W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Jeśli chcesz, by ktoś wreszcie rozbawił cię do łez, ta książka jest dla ciebie!
Poznaj niesamowitą historię kobiety, której największą bronią jest cięty dowcip. Amy Schumer, słynna aktorka komediowa, stund-uperka i jedna z najbardziej wpływowych kobiet Ameryki, bez tabu opowiada o rodzinie, dyskryminacji kobiet, seksie oraz absurdach sławy.
Ten komediowy geniusz w spódnicy śmieje się ze wszystkich, ale przede wszystkim z siebie. A wszystko po to, by publiczność się uśmiechnęła i poczuła lepiej. Ta książka zabierze cię w podróż życia Amy: od kelnerki do dziewczyny z okładki Vogue’a.
Amy Schumer – jedno z najgorętszych nazwisk amerykańskiego świata stand-upu i kina, reżyserka, aktorka i zdobywczyni nagrody Emmy. Jest pomysłodawczynią, współproducentką oraz główną gwiazdą serialu komediowego Inside Amy Schumer, emitowanego na Comedy Central od 2013 roku. Publiczność pokochała ją za to, że lubi mówić o seksie i związkach, konfrontując stereotypy związane z płcią i walcząc o prawa kobiet.
Andrzej Stasiuk razem z ukraińskim zespołem Haydamaky postanowili dać nowe życie "Stepom akermańskim" Adama Mickiewicza. Dlaczego to Haydamaky grają te utwory? "Dlaczego akurat oni wydobywają z jego poezji całą jej stepowość, wschodniość oraz orientalność? Mają do tego najlepsze prawo jako muzyczni spadkobiercy kozaczyzny. A jako potężny zespół rockowy pokazują siłę Mickiewiczowskiego trzynastozgłoskowca. Przecież to jest napisane specjalnie dla rockowego bandu. Bez trudu można sobie wyobrazić pana Adama, jak improwizuje na scenie wsłuchany we własne słowa, a zarazem w puls basu, bębnów i gitary jakiegoś zespołu, który udało mu się zebrać tam, gdzie aktualnie przebywa, czyli najpewniej w niebie. A dobrych muzyków jest tam wielu" - napisał we wstępie do płyty Andrzej Stasiuk.
Lista utworów:
1. Stepy akermańskie
2. Burza
3. Pielgrzym
4. Alpuhara
5. Mogiły haremu
6. Upiór
7. Bajdary
8. Droga nad przepaścią w Czufut-Kale
9. Reduta Ordona
10. Pytasz, za co Bóg…
Książka z płytą CD będzie w sprzedaży od 26 stycznia 2018.
Jako pierwsza podała w wątpliwość oficjalną wersję zabójstwa Pasoliniego w reportażach, które publikowała od 14 listopada 1975 roku na łamach „L’ Europeo”.
„Zostaliśmy od razu przyjaciółmi, chociaż była to niemożliwa przyjaźń. Ja, normalna kobieta i ty, anormalny mężczyzna, przynajmniej według zakłamanych kryteriów tak zwanej przyzwoitości, ja, zakochana w życiu i ty, zakochany w śmierci, ja, taka twarda, i ty, taki łagodny” – Oriana Fallaci.
Związek Oriany i Piera Paola to jedna z najbardziej fascynujących i intensywnych historii miłości -nienawiści we włoskiej literaturze i obyczaju dwudziestego wieku. Wybitni pisarze, bezlitośni polemiści, postaci uwielbiane i obrzucane błotem przez ówczesną opinię publiczną. Te niezwykłe osobowości musiały się spotkać. Być może również dlatego, że w odróżnieniu od ich włoskich kolegów po piórze, Oriana i Pier Paolo poruszali się swobodnie po scenie międzynarodowej; ona dzięki reportażom ze stref wojny i serii niezapomnianych wywiadów z możnymi tego świata, on głównie dzięki swoim filmom, które dezorientują, dzielą i oburzają cenzorów na całym świecie. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych tych dwoje protagonistów życia intelektualnego spotyka się i kłóci, szuka się i odpycha; ona podziwia i nienawidzi jego postawę wiecznej kontestacji, on uwielbia i lekceważy jej spontaniczną witalność. Śmierć Pasoliniego, brutalne morderstwo, skłania Orianę do umocnienia więzi ze swoim przyjacielem-nieprzyjacielem, który odszedł zbyt wcześnie.
