Książka w edycji polsko-angielskiej jest rozszerzonym wydaniem monografii Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński, Eugeniusz Wierzbicki, opublikowanej przez Arkady w 1987 roku w serii Mała Encyklopedia Architektury. Tygrysy… to kolejna książka Tadeusza Baruckiego, wydana nakładem oficyny Salix alba, prezentująca dorobek polskich architektów także w języku angielskim. Fakt jej wydania w zmienionych warunkach politycznych pozwolił na zupełnie nowe, szersze komentarze. Nowa jest też jakość poligraficzna, nadająca książce charakter półalbumowy, z licznymi – poza fotografiami dokumentalnymi – kolorowymi zdjęciami. Książka wydana została z okazji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS wystawy poświęconej twórczości architektów, znanych ze swej zespołowej pracy jako „Tygrysy”. Przydomek ten uzyskali oni w swym warszawskim środowisku z racji wygrywania kolejnych konkursów architektonicznych, w których „pożerali” swych konkurentów. Wśród najważniejszych budynków autorstwa zespołu znalazły się m.in. dawny gmach KCPZPR, a obecnie Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat, Muzeum Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem, Filharmonia w Rzeszowie, Teatr Lalki w Białymstoku, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Skopje oraz polska ikona brutalizmu w architekturze, dworzec kolejowy w Katowicach. Ten ostatni został zburzony w 2010 roku pomimo protestów środowiska architektów i ku zdumieniu profesjonalnego świata. „Niewiarygodne – pisze autor książki – w warunkach XXI wieku, konkurującego w jakości powstającej architektury, stało się rozebranie w roku 2013 dworca kolejowego w Katowicach, jednego z najlepszych przykładów współczesnej architektury polskiej”.

Tematem książki są artystyczne praktyki troski rozumiane jako gesty opieki wobec świata oraz tych wszystkich, których i które określa się jako Innych i Inne, bo nie mieszczą się w granicach antropocentrycznego, patriarchalnego zachodniego świata. Wyrażają one sprzeciw wobec dziejącej się przemocy, towarzyszą wykluczonym i pominiętym, wsłuchują się w głosy przemilczane i niezrozumiałe. Ujmują się za Innymi, również nieludzkimi, akcentując ich sprawczość. Są to praktyki relacyjne, mówiące o naszych związkach z ludźmi, więcej-niż-ludźmi oraz z całą planetą. Odnoszą się do możliwości rezyliencyjnych i praktyk reparacyjnych. Autorka proponuje myślenie wraz ze sztuką, które jest myśleniem wraz z Innymi i o Innych oraz jest "myśleniem z troską", co wynika z faktu, że coraz częściej prace artystyczne wskazują na aktualne zagrożenia, ostrzegają, mówią o niesprawiedliwościach, o katastrofie klimatycznej, wojnach, dyskryminacji i przemocy dotykającej Innych. Przedstawiona perspektywa badawcza odwołuje się do myśli posthumanistycznego feminizmu, łączącego m.in. teorie ekofeministyczne, postkolonialne i queerowe, nowy feministyczny materializm oraz wiedzę rdzenną. W odwołaniu do myśli Timothy'ego Mortona pojawia się pytanie: czy sztuka może nas prowadzić "ku logice przyszłego współistnienia"?, a za nim następne: czy sztuka może nam dać, postulowaną przez Rebeccę Solnit, "nadzieję w mroku"? Głównym celem książki jest namówienie osób czytelniczych, aby myśląc wraz ze sztuką i wraz z Innymi, spróbowały zatroszczyć się o nasz świat.Izabela Kowalczyk, badaczka i teoretyczka współczesnej sztuki polskiej napisała kolejną książkę, która - podobnie jak jej wcześniejsze monografie poświęcone polskiej sztuce krytycznej lat 90. - może wyznaczyć kierunek analizy aktualnych, ważnych kulturowo i społecznie, prac artystycznych. A wobec tychże jesteśmy często zagubieni. Jak bowiem rozumieć, "czytać" prace, które operują nie tylko narzędziami artystycznymi, wykraczającymi poza repertuar dziedzin sztuki, ale też osadzone są w szczególnym kontekście kulturowym i społecznym? Co istotne, Kowalczyk pisze głównie o twórczości artystek i artystów polskich, środkowoeuropejskich, z peryferii świata zachodniego (jeśli chcemy nadal to rozróżnienie centrów i peryferii stosować). Pokazuje zatem nieco zmienioną geografię zglobalizowanego świata. Można by dodać, nieco anegdotycznie, że ważna jest dla nas zarówno Wenecja, jak i Poznań, gdyż zjawiska wynikające ze zmian klimatu dotyczą obu tych miejsc (choć w innym stopniu). To jednak książka nie tylko o zmianach środowiskowych, ale przede wszystkim o problemach, których efektem są dzisiejsze kryzysy, wojny, nierówności. Pozwala to autorce umiejscowić lokalne zagrożenia w kontekście zagrożeń globalnych.dr hab. Marianna Michałowska, prof. UAM

