Celem niniejszej publikacji jest zaprezentowanie najnowszego dorobku socjologii edukacji i wychowania. Poruszone w niej zagadnienia i problemy wiążą się bezpośrednio z debatami nad systemem nauczania w Polsce. Problematyka edukacji wymaga obecnie zaangażowania specjalistów z rozmaitych dziedzin, poczynając od socjologów, pedagogów i psychologach, a kończąc na ekonomistach i politykach.
Książka adresowana jest do studentów i wykładowców akademickich socjologii, pedagogiki, psychologii, polityki społecznej czy nauk o rodzinie. Zainteresuje też z pewnością nauczycieli, metodyków, a także działaczy oświatowych i samorządowych zajmujących się edukacją.
Książka niniejsza traktuje o podobieństwach między komunizmem i socjalizmem a liberalną demokracją. Człowiek socjalistyczny i liberalno-demokratyczny nie tylko nie mają pamięci, lecz z nią walczą, relatywizują jej przekaz. Oba ustroje wytwarzają ? przynajmniej w warstwie oficjalnej wykładni ideologicznej ? takie nastawienie do świata, dzięki któremu człowiek czuje się znacznie swobodniej niż kiedykolwiek w przeszłości. Zrzuca z siebie ogromną część związków lojalnościowych i zobowiązań, jakie go do tej pory pętały: religijne, obyczajowe, narodowe, środowiskowe, tradycyjne, autorytetowe. We współczesnym świecie w coraz większym stopniu bierze się w obronę rzeczy wulgarne, brzydkie i oburzające, które naturalnie określają aspiracje człowieka liberalno-demokratycznego, co ten coraz śmielej i z coraz mniejszym wstydem potwierdza.
?Zarówno komunizm (socjalizm), jak i liberalna demokracja są ustrojami, które w zamierzeniu mają zmieniać rzeczywistość na lepszą. Są - jak się dzisiaj mówi obowiązującym żargonem ? projektami modernizacyjnymi. Oba wyrastają z przekonania, że świat taki, jaki jest, nie może być tolerowany, że powinien być zmieniony, że to, co stare, powinno być zastąpione nowym. Oba są ustrojami silnie i - by tak rzec - niecierpliwie ingerującymi w materię społeczną i oba uzasadniają tę ingerencję argumentem, że prowadzi to do polepszenia stanu rzeczy przez ?unowocześnienie?.
Fragment Wstępu
Pierwsza część podręcznika poświęcona została problematyce formułowania myśli. Autor wyjaśnia kluczowe pojęcia logiczne, problemowo omawia zagadnienia naturalnych nieścisłości wyrażeń języka oraz największe paradoksy myślenia, wskazuje granice możliwości komunikacyjnych języka naturalnego i sposoby racjonalnego przezwyciężania tych barier.
W drugiej części książki omówione zostały zagadnienia wszelkiego rodzaju rozumowań, w tym głównie rozumowań potocznych takich jak myślenie stereotypem ? często niesłusznie pomijane w innych podręcznikach do logiki.
Ponadto publikacja zawiera dodatek poświęcony elementom teorii manipulacji. Omówiono w nim fakty niezbędne do zrozumienia procesu manipulacji, w tym niezwykle niebezpiecznej dla człowieka automanipulacji.
„Problematyka kryminogenezy jako procesu prowadzącego do „stawania się” przestępcą została podjęta (w początkowej jej fazie refleksji naukowej i badań empirycznych) na gruncie kryminologii – nauki związanej u zarania swego rozwoju z prawem karnym. Stopniowo jednak, jak we wszystkich naukach empirycznych, poszerzała swój obszar przedmiotowo-merytoryczny w wyniku zaangażowania się w jej badania wielu innych nauk, takich jak: psychologia, psychiatria, socjologia, pedagogika i in., wypracowujących nowe nurty teoretyczne (modelowe) i metodologiczno-warsztatowe. Tym samym problematyka kryminogenezy (scalanej na punkcie kryminologii – a po prawdzie w obrębie jej wielu kierunków i nurtów – zob. np. J. Błachut i in. (2004) obejmuje znaczną ilość dostrzeganych wpływów dewiacyjnej (wadliwej) socjalizacji, takich jak: społeczne, psychologiczne, biologiczne, klimatyczno-geograficzne czy patologiczne, w obrębie których badacze starają się wykryć związki przyczynowe tworzące swoisty „łańcuch” uwarunkowań prowadzących od wczesnych faz niedostosowania społecznego do przestępczości.
