Co dzieje się w naszej sferze emocjonalnej, kiedy opłakujemy bliską osobę? Czy istnieje właściwy sposób przeżywania żałoby? Jak wpływa ona na to, jak postrzegamy samych siebie? Psychologia żałoby zawiera humanistyczne wyjaśnienie tego zjawiska, podkreślające szeroką gamę naszych reakcji na śmierć bliskiej osoby. W książce opisano również, w jaki sposób badacze poszukiwali odpowiedzi na pytania dotyczące tego doświadczenia. Począwszy od pionierskiej psychoanalizy Freuda, a skończywszy na dyskredytowanych twierdzeniach, że powinniśmy przejść przez poszczególne etapy żałoby, odkryjemy społeczne i kulturowe normy tworzące lub ograniczające nasze rozumienie procesu żałoby oraz przyjrzymy się językowi, jakiego używamy do jej opisywania. Każdy w którymś momencie życia doświadcza bolesnej straty. Psychologia żałoby pomoże Czytelnikom zrozumieć zarówno swoje uczucia, jak i uczucia innych osób związane z żałobą. Richard Gross pracuje w Cruse Bereavement Care, największej brytyjskiej organizacji oferującej wsparcie w okresie żałoby. Książki o tematyce psychologicznej publikuje od ponad trzydziestu lat.

W publikacji podano analizie wątki tanatologiczne odnoszące się do definicyjnych ujęć śmierci i umierania w kontekście rozmaitych dyscyplin naukowych, w tym jej wymiaru indywidualnego, społecznego i kulturowego. A także postawy wobec śmierci, znaczenie tanatopedagogiki, zagadnienie wsparcia społecznego w sytuacji umierania i śmierci, szczególnie w kontekście osób starszych. Ważnym elementem jest część empiryczna, w której przedstawiono założenia badań własnych, ich wyniki i wnioski dotyczące dobrej praktyki wdrażania rozwiązań o charakterze tanatoedukacyjnym do instytucji opieki długoterminowej, jaką jest dom pomocy społecznej sprofilowany na osoby starsze. Spis treści: Wprowadzenie 1. Śmierć jako doświadczenie indywidualne i społeczne 1.1. Umieranie i śmierć jako naturalny proces życiowy jednostki - próba zdefiniowania zjawiska 1.1.1. Rola śmierci w społeczności - kulturowy wymiar śmierci 1.1.2. Śmierć w kontekście religijnym 1.1.3. Obrzędowość wokół śmierci 1.2. Postawy wobec śmierci 1.3. Edukacja tanatologiczna jako przejaw filozofii umierania 1.4. Wsparcie społeczne dla osób umierających i ich rodzin 2. Domy pomocy społecznej w walce z odium instytucji totalnej 2.1. Domy pomocy społecznej w kontekście instytucji systemu pomocowego dla osób starszych 2.2. Dom pomocy społecznej jako instytucja systemu opieki długoterminowej dla osób starszych 2.3. Koncepcja instytucji totalnej 2.4. Śmierć w domu pomocy społecznej dla osób starszych i przewlekle somatycznie chorych 3. Założenia metodologiczne badań własnych 3.1. Obszar i przedmiot badań 3.2. Cele, pytania i problemy badawcze 3.3. Metoda, technika, narzędzie badawcze 3.4. Charakterystyka instytucji wybranej jako podmiot badań 3.5. Organizacja i teren badań 4. Na czym polega dobra śmierć w domu pomocy społecznej - analiza wyników badań własnych 4.1. Śmierć w perspektywie mieszkańców i pracowników DPS-u - analiza wyników badań własnych 4.1.1. Śmierć w narracjach mieszkańców 4.1.2. Śmierć w narracjach pracowników 4.2. Dyskusja wokół wywiadów z mieszkańcami 4.3. Wnioski z wywiadów (indywidualnych i grupowego) z pracownikami 4.4. Przestrzenie tanatoedukacyjne w domu pomocy społecznej 4.5. Autorefleksja badacza Zakończenie Bibliografia Aneks Załącznik 1. Narzędzia badawcze wykorzystane w badaniach własnych

