W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Tom Między Śląskiem a Italią zawiera studia z historii sztuki nowożytnej polskich i włoskich autorów dedykowane Arkadiuszowi Wojtyle (1978?2021), wrocławskiemu historykowi sztuki i badaczowi, który swoje naukowe zainteresowania poświęcił barokowi, a szczególnie sztuce sakralnej tej epoki. Zakochał się od pierwszego wejrzenia w sztuce włoskiej, tropiąc jej ślady i związki między Śląskiem a Italią.
Zamek w Malborku jest miejscem, które od wieków przykuwa uwagę Europy. Niegdyś z racji swego militarnego, gospodarczego i politycznego znaczenia, zaś od niespełna dwóch wieków przede wszystkim jako wyjątkowej klasy zabytek. Wszyscy, którzy przemierzali i przemierzają zamkowe komnaty i brukowane dziedzińce, wpisują się w jego dzieje. Zdecydowana większość pozostaje anonimowa. Imiona niektórych znamy – przekazali je potomności kronikarze lub oni sami zapisali je w istniejących do dziś księgach gości. Najczęściej przyjeżdżano tu oficjalnie, na zaproszenie aktualnych gospodarzy obiektu. Były też wizyty wymuszane wynikające z prowadzonych wojen. Na przestrzeni przeszło siedmiu wieków z zamkiem zapoznało się kilku cesarzy i prezydentów, kilkunastu królów, książąt i premierów, dziesiątki marszałków, generałów i ministrów. Niektórzy bywali tu kilkukrotnie, a nawet regularnie przez wiele lat. Artyści podziwiali go i uwieczniali na obrazach, rysunkach i fotografiach, a poeci i pisarze na kartach swoich utworów. Reżyserzy umieszczali tu akcje swoich filmów. Wojskowi oceniali pod kątem potrzeb militarnych. Wielokrotnie był oblegany, lecz tylko raz wzięto go szturmem. Zawierano w nim związki małżeńskie, urządzano uczty, bale, koncerty i spektakle, ale także umierano w jego lochach. Szukano skarbów, modlono się, knuto spiski, wszczynano wojny. Publikacja niniejsza jest pierwszą próbą otwarcia Wielkiej Księgi Gości zamku malborskiego – księgi, którą tworzymy wspólnie, zwiedzając jeden z największych zamków na świecie.
Kino i teatr pod okupacją. Wojenne losy polskich artystów filmowych i scenicznych (1939-1945), Bartosz JanuszewskiNiniejsza publikacja stanowi znacznie rozszerzoną wersję książki, która ukazała się w roku 2021 i cieszyła się dużym powodzeniem. Przedstawia ona sytuację, w jakiej znalazły się polska kinematografia i scena teatralna w okresie II wojny światowej, zarówno na ziemiach okupowanych, jak i na uchodźstwie. Ukazuje strategie polityki okupacyjnej Rzeszy Niemieckiej i Związku Sowieckiego wobec polskich artystów filmowych i scenicznych. Wskutek terroru, będącego immanentnym składnikiem obu systemów totalitarnych, zostało zamordowanych, zaginęło lub zmarło w niewyjaśnionych okolicznościach co najmniej siedmiuset przedstawicieli tego środowiska zawodowego. Autor charakteryzuje niejednoznaczne postawy i skomplikowane wybory, przed którymi stanęli artyści filmowi i sceniczni, oraz kreśli tragiczne losy, jakie stały się udziałem znacznej części z nich. Na podstawie gruntownych badań wylicza zniszczenia infrastruktury kinematograficznej i teatralnej. Cenny dodatek stanowi imienna lista ofiar. To pierwszy tak dokładny w naszej historiografii wykaz strat osobowych i materialnych, jakie poniósł świat kina i teatru w latach 1939-1945. W 85. rocznicę wybuchu II wojny światowej skłania nas to do ponownej refleksji nad uszczerbkiem, jakiego doznała w czasie II wojny światowej cała polska kultura.