Ta książka to zbiór tekstów Oriany poświęconych Pasoliniemu, oddająca sprawiedliwość roli, jaką dziennikarka odegrała w wyjaśnieniu tego tajemniczego i kontrowersyjnego zdarzenia.
Tom, który oddajemy do rąk Czytelnika, zawiera teksty zorientowane na interdyscyplinarną analizę zjawisk związanych z kształtowaniem się, ewolucją oraz modernizacją dramatu poetyckiego XIX stulecia, który jest we współczesnej kulturze ponownie odkrywany i reinterpretowany. Autorzy starali się od nowa spojrzeć na fenomen tej formy wypowiedzi artystycznej, a przez krytyczne analizy dzieł mieszczących się w tym nurcie przyjrzeć się dokonaniom artystycznym dramatopisarzy w perspektywie zarówno ich funkcjonowania w tradycji, jak i nowoczesnych odczytań, ich funkcjonowania w przestrzeni współczesnego dramatu. Dlatego, wychodząc od klasycznych, wciąż aktualnych rozpoznań Ireny Sławińskiej sformułowanych w szkicu Ku definicji dramatu poetyckiego, podjęto wielopłaszczyznową dyskusję dotyczącą m. in. istoty dramatu poetyckiego, jego zakresu i cech ogólnych oraz szczegółowych rozwiązań.
Ze Wstępu
Zaczęło się niewinnie... Ucho Prezesa miało być eksperymentem komediowym, testującym potencjał do żartowania z obecnie rządzącej ekipy. Nie było pewne, czy ktoś chciałby to w ogóle oglądać.
Efekt przerósł najśmielsze oczekiwania. Skromny serial stał się zjawiskiem społecznym, barometrem nastrojów w narodzie i zwierciadłem, w którym odbija się współczesna scena polityczna.
Wcale nie do końca wykrzywiona.
W książce znajdziesz:
eksluzywny wywiad z Robertem Górskim
niepublikowane zdjęcia z planu
kulisy powstawania odcinków.
Książka + 3 płyty DVD Sezon 1.
SPIS TREŚCI
Wstęp. . .. 7
I. DEBATY WOKÓŁ MIASTA, URBANISTYKA, BIOPOLITYKA
Kamil Śmiechowski, Kwestia mieszkaniowa w dużych miastach Królestwa Polskiego na początku XX wieku jako zagadnienie polityczne. . .. 13
Emilia Kiecko, O kilku problemach u początków nowoczesnej „budowy miast” na ziemiach polskich. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29
Aleksander Łupienko, Wkład ruchu higienicznego w polską myśl urbanistyczną (1850?1914). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 57
II. PRZESTRZEŃ PUBLICZNA W MIEŚCIE A TOŻSAMOŚĆ
Daria Bręczewska-Kulesza, Wykorzystanie architektury jako narzędzia germanizacji i tworzenia nowej tożsamości miasta na przykładzie Bydgoszczy w XIX i na początku XX stulecia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 71
Krzysztof Stefański, Casus Łodzi – architektura jako wyraz tożsamości narodowej
i religijnej. . .. 89
Mikołaj Getka-Kenig, Forma architektoniczna i przeciwdziałanie symbolicznemu wykluczeniu w miejskiej przestrzeni publicznej – przypadek kopca Kościuszki. . . 111
Mariusz Kulik, Rosyjskie koszary wojskowe a rozwój miast Królestwa Polskiego w XIX wieku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 129
Małgorzata Hanzl, Aspekty znaczeniowe struktur miejskich. Studium przypadku dzielnic zamieszkałych przez ludność żydowską w Polsce centralnej XIX w. . . . . 147
III. PRZESTRZEŃ PRYWATNA W MIEŚCIE: WNĘTRZA A UŻYTKOWNICY
Kamila Twardowska, Modernizacja i tożsamość miasta. Architektura krakowskich miejskich szkół powszechnych z przełomu XIX i XX wieku. . . . . . . . . . . . . . 165
Emilia Ziółkowska, Program funkcjonalny wnętrz rezydencji a model rodziny burżuazji warszawskiej w okresie międzypowstaniowym . . . . . . . . . . . . . . . 191