Polskie malarstwo to znacznie więcej niż Bitwa pod Grunwaldem JanaMatejki! Malarze polscy to wybór naszych najciekawszych twórców, podstawoweinformacje o ich życiu, słynne dzieła, a przy tym przegląd epok i kierunków wpolskiej sztuce.

Gatunki cyfrowe 3 to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnym formom ekspresji w kulturze cyfrowej, kontynuacja prac z lat 2018 i 2024. Tym razem autor koncentruje się wyłącznie na zjawiskach najnowszych mediów tych, które wyrosły w odpowiedzi na pandemię, przeciążenie informacyjne, rozwój sztucznej inteligencji i falę dezinformacji. Książka przedstawia sześć rozmów z praktykami współczesnej kultury internetowej: od badania patostreamingu i patointernetu, przez analizę shitpostingu, fenomen Twinea, zjawisko karteczek i przemiany memetyki, po groteskowy świat AI slopów i viralowego chałkonia. Każdy rozdział ukazuje kulturę cyfrową z perspektywy osób, które ją współtworzą lurkerów, archiwistów, memiarzy, administratorów. Tom powstał w ramach UBU labu Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi zarazem zapis badań, praktyk i refleksji nad twórczością cyfrową, łącząc teorię z doświadczeniem uczestników sieci. To panorama współczesnych gatunków cyfrowych dynamicznych, płynnych i nieustannie redefiniujących granice sztuki, komunikacji i codzienności. Tego rodzaju mapowanie dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości kultury cyfrowej, w której pewne zjawiska pojawiają się i niezwykle szybko zanikają, ma walor nie tylko dokumentacyjny, ale też może stanowić materiał dla przyszłych systemowych opracowań dotyczących świata mediów cyfrowych. Ich zarejestrowanie, opisanie, usytuowanie w kontekście tak szybko fluktuującej rzeczywistości cyfrowej jest nie do przecenienia.Z recenzji prof. dra hab. Piotra Zawojskiego

Najważniejsza biografia Williama Shakespeare’a – dramaturga wszech czasów Jak młody człowiek – z prowincjonalnego Stratfordu, bez studiów i wpływowych patronów – zawładnął zbiorową wyobraźnią i dokonał najważniejszego stworzenia świata w historii literatury? Skąd Shakespeare czerpał wiedzę o człowieku, dzięki której nadał głos pragnieniom i lękom całej epoki? Czy jego relacja z hrabią Southampton wykraczała poza ramy zwykłej przyjaźni? Dlaczego w jego komediach triumfują kochankowie, a na małżeństwa często pada cień zdrady i tragedii? Stephen Greenblatt, finalista Nagrody Pulitzera i jeden z najwybitniejszych współczesnych krytyków i teoretyków literatury, w mistrzowski sposób wydobywa z mroków historii rozproszone informacje, które przez wieki uważano za nieuchwytne. Zabiera nas w podróż śladami człowieka, który rzucił wyzwanie konwenansom i własnym ograniczeniom. Poczuj rytm politycznych intryg na dworze Elżbiety I i tętniących życiem londyńskich teatrów, w których uprawianie sztuki było równie ryzykowne co gry polityczne. „Shakespeare. Stwarzanie świata” to literackie śledztwo najwyższej próby. To opowieść o tym, jak romanse, religijne prześladowania i osobiste tragedie przenikały do takich dramatów jak „Hamlet”, „Makbet” i „Król Lear”. Ta biografia to kompletny portret geniusza i burzliwej epoki, która go ukształtowała.

