Terapeutyczny wymiar pisania o sobie. Arturo Barea, Rosa Montero i Maria Skłodowska-Curie wobec doświadczenia sytuacji granicznej to interdyscyplinarne studium autobiograficznych narracji trojga autorów, których łączy głęboko traumatyczne doświadczenie śmierci. Analiza, oparta głównie na badaniach psychologicznych, potwierdza terapeutyczny charakter pisarstwa autobiograficznego, pomagający w porządkowaniu i przepracowywaniu trudnych emocji. W przypadku Marii Skłodowskiej-Curie oraz Rosy Montero, mierzących się ze stratą męża, szczególne znaczenie w procesie odzyskiwania emocjonalnej równowagi odgrywa wyobrażony dialog ze zmarłym. Z kolei polifoniczny charakter książki Rosy Montero podkreśla złożoność ludzkich reakcji na doświadczenie straty. W cierpieniu człowiek dotyka wymiaru transcendencji, która odsłania prawdziwą wartość ludzkiego istnienia. Mimo bólu potrafi odnaleźć ukojenie, a nawet radość bo, jak pisze hiszpańska autorka: [...] życie jest tak zawzięte, tak piękne, tak potężne, że już od pierwszych chwil bólu pozwala ci się cieszyć momentami radości: rozkoszą pięknego wieczoru, śmiechem, muzyką, bliskością przyjaciela. Otwierają się drzwi w życiu z tym samym uporem, z jakim malutka roślinka jest w stanie przebić się przez beton, żeby wystawić głowę ku słońcu
W monografii Zeznania świadków i ich wartość dowodowa w rzymskim procesie karnym dr Andrzej Chmiel z Katedry Prawa Rzymskiego UMCS przypomina antyczną manierę procesualistyczną, zgodnie z którą zeznania świadków przez wieki postrzegane były jako najważniejszy i najsilniejszy zarazem środek dowodowy. Z tego powodu przedstawiciele doktryny prawa rzymskiego poświęcali im wiele uwagi, a cesarz Justynian wprowadził nawet obowiązek składania zeznań przez świadków oskarżenia. Wnioski swe formułuje autor w oparciu nie tylko o najbardziej znane źródła prawnicze, ale odwołuje się również do utworów historyków, retorów, a nawet poetów starożytnych. Udaje mu się dzięki temu odtworzyć procesowy klimat zamierzchłej epoki, który jednak w wielu swych aspektach okazuje się zaskakująco zbliżony do realiów współczesnych. Z tego powodu monografię dr. Andrzeja Chmiela gorąco polecić można nie tylko miłośnikom prawa i kultury antycznej, ale również czytelnikom zainteresowanym prawem obecnie obowiązującym. Z recenzji prof. dr. hab. Macieja Jońcy z Akademii Łomżyńskiej
Do rąk czytelnika trafia książka napisana przez Autora specjalizującego się zarówno w omawianej tematyce, jak i w analizie tekstów prasowych. Ze względu na interdyscyplinarny charakter wyników badań, które stanowiły podstawę do przygotowania monografii, książka jest dedykowana badaczom reprezentującym wiele różnych dyscyplin w ramach nauk zarówno humanistycznych, jak i społecznych, począwszy od nauk o komunikacji społecznej i mediach, przez nauki o polityce i administracji, nauki o stosunkach międzynarodowych, nauki o bezpieczeństwie, po historię. Warto, aby sięgnęli po nią nie tylko akademicy i studenci, lecz także wszyscy zainteresowani odpowiedzią na pytanie, na ile dyskurs w analizowanych tygodnikach przygotował polską opinię publiczną do wojny i w jakim stopniu ją przewidział. Z recenzji dr hab. Agnieszki Łukasik-Tureckiej, prof. KUL
Monografia poświęcona jest Wolnym Kupałowcom - artystom, którzy w trakcie protestów w 2020 roku zostali zwolnieni z Narodowego Teatru imienia Janki Kupały i stworzyli niezależny kolektyw działający najpierw w warunkach wirtualne-go podziemia, a następnie na emigracji.Książka rekonstruuje ich działalność w pierwszych pięciu sezonach, opierając się na rozproszonych i często zanikających źródłach. Proponuje pojęcie architektury oporu jako metaforę teatru rozumianego nie tylko jako dzieło artystyczne, lecz także jako wspólnotę, przestrzeń solidarności i narzędzie samoorganizacjiw sytuacji wygnania.Monografia wpisuje doświadczenie Kupałowców w szerszy kontekst debat o migracji, diasporze, pamięci i roli teatru w warunkach granicznych, gdzie sztuka staje się formą etycznego i politycznego świadectwa.