W niniejszej pracy zbiorowej podjęto niektóre z wymienionych zagadnień dotyczących kryminogenezy, ogniskując się jednak w zasadniczym stopniu na psychospołecznych mechanizmach oraz wynikających z nich konsekwencjach profilaktycznych a także resocjalizacyjnych.
Na koniec niniejszego „słowa wstępnego” godzi się nadmienić, iż niniejsza praca zbiorowa powstała w rezultacie naukowych opracowań wybranych autorów biorących udział w X Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej (z udziałem gości zagranicznych) z cyklu: „Zastosowanie psychologii klinicznej w praktyce sądowej”, zorganizowanej jak zwykle przez Katedrę Psychologii Klinicznej i Sądowej Uniwersytetu Śląskiego oraz Katedrę Pedagogiki Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach i Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie. Konferencja ta odbyła się w dniach 14-16.11.2005 w Katowicach. Zaszczycili ją: Prezes Sądu Najwyższego – dr Lech Paprzycki, Prorektor Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Barbara Kożusznik, Rektor WSP TWP, prof. dr hab. Lucjan Olszewski oraz dziekani: Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Stanisław Juszczyk i Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach WSP TWP – prof. dr hab. Danuta Drynda, a także inni znaczący goście reprezentujący władzę Województwa Śląskiego”.
Dr hab. prof. UŚ Jan Stanik
Clifford Geertz w jednym z rozdziałów Interpretacji kultury próbuje uchwycić istotę dociekań naukowych, parafrazując maksymę Whiteheada ?Szukajcie prostoty i nie ufajcie jej? - stwierdza, że w odniesieniu do nauk społecznych bardziej adekwatne jest wskazanie: ?Szukajcie złożoności i porządkujcie ją?. Wydaje się, że właśnie w taki sposób rozumienia nauki wpisują się niniejsze rozważania.
Czytelnicy poszukujący ogólnych sądów na temat fenomenu, jakim jest bunt, rozpatrywany również w kontekstach reformatorskich, bez trudu odnajdą tego rodzaju podpowiedzi, ale jest to także dobra lektura dla zainteresowanych opisami egzemplifikacji buntu. Ta wielowątkowość i wieloaspektowość prowadzonych rozważań wskazuje na złożoność zagadnienia, ale z drugiej strony, sposoby ujmowania problematyki proponowane przez poszczególnych autorów pozwalają na uporządkowanie namysłu. Mamy nadzieję, że zebrany materiał okaże się inspiracją do bardziej złożonego rozumienia zjawiska buntu i reformy oraz ich wzajemnych powiązań.
Drugi tom wrocławskiego „Forum Socjologicznego” poświęcony został problematyce socjologii edukacji oraz badań młodzieży. Autorzy artykułów koncentrują się na zagadnieniach związanych między innymi z wpływem władzy na edukację, programami edukacyjnymi, socjalizacją młodzieży czy występowaniem nierówności w tej grupie społecznej. Artykuły często zawierają przy tym także analizę wielu badań empirycznych dotyczących młodzieży. Ostatnia część tomu to obszerne zestawienie sprawozdań z konferencji oraz przegląd recenzji wybranych, wydanych ostatnio socjologicznych publikacji. „Forum Socjologiczne” 2 stanowi zestaw artykułów podejmujących ważne i aktualne tematy z zakresu socjologii edukacji i badań młodzieży, a ich różnorodność sprawi, że publikacja zainteresuje szerokie grono czytelników.
Włączenie Polski do struktur Unii Europejskiej stało się bezpośrednim i/lub pośrednim źródłem wielu zmian w zakresie mobilności Polaków. Używanie terminu ?eurosierota? wobec dzieci euroemigrantów może pełnić funkcję negatywnej etykiety, uruchamiającej, zwłaszcza w środowisku szkolnym, niekorzystne dla stygmatyzowanych zjawiska. Wiodąca rola w tej analizie przypada koncepcjom determinizmu językowego oraz konstruktywizmu społecznego.
