W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Pozycja stanowi obowiązkową lekturę dla miłośników Dziesiątej Muzy.
To znakomita pomoc zarówno dla nauczycieli i uczniów szkół średnich,
oraz dla studentów i pasjonatów kina – omawia bowiem podstawowe zagadnienia kultury filmowej, przytacza najważniejsze fakty z historii kinematografii oraz przedstawia jej najważniejszych twórców. Książka stanowi nieoceniony przewodnik po historii filmu, pełen rzetelnej wiedzy, ale także ciekawostek, anegdot i unikatowych fotosów.
Autorka przedstawia rolę terapii muzycznej w rehabilitacji ogólnej, jako uzupełnienie kompleksowego usprawniania dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, np. z wadami wzroku i niesprawnym narządem ruchu, po operacjach ortopedycznych. Książka zawiera nowatorską propozycję autorki kompleksowej rehabilitacji, w której m.in. lekarz, rehabilitant, psycholog i muzykoterapeuta integrują swoje działania w ramach specjalistycznego leczenia dzieci kalekich. Na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji zajęć z dziećmi autorka proponuje kilkadziesiąt różnych ćwiczeń ruchowych, wykonywanych z udziałem muzyki i rekwizytów, np. obręczy i wstążek. Ćwiczenia te nie tylko usprawniają fizycznie, lecz także pomagają przełamać opory psychiczne, motywując niesprawne dzieci do czynnego uczestnictwa w zajęciach oraz uczą pracy w grupie. Uzupełnieniem książki jest bogaty materiał ilustracyjny. Publikacja jest przeznaczona dla lekarzy rehabilitantów, instruktorów rytmiki, absolwentów pedagogiki specjalnej oraz studentów muzykoterapii.
Miłość bywa trudna, spełniona, fizyczna i rodzicielska. Miłość pobudza, wzmacnia, wzrusza, ale również potrafi wywołać w nas smutek i gniew. Miłość w sztuce to podróż po różnych jej przejawach zaprezentowanych w utworach literackich, dziełach plastycznych i filmowych.
„Fra Angelico nie był z pewnością pierwszym malarzem próbującym uchwycić swoim pędzlem realną obecność pierwiastka boskiego w naszej cielesnej egzystencji, ale bez wątpienia żaden inny nie zdołał tego dokonać z tak olśniewającą oczywistością”.
Fragment książki
Autor książki próbuje odpowiedzieć na pytanie, co sprawia, że obrazy malowane przez Fra Angelico są wyjątkowe i nie dają się porównać z twórczością żadnego innego utalentowanego twórcy. Z pomocą przychodzi mu biografia artysty – odsłania głęboką jedność osobowości Fra Angelico, logikę przenikającą całe życie człowieka i malarza.
Fra Angelico z Fiesole (ok. 1395–1455) był dominikaninem i malarzem.
W 1982 roku został beatyfikowany przez Jana Pawła II. Jest czczony jako patron artystów i historyków sztuki.
Kompendium Star Wars™ to wszechstronne i niezwykle szczegółowe źródło wiedzy dla każdego fana gwiezdnej sagi. Swym zakresem obejmuje całą „odległą galaktykę”, wszystkich bohaterów, stworzenia, miejsca, technologie i pojazdy pojawiające się w obu filmowych trylogiach.
Kompendium Star Wars to jedyna publikacja na rynku, która w chronologiczny sposób przedstawia epicką opowieść znaną z filmów, uwzględniając także seriale Wojny Klonów oraz Star Wars Rebelianci. Książka prezentuje również fascynujący proces powstawania kolejnych odsłon sagi, ujawnia kulisy pracy jej twórców i wiele, wiele więcej.
Każdy ma swoją sentymentalną mapę Ochoty, dla każdego ważne są inne zakątki tej dzielnicy. Jedni cenią urok willowych wąskich uliczek Kolonii Staszica i łagodnym łukiem biegnących ulic Kolonii Lubeckiego. Drugich uwodzi posępna bryła kościoła św. Jakuba. Inni wybierają spacer szlakiem zanikających warsztatów rzemieślniczych zachodniej Ochoty. A jeszcze inni oddychają przestrzenią Pola Mokotowskiego.Warszawską Ochotę ukształtowało tak naprawdę dwudziestolecie międzywojenne modna wówczas i szlachetna idea miast ogrodów Ebenezera Howarda, styl dworkowy obecny w architekturze polskiej tuż po odzyskaniu niepodległości, ekspansja modernizmu lat 30. Charakter tamtych lat, pomimo zniszczeń wojennych, w dużym stopniu dzielnica zachowała do dziś.Zapraszamy w podróż w czasie do najpiękniejszych zakątków Ochoty, utrwalonych na pełnych uroku fotografiach sprzed lat.