Prezentowana publikacja dotyczy wpływu pozycji prezesa na innowacyjność i internacjonalizację przedsiębiorstw z sektora MSP w Polsce. Głównym problemem badawczym jest stwierdzenie, czy silniejsza pozycja osoby zarządzającej (prezesa) przekłada się na większy stopień innowacyjności i internacjonalizacji oraz lepszą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Przedmiot badań stanowią przedsiębiorstwa MSP notowane na alternatywnym rynku GPW (NewConnect). Zakres czasowy publikacji obejmuje lata 20182021 oraz dodatkowo uwzględnia wpływ kryzysu na badane zmienne. Z recenzji dr hab. Joanny Błach, prof. UE
Monografia jest niezwykle interesującą poznawczo publikacją, bardzo potrzebną na rynku wydawniczym ze względu na podjęcie i realizację tematu, który dotychczas nie był poddany refleksji naukowej. Jest to praca poruszająca temat ze wszech miar aktualny i oryginalny, który zrealizowano w sposób wyczerpujący badawczo. Z precyzją wykonano tytaniczną i wyjątkowo czasochłonną pracę wymagającą rozległej wiedzy z zakresu nauk o polityce i administracji oraz niezmiernej sumienności w zakresie warsztatu naukowego.Realizacja tematu odbywa się na bardzo wysokim poziomie analitycznym i z metodologiczną precyzją. Lektura publikacji choć jest to dzieło bardzo obszerne ze względu na ambitny model maksymalistyczny przyjęty przez autora jest dla każdej osoby reprezentującej dyscyplinę naukową nauki o polityce i administracji odkrywcza, bowiem autor, decydując się na prezentację analityczną na takim poziomie szczegółowości (województwa, powiaty, miasta na prawach powiatu, gminy), dokonał innowacyjnego sposobu zainicjowania lub reaktywowania refleksji analitycznej w zakresie korelacji pomiędzy rzeczywistą siłą mandatu głowy państwa w wymiarze przestrzennym (prezentacja analityczna umożliwia precyzyjne zweryfikowanie tej kwestii) a rzeczywistą pozycją prawno-ustrojową prezydenta państwa.Publikacja ma ogromny walor poznawczy i stanowi znaczący wkład w rozwój dyscypliny naukowej nauki o polityce i administracji. Przedstawione treści mają ogromny walor naukowy, a publikacja będzie szczególnie ważna także dla analityków życia politycznego oraz dla wszystkich podejmujących refleksję badawczą nt. funkcjonowania państwa. Z recenzji dr hab. Doroty Strus, prof. ucz.
Książka, poprzez swój wyraźnie praktyczny wymiar, otwiera nowe perspektywy w myśleniu o filozoficznym zagadnieniu urzeczywistniania wartości zagadnieniu, które nie powinno pozostać obojętne także filozofom-teoretykom zajmującym się aksjologią. O ile w swojej fundamentalnej pracy Edukacja aksjologiczna. Zarys problematyki Grzegorz Żuk czerpał inspirację z dorobku myślicieli-teoretyków, o tyle tym razem role zdają się odwracać: teraz to teoretycy mogą odnaleźć źródło inspiracji w doświadczeniu praktyka.Autor przekracza granice między tym, co teoretyczne, a tym, co żywe i doświadczane. Pokazuje, że wartości nie są jedynie abstrakcyjnymi konstruktami rozumu istnieją naprawdę, rodzą się w ludzkich wyborach, dojrzewają w działaniu, trwają w pamięci. Jego książka staje się więc nie tylko głosem w filozoficznej dyskusji, lecz również zaproszeniem do refleksji nad tym, jak wartości mogą istnieć tu i teraz w codzienności, w relacjach, w przeżyciach młodych ludzi. W tym konkretnym przypadku objawiają się w procesie edukacji, w osobistych doświadczeniach i w pamięci, która pozwala im trwać i przemieniać tych, którzy ją niosą. Prof. Halina Rarot
