Sztuka wizualna w przestrzeni społecznej jest w stanie urzeczywistnić to, co wydaje się nie do pomyślenia: eksperymentalne projekty zbyt perwersyjne lub idiosynkratyczne, by mogły je wcielać w życie instytucje polityczne albo oświatowe. Artysta, niczym koń trojański, może wykorzystywać domniemaną apolityczność sztuki, by podważać istniejący ład instytucjonalny” – mówi Claire Bishop w rozmowie z Magdą Szalewicz W książce Sztuczne piekła. Sztuka partycypacyjna i polityka widowni, która ukaże się w grudniu nakładem wydawnictwa Bęc Zmiana, Bishop opisuje początki, rozwój i upadek sztuki społecznie zaangażowanej – od futuryzmu i dadaizmu, przez Międzynarodówkę Sytuacjonistyczną, po prace Thomasa Hirschhorna, Tanii Bruguery czy Pawła Althamera. Szeroko dyskutowanemu tekstowi brytyjskiej krytyczki sztuki w polskim wydaniu towarzyszyć będzie wstęp Karola Sienkiewicza oraz posłowie Joanny Warszy.

Fikcja/realność Tym gorzej dla faktów - Joanna Krakowska Fakty na niby - Marta Bryś Hanna Krall Zirytowane, zakochane - Rozmowa z Hanną Krall i Jolantą Dylewską Po bandzie W imię widm - Marek Beylin Instytucje c.d. Do kogo należy teatr? Marta Keil Varia Konteksty: Struktura utopii - Olga Byrska

To nie teoria spiskowa. To „Akta Odessy” Fredericka Forsytha – w realu. Gdzie podziała się krakowska „Walka karnawału z postem” Brueghela, za której kopię płacono 20 milionów funtów? Dokąd powędrowały zrabowane płótna Fałata, gotyckie i renesansowe meble, cenne numizmaty? Historyk, Magdalena Ogórek, prowadzi brawurowe śledztwo tropiące niemiecką grabież dzieł sztuki z okupowanych ziem Rzeczpospolitej. Trafia m.in. do zamku pod Wiedniem, którego właściciel, jeszcze 70 lat po wojnie, podpisywał się „Horst von Wächter, syn gubernatora”. Otto von Wächter, austriacki baron SS, przyjaciel Himmlera, był prawą ręka Hansa Franka w okupowanym Krakowie. Ideał aryjczyka, koneser sztuki – powiększa swoje kolekcje o dzieła złupione pod Wawelem, a później o trofea ze Lwowa, dokąd przenosi się by założyć Ukraińcom SS-Galizien. Po klęsce Niemiec, na lewych papierach, trafia na ścieżkę przerzutową nazistów z Europy do Brazylii. Znajduje schronienie w Watykanie. Magdalena Ogórek prezentuje nowoodkryte dokumenty CIA, Centrum im. Szymona Wiesenthala, Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie i archiwów Watykanu. Stara się wyjaśnić, kto stoi za tajemniczą śmiercią nad Tybrem wojennego kolekcjonera polskich zabytków. Kto oferuje na rynku antykwarycznym skarby zrabowane przez Wächtera? Kto zdecydował, że polscy urzędnicy nie chcieli przyjąć dzieł sztuki zwracanych Polsce przez syna zbrodniarza? Wielkie interesy, wielkie pieniądze. Śledztwo prowadzone w 8 krajach na 2 kontynentach. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia „Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna.  Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna”. To nie jest książka o znanym i modnym malarzu, który malował dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak długo próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. Ani też książka o obsesjach, natręctwach, fobiach i artystycznych szałach. Ani też o karierze, pieniądzach, wystawach i krytykach. To nie jest książka o dziwnych uczuciowych związkach, fascynacji muzyką i filmem oraz nowymi technologiami. To nawet nie jest książka o ludziach, którzy pisali dużo listów. To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności – tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że czasem bardzo chcemy, ale nie wychodzi. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć – życie.