Piotr Kilanowski, Rozplanowanie kondygnacji mieszkalnych w śródmiejskich kamienicach warszawskich na przełomie XIX i XX wieku. . .. . 219
To niezwykła szkoła rysowania dla najmłodszych artystów. Pomoże maluchom tworzyć z niezgrabnych początkowo gryzmołów ""prawdziwe"", wspaniałe obrazki. Na kolejnych stronach krok po kroku ukazują się różne rośliny, zwierzaki, ale też postacie baśniowe czy pojazdy. Autor zachęca dzieci, by nie naśladowały dokładnie wzorca, lecz rysowały swobodnie, rozpoczynając od nabazgrania figury geometrycznej. Potem, dzięki dodaniu kilku kresek, otrzymają gotowy obrazek.
Nowa Fala 60 lat później to monografia zjawiska filmowego powstałego wprawdzie we Francji, ale oddziałującego na kulturę całego świata. Autor przedstawia historię nurtu, wywodząc ją z młodzieńczego doświadczenia okupacji przez przyszłych reżyserów, omawia fenomen kinofilii i „politykę autorską” wypracowaną w latach 50. na łamach miesięcznika „Cahiers du Cinéma”, poddaje analizie najważniejsze filmy, od zapowiadających nurt, poprzez jego arcydzieła – Czterysta batów, Hiroszima moja miłość, Do utraty tchu – po utwory, które wyznaczyły jego zmierzch. Książka stanowi nową wersję wcześniejszej edycji z roku 2000, wzbogaconą o perspektywę późniejszych opracowań, o omówienia filmów powstałych w obecnym stuleciu oraz o dwa nowe rozdziały monograficzne, dzięki którym na część drugą składają się szkice poświęcone twórczości pięciorga najważniejszych nowofalowych twórców: François Truffauta, Erica Rohmera, Agnes Vardy, Alaina Resnais i Jeana-Luca Godarda.
„Z jednej strony Nowa Fala jest bardzo solidną, wszechstronnie udokumentowaną i zobiektywizowaną, bo napisaną z historycznego dystansu kilku dekad, relacją dziejopisa kina na temat formacji artystycznej, która dokonała fundamentalnego przewrotu w zbiorowej świadomości filmowej. Z drugiej strony pod dyskursem poddanym rygorom naukowego warsztatu można odczuć trwającą po dziś dzień fascynację, ciągle żywe wspomnienie pierwszej filmowej miłości. To ono nadaje autorskiej narracji ton urzekająco osobisty i sprawia, że książka staje się też zapisem młodzieńczej przygody polskiego kinofila”.
Prof. dr hab. Tadeusz Szczepański
Świat wewnątrzmiejskich wyborów przestrzennych artystów jest niezwykle złożony. Najczęściej odbiega od uproszczonych wyobrażeń, które nasuwają popularne klisze bohemy artystycznej, klasy kreatywnej czy dzielnic artystycznych. Rozwijając dotychczasowe dociekania naukowe prowadzone w kraju i za granicą, autorzy książki proponują bardziej całościowe niż dotąd przyjmowane, wielopłaszczyznowe spojrzenie na zachowania przestrzenne tej grupy społeczno-zawodowej w ośrodkach miejskich. Wykorzystując zróżnicowane dane ilościowe i jakościowe, kompleksowo
analizują współczesne społeczno-ekonomiczne uwarunkowania oraz implikacje obecności i działalności twórców w dwóch dużych miastach w Polsce – w Krakowie i Katowicach. W opracowaniu poddano weryfikacji oczekiwania dotyczące nakładania się różnorodnych wymiarów
obecności artystów (miejsc zamieszkania, produkcji i konsumpcji artystycznej) w określonych częściach miast. Pod uwagę wzięto także zróżnicowane cechy społeczno-demograficzne twórców oraz właściwości przestrzeni miejskiej, które mogą wpływać na ich decyzje przestrzenne, w tym
rolę specyficznego, postsocjalistycznego kontekstu funkcjonowania miast polskich.
