Darin Barney przekonująco przedstawia społeczne, polityczne i ekonomiczne implikacje technologii sieciowych oraz ich zastosowań w rozmaitych dziedzinach i instytucjach. Czy znajdujemy się w samym środku cyfrowej rewolucji? Czy nowe technologie informacyjne i komunikacyjne powołały do życia nowy rodzaj społeczeństwa, czy też wzmacniają i przedłużają istniejące wzorce i więzi? Autor z wielkim zaangażowaniem omawia w książce te i inne kwestie. Odwołując się do wyrafinowanego modelu relacji technologia społeczeństwo, Barney docieka, co w erze internetu uległo zmianie, a co pozostało takie samo. Wśród dyskutowanych kwestii znajdują się debaty dotyczące ekonomii wiedzy, cyfrowe przemiany w dziedzinie zatrudnienia i pracy, globalizacja i status państwa narodowego, perspektywy cyfrowej demokracji, nowe ruchy społeczne, a także kultura, wspólnota i tożsamość w epoce nowych mediów. Książka ta jest nieocenionym zasobem informacji dla wszystkich, którzy pragną mądrze się odnaleźć w społeczeństwie sieci.
Ksiażka zawiera analizę najróżniejszych technik używanych przez ludzi po to, aby efektywnie wpływać na innych. Dariusz Doliński nie ogranicza się do ich opisu oraz przedstawienia badań eksperymentalnych, w których weryfikowano skuteczność owych technik. Rozważa też problem mechanizmów psychologicznych, które sprawiają, że ludzie stają się ulegli wobec kierowanych do nich próśb.
Większość omawianych badań została zrealizowana w naturalnym kontekście społecznym: na ulicach, w bibliotekach, hipermarketach, restauracjach czy na parkingach samochodowych. Spora ich część przeprowadzona została w Polsce – przez samego Autora i liczne grono jego współpracowników.
Książka adresowana jest głównie do psychologów, socjologów i specjalistów z zakresu innych nauk społecznych, a także do osób zajmujących się zawodowo marketingiem i reklamą.
Andrzej Zimniak, autor 8 zbiorów opowiadań i 2 powieści, jest jednym z czołowych polskich pisarzy tworzących w konwencji fantastyki naukowej. Doktor chemii, publicysta i naukowiec, opublikował ponad 150 artykułów naukowych i popularyzujących wiedzę.
Strona autora: http://zimniak.art.pl/
Zimniak przedstawia w 20 artykułach spójną, miejscami przerażającą, ale w sumie optymistyczną wizję świata bliskiej i odległej przyszłości. Prognozy są mocno zakotwiczone w nauce i ziemskich realiach, lecz autor za każdym razem szykuje niespodziankę i szybko wynosi czytelnika na wysoką orbitę, skąd roztacza się widok zapierający dech. Wszystkie przewidywania, choć uskrzydlone pisarską wyobraźnią, pozostają jednak do końca logiczne i uzasadnione, bazując na trzech niezmiennych wyznacznikach życia: polowaniu, zawłaszczaniu terytorium i prokreacji.
A oto wybrane tematy, poruszane w tej książce:
Ścieżka w dżungli genów
Smutek wiecznego trwania
Sztuczne życie
Wojny w XXI wieku
Terroryzm totalny
Wycieczka do gwiazd
Seks w III tysiącleciu
Kiedy władza kobiet
Czy chemia skraca życie
Rozmowy z duchami w VR
Kolejna książka z serii "Spotkania dawnych kultur" przenosi nas w bogaty świat wyobrażeń wroga, jego konceptualizacji i stereotypów. Choć zawarte w niej teksty dotykają tylko wybranych aspektów tej złożonej tematyki, to jednak, odsłaniając przed nami rozmaite konteksty historyczne., sięgając do świadectw związanych z kulturami tak Starego, jak i Nowego Świata czy wreszcie odwołując się do wielu żródeł, ukazują niezwykle szeroki wachlarz strategii zachowańwzględem nieprzyjaciela.
Co zostaje z Auschwitz to trzecia część trylogii Giorgio Agambena, w której centralną rolę odgrywa figura Homo Sacer ? człowieka całkowicie odartego z godności, który jest już tylko nagim życiem. Ekstremalną formą Homo Sacer był więzień obozu koncentracyjnego tuż przed swoją ostatnią drogą do komory gazowej (?muzułman?). Jak żywy trup, budził już tylko niechęć. Jednak zdaniem Agambena, uważnego czytelnika i interpretatora ?obozowych? książek Primo Leviego i innych ocalałych, taki właśnie człowiek byłby najbardziej wiarygodnym świadkiem zbrodni w Auschwitz. Ci, którzy przetrwali, nie mogą być świadkami, gdyż nie przeżyli tego dramatu do końca. Martwi nie mają zaś głosu. Agamben twierdzi też, że Auschwitz nigdy się nie skończyło ? po Auschwitz istnieje już tylko permanentne życie ?w? i ?z? Auschwitz.