Podjęte w niniejszej eksploracji poszukiwania badawcze są ważnym elementem wzbogacającym naszą wiedzę o współczesnej emigracji zarobkowej Polaków do innych krajów Unii Europejskiej i mają niewątpliwie charakter prekursorski. Przyjęta przez Autora (należy do wybitnych specjalistów w podjętej tematyce) perspektywa pedagogiczna pozwala rozpatrywać poczucie odpowiedzialności emigrantów jako rezultat oddziaływań edukacyjnych, w których istotną rolę odgrywają środowisko pracy i pełnione role zawodowe. Studium jest wielowątkowe, wielostronnie ujmujące omawiane zagadnienia. Wpisuje się w nowy obszar badawczy pedagogiki pracy, związany z funkcjonowaniem zawodowym Polaków na europejskim rynku pracy, [oraz] w interesujący nurt procesu adaptacji tradycyjnego modelu uczelni polskich do zmian, jakie transformacja systemowa wniosła w ich otoczenie.
Praca Joanny Bachury prezentuje się imponująco. Autorka łączy wysokie kompetencje badacza radia z szeroką wiedzą o podstawowych zjawiskach i głównych dyskusjach na tematy kultury współczesnej. Wieloaspektową refleksję o słuchowisku radiowym wpisuje w problematykę aktualnych przemian współczesności. Propozycje teoretyczne oraz analityczne wspiera gruntowną znajomością radiowej praktyki komunikacyjnej [...]. Autorka uważnie przygląda się zarówno opartej na znakomitej tradycji i działalności Teatru Polskiego Radia ? jak pierwszym próbom teatralnych spektakli w stacji komercyjnej Radia TOK FM; przedstawieniom emitowanym w cyklicznych programach Polskiego Radia, będących elementem wielkiej syntagmy, wpisanym w konkretne dni tygodnia i godziny dnia ? jak słuchowiskom nagrywanym na CD czy w formacie MP3, i przez to uniezależnionym od kalendarza stacji nadawczych [...]. Współczesne słuchowisko ujmowane jest trafnie jako fragment komunikacji społecznej. Jednocześnie Joanna Bachura traktuje słuchowisko radiowe jako gatunek artystyczny, chce w teatrze radiowym widzieć sztukę, chce uczestników praktyki słuchowiskowej wpisać w przestrzeń komunikacji artystycznej.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Maryli Hopfinger
Książka przedstawia rezultaty pracy Autorki nad nowym narzędziem do pomiaru pracoholizmu -Wielowymiarowym Kwestionariuszem Oceny Pracoholizmu. Na polskim rynku wydawniczym brakuje kwestionariusza uwzględniającego szerokie spektrum przejawów uzależnienia od pracy, zatem opracowanie takiego narzędzia stanowi wartościowy wkład w istniejący stan wiedzy.
Podjęta przez Autorkę problematyka jest niezwykle ważna, ponieważ uzależnienie od pracy to zjawisko coraz bardziej rozpowszechnione i znacząco zakłócające jakość i satysfakcję z życia czyż relacji interpersonalnych, a nawet stan zdrowia somatycznego pracoholika. Wyniki badań świadczą o tym, że pracoholizmu można doświadczyć w każdym wieku, zawodzie i kulturze. Traktując uzależnienie od pracy w kategoriach zaburzonego funkcjonowania osobowości, można nawet przypisywać to zaburzenie uczniom i studentom, którzy w sposób patologiczny angażują siew naukę. Problem ten, choć mający zaledwie czterdziestokilkuletnią historię, jest więc bardzo istotny, wymaga uwagi i podejmowania kolejnych badań empirycznych. W publikacji zawarto syntetyczny opis pracoholizmu: jego rozpowszechnienia, objawów, dynamiki, sposobów definiowania, przyczyn oraz następstw. Rozważono również umiejscowienie pracoholizmu w obowiązujących systemach klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania.
Z recenzji dr. hab. Romualda Polczyka
"Praca ma na celu przedstawienie problemu podmiotowego traktowania wychowanka w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego. Nadzór ten jest przeze mnie ujmowany przede wszystkim jako oddziaływanie wychowawcze. (...)
Ponadto do głębszej analizy zagadnienia zastosowania idei podmiotowości w nadzorach kuratora skłonił mnie fakt, iż nieletni bardzo często mają za sobą doświadczenia traktowania przedmiotowego. (...)
