W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Ponad 120 lat polskiej grafiki warsztatowej w jednym tomie! W książce zaprezentowane 290 dzieł 61 artystów z kolekcji Wiesława Fabera. Od klasyków urodzonych w drugiej połowie XIX wieku po twórców współczesnych, które odsłaniają bogactwo technik, tematów i artystycznych wizji. Wiele z tych prac, powstałych w latach 19052025, nigdy wcześniej nie ujrzało światła dziennego.Kolekcję tę Wiesław Faber gromadził przez dziesięciolecia. To zbiór unikatowy, w którym jak w zwierciadle odbija się czas powstania grafik oraz osobowość ich twórców ich wrażliwość, energia i talent. Publikacja ukazuje różnorodność, siłę ekspresji i nieprzemijający urok polskiej grafiki warsztatowej.
Władysław Ślewiński to jeden z najbardziej oryginalnych polskich malarzy przełomu XIX i XX wieku - artysta, który połączył francuską nowoczesność z charakterystyczną dla polskiej sztuki poetyką nastroju. Ślewiński. Zbliżenia Urszuli Kozakowskiej-Zauchy to książka, która pozwala spojrzeć na twórczość tego wyjątkowego artysty z bliska: od pełnych emocji portretów i autoportretów przez nastrojowe pejzaże morskie i górskie po wyjątkowe martwe natury.W książce znajdziemy wybór najlepszych obrazów Ślewińskiego, opatrzonych interesującymi tekstami, w których autorka analizuje ich warstwę formalną i tematykę, a także przybliża źródła inspiracji artysty, specyfikę jego warsztatu oraz konteksty historyczne i artystyczne. Starannie wybrane reprodukcje oraz przystępne, pogłębione komentarze przybliżają twórczość Ślewińskiego, czyniąc z książki fascynujące zaproszenie do świata wspaniałych obrazów jednego z najciekawszych polskich twórców.
Buty Christiana Louboutina trudno pomylić z jakimikolwiek innymi. Zachwycają odważnym, awangardowym wzornictwem, spektakularnymi zdobieniami, najlepszymi materiałami, charakterystycznymi, niebotycznie wysokimi obcasami oraz ogniście czerwonymi podeszwami. To obiekty pożądania, w których moda spotyka się z najlepszym rzemiosłem i nieograniczoną wyobraźnią.Książka Darly-Jane Gilroy opowiada historię najsłynniejszego projektanta butów na świecie, od młodości spędzonej w Paryżu, przez otwarcie pierwszego butiku w 1992 roku, aż po światową sławę i osiągnięcie statusu jednej z największych ikon luksusowego obuwia. Pełne charakteru projekty, niezwykła wyobraźnia projektanta i obsesyjna dbałość o detal - wszystko to składa się na historię człowieka, który na nowo zdefiniował pojęcie kobiecego buta.Fascynującemu tekstowi, przedstawiającemu kolejne etapy kariery Christiana Louboutina, towarzyszą zdjęcia najpiękniejszych modeli obuwia, a także samego, projektanta, który uczynił z butów prawdziwe dzieła sztuki.Darla-Jane Gilroypełni funkcję dyrektorki programowej grupy kierunków Design i Rzemiosło w London College of Fashion. Uczyła studentów studiów podyplomowych w Royal College of Art i School of Fashion and Textiles. Jest także konsultantką w zakresie projektowania i prognozowania trendów i projektantką mody, a jej prace prezentowano między innymi w Muzeum Wiktorii i Alberta. Mieszka w Londynie.