"Jacek Yerka - zeszyt do kolorowania" to propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki współczesnej, którzy pragną osobiście wkroczyć do świata realizmu magicznego. To wyjątkowa gratka dla tych, którzy nie tylko podziwiają oniryczne wizje mistrza, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory, by współtworzyć niezwykłe krainy z pogranicza snu i jawy.Zeszyt zawiera starannie dobrane ilustracje oparte na twórczości artysty. Obok reprodukcji danego dzieła umieszczono precyzyjny szablon do samodzielnego wypełnienia. Dzięki temu każdy, kto sięgnie po ten zeszyt, będzie mógł zmierzyć się z misternymi detalami charakterystycznymi dla surrealizmu Yerki - od baśniowych maszyn, po domy wyrastające z drzew. Każdy kolorujący ma szansę w swojej wersji zbliżyć się do oryginalnej, ciepłej palety barw artysty lub przeciwnie - nadać obrazom własne, zaskakujące kolory, całkowicie zmieniając ich dotychczasowy charakter i odkrywając nowe wymiary wyobraźni.

Album "Witkiewicz (ojciec). Malarstwo" ukazuje mniej znane, lecz niezwykle istotne oblicze twórczości Stanisława Witkiewicza (1851-1915) - malarza, pisarza, krytyka sztuki, a zarazem jednego z najważniejszych twórców polskiej kultury przełomu XIX i XX wieku. Artysta, znany przede wszystkim jako twórca stylu zakopiańskiego w architekturze, pozostawił również bogaty i różnorodny dorobek malarski, który do dziś zachwyca siłą wyrazu i głębokim zakorzenieniem w polskim pejzażu. Tworzył realistyczne kompozycje rodzajowe, podejmował tematykę historyczną, lecz to pejzaże tatrzańskie stały się jego najpełniejszym malarskim wyrazem. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddawał nastrój, światło, barwy, fascynowały go odbicia i cienie na śniegu, zmienność pór roku, zjawiska atmosferyczne i rządzące nimi żywioły.Niniejszy album pozwala odkryć Stanisława Witkiewicza jako malarza - poetę krajobrazu, którego dzieła do dziś poruszają głębią obserwacji i siłą artystycznego przekazu

Niniejszy album prezentuje wybrane dzieła Bronisławy Rychter-Janowskiej (1868-1953) - wybitnej malarki, publicystki, podróżniczki, związanej z Krakowem, której twórczość stanowi cenny zapis życia codziennego, architektury i pejzażu przełomu XIX i XX wieku. Artystka, znana z realistycznego stylu i zamiłowania do detalu, przez dekady dokumentowała otaczający ją świat - z czułością, precyzją i głębokim wyczuciem jego rytmu. Ulubionymi tematami prac malarki były krajobrazy, polskie dwory i kościółki - motywy, które oddawała z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem dla tradycji. Jej obrazy, pełne światła, spokoju i harmonii, są świadectwem epoki, a zarazem osobistego spojrzenia na świat, w którym codzienność splata się z pięknem i duchowością.

