Katarzyna i Jarosław Klejnoccy byli spełnionymi rodzicami dwójki dzieci, kiedy poznali Asię, sympatyczną nastolatkę z domu dziecka. Po kilku miesiącach znajomości postanowili, że spróbują stworzyć jej zastępczy dom. W swojej książce dzielą się wątpliwościami i rozterkami, przed jakimi stanęli, podejmując tę ważną decyzję. Stawiają też trudne i odważne pytania: o stan opieki społecznej w naszym kraju, o zadania i powinności rodzica, wreszcie – o odpowiedzialność osoby, która dostała szansę na nowe życie. "Próba miłości" to poruszający dwugłos małżeński o doświadczeniu rodzicielstwa zastępczego. "To książka dla wszystkich, którzy być może zastanawiają się nad rodzicielstwem zastępczym albo mierzą się z własnymi oczekiwaniami w stosunku do dzieci, które już przyjęli pod swój dach. Towarzyszy jej przesłanie, że dzieci, szczególnie te, które wychowywały się w domu dziecka lub pochodzą z bardzo trudnych rodzin, niezależnie od tego, ile mają lat, potrzebują rodziny. Ta książka nie przedstawia cukierkowego obrazu życia, jednak uważny czytelnik być może znajdzie w niej to samo co ja — nadzieję i siłę, którą dziecku daje rodzina, choćby taka na krótką chwilę." Joanna Luberadzka-Gruca, Fundacja Przyjaciółka, Koalicja na rzecz Rodzinnej Opieki Zastępczej
`Piszę o rzeczach, które się stały, i to w takim porządku, w jakim się stały. Albo w porządku, w jakim je sobie przypominam. Ponieważ nic nie wymyślam, mam niewielką swobodę komponowania treści. Muszę czekać, aż zdarzenia poukładają się i powiążą same. Ale nie znaczy to, że napisałem po prostu dziennik podróżny. Wydaje mi się, że faktycznie zdarzenia poukładały się w opowieść rzucającą pewne światło również na inne sprawy.` Krzysztof Środa `Projekt handlu kabardyńskimi końmi`, to szczególny dziennik podróży na Kaukaz. Wyprawa, która ma się skończyć sprowadzeniem wyjątkowo wytrzymałej rasy koni kabardyńskich do Polski, staje się pretekstem do przedstawienia gry pamięci. Książka zdobyła Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii eseistyki (2007). `Tę książkę, wyobrażam sobie, mogliby pisać Tomek Sawyer z Huckleberrym Finnem, tyle że już po fakultecie, zapewne filozoficznym. Jest w niej coś wiecznie chłopięcego, autentycznie otwartego na świat, radosne marzenia o wielkiej podróży i niezwykłych, nierealnych czynach. Jest coś marginalnego, niezawierającego ze światem paktu na powagę, rodzaj outsiderstwa, ciepłego dandyzmu. I jest zarazem w całkowitej niekonkluzywności wszystkich rzeczy, którą Środa sugeruje, ukryty, ale mocny, bardzo osobliwy dyskurs o istnieniu.`
Pakiet zawiera 2 książki:
Mała wielka podróż:
Serce Rosie pękło, kiedy jej mąż zmarł na raka. Ona jednak się nie poddała. Wyruszyła z Walii w podróż dookoła świata. W plecaku miała tylko niewielki zapas żywności i niezbędny ekwipunek. Pieniądze zdobyła, wynajmując swój skromny dom. Tak zaczęła się samotna, pięcioletnia wyprawa. Rosie pokonała ponad 32 tys. kilometrów. A wszystko dla męża, którego bardzo kochała.
Obserwowana przez wilki, potrącona przez autobus, zagrożona atakiem niedźwiedzi, ścigana przez nagiego mężczyznę z bronią, cierpiąca od ciężkich odmrożeń… Opowieść Rosie to seria niezwykłych przygód zwyczajnej kobiety, która miała odwagę osiągnąć coś wielkiego. A po drodze znalazła sens życia.
Prawdziwa odwaga:
15 maja 2010 roku, po 210 dniach na morzu i przepłynięciu 24.285 mil morskich, szesnastoletnia Jessica Watson triumfalnie zawinęła swoim jachtem, Ella’s Pink Lady, do portu w Sydney. Stała się w ten sposób najmłodszą osobą, której udało się opłynąć świat samotnie, bez pomocy i bez żadnych przystanków. Wydawało się, że cały kraj stanął w miejscu, by powitać ją w domu.