Książka wpisuje się jednocześnie w szersze rozważania poświęcone współczesnym przekształceniom dużych ośrodków miejskich, a w szczególności roli kultury i kreatywności w tych procesach. Uzupełnia również analizy z zakresu ekonomii kultury i socjologii sztuki, zwłaszcza badania dotyczące sytuacji ekonomicznej artystów oraz tzw. efektów zewnętrznych ich działalności, a tym samym włącza się w szerszą dyskusję nad przestrzennymi, społecznymi i ekonomicznymi uwarunkowaniami działalności artystycznej. Autorzy mają nadzieję, że opracowanie to przyczyni się do lepszego zrozumienia fenomenu obecności artystów w miastach, będzie stanowiło teoretyczną podbudowę kolejnych przedsięwzięć badawczych oraz ułatwi władzom samorządowym tworzenie przemyślanej, całościowej i efektywnej polityki miejskiej w dziedzinie kultury.
Ze wstępu: Koncepcja rozprawy bazuje na dwóch zasadniczych założeniach. Po pierwsze, monografia ma stanowić diachroniczną analizę wycinka kultury Polski Ludowej ? opisywać dynamikę rozwoju poetyki kryminalnych seriali i filmów telewizyjnych i wskazywać na momenty szczególnie dla tego rozwoju ważne. Przedmiotem zainteresowania są zatem strukturalne właściwości omawianych produkcji: aktualizowane schematy fabularne, sposoby konstruowania bohaterów, opozycje dynamizujące kryminalne fabuły, charakterystyczne motywy itd. Po drugie, omawiane przemiany gatunkowe zostały osadzone w szerokim ? także pozafilmowym ? kontekście, pozwalającym zrozumieć ich genezę. Wspomniane właściwości strukturalne zaistniały bowiem w określonej kulturowej ramie determinującej kierunek ich rozwoju. W ten sposób estetyczna, tekstualna analiza produkcji telewizyjnych uzupełniona została analizą kontekstualną, pozwalającą wskazać na pozafilmowe czynniki modelujące opisywany gatunek i jego charakterystyczne elementy."Robert Dudziński ? doktorant w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, w 2014 roku obronił pracę magisterską pt. Produkcje sensacyjno-kryminalne Telewizji Polskiej w latach 1965?1989, za którą otrzymał wyróżnienie w I konkursie im. Mieczysława F. Rakowskiego na najlepszą pracę magisterską z historii PRL, organizowanym przez tygodnik „Polityka”. Członek zarządu Stowarzyszenia Badaczy Popkultury i Edukacji Popkulturowej „Trickster” (www.tricksterzy.pl). Jego zainteresowania badawcze obejmują problemy kultury masowej Polski Ludowej i III Rzeczypospolitej. Publikował m.in. w „Kulturze Popularnej”, „Literaturze i Kulturze Popularnej” oraz w tomach zbiorowych.
