. Tak cały świat do gry się wprowadza i jego demokratyczne urządzania. Potencjalizowanie się tego, co w świecie życia się zjawia, stawia windowanie się do góry na szczytach świata wartości pod znakiem zapytania. Bo są w życiu sytuacje, w których trzeba siebie wypróbować, by móc orzekać, co jest ważne, co się potencjalizuje. Choć stale za działaniami w skali masowej się goni i tego, co pojawia się, nie bierze, po stronie interesów kliki się staje, od natury ucieka, ślepy wid bierze za przewodnika, na kulturę Drugiego kicha, z używek korzysta, to jednak także ma się szansę ku ruchowi myśli szlusować, swoje pasje realizować. W niniejszym dyskursie autor swoje płaskorzeźbienie uznał za drogę, jaką może stać się potencjalnienie. Na szlak „świadomości horyzontalnej”, za sprawą swych pasji, się wkracza, czyli antycypujemy to, co potencjalne, co tkwi u jego korzeni, co buduje człowieczeństwo. Świat życia ma swych szermierzy. Należy do nich Lech Ostasz, który w obszary potencjalności wejrzał poprzez dokonania nauk przyrodniczych. Autor odnalazł też postać norweskiego krytyka sztuki K. Roeda, piewcy idei solidaryzowania się ludzi. Nie ma dla wielu współcześniaków istnienia potencjalności, czyli istnieje tylko niemożliwe. I choć istnieją pragmatyczni moraliści, dla których zawsze „als ob”, ambiwalencję daje się zastosować, gdy ktoś ku potencjalności się chyli, to jednak też swej niezależności w myśleniu szans dawanie, za swymi marzeniami podążanie, ludzkimi wzlotami ducha niepogardzanie, różnic, między ludźmi istnieją na to, ile prawdy w sobie sztuka, się uwrażliwianie, jak koresponduje ona z przekazem religijnym uwagi zwracania i na to, co one mają razem do powiedzenia o pleniącym się autorytaryzmie – to nie są zjawiska, na których gruncie można mówić o zaistniałej w mózgu człowieka „siwiźnie”. Solidność bycia tam, gdzie potencjalności kram, to zarazem dostojeństwo człowieczeństwa. I nie jest to dowodem jakiegoś poznawczego szaleństwa, ale powagi życia. Dla niej potencjalność nie jest zjawiskiem do zbycia.
Monografia poświęcona jest funkcjom pierwszoosobowej narracji w angielskiej prozie przełomu XIX i XX wieku. Okres ten to zmierzch powieści obyczajowej, która była dominującym gatunkiem w okresie wiktoriańskim, i pojawienie się nowego typu prozy, nawiązującej do tradycji angielskiego romansu
i zdominowanej przez przygodową akcję. „Nowy romans”, jak niekiedy jest określany, obecnie kojarzony głównie z literaturą popularną (literatura grozy, detektywistyczna, przygodowa, fantastyczno-naukowa), w istocie był początkowo uznaną alternatywą (obok powieści psychologicznej i naturalistycznej) dla zautomatyzowanych konwencji wiktoriańskiej powieści obyczajowej. Miejsce trzecioosobowego narratora wszechwiedzącego, typowego dla powieści wiktoriańskiej, zajmuje tu narrator pierwszoosobowy, o ograniczonej wiedzy, najczęściej bezpośredni uczestnik zdarzeń, o których opowiada. Narracja w nowego typu prozie koncentruje się nie tylko na akcji, ale także na poczynaniach samego narratora – a więc i na sytuacji narracyjnej, same zaś utwory odznaczają się często wysoką samoświadomością co do swojej oryginalności i uporządkowań. Przy tym samoświadomość ta ujawnia się przede wszystkim na poziomie sytuacji narracyjnej – pierwszoosobowy narrator komentuje zarówno sam proces spisywania zdarzeń, jak i fakt przeznaczenia swoich zapisków do druku, funkcjonując jako alter ego samego autora. Monografia proponuje analizy wybranych utworów tego okresu, koncentrując się nie tylko na wykorzystanych w nich technikach narracyjnych, ale także umieszczając owe teksty w bezpośrednim kontekście literacko-kulturowym
[…] Shen Si należy postrzegać jako podstawową kategorię myślenia związanego z twórczością artystyczną. Można na nie patrzeć z dwóch perspektyw, wąskiej i szerokiej. Ta pierwsza odnosi się do cech myślenia, sposobu działania umysłu i stanu psychicznego, który sprzyja tworzeniu artystycznych arcydzieł. Druga skupia się na uniwersalnym objawieniu cech myślenia, procesów myślowych i psychologicznego stanu twórczości artystycznej, obejmujących ważne elementy refleksji nad twórczością artystyczną, takie jak: doświadczenie estetyczne i artystyczne skojarzenia, artystyczna konceptualizacja, inspiracje do tworzenia, tworzenie obrazów w umyśle, a nawet estetyczne spełnienie. Co więcej, jest to również dynamiczne przedstawienie procesu myślenia kreacji artystycznej.
