W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Pieśni przygodne od wieków towarzyszyły życiu codziennemu, będąc integralną częścią obrzędów, spotkań towarzyskich i świąt. Ich uniwersalny charakter sprawia, że pozostają żywe w różnorodnych formach muzykowania, niezależnie od czasu czy miejsca. Opracowania fortepianowe pieśni przygodnych mają na celu zachowanie tego dziedzictwa w przystępnej i artystycznie rozwiniętej formie. Fortepian, jako instrument o niezwykle szerokiej skali dźwiękowej i wszechstronnych możliwościach wykonawczych, pozwala na uchwycenie zarówno prostoty, jak i głębi emocjonalnej pieśni ludowych oraz tradycyjnych. Niniejszy zbór opracowań ma za zadanie nie tylko oddać pierwotny charakter utworów, ale również wzbogacić je o nowe walory brzmieniowe. W doborze utworów oraz ich opracowaniach położono szczególny nacisk na autentyczność melodii, harmonię oraz idiomatyczne podejście do techniki fortepianowej. Wprowadzone zostały elementy ozdobnikowe, polifonia oraz wariacyjne opracowania, by ukazać bogactwo folkloru w nowej, bardziej wyrafinowanej odsłonie. Opracowania te mają służyć nie tylko jako materiał edukacyjny, ale także chcą być inspiracją do dalszych poszukiwań artystycznych i interpretacyjnych pieśni przygodnych. Zachęcają do eksplorowania tradycyjnych pieśni poprzez nowoczesne środki wykonawcze, co czyni je bliższymi współczesnemu odbiorcy. Niech niniejszy tom stanie się pomostem między dawnymi melodiami a współczesnym światem dźwięków, łącząc tradycję z nowoczesnością oraz inspirując kolejne pokolenia do odkrywania piękna pieśni przygodnych na fortepianie.
To książka, której nie da się czytać w oderwaniu od jej autora.Eligiusz Niewiadomski malarz, krytyk, pedantyczny znawca historii sztuki wszedł do historii Polski nie tylko dzięki swojej erudycji, lecz przede wszystkim przez czyn, który wstrząsnął młodą II Rzecząpospolitą. 16 grudnia 1922 roku, w atmosferze skrajnych politycznych napięć, zastrzelił w warszawskiej Zachęcie prezydenta Gabriela Narutowicza. Zrobił to świadomie, w przekonaniu, że broni narodu przed upadkiem.W tamtym czasie ulice Warszawy pulsowały gniewem. Gazety podgrzewały konflikt, prawica i lewica widziały w sobie nawzajem śmiertelne zagrożenie, a wybór nowego prezydenta stał się zapalnikiem dla tych, którzy wierzyli, że polityka wymaga ofiary. Niewiadomski człowiek o wielkiej ambicji i coraz bardziej skrajnym światopoglądzie dał się porwać temu nastrojowi. W jego myśleniu sztuka, moralność i polityka zlały się w jedną obsesję. Zamach był jej tragicznym finałem. Malarstwo polskie XIX i XX w. Niewiadomski kończył pisać w więzieniu, w ostatnich tygodniach życia. To praca niezwykle rzetelna, napisana przez autora, który znał polskie malarstwo jak mało kto, a przy tym traktował je jako narzędzie budowania narodowej świadomości. Jego analizy są ostre, pełne pasji, momentami przesadnie kategoryczne takie, jak on sam.Całość została opatrzona wnikliwym wstępem i rozbudowanymi przypisami Agnieszki Kijas krytyczki sztuki i autorki licznych książek o malarstwie które porządkują fakty, wyjaśniają kontekst epoki i pokazują, jak bardzo osobiste przekonania Niewiadomskiego wpływały zarówno na jego twórczość, jak i na decyzje, które doprowadziły go do zbrodni.Ta książka nie prosi o rehabilitację swojego autora. Prosi o zrozumienie epoki, w której powstała: czasu, gdy sztukę traktowano niemal jak broń, a idee potrafiły prowadzić na szczyt albo na śmierć. To jeden z najciekawszych, a zarazem najbardziej niewygodnych głosów w polskiej historii sztuki. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce poznać nie tylko obrazy, lecz również ludzi i namiętności, które je kształtowały.