"Krótka historia teatru w Europie" to wyjątkowe, bogato ilustrowane, kompendium wiedzy na temat teatru europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem teatru polskiego. Tom drugi tworzy szesnaście rozdziałów; pierwszy poświęcony jest Wielkiej Reformie Teatru, a ostatni polskiemu teatrowi lat osiemdziesiątych XX wieku. W barwny sposób Józef Kelera opisuje najważniejsze zjawiska, tendencje oraz zespoły teatralne, m. in. niemiecki naturalizm, francuski symbolizm, rosyjską awangardę czy MChAT. Z perspektywy świadka autor omawia twórczość takich reżyserów jak: Peter Brook, Giorgio Strehler, Peter Schumann czy Henryk Tomaszewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Konrad Swinarski czy Jerzy Jarocki.

"Aleksander Gierymski" wyjątkowy album poświęcony malarskiej twórczości, wybitnego artysty epoki realizmu i wczesnego impresjonizmu, artysty, którego prace wyprzedzały swój czas. Gierymski, choć związany z nurtem realizmu, rozwinął indywidualny styl, wyróżniający się subtelnym podejściem do koloru i światła. Malował zarówno pejzaże, jak i sceny rodzajowe, często o tematyce miejskiej. Najpiękniejsze i najbardziej znane obrazy, takie jak Żydówka z pomarańczami czy Trumna chłopska, na nowo ożywają na kartach tego wyjątkowego albumu. Warstwę ilustracyjną wzbogaca historyczno-monograficzny tekst nt. życia i twórczości Gierymskiego autorstwa dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej. To nie tylko album - to podróż przez życie i epokę Gierymskiego, pełną pasji, samotności i artystycznego geniuszu. Idealny dla miłośników sztuki, kolekcjonerów oraz wszystkich, którzy pragną na nowo odkryć piękno polskiego malarstwa.

Celem zaproponowanej w tej książce taksonomii tematów jest ułatwienie peregrynacji po świecie z rozmachem zakreślonej fabuły dwu spektakularnych dzieł Sadea. Radykalność autora i łączony z nim skandal wywołują odrzucenie, jakiego domaga się moralność, bądź egzorcyzmowanie za pomocą sarkazmu, lekceważenia czy insynuowania nudy. Staram się oddemonizować Sadea, zdjąć z niego odium promotora okrucieństwa i zbrodni, który za pomocą pióra użytego do lansowania zła pragnie z szatańską premedytacją wywrócić świat na nitce. Bardziej przekonujący wydaje mi się wizerunek autora o filozoficznych kompetencjach, panującego nad literackim warsztatem, bynajmniej nienudnego, tworzącego fikcję pokrewną pod względem konstrukcji i przesłania gatunkowi baśni, owszem, potęgującej walory gotyckie. Choć nagminnie sięgał po przemoc, to eksplorował ją z zamiarem teatralizacji swego uniwersum, uczynienia go feerią wydarzeń i efektów. Służyć one miały uatrakcyjnieniu spektaklu, a na meta poziomie celom poznawczym, edukacyjnym i jak w baśni moralnym. Intencją nie było jednak moralizowanie, ale doping do bardziej finezyjnej etyki umożliwianej przez infernalną ekspedycję. Sade realizuje strategię pisarstwa rozpalającego ciekawość i zmysły, komunikatu zarówno dla intelektu bądź ducha, jak i dla ciała. Podczas lektury jego utworów warto oddalić mimesis, pytanie o relację między obrazem a rzeczywistością i docenić humor. Na wyższym poziomie autor pozwala pytać o prawomocność etyki naturalistycznej; czyni to dzisiaj, po Shoah, w obliczu obaw, że natura nie stanowi źródła wartości i w kontekście wpełzającego niezauważalnie pod skórę faszyzmu.