Fragment „Wprowadzenia”
Chińska terminologia ideologiczna i kulturowa [...] uosabia unikalny sposób myślenia i strukturę rozumowania narodu chińskiego oraz stanowi symbol chińskiego dyskursu i ideologicznej ekspresji. W swojej długiej historii Chiny stworzyły własną tradycję kulturową i strukturę akademicką, a chińska terminologia ideologiczna i kulturowa jest ich krystalizacją. Tylko poprzez dokładne zrozumienie subtelności tych terminów możemy naprawdę zrozumieć chińskie społeczeństwo oraz pojąć głęboki sens jego kultury i sposób, w jaki Chińczycy myślą i się zachowują. Dlatego by móc badać [...] problemy Chin, musimy zrozumieć pojęcia i terminy, które odnoszą się do samych Chin, oraz wyjaśnić ich wyjątkowe konotacje. W związku z tym szczególnie znaczącym zadaniem stało się organizowanie, badanie i tłumaczenie terminów ideologicznych i kulturowych o bogatych odwołaniach.
Han Zhen
dyrektor Komitetu Akademickiego Pekińskiego Uniwersytetu Pedagogicznego,
były rektor Pekińskiego Uniwersytetu Studiów Zagranicznych
Około 80 lat temu niemieccy filozofowie Alfred Weber i Karl Jaspers niezależnie od siebie opracowali koncepcję, którą ten ostatni nazwał „Epoką Osi”, argumentując, że Grecja, Indie i Chiny – mniej więcej w tym samym czasie, od VIII do III wieku p.n.e. – doświadczyły głębokiej duchowej transformacji, której wynikiem były początki filozofii. Choć pozornie niezależne od siebie, każda z tych trzech kultur rozwinęła nowe koncepcje, które ukształtowały następne stulecia i tysiąclecia. Jaspers zaproponował ideę jednolitej historii ludzkości, w której trzy kultury założycielskie Eurazji poruszały się w tym samym rytmie, bez hierarchii i współzależności. Ani Weber, ani Jaspers nie rozwinęli jednak wyjaśnienia tej pozornej koincydencji kultur. Główną intencją ich argumentacji było wskazanie na podobieństwo tych zjawisk i obalenie europocentrycznych poglądów o europejskiej wyższości. Mam nadzieję, że seria Kluczowe pojęcia w chińskiej myśli i kulturze, która – jak mi powiedziano – powstała w odpowiedzi na sugestię Niemca Thorstena Pattberga, pomoże nam lepiej zrozumieć te zmiany, prowadząc do powstania ujednoliconej teorii, która mogłaby wyjaśnić pozorny zbieg okoliczności „Epoki Osi”.
Michael Crook
przewodniczący Międzynarodowego Komitetu
Promocji Chińskiego Przemysłu Kulturowego
Książka dokumentuje spotkania absolwentów rocznika 1976 na kierunku historia. Obecne wydanie zostało uzupełnione o fotografie i wspomnienia ze zjazdu, który został zorganizowany 6 czerwca 2025 roku.W trakcie zarówno tego spotkania, jaki i poprzedniego zjazdu (22 stycznia 2016 roku) dzięki uprzejmości marszałka województwa kujawsko-pomorskiego Piotra Całbeckiego absolwenci zgromadzili się w dawnej sali wykładowej 208 w obecnej, odrestaurowanej siedzibie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego w Toruniu, a dokładniej w jego skrzydle zachodnim, gdzie przez kilkadziesiąt lat mieścił się Wydział Nauk Historycznych.
Recenzowana monografia ma szansę stać się wartościową pozycją na polskim rynku wydawniczym, stanowiąc istotny przyczynek do poznania i zrozumienia przez ogół czytelników (a więc nie tylko wąskie grono naukowców i ekspertów) przesłanek oddziałujących na kształt polityki zagranicznej Litwy w okresie o szczególnym znaczeniu we współczesnych dziejach Polski, Europy i świata, ze względu na dynamiczny wzrost zagrożenia bezpieczeństwa ze strony Rosji. Układ pracy, logika myśli przewodniej, sposób prowadzenia narracji i klarowność popierających ją przykładów, sytuują recenzowaną monografię wśród dzieł o wysokiej wartości merytorycznej.