Briefly Perfectly Human

Być może sądzisz, że ugruntowane w naszej kulturze zwyczaje pogrzebowe pozwalają oddać zmarłym należyty szacunek. Caitlyn Doughty, doświadczona pracownica zakładu pogrzebowego, uważa, że jest zgoła odwrotnie: narzucone przez przemysł pogrzebowy zwyczaje pompowania ciał chemikaliami i grzebania w betonie są w istocie bezosobowe i niepotrzebnie podsycają nasz paniczny lęk przed śmiercią.   Dlatego w tej książce zabiera czytelników w pełną intrygujących faktów i czarnego humoru podróż dookoła świata, by wspólnie przyjrzeć się egzotycznym, osobliwym, a czasem – zdawałoby się – zupełnie szalonym rytuałom pogrzebowym oraz zrozumieć ukryty w nich sens filozoficzny, psychologiczny i duchowy. Dzięki niej możesz towarzyszyć japońskiej rodzinie wyławiającej kości zmarłego z popiołu przy użyciu pałeczek, odkryć boliwijskie ludzkie czaszki spełniające życzenia i poznać tajniki pochówków ekologicznych.    Między uczestniczeniem w hucznych obchodach meksykańskiego święta zmarłych a obserwowaniem indonezyjskich mumifikatorów Doughty zachęca do zakwestionowania „nowoczesnego” zachodniego podejścia do żałoby i śmierci, podkreśla głębokie znaczenie towarzyszenia bliskim w odchodzeniu i przełamuje kulturowe tabu.

Książka dotyczy procesu uczenia się stawania osobą starą oraz sposoby wytwarzania jest tego typu autoidentyfikacja na poziomie indywidualnym. Autor opisuje cztery obszary sprawczości reprezentujące różne przejawy agencyjności człowieka w późnej dorosłości. Ukazuje wewnętrzny i zewnętrzny wymiar doświadczania własnej starości. Monografia zawiera model uczenia się stawania osobą starą, które rozpatrywane jest zarówno w ujęciu statycznym, jak i dynamicznym, co wskazuje na wielowariantowość i wielowymiarowość typowych scenariuszy tworzącej się identyfikacji osoby starej. Publikacja jest kierowana do gerontologów społecznych, andragogów, pedagogów, geragogów, geriatrów, pielęgniarek geriatrycznych, opiekunów społecznych, pracowników socjalnych, wolontariuszy oraz praktyków i specjalistów pracujących z seniorami. Można ją również polecić studentom specjalności medycznych i społecznych, badaczom skupionym na jakościowej metodologii badań, a także osobom zainteresowanym zagadnieniem starości i starzenia się.

Why We Die

How to Prevent Dementia begins with the principle that the more we know about dementia, the easier it is to prevent or delay it. A better foundation of knowledge also helps people to understand and interact thoughtfully with loved ones living with the condition. The book shows that dementias exist on a spectrum, starting with perfectly normal performance and ending at the extremes of mental dysfunction. Dr Restak also provides practical advice on how to reduce your risk of developing the condition, and sheds light on both the positive and more challenging consequences of pioneering new dementia medications that will soon be available. At the end of the book, the reader will understand what practical steps can be taken each day to lessen the odds of dementia, and how to take advantage of new medications, all while gaining a better understanding of thinking, and what it is like to have it falter.