Kim był Leonardo da Vinci?
Czy Leonardo da Vinci był wielkim malarzem? Odkrywcą? Niezwykłym wynalazcą, wyprzedzającym swoją epokę? A może wszystkim tym jednocześnie?
Jakie obrazy jego autorstwa do dziś pozostają przedmiotem fascynacji miłośników sztuki na całym świecie?
Jakie pomysły Leonarda znalazły zastosowanie we współczesnej technice?
Odpowiedzi na te wszystkie pytania, a także na wiele innych, znajdziecie w książce „Kim był Leonardo da Vinci?”.
Seria książek „Wielcy i sławni” przedstawia pasjonujące historie wybitnych naukowców, sławnych odkrywców i wynalazców, najpotężniejszych i najodważniejszych umysłów, dzięki którym ludzkość coraz lepiej poznawała otaczający ją świat. Jest to jednocześnie fascynująca galeria wzorów dla każdej młodej osoby, która chciałaby im dorównać.
Katalog wystawy fotografii, filmów i archiwaliów dokumentujących działalność artystyczną Josepha Beuysa i Tadeusza Kantora w latach 70. w Edynburgu. Przybliża on również sylwetkę i twórczość inspiratora spotkania obydwu artystów, Richarda Demarco, jednego z najważniejszych animatorów sztuki w Wielkiej Brytanii, którego rysunki i akwarele zostały pokazane w przestrzeni Biblioteki MOCAK-u. Obok tekstów na temat artystów i archiwalnych fotografii publikacja zawiera kalendaria twórczej aktywności Beuysa i Kantora w Szkocji, uzupełnione materiałami prasowymi oraz wspomnieniami bezpośrednich świadków wydarzeń, a także kalendarium życia i działalności Demarco.
Katalog wystawy rozpoczynającej serię prezentacji dorobku twórców mieszkających i pracujących w Krakowie. Publikacja zawiera tekst kuratorski Delfiny Jałowik i Moniki Kozioł, stanowiący wprowadzenie do wyboru prac pokazywanych na wystawie oraz eseje Martyny Nowickiej, Andrzeja Szczerskiego i Joanny Zielińskiej poświęcone środowisku najmłodszych krakowskich reprezentantów sztuk plastycznych i ich twórczości. Obok reprodukcji obrazów, rzeźb i instalacji w katalogu znalazły się również fragmenty wywiadów z artystami, a także zdjęcia ich pracowni.
Pokolenie artystów urodzonych w latach 80. weszło w środowisko artystyczne, nieobciążone bagażem poprzedniego ustroju, natomiast bardziej świadome mechanizmów rynkowo-kapitalistycznych. W ich realizacjach nie widać zaangażowania społecznego ani politycznego, tak wyraźnego w sztuce artystów urodzonych w latach 60. Wydaje się, że bardziej interesujące dla młodych twórców są poszukiwania metafizyczne, psychologiczne, bazujące na tworzeniu „zakamuflowanych” przedstawień postaci oraz budowanie oryginalnych narzędzi malarskich.
Książka Gabriele Vacisa Awareness. Dziesięć dni z Jerzym Grotowskim to jedno z najciekawszych źródeł dotyczących ostatniego okresu twórczości wielkiego polskiego artysty. Źródło tym cenniejsze, że jego autorem jest wybitny artysta włoski, tworzący teatr pozornie daleki od tego, nad czym pracował Grotowski, ale zarazem potrafiący zrozumieć i na własny sposób skomentować jego idee i propozycje praktyczne. Dzięki temu Awareness to nie tylko źródło ważnych a wciąż mało znanych wiadomości o pracy Grotowskiego w latach 80. I 90., ale także książka ukazująca wpływ polskiego artysty na teatr włoski i jego oddziaływanie poza granicami Polski.
Autorka przekładu dr Katarzyna Woźniak jest wybitną znawczynią zarówno ostatniego okresu twórczości Grotowskiego, jak i jego relacji z teatrem włoskim.
Znakomita i potrzebna w Polsce książka w świetnym i fachowym przekładzie!