For many fans, David Bowie's Ziggy Stardust era remains the most extraordinarily creative period in his career. As a member of Bowie's legendary band at the time - The Spiders From Mars - Woody Woodmansey played drums on four seminal albums: The Man Who Sold The World, Hunky Dory, The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars and Aladdin Sane. Woody's memoir, which he started work on in 2014, focuses on this key period and brings it to glorious life. With the confidence of youth, Woody always thought he'd be in a famous band but the nineteen-year-old rocker from Hull never expected to be thrust into London's burgeoning glam rock scene, and also into a bottle-green velvet suit and girl's shoes. Playing with Bowie took him on an eye-opening and transformative journey. In Spider From Mars he writes candidly about the characters who surrounded Bowie, recalling the album sessions as well as behind-the-scenes moments with one of the world's most iconic singers. The result is an insightful, funny, poignant memoir that lovingly evokes a seminal moment in music history and pays tribute to one of the most outstanding and innovative talents of our time.

Leonard Nimoy and William Shatner first crossed paths as actors on the set of The Man from U.N.C.L.E. Little did they know that their next roles, in a new science-fiction television series called Star Trek, would shape their lives in ways no one could have anticipated. In seventy-nine television episodes and six feature films, they grew to know each other more than most friends could ever imagine.Over the course of half a century, Shatner and Nimoy saw each other through personal and professional highs and lows. In this powerfully emotional book, Shatner tells the story of a man who was his friend for five decades, recounting anecdotes and untold stories of their lives on and off set, as well as gathering stories from others who knew Nimoy well, to present a full picture of a rich life.As much a biography of Nimoy as a story of their friendship, Leonard is a uniquely heartfelt book written by one legendary actor in celebration of another.

Goodbye Christopher Robin: A.A. Milne and the Making of Winnie-the-Pooh is drawn from Ann Thwaite's acclaimed biography of A. A. Milne, one of the most successful English writers ever, and the creator of Winnie-the-Pooh, and of Piglet, Tigger, Eeyore and Christopher Robin.But the fictional Christopher Robin was based on Milne's own son. This heart-warming and touching book recounts the true story that inspired the film Goodbye Christopher Robin, directed by Simon Curtis and starring Domhnall Gleeson, Margot Robbie and Kelly Macdonald, and offers the reader a glimpse into the relationship between Milne and the real-life Christopher Robin, whose toys inspired the magical world of the Hundred Acre Wood. Along with his mother Daphne and his nanny Olive, Christopher Robin and his family were swept up in the international success of the books; the enchanting tales brought hope and comfort to an England ravaged by the First World War. But with the eyes of the world on Christopher Robin, what will the cost be to the family?With a preface by Frank Cottrell-Boyce, co-writer of the screenplay.

Polska kultura wizualna wciąż jest obszarem słabo rozpoznanym i niedowartościowanym. Obraz historycznie ustępuje znaczenia słowu, nieczęsto stając się przedmiotem rozważań teoretycznych, wizje i widzenia są raczej domeną literatury, kompetencje wizualne społeczeństwa polskiego są zwykle nisko oceniane, a jego praktyki bywają określane jako estetyczna nędza, nadmiar lub nuda. Dwutomowy zbiór, obejmujący (1) teksty i obrazy źródłowe (od Abramowskiego po Hansena, od Rydet po Leśmiana) wraz z komentarzami oraz (2) autorskie hasła dotyczące praktyk widzenia (od obrazu do widowni, od bilbordu do melodramatu, od Pałacu po podróbkę), jest próbą zmierzenia się z tymi uprzedzeniami.