?Poruszający tekst Agambena o nazistowskich obozach śmierci skupiony jest wokół pytania, co dzieje się z mową, kiedy mówi wykorzeniony podmiot. Pomimo że zdaniem niektórych Auschwitz uniemożliwia danie świadectwa, Agamben pokazuje, w jaki sposób ten, kto o Auschwitz mówi, dźwiga tę niemożliwość w obrębie swojej mowy, dotykając granicy tego, co nieludzkie?.
Judith Butler
Giorgio Agamben (ur. 1942) ? filozof włoski, związany z Uniwersytetem UIAV w Wenecji, wykłada też na innych uczelniach europejskich; w 2002 roku, protestując przeciwko paszportom biometrycznym, zrezygnował z wykładów w USA. Jego filozoficzne punkty odniesienia wyznaczają nazwiska Martina Heideggera, Guy Deborda, Michela Foucault, Hannah Arendt. Zasłynął trylogią Homo sacer, w której skład wchodzą tomy: Homo sacer (1995), Stan wyjątkowy (2003) oraz Co zostaje z Auschwitz (1998).
Wybrane teorie rozwoju społecznego
Dynamika zmian społecznych
Idea postępu i problem stadialności rozwoju społecznego
Współczesne przemiany rodziny w Polsce
Seria „Wyobraźnia dialogu” jest odpowiedzią na widoczną w naszym stuleciu potrzebę rozwoju sztuki myślenia dialogicznego, cierpliwego i odważnego tworzenia kultury dialogu na miarę problemów trzeciego tysiąclecia. Wyrosła z przekonania, że każda religia i kultura jest inspiracją do zastanowienia nad tajemnicą świata, a w szczególności nad różnorodnością dróg i doświadczeń człowieka. Dialog zaczyna się bowiem od akceptacji i szacunku wobec drugiego, od zrozumienia, że „inność” nie jest zagrożeniem, powodem do nieufności i podziału. Wyobraźnia dialogu pomaga uszanować godność każdego człowieka w tajemnicy ikonicznego podobieństwa do Stwórcy – Boga, który „był – dzięki Bogu! – od zawsze Bogiem wszystkich ludzi” (W. Bühlmann).
"Dialog w żywiole wyobraźni" jest antologią tekstów powstałych w ramach projektu: "W stronę wyobraźni dialogu". Autorami są m. in. W. Hryniewicz, W. Oszajca, K. Gebert, J. Szymik i T. Terlikowski. Książka jest pierwszą częścią z serii "Wyobraźnia dialogu".
Codziennie zalewa nas potok wiadomości. Wpatrzeni jesteśmy w bohaterów reality show i seriali. Czy wokół nadal jest świat rzeczywisty czy ten wykreowany przez media? W dużej mierze żyjemy tym, co przedstawią nam gazety, powiedzą prezenterzy programów informacyjnych radia czy telewizji. Nie jesteśmy w stanie uchronić się przed wpływem informacji na naszą podświadomość, jeżeli uczestniczymy w normalnym nurcie obecnego życia. Pewnie nie jest to takie złe, o ile za informacją nie kryje się kłamstwo i oszustwo. Problemy zaczynają się dopiero wtedy, gdy ograniczymy nasze postrzeganie świata jedynie do tego, co przyniosą nam media.
Książka dotyczy dwóch obszarów zagadnień. Pierwszy koncentruje się wokół odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób programy telewizyjne oddziałują na widzów? Autorzy skupiają się tu przede wszystkim na przemocy w mediach. Drugi obszar, to przedstawienie zdrowia jako wartości w programach telewizyjnych.
Książka zasługuje na uwagę co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze dotyczy aktualnej problematyki związanej z istotnymi zagadnieniami pedagogicznymi. Po drugie Autorzy podjęli się dokonania analizy teoretycznej dwóch ważnych społecznie zagadnień: przemocy w mediach i jej oddziaływania na odbiorcę oraz problematyki zdrowia w programach telewizyjnych
Książka jest niezwykle ciekawym studium zarówno dla antropologa jak i dla historyka, ponieważ jej autor pokazał jak tworzy się w rzeczywistości społecznej mit. Mit powstał wokół tytułowej postaci Jana Pawła II. Jego osoba pozostaje na Podhalu, i w całej Polsce, przedmiotem stałego zainteresowania i swoistej adoracji, związanej nie tylko z procesem beatyfikacyjnym. Książka jest również znakomitym studium terenowym. Konkret etnograficzny daje efekt niezwykły.