Na ponad 160 stronach (twarda oprawa, format A4, wstęp w językach polskim, niemieckim, angielskim i czeskim) znalazło się około 200 reprodukcji dokumentujących wygląd zabytkowych rezydencji w powiecie raciborskim (województwo śląskie). Źródłem archiwalnej ikonografii są stare pocztówki, zdjęcia i przedwojenna prasa. Jako ciekawostkę zamieszczono kilka map, pokazujących m.in. zamek w Raciborzu, założenie pałacowe w Krzyżanowicach czy usytuowanie średniowiecznego zamku w Chałupkach. Czytelnik znajdzie tu szereg nieznanych dotąd przedstawień, m.in. pałacu w Strzybniku, dworku w Dolędzinie czy zamku w Tworkowie. Album obejmuje także zdjęcia z zasobów Krajowego Urzędu Dokumentacji Fotograficznej - Górny Śląsk (Landesbildstelle Oberschlesien in Oppeln), upublicznione przez Narodowe Archiwum Cyfrowe. Wykaz prezentowanych zamków i pałaców: Brzeźnica, Chałupki, Czerwięcice, Dolędzin, Gródczanki, Jastrzębie, Kornice, Krowiarki, Krzyżanowice, Łężczok, Łubowice, Modzurów, Ocice (Racibórz), Pietrowice Wielkie, Pogrzebień, Racibórz, Rudnik, Rudy, Rzuchów, Samborowice, Sławików, Szonowice, Tworków i Wojnowice.
"Leonardo" to książka, która próbuje odkryć Leonarda da Vinci na nowo. Jego najsłynniejsze szkice, obrazy, portrety i wszystko, co wpływało na niezwykłą twórczość artysty. Mimo, że od śmierci Leonarda da Vinci minęło już niewątpliwie wiele lat, wciąż pozostał on jednym z najbardziej tajemniczych i niepoznanych twórców świata. Ukryte znaki, znaczenia i symbole, których nie możemy wciąż rozwiązać. "Leonardo" to książka pełna obrazów, szkiców, portretów i zapisków wielkiego artysty i próba poznania go na nowo. Są osoby, o których świat już nigdy nie zapomni. A dodatkowo każde podejście na nowo do jego twórczości wnosi wiele pozytywnych rzeczy i sprawia, że możemy interpretować ją w zupełnie inny sposób. Tak właśnie dzieje się, kiedy sięgamy po książkę ''Leonardo". Autor doskonale postarał się o to, abyśmy poczuli się tak, jakbyśmy nigdy wcześniej nie mieli do czynienia z twórczością artysty. Każde nowe spojrzenie na portret, twórczość czy obraz: dla nas to niepowtarzalna okazja do obcowania ze sztuką w sposób niepowtarzalny. Odkrywanie tego, czego dotychczas nie zauważyliśmy i próba zastanowienia się nad tym, co tak naprawdę to wszystko może oznaczać. Dobrze wiemy, że Leonardo to twórca całkowity, renesansowy i mający doskonały pomysł na to, jak zostać zapamiętanym na wieki. Zdaje się, że jeszcze wiele pokoleń będzie sięgało po jego twórczość i próbowało rozwikłać zagadkę ich znaczenia. Na pewno pomóc nam w tym może poniższa pozycja. Daniel Kiecol jest polskim autorem, takich książek jak: "Leonardo", "Rodin", "Rembrandt".
Musee d’Orsay, słynące z kolekcji arcydzieł impresjonistów, posiada w swoich zbiorach tysiące obrazów, rzeźb i przedmiotów sztuki użytkowej, stworzonych przez największych artystów drugiej połowy XIX i początku XX wieku.
--
Celebrated the world over for its impressionist masterpieces, the Musée d’Orsay keeps thousands of paintings, sculptures and decorative art from the greatest artists of the second half of the 19th century and early 20th century.
William Turner – stroniący od ludzi indywidualista i ekscentryk. Jako niezwykle płodny artysta, szybko stał się jednym z odnoszących największe sukcesy marynistów i pejzażystów angielskich. Za życia cieszył się sławą tylko w Wielkiej Brytanii, natomiast dzisiaj uważa się go za wybitny talent okresu między romantyzmem a impresjonizmem.
William Turner was a shy loner and a bit of an eccentric, but also an extremely productive artist who quickly became one of the most successful painters of landscapes and seascapes in England. Although his fame was limited to his native Britain during his lifetime, he is now revered as an exceptional talent who bridged romanticism and impressionism.
„Ojciec impresjonistów” Camille Pissarro był prekursorem sztuki nowoczesnej. Ma wielkie dokonania zarówno w malarstwie, jak i w grafice, w impresjonizmie i pointylizmie, pejzażach przedstawiających naturę i scenach miejskich, portretach i obrazach pracujących ludzi – jego dzieło jest niespotykanie wielostronne i nowatorskie, zarówno pod względem tematycznym, jak technicznym.