Książka Zbieracze i osobliwości nie tylko odsłania dzieje kolekcjonerstwa i dostarcza wiedzy o różnych drogach narodzin europejskich muzeów. Książka ta stanowi także pasjonującą opowieść o historii intelektualnej Włoch i Francji, znaczoną sylwetkami wielu, najczęściej dzisiaj zapomnianych, postaci o fundamentalnym znaczeniu dla dziejów nauki i sztuki. Wenecja badana jest tu jako przypadek szczególny, jeśli chodzi o trwanie tradycji i niezmienność mechanizmów obywatelskich, współgranie personalnych ambicji i dbałość o dobro republiki, kreatywność w tworzeniu nowego typu instytucji i odporność na wpływy zewnętrzne. W zestawieniu z Paryżem jawi się jako wyjątkowo bogaty projekt kulturowy w dziejach Europy. A także jako ziemia wybrana zbieraczy i wielki skarbiec wszelkich osobliwości natury, sztuki i historii.

Bezformie: sposób użycia Yve-Alain Bois i Rosalind Krauss to klasyczna już książka, być może jedna z najważniejszych pozycji podsumowujących sztukę XX wieku i próbujących opowiedzieć ją na nowo. Powstała przy okazji głośnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu (1996), będącej jednym z wielkich pokazów lat 90.: została pomyślana jako rodzaj nieortodoksyjnego przewodnika, odsłaniającego teoretyczne założenia autorów ekspozycji. W swej opowieści o sztuce modernizmu Bois i Krauss wracają do spuścizny Georges'a Bataille'a i do pojawiającego się na łamach radykalnego, awangardowego pisma "Documents" pojęcia bezformie, jako do kluczy pozwalających ją zredefiniować. Performatywna, energetyczna siła bezformia pozwala im nie tylko na przekroczenie kategorii takich jak "forma" czy "treść", ale też na zakwestionowanie samego pojęcia "wizualności".Bezformie to bez wątpienia manifest pewnego sposobu myślenia, ale też: szkoła interpretacji, testująca teoretycznie wyrafinowane, poststrukturalistyczne języki opisu dzieł sztuki nowoczesnej. Kategoria bezformia przekracza tu swój historyczny kontekst, aby - niczym w zdaniu Bataille'a o "zadaniach dla słów" - stać się użytecznym narzędziem, wprawiającym nowoczesność w ruch i służącym do podważania dotychczasowych narracji. To książka, której wartość użytkowa - pomimo zmiany paradygmatu - pozostaje trudna do ocenienia. Niech czytelnik używa jej na swój sposób.

Przełom XIX i XX wieku to czas, kiedy idee modernizacyjne w sztuce łączyły się z odrodzeniemnarodowym. Występujące w wielu europejskich krajach poszukiwania stylów podkreślających ichodrębność miały w przypadku ziem zamieszkałych przez Polaków szczególny charakter polski styl narodowy, odwołujący się nie tylko do tradycji szlacheckiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów,ale przede wszystkim do sztuki ludowej miał manifestować kulturową niezależność narodupodzielonego między zaborców, a jednocześnie jego prawo do własnego, niepodległego państwa. Katalog Polskie style narodowe. 1890-1918 prezentuje pierwszy etap tych poszukiwań,których wynikiem były stworzone przez licznych artystów koncepcje dotyczące różnych gałęzi sztuki.W ośmiu esejach omówiono ich genezę oraz przybliżono je na przykładzie architektury, meblarstwa,urządzania wnętrz, kaflarstwa, mody, grafiki, malarstwa czy fotografii.Ilustrujący omawiane zagadnienia obszerny album jest podzielony tematycznie na pięć części przedstawia koncepcję polskiego ubioru narodowego; styl zakopiański; styl huculski; przedmioty codziennego użytku, dekoracje i plakaty zaprojektowane i wykonane przez artystów i rzemieślników skupionych w Towarzystwie Polska Sztuka Stosowana i Warsztatach Krakowskich; druki, zdjęciai przedmioty związane z "Wystawą architektury i wnętrz w otoczeniu ogrodowem"oraz VIII Światowym Kongresem Esperanto, które odbyły się w Krakowie w 1912 roku.

