W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Cuda kultury. Świat to fascynujący album prezentujący najwspanialsze dzieła stworzone przez człowieka na przestrzeni wieków. Na kartach tej książki odkryjesz budowle pełne historii i kunsztu, monumentalne świątynie i zamki, wyjątkowe muzea oraz symbole narodów, które stały się ikonami światowego dziedzictwa. W publikacji znajdziesz opisy miejsc, które od wieków zachwycają podróżnych i miłośników kultury. Interesujące opisy zilustrowano wieloma fotografiami, dzięki którym możesz poczuć atmosferę najpiękniejszych miejsc świata.
Monografia dotyczy zagadnienia obecności sztuki we współczesnym dyskursie humanistycznym. Zwrócona jest uwaga na rangę społecznego oddziaływania wypowiedzi artystycznych. Wykazujemy, że teksty sztuki stanowiły i wciąż stanowią nie tylko komentarz do faktów, zjawisk, emocji obserwowanych wokół, ale także są swoistym prognostykiem przyszłości. Analizie poddane zostały zarówno dzieła i wypowiedzi o sztuce współczesnych artystów jak również tych, którzy reprezentowali starsze pokolenie. Zwracamy uwagę na kluczowe zagadnienia formalne i aksjologiczne w tym formy obecności kwestii metafizycznych. Przedstawione w książce propozycje artystyczne wykazują uniwersalny i aktualny charakter. Pozwalają odbiorcom skonfrontować się z podstawowymi wyzwaniami, jakie stawia przed nami rzeczywistość i z pytaniami o rolę i miejsce w doczesności i tradycji.
Grot Fausta to monografia składająca się z trzech części. Pierwsze dwie prezentują szczegółowe rekonstrukcje, analizy i interpretacje dwóch wyreżyserowanych przez Jerzego Grotowskiego inscenizacji dramatów odwołujących się do legendy Fausta: przedstawienia według poematu dramatycznego Johanna Wolfganga Goethego (Teatr Polski w Poznaniu, prem. 13 kwietnia 1960) oraz według Tragicznych dziejów doktora Fausta (Teatr-Laboratorium 13 Rzędów w Opolu, prem. 23 kwietnia 1963). Część trzecia poświęcona jest Faustycznym dziejom teatru Grotowskiego, zawiera między innymi syntetyczne interpretacje Studium o Hamlecie i Księcia Niezłomnego oraz najbardziej rozbudowaną analizę i interpretację Apocalypsis cum figuris. Książka jest propozycją spojrzenia na teatr Grotowskiego nie z dominującej dotychczas perspektywy Chrystocentrycznej, zgodnie z którą jego główną akcję stanowią powroty Chrystusa, ale przez pryzmat matrycy Faustycznej wyprowadzanej z analiz inscenizacji mitu Fausta. Obok oryginalnych interpretacji, książka zawiera najpełniejsze z dotychczasowych rekonstrukcje dwóch przedstawień, oparte na niewykorzystywanych wcześniej materiałach, w szczególności egzemplarzach teatralnych (Faust) i aktorskich (egzemplarz Zbigniewa Cynkutisa do Tragicznych dziejów doktora Fausta ze szczegółowymi notatkami aktora).
Książka poświęcona socrealizmowi w architekturze polskiej z krytycznym wydaniem w formie aneksu wywiadów przeprowadzonych w 1990 roku przez Tadeusza Baruckiego, architekta i wybitnego historyka, popularyzatora architektury współczesnej. Dokumentują one niezwykle ważny fragment dziejów powojennej Polski, tj. czasy socrealizmu (1949-1956). Jego rozmówcami były osoby odpowiedzialne za kreowanie podstaw programowych i wdrażanie tego kierunku w architekturze: S. Tworkowski, Z. Malicki, A. Kotarbiński, J. Bogusz, A. Wolski, R. Piotrowski, E. Goldzamt, Z. Skibniewski. Oprócz nich wypowiadają się twórcy dzieł uznanych wówczas za czołowe przykłady socrealizmu: Domu Partii w Warszawie (W. Kłyszewski, J. Wierzbicki, E. Mokrzyński), Nowych Tychów (K. Wejchert, H. Adamczewska-Wejchert), Nowej Huty (S. Juchnowicz, J. Ingarden), gmachu Związków Zawodowych w Katowicach (H. Buszko), Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Warszawie (S. Jankowski) oraz ci, którym z socrealizmem było nie po drodze (J. Nowicki, R. Ihnatowicz).