The “father of impressionists”, Camille Pissarro, was groundbreaking for the modern age. Whether it was painting or graphics, impressionism or pointillism, portraits or the worker genre – his work was extraordinarily versatile and full of technical and thematic innovations.
Styl art déco rozwijał się w latach dwudziestych XX wieku. Jego niepowtarzalne wzory znane są w każdym zakątku świata. Fascynujące zdjęcia z różnych krajów przedstawiają barwną panoramę ówczesnej twórczości. Ślady art déco można dostrzec w wielu i dziś używanych przedmiotach.
Monografia poświęcona wrocławskiemu architektowi Karlowi Grosserowi, którego działalność przypadła na niezwykle ciekawy okres w dziejach architektury – schyłek XIX-wiecznego historyzmu i początek nowoczesności. Jego życie i twórczość autorka ukazała na szerokim tle architektonicznym, historycznym, społecznym i ekonomicznym ówczesnych Niemiec i Śląska. Czytelnik, który sięgnie po książkę, może się również wiele dowiedzieć o sposobie funkcjonowania prywatnego biura architektonicznego w realiach późnego historyzmu oraz o systemie kształcenia architektów i budowniczych w XIX wieku, a także zapoznać się z usystematyzowanymi i przetłumaczonymi niemieckimi terminami związanymi z zawodem architekta, których używano pod koniec XIX i na początku XX wieku.
„Rzecz bowiem nie w tym – to główna teza tej monografii – żeby rozliczyć reżysera z jego praw i obowiązków wobec tekstu literackiego, tradycji i kultury, lecz aby znaleźć sposoby uważnej, naukowej analizy jego zabiegów na tekście i nie ulegając generalizacjom i pokusom łatwego osądu, dostrzec artystyczne efekty tych zabiegów interpretacyjnych bądź recepcyjnych. Cóż po wierności, kiedy na „wiernym” do szpiku kości przedstawieniu wysiedzieć trudno, cóż po derridiańskich dekonstrukcjach, kiedy w efekcie rozmontowania dramatu nie dociera do widza żadna sensowna wizja świata ani nawet wciągające widowisko. Sfery lektur i teatru, dzieł sztuki i gier łączy otwarta dla współtworzących je performerów – reżyserów i widzów, czytelników i zawodników, słuchających/oglądających i współdziałających – przestrzeń inwencji. Reżyserskie strategie inscenizowania dzieł literackich chciałbym właśnie widzieć w kategoriach pełnej inwencji sztuki czytania, recepcji w najszerszym tego słowa znaczeniu.”
Ze Wstępu
Książka dr Doroty Kamińskiej-Jones pomyślana została jako analiza wizerunków kobiet stworzonych w złożonej przestrzeni kontaktu indyjsko-brytyjskiego, jaki zachodził od początków wieku XVII do połowy XX w., ze szczególnym uwzględnieniem prac pochodzących z drugiej połowy XVIII w. i wieku XIX. […] Autorka łączy w rozprawie warsztat historyka sztuki z metodologiami stosowanymi w szeroko pojmowanych badaniach kulturowych, w tym przede wszystkim odwołując się do dyskursu postkolonialnego i feministyczno-genderowego. Prezentowane analizy zostały starannie osadzone we właściwym im kontekście historycznym i społeczno-kulturowym, dając wyraz pogłębionemu rozumieniu analizowanych przedstawień (...)
Z recenzji prof. dr hab. Danuty Stasik
Minialbum prezentujący twórczość Zdzisława Beksińskiego ukazaną w reprodukcjach autorstwa Janusza Rosikonia. Zawiera prace Mistrza, jakie znalazły się w bestsellerowym albumie Beksiński 1, pochodzące z okresu 1958–1999, w tym również fotomontaże komputerowe. Każdy z przedstawionych obrazów oddaje doskonale jedyny i niepowtarzalny styl cechujący tego wybitnego artystę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