Recenzowaną monografię [] należy ocenić bardzo wysoko ze względu na znaczenie merytoryczne zawartych tam treści, zwłaszcza widzianych w kontekście współczesnych wyzwań rozwojowych. Jest to ważna i potrzebna publikacja. Dotyczy fundamentalnych kwestii z punktu widzenia nie tylko dalszego rozwoju podstawowej infrastruktury komunalnej w Polsce, ale przede wszystkim utrzymania osiągniętego poziomu rozwoju cywilizacyjnego w warunkach narastających barier rozwoju społeczno-gospodarczego.Monografia ma istotne znaczenie nie tylko poznawcze, ale i aplikacyjne: wskazuje na istnienie istotnego problemu w funkcjonowaniu podmiotów świadczących usługi komunalne w Polsce w warunkach niemal powszechnie występującego braku refleksji nad funkcjonującymi rozwiązaniami formalno-prawnymi w tej mierze; porządkując i rozwijając wiedzę w przedmiotowym zakresie, wskazuje na możliwości i potrzebę prowadzenia analiz efektywności rozwiązań organizacyjno-prawnych działalności podmiotów świadczących usługi komunalne; wypełnia istotną lukę w zakresie wiedzy na temat efektywności wykorzystywanych form organizacyjno-prawnych (modeli) świadczenia usług komunalnych i tym samym nie tylko tworzy podstawę do dalszego rozwoju badań w przedmiotowej dziedzinie, ale także posiada walory opracowania dydaktyczno-naukowego. Z recenzji dr. hab. Andrzeja Gałązki, prof. SGH
Czytelnikowi może się jednak nasuwać pytanie, czego właściwie można oczekiwać od filozofii w kontekście zrozumienia współczesnej kreatywności, tym bardziej że chodzi przecież o specyficzne podejście filozoficzne, tj. o perspektywę historii filozofii. [] Po pierwsze, potrzebna jest perspektywa filozoficzna, również ta, którą kreśli historia filozofii, gdyż potrzebne jest pogłębione spojrzenie na kreatywność, uwzględniające rozumienie człowieka, sposób jego działania, wybierane przezeń wartości. Potrzebne jest takie spojrzenie na człowieka, które będzie uwzględniało to, w jaki sposób rozumiemy siebie i w jaki sposób działamy w faktycznym praktycznym życiu. [] Po drugie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż może zaoferować fundamentalne rozstrzygnięcia ontologiczne, bez których trudno sobie wyobrazić pełne rozumienie struktur, w jakich działa człowiek. Po trzecie, perspektywa filozoficzna jest potrzebna, gdyż jest w stanie zaoferować rozumienie wartości, bez których samo ludzkie działa-nie staje się nieinteligibilnym elementem związku przyczynowo-skutkowego. [] I wreszcie po czwarte, myślę że perspektywa filozoficzna jest potrzebna po to, aby wytworzyć pewną przeciwwagę dla dominacji ujęć naturalizujących.
W książce zebrano studia o oświeceniowych tragediach z drugiej połowy XVIII wieku, napisanych przez Stanisława Konarskiego, Adama Naruszewicza, Rajmunda Korsaka oraz Franciszka Karpińskiego. Zamiarem autorki, podkreślonym w formule tytułowej, było spojrzenie na dramaty przez pryzmat dwóch złożonych, ponadczasowych problemów odpowiedzialności oraz wolności, jako punktów odniesienia wyborów dokonywanych przez bohaterów analizowanych utworów. Położenie nacisku w interpretacjach na postawę przyjmowania odpowiedzialności, widzianą w szerokim kontekście kulturowym, pozwoliło na odsłonięcie istotnych sensów utworów epoki oświecenia oraz na wskazanie aktualności problematyki osiemnastowiecznych tragedii, zwłaszcza w sferze budowania postaw obywatelskich i prowadzenia dyskursu wolnościowego.