Czy można obronić pojęcie tożsamości? Czy może ono być jeszcze przydatne w stopniu, który uzasadniałby jego wykorzystanie pomimo kontrowersji, jakie wzbudza? Czy rzeczywiście kategoria ta jest tak nieprecyzyjna i ?rozmyta", że nie ma już żadnej wartości heurystycznej? Wreszcie, czy jej interdyscyplinarny charakter faktycznie stanowi przeszkodę, czy też przeciwnie ? istotny walor?
Niniejsza publikacja to próba udzielenia odpowiedzi ?nie wprost" na powyższe sformułowane pytania. Ze względu na szeroki zakres oraz wielowarstwowość omawianego zagadnienia wartościowe wydaje się zróżnicowanie pojęć teoretycznych oraz badawczych. Przy tak złożonej kategorii analitycznej, jaką jest tożsamość, heterogeniczność sposobów jej rozumienia okazuje się ? paradoksalnie ? wręcz pożądana, gdyż prowadzi do ciągłego jej pogłębiania i wskazuje na coraz to inne wymiary, na które ma wpływ oraz które ją determinują.
Jesteśmy przekonani, że przy złożoności współczesnego świata oraz rosnącej specjalizacji dyscyplin i subdyscyplin naukowych, analizy drobnych wycinków świata społecznego ? czy mówimy o małych grupach społecznych, czy też o przypadkach typu case study ? mogą pomóc w odnalezieniu tego, co wspólne. Niniejsza książka prezentuje właśnie te niejednorodne, szkicowane z różnych perspektyw ?pejzaże tożsamości".
Publikacja jest zbiorem tekstów dotyczących szeroko rozumianych zagadnień życia codziennego, a także analizy tego pojęcia jako kluczowej kategorii refleksji nad sferą codzienności. Problematyka codzienności była i wciąż jest lekceważona przez socjologię, filozofię czy psychologię, tymczasem pojęcie świata życia codziennego ma ważne odbicie w naukach społecznych oraz długą, wywodzącą się z tradycji fenomenologicznej historię. Głównym celem autorów była próba dostrzeżenia w następujących obecnie zmianach społeczno-kulturowych konsekwencji praktyk życia codziennego, możliwych do uchwycenia i zaobserwowania przez badacza. Zawarte w tym tomie teksty są wynikiem refleksji nad kulturą współczesną, jej formami, funkcjami oraz transformacjami, zakorzenionymi w "paradygmacie życia codziennego". Książka przeznaczona jest dla studentów i wykładowców akademickich socjologii, filozofii czy psychologii.
Fragment Wprowadzenia
"To, co zamierzam powiedzieć na temat prestiżu, będzie zarysem trzech problemów, zazwyczaj lekko zaniedbanych. Spróbuję je zaprezentować
nieco inaczej. Należy przede wszystkim postawić pytanie, czym jest prestiż, nazywany też poważaniem, szacunkiem, estymą, respektem, honorem, wreszcie statusem społecznym. Z jednej strony, jest wartością, którą daje się innym, a z drugiej - samemu się ją otrzymuje. Wzgląd na prestiż skłania ludzi do określonych zachowań, choć oczywiście nie wszystkim zależy na prestiżu w takim samym stopniu. Jego najważniejszym elementem jest hierarchia, której przyjrzymy się najdokładniej - "prestiż dzieli ludzi na tych mniej i bardziej znaczących; bardzo
podobnie jak różnicują ludzi zamożność, poziom wykształcenia czy władzy, tyle tylko, że prestiż jest wyrazem świadomości, w odróżnieniu od obiektywnych wymiarów". Do tej encyklopedycznej definicji dodajmy, że to, co jest dlań charakterystyczne, dotyczy zdolności do syntetycznego ujmowania bardzo różnych aspektów oceny w jeden wymiar gradacji. Podlegają jej cechy osobiste, role i pozycje społeczne jednostek. Znaczenie prestiżu jest tym większe, im bardziej ludzie kierują się nim na co dzień w sytuacjach związanych z podejmowaniem ważnych decyzji. Na jego konsekwencje wpływające na kształt makrostruktur dość wcześnie zwrócił uwagę Max Weber, który zaliczył prestiż do jednej z trzech podstawowych płaszczyzn nierówności - oprócz zakresu władzy i podziałów klasowych utożsamianych z ekonomicznym statusem. Czy można mówić o niewielkim zaniedbaniu w sąsiedztwie takiego nazwiska? Powodem jest jednostronność dotychczasowych ustaleń. Koncentrują się one na prestiżu, który ma się z racji wykonywanego zawodu, stanowiska i innych elementów wynikających z globalnej pozycji społecznej; kwestia psychologicznych gratyfikacji otrzymywanych za osobiste atrybuty, jak i krótkotrwałych aktów wymiany prestiżu w określonych sytuacjach nie została natomiast należycie przedstawiona. Do tych spraw próbuję się w niniejszej publikacji ustosunkować, opierając się na wynikach własnych badań z 1998 r.".
