Znalazłem się w środku pędzącej lawiny, (...) nadszedł przełomowy moment w moim życiu, (...) ostatecznie przekonałem się do swojej maksymy ,,żyj szybko i na wesoło"".Tylko on mógł zgubić złoty medal mistrzostw świata w knajpie i rozbić Kryształową Kulę, którą nadał jako bagaż w samolocie. Wychowany w spartańskich warunkach komuny hippisów, bez szkoły - postanowił czerpać z życia całymi garściami: ,,Wszelkie uzależnienie - od narkotyków, alkoholu - jest czymś złym. Ale jeszcze gorszy jest (...) strach przed życiem. A z niego nie można się wyleczyć na czterotygodniowym odwyku"".Nie do zatrzymania, nie do poskromienia, po prostu rozbrajający.Bode Miller jest tylko jeden.Krytykowany za specyficzny styl jazdy imnóstwo nieukończonych zawodów Bode starał się po prostu ,,zjechać jak najszybciej"". Efekt? Pięć medali olimpijskich, pięć medali mistrzostw świata, dwa Puchary Świata. A to jeszcze nie koniec. Bode właśnie wrócił na stok. Tęskniliśmy.
,,Mój lejtnant"" - to nie kolejny obraz wojny z zwycięskimi marszami i bohaterskimi wyczynami. To spojrzenie na sowiecką wojnę ojczyźnianą od wewnątrz, nie z pozycji generałów i marszałków, lekką ręką wysyłających do piekła całe armie, lecz z okopów i transzei. Na tle potworności wojny autor daje możliwość zwierzenia się zwykłemu lejtnantowi, jednemu z tych, o śmierci których oficjalne komunikaty zawiadamiały, jak o `nieznacznych stratach w walkach lokalnych`. Na stronach książki żyją każdy swoim życiem dwie różne postaci: jeden młody - impulsywny, zuchwały, romantyczny, i drugi - mądry, znający wartość życia i potrafiący przeciwstawiać się okolicznościom. I każdy ma swoją rację... Ta niezwykle prawdziwa i wzruszająca książka w większości oparta jest na wspomnieniach autora i jest jego swoistym rozrachunkiem z wojenną młodością, ideałami, wiarą w świetlaną przyszłość. br
Ryszard Kapuściński uważał go za wielkiego reportera, którego twórczość można czytać jak poezję.
Podróżowanie było dla Tiziano Terzaniego formą istnienia. Kiedy dowiaduje się, że jest ciężko chory, instynkt podpowiada mu, by wyruszyć w podróż. Ale ta podróż różni się od innych. Jest najtrudniejsza, bo każdy krok może być wyborem między rozumem a szaleństwem, między nauką a magią.
Z długiego pobytu w Nowym Jorku, a potem w "alternatywnym" ośrodku w Kalifornii rodzi się niepokojący portret Ameryki. Włóczęga po Indiach, w tym trzy miesiące spędzone w jednym z aśramów, pozwala Terzaniemu dostrzec duchowość tego kraju. Autor poznaje medycynę tybetańską i chińską, jogę i energoterapię. Przypadkowe spotkanie ze starym mędrcem w Himalajach - choć zapewne nic nie zdarza się przypadkiem - wyznacza koniec wędrówki. Pośród ciszy wspaniałej przyrody Terzani dochodzi do wniosku, że najważniejsza jest harmonia ze światem i samym sobą: trzeba umieć patrzeć na niebo i być chmurą, trzeba "słyszeć melodię".
„Cierniowa droga. Jak żołnierz wyklęty otrzymał uprawnienia kombatanta” stanowi opis starań autora o status kombatanta. Starania te podjął w roku 1999 jako były członek organizacji Czarni Skauci, która działała przeciw ustrojowi komunistycznemu.
„Historia żołnierzy wyklętych. Śmierć kapitana Piotra Przybylskiego. Śmierć Maryli Jareckiej” – autor opowiada o swoim stryju, kapitanie Piotrze Przybylskim, który po II wojnie światowej dostał się do aresztu NKWD i został zastrzelony podczas próby ucieczki. W dalszej zaś części wspomina o swojej kuzynce Maryli Jareckiej, która została prawdopodobnie zgwałcona przez żołnierzy radzieckich, po czym ślad po niej zaginął.
