W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Adrichalim (hebr. Architekci) publikacja zbiorowa pod redakcją Bogny Świątkowskiej to mały leksykon żydowskich architektów, którzy w XX wieku wyjechali z terenów polskich i stali się ikonicznymi postaciami architektury izraelskiej.Mimo różnych dróg życiowych wspólnym rysem charakteryzującym tych twórców był zamiar sformułowania nowego języka architektury, nowoczesnego i międzynarodowego, który nie tylko byłby środkiem wyrazu odrodzenia społeczeństwa izraelskiego, ale także oddawałby stabilność i kreatywność zasady, którym ci młodzi ludzie hołdowali. () Trafiła im się przy tym niepowtarzalna okazja: mogli bez skrępowania formułować radykalny, współczesny formalny język architektoniczny i przestrzenny, którym chciało posługiwać się nowe państwo pisze architekt i dziennikarz Michael Jacobson w otwierającym książkę eseju Pionierzy, budowniczowie, wizjonerzy.Adrichalim jest pierwszą zwartą prezentacją imponującego dorobku izraelskich projektantów przygotowaną z myślą o polskim czytelniku.
Serię „Gdańscy Artyści” otwiera opowieść o Danielu Mikołaju Chodowieckim, jednym z najbardziej cenionych twórców XVIII wieku. Daniel Chodowiecki urodził się 16 października 1726 roku w Gdańsku w domu kupca zbożowego. Był zafascynowany sztuką i jej się poświęcił. Zasłynął głównie jako rytownik specjalizujący się w ilustracji książkowej. Między innymi stworzył ryciny do „Cierpień młodego Wertera” Goethego, „Don Kichota” Cervantesa, „Kubusia fatalisty” Diderota, „Kandyda” Woltera, przedstawiał też sceny z dramatów Shakespeare’a. U schyłku życia artysta miał w dorobku około 4000 prac. Część z nich zobaczą Państwo w „Mgnieniu Oka”.
Seria powstaje we współpracy z miastem Gdańsk.
''Kolędy to pieśni śpiewane z okazji świąt Bożego Narodzenia. Różne: wokalne, wokalno-instrumentalne, a także instrumentalne opracowania tych popularnych utworów pojawiają się rokrocznie na naszym rynku wydawniczym. Przedstawione ''Kolędy i pastorałki'' na 'solowe'' skrzypce powstały z myślą o naszej młodzieży skrzypcowej, która zyskała obecnie możliwość zagrania ich w wersji koncertowej. Za najbardziej odpowiednią dla tego typu utworów uznałem formę quasi-capricciów krótkich kompozycji o charakterze popisowym. Obok podstawowej melodii, grający znajdzie tutaj cały arsenał efektów wirtuozowskich: dwudźwięki, akordy, pasaże, arpeggia, tremolanda, przeskoki smyczka przez struny, bariolaże, ricochety, podwójne staccato, glissando chromatyczne, flażolety, pizzicato lewą ręką, a nawet grę sul ponticello. Podobieństwa zamieszczonych w zbiorze kolęd do kaprysów N. Paganiniego, H. Wieniawskiego, H. W. Ernsta, a także do solowych kompozycji J. S. Bacha i E. Ysaye'a nie są przypadkowe. Różnorodność stylistyczna była moim celem w założeniu. Ocenę eksperymentu harmonicznego zastosowanego przeze mnie w jedynej niepolskiej kolędzie (''Cicha noc'') pozostawiam wykonawcy. Zróżnicowany jest stopień trudności wybranych do zbioru kolęd - od stosunkowo prostych, mogących znaleźć zastosowanie w szkole I stopnia, do trudnych, będących w zasięgu skrzypków o znacznym już zaawansowaniu technicznym. W układzie całości zastosowałem zasadę kontrastu - utwory żywsze przedzieliłem spokojnymi, stricte wirtuozowskie - nastrojowymi. Mam nadzieję, że młodzi, ambitni skrzypkowie zechcą włączyć ''Kolędy i pastorałki'' do swojego repertuaru solowego. Opanowanie ich i zaprezentowanie na różnego rodzaju koncertach bożonarodzeniowych i noworocznych powinno przynieść im tyleż satysfakcji, co pożytku. Grajmy więc i śpiewajmy na chwałę Pana! [A. Cofalik]