Album prezentuje wybrane dzieła jednego z najwybitniejszych weducistów XVIII wieku – włoskiego malarza Bernardo Bellotta (1721–1780), znanego szerzej jako Canaletto. Artysta, siostrzeniec i uczeń słynnego Giovanniego Antonio Canala, zasłynął jako mistrz miejskich pejzaży – precyzyjnych, pełnych światła i architektonicznego detalu. W albumie zaprezentowano najważniejsze widoki miast europejskich, w tym Warszawy – miasta, które Bellotto sportretował z niezwykłą dokładnością i artystyczną wrażliwością. Jego obrazy, łączące dokumentalną precyzję z malarską elegancją, stanowią nie tylko dzieła sztuki, ale również bezcenne źródło ikonograficzne dla historyków i miłośników architektury. Staranna edycja publikacji pozwala w pełni docenić kunszt Bellotta – artysty, który z fotograficzną niemal dokładnością uchwycił ducha epoki i piękno europejskich metropolii.
Ta wyczekiwana publikacja to zbiór czterech nowatorskich i poruszających dramatów, które odnosiły już spektakularne sukcesy na najważniejszych europejskich scenach teatralnych, uzupełnionych posłowiem Gabrieli Abrasowicz. Główną oś książki stanowi trylogia zatytułowana Miasto Dobrej Nadziei (Grad dobre nade), na którą składają się sztuki: Pieśń miasta (nie jest dla ciebie), Songplay: jedna sekunda dla łasic oraz To nie jest spektakl o twojej urodzie przewodnik po mieście i lesie. Zbiór zamyka wielokrotnie nagradzany utwór #jeanne, skłaniający do głębokiej refleksji nad miejscem jednostki w epoce późnego kapitalizmu, nakreślający baśniową, a zarazem apokaliptyczną wizję rzeczywistości. Utwory zebrane w Pieśniach miasta stanowią niepokorną reakcję na brutalność oraz przemoc ostatniej dekady. Autorka z niezrównaną precyzją obnaża dynamikę europejskiej polityki, rosnące podziały społeczne, religijne uprzedzenia oraz powszechną politykę strachu. Dramaty Ivany Sajko nie skupiają się na tradycyjnie pojmowanych postaciach, lecz konstruują intensywne sytuacje, dając głos marginalizowanym losom. Wykorzystując odniesienia do popkultury, filmu, poezji i surowych realiów wielkiego miasta, autorka zmusza do konfrontacji z niewygodnymi prawdami o naszym społeczeństwie. Pieśni miasta to lektura obowiązkowa dla miłośników współczesnego dramatu i teatru, poszukujących w sztuce przestrzeni do krytycznego myślenia i nadziei na to, że ludzkość zdoła nauczyć się żyć razem. Książka została wydana przy wsparciu finansowym Ministerstwa Kultury i Mediów Republiki Chorwacji.
William Turner (1775–1851) był jednym z najwybitniejszych malarzy brytyjskich epoki romantyzmu oraz artystą, który wywarł ogromny wpływ na rozwój nowoczesnego pejzażu. Już za życia cieszył się uznaniem jako mistrz przedstawiania żywiołów natury – zwłaszcza morza, burz i gwałtownych zjawisk atmosferycznych. W swoich obrazach eksperymentował ze światłem i kolorem, stopniowo odchodząc od precyzyjnego realizmu na rzecz bardziej swobodnej, niemal abstrakcyjnej formy. Jego późne dzieła, pełne rozświetlonych mgieł i rozmytych konturów, zapowiadały rozwiązania, które rozwinęli impresjoniści. Nazywany „malarzem światła”, pozostawił po sobie bogaty dorobek, który do dziś inspiruje artystów i miłośników sztuki na całym świecie.