„Wspomnienia z zimowych wakacji” mają nieco odmienny charakter. Są to wspomnienia z dzieciństwa, z zimy 1951/52 roku, kiedy to autor jako nastolatek uczestniczył w polowaniu z nagonką zorganizowanym przez swojego ojca.
„Przygody lwowskiego złodzieja” nie stanowią wspomnień samego autora, ale opowieści, jakie usłyszał od towarzysza z celi, gdy odsiadywał wyrok polityczny. Składają się na nie dwie odrębne historie: o rabunku domu i oszukaniu paserki (sprzedaniu jej trefnego towaru).
OJCIEC GÓRA ZNOWU
ZASKAKUJE I ZDUMIEWA
Boży wariat i charyzmatyczny wizjoner. Organizator spotkań nad Lednicą. Nieuleczalnie chory na „chorobę papieską”. W szczerej rozmowie nie przebiera w słowach, mówi wprost o:
młodzieży, której kazał „zjeżdżać”
swoim ojcostwie „niechcianych dzieci”
przełożonych, którzy pomagali i przeszkadzali
cudach Jana Pawła II, których doświadczył
swoim cierpieniu i samotności
konieczności odnalezienia nowego sposobu przekazywania wiary
wielkich planach na przyszłość
OJCIEC GÓRA ZNOWU SZALEJE, SPALA SIĘ, WYMAGA I… KOCHA.
SIŁA I SKUTECZNOŚĆ JEGO SZALEŃSTWA WIARY SĄ PORAŻAJĄCE!
Wzruszające wspomnienia Magdaleny Zawadzkiej o wspólnym życiu z Gustawem Holoubkiem.Opowieść o pięknej historii miłości, małżeństwa, wspólnego życia i pracy pary aktorów. Nieznane fakty, wspaniałe anegdoty, poruszające opowieści opisane w ujmującym, bardzo osobistym stylu tuż po śmierci Gustawa Holoubka. Książka ilustrowana nigdzie nie publikowanymi zdjęciami z archiwum rodzinnego oraz unikatowymi materiałami archiwalnymi.
Deyna – największy polski piłkarz XX wieku, najlepszy pomocnik na świecie w latach 70., nazywany reżyserem boiska. Przymusem wcielony do wojskowej Legii spędził w niej 12 lat i dwukrotnie zdobył mistrzostwo polski. Jednak uwielbienie kibiców i międzynarodową sławę przyniosły „Kace” występy w reprezentacji, dla której wraz z jego przyjściem rozpoczęły się złote lata.
Trzy czwarte swojego 40-letniego życia poświęcił piłce nożnej.
„Notatki osobiste” to zapis czterdziestu lat niezwykłej duchowej drogi. Od pierwszego decydującego stwierdzenia „Jestem bardzo w rękach Bożych” po rozważanie „Czas się wypełnił” i ostatnie „Deo gratias” (Bogu niech będą dzięki) towarzyszymy Karolowi Wojtyle – Janowi Pawłowi II w kluczowych momentach jego życia i posługi. W dwóch skromnych zeszytach znajdujemy jego najważniejsze, osobiste pytania, głębokie, poruszające medytacje i modlitwy wyznaczające rytm każdego dnia. Ale pojawiają się w nich również zapiski będące świadectwem troski o najbliższych – przyjaciół, współpracowników – oraz powierzony mu Kościół. Te notatki, choć są zapisem chwil, wykraczają poza granice życia Jana Pawła II, przenosząc nas tam, gdzie to co ludzkie i to co Boże łączy się w wymiarze świętości.
Zrób sobie jeden dzień offline, „technologiczny detoks”, prawdziwy survival i sprawdź czy potrafisz żyć bez komórki i internetu!
Książka napisana przez dziennikarkę, która wraz z trójką swoich dzieci na pół roku całkowicie odcięła się od nowoczesnych technologii – internetu, smartfonów, telewizji i konsoli, a przez pierwszy tydzień nawet od elektryczności. Opisała przebieg i skutki tego pasjonującego eksperymentu, który w zaskakujący i błyskotliwy sposób ukazuje, jak nowe technologie wpływają na nasze życie. To nie jest książka skierowana przeciwko nim i wygodzie, jaką zapewniają, to jest książka o tym, jak mieć nad tym wszystkim kontrolę i nie stracić najważniejszych w życiu bezpośrednich relacji z innymi ludźmi.