Więcej niż obraz. Przestrzenie wizualne - red. Eugeniusz Wilk, Anna Nacher, Magdalena Zdrodowska, Ewelina Twardoch i Michał GulikNiniejszy tom dopełnia publikację Więcej niż obraz (Gdańsk, 2015), prezentując artykuły skupione wokół szeroko rozumianych przestrzeni wizualnych.Polscy kulturoznawcy, akceptując hasło programowe II Zjazdu Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego: Więcej niż obraz, dali wyraz przekonaniu, że współczesna kultura w coraz większym stopniu poddana jest znaczącemu wpływowi obrazu. Ten nieuchronny proces ujawnia się zarówno w samej rzeczywistości kulturowej, jak i w humanistyce przełomu XX i XXI wieku, która dostrzega głębokie przeobrażenia charakteryzujące dobę nowoczesności. Syndromem tych przemian są naturalnie tzw. zwroty kulturowe, ujawniające całą złożoność napięć i zmian, które dokonały się w ostatnich dziesięcioleciach w naukach o kulturze. Fundamentalna, paradygmatyczna zmiana wywołana zwrotem językowym ujawniła się również pod postacią zwrotu obrazowego, który dla W. J. T. Mitchella jest jak pamiętamy postlingwistycznym i postsemiotycznym ponownym odkryciem obrazu jako złożonej gry pomiędzy wizualnością, zmysłami, instytucjami, dyskursem, ciałem i figuratywnością. []Sfomułowanie więcej niż obraz, w ujęciu autorów artykułów zawartych w tej książce, jest zatem wyrazem przekonania o konieczności przedefiniowania głównych założeń badawczych nad współczesną ikonosferą: winny one nawiązywać do modelu badań transdyscyplinarnych, stając się tym samym ważną częścią dyskursu współczesnego kulturoznawstwa i zarazem punktem odniesienia dla naukowców, dla których obraz nie sytuuje się w centrum ich zainteresowań.prof. Eugeniusz Wilk, Wprowadzenie
Trudno znaleźć ekipę, którą tworzą tak niezwykłe, pochodzące z różnych muzycznych światów osobowości. Kapelę, której brzmienie, mimo trwających od 30 lat wędrówek po różnych muzycznych językach i tradycjach, jest rozpoznawalne tak samo jak charakterystyczne logo na okładkach ich płyt.
Żeby zrozumieć fenomen Voo Voo, Piotr Metz rozmawia z Wojciechem Waglewskim i pozostałymi członkami zespołu. Powstała w ten sposób fascynująca historia jednego z największych fenomenów polskiej muzyki, ale także szczera i głęboka opowieść o funkcjonowaniu skomplikowanego organizmu, jakim jest rockowa kapela.
Voo Voo od pierwszego spotkania dużo obiecuje. Otwiera muzyczne przestrzenie, w których czujesz się świetnie i do których chcesz wracać. Kiedy ponownie ich słuchasz, masz wrażenie spotkania z dobrym znajomym, który jednak zawsze cię zaskakuje. Kiedy masz okazję spotkać się z nimi w pracy - tak jak ja - spędzasz beztroski i szalony czas.
Jan Peszek
Voo Voo to zespół mi bliski i bardzo ważny w budowaniu mojego muzycznego świata. Fascynacja od pierwszego albumu. Niezwykłe teksty i muzyka Wojciecha Waglewskiego są ze mną do dziś. Dziękuję i gorąco polecam "Dzień dobry wieczór".