„Lwów nowoczesny” to pierwsza tak obszerny album poświęcony zupełnie nieznanemu obliczu międzywojennego modernizmu znad Pełtwi. Na ponad 150 współczesnych fotografiach, przygotowanych specjalnie na potrzeby wydawnictwa, zaprezentowano ikoniczne realizacje polskich, ukraińskich i żydowskich architektów: budynki hoteli, banków, biur, sklepów, kin, kamienic, willi, ale również obiektów sakralnych, teatrów, szpitali i szkół. Uzupełnieniem wydawnictwa są często publikowane po raz pierwszy archiwalne fotografie i plany pochodzące z polskich i ukraińskich zbiorów. Miasto nad Pełtwią, mimo konsekwencji I wojny światowej i wielkiego kryzysu gospodarczego z 1929 roku, prężnie i dynamicznie się rozwijało, stawiając na modernizację i kreatywność. Wyróżniało się jako siedziba cenionej Politechniki Lwowskiej – „kuźni architektury” i ważnego ośrodka kształcenia inżynierów, konstruktorów i planistów. Działający w mieście twórcy interesowali się koncepcjami innych modernistów w Europie i – przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, co nie oznaczało ich bezrefleksyjnego naśladownictwa. Przedwojenny Lwów inspirował i zajmował istotne miejsce na mapie nie tylko II Rzeczypospolitej, ale także całej „Nowej Europy”. Zrealizowano tu wiele wybitnych dzieł modernizmu, które wyznaczały nowe kierunki rozwoju miasta. Architektoniczna nowoczesność stała się częścią lwowskiego genius loci, dawała nowy impuls i co najważniejsze, nie była skierowana przeciw tradycji miasta o wielowiekowej i wielonarodowej historii.

Projektowanie doświadczeń to porywająca podróż po świecie marketingu, designu i architektury. Opowieść o tym, jak doświadczenie stało się jedną z najważniejszych metod komunikacji. Żyjemy bowiem w czasach, gdy nawet najlepiej zaprojektowane produkty i usługi przestały być same w sobie wystarczająco atrakcyjne, a rzeczy, by były pożądane (oprócz tego, że powinny być dobrze wykonane i opowiedziane), muszą podążać za treścią życia. Projektowanie doświadczeń jest spojrzeniem na współczesność przez pryzmat niebanalnej komunikacji, sztuki, architektury, wzornictwa oraz globalnej ekonomii. Od Nike, Supreme, przez Louis Vuitton, Hermés, Aesop, Ace Hotels, Colette i Dover Street Market, do M&M's i Acne Studios. Kluczowe projekty i tendencje zaprezentowano poprzez portfolio najciekawszych koncepcji, ale w szerokim kulturowym kontekście. Autor pokazuje, jak marki projektują doświadczenia w czasach wszystkiego – gdy luksus przestał być już dawno wysadzany złotem, nostalgia i kunszt łączą się z zaawansowaną technologią, a świat wirtualny i rzeczywisty grają w jednym zespole na zmysłach publiczności.