Z ilustracjami Joanny GrochockiejPomysł był prosty: zapytać ludzi związanych zawodowo z dizajnem i projektowaniem wnętrz o wygląd polskich domów, o to, jak mieszkaliśmy kiedyś, jak mieszkamy dziś, jak zmieniają się nasze gusta i o czym marzymy. Byłam też ciekawa, czy zainteresowania i pasje moich rozmówców wynikają z atmosfery ich rodzinnych domów oraz do jakiego stopnia ich własne domy są uzewnętrznieniem ich charakterów, potrzeb i poglądów. Chciałam się dowiedzieć, jak mieszkają ludzie, których projekty - meble, szkło, porcelana, tkaniny - trafiają do wielu polskich mieszkań. Od strony materialnej domu przeszliśmy więc do historii z dzieciństwa, rodzinnych opowieści, bo dom to przecież znacznie więcej niż cztery ściany umeblowane w takim czy innym stylu, to wspomnienia, emocje, ambicje i pragnienia. Refleksje nad domem zataczały więc coraz szersze kręgi - obejmowały kwestie obyczaju, języka, kultury, mody, urody życia, poszukiwania wzorców i mentalności Polaków. Z tych bardzo osobistych opowieści wyłaniają się historia polskiego dizajnu i historia projektowania mieszkań, uzupełnione rozmowami z historykiem sztuki i socjologiem. Termin 'dom polski' okazał się bardzo pojemny, rozciągnął się na kraj, miasto, krajobraz, błękit nieba i zapach śliwek.AutorkaRozmówcy: Tomasz Augustyniak, Beata Bochińska, Marek Cecuła, Basia Dereń-Marzec, Danuta Duszniak, Maja Ganszyniec, Zbigniew Horbowy, Marek Krajewski, Teresa Kruszewska, Boris Kudlika, Hanna Rechowicz, współtwórczynie programu "Standard": Krystyna Arska-Perepłyś, Viola Damięcka, Agnieszka Putowska-Tomaszewska; Piotr Voelkel, Oskar Zięta
Opis Jerzy Szyłak, profesor doktor habilitowany, zatrudniony w Instytucie Badań nad Kulturą Uniwersytetu Gdańskiego. Członek Zespołu Interdyscyplinarnych Badań Książki Obrazkowej afiliowanego na Wydziale Filologicznym UG. Filolog, filmoznawca i kulturoznawca. Jest autorem szeregu książek, z których większość poświęcona jest teorii i historii komiksu. Do jego najważniejszych publikacji należą: Komiks: świat przerysowany (1998), Komiks w kulturze ikonicznej XX wieku (1999), Poetyka komiksu: warstwa ikoniczna i językowa (2000), Zgwałcone oczy. Komiksowe obrazy przemocy seksualnej (2001). Razem z Hanną Dymel-Trzebiatowską i Małgorzatą Cackowską zredagował dwutomowy leksykon Książka obrazkowa (2017-2020). Teksty Jerzego Szyłaka są przykładami biegłego i efektywnego wykorzystania warsztatu badawczego: Autor z nieodmienną starannością obudowuje wywód odwołaniami do literatury przedmiotu, obficie cytując fragmenty tekstów krytycznych, opracowań czy wypowiedzi samych twórców poświęconych omawianym utworom, tak dla poparcia i udokumentowania linii wywodu, jak i po to, by z nimi polemizować. Przez karty Czytania obrazków przewijają się naprawdę znaczące nazwiska autorów tekstów i ilustracji: od klasyków ilustracji i komiksu (jak Mróz, Butenko, Stanny, Baranowski) po gwiazdy współczesnej sztuki opowiadania obrazkami (Dziubak, Truściński, Concejo). Autor monografii konfrontuje własne doświadczenie lekturowe i efekty zabiegów analitycznych ze świadectwami innych badaczy, krytyków i czytelników, co z jednej strony pozwala naświetlić konteksty towarzyszące realizacji i recepcji badanych tekstów, a z drugiej prowokuje nieraz do interesujących i cennych spostrzeżeń. Badacz wychwytuje i wnikliwie dookreśla kategorie i pojęcia, często pojawiające się w badaniach literatury obrazkowej na prawach sformułowań potocznych, jak np. kategorię