Recenzowana książka jest wartościowa pod względem naukowym, gdyż jest odważnym manifestem człowieczeństwa, a w samym centrum proponowanej perspektywy gerontologii humanistycznej stawiana jest osoba starzejąca się i stara oraz najbliższe otoczenie osób towarzyszących jej w drodze. To perspektywa, w której tryumfuje człowiek, a starość jawi się jako etap rozwojowy zanurzony w biografii jednostki, postrzegany holistycznie. Humanistyczna perspektywa rozwoju w starości budowana jest na niezbywalnym fundamencie, a jest nim godność osobowa. Jednakże adresatami publikacji nie muszą być jedynie osoby naukowo zajmujące się procesami starzenia się. To książka, którą przeczytać może każdy. Bez względu na to czy pomoże czytelnikowi lektura tej książki zrozumieć starość swoich bliskich, własną starość, czy też uwrażliwi na problemy egzystencjalne, skonfrontuje ze stereotypami, to będzie wartościowym doświadczeniem wyzwalającym refleksję nad ludzkim istnieniem. Z recenzji dr. hab. Artura Fabisia, prof. WSB Z uwagi na szeroki zakres podejmowanych zagadnień oraz przyjętą humanistyczną perspektywę książka wzbudzi zainteresowanie gerontologów, w tym gerontologów społecznych, geragogów. Będzie też niezwykle użyteczna jako literatura w szkolnictwie wyższym, na kierunkach pedagogicznych, do realizacji zajęć dydaktycznych z zakresu gerontologii, andragogiki czy geragogiki itp. Również osoby pracujące z osobami starszymi i na ich rzecz, m. in. pracownicy instytucji pomocy społecznej oraz szeroko pojętej oświaty i kultury, mogą odnaleźć tu cenne inspiracje i wiedzę gerontologiczną, w ten sposób poszerzając własne kompetencje. Z recenzji dr hab. Anny Leszczyńskiej-Rejchert, prof. UWM

New Techniques of Grief Therapy: Bereavement and Beyond expands on the mission of the previous two Techniques books, featuring innovative approaches to address the needs of those whose lives have been shadowed by loss—whether through bereavement, serious illness, the rupture of a relationship, or other complex or intangible losses, such as of an identity-defining career. The book starts with several framing chapters by prominent theorists that provide a big- picture orientation to grief work and follows with a generous toolkit of creative therapeutic techniques described in concrete detail and anchored in illustrative case studies to convey their use in actual practice. New Techniques of Grief Therapy is an indispensable resource for professionals working in hospice, hospital, palliative care, and elder care settings; clinicians in broader health-care and mental health-care practices; executive coaches; and students in the field of grief therapy.

Przedstawiony do recenzji tom stanowi przykład interdyscyplinarnego podejścia do zagadnienia zachowań samobójczych i autowiktymizacyjnych. Docenić należy zaangażowanie w przygotowanie książki tak teoretyków, jak i praktyków. Różnorodność przedstawianych perspektyw powoduje, że jest to pozycja kierowana do szerokiego spektrum odbiorców. Interesujące wątki znajdą tu dla siebie nauczyciele, wychowawcy, psychologowie, biegli sądowi, przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości, ale także studenci nauk społecznych i humanistycznych. Zebrane w tomie teksty są ciekawe, dostarczają nie tylko rzetelnej wiedzy merytorycznej, ale także uwrażliwiają na człowieka będącego w kryzysie. Dr hab. Agnieszka Barczykowska, prof. UAM Samouszkodzenia ciała oraz zachowania samobójcze stanowią istotne wyzwanie dla specjalistów związanych z ochroną zdrowia, systemem edukacyjnym, wymiarem sprawiedliwości, ale również zajmujących się socjologią, filozofią czy religią. [] Niepokój wzbudza również obniżanie się wieku, w którym młode osoby podejmują próby samobójcze czy dokonują samouszkodzeń. Przyczyny tych zjawisk są złożone, wymagają współpracy wielu specjalistów, zajęcia się nie tylko ich konsekwencjami, ale również przyczynami, stworzenia programów profilaktycznych zapobiegających rozwojowi zaburzeń psychicznych oraz zachowań autodestrukcyjnych. Książka ma charakter monografii wieloautorskiej. Wśród autorów znalazły się osoby prowadzące w tym obszarze badania naukowe, na co dzień pracujące z pacjentami oraz zajmujące się innymi ważnymi elementami związanymi z przyczynami i konsekwencjami zachowań autodestrukcyjnych. Autorzy w oparciu o przegląd literatury, a także własne doświadczenia, przedstawiają najważniejsze trudności pacjentów, widziane zarówno z perspektywy osób wymagających pomocy, jak i z perspektywy specjalistów. Prof. dr hab. med. Agnieszka Słopień