Smolik
Odkąd pamiętam, Voo Voo był dla mnie zespołem ważnym, a nawet bardzo ważnym, bo wypowiada się własnym, niezapożyczonym językiem, który z biegiem lat ciągle ewoluuje i jest niezmiennie interesujący. Co warte odnotowania, język Voo Voo tworzy nie tylko jego lider, Wojciech Waglewski, ale też Mateusz Pospieszalski, Karim Martusewicz i Michał Bryndal. I taka jest właśnie ta książka. Opowieścią, wspomnieniem, sumą perspektyw tych czterech fenomenalnych muzyków.
Tomasz Organek
Przemiana tekstu w obrazy to zawsze wielkie wyzwanie. Tym bardziej, jeśli tekst opowiada jedną z najsłynniejszych historii literatury światowej. Jedyne sensowne narzędzia, pozwalające na takie przeniesienie, to synteza, sugestia i skojarzenia - i Ajubel na nich właśnie się opiera, przedkładając nam swoją subtelną wersję Robinsona Crusoe, i (pojmując kwestię urody graficznej) daje nam możliwość odczytania esencjonalnego sensu tej powieści: kwestia ceny za marzenia, trudów samotności, pragnienia powrotu - to tematy tak stare jak stara jest literatura.
Z posłowia Leonarda Padury
Łódź była miastem z licznym garnizonem. Stanowiła jeden z najważniejszych bastionów na zachodnich kresach imperium rosyjskiego u granic Cesarstwa Niemieckiego, a zarazem rękojmię carskiej władzy i kontroli nad ziemiami polskimi przed I wojną światową. Po jej zakończeniu odgrywała istotną rolę w strukturze terytorialnej armii II Rzeczypospolitej, podobnie jak w pierwszym okresie po zakończeniu II wojny światowej. W kolejnych latach znaczenie łódzkiego garnizonu wojskowego zaczęło jednak powoli, lecz systematycznie maleć. Dziś odgrywa on niewielką rolę w strukturze polskiej armii.
Grupa historyków specjalizujących się w dziejach polskiego oręża, historii militarnej ziem polskich oraz badaniach nad przeszłością regionu postanowiła pogłębić i uzupełnić obecny stan wiedzy, dotyczący dziejów budownictwa wojskowego oraz obiektów użytkowanych przez wojsko w Łodzi w przeszłości i w chwili obecnej. W książce, oprócz rysu historycznego dotyczącego historii łódzkiego garnizonu wojskowego i budownictwa wojskowego, znalazły się artykuły poświęcone dziejom koszar wojskowych, szpitala wojskowego, kościołów garnizonowych, a także wojskowego więzienia śledczego w Łodzi.
Książka została zilustrowana licznymi fotografiami i planami z epoki.
„Recenzowana praca pt. „Budownictwo wojskowe w Łodzi” opracowana pod kierunkiem profesorów W. Jarno i P. Waingertnera jest pionierskim opracowaniem tego typu poświęconym tej tematyce. (…) Całość pracy uzupełniają bardzo liczne i wydobyte z archiwalnych „czeluści” zdjęcia, rysunki i inne dokumenty”.
Z recenzji prof. UJK dr. hab. Zygmunta Matuszaka
Republika, najbardziej zjawiskowy i nowatorski spośród polskich zespołów. To więcej niż zespół, to fenomen, którego losy odzwierciedlają najnowszą historię popkultury nad Wisłą: od wizerunkowych i muzycznych eksperymentów lat 80., przez narodziny show-biznesu w późnym PRL-u oraz prowizorkę epoki transformacji, aż po lata 90. z ich pomieszaniem gatunków i pogonią za sukcesem.
„Republika. Nieustanne tango” to biografia najważniejszego polskiego zespołu rockowego i fascynująca opowieść o polskiej muzyce, z rockandrollowym etosem po jednej stronie i machinacjami obrotnych menedżerów, bijatykami muzycznych subkultur oraz ambicjami większymi niż „układ na dwie gitary i perkusję” po drugiej.