Fragment recenzji wydawniczej dr hab. Bartłomieja H. Toszka,
prof. Uniwersytetu Szczecińskiego
Podjęta w opracowaniu problematyka należy do najbardziej kontrowersyjnych oraz wywołujących ogromne antagonizmy i podziały społeczne w polskim życiu politycznym. Tym większa zasługa Pani dr Marty Michalczuk-Wlizło, że próby rozwiązania problemu aborcji przez rząd Donalda Tuska, przedstawiła obiektywnie i bez zbędnych emocji, jednocześnie nie uchylając się od oceny i krytyki. Posługując się kategoriami politologicznymi i dysponując doskonałym warsztatem badawczym nadała tematowi wymiar naukowy. Otrzymaliśmy swoiste studium złożonego, skomplikowanego i wieloaspektowego procesu politycznego. Lektura opracowania powinna przyczynić się do bardziej racjonalnego podejścia do tematu aborcji i może być drogowskazem, albo chociaż wskazówką, dla decydentów politycznych.
Prof. dr hab. Bożena Dziemidok-Olszewska
Avventura to po włosku przygoda. Włoska avventura brzmi bardzo podobnie
jak polska awantura, prawda? W języku polskim awantura znaczy: konflikt, kłót-nia, afera, skandal. Ale w dawnej polszczyźnie słowem awantura określano także przygodę, tyle że przygodę niezwykłą, dziwną, dramatyczną. Staropolskiej awan-turze było więc bardzo blisko do włoskiej avventury. Ta oscylacja znaczeń między tymi dwoma słowami, włoską avventurą i polską awanturą, ta ich – prawie – toż-samość, zawsze mnie fascynowała. A ponieważ historia, którą chcę wam opowie-dzieć, wydarzyła się we Włoszech, posłużę się słowem awantura, oznaczając nim niezwykłą, dziwną i dramatyczną przygodę – czerpiąc zarówno z włoskiej avventury, jak i z polskich znaczeń. To była doprawdy awanturnicza, głupia, chyba najgłupsza w moim życiu przygoda. Wywołałem powstanie okropnej afery. Spo-wodowałem skandal.
Profesor Janusz Mariański, jako socjolog o wysokich kwalifikacjach i kompetencjach w zakresie badań nad religijnością i moralnością społeczeństwa polskiego, wzbogacił swoją książką literaturę przedmiotu dotyczącą doświadczenia religijnego, przede wszystkim pod kątem badań socjologicznych, których ciągle brakuje. Gruntowne prze-myślenia zawarte w recenzowanej publikacji odznaczają się w warstwie teoretycznej cennym walorem interdyscyplinarnym. Skorzystać z niej mogą nie tylko socjologowie, ale także uprawiający psychologię, pedagogikę, filozofię i teologię (zwłaszcza teologowie pastoraliści), a szczególnie pedagogikę religii i katechetykę.
dr hab. Ondřej Štefaňák
Uniwersytet Konstantyna Filozofa w Nitrze
Monografia Doroty Kubackiej-Jasieckiej nawiązuje do jej dotychczasowego dorobku naukowego dotyczącego problematyki kryzysu emocjonalnego i interwencji kryzysowej prowadzonych od lat 90. XX wieku. Autorka (...) wykracza poza obszary pomocy psychologicznej i wsparcia psychologicznego ku działaniu na rzecz dobra, nie tylko jednostki, lecz także środowiska (...), inicjowania zarówno zmian indywidualnych, osobistych, jak i przemian społeczno-politycznych. (...) Zdaniem autorki działalność interwencyjna powinna brać pod uwagę (...) również oczekiwania społeczne. (…) Wy-mienia specyficzne cele interwencji kryzysowej, a mianowicie: ponoszenie odpowiedzialności (również za innych) oraz podejmowanie działań na rzecz życia i zdrowia społeczności. Interwencja kryzysowa (...) kieruje się szczytnymi hasłami i wartościami: sprawiedliwością, tolerancją społeczną, poszanowaniem dla praw człowieka i demokracji. Powiązana jest z edukowaniem społeczeństwa i zmierza do wzrostu zaangażowania obywatelskiego młodego pokolenia.
Fragment recenzji dr hab. Barbary Pileckiej, prof. em. UJ
Monografia zespołu autorskiego (...) dotycząca wybranych problemów opiekuńczych
i aktywizacyjnych podejmowanych przez i dla seniorów jest bardzo wartościowa, dotychczas bowiem nie powstało w polskim piśmiennictwie naukowym (i popularno-naukowym) całościowe opracowanie odnoszące się do tradycji, współczesności oraz perspektyw działań w tym zakresie. Tak więc książka ta ma szansę wypełnić zauważalną na rynku polskim lukę informacyjną/wydawniczą.
dr hab. Tomasz Maliszewski, prof. AMW
Przedłożona mi do recenzji wydawniczej publikacja wzbudziła moje ogromne zainteresowanie poznawcze. W umiejętny sposób dokonano w niej swoistej wiwisekcji funkcjonowania państwa.