Dziennikarze to strażnicy prawdy i demokracji. Ale okazuje się, że strażników trzeba pilnować, aby nie zapominali, że uprawiają zawód zaufania publicznego, że są ""czwartą władzą"" o ogromnych wpływach. Jeżeli praca dziennikarza nie opiera się na etyce, to staje się zwykłą propagandą lub oszustwem.Ta książka to kompendium wiedzy dla wszystkich, którym zależy na zachowaniu godności tego zawodu. Autor w jednym tomie zawarł historię etyki mediów, przedstawił rozwiązania tych trudnych problemów w różnych krajach, zebrał dokumenty dotyczące tego zagadnienia.Ta książka to punkt wyjścia do wszelkich dyskusji o kondycji etyki dziennikarskiej.
ALAN AXELROD jest autorem ponad sześćdziesięciu popularnych książek biznesowych i historycznych. Przekopał życiorysy Królowej Elżbiety I, generała George’a S. Pattona i Winstona Churchilla w poszukiwaniu praktycznych mądrości, które dzisiejsi liderzy biznesu mogą wykorzystać. Pracując nad Gandhim, Axelrod znalazł jak do tej pory najbardziej sprzeczny z intuicją obiekt badań– i na wiele sposobów najbogatszy zarazem.Alan Axelrod przekopał życiorysy Królowej Elżbiety I, generała George’a S. Pattona i Winstona Churchilla w poszukiwaniu praktycznych mądrości, które dzisiejsi liderzy biznesu mogą wykorzystać. Pracując nad Gandhim, Axelrod znalazł jak do tej pory najbardziej sprzeczny z intuicją obiekt badań– i na wiele sposobów najbogatszy zarazem.
Axelrod w charakterystycznym dla siebie gawędziarskim, lecz wnikliwym stylu rozbija strategie przywódcze Gandhiego na 14 kluczowych aspektów i sto lekcji, każda zilustrowana cytatami z Gandhiego i typowymi sytuacjami z jego czasów. Słowa i dokonania Gandhiego przedstawiono w sposób, dzięki któremu ich ponadczasowa mądrość rozbłyskuje po dziś dzień, stanowiąc źródło natchnienia dla wyzwań biznesu, dzisiaj – i jutro.
Okoliczności życia i zmagań Gandhiego sprawiają, że jego przykład staje się wyjątkowo istotny dla wielokulturowego środowiska biznesowego dwudziestego pierwszego wieku – arena, na której panuje zaciekła konkurencja, a idee zrównoważonego rozwoju i odnowy zasobów nabrały świeżego znaczenia oraz w której poszanowanie godności globalnej siły roboczej jest bardziej niezbędne niż kiedykolwiek dotychczas. Rywalizacja sama w sobie przeszła zmianę, wywołana potrzebą i załamaniem na giełdzie – i nagle odkryto, że etyczna współpraca to nie tylko ścieżka do mądrości, ale i bogactwa.
Seria portretów i rozmów z legendarnymi spikerkami, układających się w opowieść o Telewizji Polskiej od roku 1957, telewizji jakiej już nie ma.
W ekskluzywnych wywiadach Edyta Wojtczak, Krystyna Loska, Bożena Walter, Bogumiła Wander i Katarzyna Dowbor opowiadają o swej pracy i życiu prywatnym. Skąd wzięły się w telewizji? Czy rzeczywiście zarabiały „kokosy” i czy polityka miała wpływ na ich pracę? Jak przygotowywały się do prowadzenia festiwali w Opolu i w Sopocie?
Na czym polegały ich „wpadki”? Co obecnie robią i co myślą o dzisiejszej telewizji? Czy chciałyby do niej wrócić? Nieznane fakty, anegdoty, trochę nostalgii i celnych uwag o różnicach między dawną „harcerską” pracą a dzisiejszym, zimnym profesjonalizmem, zdominowanym przez technikę i reklamy.
