(...) Autor monografii skoncentrował się na stworzeniu bardzo istotnego poznawczo, rzadko weryfikowanego empirycznie modelu teoretycznego na temat roli jakości życia w przebiegu i efektach terapii osób uzależnionych od alkoholu. (...) Doceniam doskonały warsztat badawczy dr. J. Chodkiewicza, który przeprowadził wszystkie niezbędne analizy statystyczne dla zweryfikowania modelu roli jakości życia w uwarunkowaniach efektywności leczenia alkoholików, pomijając te nieistotne. (...)
Autor nadaje uzyskanym rezultatom określone znaczenie pokazując, na tle wiedzy z zakresu psychologii klinicznej, zdrowia i psychoterapii, ich wartość opisową i wyjaśniającą względem różnych zjawisk zachodzących podczas terapii i po jej zakończeniu. Pogłębiona refleksja psychologiczna pozwala zobaczyć niektóre z mechanizmów zmiany u leczących się alkoholików z nowej, nieznanej dotąd perspektywy.
(...) monografia (...) jest bardzo wartościową merytorycznie i interesującą poznawczo pozycją, w której autor próbuje w sposób całościowy - procesualny i strukturalny ? przedstawić zagadnienia uwarunkowań efektywności terapii osób uzależnionych od alkoholu, ze szczególnym uwzględnienie bezpośredniej i pośredniej roli poziomu jakości życia w kontekście innych czynników osobowościowych i czynników związanych z głębokością alkoholizmu. (...)
Z recenzji prof. dr hab. Lidii Cierpiałkowskiej.
Badania nad stanem i nierównościami zdrowia oraz ekonomicznymi konsekwencjami złej kondycji zdrowotnej w krajach o wysokim poziomie rozwoju gospodarczego prowadzone są od wielu lat. Analizy z tego zakresu z zastosowaniem odpowiednich narzędzi statystyczno-ekonometrycznych dla warunków polskich podejmowane są sporadycznie i cechują się dużym rozproszeniem.
Realizacja zadań związanych z poprawą stanu zdrowia społeczeństwa i niwelowaniem nierówności wymaga dysponowania wynikami badań wielu dyscyplin naukowych, w tym dyscyplin zajmujących się ilościowym pomiarem zjawisk społecznych i ekonomicznych.
Powstaje potrzeba poszukiwań bądź adaptacji już istniejących metod analiz i narzędzi badawczych, mogących wspierać proces racjonalnego podejmowania decyzji związanych z wdrażaniem programów prowadzących do poprawy stanu zdrowia i redukcji nierówności.
?Autorka prezentuje tu nie tylko wyniki badań nierówności w zdrowiu, lecz także wyniki badania zależności pomiędzy wzrostem gospodarczym a zdrowiem (...) oraz pomiędzy zdrowiem a wzrostem gospodarczym (...). Jej wyniki empiryczne stanowią cenny wkład do toczącej się dyskusji (...)?.
z recenzji prof. dr. hab. Stanisława Macieja Kota
Głównym celem niniejszej publikacji jest przedstawienie paradygmatów teoretycznych i podstawowych dyskusji właściwych dla socjologii, próbujących wyjaśnić miejsce religii w społeczeństwie, żywotność wiary oraz przemiany religijności zachodzące we współczesnym świecie. Należy tutaj wskazać na dwuznaczny charakter zainteresowania nauk społecznych tą problematyką. Z jednej strony, religia staje się przedmiotem refleksji niejako przy okazji, gdy dyskusja dotyczy innych zagadnień, w tym polityki, gospodarki, nauki. Z drugiej zaś, niektórzy czynią z niej centralny obiekt swych zainteresowań. Oczywistym jest, że za punkt wyjścia przyjąłem tę drugą perspektywę.
z Wprowadzenia
Nigdy wcześniej nie spotkałam człowieka tak absolutnie szczerego i prostolinijnego jak Krzysztof. Nie waży słów, nie kalkuluje, nie kluczy. Na każde pytanie odpowiada bez umizgów. Jeśli nie wie, zastanawia się.