Już przegląd autorów pierwszego i drugiego tomu Lafickiej szkoły eseju przekonuje nas, jak żyzne dla eseistyki polskiej stały się ramy paryskiego miesięcznika. Złożyło się na to wiele przyczyn. Jedna wydaje mi się szczególnie charakterystyczna: chociaż eseista manifestuje swoją autonomię, osobowość, a nawet pewne osamotnienie, jego żywiołem jest rozmowa. O tradycji i współczesności nie potrafi wypowiadać się apodyktycznie, ton kaznodziei jest mu obcy. Wierzy w dialogiczność kondycji człowieka. Próby jej wyrugowania muszą prowadzić do klęski. Andrzej Stanisław Kowalczyk (ur. 1957), historyk literatury, edytor, eseista. W latach 19832023 pracował w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Od roku 2017 kieruje Działem Rękopisów w Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza. Jego dorobek edytorski został w roku 2022 uhonorowany nagrodą Wielkiego Redaktora. Obok książek eseistycznych: Sawinkow (1992, 2017), Pan Petlura? (1998, nagroda Fundacji Kultury oraz nominacja do nagrody Nike, przekłady: węgierski i ukraiński), Miejskie (2001), Pessoa lizboński (2020), Felice, Milena, Dora (2021), Toledo i inne przygody w Kastylii (2021), Ballada o Alfredzie Łaszowskim (2022), opublikował powieść Keramejkos (2024) oraz książki historycznoliterackie: Kryzys świadomości europejskiej w eseistyce polskiej 19451977. Vincenz Stempowski Miłosz (1990), Nieśpieszny przechodzień i paradoksy. Rzecz o Jerzym Stempowskim (1997), Giedroyc i Kultura (1999), Od Berdyczowa do Lafitów. Jerzego Giedroycia Rzeczpospolita epistolarna (2006). Wena do polityki. O Giedroyciu i Mieroszewskim (2014, nagroda UMCS im. J. Giedroycia), wraz z Basilem Kerskim i Krzysztofem Zastawnym ogłosił Wiek ukraińsko-polski. Rozmowy z Bohdanem Osadczukiem (2001, 2008, 2019, przekłady: niemiecki i ukraiński). XXXVI tom serii W kręgu paryskiej KULTURY
Już w tytule swojej monografii Elżbieta Flis-Czerniak wprowadza intrygujące zestawienie melancholii i głębi, zarysowując w ten sposób kolejne trajektorie perspektyw badawczych literatury Młodej Polski. A niejako oczywista opozycja głębi i powierzchowności zyskuje dodatkowe podświetlenie. We wprowadzeniu pojawia się bowiem trafna konstatacja, że owa opozycja wyraża redefinicję wzorca estetycznego i odwrót od koncepcji mimesis. Topika melancholii diagnozuje wszak pesymizm epoki schyłku XIX wieku, oddaje jej koloryt emocjonalny, wiąże się ze stanem świadomości jednostek (Schwermut, spleen, ennui, neurastenia itd.), blisko jej do dekadencji, ale to pojęcie głębi wydaje się tu szczególnie frapujące []. Z recenzji prof. dr hab. Sabiny Brzozowskiej-Dybizbańskiej (UO)
Nie istnieje chory, którego zachowaniom językowym można machinalnie przypisać cechy wskazywane w obrazie klinicznym choroby zawartym w literaturze przedmiotu. Pozostaję z nadzieją, że w pełni przekonuje o tym dokonana prezentacja problemów wybranych pacjentów, zachęcając do podążania w analizowanych wypowiedziach za konkretnymi zjawiskami warunkowanymi otępieniem, ale też do odkrywania konkretnych osób, w ich niepowtarzalności. Od Autorki Od strony metodologicznej mamy do czynienia z pracą bardzo dojrzałą i starannie przemyślaną. Wszystkie pojawiające się w książce wnioski mają solidne oparcie w zebranym materiale badawczym i odpowiednich danych statystycznych. Niezwykle cennym elementem przedstawianych przez Autorkę analiz jest bardzo bogaty materiał egzemplifikacyjny, który jednoznacznie unaocznia czytelnikowi omawiane problemy [] Autorka łączy rzetelny warsztat metodologiczny z pogłębioną refleksją teoretyczną, dostarczając cennych obserwacji na temat funkcjonowania opisu jako formy wypowiedzi w przebiegu choroby Alzheimera. Praca wyróżnia się wysokim poziomem merytorycznym, klarowną strukturą oraz przejrzystą prezentacją wyników. Z recenzji dr. hab. Stanisława Milewskiego, em. prof. UG