Publikacja Jarosława Mulczyńskiego jest kontynuacją jego książki z2019 r. Życie artystyczne w Poznaniu w latach 1919-1939. Wydany wówczas tom opisuje rozmaite instytucje artystyczne i pozaartystyczne oraz prywatne inicjatywy przyczyniające się do rozwoju sztuki w stolicy Wielkopolski. Na kartach niniejszej książki autor koncentruje się na aktywności artystycznej (malarskiej, rzeźbiarskiej i graficznej) miejscowych twórców międzywojnia. Oprócz skrupulatnie zebranych danych faktograficznych wydanie zawiera mnóstwo reprodukcji, często wcześniej niepublikowanych i niezwykle oryginalnych dzieł.
Katalog kolekcji muzycznej Joannesa Chrysostomusa Zalaskiego zawiera opisy ponad stu utworów zachowanych w blisko dwudziestu rękopisach, gromadzonych przez kościelnego kantora w drugiej połowie XVII wieku. Kolekcja licząca zapewne pierwotnie znacznie więcej źródeł kompletowana była we wszystkich trzech miejscach pracy Zalaskiego: Prusicach, Namysłowie i Brzegu; mimo niepełnego stanu zachowania stanowi dziś cenne świadectwo kultury muzycznej Śląska w czasach przemian wyznaniowych po wojnie trzydziestoletniej. Rekordy katalogowe zawierają szczegółowe opisy rękopisów i zawartych w nich utworów, z uwzględnieniem konkordancji, źródeł tekstu oraz incipitów muzycznych w formie partyturowej.
Sztuka bywa olśniewająca, ale rynek sztuki bywa bezwzględny.Ta książka łączy jedno i drugie: wrażliwość kolekcjonera z chłodną precyzją praktyka, który zna mechanizmy stojące za ceną, prestiżem i właściwym "momentem" dla dzieła.To nie jest podręcznik historii sztuki ani akademicki wykład. To mapa poruszania się po rynku: od galerii i pracowni artysty po domy aukcyjne, doradców, kolekcjonerów i instytucje, które nadają dziełom rangę albo ją odbierają. Autor pokazuje, jak naprawdę działa rynek pierwotny i wtórny, jak czytać sygnały przesądzające o wartości, oraz jak podejmować decyzje zakupowe z klasą, spokojem i pełną świadomością ryzyka.W publikacji znajdziesz strategie kolekcjonowania, zasady weryfikacji, checklisty oraz praktyczne wskazówki dotyczące aukcji, kosztów, dokumentacji i współpracy z ekspertami. A jednocześnie jest tu to, co w sztuce najważniejsze: refleksja o wartości, która nie kończy się na liczbie w katalogu. O wyborach, odpowiedzialności i etyce kolekcjonowania oraz o tym, dlaczego rynek sztuki jest nie tylko ekonomią, lecz także kulturą, emocją i reputacją.To książka dla tych, którzy kochają sztukę i chcą ją rozumieć także wtedy, gdy w grę wchodzą pieniądze.
Gdy pod koniec ubiegłego wieku kształtował się kanon kultowych filmów i seriali PRL-u, trafiły do niego takie produkcje jakRejs,Sami swoiczy dzieła Stanisława Barei - komedie wyśmiewające rzeczywistość minionego systemu i narodowe przywary Polaków. Jak to możliwe, że w tym samym gronie znalazł się również07 zgłoś się, poważny serial o oficerze Milicji Obywatelskiej, formacji powszechnie nielubianej i kojarzonej z represjami politycznymi? Rafał Dajbor z pasją śledzi fenomen popularności porucznika Borewicza, który zyskał już status ikony polskiej popkultury. Zagląda za kulisy powstawania serialu, przywołuje nieznane anegdoty z planu i próbuje rozwiać narosłe wokół produkcji stereotypy.To książka dla wszystkich, którzy chcą spojrzeć na Borewicza świeżym okiem - nie tylko jak na bohatera serialu kryminalnego, lecz także jak na zjawisko kulturowe, które do dziś fascynuje kolejne pokolenia widzów.