albumu w specyficznym, komiksowym wariancie, doprecyzowaną w tekście poświęconym twórczości Przemysława Truścińskiego, czy negatywnie nacechowane pojęcie stylistyki Disneyowskiej, przywoływane jako synonim kiczu i zagrożenie dla wartościowej artystycznie ilustracji autorskiej w tekście Disney, Dziubak i my. Sprawia to, że oprócz opisu, a w kilku przypadkach właściwie przywrócenia dyskursowi krytycznemu znaczących i wartych uwagi postaci i utworów literatury obrazkowej, recenzowana monografia staje się okazją do pogłębionej refleksji na temat wybranych aspektów i odmian tej dziedziny ekspresji []. dr hab., prof. UR Wojciech Birek Spis treści Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu jako książka obrazkowa Różne przygody Gąski Balbinki Anny Hoffmann Autorskie książki obrazkowe Janusza Stannego Wędrówka Pędzla i Ołówka i jej ciąg dalszy Dwa Szare Uszka Krótki tekst o komiksie Pali się! i jego twórcy Skąd się bierze woda sodowa i inne komiksy Tadeusza Baranowskiego Lekcja patriotyzmu Joanny Olech i Edgara Bąka Disney, Dziubak i my Andzia i inne albumy Przemysława Truścińskiego Dwaj panowie. Jeden starszy Bibliografia Spis ilustracji
Album prezentuje wybrane dzieła Władysława Podkowińskiego (1866–1895) – jednego z najważniejszych polskich malarzy końca XIX wieku, a także cenionego rysownika i ilustratora. Artysta kształcił się w Warszawskiej Klasie Rysunkowej oraz w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Po powrocie do kraju współpracował z warszawską prasą, tworząc ilustracje m.in. dla „Tygodnika Ilustrowanego” i „Wędrowca”.
Twórczość Podkowińskiego łączy dwa ważne nurty artystyczne: impresjonizm i symbolizm. Jego obraz Portret Wincentyny Karskiej (1891) uznawany jest za jeden z pierwszych polskich portretów wykonanych w plenerze. Najbardziej znanym dziełem artysty pozostaje Szał uniesień (1894) – obraz, który podczas pierwszej prezentacji wzbudził ogromne emocje i kontrowersje wśród publiczności.
Album prezentuje wybrane dzieła Pawła Kowalewskiego – jednego z przedstawicieli polskiej sztuki współczesnej. Artysta był studentem Stefana Gierowskiego, który uczył nie tylko warsztatu, ale również aktywnego myślenia o malarstwie. Kowalewski wypracował własną, odmienną od profesorskiej drogę twórczą, opartą na silnej ekspresji, świadomym podważaniu zasad estetycznych oraz osobistym stosunku do podejmowanych tematów. Twórczość Kowalewskiego koncentruje się wokół takich zagadnień jak życie, śmierć, przemijanie, ojczyzna, historia i Bóg. Jego malarstwo jest uproszczone i celowo „niepiękne”, a zarazem pełne osobistych emocji i refleksji.
Książka 1000 filmów, które tworzą historię kina przybliża filmy, jakie odcisnęły wpływ na dziesiątą muzę, oraz rzuca na nie świeże spojrzenie. Zaprezentowane zostały tu nie tylko arcydzieła, ale również filmy kontrowersyjne, skandaliczne, nowatorskie czy przeboje box office’u. książkę mogą sięgnąć nie tylko miłośnicy kina, ale także rozpoczynający z nim przygodę czy szukający filmowych inspiracji.
Wyjątkowy zestaw sześciu albumów Beksiński w eleganckim etui. Komplet ten to niepowtarzalna edycja bestsellerowych wydań albumowych zawierających dzieła Zdzisława Beksińskiego, z których dwa ukazały się jeszcze za życia i przy współpracy samego Mistrza. Kolekcja zawiera znakomitą większość prac Zdzisława Beksińskiego z zakresu malarstwa, rysunku oraz grafiki komputerowej, pochodzących z archiwum Muzeum Historycznego w Sanoku oraz zbiorów prywatnych.