Jessica, zainspirowana historiami żeglarzy, którzy pokonali tę trasę przed nią, ludzi takich jak Joshua Slocum, Ellen MacArthur i, przede wszystkim, Jesse Martin, przez wiele lat przygotowywała się do tej chwili, skupiając się na spełnianiu swego marzenia.
Kiedy podczas ostatniego próbnego rejsu zderzyła się z 63.000-tonowym masowcem, wielu osobom wydawało się, że przegrała, jeszcze nim zdołała wyruszyć w podróż. Jednak Jessica otrząsnęła się i ruszyła dalej z podniesionym czołem.
Ta książka powstała w samym środku lata. Właśnie skończyłam mierzyć stroje do nagrania Miasta Kobiet. Ewa i Magda, stylistki, przywiozły górę ubrań i dodatków. Okazało się, że jedna z sukienek, którą miałam w programie, wzbudziła szczególny zachwyt telewidzek. Pisały do telewizji, wysyłały maile, żeby dowiedzieć się, gdzie można taką kupić. Ewa rzuciła żartem: zróbmy książkę o modzie! A ty będziesz modelką. No, bardzo śmieszne… Ale odezwał się we mnie duch przekory. Co, ja nie mogę być modelką?! A niby dlaczego? Że jestem stara (53 lata) i gruba (rozmiar 44)? Że ubierać mogą się tylko szczupłe, młode i ładne?
Tę książkę w imieniu swoim i tych, którzy nad nią pracowali, dedykuję wszystkim kobietom: młodym i starym, szczupłym i grubym, wysokim i niskim. Bo kobiecości nie mierzy się w centymetrach i kilogramach.
Dorota Wellman
,,Opowieść o moim życiu"" to najdoskonalszy w całej greckiej literaturze wzór autobiografii poetyckiej, niezwykle barwna historia życia św. Grzegorza z Nazjanzu, teologa, retora, ojca Kościoła i patriarchy Konstantynopola. Dramatyzm opisu wewnętrznych zmagań, szczerość przedstawienia osobistych losów, walki w obronie wiary chrześcijańskiej i czystości dogmatów oraz przenikliwość w analizowaniu sytuacji politycznej stawiają autobiografię św. Grzegorza w rzędzie arcydzieł tej miary, co Wyznania św. Augustyna.
Pamiętnik o znalezieniu prawdziwej miłości. Patience Bloom od zawsze kochała romanse. Wierzyła, że może być bohaterką własnej romantycznej historii. W końcu dostaje wymarzoną pracę – zostaje redaktorką w wydawnictwie Harlequin. Pewnego dnia w jej życiu pojawia się (ponownie) Sam – starszy od niej chłopak, który wiele lat wcześniej opiekował się nią na balu licealnym, gdy jej partner zostawił ją na lodzie. W końcu, po perypetiach, Sam i Patience stają na ślubnym kobiercu. Życie zlewa się z romantycznymi powieściami.
„Bywały okresy, kiedy wyprawy w przeszłość pociągały mnie bardziej niż moje aktualne podróże korespondenta i reportera. Działo się to w chwilach zmęczenia teraźniejszością. Wszystko w niej się powtarzało: polityka - przewrotne, nieczyste gry i kłamstwa; życie szarego człowieka - bieda i beznadzieja; podział świata na Wschód i Zachód - ciągle ten sam. A podobnie jak kiedyś pragnąłem przekroczyć granicę w przestrzeni, tak teraz fascynowało mnie przekraczanie granicy w czasie".
Kuchnia kobiet to opowieść znanej dziennikarki o rodzinie, przyjaciółkach i znajomych, których sztuka kulinarna stała się dla niej inspiracją do własnych poszukiwań. Fascynująca historia kobiet i ich kulinarnych upodobań, która udowadnia, że jedzenie to nie tylko konieczność, ale jedna z czystych radości życia. Nić wspomnień i anegdot przeplata się tu z przepisami zaczerpniętymi z różnych źródeł: cennego notatnika kulinarnego babci Ziuty, receptur kobiet ważnych dla autorki, z własnych pomysłów sprawdzonych w praktyce. Czytelnik znajdzie tradycyjne przepisy wielkopolskie, ale również angielskie, hiszpańskie, a nawet.. sardyńskie, gdyż takie były drogi życiowe Moniki Zamachowskiej. Tekst wzbogacają fotografie z archiwum rodzinnego, a także barwne zdjęcia autorki oraz potraw.
