Wspomnienia i felietony Magdaleny Zawadzkiej, jednej z najlepszych polskich aktorek, napisane lekko i z humorem. Pod tą lekkością kryje się jednak wiele głębokich przemyśleń.
W wydanej wcześniej w 1999 roku książce Kij w mrowisko wspomnienia obejmowały tylko czas dzieciństwa, dojrzewania i młodości autorki. Tym razem Magdalena Zawadzka opowiada też o swych latach dojrzałych i o dorastaniu do dojrzałości (która przychodzi niepostrzeżenie), o traumatycznym czasie żałoby po śmierci męża Gustawa Holoubka (Świat bez Gustawa), o świecie bez rodziców (Mama autorki zmarła w 2014 roku). Pięknie też rozwija opowieść o Jaśku – swoim dorosłym już dziś synu – opatrując ją wieloma rodzinnymi anegdotami.
Osobną część książki stanowią Podróże, które są wielką pasją aktorki. A świat widziany jej oczami – fascynujący. Część trzecia to Felietony pisane w latach dziewięćdziesiątych (ale jest też współczesna niespodzianka!), jednak wciąż przejmująco aktualne. Jak bardzo nic się w Polsce nie zmienia (a jeśli tak – to na gorsze), świadczy nowy, napisany specjalnie do książki felieton z sierpnia 2014 roku, który dowcipnie i dosadnie pokazuje, co się dzieje z kulturą języka, kulturą polityczną i kulturą osobistą. Cięte diagnozy rzeczywistości zapadają w pamięć i pokazują mało znane oblicze aktorki, która mówi we wstępie: „Taka jestem i już to wprawdzie tytuł mojej książki, ale ja naprawdę taka jestem, a przynajmniej tak mi się wydaje. We wszystkim, co pisałam zarówno we wspomnieniach, jak i w felietonach, które wzajemnie się uzupełniają, starałam się być sobą, być szczera. Inaczej pisanie nie miałoby dla mnie żadnego sensu”.
Tę szczerą, wielobarwną opowieść ilustruje unikatowy materiał zdjęciowy z bogatego archiwum Autorki.
Opowieść o wyjątkowym uczuciu jednego z najważniejszych opozycjonistów - Jacka Kuronia i jego przedwcześnie zmarłej żony Gai, a zarazem nieznane dotąd (pozostające przez lata w rękach SB) świadectwo historyczne tamtego czasu. Książka stanowi wybór z około 1800 stron listów pisanych w okresach pobytu w areszcie, więzieniu i podczas internowania (1965-82). Rzeczywistość więzienna Jacka przeplata się w nich z opowieściami dnia codziennego Gai, a ważne przemyślenia z tkliwymi słowami miłości i oddania. Listy w tak szerokim wyborze zostają udostępnione publicznie po raz pierwszy. Listy Gai i Jacka poruszają do głębi. Czytając je, widzimy parę kochających się, młodych ludzi, bezwzględnie rozdzielanych przez Los i Historię, którzy potrafili nawzajem się wspierać i utwierdzać w słuszności wybranej drogi. Piszą do siebie często i o wszystkim, piszą przejmująco i tkliwie, zabawnie i z rozczuleniem. Chciałabym zobaczyć twarz cenzora czytającego tę korespondencję. Niemożliwe, żeby nie robiła na nim wrażenia. Agnieszka Glińska, reżyserka
Umierający chłopiec. Egocentryczna gwiazda. Piękna, osobista opowieść o przemianie i nadziei. „Trudno sobie nawet wyobrazić, jak żałosnym byłem wtedy dupkiem” – tak surowo, z perspektywy lat, ocenia samego siebie jeden z największych muzyków wszech czasów. W najtrudniejszym okresie swego życia poznał Ryana White’a. Zarażony w wyniku transfuzji krwi, wykluczony ze społeczeństwa chłopiec oraz uzależniony od narkotyków, alkoholu i przygodnego seksu gwiazdor: ich spotkanie zmieniło wszystko. Kiedy choroba zabrała Ryana, a także Freddiego Mercury’ego i wielu innych przyjaciół Eltona Johna, ten bez reszty poświęcił się działalności dobroczynnej. Stał się inspiracją dla księżnej Diany, Michaela Jacksona, Elizabeth Taylor i setek tysięcy innych osób, które tak jak on starały się pomagać chorym, biednym i odtrąconym. Wzruszająca i inspirująca książka o życiu i umieraniu, uprzedzeniach i przełamywaniu barier, empatii i niechęci. Bardzo osobista historia życia wspaniałego artysty i po prostu dobrego człowieka. Mój przyjaciel Elton poruszył nasze serca nie tylko poprzez swoją muzykę, ale także za sprawą niezliczonych ludzkich istnień, które udało się ocalić dzięki działalności jego fundacji. Ta wspaniała książka daję nadzieję. - Bill Clinton