Pojedynek z ptakami. Warsztat i przygody fotografów przyrody to niezwykła podróż w świat ptasich tajemnic i sztuki ich uwieczniania, którą otwiera przed nami jeden z najbardziej cenionych mistrzów polskiej fotografii przyrodniczej, Tomasz Kłosowski. Ta książka to zaproszenie do wspólnej wyprawy, podczas której autor, znany z niezwykłego daru opowiadania, dzieli się latami doświadczeń, zdradza kulisy swojej pracy i pokazuje, jak z pasją i szacunkiem zbliżyć się do dzikiej natury. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak wyglądają wielogodzinne zasiadki w czatowni? Jak dobrać odpowiednie miejsce, by nie płoszyć mieszkańców lasów i mokradeł? A może intryguje Cię, jak cierpliwość, wytrwałość i głęboka znajomość ptasich zwyczajów przekładają się na zapierające dech w piersiach kadry? Właśnie te pytania znajdują odpowiedź na kartach tej publikacji. Kłosowski nie tylko opisuje zwyczaje ptaków, ale przede wszystkim wciąga czytelnika w wir przygód, które towarzyszą każdemu, kto zdecyduje się na obcowanie z dziką przyrodą z obiektywem w dłoni. To nie jest kolejny suchy podręcznik, lecz żywa opowieść o determinacji, miłości do natury i dążeniu do perfekcji.Odkryj tajniki fotografii ptaków z Tomaszem Kłosowskim Poznaj niezrównany warsztat fotograficzny, dzięki któremu Twoje zdjęcia nabiorą nowego wymiaru. Książka Pojedynek z ptakami to kompendium wiedzy, które pomoże Ci: Zrozumieć zachowania i zwyczaje różnorodnych gatunków ptaków, niezbędne do ich efektywnego fotografowania. Nauczyć się, jak i gdzie budować czatownie, aby stać się niewidzialnym obserwatorem. Zaplanować swoje wyprawy zgodnie z kalendarzem ptasich obserwacji, maksymalizując szanse na unikalne ujęcia. Czerpać inspirację z prawdziwych historii i doświadczeń mistrza, który z pokorą i pasją dzieli się swoją wiedzą. Rozwinąć swoje umiejętności techniczne i wrażliwość artystyczną, aby tworzyć obrazy pełne życia i emocji. Wielu odbiorców książki zwraca uwagę na przystępny i barwny język autora, który sprawia, że nawet złożone zagadnienia techniczne stają się zrozumiałe i pasjonujące. Czytelnicy doceniają, że publikacja to nie tylko suche fakty, ale przede wszystkim porywające opowieści, które rozbudzają w nich miłość do natury i zachęcają do samodzielnego odkrywania jej piękna. Książka jest ceniona za to, że łączy w sobie głęboką wiedzę ornitologiczną z praktycznymi poradami fotograficznymi, tworząc unikalną całość, która inspiruje zarówno początkujących, jak i doświadczonych fotografów przyrody. To właśnie to połączenie czyni ją tak wyjątkową i chętnie polecaną w środowisku miłośników dzikiej fauny.Pojedynek z ptakami: Więcej niż poradnik o fotografii przyrody Autor, z niezwykłą swadą i autentycznością, przenosi nas w rejony, gdzie króluje cierpliwość i głęboka relacja z otoczeniem. Czytając "Pojedynek z ptakami", odkryjesz, że fotografia przyrody to nie tylko wciskanie spustu migawki, ale przede wszystkim sztuka obserwacji, zrozumienia i szacunku dla życia. To opowieść o godzinach spędzonych w ciszy, o radości z uchwycenia ulotnej chwili i o nieustającym zachwycie nad perfekcją natury. Tomasz Kłosowski, z pomocą swojego brata Grzegorza, tworzy dzieło, które jest świadectwem ich niezrównanej pasji i profesjonalizmu. Jego miłość do biebrzańskiej przyrody i determinacja w utrwalaniu jej piękna są zaraźliwe, sprawiając, że książka staje się przewodnikiem po świecie, który dotąd wydawał się niedostępny. To prawdziwy orędownik dzikiej natury, który poprzez swoje zdjęcia i słowa uczy nas patrzeć na otaczający świat z nową wrażliwością.