Salvador Dali perfekcyjnie sprzągł własną sztukę z oryginalnymi poglądami i stylem życia. Fascynował onirycznymi obrazami, publicznymi happeningami, lansowaną metodą paranoiczno-krytyczną – był fenomenem w dziejach sztuki.
Jego metoda paranoiczno-krytyczna polegała na świadomym naśladowaniu przez artystę wizji ludzi obłąkanych, paranoików, za pomocą odpowiednich praktyk i ćwiczeń umysłowych. Była czymś w rodzaju symulacji stanu halucynacji, a następnie odzwierciedlania go. Metodę tę stosował w każdej dziedzinie sztuki, jaką uprawiał.
Zapis eksperymentów twórczych, fantazji seksualnych, jego poglądy na sztukę, filozofię i swoisty manifest surrealizmu nie przestają intrygować i sprawiają, że zainteresowanie twórczością Dalego nie maleje, choć od jego śmierci minęło już 25 lat.
Pięknie zaprojektowany pamiętnik do samodzielnego wypełniania, towarzyszący bestsellerowej książce Demi Lovato Bądź swoją siłą przez 365 dni w roku. Zawiera wybrane przez Demi inspirujące cytaty, a dzięki pustym stronicom zachęca do zapisywania własnych uczuć i refleksji pod patronatem idolki. Demi przypomina czytelnikom o tym, jak ważne jest przyglądanie się swoim odczuciom i emocjom, by być swoją siłą każdego dnia.
„ Wygrasz jak przegrasz” To druga część sagi rodzinnej pt. „Kto ty jesteś”. Pierwsza część kończy się na 4 czerwca 1989 roku i na słynnym zdaniu” Proszę państwa 4 czerwca osiemdziesiątego dziewiątego roku skończył się w Polsce komunizm” druga to część życia Joanny Szczepkowskiej – część bardzie współczesna. Dotyczy wielu faktów , które stały się znane w publicznym życiu i wywołały wiele dyskusji. w książce znajdzie się wątek konfliktu z Krystianem Lupą, dyskusji o „lobby gejowskim”, procesu wytoczonego przez aktorkę stacji TVN o naruszenie godności osobistej. Wszystko to przeplatane wątkami z jej osobistego życia. To książka o kierowaniu się wartościami, o trudnych wyborach, o życiu osoby publicznej która za swoje wypowiedzi i wyrażanie własnego zdania płaci samotnością ale nie traci poczucia sensu. Życie to jest opowiadane wartko , jak powieść beletrystyczna.
Czułem smutek, taki zwyczajny, jaki się czasami czuje, kiedy żegnamy kogoś dopiero co poznanego, podświadomie wiedząc, że ten ktoś odszedł na zawsze, a nam się wydaje, że coś nam umknęło, czegoś w tym krótkim spotkaniu zabrakło i że zaraz, za moment, tych kilka krótkich chwil rozpłynie się w niepamięci i teraz już nic nie da się zrobić, aby je ocalić. Może każde takie spotkanie, ci wszyscy przypadkowi ludzie na mojej drodze, zabierają jakąś cząstkę mnie, a ja zabieram cząstkę ich, i jedyne co po nas pozostaje, to niewyraźne, rozmazane powidoki, w których później, po latach, na próżno usiłujemy siebie odnaleźć. Mały Piotr ma kilkanaście lat, kiedy po raz pierwszy wybiera się zupełnie sam w swoją rowerową wędrówkę z małej miejscowości Łuków na południe Polski. Podstępem, w pełnej konspiracji, na pożyczonym rowerze, tylko po to, żeby zrealizować kotłujące się od dłuższego czasu w głowie dziecięce marzenia i przekroczyć granicę znanego, oswojonego świata. 25 lat później dorosły Piotr ma za sobą tysiące przejechanych na jednośladzie kilometrów w śniegu i w upale, dziesiątki odwiedzonych krajów na obu półkulach, setki napotkanych na swojej drodze ludzi. Powidoki to jego wersja wspomnień z drogi, która cały czas trwa, nawet jeśli trzeba na chwilę się zatrzymać. To opowieść o ludziach, których mija się na szlaku, pamiętając mniej lub bardziej wyraźnie ich przyjazne słowa i pomocne gesty. To wreszcie zapiski z podróży pełnej kolorów, zapachów i dźwięków, które z czasem rozmywają się, ale nigdy nie blakną. Bo najpiękniejsze podróże nigdy się nie kończą.