[] tematyka recenzowanej książki dr Katarzyny Nowosad jest bardzo ważna i wymagająca ustawicznych eksploracji. Przeprowadzone przez autorkę badania stanowią ważny wkład w zrozumienie dynamiki rynku pracy i aksjologii pracy w kontekście różnorodności doświadczeń Polaków pracujących zarobkowo zarówno w kraju, jak i poza granicami". prof. zw. dr hab. Urszula Ostrowska
Niniejsza monografia jest ambitną próbą podsumowania 20 lat członkostwa Polski w Unii Europejskiej z perspektywy rozwoju i wprowadzania uregulowań związanych z prawami kobiet oraz ich skutków społecznych w Polsce. Zwraca ona uwagę na ewolucję podejścia do problematyki praw kobiet widoczną w Polsce wraz z przemianami społeczno-gospodarczymi po 1989 r., a potem wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej w 2004 r.Jest skierowana do wszystkich osób, które osobiście lub zawodowo zainteresowane są problematyką ochrony praw człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony praw kobiet. Ma ona także szersze znaczenie publiczne, dostarcza bowiem szerokiej i aktualnej wiedzy na ten temat, która może być wykorzystana nie tylko w pracy edukacyjnej, ale także przez instytucje administracji publicznej zajmujące się problematyką praw kobiet. Z recenzji prof. dr. hab. Sławomira Łodzińskiego Należy z uznaniem przyjąć powstanie niniejszej monografii, gdyż podjęty temat jest niezwykle istotny z naukowego, jak również społecznego punktu widzenia. Powstała publikacja wypełnia istotną lukę w badaniach nad ewolucją ochrony praw kobiet w Polsce w kontekście zmian, jakie zaszły po wejściu do Unii Europejskiej. Podjęta problematyka charakteryzuje się innowacyjnością, recenzowana monografia stanowi bardzo istotne uzupełnienie istniejących opracowań. Rzetelna analiza przeprowadzona przez autorkę w ramach prac nad niniejszą publikacją dostarczyła szerokiej i aktualnej wiedzy, możliwej do wykorzystania przez podmioty i instytucje zajmujące się szeroko pojętą problematyką praw kobiet. Z recenzji dr hab. Nataszy Lubik-Reczek
Wszystkie zagadnienia Autor opisuje na tle historycznym (sięga okresu międzywojennego) i w kontekście międzynarodowym. Adam Taracha obszernie przedstawia poglądy innych autorów, prowadzi z nimi rzeczową polemikę. Uwzględnia aktualny stan prawny, ale także przepisy będące w trakcie konsultacji, a nawet propozycje legislacyjne. Pozwala to czytelnikowi uzyskać pogłębiony obraz różnych wątków i poznać je w szerszym kontekście. Autor w sposób wyczerpujący opisał wszystkie wątki dotyczące dowodów audiowizualnych, przeanalizował dogłębnie ich aspekty prawne i przedstawił je nawet w szerszym kontekście, niż wymagałby tego tytuł książki. Z recenzji dr. hab. Ryszarda Jaworskiego, prof. WSP we Wrocławiu
Temat pomocy publicznej jest niezwykle interesujący i ważny, a tocząca się w środowisku naukowym debata na temat jej celowości, skali i zakresu nie słabnie. Co więcej, w obliczu coraz częściej pojawiających się zjawisk kryzysowych w sferze realnej gospodarki, a także problemów instytucjonalnych oraz trudności w systemach finansów publicznych państw członkowskich UE zagadnienie zaangażowania państwa w gospodarkę nie traci na aktualności. Równocześnie coraz częściej podejmowane są próby implementacji rozwiązań i narzędzi służących ocenie efektywności pomocy publicznej, jej skuteczności w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych, a nawet szerzej jej roli w pobudzaniu rozwoju społeczno-ekonomicznego państw. Pomoc publiczna jest niewątpliwie zagadnieniem interdyscyplinarnym. Jej ustanowienie i wdrożenie wymagają opracowania ram instytucjonalno-prawnych, a ocena skutków uruchamiania pomocy publicznej wiąże się z zastosowaniem narzędzi ekonomicznych i finansowych. Autorki tym samym trafnie wskazują na wielowymiarowość podjętego w monografii zagadnienia, wyłączając je z analiz typowo ekonomicznych czy też wyłącznie prawnych i uwzględniając w swojej monografii oba te wymiary równolegle. Takie podejście jest więc w pełni uzasadnione i poznawczo interesujące. Z recenzji dr. hab. Tomasza Skicy, prof. WSIiZ