W hospicjum życie przecina się ze śmiercią. To miejsce rządzi się swoimi prawami i ma jasno określone zasady. Wchodzi się tu tylko raz. Zazwyczaj.
Agnieszka wchodzi tam od czterech lat. Jest wolontariuszką. Spędza czas z tymi, którzy potrzebują kilku ciepłych słów, pomocy przy jedzeniu, napisaniu ostatniego listu, spojrzenia, uśmiechu.
Niewiele, zaledwie bycie z drugim człowiekiem tu i teraz.
Być może dlatego to właśnie tutaj dając siebie, zyskuje się znacznie więcej.
"Zorkownia" to zapis chwil, kilkanaście zdjęć z życia, z umierania, z pokory, cierpienia i nadziei, z miłości tak wielkiej, że nie da się jej zamknąć w słowie.
To przepiękna, wzruszająca opowieść o życiu.
Agnieszka Kaluga bloga zaczęła pisać w roku 2010, żeby zrzucić z siebie ciężar życiowych doświadczeń w hospicjum, gdzie jest wolontariuszką.
Jej książka jest przede wszystkim zapisem nieustającej walki o życie, o jego sens i najważniejsze wartości.
Książka Już się nie wstydzę to świadectwo codziennej walki z konsekwencjami złych wyborów, historia opowiedziana niezwykle szczerze i uczciwie, bez jakichkolwiek prób szukania wymówek i usprawiedliwiania się. Nie zamierzam udawać, że znam odpowiedzi na wszystkie pytania. Nie roszczę sobie prawa do reformowania Kościoła w obszarze ułomności seksualnej. Mam natomiast do opowiedzenia historię, która w większym stopniu jest opowieścią o Bogu niż o mnie. Jest to raczej opowieść o nadziei w beznadziei niż historia mojego życia. Jest to opowieść o łasce i mocy Boga, który wkracza w życie człowieka i zmienia je, kiedy wszystkie ludzkie nadzieje zawodzą. / T.C. Ryan
Tę książkę napisało samo życie. Zawiera ona wybór świadectw księży publikowanych wcześniej w „Pastores” w latach 2003-2010. W kolejnych tekstach spotykamy prezbiterów – żywych ludzi, z krwi i kości, z ich zmaganiami, poszukiwaniami, upadkami, radościami. Powoli odsłania się prawda o człowieku powołanym przez Pana do służby w Kościele, a jednocześnie ukazuje się prawda o Bogu działającym w tym człowieku i poprzez niego. Piękno tego procesu polega na spotkaniu dwóch wolności – Boga i człowieka. Budujące przesłanie książki polega na tym, że poszczególne świadectwa niosą nadzieję, iż Bóg walczy o każdego z nas. Nawet gdy się pogubimy i przez grzech daleko odejdziemy od Pana, On jest zawsze blisko nas poprzez swoje miłosierdzie. Książka nie ucieka od trudnych tematów, ale zarazem ukazuje Boże działanie w życiu powołanych. Z lektury kolejnych świadectw wyłania się obraz Boga bliskiego, kochającego, zatroskanego o swoje dzieci. Dostrzegamy również prawdziwie ludzki i Boży obraz prezbitera, który staje się uczniem i pasterzem, stale będąc w drodze. (fragmenty Przedmowy ks. Mirosława Cholewy)
Dziennik Katarzyny z Sosnowskich Platerowej jest jednym z najciekawszych polskich opisów podróży do Italii w XVIII w.
Tym bardziej cennym, że pozostawiła go kobieta. Choć ówczesne Polki często wyjeżdżały do Włoch, spisanych wrażeń zachowało się niewiele.