Ostatnia rozmowa z Emilianem Kamińskim - aktorem, reżyserem, dyrektorem teatru, ale przede wszystkim człowiekiem wrażliwym na świat, konsekwentnie realizującym swoje marzenia. Szczerze opowiedział w niej o dzieciństwie, rodzinie, mistrzach, teatrze. Jedynym tematem, którego nie poruszył, była jego choroba.Dla najbliższych Miluś, dla niektórych Diabluś. Życie nieraz pisało dla niego trudne scenariusze, mimo to reżyserował je według własnych zasad, zawsze z uśmiechem i pokorą. Ambitny, odważny, silny, lecz z wyczuwalną miękkością w sercu. Aktor Łomnickiego i Hanuszkiewicza, skromnie nazywający się "rzemieślnikiem", piewca szacunku do pracy i widza, no i wreszcie - niedościgniony mistrz dowcipu.Kamiński miał na koncie ponad setkę ról teatralnych, filmowych i dubbingowych. W stanie wojennym współtworzył Teatr Domowy, będący formą sprzeciwu wobec reżimu. Uwielbiany przez publiczność za rolę Jerzego w ekranizacji powieści "Szaleństwa panny Ewy" Kornela Makuszyńskiego, Wojciecha Marszałka w serialu "M jak miłość" i Pumby w kultowym "Królu Lwie". Z miłości do teatru i Warszawy w 2009 roku w zrujnowanych piwnicznych pomieszczeniach stworzył Teatr Kamienica. Scenę, która w niedługim czasie stała się ważnym punktem na kulturalnej mapie stolicy, traktował jako dom i filozofię życia. O Emilianie Kamińskim opowiadają również jego rodzina, przyjaciele i towarzysze z aktorskiego szlaku, m.in. Justyna Sieńczyłło, Dorota Kamińska, Krystyna Janda, Wiktor Zborowski, Piotr Fronczewski, Magdalena Zawadzka, Katarzyna Cichopek.Patrycja Pawlik - studiowała na Aberystwyth University w Walii, absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim oraz zarządzania kulturą i mediami na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończyła London School of Public Relations. Od blisko 15 lat związana z branżą PR i mediami. Ekspertka od komunikacji i budowania relacji, zwłaszcza tych opartych na ponadczasowych wartościach. Lubi pytać i słuchać, dlatego rozwija się również jako coach. Kocha teatr i podróże. Praktykująca miłośniczka języka włoskiego, tamtejszej kuchni i podejścia do życia. Szczęśliwa mama Marcelinki.
I ślubuję Ci skandale, zdrady, rozstania i powroty póki śmierć nas nie rozłączy.Czy poeci potrafili kochać równie pięknie, jak opisywali miłość w swoich wierszach?To nie jest zbiór suchych biografii. To opowieści o ludziach, uczestnikach i bohaterach romansów, dramatów, chwil zachwytu, zdrad i powrotów.Znajdziesz tu historie miłości od pierwszego wejrzenia aż do śmierci, jak ta Juliana Tuwima do Stefanii Marchew, oraz te bez szczęśliwego zakończenia - pełne skandalu, kłamstwi śmierci, jak związek Stanisława Przybyszewskiego i Dagny Juel. A nawet historie, które wymykają się schematom, jak ta o wspólnym życiu Jarosława Iwaszkiewicza i jego żony Anny, które trwało ponad pół wieku i przetrwało wszystko: wojny, zmiany ustrojowe oraz homoseksualizm samego Iwaszkiewicza.Przyjrzyj się z bliska ludziom, których znamy z okładek tomików, z portretów w sepii, ze szkolnych lekcji. Zajrzyj do ich kuchni, ich sypialni, do ich codzienności.W końcu wszyscy jesteśmy tylko ludźmi.