Agnieszka Kajczyk w swojej książce opisuje, jak garstce żydowskich filmowców udało się wznowić produkcję filmów jidysz w komunistycznej Polsce, w której podczas wojny wymordowano ponad 90% Żydów. Autorka przedstawia ten fenomen, analizując towarzyszące mu okoliczności społeczne, polityczne, gospodarcze i kulturowe. Zadanie to, ze względu na materiał źródłowy: niepełny, nieuporządkowany i rozproszony, a do tego w trzech językach: polskim, jidysz i hebrajskim, było niezwykle trudne. W niniejszej publikacji Agnieszka Kajczyk nie tylko tworzy wielowymiarowy obraz żydowskiego środowiska artystyczno-filmowego, ale także koryguje błędy i nieścisłości faktograficzne, przybliża sylwetki filmowców oraz podejmuje próbę interpretacji filmów żydowskich powstałych w pierwszym pięcioleciu po wojnie. Historia spółdzielni filmowej „Kinor”, w której bez wątpienia główną rolę odgrywał rzutki przedwojenny producent [Saul Goskind], była niezwykle dynamiczna, pełna zawiłości i zwrotów akcji, a dzieje jej samej mogłyby posłużyć za gotowy scenariusz do filmu sensacyjnego. Filmy produkowane przez Saula Goskinda i jego zespół, najpierw w ramach sekcji filmowej WKiP, a później spółdzielni „Kinor”, były z jednej strony istotnym przejawem kontynuacji kultury jidysz po wojnie, a z drugiej wizualnym świadectwem procesu odradzania się życia żydowskiego w Polsce o ogromnej wartości poznawczej i historycznej. Dla badacza stanowią one dzisiaj niezwykle cenny materiał dokumentalny pokazujący życie społeczności żydowskiej w powojennej Polsce. Bez względu na ich propagandowy charakter są istotnym źródłem badań nie tylko nad rzeczywistością tego okresu, lecz także, ze względu na intencjonalność dzieła filmowego, nad przedstawieniem tej rzeczywistości z perspektywy ocalałych. Są także swoistym odzwierciedleniem obowiązującej wówczas ideologii. Uwikłanie kina w politykę państwa było bowiem ewidentne i dotyczyło zarówno filmów polskich, jak i żydowskich. Ze wstępu [Agnieszka Kajczyk] podjęła temat ważny i ciekawy, a książka bez wątpienia wypełni istotną lukę w badaniach nad historią polskiego kina i powojennej kultury żydowskiej. Zresztą, wcześniej podobnego opracowania po prostu nie było. [...] Wartość książki wynika jednak także z erudycji Autorki, jej doskonałej orientacji w podejmowanych zagadnieniach, umiejętności krytycznego wykorzystania źródeł, dobrego doboru argumentów, formułowania wielu trafnych rozpoznań i spostrzeżeń, ale także uzasadnionego sposobu wskazywania na wątpliwości. Z recenzji
Egipcjanie czcili akację i lotos, w czasach wiktoriańskich "mowa kwiatów" pozwalała w subtelny sposób wyznawać uczucia. To, że rośliny i pejzaże pojawiały się na słynnych płótnach Vincenta van Gogha i Georgii O'Keeffe było nie bez znaczenia. Ludzkość bowiem od wieków stara się nadać wyjątkowe znaczenie otaczającej nas przyrodzie.Ten bogato ilustrowany przewodnik w wyrafinowany sposób łączący botanikę, sztukę, etnologię i mitologię pokazuje, jak rośliny były prezentowane w sztuce i kulturze na przestrzeni dziejów oraz jakie znaczenie im nadawano. To nie tylko przewodnik botaniczny, ale raczej artystyczno-kulturowa encyklopedia, która łączy wiedzę z estetyką i interpretacją symboliki roślin.
Wyjątkowa, elegancka edycja KOMEDII Williama Shakespeare’a w przekładzie Stanisława Barańczaka
„Barańczak ma absolutny słuch językowy i magiczny dar rymowania”.
Jan Kott
„Mówi mi się Barańczaka tak, jak się oddycha powietrzem – tłumacz prowadzi mnie przez najbardziej powikłane i zaplątane wątki myślowe z krystaliczną prostotą”.
Jan Peszek
„W Polsce tylko Stanisław Barańczak potrafi tak tłumaczyć Szekspira”.