Prof. dr hab. Czesław Robotycki
Trudno sprecyzować, czy jest to rozprawa socjologiczna, zbiór esejów czy też po prostu ciekawa opowieść o mało zbadanej dziedzinie kultury polskiej osadzona na tle gwałtownych i dramatycznych przemian XIX i XX wieku. Praca oryginalna, momentami odkrywcza. Autor łączy erudycję i naukową dociekliwość z temperamentem pisarskim. Porównując muzykę ludową Polski centralnej i Bretanii, wysuwa wnioski, obok których nie sposób przejść obojętnie.
Książka o wiejskich muzykantach jest również opowieścią o folklorystach, etnografach, działaczach kultury, o niemożności porozumienia ?wsiowych? z ?miastowymi? ? nawet wówczas, gdy ci miastowi pochodzą ze wsi. O tym, że tradycyjnej muzyki ludowej na papierze nutowym zapisać się po prostu nie da.
fragmenty recenzji Antoniego Kroha
Gwiazdy rocka i stadionowi zadymiarze, zakupy i choroby, przyjaźń i seks, komórki i fora internetowe, zaufanie taksówkarzy do klientów i wyborców do polityków. Co łączy te tematy?
Tradycyjny socjolog określiłby je jako „dziwne”, ale sprawy te są przedmiotem „trzeciej socjologii”: socjologii codzienności.
Po „pierwszej” (zajmującej się wielkimi systemami społecznymi) oraz „drugiej” (analizującej anatomię działań społecznych i międzyludzkich więzi) przyszedł czas na „trzecią”. Badacze dostrzegli, że tradycyjne problemy socjologii – nierówności społeczne, władza, kultura, świadomość zbiorowa czy globalizacja – przejawiają się najwyraźniej na co dzień: w domu, szkole, supermarkecie, kościele, szpitalu i na stadionie piłkarskim. Dla socjologów życie codzienne to nowe okno, przez które można spojrzeć na stare problemy i zobaczyć coś więcej.
Piotr Sztompka i Małgorzata Bogunia-Borowska zebrali przykłady najnowszych prac z kręgu „trzeciej socjologii”, które ukazały się na świecie. To pierwsza taka – poprzedzona obszernymi wstępami autorów – antologia w Polsce. Z pewnością zainteresuje nie tylko socjologów, ale szeroki krąg czytelników, którym pomoże lepiej zrozumieć własne życie
w społeczeństwie.
Małgorzata Bogunia-Borowska jest adiunktem na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Socjologii Teoretycznej Instytutu Socjologii i wykładowcą w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera. Absolwentka Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, na którym ukończyła kulturoznawstwo (1997) oraz Wydziału Filozoficznego, gdzie zdobyła wykształcenie socjologiczne (1999). Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z przemianami kulturowymi i społecznymi ponowoczesnej rzeczywistości. Szczególnie interesuje się tematyką kultury medialnej i konsumpcyjnej. Stypendystka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz członkini Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego (ISA) oraz Polskiego Stowarzyszenia Socjologicznego. Współautorka książki Globalizacja i konsumpcja. Dwa dylematy współczesności (część poświęcona społeczno-kulturowym teoriom konsumpcji) oraz Reklamy jako tworzenia rzeczywistości społecznej, a także redaktorka książki Dziecko w świecie mediów i konsumpcji.
W książce przedstawiono bardzo wiele informacji socjologicznych o polskiej religijności, Kościele, młodzieży, o nowych zjawiskach ze sfery ducha i sposobu życia (być może początkach trendów – ale tego właśnie nie wiemy). Ponieważ zjawiska te nie poddają się eksplikacji, która sama się narzuca, książka pełna jest pomysłów interpretacyjnych, hipotez, przypuszczeń itp.; są one przy tym często dobrze osadzone w wielkiej tradycji socjologicznej (Durkheim, Weber, Mannheim). Ta druga warstwa książki wydaje mi się nawet cenniejsza niż pierwsza. (...)
Książka posiada także pewien walor ogólniejszy. Zwykle socjologowie opisywali pokolenia już ukształtowane; tutaj próbuje się uchwycić sam proces rodzenia się pokolenia, jest to więc przyczynek do ogólnej wiedzy o procesach pokoleniotwórczych, wpływie wydarzeń historycznych na świadomość społeczną, roli grup etosowych w dynamice społecznej. (…)
Pokolenie JP2 – przeszłość i przyszłość zjawiska religijnego jest książką ciekawą: informacyjnie, teoretycznie, a także „imaginacyjnie” – rozbudza „imaginację socjologiczną”. Jest także przykładem żywego reagowania socjologii na zmiany i wydarzenia społeczne.