Poruszające studium kwestii śmiertelności. W dziele podsumowującym jego pracę i osobiste doświadczenie Yalom pomaga rozpoznać, jak strach przed śmiercią leży u podstaw większości naszych niepokojów. Omawia doświadczenia, które mogą nam to uświadomić. Należą do nich poczucie straty (śmierć ukochanej osoby, rozwód, utrata pracy lub dachu nad głową), marzenia senne, trauma czy starzenie się. Autor przekonuje, że zmierzenie się z własną śmiertelnością inspiruje nas do zmiany priorytetów. Dzięki temu możemy głębiej komunikować się z tymi, których kochamy, doceniać piękno życia i podejmować ryzyko, wiodące do osobistego spełnienia. Irvin D. Yalom – emerytowany profesor psychiatrii na uniwersytecie Stanforda, psychoterapeuta mający wieloletnie doświadczenie w pracy z ludźmi. Autor błyskotliwych powieści psychologicznych i podręczników. W swoich pracach prezentuje terapię w ujęciu egzystencjalnym. Jest autorem klasycznych już podręczników, takich jak: Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka, Psychoterapia egzystencjalna, Dar terapii. Wspaniałe gawędziarstwo autora można poznać w opowiadaniach terapeutycznych: Kat miłości, Mama i sens życia oraz w powieściach: Leżąc na kozetce, Kiedy Nietzsche szlochał.

Życie nie kończy się w chwili śmierci. Ono wtedy naprawdę się zaczyna. Co się dzieje, gdy umieramy? Dlaczego nie powinniśmy się bać śmierci? Czym tak naprawdę będzie sąd ostateczny? Czy niebo i piekło istnieją naprawdę? Co dokładnie i skąd o tym wiemy? Jak odzyskać pokój ducha po śmierci bliskiej osoby? Czy możemy mieć kontakt z tymi, którzy odeszli do wieczności? Ks. Piotr Śliżewski sam musiał zmagać się z tymi i wieloma innymi pytaniami. Najpierw gdy nieoczekiwanie po zarażeniu się wirusem COVID-19 zmarł jego długoletni przyjaciel i mentor. Potem, kiedy okazało się, że jego bratanica urodziła się z zespołem Ebsteina – wrodzoną wadą serca, w wyniku której zmarła trzy dni po urodzeniu. Te traumatyczne doświadczenia stały się dla autora okazją, by na tajemnicę śmierci popatrzeć w zupełnie nowy sposób. Dziś ks. Piotr oddaje w ręce czytelników książkę, w której z jednej strony tłumaczy najważniejsze prawdy wiary katolickiej dotyczące życia po śmierci, a z drugiej – podpowiada, jak w trudnym doświadczeniu straty bliskich osób zachować nadzieję i nie popaść w rozpacz. To mądra i napisana z ogromnym wyczuciem publikacja, która tysiącom osób może pomóc uwierzyć, że śmierć to nie koniec życia – że śmierć to nowy początek! Ks. Piotr Śliżewski – założyciel portali ewangelizuj.pl i gregorianka.pl. Prowadzi kanał na YouTubie, na którym komentuje słowo Boże, odpowiada na pytania internautów oraz tłumaczy prostym językiem trudne definicje teologiczne. Autor książek Jak owocnie uczestniczyć we Mszy Świętej oraz Pobudka. Jak rozpocząć dzień modlitwą wydanych nakładem Wydawnictwa eSPe.