Mira Suchodolska
Moje wspomnienia z pobytu w szpitalu i długiej rehabilitacji są po to, aby dać ludziom do myślenia. Aby przygotować niektórych na miękkie lądowanie w razie życiowego wirażu. Celowo opowiadam o domu rodzinnym, o młodości, szkole, harcerstwie i moim sposobie wychowywania dzieci. To wszystko daje mi siłę. Daje nam siłę. Bez tego moja opowieść byłaby niepełna. Jestem pewien, że gdyby nie bliscy, którzy byli przy mnie w najtrudniejszych chwilach, nie miałbym siły walczyć. Gdyby nie moja wiara, nie widziałbym w tej walce sensu. Wszystko jest po coś. (?) Mój wypadek był po to, żeby dać świadectwo innym. Wierzę, że to ma sens, że w dniu wypadku dostałem ?z góry? nową listę zadań. Do tego przekonania musiałem jednak dojrzeć. Zdałem sobie z tego sprawę dopiero po wypadku.
(fragment książki)
Książka ta jako przejrzysty ""przewodnik językowy"" z wieloma przykładami i ilustracjami odszyfrowuje podświadome sygnały wyrażane za pomocą gestów przez otaczających nas ludzi - a tym samym ich prawdziwe zamiary i odczucia. Na pewno nie raz się zastanawiałeś, co to jest mowa ciała i czy ciałem można manipulować. Dzięki temu poradnikowi dowiesz się, czym jest komunikacja niewerbalna, poznasz jej tajne znaki, które umożliwiają Ci lepsze poznanie siebie samego i innych. Zrozumiesz, co bez słów mówi Twój partner, będziesz mógł odczytywać jego myśli oraz motywy nim kierujące, nie zdradzając własnych intencji, zachowując się pewnie i nader przekonująco. Patrz zatem uważnie! Prawidłowo odczytana mowa ciała jest częścią praktycznej znajomości człowieka. Nie można z niej zrezygnować zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym.
Celem niniejszej publikacji jest zaprezentowanie najnowszego dorobku socjologii edukacji i wychowania. Poruszone w niej zagadnienia i problemy wiążą się bezpośrednio z debatami nad systemem nauczania w Polsce. Problematyka edukacji wymaga obecnie zaangażowania specjalistów z rozmaitych dziedzin, poczynając od socjologów, pedagogów i psychologach, a kończąc na ekonomistach i politykach.
Książka adresowana jest do studentów i wykładowców akademickich socjologii, pedagogiki, psychologii, polityki społecznej czy nauk o rodzinie. Zainteresuje też z pewnością nauczycieli, metodyków, a także działaczy oświatowych i samorządowych zajmujących się edukacją.
Książka niniejsza traktuje o podobieństwach między komunizmem i socjalizmem a liberalną demokracją. Człowiek socjalistyczny i liberalno-demokratyczny nie tylko nie mają pamięci, lecz z nią walczą, relatywizują jej przekaz. Oba ustroje wytwarzają ? przynajmniej w warstwie oficjalnej wykładni ideologicznej ? takie nastawienie do świata, dzięki któremu człowiek czuje się znacznie swobodniej niż kiedykolwiek w przeszłości. Zrzuca z siebie ogromną część związków lojalnościowych i zobowiązań, jakie go do tej pory pętały: religijne, obyczajowe, narodowe, środowiskowe, tradycyjne, autorytetowe. We współczesnym świecie w coraz większym stopniu bierze się w obronę rzeczy wulgarne, brzydkie i oburzające, które naturalnie określają aspiracje człowieka liberalno-demokratycznego, co ten coraz śmielej i z coraz mniejszym wstydem potwierdza.
?Zarówno komunizm (socjalizm), jak i liberalna demokracja są ustrojami, które w zamierzeniu mają zmieniać rzeczywistość na lepszą. Są - jak się dzisiaj mówi obowiązującym żargonem ? projektami modernizacyjnymi. Oba wyrastają z przekonania, że świat taki, jaki jest, nie może być tolerowany, że powinien być zmieniony, że to, co stare, powinno być zastąpione nowym. Oba są ustrojami silnie i - by tak rzec - niecierpliwie ingerującymi w materię społeczną i oba uzasadniają tę ingerencję argumentem, że prowadzi to do polepszenia stanu rzeczy przez ?unowocześnienie?.