Murzyńskość, ośmiorniczki, robienie loda Amerykanom, ch..., d... i kamieni kupa. Te słowa i zwroty weszły już do powszechnego obiegu i użytku językowego. Wszyscy słyszeli o aferze taśmowej, niewiele jednak wiadomo o jej kulisach. Ujawnia je dziennikarz śledczy, który dotarł do najbardziej sensacyjnych nagrań ostatnich lat. - O, to ty jeszcze nie siedzisz? - zagadnął mnie jeden ze znajomych urzędników państwowych. Faktycznie. Jeszcze nie siedzę, choć prześwietlano już moje połączenia telefonicznie, analizowano znajomości, podsłuchiwano, śledzono, sprawdzano moją rodzinę, a nawet - jak dowiedziałem się z dwóch źródeł - służby miały założyć tzw. dziuplę tuż obok mojego mieszkania. Przedstawiam Państwu: OPIS WYDARZEŃ CO JEDLI I PILI PODSŁUCHIWANI STENOGRAMY NAGRAŃ REAKCJĘ MEDIÓW SKUTKI POLITYCZNE Przedstawione w książce zdarzenia to dowód na matematycznie dającą się opisać prawidłowość: jakość demokracji, poczucie oferowanej przez nią wolności, są wprost proporcjonalne do rzeczywistej wolności mediów i odwrotnie proporcjonalne do ilości sił usiłujących tą wolność ograniczać. Płk Mieczysław Tarnowski, były wiceszef ABW wcześniej UOP Dziś większość dziennikarzy to ,,mordercy zza biurka"". Nisztor w redakcji bywał rzadko. Nie da się bowiem robić dziennikarstwa śledczego siedząc przy biurku. Cezary Gmyz, dziennikarz śledczy, tygodnik ,,Do Rzeczy"" Rolą dziennikarza jest ujawnianie prawdy, nawet jeśli nie dla wszystkich jest ona wygodna. Piotr Nisztor bezkompromisowo dążył do ujawnienia taśm, które wstrząsnęły polską sceną polityczną. Lektura tej książki pozwala spojrzeć na sprawę jego oczami, oczami jednego z bohaterów afery, który spotkał się z niespotykanym atakiem niektórych mediów.
Rozedrgana i pełna napięć relacja młodej kobiety cierpiącej na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (obsessive-compulsive disorder, w skrócie: OCD); swoisty dokument pokazujący, czym jest życie osoby owładniętej przez nerwicę natręctw. Wyniszczająca psychiczna udręka, próby okiełznania choroby, wzloty i upadki w walce z własnymi demonami.
Autobiografia Christiana Diora (1905-1957) po raz pierwszy ukazała się drukiem w roku 1956, dosłownie na kilka miesięcy przed śmiercią autora. Dior zaczyna swoją opowieść od chwili, gdy zdecydował się „iść na swoje”, odejść z lukratywnego stanowiska w znanym paryskim domu mody i założyć własny, stworzyć osobistą kolekcję. Krok po kroku opisuje wątpliwości, lęki, rozmowy z bankierami, rolę szczęśliwych zbiegów okoliczności, mozolne budowanie własnej marki. Dopiero na zakończenie, w ostatnich rozdziałach, powraca do swojego dzieciństwa, młodości, przyjaciół. Dior lubi i umie z siebie kpić, widzi własne słabości, ma ciepły dystans i do siebie, i do świata.
Książka Nykvista to opowieść o twórczej namiętności i pasji, dzięki której praca z kamerą przekracza ramy zwykłego profesjonalizmu. Autor jest inspirującym przewodnikiem po świecie filmu: odsłania kulisy poszczególnych realizacji, opowiada o swych oryginalnych poszukiwaniach, przytacza anegdoty.