Odważne spojrzenie na proces starzenia się, pióra wybitnej feministycznej pisarki Lynne Segal. Kim jest ta nieznajoma osoba, która z biegiem czasu zaczyna patrzeć na nas z lustra? Co dzieje się z ambicją i seksualnością, gdy przybywa nam lat? Czy starzy i młodzi muszą być w konflikcie ze sobą? Poza czasem, błyskotliwa i poruszająca książka Lynne Segal, domaga się korekty schematów i tabu, ograniczających osoby starsze. Rozwija i podejmuje dialog z wątkami nakreślonymi w słynnej książce "Starość" przez Simone de Beauvoir, spoglądającą na nas z okładki "Poza czasem". Wnikliwe dzieło poruszające tematykę psychologii i polityki starzenia się, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. *** „Żyjemy w atmosferze, w której młodzieńczość, sprawność, szybkość i zadawanie szyku są tak cenione, że nawet starzejąc się musimy starać się pozostać wiecznie młodymi, co dotyczy w szczególności kobiet, które muszą, choć im się to nie uda, zachować młodzieńczy wygląd. To właśnie wywołuje krzyk kobiecej rozpaczy, niosący się echem poprzez wieki. (…) Męskie lęki przed starością, pragnienie zachowania potencji i młodzieńczych przyjemności, także znajdują swój wyraz, niekiedy w okrzykach wściekłości i nieustannych lękach związanych z utratą władzy i ze śmiercią. Jednak tekstów stworzonych przez mężczyzn wyrażających ten sam poziom odrzucenia, ten sam stopień przerażenia i wstrętu jest zdecydowanie mniej niż tych, którym wyraz dają kobiety lub, co zdarza się częściej, które dotyczą kobiet od początku ich wieku średniego. Widać jak na dłoni, i to jak okiem sięgnąć, że nasze kultury starzenia się są różne dla różnych płci”. *** Lynne Segal przecina obecny dyskurs na temat starzenia się ostrym skalpelem, otwartym umysłem i bezgranicznym współczuciem. Jeśli wykryłeś choć jeden siwy włos, przeczytaj tę książkę, póki jeszcze masz czas. - Barbara Ehrenreich Najwyższy czas na książkę taką jak „Poza czasem” – empatyczną, wytrawną, uczciwą i mądrą, która porusza problem starości, ale mając na celu oświecenie nas a nie przerażenie. Koniecznie przeczytaj! - Elaine Showalter, autorka powieści „A Jury of Her Peers” Głęboka i autentyczna analiza tego, co to znaczy starzeć się. Książka która stawia czoła uprzedzeniom wobec seniorów, szuka sposobu afirmacji ich pasji i fantazji, ich relacji i smutków. - Judith Butler W swoich odważnych dociekaniach Lynne Segal bierze pod lupę proces starzenia się, który czeka nas wszystkich. Podchodzi do tematu krytycznym okiem uzbrojonym w dorobek psychologii społecznej, psychoanalizy, feminizmu i radykalnej polityki. Oryginalna, przenikliwa i niepokojąca eksploracja. - Stuart Hall, autor książki „Representation” Urzekająco szczere spojrzenie na temat, o którym każdy powinien pomyśleć. „Pop Matters” Co to znaczy starzeć się z wdziękiem? Jak to się robi? Te pytania w centrum nowej, głęboko przemyślanej książki Lynne Segal. - „The Economist” Potężny manifest radzenia sobie z upływem czasu. - Yvonne Roberts, „The Observer” Refleksyjny esej na temat postrzegania procesu starzenia się. Tessa Hadley, „The Guardian” O autorce: (ur. w 1944 r. w Sydney) – pochodząca z Australii, mieszkająca w Wielkiej Brytanii pisarka feministyczna, działaczka społeczna, profesorka psychologii i gender studies na Wydziale Studiów Psychospołecznych w Birkbeck College, University of London. Pisze m.in. dla brytyjskiego "Guardiana". Autorka "Is the Future Female? Troubled Thoughts on Contemporary Feminism", "Slow Motion: Changing Masculinities, Changing Men", "Straight Sex: Rethinking the Politics of Pleasure", współautorka "Beyond the Fragments: Feminism and the Making of Socialism".