Andrzej Seweryn
Komedie to obok Tragedii i Kronik druga odsłona unikatowej kolekcji dzieł Shakespeare’a w przekładzie Barańczaka. Limitowana edycja poświęcona została dwóm tuzom literatury, najsłynniejszemu bardowi świata i jednemu z najważniejszych tłumaczy.
Wyjątkowa, elegancka edycja TRAGEDII I KRONIK Williama Shakespeare’a w przekładzie Stanisława Barańczaka
„Wszystko, czego mi zabrakło w poprzednich tłumaczeniach, znalazłem u Barańczaka: jasność, potoczystość, cudowny rytm i lapidarność przekładu wprost do grania”.
Tadeusz Łomnicki
„W pierwszym olśnieniu tekstem jestem zaszokowany jego jasnością, prostotą, szaloną komunikatywnością”.
Gustaw Holoubek
Tragedie i Kroniki to obok Komedii druga odsłona unikatowej kolekcji dzieł Shakespeare’a w przekładzie Barańczaka. Limitowana edycja poświęcona została dwóm tuzom literatury, najsłynniejszemu bardowi świata i jednemu z najważniejszych tłumaczy.
MITOLOGIA GRECKO-RZYMSKA W MALARSTWIE
• Muzeum, które zmieścisz w torbie! Odkrywaj i rozpoznawaj mitologię w dziełach sztuki od renesansu po współczesność.
• Mitologia opowiedziana pędzlem 70 wybitnych artystów, od Botticellego przez Artemisię Gentileschi aż po Chagalla.
• Tematyczne rozdziały, w których poznasz bogów, herosów i stworzenia zamieszkujące mityczne krainy.
Camille Jouneaux jest niezależną pisarką i felietonistką zajmującą się kulturą. Współpracuje z wiodącymi instytucjami, aby uczynić sztukę bardziej dostępną i zachęcić do odwiedzania muzeów.
Pakiet surrealistyczny składa się z dwóch fantastycznych książek: "Artystki i surrealizm" oraz "Surrealistyczne przestrzenie. Życie i sztuka Leonory Carrington". Artystki i surrealizm Pionierska książka "Artystki i surrealizm" Whitney Chadwick to najbardziej wszechstronne omówienie życia, myśli i dzieł niezwykłych kobiet, które stały się ważną częścią ruchu surrealistycznego. Leonora Carrington, Leonor Fini, Frida Kahlo, Dorothea Tanning i wiele innych artystek to ikony tamtej epoki – a zarazem odważne dziewczyny, które nie pozwoliły się zamknąć w roli modelek i muz, lecz podążyły własną ścieżką, by poprzez surrealizm osiągnąć dojrzałość twórczą oraz to, co wówczas nazywano „wyzwoleniem ducha”. Historie ich życia oraz ich dokonania zostały tutaj przedstawione na tle burzliwych lat dwudziestych, trzydziestych i czterdziestych XX wieku, w cieniu wojny, która skazała surrealizm na wygnanie za ocean – do Nowego Jorku i do Meksyku. Whitney Chadwick, autorka Kobiet, sztuki i społeczeństwa, publikacji przyjętej z uznaniem zarówno przez krytyków sztuki, jak i przez czytelników, w trakcie prowadzenia swoich badań rozmawiała i korespondowała z większością bohaterek tej książki. Poza bogactwem ilustracji włączyła do niej również liczne dokumenty, nigdy wcześniej niepublikowane, do tej pory nieznane szerszej publiczności, a nawet ekspertom w dziedzinie surrealizmu. Te przełomowe badania odmieniły krytycznoartystyczne losy surrealistek i stały się podstawą do całkowitej rewizji ich historii. Książka Whitney Chadwick zaś zyskała status klasycznego opracowania poświęconego artystkom surrealizmu. Na tym źródle opierają się dzisiaj osoby, które same sztukę uprawiają, jak i te, które zajmują się jej krytyką