Fragment Wstępu
Pierwsza część podręcznika poświęcona została problematyce formułowania myśli. Autor wyjaśnia kluczowe pojęcia logiczne, problemowo omawia zagadnienia naturalnych nieścisłości wyrażeń języka oraz największe paradoksy myślenia, wskazuje granice możliwości komunikacyjnych języka naturalnego i sposoby racjonalnego przezwyciężania tych barier.
W drugiej części książki omówione zostały zagadnienia wszelkiego rodzaju rozumowań, w tym głównie rozumowań potocznych takich jak myślenie stereotypem ? często niesłusznie pomijane w innych podręcznikach do logiki.
Ponadto publikacja zawiera dodatek poświęcony elementom teorii manipulacji. Omówiono w nim fakty niezbędne do zrozumienia procesu manipulacji, w tym niezwykle niebezpiecznej dla człowieka automanipulacji.
„Problematyka kryminogenezy jako procesu prowadzącego do „stawania się” przestępcą została podjęta (w początkowej jej fazie refleksji naukowej i badań empirycznych) na gruncie kryminologii – nauki związanej u zarania swego rozwoju z prawem karnym. Stopniowo jednak, jak we wszystkich naukach empirycznych, poszerzała swój obszar przedmiotowo-merytoryczny w wyniku zaangażowania się w jej badania wielu innych nauk, takich jak: psychologia, psychiatria, socjologia, pedagogika i in., wypracowujących nowe nurty teoretyczne (modelowe) i metodologiczno-warsztatowe. Tym samym problematyka kryminogenezy (scalanej na punkcie kryminologii – a po prawdzie w obrębie jej wielu kierunków i nurtów – zob. np. J. Błachut i in. (2004) obejmuje znaczną ilość dostrzeganych wpływów dewiacyjnej (wadliwej) socjalizacji, takich jak: społeczne, psychologiczne, biologiczne, klimatyczno-geograficzne czy patologiczne, w obrębie których badacze starają się wykryć związki przyczynowe tworzące swoisty „łańcuch” uwarunkowań prowadzących od wczesnych faz niedostosowania społecznego do przestępczości.
W niniejszej pracy zbiorowej podjęto niektóre z wymienionych zagadnień dotyczących kryminogenezy, ogniskując się jednak w zasadniczym stopniu na psychospołecznych mechanizmach oraz wynikających z nich konsekwencjach profilaktycznych a także resocjalizacyjnych.
Na koniec niniejszego „słowa wstępnego” godzi się nadmienić, iż niniejsza praca zbiorowa powstała w rezultacie naukowych opracowań wybranych autorów biorących udział w X Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej (z udziałem gości zagranicznych) z cyklu: „Zastosowanie psychologii klinicznej w praktyce sądowej”, zorganizowanej jak zwykle przez Katedrę Psychologii Klinicznej i Sądowej Uniwersytetu Śląskiego oraz Katedrę Pedagogiki Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach i Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie. Konferencja ta odbyła się w dniach 14-16.11.2005 w Katowicach. Zaszczycili ją: Prezes Sądu Najwyższego – dr Lech Paprzycki, Prorektor Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Barbara Kożusznik, Rektor WSP TWP, prof. dr hab. Lucjan Olszewski oraz dziekani: Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego – prof. dr hab. Stanisław Juszczyk i Wydziału Nauk Społeczno-Pedagogicznych w Katowicach WSP TWP – prof. dr hab. Danuta Drynda, a także inni znaczący goście reprezentujący władzę Województwa Śląskiego”.
Dr hab. prof. UŚ Jan Stanik
Clifford Geertz w jednym z rozdziałów Interpretacji kultury próbuje uchwycić istotę dociekań naukowych, parafrazując maksymę Whiteheada ?Szukajcie prostoty i nie ufajcie jej? - stwierdza, że w odniesieniu do nauk społecznych bardziej adekwatne jest wskazanie: ?Szukajcie złożoności i porządkujcie ją?. Wydaje się, że właśnie w taki sposób rozumienia nauki wpisują się niniejsze rozważania.