Porywającą wizualna narracja budowy Muzeum SztukiNowoczesnej w Warszawie, budynku zaprojektowanego przezThomasa Phifera. Autorka towarzyszyła procesowi budowyprzez cały okres jego trwania. Album wypełniony jejartystycznymi fotografiami jest kontemplacją nad formą istrukturą rodzącej się architektury. Ukazuje istotę procesutwórczego i wspólną nadzieję na powstanie długooczekiwanego budynku.Pozycja obowiązkowa dla każdego, kto pasjonuje sięarchitekturą i historią. Zdjęciom towarzyszy krótka, osobistawypowiedź autorki i esej o miastotwórczej roli nowegogmachu Muzeum autorstwa Tomasza Fudali.
Książka, napisana z talentem literackim i stanowiąca żywą opowieść ofenomenie pracowni artystycznych w praskim kompleksie kamienic przyulicy Inżynierskiej, jest zarazem monografią tego miejsca, środowiskai wydarzeń artystycznych, jakie miały tu miejsce od połowy lat 90. XX.Opowieść o ponad dwóch dekadach w polskiej sztuce zapisana zostaław formie przeprowadzonych przez autorkę rozmów z uczestnikami orazświadkami wydarzeń i działań artystycznych mających miejsce wzespole gmachów magazynowych firmy Wróblewski i S-ka (np: zKatarzyną Górną, Pawłem Althamerem, Karolem Radziszewskim czy IvoNikiciem), udokumentowanych metryczek wystaw i działańteatralnych, wyboru około setki zdjęć z prywatnych archiwów artystówdziałających na Inżynierskiej oraz syntetycznej, atrakcyjnej,subiektywnej narracji autorki, która mieszkała przy Inżynierskiej,współpracując z Katarzyną Kozyrą.
Kolejne wydanie popularnej monografii poświęconej osobie i twórczości F. Chopina ujęte w nowej szacie graficznej. Iwaszkiewicz kreśląc biografię najwybitniejszego polskiego kompozytora, stara się wyjaśnić nieporozumienia i legendy, którymi ona obrosła. Opiera się przede wszystkim na korespondencji od i do Chopina oraz na wszelkich tekstach współczesnych Fryderykowi. W wyborze i ocenie przedstawianych osób, sytuacji Iwaszkiewicz kieruje się subiektywizmem, jednak mając przed sobą bardzo wyraźnie wytyczony cel: stworzyć prawdziwy obraz życia i wewnętrznego rozwoju Chopina. Jego sylwetka jest mocno osadzana w środowisku, w którym w danym momencie życia przebywał, czy to warszawskie czy paryskie także podlega indywidualnej ocenie Iwaszkiewicza. Pomaga to Autorowi pokazać, w jaki sposób określone warunki bytowe i towarzyskie wpływały na pracę twórczą kompozytora. Nie ma tu trudnych analiz muzykologicznych, są anegdoty, ciekawe, czasem bardzo cięte charakterystyki osób, zdarzeń. Uderza miłość do muzyki i niesamowity szacunek dla Chopina i jego twórczości.
Był rok 1978, a ja znalazłem się na życiowym zakręcie.Wszystkie moje życiowe zakręty zwykle powodował "ktoś". Tym razem tym "kimś" był Jan Byrczek. To dzięki niemu wsiadłem wtedy w samolot do Nowego Jorku, ściskając w ręku paszport i półroczną wizę. Facet zmienił mi życie i dlatego ta moja nowojorska opowieść musi zacząć się chwilę wcześniej, w Warszawie w połowie lat 70.Kiedy się wówczas poznaliśmy, Byrczek był redaktorem naczelnym pisma "Jazz Forum".O swoich trudnych początkach w Nowym Jorku i o rozwijaniu skrzydeł, o ludziach, których tam spotykał, i o obrazach, które tam tworzył - pisze Rafał Olbiński dowcipnie, z rozbrajającym humorem, z dystansem do siebie. Jest jazz, jest polska szkoła plakatu, jest Kosiński, Głowacki i cała tratwa artystów, polonijnych rozbitków czasów stanu wojennego, są wreszcie zaskakujące zbiegi okoliczności.