Lata 80. zeszłego stulecia to okres solidarnościowej rewolucji. Ta rewolucja miała swój soundtrack. Zadbały o to grupy rockowe: Maanam, Perfect, Brygada Kryzys, Kult, Lombard i Republika. Ta ostatnia zrobiła to w adekwatnym kafkowsko-orwellowskim stylu. Solidarność się skończyła. Muzyka pozostała.
Kora i Kamil Sipowicz
Wreszcie powstała mapa Republiki! Unikatowa, charyzmatyczna i uwodząca. Dająca lekcję wolności i zmieniająca świadomość. Jak to Republika. Na tę książkę czekałam całe lata.
Mela Koteluk
To piękna widokówka z innego świata. Nie tylko dlatego, że jej „akcja” rozgrywa się głównie w okresie stanu wojennego. I nie tylko dlatego, że w sposób pasjonujący opowiada o dziwnych czasach, gdy polski zespół rockowy mógł wywołać masowe i skrajne emocje społeczne. Gnoiński przywołuje fascynującą historię Ciechowskiego, dla którego przekaz artystyczny był ważniejszy niż popularność.
Piotr Bratkowski, „Newsweek Polska”
TO NIE JEST KSIĄŻKA DLA PRAWNIKÓW, TYLKO DLA FILMOWCÓW. Nieważne, czy robisz filmy fabularne profesjonalnym sprzętem, czy robisz je telefonem, a może aparatem cyfrowym: prawo dla wszystkich jest takie samo!Jeśli:- jesteś profesjonalistą w branży filmowej, który nie rozumie swojego prawnika;- jesteś początkującym filmowcem, wysyłającym filmy na: konkursy, festiwale lub do telewizji (niezamówione materiały);- masz firmę kręcącą filmy korporacyjne, wesela, relacje z konferencji, reklamy do Internetu, materiały dla lokalnej telewizji, filmiki dla telewizji internetowej;- studiujesz kierunek związany z filmem i nie możesz przebrnąć przez podręczniki dla prawników;- jesteś vlogerem amatorem, kręcisz filmy komórką, aparatem cyfrowym i wrzucasz je do Internetu;bardzo możliwe, że przeczytasz w tej książce o swoich prawnych problemach. Znajdziesz ich rozwiązanie, albo zauważysz, że Twoje określone działanie może oznaczać kłopoty.Książka Prawo dla filmowców nie jest dla prawników. Jest dla wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób: profesjonalny lub amatorski rejestrują obraz. Prawo bywa nudne, ale możliwe, że dzięki tej książce tego nie zauważysz.
Jak dziś wyglądałaby Łódź, gdyby udało się zrealizować śmiałe koncepcje z XX wieku? Czy byłaby nowoczesną metropolią z reprezentacyjnymi gmachami i drapaczami chmur w centrum? Z muzeum sztuki z widokiem na park i staw, kolejką linową nad ZOO, oryginalnym hotelem w kształcie ogromnego statku? Czy wędrowalibyśmy zadaszoną ulicą Piotrkowską?Książka Błażeja Ciarkowskiego umożliwia przegląd najważniejszych niezrealizowanych projektów i koncepcji architektonicznych ostatniego stulecia. Stanowią one świadectwo kreatywności projektantów oraz ambicji lokalnych władz. Bogato ilustrowana publikacja pozwala zobaczyć, w jak niesamowitej przestrzeni mogliby żyć dziś łodzianie, gdyby udało się zrealizować choć część projektów wybitnych architektów wizjonerów.