Tym, co wyróżnia podejście autora, jest prezentacja filozofii muzułmańskiej, zwanej też niekiedy filozofią arabską, od strony teorii wiedzy. Co istotne, dla aktywnych w średniowieczu filozofów z tego kręgu kulturowego epistemologia stanowiła warunek uprawomocnienia metafizyki oraz religijnej teologii filozoficznej (arab. al-?ilm al-ilahiyyat). Podejmując się tego zadania, tzn. poszukując owego uprawomocnienia, filozofowie ci korzystali z inspiracji, jakich dostarczały im Koran czy hadisy, czyli teksty źródłowe islamu, lecz również, nawet w większym stopniu, z filozofii klasycznej, greckiej m.in. logiki Arystotelesa, arystotelesowskich analiz dotyczących intelektu, a także platonizmu i neoplatonizmu. Prezentowany pierwszy tom monografii zawiera m.in. krótki zarys dziejów filozofii muzułmańskiej z uwzględnieniem okresu klasycznego. Omówiono w nim przyczyny upadku tej filozofii, przede wszystkim zaś poddano szczegółowej analizie teorie wiedzy, które odnaleźć można u klasyków tejże filozofii: Al-Kindiego, Al-Farabiego, Awicenny, Al-Ghazalego oraz Awerroesa. Z recenzji prof. dr hab. Agnieszki Kijewskiej
Autorzy publikacji nadali nowy sens i znaczenie pojawiającym się możliwościom i ograniczeniom efektywnego funkcjonowania emigrantów w wielokulturowym brytyjskim społeczeństwie, wynikającym z posiadania lub braku kluczowych kompetencji międzykulturowych. Praca w środowisku międzynarodowym stała się obecnie codziennością. Jednak poprzez bariery kulturowe może być niekiedy trudna. Różnice kulturowe są zarówno cennym zasobem organizacji, jak i trudnym wyzwaniem, aby je nabyć. Dzięki interakcjom pomiędzy osobami z różnych kultur, ludzie nabywają nowej wiedzy, ale także mają możliwość rozwoju, stają się bardziej otwarci na inne kultury, komunikatywni, tolerancyjni oraz empatyczni. Kompetencje międzykulturowe przyczyniają się do większej integracji i współzależności społeczeństw, gospodarek czy kultur narodowych.Dzięki tej publikacji pedagogika wzbogacona została o kolejne dzieło potwierdzające, że pedagogika międzykulturowa jest ciągle rozwijającą się subdyscypliną, odpowiadającą na współczesne wyzwania edukacyjne w zróżnicowanym kulturowo społeczeństwie. Nie tylko odkrywane są nowe dziedziny i obszary istotne z punktu widzenia pedagogiki, ale udało się w sposób oryginalny poszerzyć problemy edukacji międzykulturowej o nowe wątki badawcze i wartościowe konkluzje. Uważam, że publikacja ta jest niezwykle wartościowym i oczekiwanym na rynku księgarskim dziełem tak z punktu widzenia poznawczego, jak i praktyki edukacyjnej. Stanowi istotne kompendium aktualnej wiedzy pedagogicznej dla studentów, nauczycieli akademickich i osób zainteresowanych funkcjonowaniem na europejskim wielokulturowym rynku pracy. Dr hab. Barbara Grabowska, prof. Uniwersytetu Śląskiego
Redakcja naukowa książek Profesor Marii Marczewskiej-Rytko charakteryzuje się pewnymi ukonstytuowanymi już cechami, które są znakiem firmowym tej Autorki: aktualnością wybranego tematu, klarowną strukturą oraz ujęciem zagadnień na zachodnim poziomie naukowym. Tytułowy problem populizmu w kampaniach wyborczych to kluczowa kwestia współczesnej politologii. Populizm stał się zjawiskiem obecnym na scenach politycznych niemal wszystkich kontynentów, dlatego podjęcie się badań nad tą problematyką jest niezwykle ważne. Istotne także dlatego, że zatacza coraz szersze kręgi. W tym przypadku od diagnozy problemu należy przejść do sposobów przeciwdziałania temu zjawisku. I to jest zasadniczy cel prezentowanej monografii, redagowanej przez Marię Marczewską-Rytko. Pierwsza część poświęcona jest rozważaniom teoretycznym, ściślej: dylematom terminologicznym i kwestiom metodologicznym (diagnoza). W drugiej części podjęto analizę mającą na celu sklasyfikowanie rodzajów populizmu, co z kolei umożliwia sformułowanie wytycznych służących jego unikaniu (przeciwdziałaniu temu zjawisku). Zaproponowany podział monografii jest autorską wizją systematyzacji zgromadzonego materiału. Obejmuje on różne kontynenty i rozmaite oblicza populizmu. Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Anny Citkowskiej-Kimli
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