Czytelnicy poszukujący ogólnych sądów na temat fenomenu, jakim jest bunt, rozpatrywany również w kontekstach reformatorskich, bez trudu odnajdą tego rodzaju podpowiedzi, ale jest to także dobra lektura dla zainteresowanych opisami egzemplifikacji buntu. Ta wielowątkowość i wieloaspektowość prowadzonych rozważań wskazuje na złożoność zagadnienia, ale z drugiej strony, sposoby ujmowania problematyki proponowane przez poszczególnych autorów pozwalają na uporządkowanie namysłu. Mamy nadzieję, że zebrany materiał okaże się inspiracją do bardziej złożonego rozumienia zjawiska buntu i reformy oraz ich wzajemnych powiązań.
Drugi tom wrocławskiego „Forum Socjologicznego” poświęcony został problematyce socjologii edukacji oraz badań młodzieży. Autorzy artykułów koncentrują się na zagadnieniach związanych między innymi z wpływem władzy na edukację, programami edukacyjnymi, socjalizacją młodzieży czy występowaniem nierówności w tej grupie społecznej. Artykuły często zawierają przy tym także analizę wielu badań empirycznych dotyczących młodzieży. Ostatnia część tomu to obszerne zestawienie sprawozdań z konferencji oraz przegląd recenzji wybranych, wydanych ostatnio socjologicznych publikacji. „Forum Socjologiczne” 2 stanowi zestaw artykułów podejmujących ważne i aktualne tematy z zakresu socjologii edukacji i badań młodzieży, a ich różnorodność sprawi, że publikacja zainteresuje szerokie grono czytelników.
Włączenie Polski do struktur Unii Europejskiej stało się bezpośrednim i/lub pośrednim źródłem wielu zmian w zakresie mobilności Polaków. Używanie terminu ?eurosierota? wobec dzieci euroemigrantów może pełnić funkcję negatywnej etykiety, uruchamiającej, zwłaszcza w środowisku szkolnym, niekorzystne dla stygmatyzowanych zjawiska. Wiodąca rola w tej analizie przypada koncepcjom determinizmu językowego oraz konstruktywizmu społecznego.
Podjęte w niniejszej eksploracji poszukiwania badawcze są ważnym elementem wzbogacającym naszą wiedzę o współczesnej emigracji zarobkowej Polaków do innych krajów Unii Europejskiej i mają niewątpliwie charakter prekursorski. Przyjęta przez Autora (należy do wybitnych specjalistów w podjętej tematyce) perspektywa pedagogiczna pozwala rozpatrywać poczucie odpowiedzialności emigrantów jako rezultat oddziaływań edukacyjnych, w których istotną rolę odgrywają środowisko pracy i pełnione role zawodowe. Studium jest wielowątkowe, wielostronnie ujmujące omawiane zagadnienia. Wpisuje się w nowy obszar badawczy pedagogiki pracy, związany z funkcjonowaniem zawodowym Polaków na europejskim rynku pracy, [oraz] w interesujący nurt procesu adaptacji tradycyjnego modelu uczelni polskich do zmian, jakie transformacja systemowa wniosła w ich otoczenie.
Praca Joanny Bachury prezentuje się imponująco. Autorka łączy wysokie kompetencje badacza radia z szeroką wiedzą o podstawowych zjawiskach i głównych dyskusjach na tematy kultury współczesnej. Wieloaspektową refleksję o słuchowisku radiowym wpisuje w problematykę aktualnych przemian współczesności. Propozycje teoretyczne oraz analityczne wspiera gruntowną znajomością radiowej praktyki komunikacyjnej [...]. Autorka uważnie przygląda się zarówno opartej na znakomitej tradycji i działalności Teatru Polskiego Radia ? jak pierwszym próbom teatralnych spektakli w stacji komercyjnej Radia TOK FM; przedstawieniom emitowanym w cyklicznych programach Polskiego Radia, będących elementem wielkiej syntagmy, wpisanym w konkretne dni tygodnia i godziny dnia ? jak słuchowiskom nagrywanym na CD czy w formacie MP3, i przez to uniezależnionym od kalendarza stacji nadawczych [...]. Współczesne słuchowisko ujmowane jest trafnie jako fragment komunikacji społecznej. Jednocześnie Joanna Bachura traktuje słuchowisko radiowe jako gatunek artystyczny, chce w teatrze radiowym widzieć sztukę, chce uczestników praktyki słuchowiskowej wpisać w przestrzeń komunikacji artystycznej.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Maryli Hopfinger
Książka przedstawia rezultaty pracy Autorki nad nowym narzędziem do pomiaru pracoholizmu -Wielowymiarowym Kwestionariuszem Oceny Pracoholizmu. Na polskim rynku wydawniczym brakuje kwestionariusza uwzględniającego szerokie spektrum przejawów uzależnienia od pracy, zatem opracowanie takiego narzędzia stanowi wartościowy wkład w istniejący stan wiedzy.