Zbiór studiów Nowe sytuacje polskiego rocka. Teksty, głosy, interpretacje poświęcony jest rockowym tekstom pisanym i śpiewanym przez rodzimych wykonawców, począwszy od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku aż do dzisiaj. Punktem wyjścia autorskiej refleksji jest nowa sytuacja języka i sposobów komunikacji w czasie ustrojowych przemian. Języka odkłamywanego, konstruowanego i przyswajanego od początku, to jest od nazywania świata, tworzenia słów oraz łączenia ich w najprostsze zdania za sprawą muzycznych rockowych fraz i pełnych ekspresji głosów. Rola prekursorów nowych sytuacji polskiego rocka - tekstu i głosu - przypisana zostaje: Grzegorzowi Ciechowskiemu (Republika), Pawłowi Kukizowi (Aya RL), Lechowi Janerce (Klaus Mitffoch) i Tomaszowi Adamskiemu (Siekiera). Kolejne eseje i interpretacje pokazują ewolucję rockowego słowa, które w coraz bardziej precyzyjny sposób odzwierciedla egzystencję młodych ludzi, ich bunt przeciwko społeczno-politycznej rzeczywistości, wiarę w istnienie pozytywnych wartości, głównie miłości w jej rozmaitych formach i odcieniach.Bohaterami książki, oprócz wymienionych, są: Kora (Maanam), Andrzej Michorzewski (Kobranocka), Rafał Skonieczny (Hotel Kosmos), Jacek Bończyk i Zbigniew Krzywański, Bartosz Waglewski (Kim Nowak), Karol Wróblewski (Mr Gil), Jędrek Dąbrowski (Organizm), Grzegorz Kaźmierczak (Variete), Jarosław Marciszewski (Popsysze), Błażej Król i Tomasz Organek.
Książka przedstawia w ujęciu historycznym oraz współczesnym problematykę ochrony zabytków Krakowa. Autor sięgnął ponadto po przykłady innych miast w Polsce oraz w Europie ukazując tło porównawcze dla przedstawionych przez siebie myśli i zjawisk. Praca jest bardzo dobrze zilustrowana i udokumentowana. Napisana została z dużym znawstwem przedmiotu, językiem jasnym i łatwo przyswajalnym. Podano w niej mnóstwo mało znanych faktów z historii Krakowa, co na pewno zwiększa jej wartość i atrakcyjność.
Prof. dr hab. arch. Kazimierz Kuśnierz
Mnemosyne, bogini pamięci, wedle tradycji była matką Muz. Pamięć jako zjawisko (psychologiczne, kulturowe, historyczne) cieszy się zainteresowaniem od dawna. Na niniejszy tom składają się teksty, których autorzy postawili sobie za cel ukazanie wpływu pamięci na powstanie, kształt i wymowę dzieł literatury, sztuki, muzyki, filmu i teatru. Pamięć o ludziach, przedmiotach, zdarzeniach, przeżyciach, ideach lub innych dziełach, tradycja i sposoby posługiwania się pamięcią w celach twórczych stały się tematem rozpraw badaczy literatury, filozofii, sztuki, muzyki i filmu, znawców rożnych epok (od starożytności po naszą współczesność). Mnemosyne. Pamięć jako źródło dzieła sztuki poszerzać może nie tylko wiedzę na temat dziejów i roli pamięci w tworzeniu sztuki, ale skłaniać do refleksji na temat tego, w jaki sposób i w jakim celu posługiwano się nią niegdyś i jak czyni się to dziś.
Książka Zbigniewa Taranienki Wizja natury. Dialogi z Tadeuszem Dominikiem powstała na podstawie rozmów przeprowadzonych wiosną 2013 roku. Autor – estetyk, organizator życia artystycznego w ostatnich dekadach XX wieku i znany krytyk sztuki – w dialogu z malarzem, długoletnim pedagogiem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dociera do sedna malarstwa Tadeusza Dominika (1928–2014), który pokazywał naturę, wykorzystując osiągnięcia malarstwa abstrakcyjnego i własną, niezwykłą umiejętność harmonizowania barwy. W umyśle Dominika powstawały wizje natury, które odtwarzał w pracowni. Niemające ram wizje prowokowały do namalowania obrazu, jednak ten czasami kompletnie się od nich różnił pod wpływem samego obrazu i użytych kolorów. Specyfikę swojego widzenia artysta określał w przeciwieństwie do wizji dbającego o szczegół realisty. Jego wizja uogólniała i upraszczała. Jednym z najciekawszych wątków dialogu jest właśnie próba odtworzenia sposobu budowania obrazu przez Dominika, przechodzenie od natury do znaku na naturę.