Dariusz Kosiński
Książka Beksiński - Dzień po dniu kończącego się życia. Dzienniki / Rozmowy - to obszerny zapis niepublikowanych dzienników Zdzisława Beksińskiego, uzupełniony o unikatowe zdjęcia przedstawiające artystę oraz zdjęcia wykonywane przez niego samego. Częścią książki jest wywiad z bliskim przyjacielem Zdzisława Beksińskiego Wiesławem Banachem obecnym Dyrektorem Muzeum Historycznego w Sanoku, w którym na 100 stronach pokazany został obraz artysty widziany oczami bliskiej osoby związanej z nim od lat młodzieńczych do chwili śmierci.
Rozwinięcie i uzupełnienie O fotografii. Autorka powraca do wielu kwestii poruszanych wcześniej, skupiając się jednak na zagadnieniu przedstawiania obrazów cierpienia w mediach, zwłaszcza w fotografii wojennej. Historyczny kontekst, w jakim powstawała książka (niedługo po ataku na World Trade Center), nie pozostał bez wpływu na charakter i temperaturę wywodu. W świecie, w którym codziennie jesteśmy zalewani potokiem obrazów pełnych okrucieństwa, w świecie po ludobójstwie w Rwandzie i po wojnie w byłej Jugosławii, a zarazem w świecie, w którym technika umożliwia prowadzenie wojny na odległość, przedstawianie obrazów cierpienia rodzi nowe pytania i problemy etyczne.
Sontag bezlitośnie tropi hipokryzję Zachodu i stosowanie podwójnych standardów w pokazywaniu nieszczęścia, bólu i śmierci. Zastanawia się nad rolą fotografii w kształtowaniu tak zwanej zbiorowej pamięci i stosunku do historii. W centrum rozważań stawia tym razem nie fotografa, lecz widza, który musi określić swoją postawę wobec widoku czyjegoś cierpienia; żadne spojrzenie nie jest niewinne.
Komentarz omawia przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu (tzw. ustawy krajobrazowej), której celem jest wprowadzenie mechanizmów umożliwiających powstrzymanie procesu degradacji krajobrazu oraz jego zachowanie. Regulacja ta dokonuje zmian w dziesięciu obowiązujących ustawach, w tym m.in.:
- w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wprowadzając m.in. definicje: reklamy, tablicy reklamowej czy krajobrazu priorytetowego oraz umożliwiając radzie gminy ustalanie warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych; przewidziano także, jako zadanie własne samorządu województwa, dokonywanie tzw. audytu krajobrazowego;
- w ustawie o ochronie przyrody, zmieniając regulacje dotyczące tworzenia i funkcjonowania parków krajobrazowych oraz obszarów chronionego krajobrazu, dając sejmikom wojewódzkim możliwość wyznaczania tzw. stref ochrony krajobrazu istotnych dla zachowania walorów krajobrazowych regionu oraz określania wykazu obiektów o istotnym znaczeniu historycznym i kulturowym;
- w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, umożliwiając radzie gminy wprowadzenie nowej opłaty lokalnej, tj. opłaty reklamowej
Autorzy komentarza zwracają uwagę zarówno na zagadnienia prawne, jak i na architektoniczne oraz geograficzne aspekty ochrony krajobrazu.
Po 76 latach od francuskiej premiery Centrum Architektury przedstawia pierwsze polskie wydanie książki Le Corbusiera „Kiedy katedry były białe. Podróż do kraju ludzi nieśmiałych”. To druga książka papieża modernizmu opublikowana po polsku. Poprzednia – „W stronę architektury” była architektonicznym przebojem księgarskim 2012 roku – pierwsze wydanie (2000 egzemplarzy) rozeszło się w miesiąc.
„Kiedy katedry były białe” to efekt pierwszej podróży legendarnego architekta do Ameryki. W 1935 roku papież modernizmu przeżywał kryzys. Sfrustrowany oporem na który trafiła awangarda i w ZSRR, i w III Rzeszy, i w demokratycznej Francji, przyjął zaproszenie Fundacji Rockefellera i wybrał się z wykładami do USA. Liczył na to, że jego radykalne idee miasta przyszłości (tzw. Miasto promienne) i nowej organizacji społeczeństwa znajdą podatny grunt w nowym, nieobciążonym tradycją świecie.