Współcześnie znaczenia i funkcje choreografii niezwykle się rozszerzają i to nie tylko w ramach praktyki artystycznej, lecz także tej wychodzącej poza taniec (choreographing space, choreographing problems czy choreographing empathy). Choreografia to termin pozwalający adekwatnie opisywać zdarzenia kulturowe (ethical choreography, choreography of communication, choreography of consciousness, choreography of multiculture itp.), a nawet zjawiska naturalne (np. choreography of bacteria). Kulturowe, społeczne i polityczne konsekwencje tych metafor są dziś szeroko eksplorowane oraz dyskutowane w przestrzeni praktyk zarówno artystycznych, jak i badawczych. Zebrane w tej publikacji artykuły odsłaniają kilka możliwych obszarów, w których choreografia okazuje się adekwatnym językiem opisu, strategią działania, matrycą poznawczą lub metodą badawczą. Ponadto są dla siebie nawzajem nielinearnym, sieciowym wprowadzeniem – kładą fundament pod nasze współczesne rozumienie choreografii, a także swego rodzaju choreograficzne myślenie, służące zaistnieniu jej w kolejnych kontekstach. Interesuje nas wielopoziomowa i wieloaspektowa interakcja heterogenicznych czynników, która staje się możliwa dzięki obecności w każdej z zamieszczonych tu prac odpowiednich strategii choreograficznych. Są one zatem rozpoznawalne w działaniach artystycznych przytaczanych przez autorów, w przyjętych przez nich interdyscyplinarnych metodologiach i nieoczywistych relacjach, jakie pojawiają się pomiędzy kolejnymi rozdziałami. Ze Wstępu Teksty dotyczą współcześnie obieranych strategii choreograficznych, nowego podejścia do współczynników tańca i widowiska tanecznego, a także pracy z tancerzem i tworzenia relacji z publicznością. W Polsce publikacja ta jest niezmiernie potrzebna i istotna dla zapoznania się z dokonaniami światowymi oraz przeszczepienia na rodzimy grunt niezbędnych narzędzi badawczych i metodologii do zbadania nowych zjawisk choreograficznych. Głównym kręgiem odbiorców stanie się środowisko polskich tancerzy, performerów, choreografów zajmujących się współczesnymi zjawiskami tanecznymi. Na pewno zainteresują się nią też miłośnicy i krytycy tego typu prezentacji tanecznych. Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Nowaka

Paulina Wójcik – wokalistka, pedagog. W roku 2016 ukończyła Akademię Muzyczną w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej (specjalności: nauczanie przedmiotów teoretyczno-muzycznych oraz rytmika). Jest także absolwentką Akademii Muzycznej w Katowicach na wydziale wokalno-instrumentalnym, specjalność wokalno-aktorska. Od roku 2010 zbierała cenne doświadczenia, pracując z najmłodszymi adeptami sztuki muzycznej jako nauczycielka rytmiki oraz jako akompaniator w Szkole Wokalnej w Zabierzowie. Obecnie współpracuje z krakowskimi chórami jako solistka, a także pracuje w Szkole Muzycznej I stopnia w Skawinie. Książka powstała w oparciu o dwie obronione prace dyplomowe autorki: Wybrane elementy emisji głosu w aspekcie pracy nauczyciela i Wykorzystanie podręczników Beatrix Podolskiej w umuzykalnianiu dzieci w niepublicznym przedszkolu Kubuś w Krakowie.

Taniec jest obecnie jedną z najszybciej rozwijających się sztuk performatywnych, a taneczno-techno-naukowe asamblaże stanowią dyskursywne pole kultury wpływające na sposób myślenia o poznającym podmiocie. Głównym celem stojącym za książką jest zastanowienie się nad tym, jak taniec i przemiany w tańcu współczesnym (mającym swe źródła w tańcu postmodernistycznym, zapoczątkowanym w Stanach Zjednoczonych w latach 60. XX wieku) mogą być soczewką na patrzenie na kulturowe przekształcenia związane z poznawczo-perceptywnymi funkcjami organizmu ludzkiego, które zachodzą pod wpływem rozwiązań naukowych i technologicznych.