Plakat studencki w PRL to radość, świeżość i bunt.W tamtych czasach był on przede wszystkim narzędziem promocji wydarzeń organizowanych przez studentów dla studentów. Dzisiaj jest dokumentacją estetyki kreowanej przez ówczesnych artystów i odważnie wyrażanego głosu młodego pokolenia. Album zawiera plakaty z lat 60., 70. i 80. XX wieku zaprojektowane w większości przez twórców związanych z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych w Poznaniu, Waldemara Marszałka, Wojciecha Wołyńskiego, Andrzeja Pągowskiego, Eugeniusza Skorwidera, przedstawia ich sylwetki i opisuje kulturę studencką PRL.
Wyjątkowa odsłona najlepszych filmów komediowych w historii kina
Śmiech w ciemności. Złota lata komedii filmowych to najciekawsze zjawiska, postaci i twórcy, którzy wpłynęli na losy gatunku – od Charlie Chaplina, przez Music hall, w którym Keaton, niczym iluzjonista, sam wykonuje wszystkie role, aż po polską odsłonę kina. W prezentowanej tu galerii ludzi śmiechu jest miejsce zarówno dla wielkich artystów, osób zasłużonych i tych najpopularniejszych. To samo dotyczy filmów. Autor nie teoretyzuje, nie powtarza tego, co już oczywiste i znane, nie powtarza utartych opinii. W wyjątkowy sposób przypomina tych, którzy najbardziej przyczynili się do rozwoju gatunku.
Tym, co czyni książkę dr Ireneusza Siwińskiego szczególnie atrakcyjną, jest inwencja językowa. Autor zawsze znajduje jakiś nowy punkt widzenia, odmienne ujęcie, coś odkrywa, czymś zaskakuje. Mimo że dla mnie, historyka filmu, są to sprawy znane, czytając książkę dr Siwińskiego cały czas odnosiłam wrażenie kontaktu z czymś nowym.
Alicja Helman
Sztuka barwy to najważniejszy podręcznik na temat teorii barwy XX wieku. Johannes Itten to legendarny mistrz szkoły Bauhausu, wielki indywidualista, artysta, mistyk barwy, nauczyciel i teoretyk sztuki. Fascynował się kultem ognia, praktykował medytację i był wegetarianinem. Światową sławę przyniósł mu autorski program nauczania (tzw. kurs wprowadzający) opracowany i wdrożony w Bauhasie w latach 1919-1923, który stał się podstawą wielu nowoczesnych metod nauczania w szkołach artystycznych. Celem jego programu był rozwój osobowości twórcy. Itten zachęcał studentów, by nie kopiowali dzieł sztuki, jak to było w zwyczaju tradycyjnych uczelni artystycznych, lecz kierowali się subiektywnymi odczuciami i kreatywnością. Jego kurs składał się z trzech części: studia natury i materiałów wraz z teorią formy i barwy, analiza dawnych mistrzów i rysunek z natury.
Badania naukowe Włodzimierza Szturca charakteryzują się interdyscyplinarnym ujęciem problemu wyobraźni, szczególnie istotnej w literaturze wieku XIX oraz w dramacie i teatrze tego okresu - aż po współczesność. Ruch, gest, słowo, znak, ale też milczenie i przemilczanie, znikanie i zasłanianie są dla uczonego punktem wyjścia na ścieżce rozpoznawania fenomenów dzieła literackiego i scenicznego. Dramaturgia jako cecha fragmentu oznacza go i zarazem determinuje, uwalniając od niesprawiedliwego stereotypu głoszącego, że fragment to coś statycznego, niemożliwego do "właściwego" rozpoznania. Fragmentaryczność okazuje się takim rodzajem napięcia, jakie nosi w sobie utwór zawieszony w niewybrzmiałym akcie twórczego uniesienia, pozostaje organiczną częścią autora, który nigdy się od swego dzieła nie uwolnił, ale pozostaje w najbliższym związku z nim. Fragment oznacza trwanie procesu twórczego, dzieje się, nie może się skończyć. To dramat tekstu i jego autora.Z recenzji dr. hab., prof. UwB, Krzysztofa Korotkicha
Nauka rysowania jeszcze nigdy nie była tak prosta!75 propozycji rysunków kwiatów oraz kompozycji roślinnych od zarysu po gotową kolorową pracę, i to w zaledwie 10 krokachKsiążka dla wszystkich, którzy chcieliby uchwycić na papierze piękno natury, ale nie wiedzą, od czego zacząć. Zaznajamia z zasadami rysunku i pozwala opanować podstawy, by tworzyć ilustracje z najprostszych kształtów. W serii:Rysowanie w 10 krokach. Zwierzęta