Inspiracją i bohaterem książki jest Nowy Jork. Dla Europejczyków był on w latach 30. tym, czym dziś Szanghaj czy Dubaj – miastem nowych możliwości, fascynującą i jednocześnie obcą metropolią, w której możliwe było to, co nie do pomyślenia na Starym Kontynencie. W wieżowcach Manhattanu Le Corbusier zobaczył „białe katedry nowoczesności” – symbol możliwości i aspiracji swojej epoki.
„Katedry” nie są książką tylko o architekturze. Autor równie błyskotliwie pisze o podróżach koleją, o seksualności Amerykanów, ich manierach i etyce pracy, o świecie wielkiego biznesu i sztuki. Wieżowce i kluby jazzowe Manhattanu, fabryki Forda i uniwersytety, niedostępne w Europie wygody i cuda techniki, spotkania z wpływowymi ludźmi i rozmowy podsłuchane w restauracjach, Louis Armstrong i Caravaggio, Rockefeller i Freud zainspirowali niezwykłą książkę – połączenie architektonicznego i politycznego manifestu z dziennikiem podróży Europejczyka patrzącego na młodą amerykańską cywilizację z mieszaniną podziwu i wyższości.
Podróż, a później książka, miały kolosalne znaczenie dla promocji idei modernizmu na świecie. Jerzy Sołtan – jeden z największych polskich modernistów – „Katedry” wskazywał jako książkę, która ukształtowała go na całe życie i doprowadziła pod drzwi paryskiej pracowni Le Corbusiera. „Katedry” stały się również inspiracją do wydanej właśnie po polsku książki Rema Koolhaasa „Deliryczny Nowy Jork”.
Film Czy naprawdę wierzysz? to opowieść o potężnym darze, który drzemie w człowieku i tylko czeka, by go użyć Kolejne dzieło twórców porywającej ekranizacji Bóg nie umarł.Matthew nie może się otrząsnąć z wrażenia, jakie wywarło na nim spotkanie z odważnym ulicznym kaznodzieją. Kiedy wreszcie zrozumiał, jak ma wyglądać jego życie, zaczynają się dziać prawdziwe cuda, o których wcześniej nie marzył. W trudnych sytuacjach wzywa mocy Bożej, a ta dotyka nie tylko jego, lecz także ludzi, którzy pojawiają się na jego drodze: bezdomnej dziewczyny w ciąży, zawsze racjonalnego doktora czy mężczyznę umierającego na szpitalnej izbie przyjęć. Wszystkie te historie są częścią planu, którego scenariusz mógł napisać tylko Bóg.Potęga wiary, siła nadziei, odwaga świadectwa. Czy naprawdę wierzysz? to więcej niż film. To pytanie, na które każdy musi sobie sam odpowiedzieć.
Niniejsza książka jest pierwszym podręcznikiem adresowanym do muzealników, bibliotekarzy i archiwistów, który w wyczerpujący sposób dostarcza wskazówek, jak z sukcesem zaplanować i zorganizować wystawę. Zawarte w niej rady i zasady oparte są na doświadczeniach międzynarodowej praktyki muzealnej, ale stosowane być mogą do każdego rodzaju przygotowywanej wystawy lub pokazu. Materiał przedstawiony jest wedle porządku czasowego- od powstania idei wystawy, aż po spuściznę, jaka po niej zostaje. Książka zawiera porady, wskazówki oraz źródła informacji dla tych, którzy potrzebują pogłębionej wiedzy oraz aktualne informacje o nowych rozwiązaniach dotyczących zrównoważonego rozwoju i elastycznych warunków środowiskowych. Czytelnik znajdzie także wskazanie dziesięciu najczęściej popełnianych błędów oraz dziesięć wskazówek, które zapewnią sukces każdej wystawie. Pierwsza część książki zawiera opis dziesięciu kluczowych etapów organizacji udanej wystawy. Są to: koncepcja, planowanie, organizacja, pakowanie i transport, montaż, otwarcie, utrzymanie wystawy i programy edukacyjne, zamknięcie, wystawy objazdowe oraz spuścizna. Część drugą podręcznika tworzy słownik pojęć wraz z radami i źródłami informacji, uzupełniającymi wiadomości podane w części pierwszej.