Książka jest fundamentalnym dziełem spełniającym oczekiwania wszystkich, którzy interesują się sztuką i architekturą. Przetłumaczona na wiele języków, stale wznawiana i aktualizowana jest cenną pomocą dla studentów zarówno historii sztuki, jak i architektury. Bogaty materiał usystematyzowany został w przemyślany sposób. Osobne rozdziały poświęcone są wiedzy o stylach w zakresie budownictwa: sakralnego, budowy zamków, pałaców i budownictwa komunalnego. Zawiera leksykon ilustrowany, 5-języczny słownik pojęć, liczne mapy, indeks miejscowości i nazwisk.
Antologia tekstów Tomka Lipińskiego, które na trwałe weszły do polskiej kultury cytowanych, powtarzanych, krążących w obiegu społecznym jako rozpoznawalne frazy kolejnych pokoleń. W wyborze, opracowaniu i z obszernym omówieniem Artura Burszty utwory te po raz pierwszy czytane są jako literatura: bez muzycznego kontekstu, ze skupieniem na samym słowie. Książka zapisuje drogę twórczą przemierzaną od ponad czterech dekad i odsłania poetycką konsekwencję autora, który od początku traktował piosenkę jako formę myślenia, mówienia i odpowiedzialności za język. Teksty te działają jak sejsmograf: rejestrują napięcia i drgania rzeczywistości, zanim przerodzą się w wstrząs, dlatego wiele z nich brzmi dziś zaskakująco aktualnie. Całość dopełniają legendarne fotografie Michała Wasążnika wizualny zapis tego samego czasu i doświadczenia, widziany z bliska i bez nostalgii. Książka ukazuje się krótko po przyznaniu Lipińskiemu Paszportu Polityki w kategorii Kreator Kultury, między tomami autobiografii, stając się lekturą nie tylko uzupełniającą, lecz konieczną.
Rzeźba, głównie ze względu na wysiłek fizyczny, jakiego wymagała, była przed wieki dziedziną zarezerwowaną wyłącznie dla mężczyzn. Rzeźby były przez mężczyzn nie tylko wykonywane, ale także zamawiane, oceniane i oglądane. To mężczyźni o nich rozmawiali, pisali, uczyli. Znalazły się jednak artystki, które zdecydowały się rzucić wyzwanie zastanemu porządkowi i wkroczyć na trudną drogę twórczości rzeźbiarskiej.O nich właśnie opowiada Dagmara Budzbon-Szymańska w książce Rzeźbiarki, ukazując historię polskiej rzeźby z perspektywy kobiet. Każda z opisanych przez autorkę kobiet, żeby tworzyć, musiała pokonać tabu - społeczne, tematyczne, materiałowe, językowe, a czasem wszystkie naraz. Każda zostawiła po sobie wspaniałe prace, niejednokrotnie nieoczywiste, wprowadzające nową jakość, a jednak często nadal zbyt mało docenione. Wśród przedstawionych w książce rzeźbiarek znalazły się między innymi: Antonina Rożniatowska, Olga Niewska, Magdalena Gross, Alina Szapocznikow, Magdalena Abakanowicz, Alina Ślesińska, Wanda Czełkowska, Teresa Brzóskiewicz,Barbara Falender, Katarzyna Józefowicz, Agata Agatowska i Martyna Pająk.Dagmara Budzbon-Szymańska nawiązuje z każdą z opisywanych artystek dialog, by bardziej przekonywująco opowiedzieć o niej i jej dokonaniach. Zbierając materiały do książki, przeczesywała archiwa, szukała wypowiedzi artystek, rozmawiała z nimi samymi lub z ich spadkobiercami. Cytaty, które przeplatają się jej z tekstem, pochodzą od samych rzeźbiarek - to ich własne słowa, przemyślenia, postulaty, które zostały zaczerpnięte ze źródeł archiwalnych, wywiadów, listów, wreszcie z licznych rozmów.