i historią. W historii kultury surrealizm bez wątpienia był rewolucją. Dziś, gdy mija sto lat od chwili ogłoszenia słynnego manifestu André Bretona, przyszedł wreszcie czas na to, by również surrealistkom przywrócić należne im miejsce. Te kobiety łączyły w sobie miłość do życia z miłością do sztuki, a ich pasja jest nadal żywa, czego najlepszym dowodem stała się ta książka. Surrealistyczne przestrzenie. Życie i sztuka Leonory Carrington Leonora Carrington należała do awangardy – zarówno w historii kobiet artystek, jak i w rozwoju surrealizmu. Była wizjonerką, a jej zainteresowania – takie jak feminizm, ekologia, tajemniczy świat mistyki czy wzajemne powiązania wszelkich zjawisk – podziela dziś wielu ludzi. Sprzeciwiając się normom i konwenansom swoich czasów, Leonora porzuciła rodzinę, społeczeństwo i Anglię, by otworzyć się na nowe doświadczenia w Europie, a także w obu Amerykach, i stworzyć własny, niepowtarzalny styl artystyczny. W tej poruszającej ilustrowanej biografii dziennikarka i pisarka Joanna Moorhead podąża śladem swej kuzynki, aby ze swadą opisać życie i twórczość Leonory, jej miłości i przyjaźnie. Zabiera czytelnika w osobistą podróż przez Wielką Brytanię, Europę, Stany Zjednoczone i Meksyk. Opisuje miejsca i spotkania, które odcisnęły trwałe piętno w pamięci Leonory Carrington: kuchnię jej babki, z ogromnym piecem; kryjówkę w odległym zakątku Kornwalii, gdzie spędziła wakacje z Maxem Ernstem, Lee Miller i Man Rayem; szpital psychiatryczny w Santanderze; Nowy Jork, w którym zamieszkała wśród innych emigrantów z Europy; oraz jej ostatnie schronienie w mieście Meksyk – miejsca i wydarzenia, które powracały (nierzadko po dziesiątkach lat) w sztuce Leonory i w jej twórczości literackiej. „Domy są jak ciało” – napisała Leonora Carrington w powieści Trąbka do słuchania (1974). „Jesteśmy związani ze ścianami i meblami tak samo, jak jesteśmy uzależnieni od naszych wątrób, kręgosłupów, skóry i krwiobiegu”. „Zajmująca i ważna. Joanna Moorhead przedstawia historię życia artystki w postaci zbioru opowiadań, które składają się na zapadający w pamięć obraz wspaniałej, ekscentrycznej Leonory Carrington. – Katy Hessel (Historia sztuki bez mężczyzn). „Leonora ożywa na stronach tej fascynującej biografii brytyjskiej surrealistki i niestrudzonej wędrowniczki. Niebanalna, osobista opowieść Joanny Moorhead jest równie fascynująca, jak hipnotyczne obrazy Leonory Carrington”. – Charlotte Mullins (Krótka historia sztuki). Joanna Moorhead jest dziennikarką, która pisze między innymi dla „Guardiana”, „Observera”, i „Timesa”. W 2010 roku była kuratorką wystawy objazdowej „Surreal Friends” (Surrealistyczne przyjaciółki), poświęconej twórczości Leonory Carrington, Remedios Varo i Kati Horny. Jej wspomnieniowa książka The Surreal Life of Leonora Carrington (Surrealistyczne życie Leonory Carrington), wydana w 2017 roku w języku angielskim i hiszpańskim, spotkała się z uznaniem krytyków: „Równie dziwna i niepokojąca, jak surrealistyczne obrazy Leonory Carrington” – Lynn Barber, „The Sunday Times”; „Doskonałe połączenie krytyki sztuki i pasjonującej opowieści” – Rachel Spence, „Financial Times”. Joanna Moorhead jest także autorką ośmiu innych książek.