Edward W. Said, jeden z najwybitniejszych intelektualistów XX wieku, prowadził w latach dziewięćdziesiątych seminarium poświęcone ostatnim dziełom wielkich muzyków i pisarzy – dziełom pod wieloma względami zaskakującym. Temat zasługiwał na książkę, jednak pracę nad nią przerwała śmierć Saida. Tom „On Late Style: Music and Literature Against the Grain” (2006) powstał dzięki żonie i współpracownikom autora, którzy zebrali pozostawione przez niego wykłady, artykuły i notatki. Co ciekawe, szkicowość czy fragmentaryczność książki wcale jej nie szkodzi. Jedyny niedosyt, jaki odczuwa czytelnik, wynika z żalu, że Saidowi nie starczyło czasu na analizy kolejnych „późnych” dzieł. Książka pokazuje autora „Orientalizmu” od mniej znanej strony – jako znakomitego znawcę sztuki oraz stylistę. Jego błyskotliwe interpretacje dzieł Beethovena, Manna, Kawafisa, Geneta, Beckett czy Goulda są mocnym argumentem za wszechstronnym rozwojem duchowym i intelektualnym, którego rolę w dzisiejszej kulturze często podaje się w wątpliwość. „O stylu późnym” ma także dramatyczną stronę. Śmiertelnie chory Said wiedział, że to prawdopodobnie jego ostatnie dzieło. W pewnym sensie pisał więc o sobie. „Późny styl to mądrość doświadczenia, smutek przemijania i opanowanie rzemiosła, które już nie musi się popisywać. Późny styl udziela odpowiedzi na jedne pytania, równocześnie stawiając inne poza granicami naszego rozumienia. Bywa kojący dla odbiorców, których utwierdza w mniemaniu, że ludzka wiedza jednak się rozwija oraz, nade wszystko, że w obliczu zbliżającej się śmierci mamy szansę na głębię przeżycia, nieosiągalną w innych sytuacjach. Książka Saida wszystkie te uspokajające pewniki podważa”. ? Barbara Kopeć-Umiastowska „Książka widmo krążąca pomiędzy pisarzem a czytelnikiem”. ? Jacek Gutorow „Piękny pomnik życia i dzieła Saida”. ? Hanif Kureishi Edward W. Said (1935–2003) – amerykańsko-palestyński krytyk i teoretyk kultury, pisarz, krytyk literacki i muzyczny. Pochodził z Jerozolimy, skąd jego rodzina przeniosła się do Kairu z powodu nasilającego się konfliktu arabsko-izraelskiego. W wieku kilkunastu lat został przeniesiony do szkoły w USA. Studiował w Princetown i na Uniwersytecie Harvarda, gdzie uzyskał stopień doktora. Od 1963 roku, aż do końca życia, wykładał na Uniwersytecie Columbia. Jest autorem ponad dwudziestu książek, tłumaczonych na wiele języków. W Polsce ukazały się: „Orientalizm” (1991), „Za ostatnim niebem. Palestyńczycy” (2002), „Kultura i imperializm” (2009), „Paralele i paradoksy. Rozmowy o muzyce i społeczeństwie” (z Danielem Berenboimem, 2007). Znany powszechnie jako adwokat sprawy palestyńskiej, głośno krytykował politykę Stanów Zjednoczonych i Izraela w tym regionie. Zmarł w 2003 roku w Nowym Jorku. Autor posłowia: Jacek Gutorow