Wspaniały hołd dla arcydzieł holenderskiego złotego wiekuKolorowe reprodukcje opisywanych dziełLaureatka Prize for Nonfiction 2024Top 100 Must-Read Book magazynu "Time"Nominowana do Women's Prize for Nonfiction 202412 października 1654 roku holenderskim miastem Delft wstrząsa nagła eksplozja. Carel Fabritius - dziś znany na świecie ze znakomitego obrazu Szczygieł - pracował wtedy w swoim atelier. Wraz z wieloma innymi mieszkańcami nie przeżył tego dnia.Laura Cumming wprowadza nas w fascynujący świat Fabritiusa. Włócząc się po amsterdamskich zaułkach, przemierzając równinny krajobraz lub przystając w ciszy na nabrzeżu, odnajduje bogactwo codzienności, w której zrodziło się piękno dzieł Vermeera i Rembrandta, Halsa i de Hoocha. Snuje też osobistą opowieść o relacji z ojcem, szkockim artystą Jamesem Cummingiem, który przekazał jej wiedzę o kolorach, świetle i pożytkach z zaglądania pod podszewkę."Zdarza się, że widok obrazu wywołuje grom, który na zawsze zmienia nasze życie i staje się początkiem miłosnego związku tak wyjątkowego w swej naturze, że doświadczają go jedynie wybrani szczęśliwcy - intymnej relacji z dziełem sztuki i jego twórcą. O takim właśnie olśnieniu opowiada w szczerej i osobistej książce Laura Cumming, Szkotka zauroczona Holendrem Carelem Fabritiusem, malarzem, któremu śmierć przyniósł wybuch prochowni w Delft w 1654 roku. Nieżyjącym od prawie czterech wieków, choć wciąż obecnym".Prof. Piotr Oczko, UJ
Reporterska podróż przez miasta, które dzięki determinacji i pomysłowości stworzyły przestrzeń przyjazną do życia, w centrum stawiając człowieka i jego codzienne potrzeby.Odwiedzamy m.in. Bilbao, w którym ruchome schody łączą dzielnice położone na różnych wysokościach. Berno, gdzie mieszkańcy pakują ubrania do szczelnych toreb, wskakują z nimi do wody i spływają z nurtem rzeki. Wreszcie Oulu, gdzie najpierw odśnieża się ścieżki rowerowe, a dopiero potem jezdnie.
Alfons Mucha (1860-1939). Był czeskim malarzem, ilustratorem i grafikiem, uznawanym za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli secesji. Mucha zdobył międzynarodową sławę dzięki swoim charakterystycznym plakatom, zwłaszcza tym tworzonym dla słynnej aktorki Sarah Bernhardt. Jego styl wyróżniał się ornamentalnością, delikatnymi liniami, pastelowymi kolorami i wizerunkami kobiet otoczonych roślinnymi motywami. Po latach spędzonych w Paryżu i innych miastach Europy, Mucha powrócił do ojczyzny, gdzie stworzył swoje największe dzieło - monumentalny cykl malarski "Epopeja słowiańska", przedstawiający historię narodów słowiańskich. Album prezentuje blisko 60 dzieł tego artysty.
Ten poręczny przewodnik zawiera ponad 300 rysunków anatomicznych, koncentrujących się na strukturze i formie głowy, twarzy oraz szyi. Michel Lauricella - artysta i nauczyciel znany z łączenia akademickiej anatomii z podejściem artystycznym - rozbija złożone formy na uproszczone kształty geometryczne i płaszczyzny, co pomaga artystom zrozumieć, jak konstruować realistyczne portrety zarówno z obserwacji, jak i z wyobraźni.Szczegółowe studia proporcji twarzy, struktury czaszki, mięśni i rozmieszczenia tkanki tłuszczowej.Diagramy pokazujące uproszczone formy geometryczne i anatomiczne.Praktyczne wskazówki dotyczące rysowania włosów i oddawania wyrazu twarzy.Odsłonięty grzbiet umożliwiający swobodne rozkładanie książki podczas rysowania.Odpowiednia dla artystów na każdym poziomie zaawansowania - od początkujących po profesjonalistów.Dla portrecistów, ilustratorów komiksów i mangi, projektantów mody, twórców gier i animacji, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę o budowie ludzkiej głowy i twarzy.