Jean-Michel Basquiat - błyskawiczny wzlot i mroczny upadek ikony sztuki.W ciągu niespełna dziesięciu lat Jean-Michel Basquiat przeszedł drogę od nastoletniego twórcy graffiti do międzynarodowej gwiazdy sztuki. Błyskawiczne zdobycie sławy zbiegło się z bulwersującym przepychem artystycznego boomu lat 80. Artysta, który stał się nieodłącznym elementem sceny nowojorskiej, wybuchowej mieszanki muzyki, mody, sztuki i narkotyków, szybko związał się z kilkoma jej najsłynniejszymi osobistościami, m.in. Keithem Haringiem, Andym Warholem i Madonną.Basquiat urzeczywistnił cyniczny aforyzm: Umrzyj młodo i zostaw po sobie piękne zwłoki. Zrobił jednak coś jeszcze: zostawił po sobie piękne dzieła. Z każdym mijającym rokiem niezwykła energia, przenikliwość i niewątpliwa oryginalność jego prac nabierają mocy.W świecie, w którym ruch Black Lives Matter i bezwzględna potrzeba różnorodności należą do sił napędowych, sukces na arenie białej sztuki lat 80. i późniejszy rozgłos uczyniły z Basquiata wzór do naśladowania dla kolejnych pokoleń artystów.Basquiat. Życie i dziedzictwo legendy sztuki, niezrównana biografia młodego malarza, to nie tylko sugestywny portret artysty, ale i jego czasów: od wzlotu i upadku ruchu graffiti przez scenę artystyczną East Village aż po marszandów i wymykające się spod kontroli domy aukcyjne. Hoban wyraziście i zabójczo dokładnie przedstawia efekciarski świat sztuki lat 80. Hipnotyzująca lektura. - Patricia Bosworth, "The New York Times Book Review" Bezkompromisowy, szczery portret Jeana-Michela Basquiata, prawdopodobnie najbardziej fascynującej i tragicznej osobowości w sztuce amerykańskiej od czasów Jacksona Pollocka. - Bob Colacello

Artyści niesforni. Bez definicji. Wolni tak bardzo, że dawali wolność innym.Choć władza ludowa pragnęła kontrolować także środowiska twórcze, niektórzy ówcześni artyści i celebryci wymykali się systemowym ograniczeniom.Miron Białoszewski pisał utwory, których prawie nikt nie rozumiał, ale i tak każdy chciał obejrzeć spektakl w jego Teatrze Osobnym. Performer Andrzej Partum chadzał własnymi ścieżkami i przerywał koncerty, by wąchać sobie stopy. Członkowie Pomarańczowej Alternatywy, podając się za krasnoludki, organizowali pomysłowe happeningi ośmieszające absurdy codzienności i stosunki panujące nad Wisłą. Małgorzata Spychalska, córka marszałka Polski, uczestniczyła w szalonym życiu warszawskiej bohemy i mocno dała się we znaki pracownikom Ambasady Polskiej w Paryżu. A niezwykle tolerancyjny, kultowy Klub Utopia oferował zabawę na najwyższym poziomie i wprowadzał gości w nowe czasy.Sławomir Koper, autor ponad 20 książek o PRL-u, po raz kolejny przypomina, że ta epoka wcale nie była szara