Młody malarz i uznany artysta o życiu i sztuce. Dwóch artystów. Dwie odmienne osobowości. Dwa różne temperamenty. I sztuka, która stała się początkiem przyjaźni. Młody artysta Łukasz Banach zafascynowany twórczością Zdzisława Beksińskiego postanawia zaryzykować i nawiązać kontakt ze znanym i kontrowersyjnym twórcą. Mimo dzielącej ich różnicy 52 lat zaczynają intensywnie do siebie pisać. Coraz bardziej intymnie, szczerze i odważnie. O sztuce, samotności, depresji i śmierci. Nie boją się stawiać sobie najważniejszych pytań. Fascynującą przyjaźń przerywa morderstwo Zdzisława Beksińskiego. Została korespondencja, która pozwala zobaczyć mistrza w prywatnej odsłonie. Książka zawiera niepublikowane zdjęcia prac Zdzisława Beksińskiego z różnych etapów powstawania. Zdzisław Beksiński (1929–2005) – fotograf, grafik, malarz. Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej. Jako młody artysta zajmował się fotografią. Malować zaczął dopiero na początku lat 60. Zorganizowana przez Janusza Bogackiego wystawa w Starej Pomarańczarni w Warszawie w 1964 roku spowodowała, że stał się modny i popularny. Od końca lat 90. tworzył także grafiki cyfrowe, sięgając w nich po swoje zdjęcia. Został zamordowany w swoim mieszkaniu w Warszawie w nocy z 21 na 22 lutego 2005 roku. Pochowany w Sanoku. Wszystkie swoje prace zapisał Muzeum Historycznemu w Sanoku. Norman Leto (ur. 1980) – właściwie Łukasz Banach. Artysta wizualny, filmowiec i pisarz. Tworzy obrazy, fotografie, prace wideo, obiekty i instalacje, zarówno w przestrzeni fizycznej, jak i w rzeczywistości wirtualnej. Pracuje na pograniczu fabularnej fikcji, filozofii oraz nauk ścisłych. Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach CSW Zamek Ujazdowski, Muzeum Narodowego w Krakowie, Galerii Arsenał w Białymstoku, Fundacji Sztuki Polskiej ING, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie (MOCAK). Na wczesnym etapie twórczości współpracował m.in. ze Zdzisławem Beksińskim i Krystianem Lupą. Debiutował w 2007 roku w CSW Zamek Ujazdowski. W 2012 roku nominowany do Paszportów Polityki w kategorii Sztuki wizualne. W roku 2012 Leto rozpoczął pracę nad drugim pełnometrażowym filmem "Photon", który na siedemnastej edycji festiwalu T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu otrzymał w głównym konkursie Nagrodę Publiczności. Jarosław Mikołaj Skoczeń (ur. 1961) – dziennikarz, pisarz, poeta. Autor książek: "Trolejbus ludzie i media", "Beksiński. Dzień po dniu kończącego się życia", oraz tomików poezji, m.in.: "Czarne kolorowe konie", "Stanąłem na dachu Twych zamkniętych powiek", "Litania do M" i "Okna krzykiem otwarte". Jego poezja jest dosadna, przedstawia swoisty bunt przeciw kultowi sztucznego piękna, maluje słowem w drastyczny sposób – przemijanie, zniszczenie, ból, cierpienie, rozkład i śmierć. Ma w swoim dorobku dziennikarskim m.in. audycję w Radiostacji pt. „Jest robota” oraz program telewizyjny w TVP1 pod tym samym tytułem, audycje pt. „Rozmowy Czarno Białe” i „Twój interes”, emitowane przez Antyradio. Zdzisława Beksińskiego poznał w 2000 r., jako przedstawiciel pisma „Techno Party” i wytwórni fonograficznej SPV Poland. Udał się do malarza z propozycją umieszczenia jego grafik na płycie zespołu Legendary Pink Dots, by uczcić pamięć po niedawno zmarłym Tomaszu Beksińskim, synu malarza, dziennikarzu muzycznym, który był wielkim fanem zespołu. Znajomość ta rozwinęła się, co umożliwiło przeprowadzenie wywiadów radiowych i prasowych ze Zdzisławem Beksińskim. Współpracowali aż do tragicznej śmierci artysty.

[…] Podkreślić też trzeba, że trudno się pisze o twórczości wybitnego artysty, który jest zarazem bliskim przyjacielem autora. Po pierwsze, niezwykłość malarza zmusza piszącego do wzmożonej pracy i sprawia, że literat robi wszystko, aby tekst zbyt daleko nie odstawał od dzieła, co w rezultacie przynosi niemało pożytku, a po drugie, bliska znajomość z artystą kusi pisarza do nadgorliwości i nieskromnej subiektywności, przez co musi ciągle pilnować się i mieć ogromny rygor do siebie, by nie opowiadać w sposób służalczy. Jeśli słowa pełniłyby funkcję usłużną, to straciłyby walor literacki. […] Fragment „Od autora”