Po czterech tomach Gawęd o sztuce oraz komplementarnym wobec nich tomie Gawędy o sztuce sakralnej Bożena Fabiani skupia się na tradycji starotestamentowej w sztuce europejskiej. Autorka sięga do korzeni sztuki religijnej, pokazuje ciągłość wątków, które przewijają się przez malarstwo, grafikę i rzeźbę do początku XX wieku, a czasem nawet do współczesności.Stary Testament zawiera opowieści zadziwiające, niezrozumiałe, wzniosłe i okrutne, tętniące życiem i emocjami i wszystko to autorka obserwuje na obrazach. Tropi przy tym realia związane zarówno z epoką żydowskich patriarchów i królów, jak i z czasami artystów podejmujących tematy biblijne. Przygląda się, jak w ciągu wieków radzono sobie z trudnościami w wyobrażeniu człowieka i żywiołów, jak ukazywano potężne emocje bohaterów biblijnych. Ściśle wiąże historię z obrazem, wyjaśnia jego treść, pokazuje podejście malarza do tematu.
Biografia Siergieja Eisensteina, reżysera filmowego, jest portretem człowieka i artysty żyjącego w niełatwym dla artystów czasie i miejscu. Eisenstein - twórca propagandowej, choć niepozbawionej genialności „trylogii rewolucyjnej” (Strajk, Pancernik „Potiomkin”, Październik) oraz nakręconych z rozmachem (i równie propagandowych) fresków historycznych (Aleksander Newski, Iwan Groźny) - był teoretykiem kina i znakomitym praktykiem montażu. Zabrodin buduje opowieść biograficzną na podstawie dziesiątków dokumentów - listów, notatek, wspomnień, artykułów. Na chłodno dowodzi, jak trudno było Eisensteinowi sprostać wszystkim ukazanym w książce rolom - syna, męża, przyjaciela, akademickiego wykładowcy, sędziego w sprawach cudzych i oskarżonego we własnych. Większość cytowanych tekstów Eisensteina pojawia się po raz pierwszy (także po rosyjsku), część zaś długo czekała, by zaistnieć w pełnej wersji.
Barwne życie Gabrieli Zapolskiej to romanse, skandale, stroje, brylanty... i ciężka praca. Arcydzieła i ramoty. Atakowana przez krytyków, odważnie walczyła o miejsce na literackim Parnasie. Jako aktorka chciała dorównać Modrzejewskiej. Choć urodzona w pałacu, żarliwie ujmowała się za najbiedniejszymi. Broniła praw kobiet, lecz wyśmiewała emancypantki. Uwodziła młodych mężczyzn, wciąż marząc o ciepłym rodzinnym gniazdku. I nieustannie chorowała. Arael Zurli pasjonująco opisuje życie i twórczość tej pięknej kobiety o niełatwym charakterze oraz dramatyczne okoliczności jej śmierci. W tle malownicza epoka fin-de-si?cle'u: teatr, moda, Paryż, ówczesne sensacje.