Najnowszy tomik w serii "Fotografia", w którym dotychczas ukazały się minialbumy o Zdzisławie Beksińskim i Janie Bułhaku, prezentuje zdjęcia wykonane przez jednego z najwybitniejszych twórców początku XX wieku - Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego).Ten niezwykle zdolny artysta był nie tylko malarzem i dramaturgiem, lecz także fotografem. Tematem jego zdjęć byli głównie członkowie rodziny, przyjaciele i ukochane, w tym tragicznie zmarła Jadwiga Janczewska. Witkacy fotografował również Tatry, Zakopane oraz zagraniczne miejscowości, które odwiedzał między innymi z ojcem Stanisławem Witkiewiczem. Na szczególną uwagę zasługują także autoportrety, na których nierzadko pokazywał siebie w humorystyczny sposób - warto chociażby wymienić słynne "Miny".Minialbum opatrzony wstępem Zofii Radwańskiej prezentuje najciekawsze fotografie Witkacego zgromadzone w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem.
Minialbum prezentuje blisko 60 zdjęć autorstwa wybitnego fotografika i czujnego obserwatora rzeczywistości - Chrisa Niedenthala. W fotografiach tych odnajdujemy nie tylko obraz świata lat 70., 80. i 90. ubiegłego wieku, ale także kadry współczesnych wydarzeń sprzed kilku-kilkunastu lat. Na wszystkich fotografiach możemy dostrzec echo czasu - jego troski, nadzieje i zwykłe gesty ludzi. Niedenthal jednocześnie dokumentuje rzeczywistość i ją przenika, wyławia często pomijane, ale znaczące, momenty. Jest ze swoim aparatem tam, gdzie historia miesza się z codziennością, tam, gdzie mają miejsce wielkie przemiany i gdzie pozornie nic się nie działo. Album ten jest zaproszeniem, by spojrzeć zarówno w tę odległą, jak i bliską historię. Zbiór uzupełnia refleksyjny wstęp Rafała Olbińskiego, a jego oprawę graficzną stworzył prof. Lech Majewski.
Monografia poświęcona polskiemu życiu teatralnemu we Lwowie w latach 1939-1946 jest opowieścią o jednym z najbardziej dramatycznych okresów w historii miasta i jego kultury, w którym sztuka sceniczna została uwikłana w burzliwe dzieje II wojny światowej. Autorowi chodziło nie tylko o faktograficzną precyzję i rekonstrukcję artystycznych przedsięwzięć, lecz także o próbę ukazania ludzi stojących za tym teatrem: twórców i wykonawców, którym przyszło działać w realiach wojny i okupacji. To historia ich ambicji i nadziei, lęków i rozczarowań, heroicznych postaw, ale też dramatycznych kompromisów i upadków moralnych, które z dzisiejszej perspektywy wymykają się jednoznacznej ocenie.Książka ukazuje zmieniające się oblicze lwowskiego życia teatralnego w okresie dwóch okupacji sowieckich oraz okupacji niemieckiej, kiedy polskie sceny podlegały zakazowi działalności. Przedstawione zostały rozmaite formy aktywności teatralnej - od scen zawodowych po amatorskie, od teatru dramatycznego po rewiowy, zarówno te działające oficjalnie, jak i te ukryte w podziemiu.Piotr Horbatowski - dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, w pracy naukowej koncentruje się na badaniu dziejów aktywności teatralnej Polaków poza granicami kraju, ze szczególnym uwzględnieniem Wschodu i Dalekiego Wschodu. Jest autorem dwóch książek poświęconych polskiemu życiu teatralnemu w Kijowie w latach 1905-1918 (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009) i 1918-1938 (Oficyna Naukowa, 1999). W roku 2025 opublikowana została jego monografia Theatre in the Face of War. Polish-Ukrainian theatrical ties after Russian invasion in 2014 (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego). Interesują go innowacyjne, niekonwencjonalne metody dydaktyczne. Jest autorem metody nauczania języka i kultury polskiej przez teatr. Pracował jako Visiting Professor na uczelniach w USA, Japonii, Korei Południowej i Chinach. W latach 2005-2009 oraz 2011-2012 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Języka i Kultury Polskiej UJ. W latach 2012-2016 był dyrektorem Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie UJ. Od roku 2021 jest dyrektorem Instytutu Glottodydaktyki Polonistycznej UJ.Publikacja dofinansowana ze środków budżetu państwa w ramach programu Ministra Edu- kacji i Nauki pod nazwą "Nauka dla Społeczeństwa", nr projektu NdS/538503/2022/2022, kwota dofinansowania 395 922,69 zł, całkowita wartość projektu 395 922,69 zł
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