- Najpierw banały OUN zaatakowały sąsiednie wsie. Potem przeniosły się na północ. Płonął Wołyń. A po nim Podole i Pokucie. Płonęły Kresy. Ogarniał nas przerażający strach. Widzieliśmy cały koszmar zniszczenia, degradację człowieka i natury ludzkiej.Stanisław SrokowskiAutor pozostaje wierny tematyce kresowej. Jego opowiadania ukazują bezmiar okrucieństwa, cierpienia oraz dramat ludobójstrwa. Strach rozszerza i pogłębia tę problematykę. Srokowski przenosi ją - po latach - do naszych czasów. Oddaje klimat zbrodni, pokazuje zwyrodnienia i degenerację istoty ludzkiej wyrastające z obłędnej ideologii integralnego nacjonalizmu. Przedstawia w sposób niemal doskonały potęgę STRACHU. Możemy go odczuć i ogarnąć zmysłem. Bez tego nie będziemy w stanie pojąć naszej epoki. Ta książka to wstrząsający epos kresowy. Kawał polskiego losu i zagubiona pamięć.
Dzieciństwo po wojnie w idyllicznej miejscowości pielgrzymkowej Altötting. Ale historia, którą opowiada Andreas Altmann, nie jest o łasce albo cudach, lecz o brutalnej przemocy i niekończącym się strachu. Altmann wspomina z bezwzględną szczerością: swojego ojca, który wraca z wojny jako psychiczny wrak i bije swojego syna do nieprzytomności, swoją matkę, która jest zbyt słaba, by chronić syna, dziecko, które walczy o przetrwanie. Dopiero w wieku młodzieńczym udaje się Altmannowi uciec. Straszliwe doświadczenia nie są jednak w stanie go złamać. Są raczej kluczem do życia poza statusem ofiary. Andreas Altmann pracował m.in. jako prywatny szofer, doradca inwestycyjny, sprzedawca klubu książki, stróż parkingowy i aktor. Zanim znalazł to, co naprawdę chciał robić: podróżować po świecie i pisać o tym reportaże. Dzisiaj należy do najbardziej znanych autorów książek podróżniczych i został uhonorowany m.in. nagrodą Egona Erwina Kirscha i nagrodą literacką Seumego. Ostatnio ukazała się jego książka Jeśli spotkasz Buddę, zabij go! Altmann mieszka w Paryżu.
"Skąd to wszystko wiem? Przecież ty zawsze jesteś we mnie. Przecież jesteśmy we mnie wszystkie. W każdym wieku i w każdej sytuacji. Jak taka rosyjska babuszka. Jedna tkwi w drugiej, a wszystkie we mnie. Żadna nie jest mi obca”.
[fragment]
Poruszająca historia małej dziewczynki, która zupełnie sama opiekowała się nieuleczalnie chorą matką
Casey Watson jak Cathy Glass opisuje najtragiczniejsze dzieciństwa swoich podopiecznych w bestsellerach z Top 10 brytyjskich list
Dziewięcioletnia Abby ma tylko mamę, która choruje od lat na stwardnienie rozsiane. Teraz mama trafia do szpitala, a dziewczynka - do Casey Watson...
Casey ma niemałe doświadczenie w opiece nad dziećmi z problemami, ale od początku czuje, że tym razem ma do czynienia z czymś zupełnie innym. Abby jest niespokojna, ma nerwowe tiki - coraz bardziej niepokojące. Usiłując dojść przyczyny, Casey odkrywa, że to nie mama opiekowała się Abby, lecz… Abby mamą. Od najmłodszych lat sama zajmowała się chorą i prowadziła dom - w tajemnicy przed wszystkimi. A matka pozwalała, by dziecko przez lata wykonywało obowiązki dorosłych.
Wkrótce staje się jasne, że matka Abby chce ukryć coś jeszcze, i to za wszelką cenę – nawet fałszywego oskarżenia rzuconego na Casey.