Między Śląskiem a Italią. Studia z historii sztuki nowożytnej dedykowane dr. Arkadiuszowi Wojtyle Tom Między Śląskiem a Italią zawiera studia z historii sztuki nowożytnej polskich i włoskich autorów dedykowane Arkadiuszowi Wojtyle (19782021), wrocławskiemu historykowi sztuki i badaczowi, który swoje naukowe zainteresowania poświęcił barokowi, a szczególnie sztuce sakralnej tej epoki. Zakochał się od pierwszego wejrzenia w sztuce włoskiej, tropiąc jej ślady i związki między Śląskiem a Italią. Zebrane w tomie teksty przyjaciół, współpracowników i badaczy podążających tą samą co Arkadiusz Wojtyła drogą dotyczą sztuki doby baroku w Europie w różnych jej przejawach. Są wśród nich artykuły omawiające malarskie wizualizacje miłości w dziełach artystów od Correggia do Luki Cambiaso, teksty poświęcone problematyce funeralnej pogrzebowej ikonografii, emblematom i sarkofagom oraz prace opisujące piękno barokowych dzieł w dawnym kompleksie jezuickim we Wrocławiu (obecnie Uniwersytecie Wrocławskim), z ich najdoskonalszą egzemplifikacją Aulą Leopoldyńską, a także prezentujące wyniki badań nad wystrojem kościołów w Legnickim Polu, Jaworze i Żaganiu oraz wnikające w tajniki mecenatu, bez którego trudno byłoby zaistnieć ówczesnym artystom. Swoistą puentą tych artykułów mogą być rozważania na temat wpływów włoskiego baroku na współczesną sztukę sakralną. Księga zawiera ponadto kompletną bibliografię prac Arkadiusza Wojtyły, pokazującą ogrom i zakres jego zainteresowań oraz ponad 150 ilustracji. Ujawniają one nieprzemijającą urodę barokowych wnętrz, fresków i aranżacji, dzięki czemu pozwalają lepiej zrozumieć fascynację tą sztuką badacza, który odszedł zbyt wcześnie, by dokończyć dzieło swojego życia rozprawę poświęconą sklepieniom niebieskim w katolickich kościołach i kaplicach na Śląsku i w hrabstwie kłodzkim od czwartego ćwierćwiecza XVII po XVIII wiek. Miała nosić biblijny tytuł Świątynia Boga w niebie się otwarła, który przyświecał badaniom Arkadiusza Wojtyły i wielu pracom zawartym w niniejszym tomie.
Arkadiusz Łuba napisał książeczkę o niepoważnym obszarze twórczości Szymborskiej. Słowo książeczka ma tu podwójne znaczenie odnosi się do rozmiaru tekstu (nie jest on bardzo obszerny) oraz do jego tematu dotyczy on tego, co autorka czyniła na marginesie swojej działalności literackiej i na dodatek całkowicie prywatnie. [... Autor] podchodzi do tej prywatnej, błahej twórczości bardzo serio używając pełnej naukowej aparatury. Zgodnie ze swoim założeniem, że druga strona tej samej osoby tutaj ujawniona jest tak samo ważna jak strona pierwsza eksponowana w poważnych wierszach. Wszystko jest tutaj udowodnione, poparte szczegółową kwerendą [...]Z recenzji naukowej dr Marleny Stali/Aus dem Gutachten von Dr. Marlena Stala Podczas gdy Wisława Szymborska w swoim ojczystym kraju już jest znana nie tylko ze swojej twórczości poetyckiej, ale także z kolaży, dla niemieckiej publiczności ten obszar to nadal terra incognita. Dlatego też należy z zadowoleniem przyjąć fakt, że jej wyklejanki mają być również popularyzowane w krajach niemieckojęzycznych. [... Praca Arkadiusza Łuby w tym zakresie] jest przede wszystkim wynikiem gruntownie przeprowadzonych badań, które obejmują materiały archiwalne, oraz wszechstronnej wiedzy z zakresu historii sztuki. [...]Z recenzji naukowej prof. Andrei Meyer-Fraatz/Aus dem Gutachten von Prof. Andrea Meyer-Fraatz
Seria Dasz radę! Wydawnictwa Draco zawiera oryginalne zadania pochodzące z zasobów Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. To kompleksowa publikacja pomagająca w przygotowaniach do matury. Pozwala uczniowi zaznajomić się z zadaniami, które znalazły się na egzaminach maturalnych w poprzednich latach. Eliminuje konieczność samodzielnego odnajdywania arkuszy z dotychczasowych egzaminów. Dzięki swojej strukturze umożliwia uczniowi skupienie się na typach zadań, które sprawiają mu szczególne trudności. Pozwala porównać indywidualne odpowiedzi z proponowanymi odpowiedziami z klucza. Jest doskonałą pomocą dla nauczycieli przygotowujących uczniów do egzaminu maturalnego.