Podjęta przez Autorkę problematyka jest niezwykle ważna, ponieważ uzależnienie od pracy to zjawisko coraz bardziej rozpowszechnione i znacząco zakłócające jakość i satysfakcję z życia czyż relacji interpersonalnych, a nawet stan zdrowia somatycznego pracoholika. Wyniki badań świadczą o tym, że pracoholizmu można doświadczyć w każdym wieku, zawodzie i kulturze. Traktując uzależnienie od pracy w kategoriach zaburzonego funkcjonowania osobowości, można nawet przypisywać to zaburzenie uczniom i studentom, którzy w sposób patologiczny angażują siew naukę. Problem ten, choć mający zaledwie czterdziestokilkuletnią historię, jest więc bardzo istotny, wymaga uwagi i podejmowania kolejnych badań empirycznych. W publikacji zawarto syntetyczny opis pracoholizmu: jego rozpowszechnienia, objawów, dynamiki, sposobów definiowania, przyczyn oraz następstw. Rozważono również umiejscowienie pracoholizmu w obowiązujących systemach klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania.
Z recenzji dr. hab. Romualda Polczyka
"Praca ma na celu przedstawienie problemu podmiotowego traktowania wychowanka w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego. Nadzór ten jest przeze mnie ujmowany przede wszystkim jako oddziaływanie wychowawcze. (...)
Ponadto do głębszej analizy zagadnienia zastosowania idei podmiotowości w nadzorach kuratora skłonił mnie fakt, iż nieletni bardzo często mają za sobą doświadczenia traktowania przedmiotowego. (...)
Czy można obronić pojęcie tożsamości? Czy może ono być jeszcze przydatne w stopniu, który uzasadniałby jego wykorzystanie pomimo kontrowersji, jakie wzbudza? Czy rzeczywiście kategoria ta jest tak nieprecyzyjna i ?rozmyta", że nie ma już żadnej wartości heurystycznej? Wreszcie, czy jej interdyscyplinarny charakter faktycznie stanowi przeszkodę, czy też przeciwnie ? istotny walor?
Niniejsza publikacja to próba udzielenia odpowiedzi ?nie wprost" na powyższe sformułowane pytania. Ze względu na szeroki zakres oraz wielowarstwowość omawianego zagadnienia wartościowe wydaje się zróżnicowanie pojęć teoretycznych oraz badawczych. Przy tak złożonej kategorii analitycznej, jaką jest tożsamość, heterogeniczność sposobów jej rozumienia okazuje się ? paradoksalnie ? wręcz pożądana, gdyż prowadzi do ciągłego jej pogłębiania i wskazuje na coraz to inne wymiary, na które ma wpływ oraz które ją determinują.
Jesteśmy przekonani, że przy złożoności współczesnego świata oraz rosnącej specjalizacji dyscyplin i subdyscyplin naukowych, analizy drobnych wycinków świata społecznego ? czy mówimy o małych grupach społecznych, czy też o przypadkach typu case study ? mogą pomóc w odnalezieniu tego, co wspólne. Niniejsza książka prezentuje właśnie te niejednorodne, szkicowane z różnych perspektyw ?pejzaże tożsamości".