Dbamy o kondycję. Dbamy o nią niezależnie od wieku, wykształcenia, płci. Coraz częściej, coraz mocniej, coraz bardziej świadomie. Na siłowniach, w klubach fitness, w strefach welness. Biegając, uprawiając nordic walking, jeżdżąc na rowerze. Dbamy nierzadko w sposób metodyczny, korzystając z wskazówek specjalistów, często pod okiem trenera. Czujemy, że nasz organizm potrzebuje regularnych, choć niekoniecznie forsownych dawek ruchu, które wykonane prawidłowo, przynoszą nam radość. Dbamy o nasze organizmy, każdy według potrzeb i możliwości, bo przecież nie trzeba, a nawet nie powinno się od razu biegać maratonu - czasem wystarczy solidny spacer. A co z naszym mózgiem, z tym niezwykle ważnym ośrodkiem sterującym nasze ciało? Czy i ten organ można wyćwiczyć podobnie jak inne, serwując mu rozmaite treningi? Oczywiście że można - i podobnie jak w przypadku wszystkich treningów, najlepiej ćwiczyć według wskazówek ekspertów. W tej książce znajdą Państwo zestaw ćwiczeń i rozrywek umysłowych pomagających w treningu pamięci, logicznego myślenia, skupienia uwagi, przygotowanych przez wysokiej klasy specjalistkę. Autorka opracowała zadania tak, żeby można je było stosować dzień po dniu, bo w treningach poznawczych wytrwałość liczy się bardziej niż perfekcyjność w wykonaniu ćwiczenia. A zatem, życząc owocnych treningów, zostawiamy Państwa z książką i przygotowanym na jej stronicach treningiem. Do dzieła!

Problemy psychiczne także w polskim społeczeństwie nasiliły się po ponad dwóch latach trwania pandemii COVID-19. W szczególnie trudnej sytuacji znajduje się młodzież, wśród której liczba samobójstw podwoiła się. Również w starszych grupach wiekowych obserwuje się wzrost zaburzeń psychicznych, co może zaowocować w przyszłości większą liczbą zachowań samobójczych. W tych trudnych czasach, w cieniu toczącej się wojny w Ukrainie, trwającego kryzysu energetycznego i gospodarczego, rodzą się pytania o rolę i miejsce osób duchownych w profilaktyce samobójstw. W książce dość szczegółowo opisano zjawisko samobójstw w Polsce i na świecie, koncentrując się na konsekwencjach społecznych zjawiska. Opisano specyfikę samobójstw i zachowań samobójczych oraz ich druzgocące skutki wśród młodzieży, seniorów i kobiet. W książce odwołano się do skutków pandemii COVID-19, przedstawiając najnowsze dane z Komendy Głównej Policji. Przedstawiono także tematykę samobójstw w Biblii. Wiele miejsca poświęcono ukazaniu podejścia Kościoła Rzymskokatolickiego do zjawiska samobójstw i do samobójców w historii. Zwrócono tu uwagę zwłaszcza na poglądy św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, a także na ustalenia licznych soborów. W oddzielnym rozdziale poruszono temat samobójstw i samobójców we współczesnej wykładni Kościoła Rzymskokatolickiego, odnosząc się do dokumentów Soboru Watykańskiego II i późniejszych. W książce przedstawiono także współczesną praktykę duszpasterską stosowaną wobec samobójców i ich rodzin.

Latem 1994 roku w położonej 60 km od Wrocławia niewielkiej wsi Szklary, na terenie nieczynnej, poniemieckiej kopalni niklu wydarzyła się jedna z najbardziej niezwykłych ludzkich historii. Zaplanowana na godzinę, lub dwie przygoda okazała się śmiertelną pułapką. Głód, zimno, cisza i nieprzenikniona ciemność w ciągu kilku pierwszych dni doprowadziły Adama i Rafała na skraj obłędu i śmierci głodowej... Książka jest pierwszą pełną relacją bohaterów i uczestników wydarzeń, daleko wykracza poza ramy reportażu, porusza niezwykłe i ważne tematy śmierci, miłości, losu i wiary. Zawiera 45 barwnych, w większości nie publikowanych fotografii. "Początek typowo amerykański, część podziemna - bardzo dobra, nie mogłem się oderwać /../ To co dają główni bohaterowie jest pełne i naprawdę bardzo dobre" - MARIUSZ SZCZYGIEŁ pisarz, reportażysta, laureat Grand Press, European Book Prize i Nagrody Literackiej Nike [z korespondencji email do autora]. "To było przekroczenie wszelkich barier fizycznych i psychicznych, taka sytuacja się nigdy jeszcze na świecie nie zdarzyła, nigdy!" - PIOTR SNOPCZYŃSKI, alpinista, himalaista, ratownik GOPR, który po 24 dniach dotarł do Adama i Rafała.