Szokujące wspomnienia rodzeństwa torturowanego przez sadystycznego ojczyma. Bestseller „Sunday Timesa” Ojczym bił ich i molestował. Obrabował z dzieciństwa. I nikt nie chciał słyszeć niemego wołania katowanych dzieci… Przez pierwsze pół roku ojczym Terrie i Paula bawi się z nimi, kupuje im zabawki, zabiera na wycieczki. Potem zabawy stają się coraz bardziej dziwne. A niewinne całusy na dobranoc zmieniają się w coś mrocznego i perwersyjnego. Ojczym terroryzuje ich fi zycznie i psychicznie. Codziennie molestuje Terrie, a akty gwałtu rejestruje kamerą wideo. Paula poniża i okrutnie bije. Ale nikt – nawet matka – nie reaguje na sińce, rany i rozpaczliwe błagania dzieci o pomoc. Koszmar trwa przez dziesięć lat. Terrie i Paul nie poddają się biernie torturom, usiłują walczyć, przechytrzyć oprawcę. Lecz są tylko dziećmi… TERRIE i PAUL DUCKETT zdecydowali się opowiedzieć światu, o tym przez co przeszli, dopiero trzydzieści lat później. Ich wydane w 2013 roku wspomnienia Nieme wołanie to wstrząsające świadectwo niewyobrażalnego zwyrodnienia, tchórzostwa, zdrady, ale także miłości i odwagi.
Literacka legenda dwudziestego wieku Bowles stał się ikoną indywidualizmu. Wymykał się zarówno biografom, jak i krytykom, choć jego życie emigranta fascynowało w równym stopniu, co podejmowane przez niego eksperymenty twórcze. "The New York Times" Jeden z najważniejszych pisarzy naszych czasów. "Chicago Tribune" Sam indeks nazwisk związanych z biografią Bowlesa stanowi małą encyklopedię XX-wiecznej kultury. Co w tym pisarzu działało jak magnes, który przyciągał do jego domu w Tangerze Capote'a, bitników, Rolling Stonesów? Marcin Sendecki, "Gazeta Wyborcza" Marokańczycy twierdzą, że aby żyć pełnią życia, należy regularnie kontemplować śmierć. Całkowicie się z tym zgadzam. Niestety nie potrafię myśleć o swojej śmierci inaczej niż w strasznej mise en sc?ne starości. Jestem bezzębny, niezdolny do poruszania się, całkowicie zależny od kogoś, komu płacę za opiekę i kto w każdej chwili może wyjść, by nigdy nie wrócić. Oczywiście nie to mają na myśli Marokańczycy, kiedy mówią o kontemplacji śmierci; moje rojenia uznaliby za godną pogardy formę strachu. To, co w jednej kulturze stanowi terapię, w innej jest torturą. Paul Bowles Paul Bowles, autor Pod osłoną nieba, pozwala nam na poruszający, przemawiający do wyobraźni, subtelny wgląd w swoje życie, swoje pisarstwo i swój świat.
Fun Home. Tragikomiks rodzinny"" to kronika dzieciństwa i dojrzewania autorki na pensylwańskiej wsi, skupiająca się na ukazaniu skomlikowanej relacji córki z ojcem. Książka zawiera tematy takie jak orientacja seksualna, role płciowe, samobójstwo jak i znaczenie literatury w zrozumieniu siebie i rodziny. Tworzenie komiksu zajęło autorce siedem lat.Książka została wielokrotnie nagrodzona i wyrózniona m.in. tytułem książki roku TIME 2006.Komiksowe arcydzieło o dwóch ludziach, żyjących w jednym domu, ale w dwóch różnych światach i o tajemniczych długach, które wobec siebie zaciągnęli. - Time, The Best Book of 2006 (Najlepsza książka 2006).Jeden z najlepszych pamiętników tej dekady (...) niewymownie intymny i bez reszty wciągający - New York Magazine, Ten Best Books of the Year (Dziesiątka najlepszych książek roku).Fun Home jest prawdopodobnie najbardziej kompaktową i jednocześnie najbardziej wymowną autobiografią jaka kiedykolwiek powstała - Sean Wilsey, New York Times Book Review.
Czy można mieć w życiu dwie miłości? Beata Sabała-Zielińska, dziennikarka i rodowita góralka, udowadnia, że tak. Miłość do Zakopanego miesza się w tej książce z miłością do radia, a anegdoty o Bollywood pod Tatrami przeplatają z historią reporterskiej kariery. Błyskotliwa opowieść dla tych, którzy chcą poznać góry i tych, którzy pragną odnowić stare sentymenty.