Publikacja jest zbiorem tekstów dotyczących szeroko rozumianych zagadnień życia codziennego, a także analizy tego pojęcia jako kluczowej kategorii refleksji nad sferą codzienności. Problematyka codzienności była i wciąż jest lekceważona przez socjologię, filozofię czy psychologię, tymczasem pojęcie świata życia codziennego ma ważne odbicie w naukach społecznych oraz długą, wywodzącą się z tradycji fenomenologicznej historię. Głównym celem autorów była próba dostrzeżenia w następujących obecnie zmianach społeczno-kulturowych konsekwencji praktyk życia codziennego, możliwych do uchwycenia i zaobserwowania przez badacza. Zawarte w tym tomie teksty są wynikiem refleksji nad kulturą współczesną, jej formami, funkcjami oraz transformacjami, zakorzenionymi w "paradygmacie życia codziennego". Książka przeznaczona jest dla studentów i wykładowców akademickich socjologii, filozofii czy psychologii.
Fragment Wprowadzenia
"To, co zamierzam powiedzieć na temat prestiżu, będzie zarysem trzech problemów, zazwyczaj lekko zaniedbanych. Spróbuję je zaprezentować
nieco inaczej. Należy przede wszystkim postawić pytanie, czym jest prestiż, nazywany też poważaniem, szacunkiem, estymą, respektem, honorem, wreszcie statusem społecznym. Z jednej strony, jest wartością, którą daje się innym, a z drugiej - samemu się ją otrzymuje. Wzgląd na prestiż skłania ludzi do określonych zachowań, choć oczywiście nie wszystkim zależy na prestiżu w takim samym stopniu. Jego najważniejszym elementem jest hierarchia, której przyjrzymy się najdokładniej - "prestiż dzieli ludzi na tych mniej i bardziej znaczących; bardzo
podobnie jak różnicują ludzi zamożność, poziom wykształcenia czy władzy, tyle tylko, że prestiż jest wyrazem świadomości, w odróżnieniu od obiektywnych wymiarów". Do tej encyklopedycznej definicji dodajmy, że to, co jest dlań charakterystyczne, dotyczy zdolności do syntetycznego ujmowania bardzo różnych aspektów oceny w jeden wymiar gradacji. Podlegają jej cechy osobiste, role i pozycje społeczne jednostek. Znaczenie prestiżu jest tym większe, im bardziej ludzie kierują się nim na co dzień w sytuacjach związanych z podejmowaniem ważnych decyzji. Na jego konsekwencje wpływające na kształt makrostruktur dość wcześnie zwrócił uwagę Max Weber, który zaliczył prestiż do jednej z trzech podstawowych płaszczyzn nierówności - oprócz zakresu władzy i podziałów klasowych utożsamianych z ekonomicznym statusem. Czy można mówić o niewielkim zaniedbaniu w sąsiedztwie takiego nazwiska? Powodem jest jednostronność dotychczasowych ustaleń. Koncentrują się one na prestiżu, który ma się z racji wykonywanego zawodu, stanowiska i innych elementów wynikających z globalnej pozycji społecznej; kwestia psychologicznych gratyfikacji otrzymywanych za osobiste atrybuty, jak i krótkotrwałych aktów wymiany prestiżu w określonych sytuacjach nie została natomiast należycie przedstawiona. Do tych spraw próbuję się w niniejszej publikacji ustosunkować, opierając się na wynikach własnych badań z 1998 r.".
Dziennikarze to strażnicy prawdy i demokracji. Ale okazuje się, że strażników trzeba pilnować, aby nie zapominali, że uprawiają zawód zaufania publicznego, że są ""czwartą władzą"" o ogromnych wpływach. Jeżeli praca dziennikarza nie opiera się na etyce, to staje się zwykłą propagandą lub oszustwem.Ta książka to kompendium wiedzy dla wszystkich, którym zależy na zachowaniu godności tego zawodu. Autor w jednym tomie zawarł historię etyki mediów, przedstawił rozwiązania tych trudnych problemów w różnych krajach, zebrał dokumenty dotyczące tego zagadnienia.Ta książka to punkt wyjścia do wszelkich dyskusji o kondycji etyki dziennikarskiej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