Gdyby nie dostał od swojej dziewczyny pewnej książki, dziś pewnie nie byłby franciszkaninem. Jak sam twierdzi, jego powołanie to jedna z wielu niespodzianek, które przygotował dla niego Pan Bóg. Ojciec Filip Buczyński OFM już ponad trzydzieści lat wypełnia swoją misję, w wyjątkowy sposób służąc nieuleczalnie chorym dzieciom, a także ich rodzicom. W Lubelskim Hospicjum im. Małego Księcia pomaga im w walce z chorobą i towarzyszy w odchodzeniu z tego świata. Jako doświadczony psychoterapeuta i psychoonkolog wspiera małych pacjentów, a ich rodzicom daje oparcie w procesie wychodzenia z żałoby. W głębokiej i poruszającej rozmowie opowiada Tomaszowi Terlikowskiemu o swojej fascynacji św. Franciszkiem, kulisach prowadzenia hospicjum perinatalnego, walce o życie każdego człowieka oraz o sensie cierpienia. Franciszkanin we wzruszający sposób udowadnia czytelnikom, że wszyscy możemy stać się narzędziem Bożego Miłosierdzia, a także zaświadcza o małych i dużych cudach, na które powinniśmy otworzyć nasze serca i oczy. o. Filip Buczyński OFM – założyciel i prezes Lubelskiego Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia; franciszkanin, psychoterapeuta; certyfikowany psychoonkolog i superwizor Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego. Tomasz P. Terlikowski – polski dziennikarz, filozof, publicysta i działacz katolicki. Autor wielu książek o tematyce wiary oraz biografii, m.in. Wenanty Katarzyniec, Maksymilian Maria Kolbe. Ojciec Filip niezwykle poruszająco, a zarazem z właściwym dla siebie poczuciem humoru, opowiada o tajemnicach radzenia sobie z chorobą i cierpieniem, trudnościach pracy w hospicjum, ale przede wszystkim o cudach, których był świadkiem. Każda rozmowa z nim daje mi radość i nadzieję. Doświadczą tego wszyscy, którzy zanurzą się w treść książki! Magdalena Różczka, aktorka Ojciec Filip Buczyński, twórca Lubelskiego Hospicjum dla dzieci im. Małego Księcia, to piękna postać. Głęboko franciszkański z ducha, z wielką wprawą porusza się w naszym ponowoczesnym świecie. A jest to przecież świat złożony, trudny i nieraz nad miarę wymagający. Dzieło o.Filipa i jego wieloletni trud przynoszą owoce. Łatwo nie jest, lecz za to wciąż twórczo. Jego uśmiech, zrozumienie dla każdego bliźniego i gotowość, by pomóc potrzebującym, sprawiają, że o. Filip jest jednym z moich mistrzów i przyjacielem. A opowieść o jego życiu – przeciekawa. Polecam te lekturę! Stanisław Soyka, wokalista i kompozytor Ojciec Filip. Tym, co go określa, jest miłość bliźniego. To właśnie ją nieustannie okazuje on cierpiącym, odchodzącym i tym wszystkim, których los zaprowadził przed otwarte drzwi Lubelskiego Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia – wyjątkowego miejsca, w którym o.Filip świadkuje tym trudnym chwilom; miejsca, które promieniuje wrażliwością na los drugiego człowieka. Bycie świadkiem cierpienia dziecka wyzwala wyjątkowe uczucia, a gdy towarzyszy im przeczucie odejścia, nieznośnie nasila się dramat rodziców. Przystań stworzona przez o. Filipa przynosi ukojenie. Zespół pracowników hospicjum to jeden organizm, w pełni oddany temu dziełu. Ślad, jaki zostawia dziecko, które przegrywa walkę o życie, utrwalony zostaje w drzewie posadzonym na pamiątkę jego odejścia. Tych drzew jest wiele. Nie tylko szumią one od wiatru, lecz także tworzą muzykę modlitwy za tych, którzy są już po tamtej stronie i wzmacniają naszą wiarę w misję o. Filipa. Leszek Madzik, scenograf