Książka ta ma nietypową jak na pracę teatrologiczną kompozycję. Jej pierwsza część zawiera obszerny biogram Ludwika Solskiego. W drugiej znajdują się syntetyczne charakterystyki jego osiągnięć jako aktora, reżysera i dyrektora teatrów. Następne dwa rozdziały powstały z przekonania, że powinnością teatrologa jest pokazanie, jaką rolę odegrał ten artysta w biografii Wyspiańskiego i współczesnych dramaturgów, którzy dopiero wkraczali w ówczesne życie literacko-teatralne. Z tego powodu pojawia się tam tekst poświęcony współpracy Solskiego z Karolem Hubertem Rostworowskim, dramaturgiem uważanym w ostatnich latach Młodej Polski i w dwudziestoleciu międzywojennym za jedynego następcę Wyspiańskiego. Najbardziej zaskakująca dla czytelnika jest jednak ostatnia propozycja przybliżenia osoby legendarnego artysty, czyli sztuka dramatyczna przedstawiająca Solskiego na teatralnej scenie w kluczowym momencie życia - obchodów setnych urodzin i jubileuszu osiemdziesięciolecia pracy scenicznej. Solski i Witkacy. Dramat w trzech aktach jest daleko wykraczającą poza standardy teatrologiczne formą zwieńczenia naukowych poszukiwań. Inspiracją do napisania tej sztuki były niewątpliwie realne wydarzenia z biografii artysty, niemniej pozostaje ona tekstem literackim, subiektywnie dopełniającym obraz fascynującej postaci Solskiego."Charakteryzując poszczególne role, Popiel nakreślił sposoby ich budowania przez aktora i zarazem tak plastycznie zaprezentował najważniejsze z nich, że czytelnik może bez trudu wyobrazić sobie na scenie Solskiego jako Judasza albo Fryderyka Wielkiego. [] Ostatnia część książki to niemałe zaskoczenie - Autor przedstawia sylwetkę Solskiego poprzez medium stricte literackie. [] Uważam tę publikację za niezwykle wartościową. Wypełnia ona istotną lukę w badaniach teatralnych, a oryginalna, zaskakująca forma przysporzy jej bez wątpienia wielu czytelników".Z recenzji dr hab. Beaty Guczalskiej, prof. ASTJacek Popiel - profesor nauk humanistycznych, teatrolog, historyk literatury, nauczyciel akademicki w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1978-2020 związany także z Akademią Sztuk Teatralnych w Krakowie. Autor prac z historii teatru i dramatu polskiego, między innymi: Sztuka dramatyczna Karola Huberta Rostworowskiego (1990), Los artysty w czasach zniewolenia. Teatr Rapsodyczny 1941 1967 (2006), Teatr Danuty Michałowskiej. Od "Króla-Ducha" do "Tryptyku rzymskiego" (2011), Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki (2024), Uniwersytet przestrzenią wolności (2024). Jest również autorem dramatów, adaptacji scenicznych i scenariuszy teatralnych. Jego sztuka Doktor Korczak była wystawiana między innymi w Tokio (2001) i Osace (2005). W 2025 roku ukazała się książka Wyspiański. Tryptyk dramatyczny. Zamieszczona w niej sztuka Wyspiański. Sceny z życia artysty została zrealizowana jako pięcioodcinkowy serial teatru radiowego w reżyserii Doroty Segdy.
"Żyjemy w świecie nawiedzanym przez widma przyszłości, które się nie ziściły. Muzyka, film i literatura nieustannie recyklingują estetyki minionych dekad, nie oferując nowych form twórczych. Rzeczywistość późnego kapitalizmu oznacza stagnację.W swych esejach Mark Fisher próbuje zrozumieć, dlaczego współczesność wydaje się zamknięta w pętli nieustających powrotów, a nowe wizje przyszłości stały się niewyobrażalne. Łączy osobiste doświadczenia z refleksją filozoficzną i dowodzi, że wszechobecna depresja jest syndromem społecznym i politycznym. Szuka śladów utraconych przyszłości w dziełach Davida Peace'a, Johna Le Carr, Christophera Nolana, Joy Division, Buriala czy Stanleya Kubricka."
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