"Ideologia i Utopia" należy do kanonu socjologii wiedzy, a nawet jest jej dziełem "założycielskim". Autor, Karl Mannheim sam niejako stał się ofiarą zarówno ideologii, jak i utopii w XX-wiecznym totalitarnym sensie.
Prędkość i polityka jest najważniejszym dziełem Paula Virilio. Wychodząc od prac Moranda, Marinettiego i McLuhana, autor przedstawia wizję znacznie bardziej polityczną niż którykolwiek z jego francuskich kolegów – w tej radykalnej wizji prędkość jest motorem destrukcji. Virilio zdaje sprawę z całej historii rodzaju ludzkiego jako procesu doskonalenia technologii, który stał się możliwy dzięki militaryzacji społeczeństwa. Podobnie do Heideggera i jego postrzegania techniki, Virilio uważa prędkość – a nie system klasowy czy bogactwo – za podstawowy czynnik kształtujący cywilizację. W obrębie tego „technicznego witalizmu” różnorodne obiekty – nieruchome fortece i bunkry, „metaboliczne ciała” żołnierzy, naczynia i flota, a ostatnio informacja i technologie komputerowe – zagrażają światu i naturze ludzkiej.
Paul Virilio – urbanista i filozof francuski. Urodził się w roku 1932 w Paryżu, w rodzinie włoskiego komunisty i bretońskiej katoliczki. Jako dziecko przeżył bombardowanie Nantes, co prawdopodobnie ukształtowało jego zainteresowanie problematyką wojny i kruchością miast. W czasie studiów na Sorbonie słuchał wykładów Vladimira Jankélévitcha i Raymonda Arona. Współpracował z Henrim Matisse’em i Georges’em Braque’iem. Do grona jego przyjaciół należeli m.in. Georges Perec i Jean Baudrillard. Po polsku ukazały się dotąd dwie jego książki: Bomba informacyjna (2006) i Wypadek pierworodny (2007).
Czy przemoc jest zjawiskiem w jakiś szczególny sposób przypisanym konkretnym rolom zawodowym lub społecznym? Jakie są oblicza przemocy? Czy istnieje uniwersalna charakterystyka sprawcy przemocy i jego ofiary? Czy są sfery życia i grupy społeczne całkowicie od niej wolne? Co społeczeństwo, system prawny i oświatowy może zrobić w kwestii polepszenia skuteczności przeciwdziałania, ochrony przed przemocą?
Wiele takich i podobnych pytań, na które chcielibyśmy znać odpowiedź, wyznacza obszar badań i poszukiwań zarówno naukowców, jak i praktyków - pedagogów, kuratorów, terapeutów, pracowników socjalnych.
Normy etyczne funkcjonowania mediów są w zasadzie znane. Podają je liczne podręczniki i kodeksy etyki dziennikarskiej. Celem niniejszej pracy jest wskazanie trudności, na jakie napotyka realizacja tych norm w praktyce. Co ważne, etyka mediów nie może sprowadzać się jedynie do zbioru zasad. Przy ich ustalaniu i ocenie skuteczności należy wziąć pod uwagę przemiany, jakim podlegają media w wyniku konieczności dostosowania się do gwałtownych przemian całego społeczeństwa, a także rewolucję technologiczną w samych mediach. W książce autor stara się nie eksponować różnic pomiędzy mediami komercyjnymi a publicznymi.
Wprowadzenie w problematykę niepełnosprawności
Korelaty osobowościowe indywidualnego i społecznego modelu niepełnosprawności
Czynniki kształtujące indywidualny i społeczny model niepełnosprawności
Diagnoza stanu wiedzy studentów z regionu warmińsko-mazurskiego na temat sekt i stosowanych przez nie technik manipulacji
Sekty towarzyszą człowiekowi od stuleci i mają ogólnoświatowy charakter. Początkowo związane z religijną płaszczyzną życia, obecnie przenoszą swoje wpływy na ekonomię, edukację, a nawet politykę i rozrywkę, stając się prawdziwym zagrożeniem dla współczesnego człowieka, jego rozwoju i wolności. Na oddziaływanie ugrupowań destrukcyjnych narażeni są wszyscy obywatele, ale najbardziej ludzie młodzi, inteligentni, wykształceni, wrażliwi.