Autor książki zabiera nas w podróż poza klasyczne pięć etapów żałoby (zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja, akceptacja), aby odkryć szósty etap: ZNACZENIE.Gdy umiera ukochana osoba albo gdy doświadczamy innej dotkliwej straty, takiej jak koniec małżeństwa, zamknięcie firmy, w której pracujemy, czy utrata domu, potrzeba nam czegoś więcej niż tylko świadomości, że tej osoby już nie ma czy że już nigdy nie wrócimy do miejsca, w którym spędziliśmy najwspanialsze lata życia. Chcemy znaleźć w tym wszystkim jakiś sens. Strata dogłębnie rani i paraliżuje, nawet na długie lata. Odnalezienie znaczenia pozwala nam odczuć coś więcej niż tylko ból. Pozwala z miłością do tych, którzy odeszli, iść naprzód.Ta książka to pełen empatii i delikatności przewodnik po uzdrowieniu z ogromnej straty. Autor od wielu lat zajmuje się tematem żałoby, ale nawet ogromna wiedza nie uchroniła go przed szokiem, jaki przeżył, gdy zmarł jego dwudziestojednoletni syn. Kessler wiedział, że musi znaleźć sposób na to, aby przepracować ten ból i uczcić pamięć syna. W książce dzieli się swoimi spostrzeżeniami i wnioskami. Przedstawia potężne narzędzia, które mogą być pomocne osobom doświadczającym żałoby. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto chciałyby zrozumieć istotę żałoby i nadać jej znaczenie.

Nowe - poszerzone o rozdział pomagający nam zrozumieć doświadczenie wojny - wydanie poradnika Ewy WoydyłłoUmiera ktoś bliski. Rozpada się nasz związek. Dowiadujemy się o chorobie. Tuż za naszą granicą wybucha konflikt zbrojny. Te i inne sytuacje mają wspólny mianownik: rozsypuje się nasz dotychczasowy świat.Ceniona psycholożka pokazuje, jak radzić sobie z emocjami po traumie. Woydyłło przekonuje, że akceptacja utraty to nie kapitulacja, a pomagając innym, pomagamy sobie.Autorka odwołuje się do własnej biografii, osobistych doświadczeń utraty i skutecznych sposobów, które pomogły jej wyjść z trudności."Żal po stracie. Sztuka akceptacji" pozwala odnaleźć się w nowej sytuacji oraz odzyskać spokój i poczucie bezpieczeństwa.

"Obrażam się na babcię to książka obrazkowa o byciu wychowywanym bez rodziców przez babcię. Pokazuje ona uniwersalne doświadczenie postrzegania starości przez dzieci i jak ta perspektywa zmienia się i dojrzewa wraz z wiekiem." Karolina Olchowska jest absolwentką filologii angielskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie specjalizowała się w książkach obrazkowych. Jej praca magisterska dotyczyła obrazu migrantów i uchodźców w tych dziełach. W Polsce zajmowała się wolontariatem na rzecz społeczności romskiej, a po przeprowadzce do Irlandii kontynuuje tę pracę w Donegal Intercultural Platform— organizacji pomagającej społecznościom z grup mniejszości etnicznych. Interesuje ją, w jaki sposób książki obrazkowe mogą zbliżyć do siebie ludzi z różnych grup etnicznych i wiekowych. Karolina tworzy ilustracje akwarelowe oraz druki linorytowe. "The book is about being brought up without parents by my grandmother. It shows the universal experience of how old age is perceived by children and how this perspective changes and matures with age." Karolina Olchowska is a graduate of English Language and Literature at the University of Wrocław, where she specialized in picture books. Her master's thesis focused on the image of migrants and refugees in these works. She volunteers with the Donegal Intercultural Platform - an organization that helps communities from ethnic minority groups in the county. She is interested in how picture books can bring people of different ethnic and age groups closer together. Karolina creates watercolor illustrations and linocut prints.