Piąty tom bestsellerowej serii omawiającej ukryte kody w dziełach arcymistrzów malarstwa i rzeźby. Rembrandt - Dziewczyna i Uczony. Burzliwe dzieje dwóch portretów Malczewski - Śmierć Ellenai. Anhelli Juliusza Słowackiego na płótnie. Vermeer - Dziewczyna z perłą. Holenderska Mona Lisa. Cranach - Madonna pod jodłami. Najświętsza Panienka i systematyka drzew leśnych Picasso - Guernica. Elegia na śmierć miasta czy torreadora? Velasquez - Las Meninas. Kto tu kogo maluje? Kto jest malarzem, a kto modelem? Gierymski - Żydówka z cytrynami. Dwa równoległe wymiary dziewiętnastowiecznej Warszawy. Joshua Reynolds - Maui. Autoportret z Polinezji Francuskiej, Artemisia Gentileschi - Judyta i Holofernes. Artystyczna zemsta po latach Portrety fajumskie. Selfie na powitanie z wiecznością John Singleton Copley - Watson i rekin. Potwór i latająca wiewiórka Zabieramy cię w porywającą podróż tropami błysków geniuszu. Czytelnicy znajdą tu wszystko na co czekają; tajemnicę, tło historyczne i znaczeniowe tropy pozostawione przez artystów oraz zaskakujące konkluzje autorów książki, niestrudzonych detektywów historii.
Wznowienie słynnych esejów o sztuce Michała Rusinka. Książka stanowi próbę odczytania obrazu za pomocą narzędzi wypracowanych przez retorykę rozumianą jako teorię dyskursu, skoncentrowaną na perswazji, topice i figuratywności. Można też rozumieć ją na odwrót: jako próbę potraktowania struktur dyskursywnych tak, jakby to były struktury obrazowe. Mówi więc ona zarazem o obrazie językiem literaturoznawstwa, jak i o słowie językiem teorii sztuk plastycznych: nosi tytuł Retoryka obrazu, ale dotyczy także obrazowości retoryki.
Świat obrazów twórcy Damy z łasiczką i Mona Lizy zna każdy, natomiast świat myśli Leonarda: naukowej, filozoficznej, technicznej pisze we wstępie Maria Rzepińska ciągle jeszcze nie jest całkowicie zbadany i ogarnięty. Niniejsze wznowienie traktatu, pisanego przez całe niemal dorosłe życie artysty, stanowi summę poglądów artysty na temat malarstwa. Uporządkowany przez uczniów rękopis, złożony w postaci książki, stał się jedną z najważniejszych rozpraw teoretycznych poświęconych sztukom plastycznym. W dobie wzmożonego zainteresowania spuścizną genialnego Włocha posłużyć może jako klucz do jego twórczości, która mimo upływu wieków wzbudza coraz więcej kontrowersji. Nie tylko naukowców, ale również świata popkultury.