Szokująca w swej szczerości książka autobiograficzna, w której na tle współczesnych realiów obyczajowych, warszawskiego i międzynarodowego życia inteligencji, poznajemy niezwykłą historię rodziny, która przez lata ukrywała swoją tożsamość.
Dojrzała, prawdziwa i poruszająca opowieść o życiu. Książka, która ukazuje przewrotność losu, kruchość naszego ciała i potęgę ludzkiego umysłu. Z pewnością zmusza do myślenia.
Poznaj DYNAMO, najbardziej intrygującego magika XXI wieku!
Słynny iluzjonista zdradza, jakim cudem niemożliwe staje się możliwe.
SPACER SUCHĄ STOPĄ PO TAMIZIE
PRZENIKANIE PRZEZ SZYBY
ŚNIEG ZMIENIAJĄCY SIĘ W DIAMENTY…
…to tylko nieliczne ze sztuczek, jakie ma w zanadrzu bohater tej książki. Ten niepozorny chłopak swoimi niewiarygodnymi iluzjami zadziwił, przeraził i zelektryzował tysiące ludzi na całym świecie.
Niezwykła opowieść DYNAMO ujawnia kulisy życia, do którego wstęp mają tylko wybrani. To również opowieść o wrażliwości, miłości i trudnej drodze do spełnienia marzeń.
Ci, którzy wierzą, nie potrzebują wytłumaczenia, tych zaś, którzy nie wierzą, nic nie przekona.
TO NIE JEST ILUZJA. TO PRAWDZIWA HISTORIA ZADZIWIAJĄCEGO DYNAMO.
Magia istnieje. Całkiem serio zajmują się nią psychologowie i neurobiolodzy, którzy badając sztuczki iluzjonistów, odkrywają prawa rządzące ludzkim umysłem. Całkiem serio zajmuje się nią także Steven Frayne, znany jako DYNAMO, który dzięki magii zapanował nad chorobą, pokonał własną słabość i zjednał sobie przyjaciół.
Katarzyna Sroczyńska, „Focus”
Najnowsza książka Mai i Jana Łozińskich, znanej pary badaczy obyczajowości w przedwojennej Polsce. Tym razem autorzy odsłaniają męski świat w dwudziestoleciu międzywojennym. Świat ułanów, poetów i dżentelmenów. Snują pasjonującą opowieść o życiu i pozycji mężczyzn - kodeksach honorowych i towarzyskich, obowiązkach i przywilejach dżentelmenów, męskiej modzie, relacjach z kobietami, o szczególnym statusie oficerów w ówczesnym społeczeństwie i ich życiu prywatnym. Książka o tym, jak żyli wszyscy ci mężczyźni, którzy budzili powszechny zachwyt otoczenia, a których symbolem może być słynący z wielkiej fantazji generał Wieniawa-Długoszowski
Polskie wydanie bestsellera „New York Timesa”! Czy można połączyć karierę zawodową, małżeństwo, plany rodzinne i rozwój osobisty? Jak być kobietą spełnioną na wszystkich polach? Co zrobić, aby osiągnąć sukces i idealną równowagę? Na te pytania odpowiada w autobiograficznej książce Mika Brzezinski – popularna dziennikarka, córka wybitnego polityka, autorka bestsellerów. Lekko i błyskotliwie, opierając się na własnych doświadczeniach, pisze o codzienności współczesnej kobiety, godzeniu różnych ról i często niełatwych wyborach. Jej książka jest niezwykle uczciwa i do bólu szczera – autorka otwarcie dzieli się z czytelniczkami nawet wstydliwymi i nieprzyjemnymi historiami ze swojego życia. Krok po kroku poznajemy losy tej niebanalnej kobiety, szukając wraz z nią odpowiedzi na pytanie: czy można mieć wszystko naraz? Dzięki lekturze książki czytelniczki: • poznają przepis na sukces kobiety, która sama pokonała przeszkody na drodze do szczęścia i satysfakcji zawodowej; • otrzymają rady dotyczące łączenia pracy zawodowej z życiem rodzinnym; • dowiedzą się, jak radzić sobie z niepowodzeniami i pokonywać ograniczenia; • poczują się zmotywowane w dążeniu do sukcesu.