OLGA SZOMAŃSKA - wokalistka, aktorka, laureatka Super Jedynki KFPP w Opolu oraz I nagrody Sopot TOPtrendy Festiwal za piosenkę „Niech mówią, że to nie jest miłość” (z oratorium „Tu Es Petrus”). Ma na swoim koncie liczne role w spektaklach dramatycznych i musicalach m.in. „Kwiaty we włosach”, „Krzyżacy rock-opera”, „Legalna blondynka”, „Zakonnica w przebraniu”. Znana szerszej publiczności jako Marzenka z serialu „M jak Miłość”. Uczestniczka VI edycji programu „Twoja twarz brzmi znajomo”
Minęło już 11 lat od czasu, kiedy cała Polska śpiewała i klaskała „Niech mówią, że to nie jest miłość” - wielki przebój Piotra Rubika i Zbigniewa Książka zaśpiewany przez Olgę w duecie z Przemysławem Brannym. Piosenka zdobyła wówczas wszystkie najważniejsze polskie nagrody muzyczne: Super Jedynkę KFPP w Opolu, I nagrodę „TopTrendy Festiwal” w Sopocie oraz tytuł „Przeboju Lata z Jedynką”, a koncertowa płyta z oratorium „Tu Es Petrus” w krótkim czasie pokryła się podwójną platyną.
Album „w Duetach” to przekrojowa płyta Olgi zawierająca 12 wyjątkowych duetów wokalnych, nagranych na przestrzeni tych lat m.in. z Januszem Radkiem, Krzysztofem Kiljańskim, Maciejem Silskim, Michałem Rudasiem do niezwykle różnych projektów muzycznych. Od ścieżki dźwiękowej filmu „Idealny facet dla mojej dziewczyny”, przez widowisko „Krzyżacy rock-opera”, aż do spektaklu „Oku-la-la-ry” oraz mszę gospelową „Missa Gospel's op.2”.
Na płycie znalazło się również premierowe nagranie z Mateuszem Ziółko oraz utwór singlowy „Przecież wszystko mamy”, nagrany razem z Maciejem Miecznikowskim, zapowiadający ich autorską płytę „To jednak miłość”, której premiera zaplanowana jest na wiosnę 2017 roku.
tracklista:
1. Olga Szomańska, Przemysław Branny - Niech mówią, że to nie jest miłość (2005)
2. Olga Szomańska, Janusz Radek - Miłość to wierność wyborowi (2005)
3. Olga Szomańska, Krzysztof Kiljański - I wanna be loved by you (2009)
4. Olga Szomańska, Maciej Silski - Dopiero miłość (2011)
5. Olga Szomańska, Tomasz Busławski - I want you back (2011)
6. Olga Szomańska, Tomasz Zimoch - Zakochani staruszkowie (2012)
7. Olga Szomańska, Marcin Jajkiewicz - Milczenie twe tajemne jest nienadaremne (2014)
8. Olga Szomańska, Marcin Kołaczkowski - Historia (2015)
9. Olga Szomańska, Henri Seroka - Au noeud de la poitrine / Coraz mniej nas (2016)
10. Olga Szomańska, Michał Rudaś - Kochaj i rób co chcesz (2016)
11. Olga Szomańska, Mateusz Ziółko - Na dnie (Choćbym spadał) (2016)
12. Olga Szomańska, Maciej Miecznikowski - Przecież wszystko mamy (2016)
Koncert Życzeń: Z dedykacją - to trzecia z serii kompilacja popularnych piosenek z tzw. dedykacją dla kogoś bliskiego.
Nie ma wątpliwości, że te dwa słowa „Koncert życzeń” pojawiły się razem z muzyką. Ale najściślej związane są przede wszystkim z piosenką i radiem. To dzięki nim, przedwojenna, raczkująca jeszcze polska radiofonia skutecznie zdobywała słuchaczy. Koncert życzeń już wtedy był jedną z najpopularniejszych audycji redagowanych na podstawie radioabonenckich próśb, a nawet żądań.
Na najnowszej kompilacji znalazły się m.in. takie przeboje jak „Lubię wracać tam gdzie byłem” w wykonaniu Zbigniewa Wodeckiego, „Słodkiego miłego życia” zespołu Kombi czy „Wielka dama tańczy sama” Anny Jantar.