"Ludzie czerwonego słońca" to niezwykła książka, która łączy świat literatury i malarstwa. Zwięzła, wyrazista proza Rafała Wojasińskiego i charakterystyczne, oryginalne malarstwo Franciszka Maśluszczaka. Dwa światy przenikają się i nadają nowy wymiar każdej ze sztuk. Książka skłania do refleksji nad tym, czy jesteśmy w stanie zrozumieć prawdziwe źródła zła i czy nasza wolna wola nie jest jedynie iluzją. Podejmuje zagadnienie sensu cierpienia - czy ból i życiowy ciężar są błędem natury, czy może niezbędnym elementem istnienia, bez którego życie straciłoby rację bytu.
Claude Monet - geniusz, który wizjonerskimi, impresjonistycznymi dziełami stworzył nowy język malarski. A przy tym hedonista o nieposkromionym apetycie na życie, bezwstydny naciągacz naprzykrzający się bogatym przyjaciołom i artysta trawiony nieustającymi wątpliwościami.Jego na pozór spokojne pejzaże są zapisem burzliwych emocji i upartej walki z żywiołem: zacinającym wiatrem, wzburzonym morzem, przenikliwym mrozem zimowych poranków nad Sekwaną. Malował upływający czas: katedrę w Rouen o różnych porach dnia, skąpane w ciepłym świetle stogi siana, refleksy migoczące na stawie w Giverny. To właśnie w odosobnieniu własnego ogrodu stworzył prywatny pejzaż unieśmiertelniony w monumentalnych Nenufarach - cyklu, którym wytyczył drogę sztuce współczesnej.Twórczość Moneta zmieniała się pod wpływem atmosfery, którą kreowały otaczające go kobiety: Camille Doncieux, pierwsza żona i niezrównana modelka, po której śmierci właściwie przestał malować postacie ludzkie, Alice Raingo, której niewzruszona obecność zapewniła mu stabilizację na długie lata, a w końcu Blanche Hosched - pasierbica i malarka, która poświęciła własne ambicje, by w ostatnich latach Moneta stać się jego najwierniejszą towarzyszką i strażniczką. Choć były mu niezbędne do funkcjonowania, a malarz zachłannie czerpał z ich hojnych serc i talentów, on sam nie zawsze oferował tyle samo w zamian.Jackie Wullschlger - w oparciu o tysiące listów i niepublikowane wcześniej źródła - opowiada o pełnym pasji sposobie, w jaki Monet doświadczał rzeczywistości, i pozwala głębiej zrozumieć jego ekspresyjne, zmysłowe malarstwo.
Jan Bułhak jest uważany za ojca polskiej fotografii i twórcę estetyki bułhakowskiej. Był założycielem Fotoklubu Wileńskiego oraz współzałożycielem Fotoklubu Polskiego i Związku Polskich Artystów Fotografów. Wykonał dokumentację fotograficzną architektury wielu miast, m.in. Grodna, Lublina, Krakowa, Warszawy, Wilna czy Zamościa. Wydawał również pocztówki ze swoimi fotografiami. Stworzył pojęcie fotografiki, wyodrębniając tę gałąź grafiki, która tworzona jest za pomocą technik fotograficznych, i chcąc ją odróżnić od fotografii reporterskiej czy technicznej. Niestety, jego pracownia w Wilnie, wraz z cennymi negatywami, spłonęła w czasie walk o miasto. Po wojnie artysta dokumentował zniszczenia wojenne Wilna, a po przymusowym przesiedleniu w nowe granice Polski również polskich miast
Tajemnicza i niezależna. Skromna i zdystansowana, ale znająca siłę uczucia. Kochająca swoich bliskich, ale czasem też oschła i niesprawiedliwa. Jaka naprawdę była Jane Austen? Jak wyglądała codzienność autorki Rozważniej i romantycznej? Anna Przedpełska-Trzeciakowska, wielbicielka i wybitna tłumaczka powieści Jane Austen kreśli barwny, pełen czułości portret jednej z najciekawszych i zarazem najsłabiej rozpoznanych angielskich pisarek.