W książce przeanalizowano wiedzę młodzieży studenckiej na temat sekt. Publikacja składa się z sześciu rozdziałów. Pierwsze dwa zawierają podstawy teoretyczne dotyczące problematyki sekt oraz stosowanych przez nie technik manipulacji. Cztery pozostałe dotyczą metodologicznych podstaw przeprowadzonych badań, otrzymanych wyników i wyciągniętych z nich wniosków. Przedstawiona teoria pozwala na bliższe poznanie zagadnień związanych z grupami destrukcyjnymi.
Książka skierowana jest do młodych ludzi, rodziców, pedagogów, a także do wszystkich, którzy interesują się problematyką sekt lub dopiero zamierzają pogłębić wiedzę na ten temat. Osoby poszukujące wiedzy dotyczącej ugrupowań destrukcyjnych mogą w tej książce odnaleźć przynajmniej niektóre odpowiedzi na stawiane sobie i innym pytania o definicję sekty, jej cechy, przyczyny przynależności, skutki oddziaływania i stosowane techniki manipulacji. Czytelnik niniejszej publikacji zyska świadomość zagrożenia, jakie niesie ze sobą lekkomyślna decyzja o wstąpieniu do jakiejkolwiek bliżej nieznanej organizacji, wspólnoty, grupy.
Słowa klucze to książka wyjątkowa w dorobku autora Wymiany symbolicznej i śmierci, rodzaj autokomentarza, w którym Baudrillard przystępnie objaśnia najważniejsze pojęcia powracające w jego pisarstwie, takie jak: przedmiot, wartość, wymiana symboliczna, uwodzenie, obsceniczność, przejrzystość zła, wirtualność, aleatoryczność, chaos, kres, zbrodnia doskonała, los, wymiana niemożliwa, dwoistość, myślenie.
Jean Baudrillard (1929 – 2007) – francuski socjolog i filozof kultury, jeden z najbardziej oryginalnych krytyków globalizacji, obdarzony apokaliptyczną wyobraźnią i rozpoznawalnym stylem. Zainteresowany społeczeństwem postindustrialnym i kulturowymi skutkami rozwoju technik rzeczywistości wirtualnej, autor teorii symulakrów. Teoretyk fotografii i fotograf. Po polsku ukazała się jego Ameryka, rozmowy Przed końcem, Pakt jasności. O inteligencji Zła, Duch terroryzmu. Requiem dla Twin Towers, O uwodzeniu, Symulakry i symulacja, Wojny w Zatoce nie było, W cieniu milczącej większości albo kres sfery społecznej, Spisek sztuki, Społeczeństwo konsumpcyjne, jego mity i struktury oraz Wymiana symboliczna i śmierć.
Książka ta powinna być podstawową lekturą dla drugiego roku studiów w zakresie socjologii i studiów kulturowych [?]. Jest ona syntezą podstawowej literatury i prowadzi przez zawiłe dyskusje, a jednocześnie jest przystępna, wciąga i inspiruje [?]. Ułatwi studentom spojrzenie na świat materialny i zobaczenie go w zupełnie nowym świetle oraz zapoznanie się z najważniejszymi dyskusjami teoretycznymi.
Keith Tester, profesor teorii społecznej, Portsmouth University
? Jakie relacje łączą nas z przedmiotami?
? W jaki sposób rzeczy wpływają na nasze związki z innymi ludźmi?
? W jakich relacjach pozostają ze sobą przedmioty materialne i zjawiska społeczne, takie jak moda, dyskurs społeczny, wzornictwo?
W życiu codziennym pozostajemy w stosunkach z przedmiotami na wiele rozmaitych sposobów: gdy nosimy ubrania, meblujemy mieszkanie, reagujemy na dzwonek telefonu, rozpoznajemy podpis pod obrazem, bierzemy do ręki przycisk do papieru. Nie są to bynajmniej stosunki o wyłącznie funkcjonalnym charakterze, zależą bowiem od tego, w jakich związkach pozostajemy z innymi ludźmi oraz od kultury konkretnego społeczeństwa, w którym żyjemy ? są stosunkami o charakterze społecznym. Ta zajmująca książka czerpie z uznanych ujęć teoretycznych, w tym podejść Simmla, Marksa, McLuhana, Barthesa, Baudrillarda, jak również z wielu prac empirycznych rozmaitych dyscyplin humanistycznych. By zrozumieć cokolwiek z naszego obcowania z przedmiotami, sięga po zawarte w tym dorobku koncepcje, skupiając się na rozmaitych przypadkach: kopcach z kamieni i dżinsach, telewizorach i kolczykach na penis, domach i dziełach sztuki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