Ten album to idealny prezent z dedykacją dla …
tracklista:
CD 1
1. Alibabki – Kapitańskie tango
2. Irena Jarocka – Aranjuez mon amour
3. 2 Plus 1 – Windą do nieba
4. Pod Budą – Ballada o ciotce Matyldzie
5. Anna Jantar – Dyskotekowy bal
6. Rober Janowski – Do Ani (Kocham cię) /Kult/
7. Janusz Popławski – Jak za dawnych lat
8. Alicja Majewska – Pan ciut niemodny
9. Skaldowie – Medytacje wiejskiego listonosza
10. Andrzej Dąbrowski – Kołysanka na rozstanie
11. Anna Jurksztowicz – Hej, Man!
12. Stefan Witas – Pieśń o matce
13. Ryszard Rynkowski – Zwierzenia Ryśka, czyli jedzie pociąg
14. Irena Jarocka – Nie odchodź jeszcze
15. Zbigniew Wodecki – Lubię wracać tam gdzie byłem
16. Jarema Stępowski – Taksówkarz warszawski
CD 2
1. Jerzy Połomski – Cała sala śpiewa z nami
2. Bohdań Smoleń, Krzysztof Krawczyk – Dziewczyny, które mam na myśli
3. Alicja Majewska – Na przekór wszystkim będę spać
4. Papa Dance – Naj story
5. Kapitan Nemo – Bar paradise
6. Krzysztof Krawczyk – Parostatek
7. Albert Harris – Gdy radio w pokoiku gra
8. Waldemar Kocoń – Powrócę tam
9. Andrzej Zaucha – Piosenka z klawesynem
10. Krystyna Prońko – Opadają mi ręce
11. Malarze i Żołnierze – Po prostu pastelowe
12. Babsztyl – W siną dal
13. Halina Benedyk – Mamy po 20 lat
14. Stan Borys – Jaskółka uwięziona
15. Trubadurzy – Tajemnica pamiętnika
16. Leszcze – Tak się bawi nasza klasa
CD 3
1. Zbigniew Wodecki – Chałupy welcoome to
2. Ryszard Rynkowski – Wypijmy za błędy
3. Robert Janowski – Iść w stronę słońca / 2 Plus 1/
4. Katarzyna Sobczyk – Biedroneczki są w kropeczki
5. Papa Dance – Nietykalni
6. Big Day – Kochankowie
7. Lady Pank – Raport z N.
8. Kombi – Słodkiego, miłego życia
9. Stan Borys – Dziś prawdziwych cyganów już nie ma
10. Poerox – Wyspy migdałowe
11. Bogusław Mec – Z wielkiej nieśmiałości
12. Anna Jantar – Wielka dama tańczy sama
13. Adam Aston – Zakochany złodziej
14. Andrzej i Eliza – Życie jest jakie jest
15. Felicjan Andrzejczak – Noc komety
16. Bajm – Wędrujemy
W Domisiowej Krainie, gdzieś za Wielkim Lasem, mieszkają sobie... Domisie.
Śmieszne stworki, śmieszne pysie,
Wciąż wesołe miny mają,
Do śpiewania zachęcają.
Mamy nadzieje, że bardzo dobrze znacie Pysię, Amelkę, Bazylego i Eryka, którzy razem z innymi Domisiami i domisiowymi muppetami spotykają się z Wami w TVP od ponad 12 lat. W takim towarzystwie nie można się nudzić.
A domisiowych śpiewanek nie można... nie lubić !!!
tracklista:
1. Ruszaj w świat Domisiu
2. Ja i mój rower
3. Czysta energia
4. Podwórko pełne przygód
5. Piosenka piłkarza
6. Domisiowa zdrowa woda
7. Ty odkrywcą bądź przyrody
8. Plama
9. O pieska trzeba dbać
10. Wędrówki z mapą
11. Koła, kręgi, obręcze
12. Bo ty nie umiesz czekać
13. Domisie uparciuchy
14. Każdy może być malarzem
15. Domisiowe rozśmieszanki
16. Okulary włóż
17. Domisiu schowaj rogi
18. Domisiowy bohater
19. Wakacje w krainie Fantazji
20. Domisiowa Kraina
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