Książka w edycji anglojęzycznej, przeznaczona jest głównie dla Czytelnika zagranicznego, zainteresowanego polską twórczością architektoniczną. Urodzony w rodzinie polskiego zesłańca o francuskich korzeniach Stefan (Stephan) Du Chateau, mimo francuskiego nazwiska oraz uzyskania francuskiego obywatelstwa był silnie związany z Polską i czuł się Polakiem. Żartobliwie komentował to słowami, że „nie po to urodził się na Syberii, aby być Francuzem”. Du Chateau, znany jako architekt i konstruktor, zasłynął przede wszystkim jako twórca nowatorskich rurowych struktur przestrzennych (tzw. constructions tubulaires), stosowanych praktycznie biorąc na całym świecie – także w Polsce. Książka przedstawiając kolejne opatentowane przez niego systemy konstrukcji, szczegółowo opisuje jego barwny życiorys – studia na Politechnice Lwowskiej, udział w Kampanii Wrześniowej oraz późniejsze życie i praktykę zawodową we Francji. Nie bez znaczenia w tej biografii jest utworzenie dzięki jego staraniom Fundacji Kultury i Przyjaźni Polsko-Francuskiej im. Stefana i Krystyny Du Chateau w jego rodzinnym Hrubieszowie i przekazania jej w testamencie znacznej części swego dorobku twórczego i materialnego.
Pracowania is a reflection by the artist Katy Bentall on her long and complex relationship with an old sculpture studio in Warsaw. Using diary notes, her own photographs and drawnig, and family archive material, the artist has composed a series of poetic vignettes in which memory and imaagination intermingle, gradually revealing the layered half-meanings and magic of this space.
Książka w edycji polsko-angielskiej jest rozszerzonym wydaniem monografii Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński, Eugeniusz Wierzbicki, opublikowanej przez Arkady w 1987 roku w serii Mała Encyklopedia Architektury. Tygrysy… to kolejna książka Tadeusza Baruckiego, wydana nakładem oficyny Salix alba, prezentująca dorobek polskich architektów także w języku angielskim. Fakt jej wydania w zmienionych warunkach politycznych pozwolił na zupełnie nowe, szersze komentarze. Nowa jest też jakość poligraficzna, nadająca książce charakter półalbumowy, z licznymi – poza fotografiami dokumentalnymi – kolorowymi zdjęciami. Książka wydana została z okazji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS wystawy poświęconej twórczości architektów, znanych ze swej zespołowej pracy jako „Tygrysy”. Przydomek ten uzyskali oni w swym warszawskim środowisku z racji wygrywania kolejnych konkursów architektonicznych, w których „pożerali” swych konkurentów. Wśród najważniejszych budynków autorstwa zespołu znalazły się m.in. dawny gmach KCPZPR, a obecnie Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat, Muzeum Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem, Filharmonia w Rzeszowie, Teatr Lalki w Białymstoku, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Skopje oraz polska ikona brutalizmu w architekturze, dworzec kolejowy w Katowicach. Ten ostatni został zburzony w 2010 roku pomimo protestów środowiska architektów i ku zdumieniu profesjonalnego świata. „Niewiarygodne – pisze autor książki – w warunkach XXI wieku, konkurującego w jakości powstającej architektury, stało się rozebranie w roku 2013 dworca kolejowego w Katowicach, jednego z najlepszych przykładów współczesnej architektury polskiej”.
Polskie malarstwo to znacznie więcej niż Bitwa pod Grunwaldem JanaMatejki! Malarze polscy to wybór naszych najciekawszych twórców, podstawoweinformacje o ich życiu, słynne dzieła, a przy tym przegląd epok i kierunków wpolskiej sztuce.