Dzieła sztuki w poezji to albumowa publikacja, poświęcona tematowi korespondencji sztuk. W książce przedstawiono kilkanaście motywów, które stały się myślą przewodnią dla wielu artystów, zarówno malarzy, rzeźbiarzy, jak i poetów. Na początku każdego rozdziału została umieszczona duża reprodukcja dzieła sztuki, które było inspiracją dla pisarza do stworzenia utworu. W dalszej części publikacji znajduje się szczegółowa analiza i interpretacja prezentowanego dzieła wraz z objaśnieniami, gdzie obecnie się znajduje oraz przykłady innych obrazów o podobnej tematyce. Kolejna część obejmuje dokładny opis utworu literackiego, informacje o jego powstaniu, analizę i interpretacje oraz krótki biogram autora. W niniejszej publikacji zawarto szczegółowe reprodukcje dzieł sztuki oraz utwory wybitnych twórców literatury. Interesujące teksty zostały opatrzone bogatym materiałem obrazowym.

"Biblia w kulturze to albumowa publikacja, poświęcona tematowi korespondencji sztuk. Na 96 stronach przedstawiono 20 motywów biblijnych, które były inspiracją dla późniejszych twórców literatury, malarstwa czy filmu. Na początku każdego z prezentowanych motywów zostało zamieszczone krótkie przypomnienie biblijnej historii, następnie pojawiają się odwołania do literatury wraz z interpretacją utworów, uwzgledniającą występujące w nich motywy biblijne. Na kolejnych kartach czytelnik pozna najpopularniejsze dzieła sztuki, które stanowią ilustrację do biblijnych historii. Ponadto przy każdym z omawianych tematów znajdują się ramki z frazeologicznymi tropami, zaczerpniętymi z Biblii, które są obecne w codziennym życiu. W niniejszej publikacji zawarto szczegółowe reprodukcje dzieł sztuki oraz fragmenty tekstów wybitnych polskich i światowych poetów i prozaików. Interesujące i szczegółowe teksty zostały opatrzone bogatym materiałem obrazowym."

"Mitologia w kulturze to przepiękna pozycja albumowa, szczególnie polecana pasjonatom kultury antycznej. Wewnątrz czytelnik znajdzie wiele informacji m.in. na temat mitologicznej historii stworzenia świata, pozna rodowód, atrybuty i zakres działalności bogów, zamieszkujących wspaniały Olimp. Na kartach Mitologii w kulturze pojawiają się również szczegółowe reprodukcje dzieł sztuki, rzeźb i obrazów, przedstawiających wizerunki bogów i herosów oraz mitologiczne sceny. Poza tym czytelnik odnajdzie również wiele fragmentów tekstów starożytnych twórców, m.in. Hezjoda i Owidiusza. W końcowej części publikacji umieszczono wykaz związków frazeologicznych wraz z objaśnieniami, które do dzisiaj są obecne w codziennym życiu, a których zródeł należy doszukiwać się właśnie w mitologii, tabelaryczny spis bogów wraz z dziedzinami, którymi patronowali oraz ich atrybutami. Ponadto dodano również sumaryczny wykaz najważniejszych zabytków kultury antycznej oraz dzieł powstałych wiele lat po jej zakończeniu, lecz swą tematyką nawiązujących do mitologii."

Portrety mistrzów to seria wspaniale ilustrowanych albumów, prezentujących sylwetki najwybitniejszych polskich twórców z dziedziny malarstwa i sztuki. Stanisław Wyspiański to wybitny artysta, który był obdarzony niezwykłym talentem i geniuszem, swym artyzmem wyprzedzał czasy, w których żył. Niniejsza publikacja składa się z dwóch części: pierwsza zawiera szczegółową biografię artysty, druga została poświęcona jego twórczości. W części poświęconej twórczości czytelnik znajdzie duże reprodukcje prezentowanych dzieł wraz z ich obszernym i szczegółowym opisem, zawierającym m.in. genezę i historię dzieła, a także jego opis techniczny: wymiary, technikę wykonania, miejsce, gdzie obecnie się znajduje. Dodatkowo na końcu publikacji umieszczono wykaz bibliografii oraz źródła ilustracji. Książka polecana nie tylko miłośnikom malarstwa i sztuki, ale też wszystkim, którzy są wrażliwi na piękno i estetykę.