Casey po raz pierwszy jest rozdarta: poddać się i zrezygnować z Abby czy nawet kosztem swojego osobistego życia szukać prawdy o przeszłości tak dobrego dziecka okradzionego z dzieciństwa…
„Zawsze powtarzam, że różnych rzeczy mi Pan Bóg poskąpił, ale w tym jednym punkcie czuję się osobą wybraną – ponieważ studiowałam w najlepszym miejscu, w jakim można było w owym czasie studiować” – mówi Małgorzata Szpakowska o warszawskim Wydziale Filozofii w latach sześćdziesiątych. Bo wszędzie poza tym czuła się outsiderką, niezdolną z nikim i z niczym w pełni się utożsamić. Ani z rówieśnikami w dzieciństwie, ani z komandosami w marcu 1968. Ani z „taternikami”, z którymi połączyła ją ława oskarżonych, ani z więźniarkami z Fordonu. Ani ze zrywem Solidarności, ani nawet z środowiskiem akademickim, gdy po latach udało jej się wrócić do pracy naukowej. Autorka siedmiu książek i ponad pięciuset artykułów, wieloletnia redaktorka działu eseistyki w „Dialogu”, badaczka samowiedzy obyczajowej Polaków i monografistka „Wiadomości Literackich”, wreszcie profesor tytularny, promotorka doktoratów i magisteriów – nadal uważa się za kogoś spoza głównego nurtu. I za osobę apolityczną, choć jej życiorys przed 1989 rokiem niemal bez reszty determinowała polityka.
W rozmowie z dawnymi doktorantkami, teraz bardziej przyjaciółkami, opowiada dzieje rodzinne i własne, gdzie w tle domowych anegdot i analiz relacji z matką pojawia się tajne szkolnictwo z końca dziewiętnastego wieku i Instytut Maryjski w Petersburgu, więzienie na Pawiaku i obóz w Starobielsku, powstanie warszawskie i stalinizm, październik i marzec, i sierpień. Opowiada przekornie, bez patosu, czasem z sarkazmem, niemal zawsze zachowując dystans. Który jednak słabnie, gdy rozmowa schodzi na konspirację po polsku, na kryteria stosowane w humanistyce albo na marginesy działania Solidarności.
Z Małgorzatą Szpakowska rozmawiają Agata Chałupnik, Justyna Jaworska, Justyna Kowalska-Leder, Joanna Krakowska oraz Iwona Kurz
Autor prezentowanej pozycji wydawniczej należy do tego pokolenia, które już w dojrzałym wieku, po licznych doświadczeniach życiowych, społecznych i politycznych, weszło w szczególny, zwłaszcza dla nas, okres pontyfikatu naszego Rodaka, Jana Pawła II. W wydarzeniach tego pontyfikatu nie tylko biernie uczestniczyliśmy, ale wymagały one od nas także twórczego uczestnictwa przez komentowanie ich i w ten sposób przybliżanie ich tym, którzy w jakiś sposób przypisani byli naszej działalności duszpasterskiej.
Z tych, kiedyś pisanych dla aktualnych potrzeb materiałów pozostał bogaty obraz pontyfikatu, który nadal musi pozostawać dla nas jako aktualne wezwanie, które w wielu punktach nie zostało jeszcze zrealizowane, choć ciąży na nas odpowiedzialność za dar Boży jakim był, zwłaszcza dla naszego narodu, błogosławiony Jan Paweł II jako człowiek wiary i Kościoła i nadal pozostaje jego dziedzictwo.
Dlatego powstał ten zbiór różnych pod wieloma względami materiałów, jakie kiedyś rozproszone w różnego rodzaju publikacjach, dziś będą mogły nadal służyć przybliżaniu osoby i myśli Największego z rodu Polaków.
Gok Wan to postać ogromnie popularna nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i w wielu innych krajach. Jest znany z telewizji, przede wszystkim ze swojego show "Jak dobrze wyglądać nago", w którym przekonywał kobiety, że mogą wyglądać pięknie niezależnie od tego, jaki rozmiar ubrań noszą. W swojej autobiografii ten niezwykły stylista opowiada własną historię. Jego wspomnienia opowiadają o niełatwej drodze na szczyt kogoś, kto pochodzi z nie najlepszej dzielnicy, kto samotnie zmagał się z okrucieństwem rówieśników w szkole, zaburzeniami łaknienia, kto od zawsze dramatycznie poszukiwał akceptacji innych, kto musiał z wielkim trudem budować pewność siebie i boleśnie dochodził do bycia prawdziwym sobą, w tym do zaakceptowania swojej orientacji seksualnej i ujawnienia jej przed najbliższymi. Sam Gok uważa, że te wszystkie przejścia pomagają mu lepiej rozumieć osoby, które zwracają się do niego po pomoc. Przytacza zdarzenia zabawne i przerażające. Mówi z wielką miłością o swojej rodzinie i przyjaciołach. I przerywa narrację nieco żartobliwymi przepisami kulinarnymi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