Gatunki cyfrowe 3 to trzeci tom cyklu poświęconego współczesnym formom ekspresji w kulturze cyfrowej, kontynuacja prac z lat 2018 i 2024. Tym razem autor koncentruje się wyłącznie na zjawiskach najnowszych mediów tych, które wyrosły w odpowiedzi na pandemię, przeciążenie informacyjne, rozwój sztucznej inteligencji i falę dezinformacji. Książka przedstawia sześć rozmów z praktykami współczesnej kultury internetowej: od badania patostreamingu i patointernetu, przez analizę shitpostingu, fenomen Twinea, zjawisko karteczek i przemiany memetyki, po groteskowy świat AI slopów i viralowego chałkonia. Każdy rozdział ukazuje kulturę cyfrową z perspektywy osób, które ją współtworzą lurkerów, archiwistów, memiarzy, administratorów. Tom powstał w ramach UBU labu Uniwersytetu Jagiellońskiego i stanowi zarazem zapis badań, praktyk i refleksji nad twórczością cyfrową, łącząc teorię z doświadczeniem uczestników sieci. To panorama współczesnych gatunków cyfrowych dynamicznych, płynnych i nieustannie redefiniujących granice sztuki, komunikacji i codzienności. Tego rodzaju mapowanie dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości kultury cyfrowej, w której pewne zjawiska pojawiają się i niezwykle szybko zanikają, ma walor nie tylko dokumentacyjny, ale też może stanowić materiał dla przyszłych systemowych opracowań dotyczących świata mediów cyfrowych. Ich zarejestrowanie, opisanie, usytuowanie w kontekście tak szybko fluktuującej rzeczywistości cyfrowej jest nie do przecenienia.Z recenzji prof. dra hab. Piotra Zawojskiego
Najważniejsza biografia Williama Shakespeare’a – dramaturga wszech czasów
Jak młody człowiek – z prowincjonalnego Stratfordu, bez studiów i wpływowych patronów – zawładnął zbiorową wyobraźnią i dokonał najważniejszego stworzenia świata w historii literatury?
Skąd Shakespeare czerpał wiedzę o człowieku, dzięki której nadał głos pragnieniom i lękom całej epoki?
Czy jego relacja z hrabią Southampton wykraczała poza ramy zwykłej przyjaźni?
Dlaczego w jego komediach triumfują kochankowie, a na małżeństwa często pada cień zdrady i tragedii?
Stephen Greenblatt, finalista Nagrody Pulitzera i jeden z najwybitniejszych współczesnych krytyków i teoretyków literatury, w mistrzowski sposób wydobywa z mroków historii rozproszone informacje, które przez wieki uważano za nieuchwytne. Zabiera nas w podróż śladami człowieka, który rzucił wyzwanie konwenansom i własnym ograniczeniom.
Poczuj rytm politycznych intryg na dworze Elżbiety I i tętniących życiem londyńskich teatrów, w których uprawianie sztuki było równie ryzykowne co gry polityczne.
„Shakespeare. Stwarzanie świata” to literackie śledztwo najwyższej próby. To opowieść o tym, jak romanse, religijne prześladowania i osobiste tragedie przenikały do takich dramatów jak „Hamlet”, „Makbet” i „Król Lear”.
Ta biografia to kompletny portret geniusza i burzliwej epoki, która go ukształtowała.
"Jacek Yerka - zeszyt do kolorowania" to propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki współczesnej, którzy pragną osobiście wkroczyć do świata realizmu magicznego. To wyjątkowa gratka dla tych, którzy nie tylko podziwiają oniryczne wizje mistrza, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory, by współtworzyć niezwykłe krainy z pogranicza snu i jawy.Zeszyt zawiera starannie dobrane ilustracje oparte na twórczości artysty. Obok reprodukcji danego dzieła umieszczono precyzyjny szablon do samodzielnego wypełnienia. Dzięki temu każdy, kto sięgnie po ten zeszyt, będzie mógł zmierzyć się z misternymi detalami charakterystycznymi dla surrealizmu Yerki - od baśniowych maszyn, po domy wyrastające z drzew. Każdy kolorujący ma szansę w swojej wersji zbliżyć się do oryginalnej, ciepłej palety barw artysty lub przeciwnie - nadać obrazom własne, zaskakujące kolory, całkowicie zmieniając ich dotychczasowy charakter i odkrywając nowe wymiary wyobraźni.