„Ryje” to znani politycy i celebryci. Polują na nich „paparuchy”, czyli fotografowie robiący zdjęcia z ukrycia. Chcą zdobyć „mordochwyty”, czyli kompromitujące fotki. Wszystko to opisują „hieny”, czyli pracownicy brukowców, a w postaci kolorowej medialnej papki spożywacie to Wy – czytelnicy, choć tak naprawdę jesteście dla nich tylko „targetami”. Wulgarna, brudna i cyniczna książka dziennikarza, który przez 7 lat pracował w „Fakcie”. Wielka polityka, mali politycy, dziennikarskie hieny, morze alkoholu i ani kropli moralnych zasad. Ta książka demaskuje prasę brukową. A przy okazji ludzi z pierwszych stron tabloidów.
Jerzy i Maciej, ojciec i syn. Znani i popularni, ciągle w świetle reflektorów. Obaj zaczynali kariery od występów kabaretowych. Obaj słyną zarówno z ról w popularnych komediach, jak i z wybitnych kreacji teatralnych. Ich osiągnięciami artystycznymi interesują się poważni krytycy. Ale ich życiu osobistemu nie dają spokoju brukowce. Choć wyrastali z tej samej tradycji, reprezentują zupełnie różne pokolenia. Jerzy rozpoczynał karierę w PRL-u, Maciej – już w wolnej Polsce. Z jakimi problemami przyszło im się zmagać? Jak ukształtowały ich wyzwania rzucane przez rzeczywistość? Kim są? Kim się czują? Co jest dla nich ważne? Co lubią, czego się obawiają, a co ich irytuje? Czy trzeba lubić swój kraj, żeby być dobrym obywatelem? Jerzy i Maciej Stuhrowie w rozmowach z Ewą Winnicką opowiadają o rodzinie, karierze i Polsce. Nie czytali wzajemnie swoich wypowiedzi przed publikacją. Teraz będą mieli okazję się przekonać, co ich łączy, a co dzieli. Książka zawiera scenariusz filmu „Obywatel” wzbogacony przez Jerzego Stuhra o anegdoty z planu.
11 października 1943 roku brytyjski samolot szpiegowski rozbija się w okupowanej przez nazistowskie Niemcy Francji. Pilotka i pasażerka to serdeczne przyjaciółki. Jedna z nich ma możliwość przetrwania, druga odpada z gry, zanim ta zdąży się na dobre rozpocząć.Kiedy Verity wpada w ręce gestapo, jest pewna, że nie ma żadnych szans. Jako tajna agentka, pojmana na terytorium wroga, przeżywa najgorszy koszmar szpiega. Śledczy dają jej prosty wybór: ujawnienie misji albo makabryczna egzekucja.Misternie snując swoje zeznanie, Verity wspomina własną przeszłość. Opowiada, jak zaprzyjaźniła się z pilotką Maddie, dlaczego ją porzuciła w kadłubie rozbitego samolotu. Na każdym skrawku papieru toczy walkę o życie, mierząc się ze swoimi poglądami na odwagę, porażkę i desperacką nadzieję na powrót do kraju. Czy wystarczy przehandlować wrogowi sekrety, żeby uratować życie?Książka o szatańsko skomplikowanej intrydze, jak to określił New York Times, otrzymała Honorową Nagrodę Michaela L. Printza. Kryptonim Verity, ekspresyjna powieść o zagrożeniu, determinacji i przetrwaniu, ukazuje, jak daleko mogą się posunąć prawdziwe przyjaciółki, aby przyjść sobie z pomocą.
Jedz, módl się, jedz. Czyli jak przypadkiem znalazłem spokój, równowagę i oświecenie. Audiobook.
Czyta: Marcin Popczyński
To NIE jest kolejny poradnik w stylu „pomóż sobie sam”. To autoironiczna i pełna humoru opowieść zagubionego, wypalonego i duchowo zrujnowanego faceta w kryzysie wieku średniego. To też doskonała instrukcja obsługi współczesnego mężczyzny!