Czy przed napisaniem Dumy i uprzedzenia Jane Austen przeżyła płomienny romans? Co wywołało kryzysy psychiczne, których echa znalazły się w powieściach Charlotte, Emily i Anne Bront? Kogo naprawdę kochała Virginia Woolf?Chętnie snujemy domysły na temat naszych ulubionych pisarek. Podsycają je filmowcy, którzy proponują własne opowieści o najważniejszych twórczyniach literatury światowej. Ale czy można im zaufać? Ile jest w nich "prawdy"? Anna Śliwińska wnikliwie studiuje losy Jane Austen, sióstr Bront oraz Virginii Woolf, wertuje ich bogate korespondencje, sięga do wiarygodnych i solidnie udokumentowanych biografii. Konfrontuje z nimi filmowe i serialowe kreacje - weryfikuje fakty, wskazuje przekłamania, mierzy się z narosłymi wokół pisarek mitami. Jednocześnie rekonstruuje tkankę dawnej codzienności i ożywia odległy, a zarazem fascynujący nas świat.

Zdjęcia Pawła Pierścińskiego opowiadają o świerkowym lesie, kępie traw, starorzeczu Wisły i zapomnianych ruinach zamku. O krajobrazach, które wydają się nam wszystkim dziwnie znajome.Album prezentuje nieznane dotąd zdjęcia wybitnego fotografa, twórcy Kieleckiej Szkoły Krajobrazu. Ich tematem jest przede wszystkim świętokrzyska sceneria. Lasy, pola, łąki i wyrastające wśród nich miasta. Pierściński wędruje poza utartymi szlakami, w miejsca mniej dostępne, ukryte, zapomniane. Uważnie się nim przygląda. Powraca. Rejestruje detale i przemiany.W obiektywie autora pejzaż, klasyczny gatunek, nabiera głębi dokumentalnej i społecznej. Dotyka takich problemów jak los małych miast, industrializacja i jej konsekwencje, przemiany w krajobrazie. To szczególnie ważny głos w dyskusjach o wyzwaniach współczesnego świata, w których zastanawiamy się nad współistnieniem potrzeb człowieka i przyrody, zachowywaniem lokalnych tożsamości oraz ochroną środowiska. Publikacja stanowi efekt wieloletnich prac nad archiwum artysty. Zdjęciom towarzyszą teksty autorstwa Filipa Springera, Agnieszki Kowalskiej i Adama Robińskiego oraz autorek publikacji - Katarzyny Sagatowskiej i Moniki Szewczyk-Wittek.""Miasta, miasteczka, wsie, lasy, łąki, drogi i ścieżki. Architektura okazała, często ruiny. Czasem środek zatłoczonej imprezy, biblioteka czy salon samochodowy. Zdarza się, że głęboki cień lasu. Często gęstwiny, bory, knieje. Fotografowane wielokrotnie, z bliska i daleka, portretowane, dopieszczane krajobrazy z Polski. Powroty do archiwum Pawła Pierścińskiego to za każdym razem przeżycie.""* fragment książki, z tekstu Katarzyny Sagatowskiej i Moniki Szewczyk-WittekPublikacja jest dwujęzyczna

Na stronach albumu powraca do nas Kraków miniony, zatrzymany w kadrze tuż przed wielką zmianą. To zapis metamorfozy miasta, które z cichego ośrodka zamkniętego w sędziwych murach przeobrażało się w nowoczesną metropolię. Na dawnych negatywach ocalał świat pełen unikatowej atmosfery. Dzięki pasji Walerego Rzewuskiego czy rodziny Kriegerów możemy dziś poczuć chłód katedralnych krypt i usłyszeć szum tłumów celebrujących pompatyczne pogrzeby. To zaproszenie do przestrzeni, w której mrok nocy rozpraszał blask gazowych latarni. Kraków na tych fotografiach nie jest jedynie zbiorem zabytków – to żywy organizm, który wciąż potrafi zachwycić dawnym, utraconym spokojem.Zofia Jurczak – absolwentka kulturoznawstwa i Polskiej Szkoły Reportażu. Autorka strony podrozepokulturze.pl oraz książek krajoznawczych. Prowadzi autorskie spacery po Krakowie.