Album "Witkiewicz (ojciec). Malarstwo" ukazuje mniej znane, lecz niezwykle istotne oblicze twórczości Stanisława Witkiewicza (1851-1915) - malarza, pisarza, krytyka sztuki, a zarazem jednego z najważniejszych twórców polskiej kultury przełomu XIX i XX wieku. Artysta, znany przede wszystkim jako twórca stylu zakopiańskiego w architekturze, pozostawił również bogaty i różnorodny dorobek malarski, który do dziś zachwyca siłą wyrazu i głębokim zakorzenieniem w polskim pejzażu. Tworzył realistyczne kompozycje rodzajowe, podejmował tematykę historyczną, lecz to pejzaże tatrzańskie stały się jego najpełniejszym malarskim wyrazem. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddawał nastrój, światło, barwy, fascynowały go odbicia i cienie na śniegu, zmienność pór roku, zjawiska atmosferyczne i rządzące nimi żywioły.Niniejszy album pozwala odkryć Stanisława Witkiewicza jako malarza - poetę krajobrazu, którego dzieła do dziś poruszają głębią obserwacji i siłą artystycznego przekazu
Niniejszy album prezentuje wybrane dzieła Bronisławy Rychter-Janowskiej (1868-1953) - wybitnej malarki, publicystki, podróżniczki, związanej z Krakowem, której twórczość stanowi cenny zapis życia codziennego, architektury i pejzażu przełomu XIX i XX wieku. Artystka, znana z realistycznego stylu i zamiłowania do detalu, przez dekady dokumentowała otaczający ją świat - z czułością, precyzją i głębokim wyczuciem jego rytmu. Ulubionymi tematami prac malarki były krajobrazy, polskie dwory i kościółki - motywy, które oddawała z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem dla tradycji. Jej obrazy, pełne światła, spokoju i harmonii, są świadectwem epoki, a zarazem osobistego spojrzenia na świat, w którym codzienność splata się z pięknem i duchowością.
"Krótka historia teatru w Europie" to wyjątkowe, bogato ilustrowane, kompendium wiedzy na temat teatru europejskiego ze szczególnym uwzględnieniem teatru polskiego. Tom drugi tworzy szesnaście rozdziałów; pierwszy poświęcony jest Wielkiej Reformie Teatru, a ostatni polskiemu teatrowi lat osiemdziesiątych XX wieku. W barwny sposób Józef Kelera opisuje najważniejsze zjawiska, tendencje oraz zespoły teatralne, m. in. niemiecki naturalizm, francuski symbolizm, rosyjską awangardę czy MChAT. Z perspektywy świadka autor omawia twórczość takich reżyserów jak: Peter Brook, Giorgio Strehler, Peter Schumann czy Henryk Tomaszewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Grotowski, Konrad Swinarski czy Jerzy Jarocki.
"Aleksander Gierymski" wyjątkowy album poświęcony malarskiej twórczości, wybitnego artysty epoki realizmu i wczesnego impresjonizmu, artysty, którego prace wyprzedzały swój czas. Gierymski, choć związany z nurtem realizmu, rozwinął indywidualny styl, wyróżniający się subtelnym podejściem do koloru i światła. Malował zarówno pejzaże, jak i sceny rodzajowe, często o tematyce miejskiej. Najpiękniejsze i najbardziej znane obrazy, takie jak Żydówka z pomarańczami czy Trumna chłopska, na nowo ożywają na kartach tego wyjątkowego albumu. Warstwę ilustracyjną wzbogaca historyczno-monograficzny tekst nt. życia i twórczości Gierymskiego autorstwa dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej. To nie tylko album - to podróż przez życie i epokę Gierymskiego, pełną pasji, samotności i artystycznego geniuszu. Idealny dla miłośników sztuki, kolekcjonerów oraz wszystkich, którzy pragną na nowo odkryć piękno polskiego malarstwa.