Przedmiotem analizy książki Co rządzi obrazem?... są prace z obszaru szeroko pojętej sztuki audiowizualnej, która jawi się jako znaczący czynnik kształtujący naszą rzeczywistość kulturową, nacechowaną swoistą wszechobecnością obrazów. Cytat, pastisz, patchwork, remake, retake, seria, found footage itp. stały się dominującymi strategiami wielu współczesnych twórców. Wskrzeszając przewrotnie hasło Albertiego, zgodnie z którym „obraz jest oknem na świat” i odnosząc je do obrazów filmowych, a konkretniej: do zasad regulujących sposób ich generowania, warto uchwycić sens niektórych procesów odpowiedzialnych za przemiany tego, co aktualne. Prace wizualne często stanowić więc będą punkt wyjścia, medium, za pośrednictwem którego będzie można rozszyfrować mechanizmy rządzące „pod spodem”, nie tylko strukturami samych obrazów, ale również transformacjami świata kultury, polityki czy ekonomii. Poza oczywistym nawiązaniem do teorii powtórzenia Gilles’a Deleuze’a, obecnej w Różnicy i powtórzeniu, w głównej mierze badania te zogniskowane są na poszukiwaniu alternatywnych rozwiązań teoretycznych, na konstruowaniu – w duchu „empiryzmu pojęciowego” – poręcznych narzędzi filozoficznych, często będących raczej wynikiem kontaminacji koncepcji rozmaitych autorów, takich jak Deleuze, Nietzsche, Foucault, Barthes, Said, Žižek, Theweleit czy Althusser niż elementami istniejących już, konsekwentnych teorii powtórzenia, jak choćby Derridiańska koncepcja iteracji czy teologiczno-egzystencjalna teoria Kierkegaarda.
W dziejach teatru europejskiego nie ma bodaj drugiego zjawiska tak bardzo obciążonego bagażem błędnych wyobrażeń i interpretacji, jak komedia dell’arte. W obiegowej opinii funkcjonuje ona jako oparty na beztroskiej improwizacji teatr, w którym aktorzy noszą maski, robią salta i zmuszają widownię do śmiechu niewybrednymi gagami. (… ) Tymczasem komedia dell’arte powinna być postrzegana jako synonim teatru: różnorodnego, podlegającego ewolucjom i metamorfozom, raz opartego na tekście, innym razem niemal od niego niezależnego, performerskiego, eksperymentalnego. W komedii dell’arte, jak nigdy wcześniej, najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na charakter przedstawień był gust widzów. Wynikiem przyjęcia przez aktorów tej szczególnej optyki była niespotykana wcześniej heterogeniczność spektakli. Na scenie mieszały się muzyka, taniec i słowo, powaga zderzała się ze śmiechem, a publiczność czerpała przyjemność nie tylko z pikantnych żartów i zabawnych nieporozumień, ale także z rozwiązania węzła dramatycznego, z katharsis i nauki moralnej. Koncentrując się na tym, co w komedii dell’arte najbardziej rzuca się w oczy, łatwo zapomnieć o tym, co – szczególnie dziś – wydaje się zwyczajne, zatem pozornie niewarte opisywania: o wszechstronności, talencie i profesjonalizmie aktorów, które sprawiały, że schematyczne scenariusze zamieniały się na scenie w fascynujące historie. Maski, improwizację i komediowe gagi należy traktować tak, jak traktowali je sami aktorzy – jak składniki potraw, które tylko w harmonii z pozostałymi elementami spektaklu mogły tworzyć spójną całość, zaś wyizolowane z kontekstu stawały się niestrawne. Ze „Wstępu”.
Frank Lloyd Wright (1867–1959) – arogancki celebryta, charyzmatyczny geniusz, żarliwy krytyk swoich kolegów – ale przede wszystkim jeden z najważniejszych (obok m.in. Le Corbusiera i Waltera Gropiusa) architektów XX wieku. Architektura nowoczesna to cykl sześciu wykładów, które wygłosił na Princeton University w 1930. Był już wtedy niepodważalnym autorytetem, a w tych pełnych pasji, lecz pieczołowicie przygotowanych tekstach zawarł swoje twórcze credo: odrzuca idee Corbusiera i chłodny funkcjonalizm modernistycznej architektury (wystarczy spojrzeć na dzisiejsze blokowiska, dokąd zbłądziła) i zamiast budynków–maszyn do mieszkania proponuje architekturę organiczną, zespoloną z przyrodą, opartą na formie otwartej, dynamicznej, stanowiącej wyraz i tło dla naszych potrzeb i dążeń. Jego indywidualizm czyni go twórcą niezwykle dziś aktualnym: bez romantyzmu – wskazuje – architektura sprowadzałaby się przecież do zwykłych pudełek z rurami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