Kolory pełne uczuć to autorski pomysł stworzony przez malarkę, która zaprasza dzieci do odkrywania kolorów wszystkimi zmysłami i zaprzyjaźnienia się z nimi.Każdy kolor przedstawiony jest jako postać i podejmuje emocjonującą misję. Gorące oraz zimne uczucia krążą pomiędzy historiami, wzbogacając ten barwny świat. Jego dopełnieniem są elementy obrazów znanych mistrzów, m.in. Vincenta van Gogha i Vermeera, wplecione w poszczególne historie oraz ilustracje.
Ta książka nie jest tylko fascynującą biografią jednego z najbardziej kontrowersyjnych reżyserów w historii polskiego teatru. To także opowieść o narcyzmie artysty i kosztach, jakie za tę cechę charakteru ponosi on i jego zespół. Czy narcyzm w sztuce jest do zaakceptowania? Każdy i każda z nas będzie mieć swoją odpowiedź. Polecam tę książkę nie tylko miłośnikom teatru. MARIUSZ SZCZYGIEŁ Józef Szajna to wielki wizjoner teatru. Jego inscenizacja Boskiej Komedii o tytule Dante wstrząsnęła mną i pozostawiła ślad na moich pracach. Tylko Jego szaleńczej odwadze zawdzięczam próbę adaptacji Odysei Homera, w której Itaką był cały Teatr Studio, Hadesem stały się tajemnicze podziemia Pałacu Kultury, Ikarusy wiozły widzów nad Wisłę, a barką z żeglarzami Odysa płynęło się do wysp Syren, Heliosa, Kirke i Kalipso. Nieukończony spektakl w Warszawie kilka lat później znalazł swoje miejsce na londyńskiej Tamizie i otworzył mi, dzięki Szajnie, drzwi na świat. LECH MAJEWSKI Dlaczego kiedy Józef Szajna, reżyser o ogromnym dorobku, odchodził z Teatru Studio w 1982 roku, nie mógł być spełnionym artystą? W swoim reportażu o Józefie Szajnie Berlin´ska przygla?da sie?, jak artysta i reżyser najpierw w miejscu „zwykłego” Teatru Klasycznego powołał do istnienia otwarty na eksperyment artystyczny Teatr Studio, a potem doprowadził do powstania Centrum Sztuki, nowoczesnej, multiartystycznej instytucji, poro´wnywanej z paryskim Centre Pompidou. Autorka nie proponuje jednak rocznicowej monografii czy historycznego kompendium, ale reporterska? opowies´c´ o Szajnie i Studio, tkana? z rozmów przeprowadzonych z artystami, krytykami, widzami i uczestnikami życia kulturalnego Warszawy lat siedemdziesiątych. Wśród ponad kilkudziesięciu rozmówców Berlińskiej są znani aktorzy i aktorki, reżyserzy, postaci kultury i sztuki, krytycy oraz rodzina i współpracownicy Szajny (m.in.: Stanisław Brudny, Irena Jun, Józef Wieczorek, Helena Norowicz, Marian Opania, Łukasz Szajna, Zygmunt Krauze, Waldemar Dąbrowski, Lech Majewski), a także ci, którzy z różnych stron świata przyjechali do Polski, aby z bliska obserwować Szajnę przy pracy. Z ich opowieści wyłania się artysta niejednoznaczny – naznaczony doświadczeniem Zagłady, uwikłany w relacje z władzą, przekonany o słuszności swoich wyborów – który konsekwentnie kreował wizerunek „jednego z najbardziej kontrowersyjnych twórców polskiego teatru”. „Szajna, Szajnisko” pozwala poznać z bliska i odkryć na nowo tego niespokojnego, poszukującego artystę, jego otoczenie i szczególne czasy, gdy tworzył – to opowieść o twórcy, który próbuje wydostać się z dusznej atmosfery PRL-u i zrewolucjonizować sztukę. Agnieszka Berlińska – teatrolożka i reporterka, specjalizująca się w wywiadach z twórcami i uczestnikami kultury; w latach 1999-2003 sekretarz literacki Teatru Narodowego; w latach 2010-2011 redaktorka naczelna serwisów internetowych Europejskiego Kongresu Kultury i Krajowego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji. Autorka książki „Komuna Otwock. Przewodnik Krytyki Politycznej”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