Celem zaproponowanej w tej książce taksonomii tematów jest ułatwienie peregrynacji po świecie z rozmachem zakreślonej fabuły dwu spektakularnych dzieł Sadea. Radykalność autora i łączony z nim skandal wywołują odrzucenie, jakiego domaga się moralność, bądź egzorcyzmowanie za pomocą sarkazmu, lekceważenia czy insynuowania nudy. Staram się oddemonizować Sadea, zdjąć z niego odium promotora okrucieństwa i zbrodni, który za pomocą pióra użytego do lansowania zła pragnie z szatańską premedytacją wywrócić świat na nitce. Bardziej przekonujący wydaje mi się wizerunek autora o filozoficznych kompetencjach, panującego nad literackim warsztatem, bynajmniej nienudnego, tworzącego fikcję pokrewną pod względem konstrukcji i przesłania gatunkowi baśni, owszem, potęgującej walory gotyckie. Choć nagminnie sięgał po przemoc, to eksplorował ją z zamiarem teatralizacji swego uniwersum, uczynienia go feerią wydarzeń i efektów. Służyć one miały uatrakcyjnieniu spektaklu, a na meta poziomie celom poznawczym, edukacyjnym i jak w baśni moralnym. Intencją nie było jednak moralizowanie, ale doping do bardziej finezyjnej etyki umożliwianej przez infernalną ekspedycję. Sade realizuje strategię pisarstwa rozpalającego ciekawość i zmysły, komunikatu zarówno dla intelektu bądź ducha, jak i dla ciała. Podczas lektury jego utworów warto oddalić mimesis, pytanie o relację między obrazem a rzeczywistością i docenić humor. Na wyższym poziomie autor pozwala pytać o prawomocność etyki naturalistycznej; czyni to dzisiaj, po Shoah, w obliczu obaw, że natura nie stanowi źródła wartości i w kontekście wpełzającego niezauważalnie pod skórę faszyzmu.
Książka Zbieracze i osobliwości nie tylko odsłania dzieje kolekcjonerstwa i dostarcza wiedzy o różnych drogach narodzin europejskich muzeów. Książka ta stanowi także pasjonującą opowieść o historii intelektualnej Włoch i Francji, znaczoną sylwetkami wielu, najczęściej dzisiaj zapomnianych, postaci o fundamentalnym znaczeniu dla dziejów nauki i sztuki. Wenecja badana jest tu jako przypadek szczególny, jeśli chodzi o trwanie tradycji i niezmienność mechanizmów obywatelskich, współgranie personalnych ambicji i dbałość o dobro republiki, kreatywność w tworzeniu nowego typu instytucji i odporność na wpływy zewnętrzne. W zestawieniu z Paryżem jawi się jako wyjątkowo bogaty projekt kulturowy w dziejach Europy. A także jako ziemia wybrana zbieraczy i wielki skarbiec wszelkich osobliwości natury, sztuki i historii.
Bezformie: sposób użycia Yve-Alain Bois i Rosalind Krauss to klasyczna już książka, być może jedna z najważniejszych pozycji podsumowujących sztukę XX wieku i próbujących opowiedzieć ją na nowo. Powstała przy okazji głośnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu (1996), będącej jednym z wielkich pokazów lat 90.: została pomyślana jako rodzaj nieortodoksyjnego przewodnika, odsłaniającego teoretyczne założenia autorów ekspozycji. W swej opowieści o sztuce modernizmu Bois i Krauss wracają do spuścizny Georges'a Bataille'a i do pojawiającego się na łamach radykalnego, awangardowego pisma "Documents" pojęcia bezformie, jako do kluczy pozwalających ją zredefiniować. Performatywna, energetyczna siła bezformia pozwala im nie tylko na przekroczenie kategorii takich jak "forma" czy "treść", ale też na zakwestionowanie samego pojęcia "wizualności".Bezformie to bez wątpienia manifest pewnego sposobu myślenia, ale też: szkoła interpretacji, testująca teoretycznie wyrafinowane, poststrukturalistyczne języki opisu dzieł sztuki nowoczesnej. Kategoria bezformia przekracza tu swój historyczny kontekst, aby - niczym w zdaniu Bataille'a o "zadaniach dla słów" - stać się użytecznym narzędziem, wprawiającym nowoczesność w ruch i służącym do podważania dotychczasowych narracji. To książka, której wartość użytkowa - pomimo zmiany paradygmatu - pozostaje trudna do ocenienia. Niech czytelnik używa jej na swój sposób.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