Zawarto w nieoczywistej i niesamowicie oryginalnej formule szczególnie rzadką umiejętność integrowania wiedzy naukowej z wiedzą aplikacyjną, także w wymiarze dydaktycznym. Istnieje ogromna potrzeba realizacji takich prac oraz kontynuowania badań w formule aplikacyjnej w politologii. Przedstawiona formuła – scenariuszy podpartych bardzo solidną ekspercką wiedzą naukową i jednocześnie dającą swobodną możliwość autonomicznego wyboru określonych zadań z zaproponowanych przez osobę prowadzącą – jest niezwykle ciekawa i śmiała. Bezsprzecznie będzie ona często wykorzystywana w rzeczywistości dydaktycznej, ale także – co łatwo można przewidzieć – pozwoli rozwijać talenty w zakresie nauk o polityce i administracji wśród uczennic i uczniów oraz studentek
i studentów, a także samych nauczycieli oraz nauczycieli akademickich, stanowi bowiem niezwykły fundament do rozwijania politologicznych pasji oraz zainteresowań badawczych rynkiem politycznym w wymiarze naukowym oraz aplikacyjnym.
Fragment recenzji dr. hab., prof. UŚ Rafała Glajcara
Nowość wydawnicza!
Z radością informujemy, że nakładem Wydawnictwa Adam Marszałek ukazała się książka dr Moniki Cukier-Syguły pt. „Samorządowe elity polityczne i ich znaczenie dla realizacji celów zarządzania publicznego – studium przypadku miast na prawach powiatu”.
Publikacja ta stanowi pogłębione studium lokalnych elit politycznych, analizowanych z perspektywy zarządzania publicznego – podejścia, które łączy naukowe rozumienie władzy z praktyką sprawowania rządów lokalnych. Autorka ukazuje, w jaki sposób skład, stabilność i zmienność elit politycznych wpływają na kierunki oraz sposób prowadzenia działań o charakterze publicznym w miastach na prawach powiatu.
To rzetelna, naukowa refleksja nad mechanizmami funkcjonowania, wymiany i ciągłości elit w miastach na prawach powiatu. Dr Cukier-Syguła łączy wnikliwą analizę teoretyczną z rezultatami unikalnych badań empirycznych, które po raz pierwszy od trzech dekad kompleksowo ukazują przemiany elit politycznych w województwie śląskim.
Na szczególną uwagę zasługuje opracowany na potrzeby książki autorski wskaźnik wymiany elit politycznych, który otwiera nowe perspektywy w badaniach nad transformacją i efektywnością władzy lokalnej z punktu widzenia nowoczesnego zarządzania publicznego.
Publikacja została wysoko oceniona przez recenzentów i rekomendowana do druku przez prof. dr hab. Aldonę Frączkiewicz-Wronkę oraz dr hab. inż. Katarzynę Sienkiewicz-Małyjurek, prof. PŚ – uznane ekspertki w dziedzinie zarządzania publicznego.
To pozycja obowiązkowa nie tylko dla badaczy i studentów nauk społecznych, lecz także dla polityków samorządowych, menedżerów kreujących strategie wyborcze i wszystkich zainteresowanych funkcjonowaniem współczesnej władzy lokalnej i jej wpływem na jakość rządzenia.
Zachęcamy do lektury!
Niemiecki system wyborczy przez lata uchodził za wzorcowy model proporcjonalnej reprezentacji, łącząc optymalną proporcjonalność głosów i mandatów z możliwością oddania spersonalizowanego głosu.Jednak przemiany polityczne i zjednoczenie Niemiec wystawiły go na próbę, ujawniając liczne mankamenty, które doprowadziły do konieczności głębokich reform. Książka przedstawia szczegółową analizę instytucjonalno-prawnych rozwiązań wyborów do Bundestagu, ich ewolucję pod wpływem orzecznictwa Federalnego Sądu Konstytucyjnego oraz debatę wokół kolejnych zmian prawa wyborczego. Autorka kompleksowo omawia kluczowe aspekty organizacji i przebiegu wyborów, od kształtowania okręgów po podział mandatów i kontrolę ważności wyborów, ukazując zarówno osiągnięcia, jak i wyzwania tego modelu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