Aleksandra Szarłat - polonistka z wykształcenia, dziennikarka z zawodu. Pracowała m.in. w "Sztandarze Młodych" (od 1991 roku), przez siedem lat była szefem działu kultury w miesięczniku "Twój Styl", a od 2007 roku przeprowadza wywiady z artystami w dwutygodniku "Gala".
W walce o przetrwanie dziennikarstwo sięgnęło po media cyfrowe. Większość przedsięwzięć online ogranicza się jednak tylko do przenoszenia tradycyjnych praktyk w sferę internetu, teksty pisze się i redaguje tak, jakby były przeznaczone do druku, materiały audio i wideo przygotowuje tak, jakby miały być odtwarzane w radiu i w telewizji. Autorzy tej książki proponują inny sposób na dobre dziennikarstwo - gry wideo. Gry wideo nie są panaceum na wszystkie bolączki współczesnych mediów informacyjnych. Jeśli jednak przemysł informacyjny dostrzeże w nich liczący się sposób uprawiania dziennikarstwa - nie tylko okazjonalny upominek dla czytelników prasy online - gry informacyjne mogą wydatnie przyczynić się do jego ożywienia.
Książka jest pierwszą w Polsce monografią na temat ekstremizmu ekologicznego oraz ekoterroryzmu. Autorka zajmuje się w niej analizą mechanizmów rządzących funkcjonowaniem ekstremistycznych ugrupowań walczących o prawa zwierząt oraz środowisko (m.in. takich jak Animal Liberation Front czy Earth First!), bada wpływ, jaki na ich strukturę organizacyjną oraz funkcjonowanie mają wyznawane przez nie przekonania, oraz usiłuje odpowiedzieć na pytanie, które ze skrajnych skrzydeł ruchu ekologicznego ? animalistyczne czy prośrodowiskowe ? i w jakich warunkach może w przyszłości zradykalizować swe działania.
Budzi podziw interdyscyplinarność podejścia i szerokość spojrzenia na analizowaną problematykę, jej ujęcie uwzględniające wiedzę z różnych dyscyplin nauk humanistycznych, społecznych, informatycznych i filozofii oraz umiejętność dokonania syntezy tej wiedzy w całościową i spójną koncepcję pozwalającą lepiej zrozumieć złożone uwarunkowania i mechanizmy funkcjonowania współczesnego terroryzmu ekologicznego.
dr hab. Zbigniew Hull
profesor. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie
Publikacja jest dziełem unikatowym. Nie natknąłem się w dostępnej literaturze polskojęzycznej na opracowanie, które tak wnikliwie, w oparciu o rzetelnie przeprowadzone badania naukowe, odnosiłoby się do zjawiska ekstremizmu w sferze ekologii.
dr hab. Kuba Jałoszyński
profesor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie
Elżbieta Posłuszna ? ukończyła filologię polską oraz filozofię na Uniwersytecie Łódzkim oraz studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Obecnie pracuje jako adiunkt na Wydziale Nauk Humanistycznych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Zajmuje się badaniem zagadnień i problemów dotyczących szeroko rozumianej przemocy politycznej: ekstremizmu i terroryzmu (ze szczególnym uwzględnieniem terroryzmu jednej sprawy, walki sieciowej, oporu bez przywództwa oraz strategii samotnych wilków).
W książce Autor przedstawia problematykę dewiacyjnych systemów wierzeń i praktyk, do których zalicza heterodoksalne nurty religijne, duchowe i magiczne. Te ?podziemne? (underground) nieortodoksyjne nurty kultury przenikają do nurtu wiodącego, by z czasem zająć w nim poczesne miejsce. Kasperek stawia pytanie, jak to jest możliwe, że to co pierwej nielegalne, heterodoksalne, z upływem czasu staje się równoprawnym elementem kultury i elementem panoramy życia religijnego (duchowego) w społeczeństwie (po)nowoczesnym? Kluczem wyjaśnienia staje się kwestia wolności, zwłaszcza wolność wyboru w sferze światopoglądowej. [...]
Pracę czyta się z przyjemnością. Napisana jest ładnym, komunikatywnym, literackim, ale i naukowym językiem. Na podkreślenie zasługuje umiejętność korzystania z dorobku literatury ? bardziej światowej niż rodzimej.
Z recenzji prof. dr hab. Marii Libiszowskiej-Żółtkowskiej
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