Rozczarowany życiem, nękany dojmującym poczuciem śmiertelności, niezdolny do skupienia się i najczęściej na lekkim rauszu Michael Booth naprawdę potrzebuje zmian. Podejmuje więc ambitną próbę napisania wyczerpującej książki o kuchni indyjskiej. Wraz z żoną i dwójką małych dzieci wybiera się w kulinarną podróż po Indiach: od spowitego mgłą Delhi przez popadający w ruinę Amritsar aż po Tadż Maral. Niestety już wkrótce okazuje się, że Booth pod pretekstem pracy nad książką szybko pogrąża się w metafizycznej niemocy... wieku średniego. Na szczęście w tym momencie kontrolę nad sytuacją przejmuje jego żona. Zapisuje coraz bardziej cierpiącego męża na obóz szkoleniowy intensywnej jogi oraz prosi mądrego, wiekowego guru medytacji, żeby pomógł mu wytyczyć świecką ścieżkę do spokoju i równowagi. Czy jednak cynizm, neurozy i niepohamowany apetyt Bootha nie doprowadzą go do zguby? Czy odzyska równowagę, pokona lęki, przezwycięży nałogi i stawi życiu czoła jako mąż i ojciec?
Co dziś zjemy na kolację? - Czasem najprostsze pytanie może być prowokujące. Para pełnych temperamentu narzeczonych, Włoszka i Chińczyk, próbuje rozpocząć wspólne życie w Nowym Jorku. Ten niezwykle szczery i romantyczny pamiętnik to historia Michelle i Richa, którzy postanawiają się pobrać. Przygotowania do ślubu to czas pełen napięcia, miłości, sprzeczek i kompromisów. A ponieważ obydwoje kochają gotować i jeść, najczęściej godzą się w kuchni. Ty też możesz poznać ich kulinarne wyczyny i wypróbować przepisy na ulubione potrawy tej oryginalnej pary.
Rozmowy z przyjaciółmi ks. Profesora Józefa Tischnera oraz długa i szczera rozmowa z jego bratem, który stał się głównym bohaterem filmu. Książka zawiera również opis najciekawszych zdarzeń, z którymi twórcy spotkali się podczas ponad 150 pokazów filmu w Polsce i za granicą.
Usłyszałem szum morza i rozpocząłem wędrówkę. Obrazy były mocne i bezpośrednie: pozbawione refleksji. Do tej pory lśniły jak światło w lustrze – teraz widziałem samo światło, i to bardzo blisko. Oddech był szybszy, energiczniejszy. Każde tchnienie jest rozkoszą; tu sobie to uświadomiłem. Czułem je jako łagodny dotyk przepony. Ten dotyk był rytmiczny, był ruchem wahadła, które głaskało, ocierało się, delikatnie gubiąc się następnie w bardzo dalekim odchyle. Wróciło i znów się otarło, nieco głębiej i pieszczotliwiej. Kontynuowałem wędrówkę po ziemi, słyszało się szelesty; to było rozkoszne, przyjemne. Wahadło kołysało się i powracało; jego rozmach się zwiększył. Teraz ja wzbijałem się wraz z nim; physis odgałęziła licznik. Wsiadłem do ciężarka wahadła jak do gondoli huśtawki w kształcie statku; miała formę sierpa księżyca. Kil był ostro wyszlifowany, z ledwością dotykał skóry. To powiew ją głaskał. Wrażliwość ulegała spotęgowaniu, gdy huśtawka jechała w górę – na samym szczycie dochodził zawrót głowy. Zmuszał do śmiechu, a później opadał ze świstem. Ruchu nie dało się już zatrzymać, a także kontrolować; osiągnął stopień, w którym grozi (z rozdziału Karp po polsku).
Wykorzystując pomysłowo, lecz osobliwie zilustrowane szablony, uznana artystka Keri Smith zachęca do dokonywania aktów destrukcji i eksperymentów w dzienniku, aby rozbudzić prawdziwy proces tworzenia. Ideą dziennika jest jego kreatywne „zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą interpretację zadań zaproponowanych na jego stronach. Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. W TRAKCIE TWORZENIA DZIENNIKA UBRUDZISZ SIĘ. TWOJE UBRANIE POKRYJE SIĘ FARBĄ ALBO INNYMI DZIWNYMI SUBSTANCJAMI. ZAMOCZYSZ SIĘ. BĘDZIESZ PROSZONY O ZROBIENIE RZECZY, KTÓRE BĘDZIESZ PODDAWAĆ W WĄTPLIWOŚĆ. BĘDZIESZ UBOLEWAĆ, ŻE KSIĄŻKA ZNAJDUJE SIĘ W OPŁAKANYM STANIE. ZAMIENISZ DESTRUKCJĘ, KTÓRA CIĘ OTACZA, W KREACJĘ I ZACZNIESZ ŻYĆ TWÓRCZO !
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