Poruszający los dziecka wykorzystywanego seksualnie.
Christina Krüsi urodziła się w 1968 roku w Szwajcarii. Pierwsze lata dzieciństwa spędziła niczym w raju – we wspólnocie misyjnej w boliwijskiej dżungli, gdzie jej rodzice zostali posłani przez organizację Wycliffe jako tłumacze Biblii. Ów raj zmienił się jednak niespodziewanie w piekło, gdy w tajnym, przerażającym rytuale Christina została naznaczona jako „wybrana”.
Od tej pory traktowana była jak bezwolna ofiara i przez lata wykorzystywana seksualnie przez znajomych jej rodziców. Dopiero jako dorosłej osobie udało się jej pokonać traumatyczne przeżycia i stawić czoła doświadczeniom z dzieciństwa. Przemówić i wydać przestępców. Zeznawać przeciw nim, mimo obaw, że sprowadzi niebezpieczeństwo na swoją rodzinę.
Ta silna kobieta obecnie zajmuje się rozwiązywaniem konfliktów, działa na polu sztuki i prowadzi fundację pomagającą skrzywdzonym dzieciom.
Pisz pan książkę! to wyjątkowo ciekawa, chwilami ogromnie zabawna, a chwilami wzruszająca autobiograficzna opowieść Zbigniewa Buczkowskiego, jednego z najbardziej lubianych i popularnych polskich aktorów, znanego z filmów i wielu znakomitych telewizyjnych seriali. Każdy czytelnik znajdzie tu fantastyczne anegdoty, smakowite historie i liczne ciekawostki, pozna bliżej plejadę najwybitniejszych polskich aktorów i reżyserów.
„Jestem aktorem spełnionym. W ciągu ponad czterdziestu lat zagrałem w blisko stu osiemdziesięciu filmach, grałem mnóstwo różnych ról w teatrze i w kabarecie, nagrałem płytę. A teraz do tego napisałem książkę. I to jeszcze nie koniec!” – pisze Zbigniew Buczkowski.
Kiedy na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych zaczynał swoją przygodę, amerykańska scena muzyczna była dosyć monotonna. Popularne stacje radiowe nadawały piosenki łatwe i przyjemne. Słuchacze dopiero czekali na rewolucję, nową energię i nowe życie. Dylan nie chciał być rewolucjonistą, ale i nie wpisywał się w promowany przez radio nurt muzyki popularnej. Robił swoje, nie przejmując się, że – jak mu się zdawało – nie ma szans na komercyjny sukces. Muzykę folkową uważano wtedy za coś gorszego: trochę prostacka, trochę wstydliwa. Ale Dylan chciał ją grać – i żeby grać, porzucił dom, rodzinę i wyruszył do Nowego Jorku – miasta legendy i mekki artystów.
"Kroniki" to zapis pierwszych muzycznych doświadczeń i niezwykłych spotkań, które zapoczątkowały karierę jednego z najważniejszych artystów XX wieku.
"Fotosynteza byłaby niemożliwa bez chlorofilu. Bez fotosyntezy nie mielibyśmy tlenu. Bez chlorofilu pod nazwą „Bob Dylan” nie do pomyślenia jest muzyka, która śpiewa O CZYMŚ – tlen dla ludzi wrażliwych. A najbardziej niezwykłe, że jego pojawienia się nie wymusiła żadna logika dziejowa. Niewytłumaczalnie zstąpił z zadupia w Minnesocie, czasy się zmieniły i już kto inny stał na wieży strażniczej. Wielu z nas do dziś słucha jego starego, mądrego głosu. Ale można go także poczytać. Z Kronik dowiadujemy się, skąd naprawdę do nas przyszedł."
Filip Łobodziński
"Słucham go od tamtej pory, od 1976 roku. Żaden inny muzyk nie towarzyszy mi tak długo. Kupuję płyty w sklepie. Jestem staroświecki. Wyobrażam sobie, że pomagam mu utrzymywać byłe żony, kobiety, dzieci, wnuki, posiadłości, że dzięki mnie ma spokojniejszą starość. Zgrywam płyty do odtwarzacza w samochodzie i słucham podczas długich, samotnych tras. Słucham, jak jego głos matowieje, traci dźwięczność, lecz nie traci siły."
Andrzej Stasiuk, fragment Posłowia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
